Januari, de 31e – Heilige Arsenios van Paros [†1877]

H. Arsenios van Paros [2], 31JanDe eerbiedwaardige Arsenios van Paros [1800-1877]
was een opmerkelijke belijder, geestelijk vader, pedagoog, asceet, wonderdoener en genezer.
Zijn gedachtenis wordt gevierd op: 31 januari en 18 augustus [het blootleggen van zijn relieken].
Hij is de lokale heilige van de Metropolitaat van Paronaxia onder de jurisdictie van de Kerk van Griekenland.
Deze eerbiedwaardige werd in 1967 door
het Patriarchaat van Constantinopel heilig verklaard.
Een bekende uitspraak van hem is:
“De Kerk op de Britse eilanden zal pas tot wasdom komen wanneer ze haar eigen Heiligen weer begint te vereren”;
deze uitspraak kan volgens mij ook voor de Lage landen van toepassing worden verklaard.

Paros
Griekenland, de eilanden Paros, Naxos en AntiparosDe eilanden Naxos, Paros en Anti-Paros werden in 1083 afgescheiden van
het Metropolitaat van Rhodos en benoemd tot het Metropolitaaat Paronaxia, met
haar zetel in Naxos.
Tot 1083 waren er op Naxos en Paros een gewone Bisschopzetels.

Het Christendom in Paronaxia werd gedurende de vroeg-christelijke periode gevestigd en de bisdommen worden daarom beschouwd als een van de oorspronkelijkste gemeenschappen, niet voor wat betreft Griekenland, maar voor wat betreft het gehele christendom.
Paros, Griekenland uitzicht vanaf het H. Antonius kloosterDe lokale kerkelijke traditie van Naxos bevestigt dat het christendom werd verspreid door de H.. Johannes de Theoloog en de evangelist Polycarpus van Smyrna [68-155].
Terwijl de heilige Johannes werd verbannen naar het eiland Patmos, waar hij het boek Openbaringen [Apocalyps] schreef was het eiland Naxos al bekend.
Johannes stuurde er zijn leerling, Polycarpus naar toe om het christendom onder de lokale bevolking te verkondigen. Deze kerkelijke traditie wordt op Naxos trots verhaald.
Er zijn twee parochies en diverse Byzantijnse kapellen op het eiland die ter ere van Johannes zijn opgericht, vooral bij het dorp Sagriou.
Er is een oud Byzantijnse klooster en een kerk met wandreliëfs van voor de iconoclastische periode die in de omgeving Filoti nog steeds bewaard gebleven zijn.
Byzantijns Klooster van Ekatontapyliani op het Paros eilandHet belangrijkste historische, kerkelijke
en architectonische bouwwerk op het eiland is de kerk van de Panagia Ekatontapyliani [Εκατονταπυλιανή – Gr letterlijk: “Honderd Deuren“].
Deze kerk werd in het begin van de 4e eeuw gesticht, door de H. Helena, de moeder van Constantijn de Grote, tijdens haar pelgrimstocht naar het Heilige Land.

H. Arsenios van Paros, 31JanDe H. Arsenius werd op 31 januari 1800 geboren in Ioannina, Epirus uit een vroom orthodoxe gezin. Bij zijn doop kreeg hij de naam van Athanasius.
Zijn ouders stierven toen hij nog heel jong was; hij was pas negen jaar oud toen op weg ging naar Kydoniai, Klein-Azië. Hier werd hij door Hieromonk Gregory Saraphis ontvangen en onderwezen.
Zijn bescheidenheid en vroomheid maakten hem geliefd bij vader Gregory en ook bij de andere leerkrachten. De jongen kreeg hier vijf jaar onderwijs en viel onder zijn medestudenten op door zijn leergierigheid en een deugdzaam leven.

Op zekere dag bezocht
de befaamde geestelijke vader [staretz] Daniel van Zagora, Thessalië naar de school om biecht te horen. Athanasius werd daarop Daniel’s leerling en bleef bij hem tot diens dood.
Niet lang daarna, besloot vader Daniel om naar de Heilige Berg te gaan teneinde
aldaar in alle rust zijn spirituele strijd voort te zetten.
Athanasius smeekte zijn ouderling hem niet te verlaten, maar om hem mee te nemen.
Hij sprak de wens uit om mee te reizen naar Mount Athos, de Tuin van de Alheilige Moeder Gods en daar monnik te worden.

Vader Daniel had Athanasius in het monastieke leven ingeleid, welke wel “de kunst van kunst en de wetenschap van de wetenschappen” wordt genoemd.
De geestelijke vader was een perfecte docent, die een hoge status in het geestelijk leven had bereikt en Athanasius was een aandachtige student.
Na een tijd wijdde vader Daniel zijn leerling tot monnik en vertelde hem dat hij drie belangrijke lessen diende te leren.
Ten eerste diende hij zijn eigen wil beheersen.
Ten tweede diende hij de nederigheid te verwerven.
En als laatste diende hij de gehoorzaamheid te leren.
Wanneer je je eigen wil beheerst, de nederigheid en
de volmaakte gehoorzaamheid leert te beoefenen dan
zul je tevens vooruitgang boeken in de
andere deugden en God zal je verheerlijken
“.

H. Arsenios van Paros [3], 31JanNa een verdere proefperiode verleende
vader Daniel Athanasius het Groot Schima en
gaf hem de naam Arsenius.
De heilige bleef zes jaar met zijn ouderling op
de H. berg Athos. Vervolgens moesten ze
de Heilige Berg verlaten vanwege de agitatie tegen
de zogenaamde “Kollyvades”, die opriepen tot een strikte naleving van de Heilige Traditie.
De naam komt van de kollyva [gekookte tarwe] welke een kerkelijk gebruik is wanneer men de doden gedenkt. Een deel van de controverse betrof de discussie of het juist was om de doden tijdens de dienst op zondag te gedenken.
De Kollyvades verkondigden dat
deze diensten niet geschikt waren op de Dag der Opstanding, maar voor de zaterdag dienden te worden gereserveerd. De Kollyvades bepleitten een frequente communie,
in plaats van de praktijk het Heilige Mysteriën maar een paar keer per jaar te ontvangen
Toen vader Daniel en de H. Arsenius de Athos verlieten, was dit waarschijnlijk vanwege de onderlinge twisten onder de monniken tegen de Kollyvades.
Onderlinge strijd, oeverloze discussies, achterklap en partijvorming zijn bepaald niet bevorderlijk voor de geestelijke rust en groei.

In het voorjaar van 1821, voordat de Griekse Onafhankelijkheidsoorlog uitbrak, gingen de twee geestelijke broeders naar het klooster van Pendeli in de buurt van Athene.
Hun verblijf was maar kort, want vader Daniel voorzag de verwoesting van het klooster door een Turkse inval.
De twee vonden hun weg naar de Cycladen eilanden in de zuidelijke Egeïsche Zee.
Eerst verbleven ze een tijdje op Paros, misschien omdat enige Kollyvades zich daar hadden gevestigd. Aangezien er geen leraren voor de kinderen op het eiland Pholegandros waren verzochten de bewoners aldaar vader Daniel hen daar te komen zodat de H. Arsenius hun kinderen kon onderwijzen. Uiteindelijk besloten ze dit te gaan doen waarop de oudvader overeenkwam zijn broeder Arsenius diaken te laten wijden en werd onze heilige door de overheid tot docent benoemd.
De heilige was daar docent gedurende 11 jaren, van 1829-1840.
Hij onderwees de verplichte vakken op school, maar stond zijn studenten tevens bij in de ontwikkeling van hun karakter en als vrome christenen door het leven te gaan.

Paros - Moni Aghios GeorgiosIn 1840 onderwierp de H. Arsenius zich
aan het klooster van de H. George, nadat zijn ouderling Daniel in 1837 was overleden. Als laatste rustplaats had deze voorafgaand aan zijn leerling gevraagd zijn stoffelijk overschot na twee jaar naar de berg Athos over te brengen.
De H. Arsenius, nu  gehoorzaamheid verschuldigd aan geestelijk vader Plolegandros weerhield Arsenius van het plan om Paros te verlaten en samen met het stoffelijk overschot van vader Daniel naar de Heilige Berg, Athos te vertrekken .
Op Paros liet de abt van St George’s Klooster, vader Elias Georgiadis de H. Arsenius weten dat het Gods wil was hem op Paros te houden.
Dit was de voorzienigheid, want op Mount Athos was een grote strijd gaande vanwege de Griekse Onafhankelijkheidsoorlog. De Athos werd toen door 3.000 Turkse soldaten bezet, hetgeen resulteerde in het vertrek van 5.000 van de 6.000 monniken.

Arsenius is officieel toegetreden tot de gemeenschap van het St George’s Klooster op het noordelijke stuk van Paros. Daar ontmoette hij ware geestelijke strijders die in wijsheid een uitstekende gedrag vertoonden, voor zijn ontwikkeling waardig voorbeelden om na te volgen. Daarop werd hij op zevenenveertig leeftijd tot priester gewijd, waarna de H. Arsenius zijn geestelijke inspanningen verder verdiepte. Dagelijks bestudeerde hij de Heilige Schrift, de geschriften van de kerkvaders en werd bedreven in het onophoudelijk gebed van het hart. Hij ontving de genade gave van de tranen die veelvuldig vloeiden tijdens zijn noëtisch gebed. In deze geleek hij op zijn naamheilige H. Arsenius de Grote [8 mei], die onophoudelijk tranen van berouw liet gaan.
Geleidelijk aan herkende de inwoners van Paros in een uitstekende biechtvader en spirituele gids. Wanneer hij voor het heilige altaar verbleef ervoer hij de aanwezigheid van voor God van aangezicht tot aangezicht. Hij diende met grote wroeging en zijn gezicht straalde regelmatig als dat van een engel.
Zijn deugdzaam leven werd bekend onder de mensen en van heinde en verre reisde men hem tegemoet. Hij ontving iedereen met vaderlijke liefde, gaf hen dusdanige geestelijke raad dat hun ziel in gezondheid werd hersteld.
> Een meisje van het eiland Syros kwam naar het klooster van de Transfiguratie om haar zus, een moniale te bezoeken. De non had eerder vernomen dat haar zus in een ernstige zonde was vervallen. Toen ze hoorde dat het meisje voor de poort van het klooster stond riep de [zus-] moniale haar toe: “Scheer jij weg van hier want je bent onrein, je zult het klooster en de nonnen nog besmetten“.
In plaats van medelijden met voor haar zus te hebben, en haar probeerde tot bekering te brengen, sloeg de non en enkele van de andere nonnen met haar het arme meisje en verzochten haar te vertrekken.
Het ellendige meisje riep: “Ik ben inderdaad fout geweest, Vergeef me!
De non riep haar toe, “Ga weg, of ik breng je om want je  hebt de eer van onze familie te grabbel gegooid”.
Heb je geen medelijden met je zus, je behoeft de pijn die ik draag niet te delen?
Nee“, riep de moniale haar toe “je bent mijn zus niet, je bent een vieze hoer“.
Waar moet ik dan heen?” riep de arme zondares haar toe.
Ga jezelf maar verdrinken“, was het harteloze antwoord.

vlucht vanuit het klooster> Het arme meisje vluchtte het klooster uit, dodelijk aan haar ziel gewond met de bedoeling om zichzelf het leven te benemen.
Op dat moment was de H. Arsenius op weg om het klooster te bezoeken.
Bij het zien van het meisje in een dergelijke toestand, vroeg hij haar wat er mis was.
Ze legde uit dat ze op een dwaalspoor was geleid door corrupte mannen en vrouwen.
Toen ze haar zonde had ingezien, ging ze naar het klooster om haar zus om hulp vragen.
Zie wat ze voor mij hebben gedaan, ouderling. Wat zou u mij willen adviseren te doen? Zal ik mezelf verdrinken, of zal ik van een klif af springen?
Ik denk niet dat ik je zou adviseren dit te doen, mijn kind. Indien je dat wenst, zal ik met mij met je op weg gaan en je verwondingen naar ziel en lichaam genezen“, zei hij zachtjes.
Waar zul je me mee naar toe nemen?” Vroeg de ellendige meisje.
Naar het klooster, mijn kind.”
Ik smeek u om me daar niet mee naar toe te nemen, ouderling. Mijn zus en de andere monialen hebben mij verzekerd dat ze me zouden ombrengen als ik daar terug zou komen“.
De heilige antwoordde: “Wees niet bang. Ze zullen je niet doden, want ik zal je aan Christus toevertrouwen en niemand zal in staat om je enig kwaad te doen“.
Heel goed“, antwoordde zij, “Wanneer u mij aan Christus toevertrouwt, zal ik voor hen niet bang  behoeven te zijn, want Christus is krachtiger dan zij“.
De H. Arsenius leidde haar naar het klooster, haar troostende en stimulerend tot bekering en belijdenis van haar zonden.
Na het horen van haar bekentenis, wijdde hij haar tot moniale.     Vervolgens riep hij al de nonnen in de kerk bijeen en berispte al degenen ernstig die het meisje in haar verwondingen hadden laten vertrekken. Hij herinnerde hen aan de gelijkenis van de verloren zoon en aan de wijze waarop Christus gekomen was om zondaren te verheerlijken. Hij heeft zich juist regelmatig met zondaars verbonden en heeft daarmee de grote Liefde en Barmhartigheid van God laten zien.
Jullie hebben echter het tegenovergestelde gedaan. Hoewel je op de hoogte was dat haar ziel gewond was geraakt door de duivel, heb je geen medelijden met haar getoond. Je hebt haar niet  omhelst en geprobeerd haar te behoeden voor verdere zonde, maar je hebt haar aangevallen en  haar geslagen. Daarna heb je haar er toe aangezet de hand aan zichzelf te slaan. Nu zeg ik jullie, als geestelijke vader, dat je niet als moniale, niet als christen en zelfs niet als medemens hebt gehandeld. Jullie hebben een gebrek aan mededogen, genegenheid en sympathie. Julie zijn moordenaressen! Daarom, verbied ik  jullie om voor drie jaar de Heilige Communie ontvangen, tenzij jullie je zonden onderkennen, berouw tonen en God in de eerste plaats, mij, jullie Spirituele Vader en de andere nonnen die niet aan jullie zondige gedrag deelnamen, smeken jullie te vergeven“.
De nonnen kwamen huilend tot het inzicht en zij bekeerden zich.
Zo verminderde hij de bestraffing en vergaf hen.
Hij gaf zus van het meisje de boetedoening van het niet ontvangen van de Heilige Communie voor een heel jaar. Omdat de andere nonnen in deze zonde hadden gedeeld, stond hij hen voor zes maanden niet toe om de communie te ontvangen.
Convent van de Transfiguratie op Paros waar de relieken van de H. Arsenius rustenDe H. Arsenius voorzag een maand voordat deze heeft plaatsgevonden zijn dood.
Tijdens de liturgie van het Feest van de
H. Basilios [1 jan], kondigde hij aan dat hij spoedig naar de Heer zou overgaan.
Onder grote inspanning was hij nog in staat, tijdens het Feest van Theofanie, de dienst te celebreren. Na de dienst, liet hij enkele nonnen weten dat dit
zijn laatste Liturgie was geweest.
Het nieuws van de ziekte van deze heilige en zijn naderende dood
verspreidde zich aks een lopend vuurtje naar alle dorpen van Paros.
De mensen huilden omdat ze hun geestelijke vader gingen verliezen en
ze haastten zich om hem vaarwel te zeggen en
om nog eenmaal zijn zegen te ontvangen.
Aan de vooravond van zijn overlijden, riep hij de nonnen van het klooster bij zich.
Hij vertelde hen dat hij de volgende dag dit tijdelijke leven zou verlaten en
naar het eeuwige leven zou overgaan.
Op 31 januari 1877 ontving de H. Arsenius voor de laatste keer de Heilige Communie en
ontsliep in de Heer.
Drie dagen lang kwamen de mensen zijn lichaam vereren om
vervolgens de rouwstoet naar de begraafplaats te volgen die hij zelf had uitgekozen.

Orthodoxie & de ontmoeting met God

???????????????????Als Christenen geloven wij
in een persoonlijk en levende God en
niet in een soort afstandige zelfzuchtige God
Die verzonken is in het beschouwen van Zichzelf
en Die niet in gemeenschap kan treden
met geschapen wezens.
Voor ons is het bewijs van Gods bestaan
Zijn Energie, Zijn genade, waardoor wij
deel hebben aan Zijn leven.
De mens wiens hart het doelwit is geworden
van God, zal voor God komen te staan en
met Hem spreken als ‘gelijke’, wanneer
Hij voorspraak doet voor de gehele wereld, want
dit is de eer die God Zijn Zoon gegevens heeft.

God verlangt deze gelijkheid in het gesprek met de mens;
Hij ziet hem niet als een ding dat Hij alleen “tot het zijn heeft gebracht“,
maar als Zijn “beeld“, Zijn gelijke, met wie Hij in gesprek kan zijn.
Wanneer wij door de H. Geest in een persoonlijke relatie treden met God,
dan belijden wij ‘in Hem’, niet zozeer onze woorden, maar
door een levende gewaarwording van God in ons.
Want dan is Hij binnengekomen in ons hart en
daar ‘in ons’, belijdt Hij ons heil door Zijn Genade.

Om de ontmoeting met God op aarde te ervaren, dienen we onszelf
goed voor te bereiden en we doen dit de gehele week
voor- en na afloop van de erediensten.
De Goddelijke Liturgie en andere diensten beginnen en worden op deze wijze
gedurende de gehele week [in gebed] voorbereid, waar je ook bent.
Wanneer je de kerk binnengaat, doe je dit rustig en respectvol;
je richt al je aandacht op de begroeting met de Heer.
Wanneer de dienst al begonnen is, stoor je niemand door hem/haar te
begroeten of het maken van lawaai.

Wanneer je de kerk binnengaat, kun je voor jezelf bidden:
Door de overvloed van Uw barmhartigheid,
mag ik binnentreden in Uw huis.
Ik zal neervallen voor Uw heilige Tempel,
in vrees voor U
“.
Psalm 5: 7

Het uitgaan van de kerk te Nuenen, Vincent van GoghWe komen naar de Kerk als een hospitaal
– een geestelijk ziekenhuis – om ons van
onze zonden af te keren, vergeving en geestelijke genezing te ontvangen.
Dit zal onze houding ten opzichte van de Kerk veranderen; we komen hier niet als naar een sociale gelegenheid; niet naar een bijeenkomst van vrienden of familie, als een gezellig samenzijn.
We komen omdat wij een gebroken leven leiden en
de gebrokenheid aan lichaam en ziel ervaren.
We komen hier om onze Heer Jezus Christus te ontmoeten en genezen te worden.
We komen om het Koninkrijk der Hemelen
te verwerven.

De opening van het gordijn en de Koninklijke deuren in
het midden van de iconostase heeft een zeer diepe betekenis.
In het Oude Testament lieten Mozes en het volk van Israël
hun slavernij in Egypte achter zich, zij verlieten de wildernis.
Daar gaf God hen onderricht over hoe ze Hem dienden te aanbidden.
Maar, waar zouden zij Hem te midden van deze woestenij aanbidden?
God liet hen een grote beweegbare tent maken, een Godshuis, waarin
de eredienst werd gehouden.
Het Godshuis was verdeeld in twee onderdelen.
Censer2Eerst was er het heilige [het Heiligdom], waarin de tafel van de Broden, de gouden kandelaar, en het wierookaltaar zich bevonden.
Dan was er een heel dik gordijn waarop de cherubijnen waren afgebeeld. Kwam je voorbij dit gordijn, in het tweede gedeelte, dan bevond je je in het heilige der heiligen, waar de ark van het verbond zich bevond en het verzoendeksel.
De priesters dienden dagelijks het Heiligdom binnen te gaan om hun plichten te vervullen.
Allleen het Heilige der Heiligen werd slechts een eenmaal per jaar betreden door de hoge priester  om daar het offer te brengen.

Hoe verhoudt zich dit met onze komst naar de kerk ?
Lang geleden bewoonden Adam en Eva de Paradijstuin en
leefden zij in volmaakte vrede met God en met elkaar.
Maar toen zij in hun hoogmoed van de boom aten, veranderde alles.
De dood en de zonde kwamen in de wereld; de vrede van God werd verbroken.
Adam en Eva waren niet meer in het paradijs en God stelde een cherubijnen aan
de ingang van het Paradijs te bewaken.
Het gordijn van het heiligdom herinnert ons eraan dat het Paradijs werd afgesloten, dat cherubijnen het bewaken en niemand binnen kan komen.
Toen kwam onze Heer Jezus Christus en werd alles hersteld, de dood werd overwonnen.
Onze Heer Jezus Christus opende de deuren van het Paradijs, zodat
we nu weer in vrede kunnen verkeren met God.
Dus wanneer we het gordijn in de iconostase openen,
herinnert dit ons eraan dat onze Heer Jezus Christus de scheiding tussen Hemel en aarde vernietigde welke ons van God en van elkaar uiteen deed gaan.
Dit is de reden waarom bij de dood van onze Heer Jezus Christus,
het voorhangsel van de tempel van boven tot onder scheurde [Matth.27: 51].
Nu kunnen we de vriendschap en relatie met God en  Zijn heiligen in de Hemelen bekomen.
De priester of bisschop, als vertegenwoordiger van Christus,
is de enige die het is toegestaan om het gordijn te openen.
Net zoals Christus de enige is, Die in staat is ons terug te brengen
in de relatie met God.

Orthodoxie & vertrouwen

Ontmoeting in de TempelEen Kind is ons geboren, een Zoon is ons gegeven en de Heerschappij rust op Zijn schouder en men noemt Hem Wonderbare Raadsman, Sterke God, Eeuwige Vader, Vredevorst.
Groot zal de Heerschappij zijn en eindeloos de vrede op de troon van David en over Zijn Koninkrijk, doordat Hij het sticht en grondvest met Recht en Gerechtigheid,
van nu aan tot in eeuwigheid.
De ijver van de Heer over de Heerscharen zal dit doen“.
Isaiah 9: 5,6

Ik kwam vandaag diverse dingen tegen, in een krantenartikel [nd],
m’n psalmenboek en zo maar een zeer heldere tekstvertaling:
Een ieder dan, die [in] Mij belijden zal voor de mensen,
hem zal ook Ik belijden voor Mijn Vader, Die in de Hemelen is;
maar al wie
[in] Mij verloochenen zal voor de mensen,
die zal ook Ik verloochenen voor Mijn Vader, Die in de hemelen is
“.
Matth.10: 32,33

Licht ontmoetingVolgens de Christelijke leer is Jezus
de Eengeboren Zoon van God en
de door God in het Oude Testament [de Tenach] bij monde van de Profeten beloofde Messias [o.a. Jesaja 53: 3 en verder] de ‘Gezalfde‘ van God, Die de mensen verlost van hun zonden en de harmonie tussen God en mensen,
die verbroken was als gevolg van de zondeval van de eerste mensen in het paradijs,
hersteld heeft.

Waar zijn nu de oorspronkelijke apostelen en discipelen?
Zij, die alleen doen, datgene waartoe zij als Christen geroepen zijn, zelfs in het diepst van je hart [ziel]
ben je er van bewust ook al is het een alledaagse frase.
In de Naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest“;
wanneer je je met het kruisteken, waarmee je ieder werk begint, verkondig je
bij de eerste dagelijkse voeding die je tot je neemt;
wanneer je op weg gaat in de auto of met de trein en wanneer je gaat slapen.
Op deze manier verkondig je, belijd je God voor de mensen;
je kunt niet anders want dit is de het Abrahamitische principe van
de ‘Rechtvaardiging door Geloof’.
De Opstanding uit de doden wordt hiermee in het Kruis[teken] letterlijk genomen.
Door het Kruis[teken] dat we maken verkondigt het Christendom
de cruciale plaats die zij in de wereld inneemt, omdat het
de uiteindelijke overwinning op de dood en daarmee
een open toekomst, tot uitdrukking brengt:
Indien nu van Christus gepredikt wordt, dat Hij uit de doden is opgewekt, hoe
komen sommigen onder u ertoe te zeggen, dat er geen Opstanding uit de doden is?
Indien er geen Opstanding der doden is, dan is ook Christus niet opgewekt.
En indien Christus niet is opgewekt, dan is immers onze prediking zonder inhoud en
zonder inhoud is ook uw Geloof.
Dan blijken wij ook valse getuigen van God te zijn, want
dan hebben wij tegen God in getuigd, dat Hij de Christus opgewekt heeft, Die
Hij toch niet heeft opgewekt, indien er geen doden opgewekt worden.
Immers, indien er geen doden opgewekt worden, dan is Christus ook niet opgewekt en
indien Christus niet is opgewekt, dan is uw Geloof zonder vrucht, dan zijt gij nog in uw zonden.
Dan zijn ook zij, die in Christus ontslapen zijn, verloren.
Indien wij alleen voor dit leven onze Hoop op Christus gebouwd hebben, zijn wij
de beklagenswaardigste van alle mensen.
Maar nu, Christus is opgewekt uit de doden, als eersteling van hen, die ontslapen zijn.
Want, dewijl de dood er is door een mens, is ook de Ppstanding der doden door een Mens.
Want evenals in Adam allen sterven, zo zullen ook in Christus allen levend gemaakt worden
“.
1Cor. 15:12-22
laten we niet voorbij gaan aan datgene wat Christus ons gebracht heeft:
Ik ben het Licht voor de wereldIk ben het Licht van de wereld;
wie Mij volgt, zal nooit meer in de duisternis wandelen, maar
hij zal het Licht van het Leven bezitten
“.
John.8: 12
Kun je dìt verzwijgen?
Christus was zich ervan bewust [en als het goed is Zijn volgelingen ook],
dat Hij [Zijn Vaders] Gods verzoeningsplan ten uitvoer moest brengen.
Zo Hij het gewild had, had Christus nooit in handen behoeven te vallen van wereldse autoriteiten: Hij is namelijk Heer over de Heerscharen, over aartsengelen,
over Koning, Keizer, Admiraal . . .
Na Zijn Opstanding vertelde Jezus overeenkomstig Zijn Blijde Boodschap wat
er verder nog zal gebeuren.

– Hij zei terug te zullen keren naar ‘de Vader’, vanwaar
– Hij Zijn volgelingen [de gelovigen] zou blijven bijstaan.
– Hij beloofde daarbij dat Zijn volgelingen de ‘Heilige Geest’
zouden ontvangen om hen verder te leiden op ‘Zijn weg’.
– Ook beloofde Hij Zijn terugkeer naar de aarde, op
een tijdstip dat ‘de Vader’ zou bepalen, al
gaf Hij wel duidelijke kenmerken van de tijd voor Zijn terugkomst;
– Hij voorspelde geloofsafval, liefde die verkilt,
veel oorlogen, burgeroorlogen, veel epidemieën en [honger-]nood en aardbevingen enz.

Jesus Christus licht van de wereldVlak voor Zijn hemelvaart benadrukte Jezus ten overstaan van Zijn discipelen het belang dat Zijn boodschap van Verlossing en Bevrijding door Vergeving van zonden, aan
de gehele wereld bekend zou worden gemaakt.
Gaat heen in de gehele wereld, verkondigt het Evangelie aan de gehele schepping.
Wie gelooft en zich laat dopen, zal behouden worden, maar
wie niet gelooft, zal veroordeeld worden
“.
Marc.16: 15,16
De Blijde Boodschap is dat de toehoorders wel wakker geschud moeten worden,
door het te verwoorden, erover te schrijven en duidelijk te maken dat
de geïnteresseerde luisteraar of lezer de diepte van dit Mysterie ontdekken,
dat zij erdoor opgewekt worden, tot Leven komen.
De hoofdthema’s, zoals de aanstaande wederkomst van Christus,
de sterke eenheid en parallellie tussen Eerste [O.T.] en Tweede Verbond {N.T.] en
de eschatologische verwachting van de Bijbelse feesten en
het Bijbels Huwelijksverbond dragen ertoe bij de veelkleurige Wijsheid van God en
het Profetisch perspectief dat Hij gelegd heeft in Zijn Woord [Zijn Waarheid],
te ontdekken.

Christus Pantocrator, de AlleenheerserGod, wie is met U te vergelijken?
Zwijg niet, houd U niet stil, o God.
Want zie, Uw vijanden zijn luidruchtig;
die U haten heffen het hoofd.
Zij smeden slechte plannen tegen Uw volk:
zij spannen samen tegen Uw heiligen.
Zij zeiden: Komt, laat ons hen vernietigen uit de volkeren, opdat er geen herinnering meer zij aan de naam van Israël.
Want eensgezind hebben zij overlegd,
gezamenlijk hebben zij een verbond gesloten tegen U . . .

. . . Zij worden beschaamd en ontsteld in de eeuwen der eeuwen;
zij zullen in verwarring raken en vergaan.
Dan zullen zij weten dat Uw Naam is: Heer,
en dat Gij alleen de Allerhoogste zijt over geheel de aarde
“.
uit Psalm 82 vert. Den Haag.

Want van U is het Koninkrijk en
de Kracht en de Heerlijkheid,
in alle eeuwigheid,
Amen
“.
nb. Het Christelijk feest van de Ontmoeting van Onze Heer en Verlosser Jezus Christus in
de Tempel, [westen: Maria Lichtmis] wordt op de 2e ferbruari gevierd.

bisschop Maximos van Evmenia in de Heer ontslapen

Bisschop Maximos van EvmeniaDe betreurde Bisschop Maximos van Evmenia
[in de wereld Ioannis Mastichis]
werd geboren op 30 september 1935 in Stylis [Griekenland].
In 1958 behaalde hij een Master in Theologie
aan het Theologisch Instituut van Halki [Turkije].
Op 7 september 1958 werd hij tot diaken gewijd
door Metropoliet Maximos van Stavroupolis,
die hem zijn naam toevertrouwde.
Dezelfde metropoliet wijdde hem op
8 september 1958 tot priester.
In hetzelfde jaar werd hij naar Nederland gestuurd;
enige tijd later werd hij gepromoveerd tot archimandriet.

In 1977 werd hij door
de Heilige Synode van het Oecumenisch Patriarchaat van Constantinopel
unaniem verkozen tot hulpbisschop van de Metropoliet van België
met de hoge titel van ‘Bisschop van Evmenia’.
Zijn bisschopswijding had plaats in Rotterdam op 11 december 1977.
Sinds 1992 resideerde Bisschop Maximos in Brussel.
Hij was verantwoordelijk voor het ziekenhuispastoraal en voor de biecht
in de Griekstalige parochies.

De door allen geliefde Bisschop Maximos,
geestelijk kind van de onvergetelijke Rector van de Theologische School van Halki,
onderscheidde zich door zijn grote gehoorzaamheid,
zijn nederigheid en zijn onbegrensde menslievendheid.
Hij heeft als geestelijke vader vele gelovigen geholpen.
Eeuwige gedachtenis!

bron:
aartsbisdom van België van het oecumenisch patriarchaat

Het lichaam van bisschop Maximos zal op
dinsdag 27 januari 2015 om 19 uur in
de Orthodoxe kathedraal te Brussel gebracht worden
om er de hele nacht te verblijven.
De uitvaartdienst zal 28 januari plaatsvinden in de kathedraal,
9-11 uur Metten en Goddelijke Liturgie,
11 uur Uitvaart.

Eeuwige gedachtenis!

Orthodoxie & rijkdom

H. JacobusWelaan dan, gij rijken,
weent en maakt misbaar over
de rampen, die u zullen overkomen.
Uw rijkdom is verrot,
uw klederen zijn door de mot aangevreten,
uw goud en zilver is verroest, en
het roest ervan zal tegen u getuigen en
uw vlees verteren als vuur.
Gij zijt schatten gaan opleggen, terwijl
het de laatste dagen zijn.
Zie, het loon, dat door u
is ingehouden van de arbeiders, die
uw landen hebben gemaaid, schreeuwt, en
het geroep van hen, die uw oogst hebben binnengehaald, is doorgedrongen tot de oren van de Heer Sabaoth
[van de hemelse legermachten].
Gij hebt op aarde weelderig geleefd en u te goed gedaan,
gij hebt uw hart vetgemest in de slachttijd.
Gij hebt de rechtvaardige veroordeeld, ja vermoord;
er is geen verweer tegen u.
Hebt dus geduld, broeders, tot de komst des Heren!
Zie, de landman wacht op de kostelijke vrucht van het land en
heeft geduld, totdat de vroege en late regen erop gevallen is.
Oefent ook gij geduld, sterkt uw harten, want
de komst des Heren is nabij.
Broeders, zucht niet tegen elkander, opdat
gij niet onder het oordeel valt;
zie, de Rechter staat voor de deur“.
Jac.5: 1-9

Kapitaal in de 21ste eeuwEr is dus niets nieuws onder de zon, wanneer
je de lezing van vandaag tot je door laat dringen;
het ondersteunt het zojuist verschenen boek:
Kapitaal in de 21ste eeuw” van de auteur Thomas Piketty.

De Schepper gaf het eerste mensenpaar al
een hele wereld om van te genieten, waardoor
het voor de hand ligt dat de bezittingen op zich niet verkeerd behoeven te zijn.
Het achtste gebod luidt: “Gij zult niet stelen” [Ex.20: 15].
Eén persoon dient overduidelijk iets te bezitten voordat
een ander het kan stelen.
Het boek Handelingen vertelt ons over
de Christelijke houding in het vroege Christendom.
Sommigen gaven hun bezittingen weg, maar degenen die hun eigendom behielden
werden niet beschouwd als onvolkomen christenen [Hand.5: 4].
De Blijde Boodschap veroordeelt nergens de rijkdom, die iemand bezit.
Het wijst wel op de verantwoordelijkheid, die een rijk iemand bezit en
dat deze zich bewust dient te zijn van de gevaren die de rijkdom met zich meebrengt.
Het belangrijkste aspect is het beheer over dit vermogen,
de controle die men dient te bezitten en de juiste houding hier tegenover.

Geld is niet “de wortel van alle kwaad”,
zoals Paulus regelmatig verkeerd wordt geciteerd.
Zijn eigenlijke woorden zijn,
De liefde voor geld is een wortel van alle kwaad” [1Tim.6: 10].

Hebben wij er iets aan . . .Falen om prioriteiten te stellen is een
groot gevaar bij voorspoed en overdaad.
Vraag jezelf niet af:
Hoeveel kan ik maken?” of
Hoeveel kan ik uitgeven?”;
Hoe belangrijk kan ik worden?“.
De juiste vraag is echter
Hoeveel mensen om mij heen kan ik begunstigen [zegenen] met de rijkdom die God mij heeft toevertrouwd?
en met rijkdom wordt niet alleen geld en goederen bedoeld.

Jacobus beschouwde het niet als een zonde om rijk te worden.
Zijn zorg was het misbruik van de rijkdom die ervoor zorgde dat God werd vergeten.
In hoofdstuk 4 bekritiseert hij de plannen die niet aan God toe behoren.
Hij geeft hier mensen het advies die hun rijkdom gebruiken alsof
er geen verantwoording ten opzichte van God bestaat:
“. . . te huilen en te jammeren vanwege de rampen, die hen zullen overkomen“.

De onrechtvaardige rijke
Jacob, heel gevoeligJacobus somt 3 aanklachten op tegen de onrechtvaardige rijke.
Hij beschuldigt hen van ongevoeligheid, van onrecht en zelfbevrediging.

1.]. Ongevoeligheid
Uw rijkdom is verrot, uw klederen zijn door de mot aangevreten,
uw goud en zilver is verroest, en het roest ervan zal tegen u getuigen en
uw vlees verteren als vuur.
Gij zijt schatten gaan opleggen, terwijl het de laatste dagen zijn
“.[vs. 2-3]
Met gevoelloosheid wordt bedoeld hardheid, hardvochtigheid, meedogenloosheid, onaandoenlijkheid en gevoelloosheid.
Zij waren ongevoelig om allereerst de juiste prioriteiten en waarden te stellen,
uitgaande van de behoeften van anderen om hen heen.
In die tijd bestond rijkdom voornamelijk uit voedsel, kleding en geld.
De rijken aten goed, gingen goed gekleed en brachten hun tijd rijkelijk door.
Jacobus zegt: “Je rijkdom [vrijwel zeker verwijzend naar voedsel] is verrot en
de mot heeft je kleren aangetast. Je goud en je zilver is verroest.
“Hun zorgvuldig opgebouwde voedsel, mode, en fortuinen,
brengen alleen loze waarden op”.
Het wordt niet zo hoog gewaardeerd dat ze totaal geen behoefte hadden aan God;
Ze hadden hun geloof in hun middelen gestopt in waarden die geen enkel nut betroffen, feesten en braspartijen.
Ze genereerden geestelijke waarheden en zetten het feit dat ze ten opzichte van God
verantwoording zouden dienen af te leggen, naast zich neer.
Ze hebben er nooit bij stil gestaan dat God beheerder van alle dingen is.
Jezus beschreef een andere rijke man door te zeggen:
“. . . Ziel, gij hebt vele goederen liggen, opgetast voor vele jaren,
houd rust, eet, drink en laten we vrolijk zijn
“(Luc. 12:19).
God noemde hem een dwaas, omdat hij verzuimd had om rekening houden met het eeuwige.
Het is een foutieve prioriteit die rijkdom stelt wanneer men maar hamstert
zonder er nuttig gebruik van te [laten] maken.
Tijd en onbruik zijn er de oorzaak van dat het verrot, verroest en dat het
de ondergang tegemoet gaat.
Rijkdom is zo onzeker.
Geldmarkten en aandelenmarkten fluctueren van uur tot uur.
En het is niet bepaald optimistisch om te denken dat bij jouw bank de deposito’s zijn beschermd door de een of andere regering die zelf in de schulden zit.
Eigenlijk behoeft goud niet corroderen zoals ijzer doet. Jacobus gebruikt echter dit woord als voorbeeld om te laten zien dat hun goud ook zijn waarde kan verliezen.
Wanneer het voedsel rot is en kleren door de mot wordt aangetast en
zelfs opgepot geld zijn waarde verliest, worden ze misbruikt.
Degenen, die hun rijkdommen misbruiken zullen uiteindelijk de lasten dragen van
een omkering van hun fortuinlijk leven.
Hun comfort en privileges zullen ophouden en dat einde is zo zeker dat Jacobus het beschrijft alsof het reeds heeft plaatsgevonden.
Hij spreekt erover dat de rijkdom al verrot is, de kledingstukken door de mot zijn aangevreten en al het geld reeds gedevalueerd is.

Overdaad  schaadtOp voorraad houden van rijkdom toont ongevoeligheid
voor het stellen van prioriteiten.
Erger nog, het toont ongevoeligheid aan voor de mensheid.
Jacobus zei al eerder,  “Iedereen . . . . . die weet dat hij
het goede dat hij zou moeten doen, niet doet, zond
igt”,
Jac.4: 17
Wat een kolossale zonde om anderen te zien omkomen in bittere ellende, terwijl jij een overvloed aan goederen bezit waar je nooit gebruik van maakt.
Op het einde van je leven gaat ook je vermogen verloren en blijven de armen berooid. Hoe kan er zo’n gevoelloze minachting voor anderen bestaan?
We hebben onze tafels met goed eten gevuld en eten er te veel van, maar bekommeren ons er niet over hoe een ander zijn “dagelijks brood” bij elkaar sprokkelt .
We vullen onze kasten zover vol tot we ons niet eens meer kunnen herinneren
wat er zich erin bevindt.
Een lokale kledingwinkel houdt zijn halfjaarlijkse verkoop.
Ik hield me er gisteren op om een broek te kopen; toen ik rondkeek  viel mij een tekst te binnen, die mij van de aankoop weerhield.
Mijn kleren zijn niet bijzonder modieus of van de beste kwaliteit, maar ik heb een kast vol.
Arme mensen behoeven zich nooit zorgen te maken over de mot – ze dragen namelijk
de enige kleren die ze aan hun lijf hebben.
We hopen onze fortuinen steeds hoger op die hun waarde verliezen, terwijl
de armen nauwelijks kunnen overleven. Heb je daar wel eens bij stil gestaan?
Jacobus verafschuwde de ongevoeligheid van degenen die er geen ogenblik bij stil staan
de behoeften van de naasten, de ongelukkige armen te verlichten.
Vooral wanneer het hamsteren van rijkdom voor zelfzuchtige genoegens gebruikt werd of helemaal geen doel had.
Deze mensen doen me denken aan hen die nauwelijks nog reële behoeften bezitten.
Een man die miljarden Euro’s bezit is net zo goed en rijk als wanneer hij miljoenen bezit”.
Het is al erg genoeg dat er mensen zijn die ongevoelig zijn voor de naasten waar ze door hun levenswijze nooit contact mee hebben,met de gewone mensen van de straat;
zij verkeren vaak alleen in hun eigen kringen,
zij leiden een bestaan los van de wereld;
denkend aan meer en nog meer en nog hogere bonussen.
Het blijkt dat 1% van de wereldbevolking, meer dan de helft van het wereldvermogen bezit,
terwijl 26% de wereldbevolking z’n hoofd nauwelijks boven water weet te houden

onrecht2.]. Onrecht
Deze rijken waren ook in de tijd van Jacobus schuldig aan groot onrecht.
Ze bedrogen niet alleen de arme arbeiders,
ze kochten de rechters om en ondermijnden hiermee de rechtsgang.
Jacobus beschuldigt hen van niet minder dan moord.
De dagloner werd [niet alleen in Palestina] zeer slecht betaald.
Hij werd ingehuurd en per dag betaald, hij leefde op de rand van de hongerdood.
Hoe staat het met ons, waarom is er sprake van 0-urenkontrakten en is het noodzakelijk om als ZZP’er de kost te verdienen in plaats van als werknemer.
De lonen waren in die tijd zo mager dat het voor dagloners onmogelijk was
voedsel voor ‘slechte tijden’ op te slaan; van het loon voor de dag werken konden ze slechts het eten van die dag bekostigen.
God stelde in een wet dat de arbeidende mens dient te worden beschermd
tegen onderdrukkende werkgevers.
Hij zei: “Al is een man nog zo slecht, laat hij niet gaan slapen met een nog niet uitgevoerde belofte tot betaling, terwijl hij zelf gaat slapen in z’n bezittingen . . . .
Betaal de werknemer iedere dag het loon dat hem toekomt voor de zon ondergaat, omdat hij arm is, rekent hij erop .”
Deut.24: 12,15
het loon van een dagloner zal niet de nacht bij u overblijven tot de morgen“.
Lev.19: 13
De velden werden gemaaid, het feest van de oogst viering kon beginnen, maar
er was geen vreugde onder de onbetaalde medewerkers aan de oogst.
Hun lonen waren opeisbaar, maar in in hun eigen taal betekende dit dat
er ‘nooit’ zou worden uitbetaald.
Ze zaten ’s-winters zonder verwarming in hun woning en wanneer de pacht niet op tijd werd  voldaan stonden ze op straat.
Hun kinderen kregen geen medische verzorging en hun scholing liep gevaar.
De nieuwe oogst deed de welvaart van de eigenaars echter sterk toenemen.
De velden bestonden niet alleen uit een stuk agrarisch grondgebied,
slechts wat percelen, maar het waren waarschijnlijk grote landgoederen, die
zich tot aan de horizon uitstrekten.
Hun directe omgeving en de buren werden bijeengeroepen voor een oogstfeest, terwijl
de arme werkman, die zijn loon nodig had omwille van de directe behoeften van zijn familie werd bedrogen. Wat een onrecht!
Maar de foutieve werkwijze werd nog verergerd.
De rijke gebruikte tevens zijn invloed om zich tegen de sociale kritiek te verzetten en diende aanklachten tegen de armen in die hen van onrecht betichtten.
Gij hebt de rechtvaardige veroordeeld” [vs. 6] is dus een juiste term en geeft aan
dat ze de juridische processen kunnen veranderen om voor zichzelf eigendommen en rijkdom te kunnen vergaren.
De rijken verkrijgen via hun vrienden en partijvorming vaak politieke macht en
kunnen kopen wat ze willen.
Een bekende uitspraak van hen luidt:
De gouden regel is dat ‘degenen die het goud bezitten de wet voor schrijven!’
De arme arbeiders hadden een gerechtvaardigde zaak, maar
de rechtbanken werden gecontroleerd door de rijken;
waar heb ik dit eerder gehoord?
Jacobus zegt daarom: “Jullie hebben de rechtvaardigen veroordeeld en
vermoorden onschuldige mensen . . . . .“.
Misschien dat sommige van de rechtvaardigen uiteindelijk een gewelddadige dood
gestorven waren, maar velen van hen werden gewoon beroofd van hun levensonderhoud.
Joodse geschriften zeggen,
Het brood der behoeftigen is het leven der armen,
wie hen daarvan berooft, is een moordenaar“.
Jezus Sirach 34: 22

De rijke man en de arme Lazarus,afb. Cornelis JetsesAls de arme sterft als gevolg van onrechtvaardigheid,
door degene die er niet in geslaagd is om hen te betalen, maakten dezen zich volgens Jacobus niet alleen aan verwaarlozing schuldig,
maar aan moord.
Jacobus toont ons een diep medeleven voor de lasten van de slachtoffers en zou zich openlijk op het onderwerp
van onrecht hebben kunnen uitspreken.

In plaats daarvan kiest hij ervoor om te benadrukken:
De kreten van de werklieden van de oogst hebben de oren van de Heer, de Almachtige, de koning van de hemelse heerscharen bereikt“.
Fraude blijft voor God echt niet onopgemerkt.
Zijn oren horen het geroep van Zijn volk.
God is nog steeds gevoelig voor het lijden van de onderdrukten.

De Almachtige God geeft zo veel om de onderdrukten dat
Hij Zijn Zoon heeft gezonden om onder eenvoudige en
onbelangrijke mensen te verblijven.
Jezus werd geboren uit een eenvoudige dienstmaagd
in een Hem beschikbaar gestelde grot en
werd uiteindelijk begraven in een geleend graf.
Hij weet alles over het onrecht wat overal
in de mensheid en de geschiedenis plaats vindt.
Welzalig de armen van Geest . . .“.

3.]. zelfbevrediging
weelderig leven= weelderig leven, je te goed doen en je hart vetmesten
Hoewel onvermijdelijk door gelijkgestelden omringd, waren de rijken buiten- proportioneel in hun luxe en levensstijl.
Wanneer luxe in het leven domineert, bemoeilijkt dit het karakter.
Karakter toegevoegd aan rijkdom heeft echter een groot potentieel voor het goede,
maar genotzucht opgezadeld met rijkdom staat gelijk aan de zonde.
Ook wij hier in Nederland genieten van een geweldige luxe en
niemand van ons
zou een terugkeer naar oude primitieve omstandigheden voorstaan.
Toch zou ons karakter kunnen profiteren van het advies van een hindoe,
die zijn naaste onderwijst met:
Laat me weten waar je behoefte aan hebt en
ik zal je duidelijk maken wat je dient te doen om
het zonder meer te verkrijgen“.
Bij ons zeggen we:
Tevredenheid is de landingsbaan voor geluk,
de grootste schat, die je maar kunt bezitten“.
Degenen tot wie Jacobus zich wendt zijn zelf doorvoed met hun rijkdom,
terwijl ze in feite uitgehongerd zijn en dood.
Ze zijn als varkens, die zich volvreten in het slachthuis; ze concentreren zich
alleen maar op het vullen van hun magen en zijn zich niet bewust van hun lot.
Hun kortstondige tevredenheid is hun enige zorg.
Het oordeel kan echter ieder moment van de dag vallen;
de dood komt als een dief in de nacht;
de Mensenzoon komt op een tijdstip
waarop je het niet verwacht“.
Luc.12: 40

In plaats van te handelen om dat oordeel te vermijden,
lopen dit soort rijken een grotere schuld op
door hun egoïstische zelfbevrediging.
Zij zullen worden veroordeeld voor het misbruiken van rijkdom
voor het comfort en hun wellustige genot, terwijl
zij geen enkele zorg hebben voor de minderbedeelden.
Als rijkdom gevormd wordt ten koste van de weerloze,
zal het oordeel volgen. God zal vonnis vellen over
de manier waarop mensen hun geld vergaren en
de wijze waarop ze het uitgeven.

Armoede ten opzichte van ongegronde rijkdom
Icoon van het Laatste Oordeel - Parochie van de H. Eliah. Brampton Oontario, Canada
Wenen en jammeren” is nu
niet bepaald een oproep tot bekering.
Het drukt de wanhoop en ellende uit die rijke uitbuiters ervaren wanneer
het Laatste Oordeel komt.
Ze knerpen en krijsen het uit van
de ellende die hen overkomt.
Zelfvoldaan in hun overvloed, hebben zij Gods aanspraken genegeerd.
Nu beseffen ze dat de grootste armoede niet voortkomt uit lege broekzakken,
maar vanuit een lege ziel.
Straatarm worden zij met het Goddelijk oordeel geconfronteerd.
De molens van God malen langzaam maar ze malen buitengewoon fijn.
Sommigen kunnen met onrechtvaardigheid voor langere tijd wegkomen.
Het oordeel is nabij; Gods afrekening zal rechtvaardig zijn.
Onverwachte getuigen zullen informatie aandragen tegen de onrechtvaardige;
hun rotte graan, bezoedelde geld en de mot in hun kledingstukken
zullen getuigenis afleggen van hun egoïsme.
De onbetaalde lonen zullen om gerechtigheid en oordeel roepen.
De werklieden zullen nog zuchten onder het lijden wat hen onder de meedogenloze werkgevers is aangedaan. Hun armzalig bestaan deed hun stem weerklinken, maar zal er een zucht klinken vanwege het eerherstel.
De Heer, de Almachtige, Die aan de kant van de armen en hulpelozen staat en
Die de tirannie en onderdrukking zal vernietigen,
hoorde hun stem.

Binnen tien jaar na de brief van Jacobus vernietigde Titus,
de Romeinse generaal, Jeruzalem.
Toen hij de stad verliet, waren er geen rijke joden meer.
Ze werden gedood of als slaaf verkocht en al hun rijkdom
werd vernietigd of in beslag genomen.
God oordeelt nooit via een bankrekening of
een verklaring die de moeite waard is.
Hij peilt het hart, waar geen chirurg ooit bij kan komen.
Hij kijkt naar gerechtigheid en waar deze ontbreekt,
zal Zijn oordeel ogenblikkelijk volgen.

Rijkdom is op zichzelf moreel neutraal, noch goed noch kwaad.
Rijkdom is echter als vuur – erg handig, maar ook erg gevaarlijk.
Er dient een evenwicht te zijn tussen voorzichtige besparing en zondig oppotten.
Materiële rijkdom zal waardeloos zijn als onze Heer terugkeert, maar
we weten noch de dag noch het uur van Zijn komst.
We dienen elk moment van de dag klaar te zijn wanneer Hij komt,
ook wanneer Zijn terugkeer op zich laat wachten,
zijn wij zelf verantwoordelijk om te voorzien in de toekomst.
Stel prioriteiten, niet op uw bezittingen, maar hoe je deze gebruikt.
Hoe groot is uw bankrekening?
Zou jij bereid zijn om de verwachte Heer een blik in je verborgene te geven?
Hij zal dat op zekere dag doen.
Hoe heb jij gebruik gemaakt van je rijkdom en talenten?
Dan is het best lastig om nog langer weg te kijken;
want het zal de Heer een vreugde zijn je bij de ontmoeting te zeggen:
Gij goede, getrouwe en gelovige dienstknecht, over weinig ben je getrouw geweest;
over veel zal ik je aanstellen; ga in, in de vreugde van Mijn Hemels Koninkrijk!“.

Januari de 22e – de H. Monnik-Martelaar Anastasius de Perziër [† 22-Jan. 628]

???????????????????????????????De Heilige Anastasius was de zoon van een magiër welke
in het oude Perzië tot een priesterklasse behoorde.
Anastasius werd soldaat in het Perzische leger in
de dagen van Chosroes II, koning van Perzië en Heraclius, de Keizer van New Rome.
De Perzische naam van de heilige is Magundat.

[Tijdens het bewind van de Byzantijnse keizer Fokas [602 – 610],was de grote Perzische koning Husrav II in de oorlog met de Grieken. Deze overwon het Griekse leger en plunderde Jeruzalem
en nam als oorlogsbuit het Leven-schenkende Kruis Christus mee naar Perzië.
Het kruis verbleef veertien jaar in Perzië en kwam pas via de Christenen terug naar de heilige stad toen Heraclius [610-641] keizer was. Het was zijn zoon Kavadi IIe, die uiteindelijk vrede sloot].

Magundat hoorde de verhalen van de wonderen die
als gevolg van het Groot en heilig Kruis redding bracht.
Het was zijn briljante geest, die verbijsterd was dat
een instrument van marteling door Christenen zo hoog werd verheven.
Hij werd getroffen door het verlangen dit Geloof te leren kennen en
zocht naarstig naar een leraar, die hem de Blijde Boodschap van Christus kon bijbrengen, in het bijzonder Zijn Menswording en Verrijzenis uit de doden.
Toen hij vernam wat hij wilde weten, werd zijn ziel vervuld met verwondering en vreugde.
Bij zijn pelgrimstocht naar de Heilige Stad, werd hij gedoopt door de H.Modestus, Patriarch van Jeruzalem en hij werd een monnik, waarbij Magundat zijn nieuwe naam Anastasios ontving.
Het altaar met daarboven het Groot en Heilig KruisToen hij daarop de levens van heiligen en de levensverhalen van de heilige Martelaren te lezen kreeg, werd in zijn hart een vlam van Liefde voor hen ontstoken.
Deze voorliefde was zo onstuimig, dat hij Christus verzocht het waardig einde van een martelaar te mogen ontvangen en als de hun gelijke kon worden.
Tot slot, verliet hij zijn klooster, niet in staat om zijn verlangen bevatten.
Toen hij in Caesarea bepaalde Perzische magiërs  ontmoette, berispte hij hen voor hun bedrog.
Daar Palestina werd nog steeds onder invloed van de Perzen stond, werd hij vóór de Perzische heerser gebracht, ondervraagd, geslagen en gevangen gezet.
H. Anastasius van Persië, graflegging [miniature uit het Menologion van Basilios IIHij werd daarop met andere gevangenen mee naar Perzië gevoerd, waar hij ondanks vele martelingen, weigerde om de zonden
van zijn vader weer te praten.
Hij beriep zich op de enige Waarheid, Christus, Gods zoon, Die door het leven-schenkende Kruis ons de redding
heeft gebracht.
Hij werd enerzijds gewurgd door ophanging met een strop en vervolgens onthoofd.
De overbrenging van zijn heilige relikwieën wordt gevierd op
de 24e van de maand Januari.

Apolytikion       4e toon
Uw getuige, o Heer, kreeg van U na zijn moedige strijd
de kroon van onvergankelijkheid en het eeuwige leven,
o onsterfelijke God.
Want omdat hij bezat uw kracht,
onderwierp hij tirannen en verwoeste de krachteloze bevindingen van demonen.
Christus onze God, redt ons door zijn gebeden en
behoedt onze zielen,
want Gij zijt barmhartig.

Kontakion          1e Tone
Met gezangen laten wij gelovigen,
een lied zingen tot Timotheüs als Paulus’ goddelijke leerling en trouwe metgezel;
laten wij met hem ook loven Anastasius de door God geïnspireerde verkondiger,
die als een ster met pracht Perzië deed opstralen en
ons daardoor van onze lichamelijke ziekte en geestelijke kwalen bevrijdt.

Orthodoxie & onderwerping aan God

patience2Doet soms een bron uit dezelfde ader
zoet en bitter water opwellen?
Kan soms, mijn broeders, een vijgenboom olijven of een wijnstok vijgen opleveren?
Evenmin kan een zilte bron
zoet water geven.
Wie is wijs en verstandig onder u?
Hij tone uit zijn goede wandel zijn werken met wijze zachtmoedigheid.
Indien gij echter bittere na-ijver en zelfzucht in uw hart hebt, beroemt u
dan niet en liegt niet tegen de waarheid.
Dat is niet de wijsheid, die van boven komt, maar zij is aards, niet-geestelijk, duivels;
want waar na-ijver en zelfzucht heerst, daar is wanorde en allerlei kwade praktijk.
patienceMaar de wijsheid van boven is vooreerst rein, vervolgens
vreedzaam, vriendelijk, gezeglijk, vol van ontferming en goede vruchten, onpartijdig en ongeveinsd.
Maar gerechtigheid is een vrucht, die in vrede wordt gezaaid voor hen, die vrede stichten.
Waaruit komt bij u strijden en vechten voort?
Is het niet hieruit uit uw hartstochten, die
in uw leden zich ten strijde toerusten?
Gij begeert, doch gij hebt niet; gij zijt moorddadig en na-ijverig en  gij kunt er niets mede verkrijgen; gij vecht en gij strijdt. Gij hebt niets, omdat gij niet bidt.
[Of,] gij bidt wel, maar gij ontvangt niet, doordat gij verkeerd bidt, om het in uw hartstochten door te brengen.
Overspeligen, weet gij niet, dat de vriendschap met de wereld vijandschap tegen God is?
Wie dus een vriend der wereld wil zijn, wordt metterdaad een vijand van God.
Of meent gij, dat het Schriftwoord zonder reden zegt:
De geest, die Hij in ons deed wonen, begeert Hij met jaloersheid?
Maar Hij geeft dan ook des te grotere genade.
Daarom heet het: God weerstaat de hoogmoedigen,
maar de nederigen geeft Hij genade“.
Jac.3: 11 – 4: 6
lezing op het feest van Maximos de belijder [21 Jan.]

Geduld en zachtmoedigheid zijn nu niet
de meest vooraanstaande waarden in onze cultuur.
Zowel binnenlandse als buitenlandse politici – met verbeten aandacht voor de sympathie van hun kiezers – overtroeven elkaar met determinaties van oorlogszuchtig gedrag in de richting van hun tegenstanders en vrijheidsstrijders keuren die schikkingen af welke hun supporters van zich zouden vervreemden.
Zelfs kerkelijke instanties vechten regelmatig hun conflicten uit voor seculiere rechtbanken,
zonder bij de rechterlijke macht ook maar een spoor van zelfbewust schuldgevoel te tonen om hun kerkelijke problemen op te lossen.
Het betreft hier een activiteit die de meeste kerkgemeenschappen als hoogstnoodzakelijk beschouwen; Jacobus veroordeelt dit gedrag als tekortkoming aan hemelse wijsheid.

Patience and Humility, the God-human virtueZou Jacobus hier soms oproepen
dat volgelingen van Christus dan maar
werkeloos dienen toe te zien terwijl
de schuldigen voort gaan misstanden te plegen zoals dood, slavernij en genocide?
Beslist niet, omdat hij zelfs
de zonden bekend maakte die
hij rondom zich heen zag gebeuren en die het mensengeslacht van die tijd teisterden.
Maar Jacobus benadrukt het gebruik van geweld niet; ja, hij roept zelfs op geen beïnvloeding om de ondersteuning van goddelijke doeleinden te rechtvaardigen; zoals Jezus en Paulus.
Jacobus verwerpt het gebruik van onheilige middelen om zogenaamd goede doeleinden te bereiken. In plaats daarvan spreekt Jacobus zich uit voor een godgeleerdheid die weigert om de rechtschapenheid op te offeren. Een christen dient eerlijkheid, kuisheid, barmhartigheid en trouw vertrouwen in God voorop te stellen ten einde
sociale rechtvaardigheid te bewerkstelligen.
Inderdaad attendeert Jacobus ons erop dat wanneer onze strijd ons in wereldse conflicten
verzeild doet raken, deze ons verbindt met de zondige structuren zelf,
het brengt een zelfgenoegzame tevredenheid teweeg met een wereld die voorbij gaat.
Waarheid op zich is niet louter ‘passief’ en het weigeren een winnaar of verliezer aan te wijzen is niet een daad van wanhoop of zelfgenoegzaamheid.
Het vaststellen van de waarheid erkent onze eigen broosheid en feilbaarheid als integraal aspect van het gelijkstellen en veroordelen van het wangedrag van anderen.
Volgens Jacobus is Gods leer onkreukbaar.
De uitoefening van dwang [door fysiek geweld, staatsmacht, of het gebruik maken van management-processen] vervalst op zich de bewering dat
men God Heilige wil zou volgen.
Agressieve beïnvloeding en manipulatie om een overwinning op tegenstanders te behalen verstrikken ons maar al te gauw in leugens, onbeschaamdheden, zelf verdedigende rationalisatie en het opschepperige gevoel dat God aan onze kant staat
tegenover de tegenstander.
De tegenstander wordt zelfs veelal van zonde beticht, van ongehoorzaamheid en er wordt hen een beïnvloeding door gevallen engelen verweten.

Jacobus waarschuwt specifiek voor “vriendschap met de wereld“.
Hij doet dit niet omdat hij de goederen van de schepping, je bezittingen wantrouwt, maar
omdat hij de al-te-menselijke neiging om tijdelijke goederen te verheffen tot goddelijke status beseft en om onze eigen oordelen om ‘Gods gezag’ te misbruiken herkent.
In zijn pedagogiek komt James op deze manier eigenlijk op voor
de armen en rechtelozen, die geen toegang hebben tot het overvloedige repertoire van wereldse listen van hen die de macht bezitten.
Het is voor hen gemakkelijk om de mensen om ons heen op de hand te krijgen.
Men behoeft niet rijk of vooraanstaand  te zijn in de ogen van de wereld, maar
iedereen is wel in staat om zich te houden aan waarachtigheid, vredelievendheid, en barmhartigheid. Onze weigering om te buigen voor het geweld dat onze onderdrukkers kenmerkt, verbindt ons evenwel met Gods eigen kracht.
Onze bereidheid om ontberingen te doorstaan in plaats van bloed te vergieten of
te oordelen verbindt ons met “de Heilige Geest door Wie de Profeten gesproken hebben“. geloofsbelijdenis

Christus, Pantocrator. al muallaqa [de hangende kerk] Coptische Kerk in CairoHet soort onwrikbare integriteit
welke Jacobus beschrijft is
de overweldigende
passieve aanvaarding van kwaad.
Daar tegenovergesteld vraagt
het om een zware inzet teneinde
te volharden in de perfecte vrijheid
als volgeling van Christus die
meer van hemelse wijsheid houdt
dan van aardse macht
en dit vereist een vastberaden geloofsleer.
Deze toewijding aan de waarheid zal hen verplichten om de rijke spelers van de macht tegen te spreken en te ergeren.
In deze weerklinkt in het boek Jacobus de karakterisering van “de rechtvaardige
uit het Boek van Wijsheid:
Want de wijsheid zal in uw hart komen en de kennis zal voor uw ziel liefelijk zijn;
Bedachtzaamheid zal over u waken, verstandigheid zal u behoeden,
Om u te redden van de boze weg, van de man die verkeerde dingen spreekt,
Van hen die de rechte paden verlaten, om op duistere wegen te gaan;
Die in kwaad-doen zich verheugen, juichen over boze draaierijen,
Wier paden krom zijn en die op hun dwaalwegen gaan;
om u te redden van de vreemde vrouw, van de onbekende die gladde woorden spreekt,
Die de echtvriend van haar jeugd verlaat en het verbond van haar God vergeet;
Want haar huis zinkt weg naar de dood, haar paden voeren naar de schimmen;
Niet een van allen die tot haar gaan, keert weer en zij bereiken de paden van het levens niet; Opdat gij de weg der goeden bewandelt en de paden der rechtvaardigen bewaart“.
Spreuken 2: 12-20
en mogelijk tevens verwijst naar Jezus als de Rechtvaardige:
Want de Heer geeft Wijsheid,
uit zijn mond komen kennis en verstandigheid
“.
Spreuken 5: 6
atheism-motivation“De boog van het morele universum is lang” [Martin Luther King Jr.] en
Jacobus herinnert ons eraan dat we geduldig de curve dienen de volgen,
dienen te anticiperen, en hiervan
te getuigen, in plaats van deze volgens
onze overtuigingen proberen om te buigen.

Smeek de Heer met al de kracht, die je in je is om nederigheid en liefde tot je broeders en zusters [je naasten], opdat God eveneens Zijn genade van Liefde
vrijelijk mag geven aan je naasten.
Eenieder die de eerst wil zijn
dient te verlangen de laatste te zijn en
iedereen om zich heen ter wille te zijn
“.
H. Silouan van de berg Athos [adhv Marc.9: 35]

Iemand die het lang nastreeft
maar geen geestelijke vooruitgang ziet
is trots en egoïstisch.
Geestelijke vooruitgang wordt alleen daar
gesmeed waar sprake is van . . .
geduldige nederigheid
“.
H. Paisios, de Nieuwe, de rots van de berg Athos

Orthodoxie & vreemdelingenschap

???????????????????????????De wereld
Menselijke onhandigheid is
hoe wij mensen elkaar benaderen en
een heel verschillende wijze van
communicatie bezitten.
Ik bedoelde het echt niet zo cru
als dat het wellicht overkwam en
ik vond jou gewoon te kortaf en grof.
Dan ontstaat er gewoon afstand en
loop je weg, omdat
je die onafgebroken misverstanden
niet langer meer wil meemaken.
Je bent op je medegelovigen gesteld geraakt,
ook al zijn het geen vrienden – in real life bedoel ik.
Je kent elkaar niet eens, je hebt elkaar feitelijk nooit echt ontmoet.
Toch is het is niet normaal om elkaar buiten te sluiten
terwijl we als je het van binnenuit bekijkt
allemaal hetzelfde willen.
Waarom?
Omdat we nu eenmaal tot elkaar veroordeeld zijn;
we zijn hier geplaatst om van elkaar te leren.

OverpeinzingJe ziet/zag mijn woorden als een
niet te overbruggen aanval. Dat mag natuurlijk.
Maar probeer er de Liefde eens in te zien?
Alles maar dan ook alles wat mij opvalt, wat
ik zeg of doe komt lijnrecht uit m’n hart.
Per definitie haast, want ik denk vaak niet,
ik ben een gevoelsmens.
Zo sta ik in het leven zo heb ik mij van jongs af aan
weten te handhaven;
zeker binnen een groot gezin met uiteenlopende karakters.
Ik ervaar daardoor ook een grote verantwoordelijkheid;
voor ik het zelf door heb,
heb ik al ingegrepen en doe ik gewoon.

Weer vriendjes worden mág best hoor, maar hoeft niet.
Het komt regelmatig voor dat we in boosheid blijven hangen en
dan is het makkelijk om stoer te doen en te roepen
daar heb ìk echt geen behoefte aan!” maar . . . eh,
dat is tegenstrijdig aan de hulpbehoevend mens die
we nu eenmaal allemaal zijn…
Anders gezegd: ik merk dat niet iedereen openstaat voor dialoog.
Het komt even zo veel keren voor dat ik me uit alle macht verzet om mijn “opvatting” te verdedigen, hetgeen vaak op niets anders gebaseerd blijkt te zijn dan
op emotionele onvrede [disharmonie].
Het “met hand en tand verdedigen” is als een kat in het nauw en
het vermakelijk om te zien hoe je jezelf in allerlei bochten wringt om jouw waarheid, die
je wel voelt maar die weggedrukt wordt, niet ter discussie behoeft te stellen . . .
Het zijn de fijne nuances die we maar al te snel over het hoofd zien
wanneer we vanuit onze eigen perceptie handelen, doen en laten.

Naar de kerk gaanDe geest van Geloof
Strijd de goede strijd van het Geloof,
grijp het eeuwige leven,
waartoe gij voor vele getuigen
de goede belijdenis hebt afgelegd en
geroepen zijt
“.
1Tim.6: 12

Allen, die onder een slavenjuk zijn, dienen hun meesters alle eer waardig te achten, opdat de Naam van God en de leer geen smaad lijden.
Zij, die gelovige meesters hebben, moeten hen niet geringschatten, omdat
zij broeders zijn, doch des te betere slaven wezen, omdat [hun meesters] gelovigen en geliefden zijn, die zich beijveren wel te doen.
Leer en vermaan in deze zin. Indien iemand een andere leer verkondigt en
zich niet voegt naar de gezonde woorden van onze Heer Jezus Christus en
de leer van Godsvrucht, dan is hij opgeblazen, hoewel hij niets weet, en heeft hij een zwak voor geschillen en haarkloverijen,
een bron van nijd, twist, lasteringen, kwade vermoedens en geharrewar bij mensen die niet helder meer zijn van denken en
het spoor der waarheid bijster geraakt zijn, daar zij Godsvrucht als iets winstgevends beschouwen.

Nu brengt inderdaad de Godsvrucht grote winst,
[indien zij gepaard gaat] met tevredenheid.
Want wij hebben niets op de wereld medegebracht;
wij kunnen er ook niets uit meenemen.
Als wij echter onderhoud en onderdak hebben,
dan moet ons dat genoeg zijn.
Maar wie rijk willen zijn, vallen in verzoeking, in een strik en
in vele dwaze en schadelijke begeerten, die
de mensen doen wegzinken in verderf en ondergang.
Want de wortel van alle kwaad is de geldzucht.
Door daarnaar te haken zijn ‘sommigen’ van het geloof afgedwaald en
hebben zich met vele smarten doorboord.
Gij daarentegen, o mens Gods, ontvlucht deze dingen, doch
jaag naar gerechtigheid, godsvrucht, geloof, liefde, volharding en zachtzinnigheid.
Strijd de goede strijd van het geloof, grijp het eeuwige leven, waartoe
gij geroepen zijt en de goede belijdenis afgelegd hebt voor vele getuigen
“.
1Tim.6: 1-12

ECB-FrankfurtEen aspect van de wereld die mij als schadelijk voor
christenen voorkomt is de veronderstelling dat alles wat de moeite waard in één keer verworven kan worden.
Wij veronderstellen dat als er iets beter kan worden gedaan,
het snel en efficiënt gedaan dient te worden.
Onze aandacht-spanne is geconditioneerd door de commercials,
waar we dag in dag uit mee geconfronteerd worden.
Onze realiteitszin wordt hierdoor gericht op de korte termijn en
daardoor onvermijdelijk vertroebeld.
Het is niet moeilijk iemand in zo’n wereld in
de boodschap van het Evangelie geïnteresseerd te krijgen;
het is echter verschrikkelijk moeilijk om
zo iemand voor langere tijd bij de les te houden.
In onze beschaving nemen miljoenen mensen de beslissing Christus na te volgen, maar daartegenover staat een afschuwelijk verloop en keren velen Hem de rug toe.
Velen beweren dat ze opnieuw geboren worden, maar deze getuigen van
de beproefde volgelingen van Christus laten het op den duur afweten.
In onze samenleving verdwijnt zo iets, als de Blijde Boodschap van God,
ook al is het wanneer dit iemand diep heeft getroffen; wanneer
het haar glans verliest wordt het zonder pardon bij de vuilnisbak gezet.
In onze wereld heeft de religieuze ervaring best aantrekkingskracht;
maar er bestaat weinig enthousiasme de menselijke kwalen via strijd
in te wisselen voor de deugd,
zeker wanneer men zich er langere tijd in dient te verdiepen
in wat generaties Christenen voor ons betitelden als heiligheid.

vertrouwen geeft vanzelf stabiliteitIn het Christelijk leven loopt men niet de honderd meter; Christelijk leven is een marathon [42 Km].
Een goede starten kan iedereen wel maken
– het je langere tijd onderwerpen aan dezelfde discipline en dezelfde richting aanhouden;
met andere woorden de  eindstreep behalen is een andere zaak.
We zullen immers talrijke hindernissen tegenkomen en
de last dragen tot deze voorbij Golgotha door volharding zal worden opgeheven.

Muurschildering van Paulus te Efeze, Grot van de Zeven SlapersIn het laatste deel van de brief, vertelt
Paulus aan Timotheüs en ons hoe we de afstand dienen te succesvol kunnen voleindigen.
Timotheüs bevond zich in een moeilijke situatie die
schijnbaar niet geschikt was voor zijn timide persoonlijkheid.
Hij moest de valse leraren die onder de Ephese-leiders waren ontstaan door het weerleggen van hun fouten en door de waarheid te onderwijzen
confronteren.
Ongetwijfeld was zijn bevangenheid een mikpunt voor velen in de kerk die op een dwaalspoor waren geraakt door deze mannen en hun fouten.
Dus is Paulus voor hem het merendeel van de tijd een mentor in dit botte drama.
Hij herinnert Timotheüs aan de regels van het Christelijk leidsplan en
daagt hem uit zich daaraan te houden, ook al is het niet gemakkelijk.
Hij geeft Timotheüs opdracht in de verzen 11 en 12
welke de pijlers vormen voor doorzettingsvermogen:
Jaag de Gerechtigheid na, Godsvrucht,
Geloof, Liefde, Volharding en Zachtzinnigheid.

Bij volharding zal een kind van God wereldsgezindheid dienen te ontvluchten,
Godsvrucht na te streven, strijden voor het Geloof en blijven vasthouden aan
het eeuwige leven. De Griekse tekst van vers 11 begint met het krachtige verschil,
Maar gij, o mens Gods, ontvlucht deze dingen“.
In tegenstelling tot de valse leraren en degenen die Christus volgen in hun liefde voor geld,
dien je de genoemde Marathon in de tegenovergestelde richting te ondernemen.

De titel, “man Gods” [een mens naar Gods hart] wordt in het Oude Testament gebruikt voor Mozes, Samuel, Elia, David, en enkele profeten.
Het betekent dat een man die geheel aan God toebehoort en Gods Woord in elk aspect van het leven nastreeft.
Een man Gods heeft een zekere waardigheid over zich zodat als je met hem de aanwezigheid van God ervaart zo is zijn leven met God verweven.
Er is geen grotere titel die een Christen voor zichzelf kan verlangen dan
een man of vrouw Gods genoemd te worden.
Maar het gebeurt echt niet vanzelf!
Sommigen . . .” [vs.10], “Gij daarentegen . . . ” [vs. 11].
De Tempel van Hadriaan te EpheseWil je een man of vrouw van God [Christen] zijn,
dan dien je oplossingen bij aanvaringen
tegen de stroom in op te lossen.
Je dient de wereldse gezindheid te ontvluchten,
Godsvrucht na te streven, te strijden voor je Geloof en
hier en nu vast te houden aan het eeuwige leven.
Paulus wist dat er momenten zijn dat je de weg naar de overwinning wilt ontvluchten voor de wereldse overheersing, door niet te vechten.
Het wordt ons opgedragen om immoraliteit [1Cor.6: 18], Afgoderij [1Cor 10:14], Jeugdige lusten te ontvluchten en in onze tijd zoals in Ephese.
de Liefde voor geld en valse leer uit de weg te gaan [2Tim.2: 22].
Daarnaast  zegt Jacobus:
Onderwerp je daarom aan God, 
biedt weerstand aan de duivel en deze zal van je weggaan“[Jac.4: 7].
Dus dien je te weten wanneer je vecht en wanneer je vlucht.

Jesus, the Christ - iconAlle genoemde aanbevelingen om te vluchten
kunnen worden samengevat in:
Ontvlucht de wereldse gelijkvormigheid” hetgeen Johannes noemt “de begeerte van het vlees, de begeerte van de ogen, de opschepperige hoogmoed van het leven1John.2: 16
De begeerte van het vlees verwijst naar de sterke verlangens in jezelf om je te bevredigen door te leven op grond van je gevoelens in plaats van
je gehoorzaamheid aan God.
De begeerte van de ogen verwijst naar het verlangen in jezelf om je genot te verheffen door het verwerven van voorwerpen en uiterlijke bedoening in plaats van je goddelijk karakter te ontwikkelen.
De opschepperige hoogmoed van het leven verwijst naar egocentrisch leven wat zich richt op het leven in strijd met God en de eeuwigheid.

Adam & Eva op het verkeerde been gezet door de duivelDe Satan gebruikt deze drie wegen om Eva te verleiden. De Schrift zegt dat ze
zag, dat de boom goed was om van te eten”   Gen.3: 6
– het voldeed aan de wensen van haar smaak
[een beroep op “de begeerte van het vlees“].
Ook, “het was een een lust was voor de ogen
– het zag er goed buiten
[een beroep op “de begeerte van de ogen”].
En, “de boom was begeerlijk om daardoor verstandig [begenadigd getalenteerd] te worden”
– zou ze niet meer behoeven te vertrouwen op Gods Wijsheid
want zij bezat het zelf [een beroep op de eigendunk [“de opschepperige hoogmoed van het leven”].

Ieder van deze verleidingen dragen een totaal verschillende versluierde vorm van verheerlijking in zichzelf:
– de begeerte van het vlees, om zichzelf te bevredigen;
– de begeerte van de ogen, om zichzelf te verbeteren, zowel in de eigen ogen en in de ogen van anderen; en
de opschepperige hoogmoed van het leven, om de onafhankelijkheid te verheffen en
de noodzaak om volledig afhankelijk van God te zijn te verminderen.
De valse leraren, wiens leer en wijze van leven Timotheüs trachtte te vluchten,
kwamen uit de mens zelf voort.
Ze waren hoogmoedig [Tim.6: 4]; ze onderwerpen zich niet aan de Schrift,
maar gebruikte de teksten – door de Waarheid te verkrachten –  om
hun eigen zelfzuchtige standpunten te bevorderen [Tim.6: 4-5];
ze waren in de religie uit op persoonlijk gewin en
niet voor de Godsvrucht [Tim.6: 5].
"Als iemand niet geboren wordt uit water en geest, kan hij het Koninkrijk Gods niet binnengaan" [John.3: 5].Om in het verlaten van de wereldse verbondenheid te volharden dient
een kind van God overeenkomstig
Zijn Woord Godsvrucht na te jagen.
Er bestaat geen andere methodiek om
je aan dodelijke infectieziekte van de ware Liefde en de liefde voor jezelf te ontworstelen.
De som van het Christelijk leven is de ontkenning van jezelf en een deel van zelfverloochening is het dragen van je kruis.

Orthodoxie & bekering en nederigheid

ScheurkalenderOm ons eigen ‘zelf’ te overwinnen
is het niet nodig dit ter aarde te werpen
[d.w.z. als in een gevecht of worsteling].
Nodig is dat wij ons ‘zelf’ bewaren, opdat
het niet ten val komt”.
spreuk op een griekse [scheur-] kalender

Bij de beoordeling van ons gebed dienen we te overwegen hoe afhankelijk wij als mensen zijn
We kunnen God immers alleen benaderen als
zondaars die onafgebroken vergeving nodig hebben.
Onze houding dient een ommekeer van de zonde
bij het berouw te betrekken; we dienen onze behoefte tot een radicale heroriëntatie in ons leven te erkennen.
Een ommekeer van het onszelf te beschouwen als het centrum in het leven
en God te zien als het middelpunt, een afslag op de door ons zelfgekozen weg om
Gods wegen te gaan bewandelen.
Dat is de betekenis van bekering en een dergelijke houding is
een basisvoorwaarde voor het ware gebed.

Святой праведный Иоанн КронштадтскийHoe gemakkelijk en snel kan de Heer ons redden!;
– Onmiddellijk, onverwacht en onmerkbaar.
Regelmatig ben ikzelf in de loop van de dag een groot zondaar geweest, en ‘s nachts, na het gebed, leg ik mij door de genade van de Heilige Geest als
sneeuw voor de zon neer om te gaan rusten,
gerechtvaardigd en witter, met de diepste vrede en vreugde in mijn hart!
Hoe gemakkelijk zal het voor de Heer zijn om ons te redden in de avond van ons leven, bij het verval van onze dagen!
O! ontferm U over mij, heb medelijden en doe mij leven, meest genadige Heer; ontvang mij in Uw hemels Koninkrijk!; Bij U is alles mogelijk
“.
H. Johannes van Kronstadt

Verleen mij dan, Heer, een zuiver hart en onveranderlijk berouw, wat leidt tot het heil; geef toe dat ik genade in Uw ogen kan vinden gedurende de rest van mijn leven!
De Blijde Boodschap spreekt regelmatig in het bijzonder over berouw en belijdenis van zonde als een noodzakelijke houding voor het gebed.
als zij hun ongerechtigheid en de ongerechtigheid van hun voorouders belijden,
in zoverre dat zij dit begaan verraad hebben tegen mij
– dan zal Ik Mijn verbond gedenken – en Ik zal het land niet vergeten
“.
cf. Lev.26: 40-42
Numeri 5: 5-8 heeft het over hoe misstanden in de menselijke relaties worden behandeld.
Zij zullen hun zonden belijden, die zij begaan hebben; en daarna de volle waarde van wat de mens schuldig is, vergoeden, vermeerderd met een vijfde, en dat geven aan degene tegenover wie hij zich schuldig gemaakt heeft en vervolgens een offer aan God aan te bieden.
Psalm 50:17 spreekt over wat er belangrijker is dan zo’n offer wanneer het zegt:
een offer voor God is een berouwvolle geest:
God versmaadt geen vermorzeld en nederig hart”
[zoals ook in Ezra 9: 5-15, Neh. 9: 16-37 en Dan.9: 4-19].
Omgekeerd benadrukt de Bijbel regelmatig als dat
er geen erkenning van de zonde kan zijn en
het uitspreken van een gebed kan onbeantwoord blijven.
Bekend zijn hierover de woorden van Jesaja 59: 1-2:
Zie, de hand van de Heer is niet te kort om te verlossen en
Zijn oor is niet onmachtig om te horen;
Maar uw ongerechtigheden zijn het, die scheiding brengen tussen u en uw God en
uw zonden doen Zijn aangezicht voor u verborgen zijn, zodat Hij niet hoort
“.
Wanneer we omgaan met de problemen van onbeantwoorde gebeden
zullen we ook andere passages in de H. Schrift tegenkomen waar
op deze zelfde nadrukkelijke wijze gesproken wordt.
Een typisch voorbeeld hiervan is de manier waarop de Heer mensen tot Zich roept om Hem berouwvol te benaderen:
Erken alleen uw ongerechtigheid, dat gij de Heer, uw God,
hebt verlaten en uw gangen gericht hebt naar vreemden onder
elke groene boom en naar Mijn stem niet hebt gehoord
“.
Jer.3: 13
de verloren zoonJezus geeft Zelf een beeld over de houding die we dienen aan te nemen bij de ware bekering en belijdenis in de gelijkenis, waarbij
de zoon wist dat hij moet terugkeren naar zijn vader en diende te erkennen;
Ik heb gezondigd tegen de hemel en tegen u;
ik ben niet meer waard uw zoon genoemd te worden

Luc.15 : 21
Hebreeën 10:22 spreekt erover ons dan tot God te wenden,
laten wij Hem tegemoet treden met een waarachtig hart, in de volle verzekerdheid van het Geloof,
met een hart, dat door besprenkeling gezuiverd is van besef van het kwaad en met een lichaam, dat gewassen is met zuiver water
“.
Voor iedereen die zich tot God wendt in bekering en geloof zal:
de Heer ernaar verlangen u genadig te kunnen zijn en
daarom zal Hij Zich verheffen om Zich over u te ontfermen, want
de Heer is een God van recht;
welzalig allen die op Hem wachten
— Gezegend zijn allen die op hem wachten!”.

Jesaia 30: 18
Dit is het aspect van de gelukzaligheid van ‘Berouwvol spijt getuigen‘ :
wanneer in Mattheüs 5: 4 gesproken wordt over:
Zalig zij die treuren, want zij zullen getroost worden“.


Nederigheid
Heer, ik ben niet waard dat gij onder mijn dak komt“.
Matth.8: 8
‘Heer, leer mij hoe ik op de juiste wijze kan bidden,
met eerbied en met angst;
ondanks de stof en as in Uw ogen,
ik kan niet anders
dan mij tot U wenden
‘.
James Montgomery

Berouw, bekeren en terugkeren naar God en nederigheid zijn
heel nauwgezet met elkaar verbonden.
Zo kan berouw worden onderscheiden die betrekking heeft op
de erkenning van onze zondigheid tegenover Gods Heiligheid,
terwijl nederigheid de erkenning impliceert van onze nietigheid
ten opzichte van Gods Grootheid.
‘Nederigheid is de onmisbare basis voor een leven van het ware gebed’.
Job had heibel [onenigheid] met God, maar
na een diepe ervaring van de grootsheid van God
in het bijzonder in relatie tot Zijn schepping
gaf dit hem aanleiding te erkennen:
Hoor nu, en Ik zal spreken;
Ik wil u ondervragen, opdat Gij mij onderricht.
Slechts van horen zeggen had ik van U vernomen, maar
nu heeft mijn oog U aanschouwd.
Daarom herroep ik alles en
doe boete in stof en as
“.
Job 42: 6
Hypocrisie of grootspraak is nu niet echt de basis voor een relatie met God.
Dit wordt regelmatig in het Oude Testament tot uitdrukking gebracht en
het leidt geen twijfel of de houding van nederigheid werd de mensen nadrukkelijk voorgehouden.
huisaltaartjeIndien je echter een altaar van stenen voor Mij maakt, dan mag je het niet bouwen van gehouwen steen; wanneer je het met uw houweel bewerkt, ontwijdt je het.
Ook mag je niet langs een trap naar mijn altaar opklimmen, opdat daarop je schaamte
niet zichtbaar zal worden
“.
Ex.20: 25-26

Het altaar mocht dus niet door het werk van mensenhanden bezoedeld worden, noch waren er trappen om op te gaan naar het altaar van de Heer.
In het gebed van Jakob in Genesis 32: 10 erkende hij,
Ik ben te gering voor al de gunstbewijzen en
voor al de trouw, die Gij aan uw dienaar bewezen hebt
“.
Prediker 5: 1-2 vraagt de mens:
niet te overhaast te zijn wanneer wij God naderen,
want God is in de hemel en julliw zijt op de aarde,
laten daarom je woorden weinige zijn
“.

Nuremberg chroniclesWe hebben zowel in het Oude als in
het Nieuwe Verbond voorbeelden van
degenen die tot de Heer kwamen met de benodigde nederigheid.
Abraham, toen hij bemiddelde
voor Sodom en Gomorra, erkende dat hij voor God slechts “stof en as” was.
Gen.18: 27
In 2Kron.33: 12, 19 en 23 wordt gezegd dat Manasse,
die een leven volkomen in strijd met de wegen van God had geleefd
zich uiteindelijk “zich diep voor de God van zijn voorouders vernederde“.
In het volgende hoofdstuk [34: 27] wordt gezegd over koning Josia,
dat hij zich vernedert voor de Heer.
Jesaja 58 beschrijft de juiste houding ten opzichte van God wanneer
hij spreekt over de aard van het vasten, zoals die voor God aanvaardbaar is en
de wijze waarop deze in het geheel niet als aanvaardbaar kan worden beschouwd.
Voor de Heer is alleen acceptabel  het vasten waarbij men zich oprecht vernedert en
dit dan doet uit gehoorzaamheid van wat de Heer gebiedt.
Diezelfde houding wordt het meest treffend uitgedrukt in
de woorden van 2Kron.7: 14 waar sprake is van zowel een belofte als
een voorwaarde in de boodschap van God,
Wanneer Mijn Volk waarover Mijn Naam heb uitgeroepen,
zich vernedert [onderwerpt] en zij bidden en zoeken Mijn aangezicht en
bekeren zich van hun boze wegen, dan
zal Ik uit de hemel horen, hun zonde vergeven en hun land herstellen“.
De profeten herhaaldelijk gezegd dat de Heer degene zoekt die Hem zouden “vrezen” en
eerbied hebben voor Zijn Naam” [bv. Jer.5: 24].
De Psalmen staan vol dit soort uitspraken zoals
Wie is de mens die de Heer vreest?
Hij geeft hem de Wet op de weg die hij gaat.
Zijn ziel rust te midden van het goede:
zijn zaad zal de aarde erven..
De Heer is de sterkte van hen die Hem vrezen;
Hij zal hun Zijn Verbond openbaren.
Mijn ogen richt ik steeds op de Heer,
want Hij bevrijdt mijn voet uit de strik.
Zie op mij neer en ontferm U over mij,
want ik sta alleen en ben arm
“.
uit Psalm 24

Het Nieuwe Verbond draagt een en dezelfde boodschap.
Er is vrije toegang tot een genadige God,
maar zij die tot God komen, dienen, omdat
zij een onwankelbaar Koninkrijk ontvangen, dankbaar te zijn en
hierdoor God op een Hem welbehaaglijke wijze met eerbied en ontzag te vereren,
want onze God is een verterend vuur.
Hebr.12: 28
Farizeeër en de tollenaarNederigheid en bekering tegenover arrogantie en hoogmoed
worden ten uiterste onderwezen
in de gelijkenis van de tollenaar en
de Farizeeër [Luc.18: 9-14]
Jezus behandelt in Zijn pedagogiek
de speciale verleiding van de trots wanneer het gebed in het openbaar wordt ingezet.
Hij berispt openlijk degenen die in het openbaar bidden om zich zo de lof van anderen te verwelkomen.
Matth.6: 5-6, Marc.12: 40
Gebed wordt dan aangeboden aan de omstanders, aan de mens in
plaats van aan God en is helemaal geen gebed.
Dit soort gebeden zijn een dekmantel om het publiek op de hand te krijgen.
Ze zijn bedoeld om door andere mensen te worden gehoord en
zij worden beloond met de vaardigheid het publiek te bespelen,
een show om de persoonlijke geestesgesteldheid te laten zien en
een reputatie van [misleidende] vroomheid op te bouwen.
Dit soort bedoeningen vinden bij God echt geen gehoor;
het kan niet samengaan met Zijn aanwezigheid.
Jezus getuigt van het tegendeel met de woorden:
God is geest en wie Hem aanbidden,
dienen Hem te aanbidden
in geest en in waarheid
“.
John.4: 24
Het gebed dient positief te zijn en
over de juiste houding te beschikken
net zoals bij de zaligsprekingen
Gods zegen rust op “de zachtmoedigen” en
de “armen van geest“.
Matth.5: 3 en 5

Ervaren wij als gelovigen een kinderlijke liefde tot God?
Zijn er onder ons die werkelijk de vrijmoedig [
ongegeneerd en welbewust],
zonder veroordeling onze Vader in de Hemelen aan te roepen en
te  zegen: “Onze Vader” …?
Doen we niet het tegenovergestelde en ontbreekt er een dergelijk kinderlijk verlangen in onze stem. Wordt ons hart niet verdoofd door de ijdelheden van deze wereld en de
gehechtheid aan wereldse behoeften en genoegens?
Bevindt onze hemelse Vader Zich niet ver verwijderd van ons hart?
Is het niet eerder een wrekende God tegen Wie wij onszelf moeten verantwoorden,
wij, die ons van Hem in een ver land  hebben teruggetrokken?
Ja, door onze zonden zijn wij ons allemaal bewust van
Zijn rechtvaardige toorn en straf en is Hij het
Die overweldigend lankmoedig en verdraagzaam voor ons blijft –
dat Hij ons niet omhakt als de onvruchtbare vijgenboom.
Laten we haast maken om Hem met tranen van berouw gunstig te stemmen.
Laten we bij onszelf te rade gaan;
laten we ‘o
nverbiddelijk’ ons onrein hart overwegen en
Wanneer we dan een veelheid van onzuiverheden tegenkomen die
ons weerhouden de Goddelijke Genade te bereiken,
dienen we voor onszelf te erkennen
dat we geestelijk dood zijn
“.
H. Johannes van Kronstadt

Juli 12e – Heilige Paisios, de Nieuwe, Rots van de Heilige Berg [1924–1994]

Saint Paisios the New of the Holy MountainOudvader Paisios van de heilige berg Athos
[Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης],
geboren Arsenios Eznepidis en een bekend Orthodoxe monnik uit Farasa, Cappadocië
werd dinsdag de 13e januari 2015 Heilig
verklaard door het Oecumenisch Patriarchaat, tijdens de zitting van de Heilige Synode.

De Heilige Paisios werd al lange tijd door getrouwe gelovigen als een heilige beschouwd en
het was slechts een kwestie van tijd dat
zijn heiligverklaring officieel
zou worden afgekondigd. Hij heeft vele gelovigen tot een leven in Christus aangezet, hij was daarmee niet alleen geestelijk vader van de Athos Monniken en
kan daarom de rots van de heilige berg genoemd worden.
God is wonderbaar in Zijn heiligen!
Mogen we allen vader Paisios’ zegen ontvangen !

Saint  Paisios the New before the Holy & Wonderworking skull of St. Arsenios, his spiritual guide and protectorHieronder wat ‘amateur’-vertalingen van een paar hymnen voor degenen die zijn voorspraak willen aanroepen.
Er zijn in het Grieks al verschillende diensten geschreven tot deze Heilige Paisios de Nieuwe van de berg Athos verschenen maar ik beschik op dit moment geen bijkomende geschikte vertalingen, vooral omdat we dienen te weten welke dienst de definitieve goedkeuring zal krijgen.

Heilige Paisios de Nieuwe Heilige voor de Heilige,      >>> wonderdoende reliek [schedel] van de Heilige  Arsenios,
[gedachtenis 10 Nov] zijn geestelijk vader en leidsman.

Apolytikion       1e Tn
Afkomstig uit te Farasa, parel van de Athos en
Cappadocië in groen vlak, with de puntjes welke de afzonderlijke Cappadocische Grieks sprekende dorpen in 1910 aanduidennavolger van Heiligen die hem voorgingen,
vader Paisios, gelijk in eer,
laat ons gelovigen u eren als vat vol van Genade, die te hulp snelt die tot u roepen:
Eer aan God, Die u deze kracht heeft verleend,eer aan God, Die u gekroond heeft,
eer aan hem, die door U genezing brengt
aan ieder, die tot u roept
“.

Cappadocië in groen vlak, met de puntjes  > welke de afzonderlijke Cappadocische Grieks sprekende dorpen in 1910 aanduiden.

Athos kaartKontakion          8e Tn
De bekende asceet van de Heilige Berg en
de nieuw verlichte van Christus Kerk,
laat ons hem uit heel ons hart loven met hymnen,
want hij leidt de gelovigen op weg naar een perfect leven,
vervult hen met een overdaad aan geschenken,
daarom we roepen wij tot:
Eer aan u, Heilige Vader Paisios
“.

Synaxarion
Op de dag van de 12e Juli,
zal de gedachtenis aan onze eerbiedwaardige Vader Paisios de Nieuwe van
de Heilige Berg gevierd worden,
aangezien hij zich op de 12e Juli van het jaar 1994 vertrouwend op Zijn Heer
in vrede te rustte legde en tot Zijn sfeer overging
“.

Vers
Oudvader Paisios, krachtige asceet van de berg Athos,
U werd ons als vruchtbaar getoond ,
door u eerbiedwaardig met God één te zijn
“.

Athos rockMegalynarion
Verheug u Christenvolk met deze Heilige,
de rots van de berg Athos,
de parel van de kloosterlingen,
Verblijdt u nieuwe leraar van de Kerk,
O godgelijke vader Paisios,
onze roem
“.

Na zijn geboorte werd vader Paisios
de naam Arsenios gegeven op voorspraak van de
Heilige Arsenios de Cappadocische, die hem
eveneens doopte en door het benoemen van dit kind naar zichzelf reeds de monastieke toekomst van dit kind ‘Arsenios’ voorspelde.
Na dit voorval vestigde de familie Eznepidis zich in Konitsa, Epirus.
De kleine Arsenios groeide hier op en na de [Turkse] ‘openbare’ school,
leerde hij het vak van timmerman.
Tijdens de burgeroorlog in Griekenland diende Arsenios als een radio-operator.
In 1950, nadat zijn dienst was voltooid, ging hij naar de berg Athos om er monnik te worden: eerst onder vader Kyril, de toekomstige abt van het Koutloumousiou klooster en
vervolgens naar Esphigmenou Klooster [Hij was beslist geen voorstander
van hun huidige verzet tegen het Oecumenisch Patriarchaat].

Arsenios, die aanvankelijk vier jaar Novice was geweest,
kreeg vervolgens de monnikswijding met de naam Averkios.
Al snel hierna ging vader Averkios naar de [toenmalige idiorrhythmische] gemeenschap van het Philotheou klooster, waar zijn oom eveneens monnik was.
Terwijl hij daar verbleef was hij gehoorzaamheid verschuldigd aan oudvader Simeon.
In 1956 verklaarde oudvader Simeon dat vader Averkios zo ver gevorderd was dat
hij het klein schema mocht ontvangen en daardoor de naam Paisios kreeg.

1958: vader Paisios werd gevraagd om een periode tijd in zijn geboortedorp
door te brengen om de gelovigen te ondersteunen, die door overijverige protestantse evangelisten tot het Protestantisme bekeerd dreigden te worden.
1962: vader Paisios bezocht langere tijd het Sint-Catharinaklooster op de Sinaï.
1964: Bij zijn terugkeer naar de berg Athos, nam vader Paisios zijn intrek in de Skete nabij Iviron, Katounakia. Zijn zwakke gezondheid heeft er waarschijnlijk toegeleid dat
hij werd gedwongen daar te  vertrekken.
Monastery of Saint John Theologos - SOUROTI THESSALONIKI1966: werd oudvader Paisios geopereerd en werd er een deel van zijn longen verwijderd.
Gedurende deze tijd ontstond zijn vriendschap met het nonnenklooster van
de Heilige Johannes de Theoloog in Souroti, nabij Thessaloniki. >>>
Oudvader Paisios zou de relieken van de Heilige Arsenios de Cappadocische in dit klooster onderbrengen; hij heeft er zelf momenteel zijn laatste rustplaats [graf] .
1968: Vader Paisios ging naar Stavronikita klooster en was daar steunpilaar voor haar geestelijke en materiële heropleving. In deze periode was hij de discipel van ouderling Tychon de Athonite, die in de kluis van het Heilig Kruis woonde.
Vader Paisios kreeg hier vervolgens door ouderling Tychon het Groot schema en
nadat deze ouderling Tychon overleed, ging vader Paisios in zijn kluis wonen.
bezoekplaats buiten de kluis Panagouda, van oudvader Paisios evne buiten Karyes1979: Oudvader Paisios verhuist naar Panagouda, een kluis die tot het Koutloumousiou Klooster behoord, nabij
de hoofdplaats van de berg Athos, Karyes. >
Het was hier dat zijn bekendheid groeide.
Tussen gebed en het ondersteunen van zijn veelvuldige bezoekers,
rustte hij per nacht maar voor twee of drie uurtjes.
5 oktober 1993: verlaat vader Paisios de berg Athos voor medische hulp.
Ondanks zijn wens om nog maar een paar dagen naar de Athos terug te keren,
werd er kanker gediagnosticeerd die een onmiddellijke operatie noodzakelijk maakte.
Na zijn herstel van deze operatie werd hij overgebracht naar het klooster van de Heilige Johannes de Theoloog te Souroti, nabij Thessaloniki.
Ondanks zijn innige wens te willen terugkeren naar de berg Athos, liet zijn gezondheid
dit niet toe.
???????????????????????????????12 juli 1994: Na de vorige dag de communie te hebben ontvangen,
overleed oudvader Paisios.
Hij werd begraven in het klooster in Souroti naast de kerk van
de Heilige Arsenios. de Cappadocische.

Vader Païsios, rots van de berg Athos,
bid tot Christus, onze God voor ons,
onze zielen te redden.

boek: Gerondas Païssos van de Athos, woorden over het gebed [ISBN: 978-2-9601526-0-9]