Orthodoxie & de uiteindelijke beoordeling

Laatste oordeel -icoon detail, de wederkomst van onze Heer en Verlosser“Nu is buiten alle tegenspraak,
dat het mindere door het meerdere
wordt gezegend.”
Hebr. 7: 7
De Heer Jezus Christus heeft
Zijn volgelingen zorgvuldig [bij-]gesproken over  het einde der tijden, wanneer
ons het Laatste Oordeel te wachten staat.
Hij deed dit uit Liefde, omdat ook hij als grootste pedagoog bekend is met
het gegeven dat angst tegenover de liefde staat.
Op die dag zullen de gelovigen deze woorden te horen:
Komt, gij gezegenden van mijn Vader,
beërft het Koninkrijk, dat u bereid is van
de grondlegging van de wereld af“.
Matth.25: 34
niet van deze wereldRechtschapen dienaren van de Meester
– die dienen te worden beschouwd als “mindere“, omdat
we de volmaaktheid alleen door Zijn genade verkrijgen –
zullen dan de ultieme zegen van Christus verkrijgen,
van hun leraar, die “beter” is – voorzeker, de beste.

Bij die andere gelegenheid,
wanneer de Moeder Gods en Joseph het kind Jezus naar de tempel brachten
om Hem aan de Heer te presenteren” [Luc.2: 22],
zien we dat de mindere eveneens gezegend werd door de betere.
H Simeon in de tempel met Christus in zijn armenSimeon neemt het kind in zijn armen en
erkent dat hij hier de vleesgeworden redding van het menselijk ras aanschouwt.
Nu laat Gij, Heer, uw dienstknecht gaan in vrede, naar uw woord,
want mijn ogen hebben uw heil gezien, dat Gij bereid hebt voor het aangezicht van alle volken:
Licht tot verlichting van de heidenen en
heerlijkheid voor uw volk Israël“.
Luc.2: 29-32

De apostel Paulus bevestigt dat God de Vader
Zijn ultieme zegen heeft gegeven aan Zijn volk door
de Zoon, Die Hij gesteld heeft tot erfgenaam van alle dingen,
door wie Hij ook de wereld geschapen heeft“.
Hebr.1: 2
De verschijning van de Zoon van God zet het Oude Verbond om in een splinternieuw
– en een beter Verbond.

O.T.- altaar voor het brandofferOvereenkomstig het oorspronkelijke verbond, werden de verschillende offers van Gods volk naar de tempel gebracht om
gezegend te worden door middel van de zegening van de Levitische priesters.
Zoals koning Salomon dit laat zien bij de inwijding van de Tempel [2Kron.6: 1-7,10],
een verscheidenheid aan zegeningen werden, met dankoffers aan God, geofferd,
opdat de Heer in de aardse behoeften van de mensen zou blijven voorzien [2Kron.6: 29-30].
Zoenoffers werden gebracht, opdat God vergeving zou kunnen schenken [2Kron.6: 22-23]. “Wend U dan tot het gebed van uw knecht en tot zijn smeking, Heer, mijn God en
hoor naar het geroep en het gebed, dat uw knecht voor uw aangezicht bidt”
.
2Kron.6: 18-19
De daad van aanbidding werd onder het Oude Verbond bij het woord gevoegd  en
werd altijd verbeeld door de verschijning van de ultieme Hogepriester, die de ultieme zegen uitsprak. Inderdaad, de mensheid blijft zonder ophouden alle goede dingen van God ontvangen:
voedsel, kleding, onderdak, alles wat we maar nodig hebben.

Onze God heeft ons uit alle volkeren  geroepen, tot
instelling van een nieuw tijdperk teneinde in
de christelijke bedehuizen over de hele wereld
namens de mensheid te danken.
Act of Canonical CommunionOnze lof en dank voor Gods aardse goede dingen zijn ingebed in het veel grotere offer aan God door Christus, Die Zijn eigen offerande, voor eens en altijd heeft gepresenteerd
in naam van allen, en voor allen
[uit de Anafora of Canon,
welke na de zang van het driemaal Heilig door de priester luid en duidelijk uitgesproken wordt].

We vragen God bovendien vergeving en genezing, omdat  we immers allemaal zondaars zijn. Daartoe biedt onze Grote Hogepriester Christus
Zijn Lichaam en Bloed door de eucharistie aan,
Opdat zij voor hen die dit ontvangen, worden tot reiniging van hun ziel,
tot vergeving van zonden,
tot gemeenschap met Uw Heilige Geest,
tot volheid van het Koninkrijk der hemelen,
tot vrijmoedigheid tegenover U,
maar niet tot veroordeling
“.

Russian Orthodox Wall Cross1Russian Orthodox Wall Cross2 BackDatgene wat gezocht werd in de offers van het Levitische priesterschap
is nu tot in perfectie vervuld in Christus, onze Hogepriester.
Hij, Die voor altijd leeft om voor ons te pleiten“.
Hebr.7: 25
Net zoals Simeon de ultieme zegen omarmde toen hij het Goddelijk Kind in zijn armen hield,
kunnen wij nu zeggen:
Mijn ogen hebben Uw Heil aanschouwd“.
Luc.2: 30

Mogen we op die dag Gods volmaakte zegen te horen krijgen welke
wordt uitgesproken door Zijn Zoon,
wanneer Hij de ultieme zegen
voor Zijn eigen kind uitspreekt [Hebr.7: 11]!
Mogen wij Hem nu via de Eucharistie ontvangen met
vrijmoedigheid tegenover God en
niet “tot een oordeel” en eraan herinnerd worden dat
“Christus in ons midden is!”
“Hij is en zal zijn!”

Opdat onze menslievende God
deze Gaven mogen aanvaarden op Zijn heilig, hemels, onstoffelijk Altaar
tot een welriekende geur; en
ons daarvoor Zijn Goddelijke Genade en
de Gave van Zijn Heilige Geest moge schenken;
laat ons de Heer bidden
“.

Uit: de Goddelijke Liturgie van de heilige Johannes Chrysostomos

Orthodoxie & valse Geloofsverkondiging

Petrus stelt de 12 Apostelen voorOok onder zullen u valse leraren komen, die
verderfelijke ketterijen zullen doen binnensluipen,
zelfs de Heerser, die hen gekocht heeft, verloochenend en een schielijk verderf over zichzelf brengend“.
2Petr.2: 1

In deze tweede brief uit apostel Petrus zijn ernstige zorgen over “valse leraren“, met inbegrip van “degenen die wandelen naar het vlees” [2Petr.2:10],
de “slaven van corruptie“[2Petr.2:19], “de spotters“[2Petr.3: 3], en “onkundige en onstandvastige lieden, die tot hun eigen verderf het woord verdraaien, evenals trouwens de overige schriften“. 2Petr.3:16

Door Gods voorzienigheid, spelen deze afwijkende leraren, die agressief  valse ideeën verspreiden, een wezenlijke rol bij de verlichting van ons Orthodoxe Geloof.
H.Nicolaas, bisschop van Myra [in het huidige Turkije] slaat Arius tijdens het Concilie van NiceaDe pijnlijke doornen van verkeerde leerstellingen zetten de kerkvaders, door Gods genade, aan de
juiste leer te formuleren en daardoor te handhaven.
Als gevolg hiervan, is het Orthodoxe Christendom
tot de dag van vandaag na eeuwen van strijd tegen
de leugen standvastig gebleven.
Constantijn de Grote omringt door de vaders van het Concilie van Nicaea

De Kerk handhaaft Haar integriteit met
de woorden, die door de heilige profeten tevoren gesproken [voorzegd] waren, en houdt vast aan de geboden . . . door de Heer en Heiland aan de apostelen gegeven“.
2Petr.3: 2

We dienen altijd op deze voortdurende strijd tegen de zonde en fouten alert te zijn, omdat
God zelfs de engelen die gezondigd hadden, niet gespaard heeft” [2Petr.3: 4).
Integendeel, Hij “toont terughoudendheid tegenover de onrechtvaardigen tot de straf op de dag des oordeels [2Petr.2: 9].

De slang bovenop Abrahams hoofd, is de volledige Ouroboros, een oud symbool beeltenis van een slang of een draak die zijn eigen staart opeetIn zaken van ketterij staat inderdaad onze eigen redding op het spel, want de gemeenschappelijke menselijke noemer van de zonde wordt door elke valse leer geteisterd en vervult de ketters met dodelijke trots.
Uit de 2000-jaar ketterij geschiedenis blijkt duidelijk dat arrogant geloof in onze eigen ideeën ons steevast tracht te onttrekken en te overmeesteren uit de omgeving van
de zo “Genadevolle Waarheidsgetrouwe Leer van Onze Heer“.
John.1: 17-18

Volgens de apostel Petrus, is de basis van de “eigen uitleg” van de Schrift te vinden in de “wil van de mens”[2Petr.1: 20-21].
Dergelijke interpretaties vormen de grondslag van elke ketterse leer.
Bijvoorbeeld weigerde, in het begin van de 4e eeuw, Arius, een ingetogen priester en bekwaam predikant, ondanks bevel van zijn bisschop, de fouten van zijn leer toe te geven. Constantijn de Grote en het Concilie van Nicea verbranden ariaanse boekenIn plaats daarvan bleef hij bij zijn slim gevonden verklaring over de aard van de Heer Jezus en verkondigde dat Jezus Christus een speciaal schepsel zou zijn geweest, maar beslist niet volledig God.
Toen Arius en zijn volgelingen deze beweringen bleven volhouden en ze schaamteloos bleven belijden“, schreef de patriarch Alexander, dat “zij de Kerk werden uitgezet samen met de bijna honderd bisschoppen van Egypte en Libië, en werden zij zelf met hun volgelingen vervloekt“.
Arius bleef echter onbuigzaam.
Het beroemde 1e Oecumenische Concilie te Nicea werd in 325 bijeen geroepen om zijn valse leer te verwerpen.

Laten wij goede nota van hoe de geschiedenis zowel de zaak tegen Arius bevestigt en
een illustratie vormt van datgene wat de apostel Petrus hier te berde brengt.
De kern van deze ketterij is de ontkenning van de aard en de essentie van onze Heer Jezus [2Petr.2: 1]. De heilige Athanasios, die de verspreiding van de Ariaanse ketterij observeerde , merkt op dat “de kerkvaders. . . werden gedwongen om de betekenis van het woord ‘van God’ duidelijker te omschrijven. Als gevolg daarvan omschreven ze dat ‘uit het wezen van God . . . ‘ alle andere hoedanigheden als wezens zouden worden erkend en het Woord alleen voortkomt uit de Vader“.

Wanneer we kijken naar de werkzaamheden van de plaatselijke synodes bisschoppen voorafgaand aan het Eerste Oecumenische Concilie [en die van de daaropvolgende Concilies), dan ontdekken we dat het Arianisme’s vooraf werd ontwikkeld door privileges, status en politiek voordeel,
hetgeen eveneens plaats had bij de marginale aantrekkingskracht van de ketterij zelf.
Petrus’ zorgen werden dus bevestigd:
Door hebzucht zullen zij u met misleidende woorden als koopwaar behandelen“.
2Petr.2: 3
Hebzucht en de hang naar macht en positie
volgen van nature de voetsporen en
de arrogante van de eigen wil en trots.
We dienen daarom attent te zijn voor dit soort valkuilen!

Boven alles zijt Gij verheerlijkt, Christus onze God,
Die onze vaders op aarde als sterren bevestigd hebt,
Door hen hebt Gij ons tot het ware geloof gebracht
“.
Tropaar van de zondag van de Heilige Vaders van het 1e Oecumenische Concilie

Orthodoxie & kennis van onze Heer Jezus Christus

Christus Pantocrator4De Goddelijke kracht van Christus
heeft ons immers met alles, wat
tot leven en godsvrucht strekt, begiftigd door de kennis van Hem, Die
ons geroepen heeft door Zijn Heerlijkheid en Macht; door Deze zijn wij met kostbare en zeer grote beloften begiftigd, opdat
jullie daardoor deel zouden hebben aan
de Goddelijke natuur,
ontkomen aan het verderf, dat door de begeerte in de wereld heerst.
Maar schraagt om deze reden met betoon van alle ijver door uw geloof de deugd, door
de deugd de kennis, door de kennis de zelfbeheersing, door de zelfbeheersing de volharding, door de volharding de godsvrucht,
door de godsvrucht de broederliefde en door de broederliefde de liefde [jegens allen].
Want als deze dingen bij u aanwezig zijn en overvloedig worden,
laten zij u niet zonder werk of vrucht voor de kennis van onze Heer Jezus Christus“.
2Petr.1: 3-8

De Goddelijke kracht van Christus heeft ons immers met alles, wat
tot leven en godsvrucht strekt, begiftigd door de kennis van Hem, Die
ons geroepen heeft door Zijn Heerlijkheid en Macht. . . .
Dit is de “vertrouwde uitdrukking” over het leven in Christus welke voorkomt
in de geschriften van de vaders H. Cabasilas en H. Johannes van Kronstadt.
[boek, ''My life in Christ'', reprint]Johannes van Kronstadt [vader John Iliytch Sergieff] leert ons buitengewoon praktische dingen over het leven in Christus en deze vormen  “de rode draad” in het leven van de mens die  verwikkeld is in een geestelijke strijd, met de bedoeling daarin vooruitgang te boeken [boek, “My life in Christ”, reprint ISBN-13: 978-0548561171  ISBN-10: 0548561176].
De H. Cabasilas bemoedigt ons eveneens in de strijd om Gods genade, opdat wij hierdoor onze redding hopen te verkrijgen [The Life in Christ Paperback – March 1, 1997].

De Apostel Petrus schetst ons bovenstaand zeven mogelijkheden om het leven in Christus te verkrijgen:
1.]. bemind Geloof, verkregen kennis van God in samenspraak met de Heilige Drie-eenheid;
2.]. deelname aan de Goddelijke Natuur door
te ontsnappen aan de corruptie van de wereld en
3.]. het reinigen en voorkomen van oude zonden in samenwerking met onze Heiland.

Wanneer ons geloof in God zwak is of onder vuur ligt, zouden we er goed aan doen om
de door deze Apostel aangegeven heldere uiteenzetting van Geloof voor ogen te houden.
Ons Geloof komt namelijk allereerst niet van onszelf, door middel van onze eigen inspanningen, maar vindt het fundament als een gave, een geschenk van God [vs.1].
Onze gerichtheid op de Heer Jezus Christus en Zijn leer, de Kerk, de Heilige Schrift en
de heiligen ontwaken in ons wanneer de Heilige Geest onze harten en zielen modificeert [herschept].

Om in krachtermen te spreken, er zijn geen gebalde vuisten nodig om onze overtuigingen te verdiepen, noch hebben we geweldige inspanningen nodig om onze steeds innerlijke twijfels te overwinnen, ook zijn ambitieuze ascetische veranderingen niet noodzakelijk.
Niets van deze uiterlijke inspanningen zullen ons een dierbaar Geloof
kunnen versterken, tenzij God Zelf het bevordert [vs. 1].
Geloof is, net als het leven zelf en de lucht die we inademen, een gave Gods.
Laat ons, met alles wat in ons is, dit kostbare geschenk door voortdurend gebed afsmeken!

Het leven in Christus is een relatie, die wij zelf met God aangaan.
We hebben de neiging om te denken dat we andere mensen kennen, door
hen fysieke te benaderen, maar veel wat we van anderen te weten komen,
komt via de geest en het hart tot ons.
We weten dat God in de eerste plaats via het hart tot ons spreekt,
via onze geest dienen we hem te vereren, want  “God is geest en wie Hem aanbidden,
dienen Hem in geest en in waarheid te aanbidden
“.
John.4: 24

orthodox, die in de kerk een kaars aansteektDe Heer geeft een onuitputtelijke mogelijkheden en middelen om Hem te leren kennen: de opgang tot Zijn bedehuis en het lezen van de H. Schrift, Die de Waarheid openbaart, het ontvangen van
het Heilige Mysterie, met name de heilige communie, het vereren van iconen en de samenspraak met de andere leden van Zijn Lichaam, vooral degenen die Hem goed kennen. Door middel van
deze communicatiemiddelen vinden we
Genade en Vrede welke ons veelvuldig door de kennis van God wordt geopenbaard“.
2Petr.1: 2

De aantrekkingskracht tot onze Heer Jezus Christus wordt gebracht door de Heilige Geest, Die Christus’ oproep doet weerklinken [vs. 3]:
Komt allen tot Mij. . . . Neemt Mijn juk op u en leert van Mij. . . en
gij zult rust vindt voor uw ziel
“.
Matth.11: 28-29
Het leven in Christus begint met een wenken van de Heilige Drie-eenheid, als reactie op ons eigen verlangend hart. Op het moment dat we ons leven met Christus beginnen te delen, nemen we deel aan Gods Goddelijke natuur [2Petr.1: 4].
Hij benadrukt ons, door te zeggen, dat Christus Zichzelf in ons versterkt en verandering in ons teweeg brengt wanneer we naar Hem luisteren.
Door ons met Christus te bekleden, ons met Hem te verbinden verdedigt Hij ons tegen “het verderf, dat door de begeerte in de wereld heerst” [vs.4]. Christus biedt weerstand tegen de haat, de leugens en vreemde gedragingen die ons bedreigen!
Deze kwalen zijn onophoudelijk actief in deze wereld, maar wanneer we leven in Christus dan  aanvaarden we de deelname aan een ander rijk, immers “in dit alles zijn wij meer dan overwinnaars door Hem, die ons heeft liefgehad” en Zijn Liefde onafgebroken over ons uitstort.
Rom.8: 37
De schoonheid van het leven in Christus bewerkstelligt, dat
wij “gereinigd worden van [onze] oude zonden“.
2Petr.1: 9
Steeds verder zal de smet van deze wereld afnemen en worden wij door onze keuze om
in en met Christus, onze God genezen.
Orthodox gebedssnoerIndien wij onze zonden belijden, is
Hij getrouw en rechtvaardig, om 
ons de zonden te vergeven en ons te reinigen van alle ongerechtigheid“.
1John.1: 9
Het leven in Christus is onze eigen vrije keuze, maar dit wordt pas mogelijk door ons antwoord op de samenwerking die door Hem wordt ingezet [2Petr.1: 10].
Niet gij hebt Mij, maar Ik heb u uitgekozen
John.15: 16
En wat is ons antwoord hierop?
Heer, Jezus Christus, Zoon van God,
ontferm U over ons, zondaars
“.

Aldus voor Hem bewaard in Uw heiliging,
zal ik mij altijd Uw Geboden herinneren en in het vervolg niet meer voor mijzelf leven, Ontmeoting met de Heer in de Heilige Communiemaar voor U, onze Heer en Weldoener . . .

” . . . Want Gij zijt waarlijk Degene naar Wie wij verlangen en de onuitsprekelijke Vreugde van hem die U liefhebben:
Christus onze God;
Die de gehele Schepping viert in
de eeuwen der eeuwen. Amen
.”
Gebed na het ontvangen van de Communie,
na afloop van de Goddelijke Liturgie.

We worden door Hem bewaard in Zijn heiliging, verkrijgen het bezit van diezelfde aard.
Op dezelfde manier kwam Christus op aarde en nam net als wij een fysiek lichaam aan,
om ons een weg uit de duisternis naar het Licht te wijzen
Wij op onze beurt dienen naar hetzelfde te streven als Hij, streven om geestelijk als God te zijn. Wanneer we proberen te zijn als Hij, komen we tot het besef dat
we eigenlijk een weerspiegeling van Hem worden.
Want Zijn Glorie is als een helder Licht dat ons zal kleden.
In plaats dat we ons inzetten om de glorie van God in ons leven toe te passen,
worden we als Christus en bekleden ons met Gods heerlijkheid.
Als een spiegel reflecteren we niet alleen de fysieke, maar ook
Zijn goddelijke natuur terug naar de wereld.
Wanneer we spirituele wezens worden en ons bekleden met Gods heerlijkheid en deze
in de wereld weergeven, waarom dienen we dan te sterven?
Wij weerspiegelen tot eer van God Gods heerlijkheid in de wereld,
we worden daarmee dood voor de zonde, maar leven door Christus Jezus

Jacob's ladderDe dood is niet een vloek door God het is een gave.
De dood is een geschenk om ons te redden van corruptie, om te ontkomen aan het verderf, dat door de begeerte in de wereld heerst.
Wanneer wij toegeven aan de misleiding van de gevallen engel en ons laten misleiden door te zondigen en keren we ons niet af van de zonde;
wanneer we blijven zondigen worden we als
een doffe spiegel en zijn niet langer in staat om
de wereld Gods heerlijkheid te verkondigen.
God in Zijn ultieme wijsheid gaf ons de gave
de zonde en daardoor de dood te overwinnen,
die ons door het verderf vernietigt.
De Apostel Petrus maakt dit ons in zijn brief duidelijk:

Want ook Christus is eenmaal om de zonden gestorven als rechtvaardige voor onrechtvaardigen, opdat Hij u tot God zou brengen: Hij, Die gedood is naar het vlees, maar levend gemaakt naar de geest, in welken Hij ook heengegaan is en gepredikt heeft aan de geesten in de gevangenis“.
Petr.3: 18,19
Opstandingsicoon2Dus wanneer we sterven, komt er een einde aan de zonde zelf, omdat wij dood zijn
wordt ook op dezelfde manier de zonde overwonnen.
Want zoals Jezus uit de doden is opgestaan, zullen
ook wij uit de dood worden opgewekt en worden bevrijd van de banden die ons beperken en
dat is zonde.
Wij zullen worden genezen en teruggebracht tot
de oorspronkelijke natuur die we voor de val bezaten.
We zullen opnieuw een waarheidsgetrouwe weergave worden van de Heerlijkheid Gods,
zowel naar Lichaam als naar Geest.

Orthodoxie & ongeveinsd geloof

EuroparlementHoe afwijzender Europese politici
tegenover godsdienst staan,
hoe verder ze ervan overtuigd geraken dat
religie een grote rol speelt, immers:
Zou een woordenvloed onbeantwoord blijven en een woordenkramer gelijk hebben? Zou uw gezwets de lieden tot zwijgen brengen en zoudt gij spotten
zonder dat iemand u beschaamd maakt?
“.
Job 11: 2,3

Christus is Gods Woord in Eigen Persoon.
Het Woord is vlees geworden en heeft onder ons gewoond“.
John.1: 1,14
Dit Woord, in de Schriften voorafgaand aan Zijn aanwezigheid hier op aarde,
is regelmatig vooraf gebeeld geweest, en heeft door de Profeten weerklonken.
Christus erkende en respecteerde het Goddelijk Gezag van de Schriften en
heeft ook bevestigd dat die van Hem getuigden.
Lezers van deze site herkennen hier het feit dat hij de Emmaüsgangers
Zijn aanwezigheid aan de hand van de Schriften uiteenzette.
Maar er zijn meerdere voorbeelden die genoemd kunnen worden o.a.:
1.].Mozes heeft over Mij geschreven“;
John. 5: 46;
2.].Abraham verheugde zich erop dat hij Mijn dag zou zien en
hij heeft die gezien en zich verblijd“;
John 8: 56;
3.].David zelf noemde de Christus zijn ‘Heer’, hoe is Hij dan Zijn Zoon?
Matth.22: 45; Marc.12: 37 en Luc.20: 44.

Ontmoeting in de Tempel - Onbekend Ottonian, ca 1030. Getty MuseumDe rechtvaardige Simeon en Anna, verwachtten de vertroosting van Israël.
Simeon was door de Heilige Geest een Godsspraak gegeven, dat hij de dood niet zou ondergaan, eer hij Christus gezien zou hebben.
En toen de ouders het Kind de Tempel binnenbrachten, nam hij Het in zijn armen en hij loofde God met de woorden:
Prophet Symeon febr 2ndNu laat Gij Heer,
uw dienstknecht gaan in
vrede naar Uw Woord, want mijn ogen hebben
Uw Heil aanschouwd, dat
U bereid hebt voor het aangezicht van alle volkeren:
Licht tot verlichting van de heidenen en van Uw volk Israël
“.
Luc.2: 22-39

Om nog verder te gaan, bij de verzoeking in de woestijn gebruikte de Heer drie uitspraken
uit het boek Deuteronomium om de tegenstander te overwinnen.
Op deze manier heeft Christus de duivel bij deze confrontatie aan het begin van Zijn dienstwerk teniet gedaan, zodat deze voor een tijd van Hem week en zo heeft Hij later
de definitieve overwinning op hem behaald op het Kruis,
Opdat Hij door de dood de duivel voorgoed te niet zou doen die
de macht over de dood had
“.
Hebr.2: 14
Aan het begin van Zijn openbare dienstwerk haalde Christus in
de synagoge van Nazareth enkele verzen aan uit de profeet Jesaja.
Het is heel leerzaam om deze passages te bestuderen in het verband waarin ze voorkomen.
Isaiah 61: 1-2; Luc.4: 18-19,21
In de Bergrede zegt Christus dat Hij niet is gekomen om de Wet of de Profeten op te heffen, maar
om de Schriften in vervulling te doen gaan.
Matth.5: 17-18
Totdat de hemel en de aarde voorbijgaan,
zal niet één jota of één tittel van de Wet voorbijgaan totdat alles is gebeurd“.
Christus haalde met grote regelmaat teksten uit het geschreven Woord van God aan.
Hij verwees in totaal naar ongeveer twintig personen uit het Oude Testament en
noemde teksten uit negentien verschillende boeken.
Regelmatig zie je Hem zeggen:
Er staat geschreven . . . “, “De Schriften getuigen van Mij“,
“De Schriften moeten vervuld worden . . .” en “Hebt u niet gelezen . . .“, etc.

Over de praktische en geestelijke betekenis van de Genade, die
ons door de Blijde Boodschap geschonken wordt,  kan geen enkele twijfel bestaan.
Ook voor ons is Wijsheid van toepassing, zoals:
De zegen des Heren, die maakt rijk, zwoegen voegt er niets aan toe.
Zoals het een vermaak is voor de dwaas schanddaden te bedrijven,
zo is het met de Wijsheid voor de mens met verstand
“.
Spr.10: 22,23
Ontmoeting in de Tempel, Simeon en AnnaOnze rijkdom als christenen is
in de eerste plaats van geestelijke aard:
Gezegend zij de God en Vader van onze Heer Jezus Christus, Die ons met allerlei geestelijke zegen in de hemelse gewesten gezegend heeft in Christus“.
Eph.1: 3
Door zijn geloof ging Abraham, toen hij geroepen werd,
gehoorzaam op weg naar een plaats die hij in bezit zou krijgen en hij ging op weg zonder te weten waarheen.
Door zijn geloof trok hij naar het land dat hem beloofd was maar hem nog niet toebehoorde
“.
Hebr.11: 8,9

Nu, dan koningen, weest wijs:
wordt onderricht, gij allen die de aarde oordeelt.
Dient de Heer in vreze,
juicht Hem toe met ontzag.
Aanvaardt onderricht, opdat de Heer niet toorne, en
jullie verloren gaan van de gerechte weg, wanneer
straks Zijn toorn ontbrandt.
Gelukzalig zijn allen,
die op Hem hebben vertrouwd“.
Psalm 2 [eind, vert. Den Haag]
Christus Pantocrator, de AlleenheerserMaar ik weet:
mijn Verlosser leeft en
ten laatste zal Hij op het stof optreden.
Nadat mijn huid aldus geschonden is, zal ik
uit mijn vlees God aanschouwen, 
Die ik zelf mij ten goede aanschouwen zal, Die mijn eigen ogen zullen zien en niet een vreemde;
mijn nieren in mijn binnenste versmachten   van verlangen“.
                                                                               Job 19: 25-27
De Kerk leeft in de verwachting van
de “dag des Heren”, de Wederkomst des Heren.
Deze dag is de vervulling van de Gods plan met de wereld en de mensen:
We zullen voor eeuwig met Hem zijn!
God zal alle dingen nieuw maken: hemel en aarde, wij krijgen een nieuw onvergankelijk lichaam.
Er zal geen dood meer zijn, geen rouw,
geen geweeklaag, geen pijn of verdriet,
geen oorlog, geen geweld.
Ja, God Zelf, zal alle tranen van onze ogen wissen!

Januari, de 31e – Heilige Arsenios van Paros [†1877]

H. Arsenios van Paros [2], 31JanDe eerbiedwaardige Arsenios van Paros [1800-1877]
was een opmerkelijke belijder, geestelijk vader, pedagoog, asceet, wonderdoener en genezer.
Zijn gedachtenis wordt gevierd op: 31 januari en 18 augustus [het blootleggen van zijn relieken].
Hij is de lokale heilige van de Metropolitaat van Paronaxia onder de jurisdictie van de Kerk van Griekenland.
Deze eerbiedwaardige werd in 1967 door
het Patriarchaat van Constantinopel heilig verklaard.
Een bekende uitspraak van hem is:
“De Kerk op de Britse eilanden zal pas tot wasdom komen wanneer ze haar eigen Heiligen weer begint te vereren”;
deze uitspraak kan volgens mij ook voor de Lage landen van toepassing worden verklaard.

Paros
Griekenland, de eilanden Paros, Naxos en AntiparosDe eilanden Naxos, Paros en Anti-Paros werden in 1083 afgescheiden van
het Metropolitaat van Rhodos en benoemd tot het Metropolitaaat Paronaxia, met
haar zetel in Naxos.
Tot 1083 waren er op Naxos en Paros een gewone Bisschopzetels.

Het Christendom in Paronaxia werd gedurende de vroeg-christelijke periode gevestigd en de bisdommen worden daarom beschouwd als een van de oorspronkelijkste gemeenschappen, niet voor wat betreft Griekenland, maar voor wat betreft het gehele christendom.
Paros, Griekenland uitzicht vanaf het H. Antonius kloosterDe lokale kerkelijke traditie van Naxos bevestigt dat het christendom werd verspreid door de H.. Johannes de Theoloog en de evangelist Polycarpus van Smyrna [68-155].
Terwijl de heilige Johannes werd verbannen naar het eiland Patmos, waar hij het boek Openbaringen [Apocalyps] schreef was het eiland Naxos al bekend.
Johannes stuurde er zijn leerling, Polycarpus naar toe om het christendom onder de lokale bevolking te verkondigen. Deze kerkelijke traditie wordt op Naxos trots verhaald.
Er zijn twee parochies en diverse Byzantijnse kapellen op het eiland die ter ere van Johannes zijn opgericht, vooral bij het dorp Sagriou.
Er is een oud Byzantijnse klooster en een kerk met wandreliëfs van voor de iconoclastische periode die in de omgeving Filoti nog steeds bewaard gebleven zijn.
Byzantijns Klooster van Ekatontapyliani op het Paros eilandHet belangrijkste historische, kerkelijke
en architectonische bouwwerk op het eiland is de kerk van de Panagia Ekatontapyliani [Εκατονταπυλιανή – Gr letterlijk: “Honderd Deuren“].
Deze kerk werd in het begin van de 4e eeuw gesticht, door de H. Helena, de moeder van Constantijn de Grote, tijdens haar pelgrimstocht naar het Heilige Land.

H. Arsenios van Paros, 31JanDe H. Arsenius werd op 31 januari 1800 geboren in Ioannina, Epirus uit een vroom orthodoxe gezin. Bij zijn doop kreeg hij de naam van Athanasius.
Zijn ouders stierven toen hij nog heel jong was; hij was pas negen jaar oud toen op weg ging naar Kydoniai, Klein-Azië. Hier werd hij door Hieromonk Gregory Saraphis ontvangen en onderwezen.
Zijn bescheidenheid en vroomheid maakten hem geliefd bij vader Gregory en ook bij de andere leerkrachten. De jongen kreeg hier vijf jaar onderwijs en viel onder zijn medestudenten op door zijn leergierigheid en een deugdzaam leven.

Op zekere dag bezocht
de befaamde geestelijke vader [staretz] Daniel van Zagora, Thessalië naar de school om biecht te horen. Athanasius werd daarop Daniel’s leerling en bleef bij hem tot diens dood.
Niet lang daarna, besloot vader Daniel om naar de Heilige Berg te gaan teneinde
aldaar in alle rust zijn spirituele strijd voort te zetten.
Athanasius smeekte zijn ouderling hem niet te verlaten, maar om hem mee te nemen.
Hij sprak de wens uit om mee te reizen naar Mount Athos, de Tuin van de Alheilige Moeder Gods en daar monnik te worden.

Vader Daniel had Athanasius in het monastieke leven ingeleid, welke wel “de kunst van kunst en de wetenschap van de wetenschappen” wordt genoemd.
De geestelijke vader was een perfecte docent, die een hoge status in het geestelijk leven had bereikt en Athanasius was een aandachtige student.
Na een tijd wijdde vader Daniel zijn leerling tot monnik en vertelde hem dat hij drie belangrijke lessen diende te leren.
Ten eerste diende hij zijn eigen wil beheersen.
Ten tweede diende hij de nederigheid te verwerven.
En als laatste diende hij de gehoorzaamheid te leren.
Wanneer je je eigen wil beheerst, de nederigheid en
de volmaakte gehoorzaamheid leert te beoefenen dan
zul je tevens vooruitgang boeken in de
andere deugden en God zal je verheerlijken
“.

H. Arsenios van Paros [3], 31JanNa een verdere proefperiode verleende
vader Daniel Athanasius het Groot Schima en
gaf hem de naam Arsenius.
De heilige bleef zes jaar met zijn ouderling op
de H. berg Athos. Vervolgens moesten ze
de Heilige Berg verlaten vanwege de agitatie tegen
de zogenaamde “Kollyvades”, die opriepen tot een strikte naleving van de Heilige Traditie.
De naam komt van de kollyva [gekookte tarwe] welke een kerkelijk gebruik is wanneer men de doden gedenkt. Een deel van de controverse betrof de discussie of het juist was om de doden tijdens de dienst op zondag te gedenken.
De Kollyvades verkondigden dat
deze diensten niet geschikt waren op de Dag der Opstanding, maar voor de zaterdag dienden te worden gereserveerd. De Kollyvades bepleitten een frequente communie,
in plaats van de praktijk het Heilige Mysteriën maar een paar keer per jaar te ontvangen
Toen vader Daniel en de H. Arsenius de Athos verlieten, was dit waarschijnlijk vanwege de onderlinge twisten onder de monniken tegen de Kollyvades.
Onderlinge strijd, oeverloze discussies, achterklap en partijvorming zijn bepaald niet bevorderlijk voor de geestelijke rust en groei.

In het voorjaar van 1821, voordat de Griekse Onafhankelijkheidsoorlog uitbrak, gingen de twee geestelijke broeders naar het klooster van Pendeli in de buurt van Athene.
Hun verblijf was maar kort, want vader Daniel voorzag de verwoesting van het klooster door een Turkse inval.
De twee vonden hun weg naar de Cycladen eilanden in de zuidelijke Egeïsche Zee.
Eerst verbleven ze een tijdje op Paros, misschien omdat enige Kollyvades zich daar hadden gevestigd. Aangezien er geen leraren voor de kinderen op het eiland Pholegandros waren verzochten de bewoners aldaar vader Daniel hen daar te komen zodat de H. Arsenius hun kinderen kon onderwijzen. Uiteindelijk besloten ze dit te gaan doen waarop de oudvader overeenkwam zijn broeder Arsenius diaken te laten wijden en werd onze heilige door de overheid tot docent benoemd.
De heilige was daar docent gedurende 11 jaren, van 1829-1840.
Hij onderwees de verplichte vakken op school, maar stond zijn studenten tevens bij in de ontwikkeling van hun karakter en als vrome christenen door het leven te gaan.

Paros - Moni Aghios GeorgiosIn 1840 onderwierp de H. Arsenius zich
aan het klooster van de H. George, nadat zijn ouderling Daniel in 1837 was overleden. Als laatste rustplaats had deze voorafgaand aan zijn leerling gevraagd zijn stoffelijk overschot na twee jaar naar de berg Athos over te brengen.
De H. Arsenius, nu  gehoorzaamheid verschuldigd aan geestelijk vader Plolegandros weerhield Arsenius van het plan om Paros te verlaten en samen met het stoffelijk overschot van vader Daniel naar de Heilige Berg, Athos te vertrekken .
Op Paros liet de abt van St George’s Klooster, vader Elias Georgiadis de H. Arsenius weten dat het Gods wil was hem op Paros te houden.
Dit was de voorzienigheid, want op Mount Athos was een grote strijd gaande vanwege de Griekse Onafhankelijkheidsoorlog. De Athos werd toen door 3.000 Turkse soldaten bezet, hetgeen resulteerde in het vertrek van 5.000 van de 6.000 monniken.

Arsenius is officieel toegetreden tot de gemeenschap van het St George’s Klooster op het noordelijke stuk van Paros. Daar ontmoette hij ware geestelijke strijders die in wijsheid een uitstekende gedrag vertoonden, voor zijn ontwikkeling waardig voorbeelden om na te volgen. Daarop werd hij op zevenenveertig leeftijd tot priester gewijd, waarna de H. Arsenius zijn geestelijke inspanningen verder verdiepte. Dagelijks bestudeerde hij de Heilige Schrift, de geschriften van de kerkvaders en werd bedreven in het onophoudelijk gebed van het hart. Hij ontving de genade gave van de tranen die veelvuldig vloeiden tijdens zijn noëtisch gebed. In deze geleek hij op zijn naamheilige H. Arsenius de Grote [8 mei], die onophoudelijk tranen van berouw liet gaan.
Geleidelijk aan herkende de inwoners van Paros in een uitstekende biechtvader en spirituele gids. Wanneer hij voor het heilige altaar verbleef ervoer hij de aanwezigheid van voor God van aangezicht tot aangezicht. Hij diende met grote wroeging en zijn gezicht straalde regelmatig als dat van een engel.
Zijn deugdzaam leven werd bekend onder de mensen en van heinde en verre reisde men hem tegemoet. Hij ontving iedereen met vaderlijke liefde, gaf hen dusdanige geestelijke raad dat hun ziel in gezondheid werd hersteld.
> Een meisje van het eiland Syros kwam naar het klooster van de Transfiguratie om haar zus, een moniale te bezoeken. De non had eerder vernomen dat haar zus in een ernstige zonde was vervallen. Toen ze hoorde dat het meisje voor de poort van het klooster stond riep de [zus-] moniale haar toe: “Scheer jij weg van hier want je bent onrein, je zult het klooster en de nonnen nog besmetten“.
In plaats van medelijden met voor haar zus te hebben, en haar probeerde tot bekering te brengen, sloeg de non en enkele van de andere nonnen met haar het arme meisje en verzochten haar te vertrekken.
Het ellendige meisje riep: “Ik ben inderdaad fout geweest, Vergeef me!
De non riep haar toe, “Ga weg, of ik breng je om want je  hebt de eer van onze familie te grabbel gegooid”.
Heb je geen medelijden met je zus, je behoeft de pijn die ik draag niet te delen?
Nee“, riep de moniale haar toe “je bent mijn zus niet, je bent een vieze hoer“.
Waar moet ik dan heen?” riep de arme zondares haar toe.
Ga jezelf maar verdrinken“, was het harteloze antwoord.

vlucht vanuit het klooster> Het arme meisje vluchtte het klooster uit, dodelijk aan haar ziel gewond met de bedoeling om zichzelf het leven te benemen.
Op dat moment was de H. Arsenius op weg om het klooster te bezoeken.
Bij het zien van het meisje in een dergelijke toestand, vroeg hij haar wat er mis was.
Ze legde uit dat ze op een dwaalspoor was geleid door corrupte mannen en vrouwen.
Toen ze haar zonde had ingezien, ging ze naar het klooster om haar zus om hulp vragen.
Zie wat ze voor mij hebben gedaan, ouderling. Wat zou u mij willen adviseren te doen? Zal ik mezelf verdrinken, of zal ik van een klif af springen?
Ik denk niet dat ik je zou adviseren dit te doen, mijn kind. Indien je dat wenst, zal ik met mij met je op weg gaan en je verwondingen naar ziel en lichaam genezen“, zei hij zachtjes.
Waar zul je me mee naar toe nemen?” Vroeg de ellendige meisje.
Naar het klooster, mijn kind.”
Ik smeek u om me daar niet mee naar toe te nemen, ouderling. Mijn zus en de andere monialen hebben mij verzekerd dat ze me zouden ombrengen als ik daar terug zou komen“.
De heilige antwoordde: “Wees niet bang. Ze zullen je niet doden, want ik zal je aan Christus toevertrouwen en niemand zal in staat om je enig kwaad te doen“.
Heel goed“, antwoordde zij, “Wanneer u mij aan Christus toevertrouwt, zal ik voor hen niet bang  behoeven te zijn, want Christus is krachtiger dan zij“.
De H. Arsenius leidde haar naar het klooster, haar troostende en stimulerend tot bekering en belijdenis van haar zonden.
Na het horen van haar bekentenis, wijdde hij haar tot moniale.     Vervolgens riep hij al de nonnen in de kerk bijeen en berispte al degenen ernstig die het meisje in haar verwondingen hadden laten vertrekken. Hij herinnerde hen aan de gelijkenis van de verloren zoon en aan de wijze waarop Christus gekomen was om zondaren te verheerlijken. Hij heeft zich juist regelmatig met zondaars verbonden en heeft daarmee de grote Liefde en Barmhartigheid van God laten zien.
Jullie hebben echter het tegenovergestelde gedaan. Hoewel je op de hoogte was dat haar ziel gewond was geraakt door de duivel, heb je geen medelijden met haar getoond. Je hebt haar niet  omhelst en geprobeerd haar te behoeden voor verdere zonde, maar je hebt haar aangevallen en  haar geslagen. Daarna heb je haar er toe aangezet de hand aan zichzelf te slaan. Nu zeg ik jullie, als geestelijke vader, dat je niet als moniale, niet als christen en zelfs niet als medemens hebt gehandeld. Jullie hebben een gebrek aan mededogen, genegenheid en sympathie. Julie zijn moordenaressen! Daarom, verbied ik  jullie om voor drie jaar de Heilige Communie ontvangen, tenzij jullie je zonden onderkennen, berouw tonen en God in de eerste plaats, mij, jullie Spirituele Vader en de andere nonnen die niet aan jullie zondige gedrag deelnamen, smeken jullie te vergeven“.
De nonnen kwamen huilend tot het inzicht en zij bekeerden zich.
Zo verminderde hij de bestraffing en vergaf hen.
Hij gaf zus van het meisje de boetedoening van het niet ontvangen van de Heilige Communie voor een heel jaar. Omdat de andere nonnen in deze zonde hadden gedeeld, stond hij hen voor zes maanden niet toe om de communie te ontvangen.
Convent van de Transfiguratie op Paros waar de relieken van de H. Arsenius rustenDe H. Arsenius voorzag een maand voordat deze heeft plaatsgevonden zijn dood.
Tijdens de liturgie van het Feest van de
H. Basilios [1 jan], kondigde hij aan dat hij spoedig naar de Heer zou overgaan.
Onder grote inspanning was hij nog in staat, tijdens het Feest van Theofanie, de dienst te celebreren. Na de dienst, liet hij enkele nonnen weten dat dit
zijn laatste Liturgie was geweest.
Het nieuws van de ziekte van deze heilige en zijn naderende dood
verspreidde zich aks een lopend vuurtje naar alle dorpen van Paros.
De mensen huilden omdat ze hun geestelijke vader gingen verliezen en
ze haastten zich om hem vaarwel te zeggen en
om nog eenmaal zijn zegen te ontvangen.
Aan de vooravond van zijn overlijden, riep hij de nonnen van het klooster bij zich.
Hij vertelde hen dat hij de volgende dag dit tijdelijke leven zou verlaten en
naar het eeuwige leven zou overgaan.
Op 31 januari 1877 ontving de H. Arsenius voor de laatste keer de Heilige Communie en
ontsliep in de Heer.
Drie dagen lang kwamen de mensen zijn lichaam vereren om
vervolgens de rouwstoet naar de begraafplaats te volgen die hij zelf had uitgekozen.

Orthodoxie & de ontmoeting met God

???????????????????Als Christenen geloven wij
in een persoonlijk en levende God en
niet in een soort afstandige zelfzuchtige God
Die verzonken is in het beschouwen van Zichzelf
en Die niet in gemeenschap kan treden
met geschapen wezens.
Voor ons is het bewijs van Gods bestaan
Zijn Energie, Zijn genade, waardoor wij
deel hebben aan Zijn leven.
De mens wiens hart het doelwit is geworden
van God, zal voor God komen te staan en
met Hem spreken als ‘gelijke’, wanneer
Hij voorspraak doet voor de gehele wereld, want
dit is de eer die God Zijn Zoon gegevens heeft.

God verlangt deze gelijkheid in het gesprek met de mens;
Hij ziet hem niet als een ding dat Hij alleen “tot het zijn heeft gebracht“,
maar als Zijn “beeld“, Zijn gelijke, met wie Hij in gesprek kan zijn.
Wanneer wij door de H. Geest in een persoonlijke relatie treden met God,
dan belijden wij ‘in Hem’, niet zozeer onze woorden, maar
door een levende gewaarwording van God in ons.
Want dan is Hij binnengekomen in ons hart en
daar ‘in ons’, belijdt Hij ons heil door Zijn Genade.

Om de ontmoeting met God op aarde te ervaren, dienen we onszelf
goed voor te bereiden en we doen dit de gehele week
voor- en na afloop van de erediensten.
De Goddelijke Liturgie en andere diensten beginnen en worden op deze wijze
gedurende de gehele week [in gebed] voorbereid, waar je ook bent.
Wanneer je de kerk binnengaat, doe je dit rustig en respectvol;
je richt al je aandacht op de begroeting met de Heer.
Wanneer de dienst al begonnen is, stoor je niemand door hem/haar te
begroeten of het maken van lawaai.

Wanneer je de kerk binnengaat, kun je voor jezelf bidden:
Door de overvloed van Uw barmhartigheid,
mag ik binnentreden in Uw huis.
Ik zal neervallen voor Uw heilige Tempel,
in vrees voor U
“.
Psalm 5: 7

Het uitgaan van de kerk te Nuenen, Vincent van GoghWe komen naar de Kerk als een hospitaal
– een geestelijk ziekenhuis – om ons van
onze zonden af te keren, vergeving en geestelijke genezing te ontvangen.
Dit zal onze houding ten opzichte van de Kerk veranderen; we komen hier niet als naar een sociale gelegenheid; niet naar een bijeenkomst van vrienden of familie, als een gezellig samenzijn.
We komen omdat wij een gebroken leven leiden en
de gebrokenheid aan lichaam en ziel ervaren.
We komen hier om onze Heer Jezus Christus te ontmoeten en genezen te worden.
We komen om het Koninkrijk der Hemelen
te verwerven.

De opening van het gordijn en de Koninklijke deuren in
het midden van de iconostase heeft een zeer diepe betekenis.
In het Oude Testament lieten Mozes en het volk van Israël
hun slavernij in Egypte achter zich, zij verlieten de wildernis.
Daar gaf God hen onderricht over hoe ze Hem dienden te aanbidden.
Maar, waar zouden zij Hem te midden van deze woestenij aanbidden?
God liet hen een grote beweegbare tent maken, een Godshuis, waarin
de eredienst werd gehouden.
Het Godshuis was verdeeld in twee onderdelen.
Censer2Eerst was er het heilige [het Heiligdom], waarin de tafel van de Broden, de gouden kandelaar, en het wierookaltaar zich bevonden.
Dan was er een heel dik gordijn waarop de cherubijnen waren afgebeeld. Kwam je voorbij dit gordijn, in het tweede gedeelte, dan bevond je je in het heilige der heiligen, waar de ark van het verbond zich bevond en het verzoendeksel.
De priesters dienden dagelijks het Heiligdom binnen te gaan om hun plichten te vervullen.
Allleen het Heilige der Heiligen werd slechts een eenmaal per jaar betreden door de hoge priester  om daar het offer te brengen.

Hoe verhoudt zich dit met onze komst naar de kerk ?
Lang geleden bewoonden Adam en Eva de Paradijstuin en
leefden zij in volmaakte vrede met God en met elkaar.
Maar toen zij in hun hoogmoed van de boom aten, veranderde alles.
De dood en de zonde kwamen in de wereld; de vrede van God werd verbroken.
Adam en Eva waren niet meer in het paradijs en God stelde een cherubijnen aan
de ingang van het Paradijs te bewaken.
Het gordijn van het heiligdom herinnert ons eraan dat het Paradijs werd afgesloten, dat cherubijnen het bewaken en niemand binnen kan komen.
Toen kwam onze Heer Jezus Christus en werd alles hersteld, de dood werd overwonnen.
Onze Heer Jezus Christus opende de deuren van het Paradijs, zodat
we nu weer in vrede kunnen verkeren met God.
Dus wanneer we het gordijn in de iconostase openen,
herinnert dit ons eraan dat onze Heer Jezus Christus de scheiding tussen Hemel en aarde vernietigde welke ons van God en van elkaar uiteen deed gaan.
Dit is de reden waarom bij de dood van onze Heer Jezus Christus,
het voorhangsel van de tempel van boven tot onder scheurde [Matth.27: 51].
Nu kunnen we de vriendschap en relatie met God en  Zijn heiligen in de Hemelen bekomen.
De priester of bisschop, als vertegenwoordiger van Christus,
is de enige die het is toegestaan om het gordijn te openen.
Net zoals Christus de enige is, Die in staat is ons terug te brengen
in de relatie met God.

Orthodoxie & vertrouwen

Ontmoeting in de TempelEen Kind is ons geboren, een Zoon is ons gegeven en de Heerschappij rust op Zijn schouder en men noemt Hem Wonderbare Raadsman, Sterke God, Eeuwige Vader, Vredevorst.
Groot zal de Heerschappij zijn en eindeloos de vrede op de troon van David en over Zijn Koninkrijk, doordat Hij het sticht en grondvest met Recht en Gerechtigheid,
van nu aan tot in eeuwigheid.
De ijver van de Heer over de Heerscharen zal dit doen“.
Isaiah 9: 5,6

Ik kwam vandaag diverse dingen tegen, in een krantenartikel [nd],
m’n psalmenboek en zo maar een zeer heldere tekstvertaling:
Een ieder dan, die [in] Mij belijden zal voor de mensen,
hem zal ook Ik belijden voor Mijn Vader, Die in de Hemelen is;
maar al wie
[in] Mij verloochenen zal voor de mensen,
die zal ook Ik verloochenen voor Mijn Vader, Die in de hemelen is
“.
Matth.10: 32,33

Licht ontmoetingVolgens de Christelijke leer is Jezus
de Eengeboren Zoon van God en
de door God in het Oude Testament [de Tenach] bij monde van de Profeten beloofde Messias [o.a. Jesaja 53: 3 en verder] de ‘Gezalfde‘ van God, Die de mensen verlost van hun zonden en de harmonie tussen God en mensen,
die verbroken was als gevolg van de zondeval van de eerste mensen in het paradijs,
hersteld heeft.

Waar zijn nu de oorspronkelijke apostelen en discipelen?
Zij, die alleen doen, datgene waartoe zij als Christen geroepen zijn, zelfs in het diepst van je hart [ziel]
ben je er van bewust ook al is het een alledaagse frase.
In de Naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest“;
wanneer je je met het kruisteken, waarmee je ieder werk begint, verkondig je
bij de eerste dagelijkse voeding die je tot je neemt;
wanneer je op weg gaat in de auto of met de trein en wanneer je gaat slapen.
Op deze manier verkondig je, belijd je God voor de mensen;
je kunt niet anders want dit is de het Abrahamitische principe van
de ‘Rechtvaardiging door Geloof’.
De Opstanding uit de doden wordt hiermee in het Kruis[teken] letterlijk genomen.
Door het Kruis[teken] dat we maken verkondigt het Christendom
de cruciale plaats die zij in de wereld inneemt, omdat het
de uiteindelijke overwinning op de dood en daarmee
een open toekomst, tot uitdrukking brengt:
Indien nu van Christus gepredikt wordt, dat Hij uit de doden is opgewekt, hoe
komen sommigen onder u ertoe te zeggen, dat er geen Opstanding uit de doden is?
Indien er geen Opstanding der doden is, dan is ook Christus niet opgewekt.
En indien Christus niet is opgewekt, dan is immers onze prediking zonder inhoud en
zonder inhoud is ook uw Geloof.
Dan blijken wij ook valse getuigen van God te zijn, want
dan hebben wij tegen God in getuigd, dat Hij de Christus opgewekt heeft, Die
Hij toch niet heeft opgewekt, indien er geen doden opgewekt worden.
Immers, indien er geen doden opgewekt worden, dan is Christus ook niet opgewekt en
indien Christus niet is opgewekt, dan is uw Geloof zonder vrucht, dan zijt gij nog in uw zonden.
Dan zijn ook zij, die in Christus ontslapen zijn, verloren.
Indien wij alleen voor dit leven onze Hoop op Christus gebouwd hebben, zijn wij
de beklagenswaardigste van alle mensen.
Maar nu, Christus is opgewekt uit de doden, als eersteling van hen, die ontslapen zijn.
Want, dewijl de dood er is door een mens, is ook de Ppstanding der doden door een Mens.
Want evenals in Adam allen sterven, zo zullen ook in Christus allen levend gemaakt worden
“.
1Cor. 15:12-22
laten we niet voorbij gaan aan datgene wat Christus ons gebracht heeft:
Ik ben het Licht voor de wereldIk ben het Licht van de wereld;
wie Mij volgt, zal nooit meer in de duisternis wandelen, maar
hij zal het Licht van het Leven bezitten
“.
John.8: 12
Kun je dìt verzwijgen?
Christus was zich ervan bewust [en als het goed is Zijn volgelingen ook],
dat Hij [Zijn Vaders] Gods verzoeningsplan ten uitvoer moest brengen.
Zo Hij het gewild had, had Christus nooit in handen behoeven te vallen van wereldse autoriteiten: Hij is namelijk Heer over de Heerscharen, over aartsengelen,
over Koning, Keizer, Admiraal . . .
Na Zijn Opstanding vertelde Jezus overeenkomstig Zijn Blijde Boodschap wat
er verder nog zal gebeuren.

– Hij zei terug te zullen keren naar ‘de Vader’, vanwaar
– Hij Zijn volgelingen [de gelovigen] zou blijven bijstaan.
– Hij beloofde daarbij dat Zijn volgelingen de ‘Heilige Geest’
zouden ontvangen om hen verder te leiden op ‘Zijn weg’.
– Ook beloofde Hij Zijn terugkeer naar de aarde, op
een tijdstip dat ‘de Vader’ zou bepalen, al
gaf Hij wel duidelijke kenmerken van de tijd voor Zijn terugkomst;
– Hij voorspelde geloofsafval, liefde die verkilt,
veel oorlogen, burgeroorlogen, veel epidemieën en [honger-]nood en aardbevingen enz.

Jesus Christus licht van de wereldVlak voor Zijn hemelvaart benadrukte Jezus ten overstaan van Zijn discipelen het belang dat Zijn boodschap van Verlossing en Bevrijding door Vergeving van zonden, aan
de gehele wereld bekend zou worden gemaakt.
Gaat heen in de gehele wereld, verkondigt het Evangelie aan de gehele schepping.
Wie gelooft en zich laat dopen, zal behouden worden, maar
wie niet gelooft, zal veroordeeld worden
“.
Marc.16: 15,16
De Blijde Boodschap is dat de toehoorders wel wakker geschud moeten worden,
door het te verwoorden, erover te schrijven en duidelijk te maken dat
de geïnteresseerde luisteraar of lezer de diepte van dit Mysterie ontdekken,
dat zij erdoor opgewekt worden, tot Leven komen.
De hoofdthema’s, zoals de aanstaande wederkomst van Christus,
de sterke eenheid en parallellie tussen Eerste [O.T.] en Tweede Verbond {N.T.] en
de eschatologische verwachting van de Bijbelse feesten en
het Bijbels Huwelijksverbond dragen ertoe bij de veelkleurige Wijsheid van God en
het Profetisch perspectief dat Hij gelegd heeft in Zijn Woord [Zijn Waarheid],
te ontdekken.

Christus Pantocrator, de AlleenheerserGod, wie is met U te vergelijken?
Zwijg niet, houd U niet stil, o God.
Want zie, Uw vijanden zijn luidruchtig;
die U haten heffen het hoofd.
Zij smeden slechte plannen tegen Uw volk:
zij spannen samen tegen Uw heiligen.
Zij zeiden: Komt, laat ons hen vernietigen uit de volkeren, opdat er geen herinnering meer zij aan de naam van Israël.
Want eensgezind hebben zij overlegd,
gezamenlijk hebben zij een verbond gesloten tegen U . . .

. . . Zij worden beschaamd en ontsteld in de eeuwen der eeuwen;
zij zullen in verwarring raken en vergaan.
Dan zullen zij weten dat Uw Naam is: Heer,
en dat Gij alleen de Allerhoogste zijt over geheel de aarde
“.
uit Psalm 82 vert. Den Haag.

Want van U is het Koninkrijk en
de Kracht en de Heerlijkheid,
in alle eeuwigheid,
Amen
“.
nb. Het Christelijk feest van de Ontmoeting van Onze Heer en Verlosser Jezus Christus in
de Tempel, [westen: Maria Lichtmis] wordt op de 2e ferbruari gevierd.

bisschop Maximos van Evmenia in de Heer ontslapen

Bisschop Maximos van EvmeniaDe betreurde Bisschop Maximos van Evmenia
[in de wereld Ioannis Mastichis]
werd geboren op 30 september 1935 in Stylis [Griekenland].
In 1958 behaalde hij een Master in Theologie
aan het Theologisch Instituut van Halki [Turkije].
Op 7 september 1958 werd hij tot diaken gewijd
door Metropoliet Maximos van Stavroupolis,
die hem zijn naam toevertrouwde.
Dezelfde metropoliet wijdde hem op
8 september 1958 tot priester.
In hetzelfde jaar werd hij naar Nederland gestuurd;
enige tijd later werd hij gepromoveerd tot archimandriet.

In 1977 werd hij door
de Heilige Synode van het Oecumenisch Patriarchaat van Constantinopel
unaniem verkozen tot hulpbisschop van de Metropoliet van België
met de hoge titel van ‘Bisschop van Evmenia’.
Zijn bisschopswijding had plaats in Rotterdam op 11 december 1977.
Sinds 1992 resideerde Bisschop Maximos in Brussel.
Hij was verantwoordelijk voor het ziekenhuispastoraal en voor de biecht
in de Griekstalige parochies.

De door allen geliefde Bisschop Maximos,
geestelijk kind van de onvergetelijke Rector van de Theologische School van Halki,
onderscheidde zich door zijn grote gehoorzaamheid,
zijn nederigheid en zijn onbegrensde menslievendheid.
Hij heeft als geestelijke vader vele gelovigen geholpen.
Eeuwige gedachtenis!

bron:
aartsbisdom van België van het oecumenisch patriarchaat

Het lichaam van bisschop Maximos zal op
dinsdag 27 januari 2015 om 19 uur in
de Orthodoxe kathedraal te Brussel gebracht worden
om er de hele nacht te verblijven.
De uitvaartdienst zal 28 januari plaatsvinden in de kathedraal,
9-11 uur Metten en Goddelijke Liturgie,
11 uur Uitvaart.

Eeuwige gedachtenis!

Orthodoxie & rijkdom

H. JacobusWelaan dan, gij rijken,
weent en maakt misbaar over
de rampen, die u zullen overkomen.
Uw rijkdom is verrot,
uw klederen zijn door de mot aangevreten,
uw goud en zilver is verroest, en
het roest ervan zal tegen u getuigen en
uw vlees verteren als vuur.
Gij zijt schatten gaan opleggen, terwijl
het de laatste dagen zijn.
Zie, het loon, dat door u
is ingehouden van de arbeiders, die
uw landen hebben gemaaid, schreeuwt, en
het geroep van hen, die uw oogst hebben binnengehaald, is doorgedrongen tot de oren van de Heer Sabaoth
[van de hemelse legermachten].
Gij hebt op aarde weelderig geleefd en u te goed gedaan,
gij hebt uw hart vetgemest in de slachttijd.
Gij hebt de rechtvaardige veroordeeld, ja vermoord;
er is geen verweer tegen u.
Hebt dus geduld, broeders, tot de komst des Heren!
Zie, de landman wacht op de kostelijke vrucht van het land en
heeft geduld, totdat de vroege en late regen erop gevallen is.
Oefent ook gij geduld, sterkt uw harten, want
de komst des Heren is nabij.
Broeders, zucht niet tegen elkander, opdat
gij niet onder het oordeel valt;
zie, de Rechter staat voor de deur“.
Jac.5: 1-9

Kapitaal in de 21ste eeuwEr is dus niets nieuws onder de zon, wanneer
je de lezing van vandaag tot je door laat dringen;
het ondersteunt het zojuist verschenen boek:
Kapitaal in de 21ste eeuw” van de auteur Thomas Piketty.

De Schepper gaf het eerste mensenpaar al
een hele wereld om van te genieten, waardoor
het voor de hand ligt dat de bezittingen op zich niet verkeerd behoeven te zijn.
Het achtste gebod luidt: “Gij zult niet stelen” [Ex.20: 15].
Eén persoon dient overduidelijk iets te bezitten voordat
een ander het kan stelen.
Het boek Handelingen vertelt ons over
de Christelijke houding in het vroege Christendom.
Sommigen gaven hun bezittingen weg, maar degenen die hun eigendom behielden
werden niet beschouwd als onvolkomen christenen [Hand.5: 4].
De Blijde Boodschap veroordeelt nergens de rijkdom, die iemand bezit.
Het wijst wel op de verantwoordelijkheid, die een rijk iemand bezit en
dat deze zich bewust dient te zijn van de gevaren die de rijkdom met zich meebrengt.
Het belangrijkste aspect is het beheer over dit vermogen,
de controle die men dient te bezitten en de juiste houding hier tegenover.

Geld is niet “de wortel van alle kwaad”,
zoals Paulus regelmatig verkeerd wordt geciteerd.
Zijn eigenlijke woorden zijn,
De liefde voor geld is een wortel van alle kwaad” [1Tim.6: 10].

Hebben wij er iets aan . . .Falen om prioriteiten te stellen is een
groot gevaar bij voorspoed en overdaad.
Vraag jezelf niet af:
Hoeveel kan ik maken?” of
Hoeveel kan ik uitgeven?”;
Hoe belangrijk kan ik worden?“.
De juiste vraag is echter
Hoeveel mensen om mij heen kan ik begunstigen [zegenen] met de rijkdom die God mij heeft toevertrouwd?
en met rijkdom wordt niet alleen geld en goederen bedoeld.

Jacobus beschouwde het niet als een zonde om rijk te worden.
Zijn zorg was het misbruik van de rijkdom die ervoor zorgde dat God werd vergeten.
In hoofdstuk 4 bekritiseert hij de plannen die niet aan God toe behoren.
Hij geeft hier mensen het advies die hun rijkdom gebruiken alsof
er geen verantwoording ten opzichte van God bestaat:
“. . . te huilen en te jammeren vanwege de rampen, die hen zullen overkomen“.

De onrechtvaardige rijke
Jacob, heel gevoeligJacobus somt 3 aanklachten op tegen de onrechtvaardige rijke.
Hij beschuldigt hen van ongevoeligheid, van onrecht en zelfbevrediging.

1.]. Ongevoeligheid
Uw rijkdom is verrot, uw klederen zijn door de mot aangevreten,
uw goud en zilver is verroest, en het roest ervan zal tegen u getuigen en
uw vlees verteren als vuur.
Gij zijt schatten gaan opleggen, terwijl het de laatste dagen zijn
“.[vs. 2-3]
Met gevoelloosheid wordt bedoeld hardheid, hardvochtigheid, meedogenloosheid, onaandoenlijkheid en gevoelloosheid.
Zij waren ongevoelig om allereerst de juiste prioriteiten en waarden te stellen,
uitgaande van de behoeften van anderen om hen heen.
In die tijd bestond rijkdom voornamelijk uit voedsel, kleding en geld.
De rijken aten goed, gingen goed gekleed en brachten hun tijd rijkelijk door.
Jacobus zegt: “Je rijkdom [vrijwel zeker verwijzend naar voedsel] is verrot en
de mot heeft je kleren aangetast. Je goud en je zilver is verroest.
“Hun zorgvuldig opgebouwde voedsel, mode, en fortuinen,
brengen alleen loze waarden op”.
Het wordt niet zo hoog gewaardeerd dat ze totaal geen behoefte hadden aan God;
Ze hadden hun geloof in hun middelen gestopt in waarden die geen enkel nut betroffen, feesten en braspartijen.
Ze genereerden geestelijke waarheden en zetten het feit dat ze ten opzichte van God
verantwoording zouden dienen af te leggen, naast zich neer.
Ze hebben er nooit bij stil gestaan dat God beheerder van alle dingen is.
Jezus beschreef een andere rijke man door te zeggen:
“. . . Ziel, gij hebt vele goederen liggen, opgetast voor vele jaren,
houd rust, eet, drink en laten we vrolijk zijn
“(Luc. 12:19).
God noemde hem een dwaas, omdat hij verzuimd had om rekening houden met het eeuwige.
Het is een foutieve prioriteit die rijkdom stelt wanneer men maar hamstert
zonder er nuttig gebruik van te [laten] maken.
Tijd en onbruik zijn er de oorzaak van dat het verrot, verroest en dat het
de ondergang tegemoet gaat.
Rijkdom is zo onzeker.
Geldmarkten en aandelenmarkten fluctueren van uur tot uur.
En het is niet bepaald optimistisch om te denken dat bij jouw bank de deposito’s zijn beschermd door de een of andere regering die zelf in de schulden zit.
Eigenlijk behoeft goud niet corroderen zoals ijzer doet. Jacobus gebruikt echter dit woord als voorbeeld om te laten zien dat hun goud ook zijn waarde kan verliezen.
Wanneer het voedsel rot is en kleren door de mot wordt aangetast en
zelfs opgepot geld zijn waarde verliest, worden ze misbruikt.
Degenen, die hun rijkdommen misbruiken zullen uiteindelijk de lasten dragen van
een omkering van hun fortuinlijk leven.
Hun comfort en privileges zullen ophouden en dat einde is zo zeker dat Jacobus het beschrijft alsof het reeds heeft plaatsgevonden.
Hij spreekt erover dat de rijkdom al verrot is, de kledingstukken door de mot zijn aangevreten en al het geld reeds gedevalueerd is.

Overdaad  schaadtOp voorraad houden van rijkdom toont ongevoeligheid
voor het stellen van prioriteiten.
Erger nog, het toont ongevoeligheid aan voor de mensheid.
Jacobus zei al eerder,  “Iedereen . . . . . die weet dat hij
het goede dat hij zou moeten doen, niet doet, zond
igt”,
Jac.4: 17
Wat een kolossale zonde om anderen te zien omkomen in bittere ellende, terwijl jij een overvloed aan goederen bezit waar je nooit gebruik van maakt.
Op het einde van je leven gaat ook je vermogen verloren en blijven de armen berooid. Hoe kan er zo’n gevoelloze minachting voor anderen bestaan?
We hebben onze tafels met goed eten gevuld en eten er te veel van, maar bekommeren ons er niet over hoe een ander zijn “dagelijks brood” bij elkaar sprokkelt .
We vullen onze kasten zover vol tot we ons niet eens meer kunnen herinneren
wat er zich erin bevindt.
Een lokale kledingwinkel houdt zijn halfjaarlijkse verkoop.
Ik hield me er gisteren op om een broek te kopen; toen ik rondkeek  viel mij een tekst te binnen, die mij van de aankoop weerhield.
Mijn kleren zijn niet bijzonder modieus of van de beste kwaliteit, maar ik heb een kast vol.
Arme mensen behoeven zich nooit zorgen te maken over de mot – ze dragen namelijk
de enige kleren die ze aan hun lijf hebben.
We hopen onze fortuinen steeds hoger op die hun waarde verliezen, terwijl
de armen nauwelijks kunnen overleven. Heb je daar wel eens bij stil gestaan?
Jacobus verafschuwde de ongevoeligheid van degenen die er geen ogenblik bij stil staan
de behoeften van de naasten, de ongelukkige armen te verlichten.
Vooral wanneer het hamsteren van rijkdom voor zelfzuchtige genoegens gebruikt werd of helemaal geen doel had.
Deze mensen doen me denken aan hen die nauwelijks nog reële behoeften bezitten.
Een man die miljarden Euro’s bezit is net zo goed en rijk als wanneer hij miljoenen bezit”.
Het is al erg genoeg dat er mensen zijn die ongevoelig zijn voor de naasten waar ze door hun levenswijze nooit contact mee hebben,met de gewone mensen van de straat;
zij verkeren vaak alleen in hun eigen kringen,
zij leiden een bestaan los van de wereld;
denkend aan meer en nog meer en nog hogere bonussen.
Het blijkt dat 1% van de wereldbevolking, meer dan de helft van het wereldvermogen bezit,
terwijl 26% de wereldbevolking z’n hoofd nauwelijks boven water weet te houden

onrecht2.]. Onrecht
Deze rijken waren ook in de tijd van Jacobus schuldig aan groot onrecht.
Ze bedrogen niet alleen de arme arbeiders,
ze kochten de rechters om en ondermijnden hiermee de rechtsgang.
Jacobus beschuldigt hen van niet minder dan moord.
De dagloner werd [niet alleen in Palestina] zeer slecht betaald.
Hij werd ingehuurd en per dag betaald, hij leefde op de rand van de hongerdood.
Hoe staat het met ons, waarom is er sprake van 0-urenkontrakten en is het noodzakelijk om als ZZP’er de kost te verdienen in plaats van als werknemer.
De lonen waren in die tijd zo mager dat het voor dagloners onmogelijk was
voedsel voor ‘slechte tijden’ op te slaan; van het loon voor de dag werken konden ze slechts het eten van die dag bekostigen.
God stelde in een wet dat de arbeidende mens dient te worden beschermd
tegen onderdrukkende werkgevers.
Hij zei: “Al is een man nog zo slecht, laat hij niet gaan slapen met een nog niet uitgevoerde belofte tot betaling, terwijl hij zelf gaat slapen in z’n bezittingen . . . .
Betaal de werknemer iedere dag het loon dat hem toekomt voor de zon ondergaat, omdat hij arm is, rekent hij erop .”
Deut.24: 12,15
het loon van een dagloner zal niet de nacht bij u overblijven tot de morgen“.
Lev.19: 13
De velden werden gemaaid, het feest van de oogst viering kon beginnen, maar
er was geen vreugde onder de onbetaalde medewerkers aan de oogst.
Hun lonen waren opeisbaar, maar in in hun eigen taal betekende dit dat
er ‘nooit’ zou worden uitbetaald.
Ze zaten ’s-winters zonder verwarming in hun woning en wanneer de pacht niet op tijd werd  voldaan stonden ze op straat.
Hun kinderen kregen geen medische verzorging en hun scholing liep gevaar.
De nieuwe oogst deed de welvaart van de eigenaars echter sterk toenemen.
De velden bestonden niet alleen uit een stuk agrarisch grondgebied,
slechts wat percelen, maar het waren waarschijnlijk grote landgoederen, die
zich tot aan de horizon uitstrekten.
Hun directe omgeving en de buren werden bijeengeroepen voor een oogstfeest, terwijl
de arme werkman, die zijn loon nodig had omwille van de directe behoeften van zijn familie werd bedrogen. Wat een onrecht!
Maar de foutieve werkwijze werd nog verergerd.
De rijke gebruikte tevens zijn invloed om zich tegen de sociale kritiek te verzetten en diende aanklachten tegen de armen in die hen van onrecht betichtten.
Gij hebt de rechtvaardige veroordeeld” [vs. 6] is dus een juiste term en geeft aan
dat ze de juridische processen kunnen veranderen om voor zichzelf eigendommen en rijkdom te kunnen vergaren.
De rijken verkrijgen via hun vrienden en partijvorming vaak politieke macht en
kunnen kopen wat ze willen.
Een bekende uitspraak van hen luidt:
De gouden regel is dat ‘degenen die het goud bezitten de wet voor schrijven!’
De arme arbeiders hadden een gerechtvaardigde zaak, maar
de rechtbanken werden gecontroleerd door de rijken;
waar heb ik dit eerder gehoord?
Jacobus zegt daarom: “Jullie hebben de rechtvaardigen veroordeeld en
vermoorden onschuldige mensen . . . . .“.
Misschien dat sommige van de rechtvaardigen uiteindelijk een gewelddadige dood
gestorven waren, maar velen van hen werden gewoon beroofd van hun levensonderhoud.
Joodse geschriften zeggen,
Het brood der behoeftigen is het leven der armen,
wie hen daarvan berooft, is een moordenaar“.
Jezus Sirach 34: 22

De rijke man en de arme Lazarus,afb. Cornelis JetsesAls de arme sterft als gevolg van onrechtvaardigheid,
door degene die er niet in geslaagd is om hen te betalen, maakten dezen zich volgens Jacobus niet alleen aan verwaarlozing schuldig,
maar aan moord.
Jacobus toont ons een diep medeleven voor de lasten van de slachtoffers en zou zich openlijk op het onderwerp
van onrecht hebben kunnen uitspreken.

In plaats daarvan kiest hij ervoor om te benadrukken:
De kreten van de werklieden van de oogst hebben de oren van de Heer, de Almachtige, de koning van de hemelse heerscharen bereikt“.
Fraude blijft voor God echt niet onopgemerkt.
Zijn oren horen het geroep van Zijn volk.
God is nog steeds gevoelig voor het lijden van de onderdrukten.

De Almachtige God geeft zo veel om de onderdrukten dat
Hij Zijn Zoon heeft gezonden om onder eenvoudige en
onbelangrijke mensen te verblijven.
Jezus werd geboren uit een eenvoudige dienstmaagd
in een Hem beschikbaar gestelde grot en
werd uiteindelijk begraven in een geleend graf.
Hij weet alles over het onrecht wat overal
in de mensheid en de geschiedenis plaats vindt.
Welzalig de armen van Geest . . .“.

3.]. zelfbevrediging
weelderig leven= weelderig leven, je te goed doen en je hart vetmesten
Hoewel onvermijdelijk door gelijkgestelden omringd, waren de rijken buiten- proportioneel in hun luxe en levensstijl.
Wanneer luxe in het leven domineert, bemoeilijkt dit het karakter.
Karakter toegevoegd aan rijkdom heeft echter een groot potentieel voor het goede,
maar genotzucht opgezadeld met rijkdom staat gelijk aan de zonde.
Ook wij hier in Nederland genieten van een geweldige luxe en
niemand van ons
zou een terugkeer naar oude primitieve omstandigheden voorstaan.
Toch zou ons karakter kunnen profiteren van het advies van een hindoe,
die zijn naaste onderwijst met:
Laat me weten waar je behoefte aan hebt en
ik zal je duidelijk maken wat je dient te doen om
het zonder meer te verkrijgen“.
Bij ons zeggen we:
Tevredenheid is de landingsbaan voor geluk,
de grootste schat, die je maar kunt bezitten“.
Degenen tot wie Jacobus zich wendt zijn zelf doorvoed met hun rijkdom,
terwijl ze in feite uitgehongerd zijn en dood.
Ze zijn als varkens, die zich volvreten in het slachthuis; ze concentreren zich
alleen maar op het vullen van hun magen en zijn zich niet bewust van hun lot.
Hun kortstondige tevredenheid is hun enige zorg.
Het oordeel kan echter ieder moment van de dag vallen;
de dood komt als een dief in de nacht;
de Mensenzoon komt op een tijdstip
waarop je het niet verwacht“.
Luc.12: 40

In plaats van te handelen om dat oordeel te vermijden,
lopen dit soort rijken een grotere schuld op
door hun egoïstische zelfbevrediging.
Zij zullen worden veroordeeld voor het misbruiken van rijkdom
voor het comfort en hun wellustige genot, terwijl
zij geen enkele zorg hebben voor de minderbedeelden.
Als rijkdom gevormd wordt ten koste van de weerloze,
zal het oordeel volgen. God zal vonnis vellen over
de manier waarop mensen hun geld vergaren en
de wijze waarop ze het uitgeven.

Armoede ten opzichte van ongegronde rijkdom
Icoon van het Laatste Oordeel - Parochie van de H. Eliah. Brampton Oontario, Canada
Wenen en jammeren” is nu
niet bepaald een oproep tot bekering.
Het drukt de wanhoop en ellende uit die rijke uitbuiters ervaren wanneer
het Laatste Oordeel komt.
Ze knerpen en krijsen het uit van
de ellende die hen overkomt.
Zelfvoldaan in hun overvloed, hebben zij Gods aanspraken genegeerd.
Nu beseffen ze dat de grootste armoede niet voortkomt uit lege broekzakken,
maar vanuit een lege ziel.
Straatarm worden zij met het Goddelijk oordeel geconfronteerd.
De molens van God malen langzaam maar ze malen buitengewoon fijn.
Sommigen kunnen met onrechtvaardigheid voor langere tijd wegkomen.
Het oordeel is nabij; Gods afrekening zal rechtvaardig zijn.
Onverwachte getuigen zullen informatie aandragen tegen de onrechtvaardige;
hun rotte graan, bezoedelde geld en de mot in hun kledingstukken
zullen getuigenis afleggen van hun egoïsme.
De onbetaalde lonen zullen om gerechtigheid en oordeel roepen.
De werklieden zullen nog zuchten onder het lijden wat hen onder de meedogenloze werkgevers is aangedaan. Hun armzalig bestaan deed hun stem weerklinken, maar zal er een zucht klinken vanwege het eerherstel.
De Heer, de Almachtige, Die aan de kant van de armen en hulpelozen staat en
Die de tirannie en onderdrukking zal vernietigen,
hoorde hun stem.

Binnen tien jaar na de brief van Jacobus vernietigde Titus,
de Romeinse generaal, Jeruzalem.
Toen hij de stad verliet, waren er geen rijke joden meer.
Ze werden gedood of als slaaf verkocht en al hun rijkdom
werd vernietigd of in beslag genomen.
God oordeelt nooit via een bankrekening of
een verklaring die de moeite waard is.
Hij peilt het hart, waar geen chirurg ooit bij kan komen.
Hij kijkt naar gerechtigheid en waar deze ontbreekt,
zal Zijn oordeel ogenblikkelijk volgen.

Rijkdom is op zichzelf moreel neutraal, noch goed noch kwaad.
Rijkdom is echter als vuur – erg handig, maar ook erg gevaarlijk.
Er dient een evenwicht te zijn tussen voorzichtige besparing en zondig oppotten.
Materiële rijkdom zal waardeloos zijn als onze Heer terugkeert, maar
we weten noch de dag noch het uur van Zijn komst.
We dienen elk moment van de dag klaar te zijn wanneer Hij komt,
ook wanneer Zijn terugkeer op zich laat wachten,
zijn wij zelf verantwoordelijk om te voorzien in de toekomst.
Stel prioriteiten, niet op uw bezittingen, maar hoe je deze gebruikt.
Hoe groot is uw bankrekening?
Zou jij bereid zijn om de verwachte Heer een blik in je verborgene te geven?
Hij zal dat op zekere dag doen.
Hoe heb jij gebruik gemaakt van je rijkdom en talenten?
Dan is het best lastig om nog langer weg te kijken;
want het zal de Heer een vreugde zijn je bij de ontmoeting te zeggen:
Gij goede, getrouwe en gelovige dienstknecht, over weinig ben je getrouw geweest;
over veel zal ik je aanstellen; ga in, in de vreugde van Mijn Hemels Koninkrijk!“.

Januari de 22e – de H. Monnik-Martelaar Anastasius de Perziër [† 22-Jan. 628]

???????????????????????????????De Heilige Anastasius was de zoon van een magiër welke
in het oude Perzië tot een priesterklasse behoorde.
Anastasius werd soldaat in het Perzische leger in
de dagen van Chosroes II, koning van Perzië en Heraclius, de Keizer van New Rome.
De Perzische naam van de heilige is Magundat.

[Tijdens het bewind van de Byzantijnse keizer Fokas [602 – 610],was de grote Perzische koning Husrav II in de oorlog met de Grieken. Deze overwon het Griekse leger en plunderde Jeruzalem
en nam als oorlogsbuit het Leven-schenkende Kruis Christus mee naar Perzië.
Het kruis verbleef veertien jaar in Perzië en kwam pas via de Christenen terug naar de heilige stad toen Heraclius [610-641] keizer was. Het was zijn zoon Kavadi IIe, die uiteindelijk vrede sloot].

Magundat hoorde de verhalen van de wonderen die
als gevolg van het Groot en heilig Kruis redding bracht.
Het was zijn briljante geest, die verbijsterd was dat
een instrument van marteling door Christenen zo hoog werd verheven.
Hij werd getroffen door het verlangen dit Geloof te leren kennen en
zocht naarstig naar een leraar, die hem de Blijde Boodschap van Christus kon bijbrengen, in het bijzonder Zijn Menswording en Verrijzenis uit de doden.
Toen hij vernam wat hij wilde weten, werd zijn ziel vervuld met verwondering en vreugde.
Bij zijn pelgrimstocht naar de Heilige Stad, werd hij gedoopt door de H.Modestus, Patriarch van Jeruzalem en hij werd een monnik, waarbij Magundat zijn nieuwe naam Anastasios ontving.
Het altaar met daarboven het Groot en Heilig KruisToen hij daarop de levens van heiligen en de levensverhalen van de heilige Martelaren te lezen kreeg, werd in zijn hart een vlam van Liefde voor hen ontstoken.
Deze voorliefde was zo onstuimig, dat hij Christus verzocht het waardig einde van een martelaar te mogen ontvangen en als de hun gelijke kon worden.
Tot slot, verliet hij zijn klooster, niet in staat om zijn verlangen bevatten.
Toen hij in Caesarea bepaalde Perzische magiërs  ontmoette, berispte hij hen voor hun bedrog.
Daar Palestina werd nog steeds onder invloed van de Perzen stond, werd hij vóór de Perzische heerser gebracht, ondervraagd, geslagen en gevangen gezet.
H. Anastasius van Persië, graflegging [miniature uit het Menologion van Basilios IIHij werd daarop met andere gevangenen mee naar Perzië gevoerd, waar hij ondanks vele martelingen, weigerde om de zonden
van zijn vader weer te praten.
Hij beriep zich op de enige Waarheid, Christus, Gods zoon, Die door het leven-schenkende Kruis ons de redding
heeft gebracht.
Hij werd enerzijds gewurgd door ophanging met een strop en vervolgens onthoofd.
De overbrenging van zijn heilige relikwieën wordt gevierd op
de 24e van de maand Januari.

Apolytikion       4e toon
Uw getuige, o Heer, kreeg van U na zijn moedige strijd
de kroon van onvergankelijkheid en het eeuwige leven,
o onsterfelijke God.
Want omdat hij bezat uw kracht,
onderwierp hij tirannen en verwoeste de krachteloze bevindingen van demonen.
Christus onze God, redt ons door zijn gebeden en
behoedt onze zielen,
want Gij zijt barmhartig.

Kontakion          1e Tone
Met gezangen laten wij gelovigen,
een lied zingen tot Timotheüs als Paulus’ goddelijke leerling en trouwe metgezel;
laten wij met hem ook loven Anastasius de door God geïnspireerde verkondiger,
die als een ster met pracht Perzië deed opstralen en
ons daardoor van onze lichamelijke ziekte en geestelijke kwalen bevrijdt.