Orthodoxie & het Brood des Levens

diskos op het altaar, de troon van GodGeliefden, ik schrijf u geen nieuw Gebod, maar een oud Gebod, dat
gij van den beginne gehad hebt.
Dit oude Gebod is het Woord, dat gij gehoord hebt.
Toch schrijf ik u een nieuw Gebod, want – wat waarheid is in Hem en in u –
de duisternis gaat voorbij en het                                                                                                         waarachtige Licht schijnt reeds.
Wie zegt in het Licht te zijn en zijn broeder haat, die is in de duisternis tot nu toe.
Wie zijn broeder liefheeft, blijft in het Licht en
in hem is niets aanstotelijks;
maar wie zijn broeder haat, is
in de duisternis en wandelt in de duisternis en hij weet niet waar hij heengaat, want
de duisternis heeft zijn ogen verblind.
Ik schrijf u, kindekens, want de zonden zijn u vergeven om Zijns Naams wil.
Ik schrijf u, vaders, want gij kent Hem, die van den beginne is.
Ik schrijf u, jongelingen, want gij hebt de boze overwonnen.
Ik heb u geschreven, kinderen, want gij kent de Vader.
Ik heb u geschreven, vaders, want gij kent Hem, die van den beginne is.
Ik heb u geschreven, jongelingen, want gij zijt sterk en
het woord Gods blijft in u en gij hebt de boze overwonnen.
het Kostbaar en Levendmakend Kruis [Brugge-Oostende]
Hebt de wereld niet lief en
hetgeen in de wereld is.
Indien iemand de wereld liefheeft,
de liefde van de Vaders is niet in hem.
Want al wat in de wereld is:
de begeerte van het vlees, 
de begeerte van de ogen en een hovaardig leven,
is 
niet uit de Vader, maar uit de wereld.
En de wereld gaat voorbij en haar begeren, maar wie de wil van God doet, blijft tot
in eeuwigheid
“.
1John.2:7-17

Ingang tot de grafkamer. Er zijn dagelijks drie Orthodoxe priesters aangesteld om de stroom van bezoekers in goede banen te leiden.Na deze woorden worden
de gelovigen eraan herinnerd, dat er een antichrist komt en ook vele antichristen zullen opstaan, waaraan wij allen zullen kunnen onderkennen, dat
het laatste uur komende is .
In dezelfde brief noemt Johannes de antichrist de grote leugenaar, die
loochent, dat
Jezus de Christus, de Gezalfde is.
Het woord ‘antichrist’ heeft in de [griekse]                                                                                         grondtekst de betekenis van ‘in plaats van en                                                                                     het tegenovergestelde’ van Christus.
Deze antichrist zal zich dus in de plaats van de Christus stellen en
daarmee tevens tegenover Hem komen te staan.
Hij is de culminatie (de grootste hoogte bereikt hebbend) van alle tégen Christus
zich opstellende krachten, of deze nu van politieke, economische
dan wel van religieuze aard zijn.

Er ontstond opnieuw verdeeldheid onder de Joden om Zijn woorden.
En velen van hen zeiden: Hij is bezeten en waanzinnig; waarom luistert gij naar Hem?
Anderen zeiden:
Dit zijn geen woorden voor een bezetene,
een boze geest kan toch de ogen van blinden niet openen? . . .
De Joden dan omringden Hem en zeiden tot Hem:
Hoelang houdt Gij onze ziel nog in spanning?
Indien Gij de Christus zijt, zeg het ons ronduit.
Jezus antwoordde hun:
Ik heb het u gezegd en gij gelooft het niet; de Werken, Die
Ik doe in de Naam van Mijn Vaders, Die getuigen van Mij;
maar gij gelooft niet, omdat gij niet tot Mijn schapen behoort.
Mijn schapen horen naar Mijn stem en Ik ken ze en zij volgen Mij en
Ik geef hun eeuwig leven en zij zullen voorzeker niet verloren gaan in eeuwigheid en
niemand zal ze uit Mijn hand roven“.
John 10: 19-21; 24-28

Uitreiking van de Heilige Communie met broodOok ten tijde van Jezus’ leven en optreden waren de tegenkrachten reeds duidelijk merkbaar en werkzaam.
En zeker niet alleen door de geestelijke leiders van het joodse volk of
in de heidense Romeinen.
Die tegenkrachten waren ook duidelijk aanwezig in degenen die Hem volgden,
Zijn discipelen, Zijn eigen leerlingen.
De eerste en grote scheiding tussen Jezus en vele van Zijn volgelingen
manifesteerde zich nadat Hij gesproken had over het Brood des Levens [John.6: 48-54].
Op het horen hiervan zeiden vele van Zijn Leerlingen:
Hard
[gr. Σκληρός, sklèros = taai, streng, hard, pijnlijk, moeilijk om aan te voldoen]
is dit Woord, wie kan naar zoiets luisteren?” [John.6: 60].
Vanaf dat ogenblik trokken velen van Zijn Volgelingen zich terug en
gingen niet verder met Hem mee
” [John.6: 66].

de Levensweg is de vergoddelijking van onze menselijkheid in ChristusWát in Zijn Woord over het Brood des Levens heeft hen eigenlijk zó doen reageren?
We raken hier de kérn en voor de mens tevens
het meest aanstotelijk gedeelte van de Blijde Boodschap.
De apostel Paulus
heeft dit zo helder beschreven:
“. . . Doch wij prediken
een gekruisigde Christus,
voor Joden een aanstoot, voor heidenen een dwaasheid
. . .”.
1Cor.1: 23
De Boodschap van de gekruisigde Christus stoot de mens af, omdat
zij definitief afrekent met elke gedachte aan een mogelijkheid voor de mens(heid) om
langs de weg van geestelijke evolutie [de geleidelijke zelfontwikkeling] te kunnen groeien
tot een geestelijke en zedelijke volmaaktheid.
Deze gedachte vindt men echter altijd en overal terug. Ook in ónze tijd.
Deze gedachte herkent men bij tal van wijsgeren, idealisten,
men vindt haar ook terug in tal van levensbeschouwingen.
De Blijde Boodschap brengt deze oer-menselijke gedachte
fraai in beeld in de geschiedenis van de bouw van de toren van Babel [Gen.11:1-9].
De mens wordt hier afgeschilderd als vanuit
een zichtbare eenheid [‘een van taal en een van spraak’] zichzelf de opdracht geeft
een stad [een georganiseerde eenheid] te bouwen met een toren, waarvan
‘de top tot de hemel reikt en wij ons een naam maken'[Gen.11: 4].

Het verhaal tekent de zelfverheffing, de oer-gedachte van de mens, die
zichzelf in staat acht om langs de weg van de ontwikkeling te komen tot
een punt van volmaaktheid [de top die tot de hemel reikt].
Deze gedachte komt in de geschiedenis van de mensheid telkens weer terug en
is eigenlijk nooit weggeweest!
In de vorm van het geld en de onmacht van de gebruiker . . . en de middelen waarmee
individuele vrijheid afgenomen kan worden om daarmee de macht te voeden . . .
Zij komt weliswaar telkens in een andere gestalte en onder een andere naam,
communisme, democratie, oorlog en vrede, maar
het is dezelfde grondstreven, de oproep, die de mens aan zichzelf doet:
“Welaan, laten wij … …”.
two-skullsIdeologieën volgens welke de historie onherroepelijk
uitlopen op een ideale leer, een gemeenschappelijke gedachtegang
[van het latijnse ‘communis = gemeenschappelijk]
in de samenleving waarvan gerechtigheid het kenmerk zou zijn.
UNWe vinden haar eveneens terug in de verschillende vredesbewegingen, die
in 1920 hebben geleid tot de oprichting van de Volkerenbond, welke
later vervangen werd door de Verenigde Naties van 1945, opgericht
om het geslacht der mensheid voor de oorlogsgeweld te behoeden.
A free EuropeWe zien in onze tijd wat er van komt
– de gehele wereld is in rep en roer –
oorlog, vluchtelingen alom en
wederom horen we:
“Welaan, laten wij … …”, maar
het blijken papieren tijgers.
Het is de idealistische gedachte, dat de mens in staat zou zijn om langs de weg der geleidelijkheid en met gezamenlijke inzet
te komen tot een wereld van
vrede en rechtvaardigheid’
.
Men vindt haar echter ook terug, daar waar niet
het collectief als uitgangspunt wordt genomen maar het individu.
Waar de mens als individu wordt voorgehouden, dat
hij in zichzelf de mogelijkheid heeft om Zich geleidelijk te ontwikkelen
naar een punt van geestelijke volwassenheid.
Het is deze gedachte, die aan veel ‘vormingswerk’ ten grondslag ligt.
antroposofieEén van de grootste vertolkers van deze gedachte in onze tijd waarschijnlijk wel
de antroposofie, de leer van Rudolf Steiner, die een ontwikkelingsweg wil zijn voor
het innerlijk en uiterlijk wezen van
de enkeling als deel van liet [groot] kosmisch gebeuren.
Vanuit deze geesteswetenschap wordt                                                                                                 scholing, de vorming van de mens gericht op
het doordringen en veranderen van de drie levensgebieden van de mens:
het denken, voelen en willen.
Ook de antroposofie is in haar kern een evolutieleer en staat daarmee diametraal op
de lijn van het Christelijk denken!
de weg van het KruisDe weg van vele woorden om  het denken, voelen, willen te veranderen en de weg van-het-kruis zijn twee aan elkaar tegengestelde bewegingen!
Met deze Babylonische gedachte in al haar vormen en gestalten rekent de Blijde Boodschap van
de gekruisigde Christus
voor eens en altijd definitief af.
De Boodschap van de gekruisigde Christus is immers geen vrijblijvende boodschap!

Deze boodschap roept de mens op tot zelfontlediging, het gekruisigd zijn met Christus!
Indien iemand achter Mij wil komen,
die verloochent zichzelf en neemt zijn kruis op en                                                                            volgt Mij
“.                                                                                                                                                  Matth.16: 24
ProsforosDe Blijde Boodschap van de gekruisigde Christus,
de Boodschap van het ‘Brood des Levens’
roept de mens op om de weg te gaan van de zelfontlediging,
roept de mens op om ‘hèt’ brood te eten!
Ik ben het Levende Brood, dat
uit de hemel nedergedaald is.
Indien iemand van dit Brood eet,
hij zal in eeuwigheid Leven; en
het Brood, dat Ik geven zal, is Mijn vlees,
voor het leven der wereld
“.
John.6: 51
Dit brood als eindproduct van het graan heeft al een heel ‘Leven’ achter zich.
Het zaad wordt uitgestrooid op de akker, het ontkiemt en de jonge plant groeit.
Het graan draagt zijn vrucht, rijpt en wordt geoogst.
Nóg is het proces niet ten einde.
Het dorsen en wannen haalt de kern te voorschijn, die nu gemalen wordt.
Het aldus verkregen meel wordt vermengd met water en olie en gekneed en gevormd.
En nóg is de weg van het graan niet ten einde.
Immers eerst nadat het gebakken is [in de vuur-oven]
wordt het brood als zodanig zichtbaar.
De weg van de zelfontlediging van het graan, die
zijn eigen, oorspronkelijke gestalte heeft prijs gegeven,
resulteert in de gestalte van het brood.

EpiclesisEn hier is het, dat de uitnodiging klinkt tot hen
die Goddelijke Liturgie
tot-nog-toe slechts als toeschouwer hebben gevolgd:
Neemt en eet“.
Het brood is gereed, maar
de mens kan slechts leven als hij bereid is dit Brood te eten.
De mens, die de Blijde Boodschap hoort van                                                                                      het ‘Brood des Levens’,                                                                                                                            wordt opgeroepen deze Boodschap te verinnerlijkende weg van                                                  het ‘Brood des Levens’ zelf te gaan . . .                                                                                                “die verloochend zichzelf en neme zijn kruis op en volge Mij . . .“.
De weg van Christus, de christelijke weg van het zelf-offer,
is niet een weg die men dient te ‘beschouwen’,
het is geen weg die men dient te ‘mediteren of discussiëren’,
‘het is een weg die men dient te gáán!’.
Het Kruis als symbool van de zelfontlediging is niet een meditatie-object,
het vormt niet een thema van overdenking, al dan niet gevolgd door een stichtelijk woord,
het Kruis houdt een appèl in
een oproep aan de hoorder om zichzelf te geven, zijn eigen ‘ik’ prijs te geven.
buigt uw hoofd voor de Heer                     En juist deze Blijde Boodschap,                                                                waar we ons hoofd diep voor buigen                                                      “Neemt en eet“, is hard voor de mens,                                                    taai, streng, pijnlijk, moeilijk om aan te voldoen en                            te radicaal.
De mens is immers juist van nature geneigd tot
zelfhandhaving en volgt liever de weg van de evolutie,
het geleidelijk zichzelf ontwikkelen
tot een punt van geestelijke volwassenheid.
En voor déze mens is het Kruis een aanstoot, een ergernis, een dwaasheid.
In de gedachte van de mens, die evolueren wil tot ‘superego
is het Kruis een teken van zwakte,
een van onmacht en dientengevolge dwaas!
Het offer is dan ook in de ogen van de antichrist, de
supermens in zijn hoogste vorm, een gruwel.
Hij ziet namelijk ‘in zichzelf’ de zich evoluerende mens,
de gezalfde, de christus, en hij weigert dan ook om in Jezus,
de lijdende Knecht des Heren,
het Lam dat Zich liet slachtende Christus te erkennen.
Gij echter hebt een zalving van de Heilige en gij weet dat allenGij echter hebt een zalving van de Heilige en gij weet dat allen.
Ik heb u niet geschreven, omdat gij de waarheid niet weet, maar
omdat gij haar weet en omdat geen leugen uit de waarheid is.
Wie is de leugenaar dan wie loochent, dat Jezus de Christus is?
Dit is de antichrist, die de Vader en de Zoon loochent.
Een ieder, die de Zoon loochent, heeft ook de Vader niet.
Wie de Zoon belijdt, heeft ook de Vader
“.                                                                                          1John.2: 20-23
De mens van de wereld houdt zichzelf voor, dat hij god is,
een god die zichzelf heeft waargemaakt, een ‘self-made’ god.
Het is deze antichrist die ‘zichzelf in de tempel Gods zet,
om aan zich te laten zien, dat hij een god is’.
Laat niemand u misleiden, op welke wijze ook, want
eerst moet de afval komen en de mens der wetteloosheid zich openbaren,
de zoon des verderfs, de tegenstander, die
zich verheft tegen al wat God of voorwerp van verering heet, zodat
hij zich in de tempel Gods zet, om aan zich te laten zien, dat hij een god is.
Herinnert gij u niet, dat ik, toen ik nog bij u was, u dit meermalen gezegd heb?“.
2Thess.2: 3-5

Divine Liturgy4

De rede over het Brood des Levens,
Dat gegeten dient te worden,
is een harde boodschap,
een boodschap die ook in de christelijke gemeenschap,
het Lichaam des Heren, niet graag wordt gehoord en
nog minder geaccepteerd.
De wedergeboorte, het sterven en de Opstanding met Christus, wordt vaak ‘ontweken’ door er een theorie en prachtige Hymnen van te maken, die
men belijdt, maar geen realiteit meer is in het leven van de gelovige.
Men belijdt een nieuwe schepping in Christus te zijn,
men belijdt een overwinnend Leven in Hem te hebben, maar
de realiteit van het Kruis en het gekruisigd zijn met Christus
wordt door een belijdenis-met-de mond ontkracht.
En slechts degenen die een geestelijk ambt bekleedt,  die
bereid is om hierop in te spelen, die het ‘ik’ de kans geeft zichzelf te handhaven
ja, de kracht van het ‘ik’ zelfs vergroot, wordt als mens erkent.
Hiertegen waarschuwt Paulus:
Weet wel, dat er in de laatste dagen zware tijden zullen komen:
want de mensen zullen zelfzuchtig zijn, geldgierig, pochers, vermetel,
kwaadsprekers, aan hun ouders ongehoorzaam, ondankbaar, onheilig,
liefdeloos, trouweloos, lasteraars, onmatig, onhandelbaar, afkerig van het goede,
verraderlijk, roekeloos, opgeblazen, met meer liefde voor genot dan voor God,
die met een schijn van godsvrucht de kracht daarvan verloochend hebben;
houd ook dezen op een afstand.
Want tot hen behoren zij, die zich in de huizen indringen en vrouwtjes weten in te palmen, die
met zonden beladen zijn en gedreven worden door velerlei begeerten,
die zich te allen tijde laten leren, zonder ooit tot erkentenis der waarheid te kunnen komen
“.
2Tim.4: 1-7
Johannes ziet in velen, die ogenschijnlijk tot de christelijke gemeenschap behoren
de geest van de antichrist eveneens werkzaam.
Hij noemt ze antichristen:
Zij zijn van ons uitgegaan, maar zij waren uit ons niet; want
indien zij uit ons geweest waren, zouden zij bij ons gebleven zijn: maar
aan hen moest openbaar worden, dat niet allen uit ons zijn
“.
1John.2: 19
Freemasons, friend_to_friendZe hebben nooit écht tot de Kerk,
het Lichaam des Heren, behoord.
De voorwaarde welke Christus aan Nicodemus
bekend maakte was immers:
Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u,
tenzij iemand wederom geboren wordt, kan hij het Koninkrijk Gods niet zien. Ik zeg u, tenzij iemand geboren wordt uit water en Geest, kan hij het Koninkrijk Gods niet binnengaan.
Wat uit het vlees geboren is, is vlees, en wat uit de Geest geboren is, is geest
“.
John.3: 3,5-6
Degenen die slechts in schijn tot Zijn Kerk behoren,
zullen in de grote ‘afval’ die komende is geopenbaard worden
als niet écht erbij behorend.
De grote afval, die haar hoogtepunt zal hebben in de openbaring van de antichrist.
Het woord ‘apostasis’ [Gr. Απόστασης] heeft de betekenis van:
afstand, vervreemding, scheiding, verwijdering, afval.
Dit woord wijst op een totale vervreemding en verwijdering van
de waarachtige Blijde Boodschap, dat Jezus,
de lijdende Knecht des Heren, de Christus is.
De harde leer van het Kruis stoot de mens af die zichzelf wil hand haven.
Hij spreekt weliswaar graag over ‘Christus is in mij, of onder ons’ zonder dat
de wedergeboorte, het sterven en opstaan met Christus,
een realiteit is geworden in zijn/haar leven.
Wij dienen de Blijde Boodschap van Christus serieus te nemen,
de boodschap van ‘het Brood des Levens’, dat
aan de mens wordt aangeboden om te worden gegeten.
Gaat in door de enge poort, want wijd is de poort en breed de weg, die
tot het verderf leidt, en velen zijn er, die daardoor ingaan; want
eng is de poort, en smal de weg, die ten Leven leidt en
weinigen zijn er, die hem vinden
“.
Matth.7: 13-14

Christ-is-risenChristus is opgestaan!
Hij is waarlijk opgestaan! 
En Hij heeft ons het Leven geschonken,
wij bezingen Zijn Verrijzenis op de derde dag“.

Zodra dit vergankelijke onvergankelijkheid aangedaan heeft
en
dit sterfelijke onsterfelijkheid aangedaan heeft,
zal het Woord werkelijkheid worden, dat geschreven is:
‘De dood is verzwolgen in de overwinning’“.
1Cor.15:54

Mei, de 13e – de heilige Maagd & Martelaar Glykeria te Heraclea en met haar de Martelaar Laodicius, de gevangenisbewaarder [ca 177]

H. Glyceria, Maagd & Martelaar te HeracleaDe heilige Maagd & Martelaar GlyKeria werd in
de 2de eeuw na Christus geboren te Traianoupolis,
toen Antoninus de Vrome [AD 138-161] keizer was.
Haar vader heette Makarios [Μακάριος] en
werd drie keer tot consul van Rome benoemd.
Heilige GlyKeria beleed als martelaar haar geloof
in Christus tijdens de vervolgingen van de christenen onder deze keizer.
Op latere leeftijd verhuisde zij met het gezin naar de Thracische stad Trajanopolis; zij verloor al op  vroege leeftijd zowel haar vader en moeder.
Toen zij zich tot het ware geloof in Christus bekeerde nam ze als gewoonte aan de kerk elke dag te bezoeken.

Sabinus, de prefect van Trajanopolis, ontving een keizerlijke edict om de christenen te dwingen offers te brengen aan de afgoden en dus werd er voor de inwoners van de stad een bepaalde dag aangewezen dat zij de afgod Zeus dienden te aanbidden.

De H. GlyKeria was vastbesloten samen met Christus de lijdensweg te gaan.
Ze stelde de christenen van haar intentie op de hoogte en ze smeekte hen om te bidden dat de Heer haar de kracht zou schenken om dit lijden met Hem te ondergaan.
Op de afgesproken dag maakte de H. Glyceria een teken van het kruis op haar voorhoofd en ging de heidense tempel binnen.
De heilige stond daar op een verhoogde plek verlicht door de zonnestralen en
verwijderd de sluier van haar hoofd zodat het heilige kruis op haar voorhoofd zichtbaar werd. Ze bad vurig tot God de heidenen tot bezinning te brengen en
het stenen afgodsbeeld van Zeus te vernietigen.
Plotseling kwam we een donderslag bij heldere hemel en spatte het beeld van Zeus uiteen op de grond en werd vermorzeld.
Prefect Sabinus ontstak in woede en de heidense priesters bevalen de omstanders
de H. GlyKeria met stenen te bekogelen, maar de stenen werden op een of andere manier afgeweerd en konden de heilige niet raken.

Daarop besloten ze de H. GlyKeria in de gevangenis te gooien, waar de christelijke priester Philokrates haar bezocht en de martelaar aanmoedigde in haar strijd omwille van Christus.
In de ochtend, toen de martelingen waren begonnen, verscheen er plotseling een engel te midden van de folteraars en deze vielen overmand door angst op de grond.
Toen deze verschijning verdwenen was, beval prefect Sabinus, die nauwelijks een woord kon uitbrengen, de folteraars de heilige opnieuw in de gevangenis te gooien.
Ze sloten de gevangenisdeur stevig af en verzegelde het met een afdruk van de eigen ring van de prefect, zodat niemand bij haar binnen kon komen.
Terwijl de Heilige in de gevangenis verbleef kwamen de engelen Gods Glykeria eten en drinken brengen. Vele dagen later kwam Sabinus naar de gevangenis en hij verwijderde de verzegeling.
Toen hij bij de heilige in de gevangenis binnenkwam, was hij geschokt toen hij haar levend en wel aantrof.

Tijdens zijn vakantieverblijf in de stad Heraclea in Thracië, gebood prefect Sabinus de H. Glykeria er ook mee naar toe te brengen.
De christenen van Heraclea kwamen haar tegemoet met bisschop Dometius aan het hoofd en zij baden tot de Heer, onze God, de heilige te sterken op de weg tot haar martelaarschap.
In Heraclea aangekomen wierpen de folteraars de H. Glykeria in een gloeiend hete oven, maar het vuur werd telkenmale geblust.
Toen ontstak de prefect in een radeloze woede en gaf opdracht om de hoofdhuid van de H. Glyceria te strippen, daarna gooiden ze de martelaar op de  met scherpe kiezelstenen bezaaide gevangenisvloer.
Zij echter bad onophoudelijk en te middernacht verscheen haar in de gevangenis een engel en genas haar van haar zware verwondingen.
Toen de gevangenisbewaarder Laodicius de volgende ochtend bij de heilige kwam, herkende hij haar bijna niet.
In de veronderstelling dat de martelaar was weggenomen en ontsnapt, vreesde hij er voor gestraft te worden en wilde hij de hand aan zichzelf slaan, maar de H. Glykeria hield hem tegen.
Door het wonder aangedaan kwam Laodicius tot het geloof in de ware God en hij smeekte de heilige te bidden dat hij met haar zou lijden en sterven om Christus wil.
Je behoeft alleen Christus te volgen en je zult gered worden” antwoordde de heilige martelaar hem.
Laodicius nam eveneens plaats aan de kettingen waarmee de heilige werd vastgebonden en tijdens het proces dat daarop volgde, vertelde hij de prefect en alle aanwezigen over de wonderbaarlijke genezing van de H. Glyceria door een engel en bekende daarop dat hij zichzelf als een christen beschouwde.
H. Glyceria, Maagd & Martelaar te Heraclea2 May 13thDe nieuw gekozene en pasgeborene voor Gods Koninkrijk
werd door het zwaard onthoofd.
Christenen namen in het geheim zijn overblijfselen en begroeven ze eerbiedig.
De H. Glyceria werd veroordeeld te worden opgegeten door wilde beesten.
Met grote vreugde werd Glyceria naar de arena gevoerd, maar de losse ingesteld op het heilige leeuwin gedwee kroop naar haar toe en lag aan haar voeten.
Ten slotte bad de heilige tot haar Schepper en smeekte dat Hij haar tot Zich zou nemen.
Als antwoord hoorde ze een stem uit de hemel en werd zij tot haar hemelse gelukzaligheid geroepen. Op dat moment werd er nog een leeuwin op de heilige losgelaten.
De dieren besprongen de martelaar en doodde haar, maar scheurden haar niet uit elkaar, zo’n ontzag hadden ze voor dit slachtoffer.
Bisschop Dometius en de christenen van Heraclea hebben de heilige martelaar Glykeria eerbiedig begraven.
Zij werd rond het jaar 177 voor Christus geboren voor de eeuwigheid.
Haar heilige relikwieën werden begeleid door een stroom van genezing schenkende myron.
H. Glykeria, wiens naam “zoetheid” betekent verheugt zich nu in de oneindige zoetheid van het Hemelse Koninkrijk.

???????????????????????????????Apolytikion    tn8
Uw heilige Glykeria roept als een lam tot U:
Mijn Bruidegom, U bemin ik,
en om U te zoeken laat ik mij tevens kruisigen en begraven in Uw Doop.
Ik lijd omwille van U opdat ik heersen mag met U;
ik sterf voor U om met U te leven;
aanvaard mij als gift, want ik heb mijzelf uit Liefde tot U geofferd
Door haar gebeden, Barmhartige, verlos onze zielen“.
Kondakion     tn3
Uit liefde voor de maagdelijke Moeder Gods
hebt gij uw maagdelijkheid ongeschonden bewaard.
En in nog grotere liefde voor uw Heer en Meester
hebt gij manhaftig gestreden tot in de dood.
Daarom zijt gij met een dubbele krans bekroond, maagdelijke Glykeria,
door Christus, de ware God“.

Orthodoxie & Geloof in de eeuwigheid

Het Joodse VolkHet Joodse volk was de geliefde volk van God en
toch waren ze niet tevreden
met hun huidige leven in deze wereld.
Al de grote persoonlijkheden van het Oude Testament leefde met hoop op de toekomst, op de vervulling van de beloften van God aan Abraham. Hun belangrijkste hoop was de hoop op de komst van de Messias Verlosser,
die dagen van Goddelijk Heil zou brengen voor het Joodse volk en voor de hele wereld
[vgl. Luc.2: 25; 24: 21].
En ze verwachten dat dit gebeurt op een later tijdstip,
in de laatste dagen van de geschiedenis “in de laatste dagen“, “op die dag“, “op de dag des Heren“.
De Messias, de Verlosser dient in hun ogen                         nog te komen.

Christians around the world celebrate the Birth, the Life, the Cross and the Ressurection of ChristVoor het christelijk geloof hebben
deze ultieme en laatste gebeurtenissen
een dubbele karakter.
Wanneer we het vanuit het perspectief van het Oude Testament benaderen,
worden de “laatste dingen” gerealiseerd in de persoon van Jezus Christus, de Christ Is RisenOpgestane Heer,
de Zoon van de levende God
in de wereld gekomen om zondaars,
van wie ik de eerste ben, te verlossen.
De hele geschiedenis van Israël en de andere volken heeft voor ons maar één doel gehad
de komst van Christus en
de vestiging van de Apostolische Kerk.
Alle dingen in de geschiedenis van Israël waren τύπος [Gr. typos, tekenen) die gerealiseerd worden in de persoon van Christus en in het leven van de Kerk.
[John.3: 14-16; 1 Cor.10:11; Hebr.10: 1 en 1Petr.1: 10-12]
Sterker nog, al de hoop van Israël wordt verwerkelijkt
in de persoon van Christus en in het leven van de Kerk.
Met de komst van de H. Johannes de Doper en
in het bijzonder met het Leven, het Kruis en de Opstanding van Christus, de eschata,
begon het nieuwe tijdperk; het Koninkrijk van God werd geopenbaard.
Maar vanuit het perspectief van de Kerk zullen de “laatste dingen” op zichzelf plaatsvinden, zich naar verwachting voornamelijk in de toekomst voltrekken, bij
de Glorieuze Parousia, dat wil zeggen, bij de wederkomst,
de toekomstige Verschijning van Onze Heer in Heerlijkheid.

Geloof is de zekerheid der dingen, die men hoopt.In onze dagen verkrijgt men slechts
door Geloof de zekerheid der dingen, die men hoopt en het bewijs der dingen, die men niet ziet.
Want door dit Geloof is aan de ouden
een getuigenis gegeven
“.
Hebr.11: 1,2

Christ with NicodemusJezus antwoordde en zei tot Nicodemus, een overste van de Joden:
‘Gij zijt
de leraar van Israël en
deze dingen verstaat gij niet?
Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: wij spreken van wat wij weten en wij getuigen van wat wij gezien hebben, en gij neemt ons getuigenis niet aan.
Indien Ik u allen van het aardse gesproken heb, zonder dat gij gelooft,
hoe zult gij geloven, wanneer Ik u van het hemelse spreek?’
“.
                                                 John 3: 10-12

De meeste mensen vinden religieuze zaken maar moeilijk te bevatten,
omdat deze dingen van spirituele aard zijn.
Nog moeilijker is het wanneer het onderwerp van de “laatste dingen” aan de orde komt,
want deze hebben te maken met de toekomst die “niet waarneembaar zijn” en
“alleen in Geloof benaderd kunnen worden”.
Met de “laatste dingen” wordt bedoeld “Dood, Laatste Oordeel, Hemel en Hel” oftewel “de eindtijd“. Mensen die in hun religie actief met de “laatste dingen” bezig zijn
spreken over het einde van de tijden [‘eschatologie’].
Het woord ‘eschatologie‘ is een vernederlandsing van de combinatie van het
Griekse ἔσχατος [eschatos] en λόγoς [logos].
Eschatos betekent zoiets als ‘het laatste’ of ‘het einde’.
Logos betekent letterlijk ‘woord’ en in bredere zin ‘leer’.

Laatste oordeel - 'allen, die zonder wet gezondigd hebben, zullen ook zonder wet verloren gaan'Als gelovigen weten we
dat er bij God geen tijd en ruimte bestaat; Hij leeft in de eeuwigheid, op grond hiervan weten we tevens dat bij onze geboorte voor de eeuwigheid,
‘plat’ gezegd wanneer wij dood gaan
op grond van de tijdloosheid
onmiddellijk voor Gods troon staan, de Heiligen op ons wachten en daarom zingen we bij een begrafenis
Eeuwige Gedachtenis” [“Αιωνία η μνήμη“].
Eens kwamen [tweeën]zeventig discipelen
met blijdschap bij hun Meester terug  en zeiden:
Heer,
ook de boze geesten onderwerpen zich aan ons in Uw Naam
“.
Luc.10: 17
En de Heer was hier niet blij mee, maar antwoordde:
Verheugt u niet over het feit dat de geesten zich aan u onderwerpen,
maar verheugt u, dat uw namen staan opgetekend in de Hemelen
“.
Luc.10: 20
Het Koninkrijk der Hemelen bestaat uit het zich door Christus in
het “Goddelijk Licht” en “het Opgestane Leven” bevinden.
De Blijde Boodschap haalt regelmatig aan dat
de namen van de rechtvaardigen zullen worden geschreven in het boek van het Leven, terwijl de namen van de zondaars zullen worden gewist en vergeten.

Lazaros in Abrahams schootIn de verslag over de rijke man en Lazarus zien we dat de arme stierf en door de engelen gedragen werd in Abrahams schoot en tot de overleden onrechtvaardige rijke wordt gezegd:
Kind, herinner je, hoe je het goede tijdens jouw leven hebt ontvangen en
insgelijks Lazarus het kwade; nu wordt hij hier vertroost en jij lijdt pijn
“.
Luc.16: 25
Met de maat waarmee jij meet” zo zegt de Heer “zul jij gemeten worden“.
Matth.7: 2
Parable van de Rijke
De rijke wordt onbarmhartig gestraft omdat hij zelf geen barmhartigheid kende tijdens zijn leven.
Wat is dat toch de hebzucht en begerigheid?
Zelfs wilde beesten weten maat te houden:
ze roven alleen als ze honger hebben, maar sparen de buit als ze verzadigd zijn.
Alleen de hebzucht van de rijken is onverzadigbaar.
Altijd zijn ze op rooftocht, nooit hebben ze genoeg.
Aan God noch menselijk gebod laten zij zich iets gelegen liggen.
Zij sparen hun vader niet en kennen hun moeder niet,
hun broeders zijn ze ongehoorzaam en hun vrienden ontrouw.
De weduwen onderdrukken ze, het bezit van de wezen nemen ze in beslag.
Vrijgelatenen maken ze weer tot slaaf, testamenten vervalsen ze.
De spullen van de doden pikken ze in, alsof wie dat doet zelf nooit sterft!
Wat is dat toch voor dwaasheid van de ziel?
Het leven verliezen en de dood zoeken, goud najagen en de hemel kwijtraken!
Dat zijn geen mensen die God voor ogen houden;
daarom staat hun bij de dood het oordeel te wachten.
De naam Lazarus is de Latijnse vorm van het Griekse Λάζαρος, hetgeen
in het Hebreeuws Elʿazar אֶלְעָזָר, wat [‘Elohim’ -] “God heeft geholpen” betekent.
Dit betekent dat Lazaros in het Koninkrijk der Hemelen is ingevoerd,
dat hij het eeuwige leven ontving en “de eeuwige gedachtenis“,
terwijl de rijke als zondaar
het Hemels Koninkrijk“, “het Goddelijk Licht“, “het Opgestane Leven” en
de eeuwige herinnering van naam aan zijn neus voorbij liet gaan.

Vanuit Zijn “rede over de laatste dingen” weten we dat de wederkomst van Christus
pas zal plaatsvinden na een “grote verdrukking” zoals de wereld deze nog niet gekend heeft.
Ontstellende tekenen zijn voor aarde, zon, maan en sterren [dus het gehele heelal] voorboden van Zijn komst.
Dan spreekt de Heer de veelbetekenende slotwoorden uit over de vijgenboom:
Leert dan van de vijgenboom deze les:
Wanneer zijn hout reeds week wordt en de bladeren doet uitspruiten,
weet gij daaraan, dat de zomer nabij is.
Zo moet ook gij, wanneer gij dit alles ziet, weten, dat het nabij is, voor de deur.
Voorwaar, Ik zeg u, dit geslacht zal geenszins voorbijgaan, voordat dit alles geschiedt.
De hemel en de aarde zullen voorbijgaan, maar mijn woorden zullen geenszins voorbijgaan.
Doch van die dag en van die ure weet niemand, ook de engelen der hemelen niet,
ook de Zoon niet, maar de Vader alleen
″.
Matth.24: 32-36

Het dodental van de aardbeving zaterdag in Nepal kan oplopen tot boven de 10.000.En te dien ure kwam er
een grote aardbeving en een tiende deel van de stad stortte in 
en zevenduizend personen werden door de aardbeving gedood en
de overige mensen werden zeer bevreesd en gaven de Hemelse God des hemels eer.
Het tweede wee is voorbijgegaan en zie, het derde wee komt spoedig“.
Openb.11: 13-14
Hebben we het nu over gisteren of vandaag of staat dat ons komend jaar zelf te wachten,
we weten het niet en daarom dienen we met aandacht bij de les te blijven.
de Kerk legy getuigenis af van onze voorvaderenDe Kerk getuigt van wat onze voorvaderen
gezien hebben maar de wereld
neemt deze getuigenis niet aan,
In de aardbevingen dient de mens op aarde
de verleiding te begrijpen, waar
méér dan zevenduizend mensen in Nepal stierven,
maar dat tevens miljoenen mensen zich afsluiten voor het Geloof in Christus en
als verloren zielen ronddolen, niet
wetend waar ze zich aan vast kunnen houden.
Dit betekent dat zij zoals ons in de parabel van
de Rijke en Lazaros wordt voorgehouden
niet alleen naar lichaam verwoest zullen worden
– dat is nog het minste wat hen overkomt – maar
hun zielen en namen verloren zullen gaan.
Hun naam zal eeuwig vernietigd worden en  verwijderd worden uit
het boek van de levenden.
Wie het ons de beloofde onsterfelijke gedachtenis in de eeuwigheid wil verwerven,
dient het Evangelische belang van de Blijde Boodschap voor ogen te houden.
Als men een onsterfelijke naam op aarde najaagt, dan
jaagt men slechts ijdelheid [hoogmoed] na.
Weet dat veel mensen in stilte en zonder voorafgaande kennisgeving
voor de eeuwigheid geboren zijn en in de wereld verloren en vergeten zijn,
maar een onsterfelijke naam verkregen in het Hemels Koninkrijk.
Sta hier eens bij stil en denk erover na en
God zal je wanneer je dit regelmatig doet nog veel onthullen.

En wanneer je een bericht binnen zou krijgen over mijn eigen dood,
zeg dan waar je ook bent alsjeblieft het orthodoxe gebed:
Ndlnds. “Eeuwige Gedachtenis!“; Eng. “Memory Eternal!“;
Gr. “Αιωνία η μνήμη!“; Slav. “Вечная память!” [Vechnaya Pamyat];
of welke taal dan ook, God weet echt wel wat je bedoelt.

“En Hij heeft ons het leven geschonken,
wij aanbidden Zijn Opstanding op de derde dag”.

De 3e Mei, de martelaren Timotheus, de Lezer en zijn echtgenote Maura van Antinoë in Egypte [† ca. 286]

H. Timotheus en Maura,  Martelaren, 3 MeiDe heilige martelaren Timotheus en Maura waren man en vrouw.
Timotheus was afkomstig uit van Penapeis in de Thebaid en was gewijd lezer in de kerk.
Hij was nog maar twintig dagen met Maura getrouwd toen hij, als
leraar van christenen werd verraden aan Arian, de gouverneur van de Thebaid.

Arian beval Timothy zijn heilige boeken af te staan, hetgeen hij weigerde.
Hij vergeleek de Heilige Schrift en de uitleg                                                                                      daarvan met zijn kinderen welke een vader,                                                                                      tot aan zijn dood toe, zou verdedigen.
Vanwege dit antwoord, werden de ijzeren vleesspitten verhit en
werden zijn oren doorstoken.
Teneinde de martelingen voort te zetten werd zijn echtgenote Maura door Arian opgeroepen, in de hoop dat zij haar man zou overtuigen om
de afgoden te aanbidden, maar zij bekende dat ze zelf christen was.
Diocletianus en Maximilan, Romeinse Keizers - ChristenvervolgersHet haar werd van haar hoofd getrokken, haar vingers werden afgesneden,
waarna zij werd  neergelaten in een ketel kokend water, maar
net als de drie jongelingen in de vuuroven, bleef zij ongedeerd.
Tenslotte werden man en vrouw tegenover elkaar gekruisigd en
na negen dagen ontvingen de kroon van het Martelaarschap,
tijdens het bewind van keizer Diocletianus [284-305].

Orthodoxie & gemeenschap van gelovigen als ware christelijke parochie

de Ware parochieIn de door Lucas opgetekende Handelingen van de Apostelen Zegt de Apostel Petrus:
Bij God zie ik dat er in Waarheid geen aanzien van Persoon bestaat“.
Hand.10: 34
Heeft Christus in de Blijde Boodschap niet aangegeven dat
God de wereld zo heeft Lief gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft?“.
John.3: 16
Zoals vader Silouan [†19 april 2015] zo prachtig kon zingen:
~ “Hij heeft de mensen lief!“~, i.p.v. de gebruikelijke vertaling ‘de Menslievende’.

Hoe kan God dan zo veel van ons houden en ons niet tegelijkertijd respecteren?
Het antwoord is simpel:
De liefde van God voor de mens is voor iedereen even groot; zoals
Hij de ervaren arts niet beter zal behandelen dan de hardwerkende boer,
mannen anders dan vrouwen, volwassenen anders dan kinderen.
Nee, God heeft zorg voor iedereen, geen enkele wordt overgeslagen.
Of zoals Petrus het verwoordt:
De Heer talmt niet met de belofte, al zijn er, die aan talmen denken, maar
Hij is lankmoedig jegens u, daar Hij niet wil, dat
sommigen verloren gaan, doch dat allen tot bekering komen“.
2Petr.3: 9

'Zegen van de Heer  . . . 'Zoals God geen partijdigheid toont ons heil te bezorgen, zo geldt het ook voor ons in
de verantwoording ten aanzien van Hem.
En zegt de Apostel Paulus aan de Romeinen:
Verdrukking en benauwdheid [zal komen] over ieder levend mens, die het kwade bewerkt, eerst de Jood en ook de Griek“.
Rom.2: 9
Jacobus gaat nog verder in zijn brief en noemt dit “gebrek aan respect voor God als                                                                                  perso[o]n[en]”, deze “gedragslijn” is een zonde.
Hij schrijft: “Doch indien gij met aanzien des persoons handelt,
doet gij zonde en wordt gij door de wet overtuigd van overtreding.
Want wie de gehele wet houdt, maar op een punt struikelt, is
schuldig geworden aan alle (geboden).
Want Hij, die gezegd heeft: Gij zult niet echtbreken, heeft ook gezegd:
Gij zult niet doodslaan.
Indien gij nu geen echtbreuk pleegt, maar wel doodslag
zijt gij toch een overtreder van de wet geworden“.
Jac.2: 9-11

Dit is de reden waarom we Psalm 118 lezen bij de rouwdienst op Goede Vrijdag
wanneer we ​​voor de heilige epitaphion, de lijkwade staan.
Het is de langste Psalm, die het Psalterion bevat.
En in die Psalm spreekt elk vers van de Wet, de Geboden, de Geboden van de Heer.

Verheerlijkt de Heer met mij - Psalm 33En hoewel de mens probeert
om zich aan Gods Wet te houden,
is Jezus Christus de enige, Die deze
Psalm volkomen, ongeschonden kan bidden.
Op het einde toont God eveneens geen partijdigheid; Hij verwacht van ons om net hetzelfde te doen.
Of om het in de woorden van de Apostel Jacobus te formuleren,
Indien gij echter de Koninklijke Wet vervult overeenkomstig het Schriftwoord:
‘Gij zult uw naaste liefhebben als uzelf’, dan doet gij wel.
Doch indien gij met aanzien van de persoon handelt, zondigt ge en
wordt gij door de Wet als overtreders veroordeeld
“.
Jac.2: 8-9
Dit is de omschrijving van een echte Christelijke geloofsgemeenschap,
een christelijke parochie.

Aartsengel Michaël verslaat de AntiChristIk ben eens een bekende bekeerling tot de Orthodoxie tegengekomen, die herhaaldelijk door z´n niet-orthodoxe omgeving werd gevraagd of
hij nog steeds “blij was met zijn kerk”.
Hoewel het tegenwoordig heel normaal is om tussen kerken en geloofsgemeenschappen te shoppen
– of dit aan de personen of aan de gemeenschappen ligt, laat ik in het midden –
is dit door de Kerk nooit als een aanvaardbaar gegeven beschouwd.

Nog voordat de Kerk werd opgericht, lezen we in het Oude Testament hoe Mozes het uitverkoren volk van God uit de slavernij leidde en dat zij onderweg “morden en klaagden”
“En het volk dorstte daar naar water, het morde tegen Mozes en zei: ‘Waarom toch hebt gij ons uit Egypte gevoerd, om mij, mijn kinderen en mijn kudde van dorst te doen omkomen?'”
Ex.17: 3
In een eerder stadium was Mozes wat dit aangaat hier ook zelf mee behept:
“Toen keerde Mozes terug tot de Heer en zei: Heer, waarom behandelt Gij dit volk zo hard? Waarom hebt Gij mij gezonden? Want van het ogenblik af, dat ik bij Farao gekomen ben om in uw naam te spreken, heeft hij dit volk slecht behandeld en
Gij hebt uw volk geenszins gered”.
Ex.5: 22-23
Later komen we het in de Handelingen van de Apostelen
– wat betekent dat het begin van de Christelijke kerk na de neerdaling van de Heilige Geest over de apostelen, werd er eveneens geklaagd:
En toen in die dagen de discipelen talrijker werden, ontstond er gemor bij de Grieks sprekenden tegen de Hebreeën, omdat hun weduwen bij de dagelijkse verzorging verwaarloosd werden“.
Hand.6: 1

Met andere woorden, het is er altijd geweest en zal er altijd zijn.
Een bekend gezegde luidt, er bestaat niet zoiets als een perfecte kerk want zodra je het er over hebt  is de volmaaktheid verdwenen.
Maar toch verstrekt de Blijde Boodschap ons in deze eveneens een antwoord.
Namelijk wanneer we lezen hoe de zieken naar Jezus komen en Hem om genezing smeken;
hoor je de Heer regelmatig zeggen: “uw Geloof heeft u behouden“.
Met deze woorden onthult Christus regelmatig niet alleen de kracht van ons Geloof in God,
maar toont ons tevens aan dat het Geloof overgaat in Hoop.
Zodra we over Geloof in God beschikken dienen we nooit te wanhopen,
behoeven we nooit terneergeslagen of pessimistisch te zijn en
hebben wij vervolgens nooit iets te klagen.
Onvoorwaardelijk Geloof in God en uitzichtloosheid gaan niet samen.
Dit is een van de redenen waarom de Kerkvaders depressie en moedeloosheid beschreven als afkomstig van de duivel en om ons te laten zien hoe dit soort dingen met ons Geloof in God samenvallen.
Wanhoop, pessimisme en daaruit voortkomende depressie en moedeloosheid zijn aanvechtingen,
die de tegenstrever aangrijpt om ons onderuit te halen.
God laat dit oogluikend toe, teneinde onze Liefde voor Hem te testen en onze standvastigheid  in het Geloof gestalte te geven.
Hoewel wij geloven en belijden dat onze Orthodoxe Kerk perfect is,
dienen we tegelijkertijd te bekennen dat de leden van de kerk dat niet zijn en
ik bedoel daarbij zowel geestelijken en leken.
Voor oplossingen voor allerlei kerkelijk gerelateerde problemen kunnen we alleen maar
Gods zegen en Zijn wonderbaarlijke genezing afsmeken.

Ofschoon we, zodra de zaken een andere wending hebben genomen
we er zeker van dienen te zijn dat de woorden van onze Heer
Uw Geloof heeft u behouden” eveneens voor ons van toepassing zijn.
We kunnen nog zo veel en nog zo langdurig dingen verlangen,
de enige manier waarop er werkelijk iets verandert
– en dat betreft zowel in de gemeenschap als in ons persoonlijk leven-
is als we over dergelijke dingen gezamenlijk bidden.
Immers wanneer de Heer zegt:
Laat zo uw licht schijnen voor de mensen, opdat zij uw goede werken zien en uw Vader,
Die in de Hemelen is, verheerlijken” [Matth.5: 16],
maakt Hij ons duidelijk dat de Glorie en wonder-werkende Kracht van God alleen kan worden verspreid en openbaar gemaakt ‘door ons heen’:
door ons Geloof, onze onderlinge Liefde, onze vergevingsgezindheid onder elkaar,
met andere woorden dat ons persoonlijk ‘licht’ schijnt voor de mensen.
Verdriet omtrent onze Kerk zou een weerspiegeling kunnen zijn van
hoe we het met onszelf hebben getroffen, hoe blij we zijn met onszelf.
WelcomeIronisch genoeg, is er voor ons allemaal,
ongeacht in welke situatie we ons ook bevinden,
altijd en immer een reden te vinden om gelukkig te zijn:
de deuren van de kerk staan immers ​​altijd open voor ons,
we worden voortdurend uitgenodigd en
er is altijd een plekje voor ons te vinden, al is het op de achterste bank.
Komt tot Mij, allen, die vermoeid en belast zijt, en Ik zal u rust geven; neemt Mijn juk op u en leert van Mij, want Ik ben zachtmoedig en nederig van hart en
gij zult rust vinden voor uw zielen; want Mijn juk is zacht en Jezus Christus, de Zoon van GodMijn last is licht
“.
Matth.11: 28-30
Mogen wij het ware geluk in de Kerk vinden en
de woorden van Paulus altijd voor ogen houden:
God is het, Die om Zijn welbehagen zowel het willen als het werken in u werkt.
Doet alles zonder morren of bedenkingen, opdat gij onberispelijk en onbesmet moogt zijn, onbesproken kinderen van God te midden van een ontaard en verkeerd geslacht, waaronder gij schijnt als lichtende sterren in de wereld
“.
Phil.2: 13-15

Orthodoxie & arrogante ijdelheid

Prophet, King SolomonIk, Prediker,
was koning over Israël te Jeruzalem 
en
ik zette mijn hart erop om na te vorsen en
onderzoek te doen naar de wijsheid in
alles, wat 
onder de hemel geschiedt.
Dat is een kwade bezigheid, die
God aan de mensenkinderen gegeven heeft om zich daarmee te kwellen.
Ik nam in ogenschouw alle daden,
die 
onder de zon verricht worden en zie:
alles is ijdelheid en najagen van wind!
Grieks sleutel-patroon
Het kromme kan niet recht zijn en
het ontbrekende kan niet geteld worden.
Ik zei bij mijzelf:
Zie, ik ben groter en rijker in wijsheid geworden dan allen die
voor mij over Jeruzalem geregeerd hebben en
mijn hart heeft in overvloed wijsheid en kennis opgedaan.
Zo heb ik er mijn hart op gezet om wijsheid en
kennis, verdwaasdheid en onverstand te leren kennen.
Ik heb ingezien, dat ook dit is najagen van wind.
Want in veel wijsheid ligt veel verdriet en
als iemand kennis vermeerdert, vermeerdert hij smart“.
Prediker 1: 12-18

De wijze koning Salomo heeft alle dingen uitgeprobeerd en vond ze ijdelheid.
Hij vond zijn hang naar kennis slechts vermoeienis,
niet alleen voor het vlees, maar ook naar de geest.
Hoe meer hij zag van de veranderingen onder de zon,
hoe meer hij hun hooghartigheid zag en
die aanblik deed de kwellingen van zijn geest steeds verder toenemen.
Hij kon geen vat krijgen op de tevredenheid bij zichzelf,
noch dingen die goed voor anderen zouden zijn hetgeen je zou verwachten.
Zelfs in het menselijk streven naar kennis en wijsheid
ontdekt hij de goddeloosheid en ellende, zodat je hoe meer je weet, hoe
meer reden hij zag om te klagen en rouwen.
Christ Pantocrator, [detail] Chilandar, Athos [Gr.]– Laten we hier een les uitrekken en
de zonde te verafschuwen en vrezen,
want het vormt de oorzaak van alle hoogmoed en trammelant;
– Laten we ons tot Christus wenden en Zijn Redding waarderen en daarmee rust vinden in
de enige kennis tot behoud van de mensheid,
de alomvattende mensenliefde en dienstbetoon van
onze Verlosser.

Het kromme kan niet recht zijn en het ontbrekende kan niet geteld worden
Pred.1: 15

Meander mosaïc, bodembedekking op RhodesHet kromme welke niet recht kan zijn komt voort uit de meandervorming van een rivier.
Maeander [Μαιάνδερ] is ontleend aan de wijze waarop de rivier stroomt van de Menderes, welke bij Milete uitmondt in de Aegeische Zee;
Milete is ons bekend uit het Nieuwe Testament.
De Grieken ontleenden aan de slingerende rivier de gedachte om deze slingerende bochten te stileren en te gebruiken als randversiering.

Christ centerd lifeAls symbool heeft de maeander
de betekenis van het menselijk leven,
dat ook, evenals deze rivier zoveel slingeringen vertoont.
Want onophoudelijk slingert het leven
van de zwakken mens tussen genade en verwerping, tussen liefde en haat, tussen reinheid en hartstocht,
tussen de zegepraal van den geest en
de overheersing van het vlees.
De genade is enkel te verkrijgen
door nietsontziend ‘rücksichtslos’
Christus als ijkpunt van je leven te maken.
Het leven blijft een labyrint welke                                                                                                         uiteindelijk bij Hem uitkomt.

4e Zondag na Pascha – de Zondag van de Verlamde

De verlamdeHeer, ik heb geen mens om mijzelf,
in het bad te helpen zodra er beweging komt in het water;
en terwijl ik me er heen sleep,
gaat een ander mij vóór
“.
John.5: 1-15

Deze zondag is het in de Kerk de zondag van de verlamde,
waarbij het Evangelie van vandaag verwijst naar de wonderbaarlijke genezing
door onze Heer Jezus Christus aan de badinrichting van Bethesda met de vijf zuilengangen,
in Jerusalem bij de schaapspoort .

Johannes de evangelist vertelt ons dat
op deze bijzondere dag Jezus [misschien was het al het feest van Pinksteren]
een bezoek bracht aan de stad Jerusalem.
Een van de plekken, die Hij daar bezocht was
de badinrichting [Bethesda], die vijf grote zuilengangen, of portieken had.
Het zwembad was gelegen buiten de muren van Jeruzalem.
De Hebreeuwse naam betekent “Huis van Genade“.
Het werd zo genoemd omdat, zoals het Evangelie ons informeert, daar altijd een groot aantal ongelukkige mensen verbleven, zoals kreupelen, doven en blinden,
zoiets als de koffiekamer na afloop van de Goddelijke Liturgie.
Op bepaalde tijden zou er, zo was onder hen bekend, een engel naar het zwembad komen die het water met kleine golven in beweging bracht.
Wanneer dit gebeurde, zou de eerste persoon die in het water belandde van
welke kwaal dan ook  genezen worden.
Natuurlijk tart zo’n wonder elke uitleg van de wetenschap, net
zoals dat bij wonderen die in onze tijd voorkomen.
Hoewel we deze wonderen niet kunnen verklaren, geloven we er toch in, tegen elke [medische] wetenschap in.

Wanneer er nu in Bethesda iemand zo slim was geweest een register van soorten wonderen bij te houden, dan zouden we daarin tegenkomen dat
de man van ons Evangelie van vanmorgen daar al langer dan 38 jaar had gelegen.
De beste jaren van zijn jeugd had hij daar doorgebracht, wachtend
op de rimpeling van het water in het zwembad.
Dienaar des HerenMaar hij had niemand – geen ouders, geen familie,
geen vrienden, die hem zouden kunnen bijstaan.
Iedereen bij Bethesda had zijn eigen problemen;
was met zijn eigen dingen bezig – op zich een goede zaak, maar
er is nu eenmaal meer in de wereld, met name
die van de zorg voor de gehandicapten.
Weet wel, gehandicapt zijn dat zie je niet aan de buitenkant, iemand kan er vrolijk uitzien, maar van binnen zowel lichamelijk of geestelijk onder zwaar lijden gebukt gaan.
Deze geschiedenis niet nieuw, zij is altijddurend, steeds maar weer hetzelfde, jaar in jaar uit; er verandert nu eenmaal niets aan de situatie van eenzame behoeftigen, of de zogeheten overheid hier voor zorgt of het gewoon vanwege bezuinigingen laat afweten.
Maar terug naar het Evangelie, het water zou in beweging gebracht worden en vóór de lamme er kon komen was er een gehandicapte die
maar nèt bij het zwembad lag of die was hem weer voor geweest.
Stel je voor, je hebt 38 lange jaren niet gelachen, geen vriendschap ontmoet, zonder enige vreugde, en je bent zeker naar het einde toe zonder enige hoop op verbetering.

Op een dag hoort die kreupele Iemand die tot hem sprak. Dat was op zich al vreemd.
Niemand sprak met hem, iedereen ging hem uit de weg, hij werd met de nek aangekeken,
hij behoorde tot de verstotenen [weggepest!].
ressurectionHet moet de man wel eventjes gekost hebben om
te beseffen dat Jezus van Nazareth, een gesprek met hem aanknoopte. Het is  dan ook zeer waarschijnlijk dat hij niet eens wist wie Jezus was.
Jezus vroeg de verschoppeling, “Wil je gezond worden?
Wat een vraag, na 38 jaar eenzaam lijden.
Toch legt de man geduldig aan de Zoon van God uit, waarom hij het was die zich onmogelijk van zijn verlamming kon ontdoen.
Hij had niemand – niemand in de wereld die om hem gaf. Het is niet erg prettig alleen op de wereld te zijn, of niet soms?  Niemand die zich iets van je aantrekt.
Om je geeft, niemand die je bijstaat om je te helpen
– de wereld kan er behoorlijk angstig uitzien als
je helemaal op je zelf bent aangewezen.
Stel je de reactie van de man voor toen Jezus tot hem zei: ” Sta op“.  Ja, sta op!
Probeerde hij soms meedogenloos te zijn? Heeft Hij er lol in om kreupelen te kwellen?
Maar wacht ! Die ogen ! Die medelevende stem !
Hij geeft om mij! Hij heeft met mij van doen!
De man sprong overeind en werd direct door de mens-geworden Zoon van God genezen .

MEE - komt allen tot mij . .De wereld is in al die 2000 jaar
nog geen sikkepitje veranderd.
Dat wil zeggen de mensen hebben totaal niets bijgeleerd;
er is wat dat betreft niets veranderd; iedereen is met zijn eigen sores bezig, z’n eigen huisje boompje, beestje. In veel opzichten is de wereld een veel eenzamere plek geworden om te wonen dan het in de tijd van Christus was.
Kijk maar naar de vijf grote gemeenten in ons land, naar plekken als Hoog-Catharijne.
Het krioelt er van de mensen die zelfs op zondag druk doende zijn in een klein gebied.
En toch zijn de mensen – velen van hen – vreselijk eenzaam, die haastige blik in hun ogen
– kopen, kopen, en weer werken om te kopen. En dat niet alleen in onze steden, maar ook elders in de wereld.
Er zijn massa’s mensen in de wereld van vandaag die wanhopig, stilletjes uitroepen:
ik heb niemand – niemand om mij te helpen“!
Mensen dakloos vanwege aardbevingen, in oorlogsgebieden, vluchtelingen,
gehandicapten en bejaarden,
die in eenzaamheid lijden en niet weten waar ze het zoeken moeten.
Het enige wat over blijft is hun ogen naar de Hemel op te slaan,
daar waar Verlossing wacht.

Mensen met eperkingen en hun omgeving ervaren de kunst van het meedoenWe beschikken heden ten dage over een heleboel dingen waar ze in Jezus’ dagen
nog niet van konden dromen: enorme ziekenhuizen, opgeleide specialisten, [sociale] verzekeringen en de Kerk
– en de aan de overheid gerelateerde opvoedings- en welzijnsprogramma’s.
Komt allen tot Mij3Maar voor de menselijke eenzaamheid
is er geen genezing, of niet soms.
We houden er niet van om
met de problemen van anderen
opgezadeld te worden.
Er is een Grieks spreekwoord dat zegt: “Verwijder het kwaad – uit mijn ogen“; we willen onaangenaamheden uit de weg gaan.
Lijdende mensen ergeren ons – wij van wie verondersteld wordt [Orthodoxe] Christenen te zijn en misschien zijn wij die de geestelijke weg gaan wel meer schuldig dan
die anderen, die ongelovigen.
ChristHet is Christus dringende oproep en de plicht van de Kerk om deze eenzame, lijdende mensen op te zoeken.  Hen de liefde van Christus te brengen en om hen onze liefde te brengen

– niet ons medelijden, met een meewarige blik, maar onze echte liefde, zorg en aandacht.
Op de een of andere manier is er voor ons altijd een mogelijkheid open, waarop deze randfiguren van onze samenleving geholpen kunnen worden.

Het goede nieuws van dit moment is dat iedereen wel zo iemand in zijn omgeving heeft; je moet het alleen maar zien, je er constant van bewust zijn.
De Heer Jezus Christus stierf voor onze zonden. Hij stierf voor vele zonden.
Hij is voor de zonden van alle mensen gestorven.
En Hij heeft ons lief met een Goddelijke Liefde die we onmogelijk kunnen begrijpen.
Dit dient ons geloof, onze overtuiging, onze boodschap van verzoening te zijn,
die we aan de gehele wereld dienen uit te dragen,
te beginnen met degenen die bij je om de hoek wonen.
En God zal ons bijstaan om dit te doen.

Orthodoxie & het Koninkrijk der Hemelen

Gezegend is het Koninkrijk . . .Koninklijke Deuren met afbeeldingen van de Annunciatie en de Vier EvangelistenDe Koninklijke Deuren wijzen ons de weg;
Hemel en aarde zijn door Christus weer bijeengebracht.
De icoon van de Verkondiging herinnert ons dat God als mens voor ons te wereld kwam.
De Moeder Gods maakte voor Christus de weg vrij om deze wereld te betreden en
voor ons demogelijkheid om de hemel te beërven.
De Iconen van de Vier Evangelisten herinneren ons dat we door
de onthulling van het Evangelie tot God komen.
In de Iconostasis zien we aan de rechterkant van de deuren de icoon van Christus met aan zijn linkerhand de icoon van de voorloper Johannes de Doper.
Aan de linkerkant van de deuren de icoon van de Zuivere Maagd met Christus als Kind met naast haar de icoon van de patroon                                                     van de betreffende parochiekerk.

Christ, iconostasis UtrechtIcoon-afbeeldingen hebben altijd een rol gespeeld in
het christelijk geloofsonderwijs van christenen.
Iconen zijn veel méér dan religieuze afbeeldingen.
Ze zijn een manier om op eenvoudige wijze de
mensen een aantal ingewikkelde christelijke begrippen duidelijk te maken; een wijze die bij iedereen die
ze ziet, zelfs een klein kind een herkenning meegeeft.
Iconen waren al in de vroegste dagen van de kerk
een hulpmiddel om christenen het Evangelie te verkondigen, ook voor hen, die misschien niet in
staat waren om zelf het Evangelie te lezen.
Christenen van de Orthodoxe Kerk beseffen dat
het onmogelijk is een indruk weer te geven hoe God eruit ziet. We hebben Hem immers nog nooit gezien, we kennen Hem nauwelijks, we kunnen Hem dus ook niet weergeven.
Echter, God kwam in deze wereld als een persoon, als mens.
Hij werd vlees en bloed, als Jezus Christus en dankzij de Apostel Lucas, de icoonschilder,
zijn wij in staat een weergave te geven van Zijn verschijning hier op de wereld.
Apostel Lucas schrijft een Icoon van de TheotokosDeze Apostel, zo vertelt ons de overlevering, schilderde Zijn Moeder, de Theotokos en
op die manier weten we ook
hoe Christus er uitgezien zou hebben.
De oudste afbeelding bevindt zich op de berg Sinaï – een icoon die in was is weergegeven.
Christ Pantocrator (Sinai) IconDat God mens werd
is een van de meest elementaire begrippen
in de christelijke leer.
We kunnen een beeltenis
van Christus op een icoon schilderen omdat Hij hier als persoon onder ons was.
Het woord “Icoon” betekent een indruk of afbeelding.
In eenvoudige bewoordingen is een icoon van Christus een afbeelding van Christus,
die iedereen laat zien dat God een mens werd.
Op een gewone afbeelding lijken dingen kleiner te worden zodat ze op afstand komen te staan.
Dit geeft de afbeelding een gevoel van diepte, hetgeen “perspectief” wordt genoemd.
Iconen zijn wat dat betreft afwijkend, bij veel van hen zul je zien dat
het beeld groter lijkt te worden naarmate het verder af staat
– het perspectief is van achteren naar voren, het “omgekeerd perspectief”.
Bij een gewoon schilderij kom je regelmatig de zon tegen, of
je kunt de licht- en schaduwwerking waarnemen.
Je zou het moment van de dag kunnen vaststellen, of kunnen zien dat het nacht is.
Dit soort kenmerken zul je op een icoon niet tegenkomen,
er zijn geen schaduwen of weergaven van  dag en nacht.
Een icoon toont een beeld van de hemel,
dus wordt deze verlicht door het onveranderlijk Licht van God.
Iconen zijn met een bepaald doel op deze manier geschilderd,
een icoon is een venster op de Hemel.
De verering van de Icoon wordt zo gezegd doorgeven aan
de Hemel en de daarop aanwezige afgebeelde persoon.
Het stuk hout met de afbeelding wordt niet zelf vereerd, maar
de Persoon die Zich in de Hemel bevindt.

God, in de persoon van Christus, afgebeeld als de Schepper der wereld, Monreale Sicilië [It]Het Oude Testament vertelt ons dat God wereld en de mensheid en alles wat er rondom ons bevindt geschapen heeft. Hij zag dat alle dingen die Hij gemaakt had goed waren en een lust voor het oog. Daarna gebeurde het dat de mens zich van God afwendde en
dat de gehele wereld daardoor onder de macht van de dood, het kwaad en de zonde kwam.
Met andere woorden, er was helemaal niets mis met de materie
met name omdat God het goed had gemaakt.

Het Nieuwe Testament leert ons dat God
zoveel van ons houdt dat Hij Zijn Zoon Christus
heeft gezonden om ​​mens te worden.
Icoon, Geboorte van Christus, Zoon van GodChristus is gekomen om ons te redden en
ons een kans te bieden weer tot God te kunnen komen.
Hij [Geest] werd stof [materie] zoals we zijn.
Omdat God in Christus mens is geworden, heeft deze fysieke wereld weer een begin gemaakt met de
Hemelse wereld herenigd te worden.
De materie [het stof] is begonnen
haar volle glorie te herwinnen.
Christus heeft ons laten zien dat
het menselijk vlees vervuld kan worden met God.
Hij was de fysieke materie waarbij
God tot de mensheid afdaalde.
Op dezelfde manier kan alle fysieke materie
met Gods aanwezigheid vervuld worden.
Dit overkomt de heiligen, vanwege het water van de doop, of door
het brood en de wijn bij het ontvangen van de Heilige Gaven in de Goddelijke Liturgie.
Het kan eveneens gebeuren door de ontmoeting met
de persoon die op het hout met verf op een icoon staat afgebeeld.

De Kerk gelooft dat Christus zowel God als mens is:
1.]. Hij verenigde door Zijn menswording Zijn Goddelijkheid met de materie van deze wereld.
2.]. In Christus werd de materie [het stof] met Zijn Hemelvaart vergoddelijkt.
Iedereen die verkondigt dat materie [stof] en God als goed en kwaad elkaars tegengestelden zijn vechten deze leer over Christus aan.
De christelijke Kerk aanvaardt dat het vóór Christus in de wereld onmogelijk was
om een ​​voorstelling van God  te maken: niemand had Hem immers gezien of was voldoende in staat Hem te begrijpen .
Echter zodra Christus op aarde kwam en hier onder ons verbleef,
was het mogelijk om ons een ​​beeld van God vormen, omdat Christus God was.
Iedereen die verkondigt dat je een beeld van God niet dient te vormen zoals
Christus was geeft in feite aan dat Christus ‘niet echt’ God was.
Christus in Zijn GlorieTot slot dient te worden opgemerkt dat
orthodoxe christenen geloven in de Opstanding
van Christus met een fysiek [stoffelijk] lichaam.
Wij geloven in een lichamelijke Opstanding voor
alle gelovigen, wanneer Christus in Zijn Volle Glorie en Majesteit terugkeert.
Wij geloven dat niet alleen onze geest zal overleven, of
zoals sommige aangeven dat we in een spookachtige spirituele vorm uit de dood zullen opstaan​​.
Zowel lichaam als ziel zal gered worden, materie en geest behoren bij elkaar en zullen dus ook gezamenlijk in de Opstanding in een Nieuwe Eenheid verbonden worden.
We geloven daarom ook dat lichaam en geest
gezamenlijk aan de eredienst deel dienen te nemen;
de geest en de materie dienen verenigd te zijn om God te prijzen.
Gezegend is het Koninkrijk, van de Vader en de Zoon en de Heilige Geest . . .In de Orthodoxe diensten wordt deze leer van de Kerk in praktijk gebracht.
Decoraties van bloemen staan ​​naast iconen gemaakt van hout en tempera en geven de kleuren weer van de aarde.
Kaarsen met hun bruine gloed van de bijenwas vormen naast de gouden olijfolie in glazen lampen een eenheid.
De wierook gemaakt van hars en                                                                                           boomsappen stuwt haar rook van gouden wierook op.
De mensen, die hun beste kleding van katoen en linnen en wol van schapen dragen,
buigen hun hoofd, bekruisigen zichzelf, bidden in stilte of
verheffen hun stem in lof tot God.
Het aanbieden van het brood en de wijnHet aanbieden van het brood en de wijn, vol van zonneschijn en goedheid van de aarde worden op het altaar gelegd.
De gehele schepping danst voor
haar Schepper, al Gods goedheid wordt
aan God geofferd.
Het Mysterie van de Heilige Geest
daalt neer om te bevestigen dat dit werkelijk de Hemel op aarde is en dat Koninkrijk van God nu komt.
De priester opent de Goddelijke Liturgie dan ook met de woorden:
Gezegend is het Koninkrijk van de Vader en van de Zoon en van de Heilige Geest,
  nu en altijd en in de eeuwen der eeuwen“;
waarna het volk een Kruisteken maar, buigt, en volmondig uitroep:
Amen“.

Het is een groot goed om jezelf
over te geven aan de wil van God;
de Heer laat ons door de Heilige Geest
vele wonderbare dingen ervaren en
onthult ons Zijn grote Mysterieën.
Verbind je nu met God,
morgen is het misschien te laat.

Orthodoxie & iets voor God doen

  • Vrucht dragen, onkruid wieden, zaad van Gods WoordHet is een uitdrukking die
    we regelmatig om ons heen horen.
    Ons is beloofd dat wij door Christus “Vrucht zullen dragen voor God
    Rom.7:  4;
    Christus is voor allen is gestorven, opdat zij, die leven, niet meer voor zichzelf zouden leven, maar voor Hem“. 2Cor.5: 15
    Dat we geroepen zijn: “wat wij ook doen, ons werk van harte te verrichten,
    als ware het voor de Heer en niet voor mensen“.
    Col.3: 23
    Dus dienen we ons in ons doen en laten te richten op God.
  • Maar wat betekent dat, heeft God dan behoeften ?
    Soms bedoelen we wanneer we het hebben over iets
    voor iemand te doen dat we aan hun behoeften voldoen.
    Bijvoorbeeld wanneer we het hebben over iets voor de armen doen,
    bedoelen we dat we aan de behoeften van de armen beantwoorden.
    Maar is dit wat we bedoelen wanneer we praten over dingen te doen voor God ?
    Roept de Blijde Boodschap ons op om dingen voor God te verrichten,
    is het dan dat zij ons oproept Gods behoeften te verwezenlijken?
    Dat is onmogelijk, want God heeft helemaal geen behoeften –
    De God, Die de wereld gemaakt heeft en al wat daarin is,
    Die een Heer is van hemel en aarde, woont niet in tempels met handen gemaakt en
    laat Zich ook niet door mensenhanden dienen, alsof Hij nog iets nodig had,
    daar Hij zelf aan allen leven en adem en alles geeft“.
    Hand.17: 24-25
  • "Wie in Mij gelooft, zal leven, ook al is hij gestorven, ..."God heeft helemaal geen behoeften.
    Hij is volledig zelfvoorzienend in
    de vreugdevolle gemeenschap van
    de Heilige Drieëenheid.
    God is altijd vol en vol met genade – het geven, het geven, en het geven van wat al niet meer zij.
    Dat betekent dat wanneer wij iets omwille van God doen onmogelijk kan betekenen
    dat we verklaren iets te doen ten einde                   Gods behoeften tevreden te stellen.
  • Wat betekent het dan wel?
    Om die vraag te beantwoorden dienen we op zoek te gaan
    naar de verzen waar de H. Schrift spreekt over het
    iets doen “voor God” of “voor de Heer“,
    teneinde te zien of er geen aanwijzingen te vinden zijn in de context.
    De cruciale aanwijzing is te vinden in:
    Wat je ook doet, verricht je werk van harte,
    als voor de Heer en niet voor mensen“.
    Col.3: 23
  • Daar is het antwoord – we zijn geroepen om van harte te werken voor de Heer.
    Maar dat betekent echter niet dat we van harte zouden dienen te werken
    om maar aan Gods behoeften te voldoen.
    Over het gehele antwoord dien je ook de gehele tekst te lezen:
    Wat je ook doet, verricht uw werk van harte,
    als voor de Heer en niet voor mensen;
    je weet toch, dat je van de Heer tot vergelding
    de erfenis zult ontvangen.
    Jij dient Christus als Heer“.
    Col.3: 23,24
  • Om iets voor de Heer te doen betekent dat we het doen in de wetenschap –
    dat we van de Heer als beloning een erfenis zullen ontvangen.
    Met andere woorden iets voor de Heer doen betekent dat
    we niet iets doen om aan de behoeften van de Heer gewaar te worden.
    Het betekent dat we iets doen teneinde van de Heer een beloning te ontvangen.
    En de beloning die de Heer ons heeft toegezegd is het erfdeel –
    de alomvattende vreugde van Hem in Zijn Koninkrijk.
    Dus – je met hart en ziel voor de Heer inzetten
    betekent gewoon heel zelfzuchtig om
    van harte te werken om de beloning van
    de Vreugde in de Heer te verkrijgen.
    Het is als een wedstrijd waarbij je als team samen optrekt en zegt –
    laten we ons inspannen om de overwinning te behalen!
    Wat Paulus bedoelt wordt ook elders vermeld:
    –  de beschrijving van de strijd van de atleet, in plaats van de soldaat.
    Zijn beloning is de krans van de winnaar op de renbaan,
    in plaats van de kroon van de overwinnaar op het slagveld.
    Anders gezegd met Jezus’ woorden:
    Wees getrouw tot de dood en
    Ik zal u de winnaarskrans van het leven geven”.
    Openb.2:10basiswaarden van opvoeden
  • Toen ik het inzicht verkreeg dat iets voor de Heer doen als achtergrond heeft iets aan mijn eigen behoeften voldoen teneinde iets te bereiken veranderde inderdaad alles.
    Het motiveerde mijn opstelling
    – want ik zag in dat gehoorzaamheid aan de Heer betekent het navolgen van Hem door meer vreugde in Hem te verkrijgen.
    Het raakte mijn hart – want ik zag in
    dat gehoorzaamheid niet gaat over iets waarmee ik God tegemoet kom; maar
    het gaat over God Die mij iets geeft wat
    ik [brood-]nodig heb – meer vreugde in Hem.
    Het heeft mijn motieven gelauterd –
    want het verlegde het brandpunt ten aanzien van mijn gehoorzaamheid en
    zette mij op het juiste ‘zoek pad’ naar de Vreugde in God
    welke ik door mijn gehoorzaamheid zou kunnen ervaren.
  • de vis wordt duur verkochtAls vissen gevangen
    in het vangnet van de Apostolische Kerk,
    worden wij als schapen naar het slagveld [de wereld] geroepen om Gods Vreugde met de mensheid te ondervinden.
    De wereld wordt op z’n kop gezet:
    – chaos wordt kosmos “orde” of                     “natuurlijke/goede orde”,  schepping;
    – duisternis [afwezigheid van licht]                wordt Licht;
    – onderdrukking wordt mededogen, bevrijding, dienstbaarheid;
    – prikkelbaar, lichtgeraakt zijn wordt opgewekt, aanvaardend;
    – ontkenning wordt bevestiging, je mag er zijn;
    – zelfzucht wordt onbaatzuchtig, saamhorig;
    – oorlog wordt vrede;
    – angst, verwarring en nervositeit worden vertrouwen;
    – onoplettendheid wordt waakzaamheid,
    – depressie wordt opgewektheid,
    – vermoeidheid wordt Levendigheid.
    Bewustzijns OntwikkelingDe Heilige Geest openbaart Zich
    door elk van ons,
    tot welzijn van de gehele gemeenschap.
    De een brengt Gods wijsheid onder woorden, door de H. Geest;
    de ander geeft blijk van Gods kennis, door dezelfde H. Geest.
    De een verkrijgt ergens Geloof voor en
    de ander de Gave om zieken te genezen,                                                                                       beiden door dezelfde Geest.
    De een doet wonderen, de ander geeft Gods woord door.
    De een weet de duivelse geesten van Gods Geest en Zijn engelen te onderscheiden,
    de ander spreekt allerlei vreemde talen en weer een ander legt uit wat in die talen gezegd wordt.
    Deze Genadegaven zijn verschillend, maar ze worden gegeven door dezelfde Geest.
    De taken zijn verschillend, maar ze worden opgedragen door dezelfde Heer.
    De activiteiten zijn verschillend, maar ze worden ontplooid door
    dezelfde God, Die alles in ons allen bewerkt.
    Jezus Christus handelde ook niet op eigen kracht en inzicht, maar
    was diep afhankelijk van de H. Geest.
    Pas toen de Geest van Zijn Hemelse Vader op Hem was neergedaald,
    begon Christus openlijk het Woord te onderwijzen [Luc.3: 22; 4: 1; 4: 14; 4: 18].
    Hij werd allereerst vervuld met de kracht van de Heilige Geest.
    De gaven van de H. Geest voedt Gods kinderen op,
    maken hen sterk en gezond, laat ze groeien en vrucht dragen, zodat
    God zichtbaar wordt in ons midden.
    Ik ben de wijnstok, en jullie zijn de ranken . . .Jezus heeft immers gezegd:
    Wie in Mij blijft, gelijk Ik in hem
    die draagt veel vrucht, want
    zonder Mij kunt gij niets doen”.
    John.15: 5
    De enige manier om God te verheerlijken
    bestaat erin dat Zijn volk rijke vruchten draagt,
    zo gaat de Heer verder en Hij voegt er aan toe:
    Zo zul je Mijn leerling zijn”.
    John.15: 8
    De vruchten van de Heilige Geest
    – de enige klaarblijkelijke en absolute aanwijzing van Zijn inwonen in de mens –
    worden door de H. Apostel Paulus opgesomd als:
    liefde, blijdschap, vrede, lankmoedigheid, vriendelijkheid,
    goedheid, trouw, zachtmoedigheid en zelfbeheersing
    “.
    Gal.5: 22
    H. Seraphim van SarovDit zijn precies de tekenen van
    het “verwerven van de Heilige Geest”,
    doel van het christelijk leven, zoals
    de H. Seraphim van Sarov heeft onderwezen.
    Hij voegt er aan toe
    dat de mens deze vruchten ziet
    niet in dromen of fantasieën, noch ten gevolge van een breidelloze verbeelding,
    maar werkelijk en in het volle daglicht“.
    Deze vruchten liggen in het bereik van
    iedere persoon in de Kerk, die gedoopt werd en
    met het zegel van de Gave van de Heilige Geest” door de H. Myronzalving werd gezalfd.
    Iedere gelovige, indien hij maar werkelijk gelooft,                                                                     goede werken verricht ter wille van Christus en
    eenvoudig maar vurig bidt en aldus ten volle                                                                               deelneemt aan het leven van de Kerk
    [- want “groot is de kracht van het gebed”,  zegt de heilige,
    en meer dan iets anders brengt het ons de Geest van God” -]
    . . . iedere gelovige kan een tempel worden van de Heilige Geest en
    in zijn leven de verlossende werking van Gods Geest,
    Zijn kracht en vruchten openbaar maken.

Orthodoxie & wat we werkelijk verlangen

Leg het accent meer op andere dingen
Maar al te vaak verlangen we andere dingen meer dan
dat we ons op God richten.
Misschien is het de afwikkeling van puntenlijstjes of willen we anderen overheersen; misschien is een verlangen naar een nieuwe auto of zelfverheffing.
Maar Jezus heeft ons duidelijk gemaakt dat het grootste en eerste gebod is
Hoor, Israël, de Heer, onze God, de Heer is een en
gij zult de Heer, uw God, liefhebben uit geheel uw hart en
uit geheel uw ziel en uit geheel uw verstand en
uit geheel uw kracht“.
Marc.12: 30

De Opgestane Christus met Maria MagdalenaWat houdt het in dat we
God méér dienen te verlangen boven iets anders.
Wat kunnen we daaraan doen?
De blijde Boodschap is dat
God ons vertelt wat er dient te gebeuren:
Heer, leer mij de weg van Uw Gerechtigheden,
opdat ik ze altijd mag zoeken.
Geef mij inzicht om Uw Wet te doorgronden,
en te onderhouden uit heel mijn hart.
Leid mij op het pad van Uw Geboden,
want dat is mijn verlangen.
Neig mijn hart naar Uw Getuigenissen,
maar niet tot hebzucht.
Keer mijn ogen af om geen ijdelheid te zien;                                                                                     maak mij levend op Uw weg.
Doe aan Uw dienaar Uw Woord gestand,
dat leidt tot vrees voor U.
Neem weg mijn beschaming, waarvoor ik vrees,
want Uw oordelen zijn goed.
Zie, ik verlang Uw Geboden;
maak mij levend in Uw rechtvaardigheid
“.
Ps.118: 33-40

King David, miniatureDe auteur van deze psalm wordt meer tot
andere dingen aangetrokken, meer nog dan God.
We komen dit tegen in vers 36, waar hij bidt –
Neig mijn hart naar Uw Getuigenissen,
maar niet tot hebzucht!
“.
Hij vraagt aan ​​God om zijn verlangen naar het Woord te verhogen en de reden waarom hij dit vraagt ​is omdat
hij andere dingen te veel wil.
Misschien zou hij liever op internet manoeuvreren of naar de sportschool gaan, ook al als er daardoor
geen tijd met God zou overblijven.
Dus het is nogal duidelijk –
zijn verlangen gaat naar iets anders uit dan naar God.
We kunnen dit ook zien, waar hij zegt –
Keer mijn ogen af om geen ijdelheid te zien . . .“.
Ps.118: 37
Het feit dat hij God vraagt ​​om zijn ogen te wenden van matige dingen,
laat zien dat z’n ogen gewend zijn te kijken naar minderwaardige dingen.
Misschien benijdt hij zijn buurman vanwege de prachtige nieuwe gemetselde barbecue of
heeft hij de grootste moeite om niet op de verkeerde manier te kijken naar
de man of vrouw die hij op straat tegenkomt.
Dus de psalmist verlangt meer naar andere dingen dan naar God.
In deze acht verzen legt hij zijn zondig hart voor God bloot en vraagt om hulp.

Wat vraagt hij?
Wat geeft hij aan wat hij werkelijk nodig heeft?
Wat hebben wij nodig?
We zouden ons kunnen voorstellen dat zijn grootste behoefte bestaat uit zelfdiscipline.
Dan behoeft hij alleen zijn computer maar uit te zetten of
niet zo veelvuldig naar de sportschool te gaan.
Hij moet gewoon ophouden de barbecue van zijn buurman te benijden of
na te denken over die man/vrouw in de straat.
Maar de psalmist vraagt God niet om zelfdiscipline.
Hij weet dat dit niet werkt om het probleem op te lossen.
Wat hij vraagt ​​is het leven – geestelijk leven.

Dit is zo belangrijk dat hij deze keer vraagt om:
“. . . maak mij levend op Uw weg” [Ps.118: 37];
“. . . maak mij levend in Uw rechtvaardigheid!” [Ps.118: 40].
Wat hij nodig heeft is geestelijk leven.
Hij heeft behoefte aan het opfrissen van de verwondering over Gods heerlijkheid,
de vreugde in Gods liefde, de verbazing over Gods machtige werken.

de roep om ons te binden met God, het heilige vuurHoe komt David er toe juist ‘dit’ te vragen?

Hier is een illustratie –
een ingedroogde korst brood of
een warm en smakelijke stuk brood.
Stel je voor dat je honger hebt;
je bent volledig uitgehongerd.
Aan je linkerhand ligt er op de grond een
koud, opgedroogde korst brood – de zonde.
Maar aan je rechterhand, ligt er op tafel een warm, boterzacht brood, vers uit de oven –
Jezus Christus, het Brood des Levens.
En je verlangt meer naar dat stuk koude, uitgedroogde korst
dan dat warme, boterzachte brood.
Waarom zou je dat doen?
De enige verklaring is
dat je niet in staat bent het warme,
boterachtige brood te zien.
Je hebt honger en hebt iets nodig om te eten, maar
het enige wat je ziet is die uitgedroogde korst brood.
Dus je richt je zo strek op die opgedroogde korst dat
je het warme boterzachte Brood niet eens ziet.

Dat is nu precies wat er gebeurt
wanneer je jezelf op iets anders richt dan op God.
Je hart komt om van de honger –
vanwege het plezier, de vreugde, de vrede en het tevreden gesteld zijn.
Op zich is daar niets mis mee.
Maar je verbonden zijn met de zondeval
is zo verblindend dat je geen oog meer hebt voor Jezus Christus,
die geheel voldoet aan het brood des Levens,
datgene wat je als enige levensvoorwaarde nodig hebt.
Maar alles wat je in beeld krijgt is die uitgedroogde korst van de zonde.
En op die manier begeert je hart de opgedroogde korst meer dan
het verse, warme brood.

Saint George & the dragon, how to live a balanced life“Maak mij levend“; geef me het Leven!
Dat verklaart waarom de psalmist
​​God verzoekt hem het leven te geven.
Hij heeft behoefte aan de Heilige Geest om hem bij te staan bij het zien en gewaarworden van
het verse, warme Brood.
Op het moment dat dat plaats vindt,
zal zijn hart geraakt/gekeerd worden;
het zal geen interesse meer hebben
in het uitgedroogde stuk brood, de zonde.
Dan zal hij  met heel zijn hart, ziel, verstand en kracht
naar het Ware Brood verlangen.
Maar stel je eens voor hoe tragisch het zou zijn
wanneer het hart  in plaats van gericht te zijn op de                                                                        smaak van het ware brood,                                                                                                      de uitgedroogde, harde korst gewoon ‘niet’ probeert te willen –
Ik mag het verlangen naar die korst niet willen;
ik dien de gedachte aan die korst gewoon van mij af te zetten“.
Dat is wat we doen wanneer we vertrouwen op onze eigen wilskracht
op ons eigen verlangen andere dingen boven God te stellen,
in plaats van te vertrouwen op de kracht van de H. Geest
We proberen God op die manier te tonen
dat we zelf de strijd aangaan Gods wensen te vervullen,
we hangen de krachtpatser uit.

Wat dienen we daarentegen wel te doen?
We dienen ons tot Jezus Christus te wenden zoals je bent of
zoals we bij de Psalmist zien met de zonde in zijn hart [Ps.118: 36,37].
H. Silouan de AthoniteHij beseft immers dat wanneer hij zich
– alleen door het Geloof tot God wendt -,
hij met zekerheid op vergeving kan rekenen en
als volmaakt rechtvaardig worden geteld want
“de gerechtigheid wordt hem toegerekend”.
Gen.15: 6
of zoals de H. Silouan de Athoniet ons voorhoudt:
Houdt je gedachten in de hel en wanhoop niet“.

Orthodoxe Monik in de graftomb van de MaagdVirgin Maria [Jeruzalem]Vandaag de dag zijn wij
daar nog steeds van overtuigd en zeker van,
omdat we het inzicht hebben gekregen
hoe God dit
– via het bloed en de gerechtigheid                                                                                                         van Jezus kan doen.
Dus ook al heb je zondige verlangens in je hart,
richt je tot Jezus Christus, hoe je ook bent, want door het Geloof alleen,
kun je er zeker van zijn dat God je zal vergeven, hij houdt van je en zal je helpen.
Wij noemen Hem dan ook de menslievende, want Hij heeft de mensen lief.
Vraag aan God jou als dienaar Zijn Woord gestand te doen,
dat is wat de psalmist doet [Ps.118: 33-34].
Hij weet dat de zonde voor ons zo verblindend werkt
dat we geen zicht hebben en ervaren dat Gods brood volledig en voldoende is.
Zelf de Apostel Paulus kreeg te horen “Mijn Genade is u genoeg“[2Cor.12: 9].
Gods Woord openbaart vraag ​​God dan ook om je in dit Woord te onderwijzen.

Doe hetzelfde als de psalmist heeft gedaan;
God zal je blindheid doen verdwijnen en
je het warme, boterzachte brood laten zien.
Vraag God om je hart te veranderen
het maakt niet uit hoe of hoeveel je ook iets anders dan God hebt verlangt,
God is in staat je hart veranderen.
Hij is in staat je zo’n smaak van het brood te geven dat
je alle interesse in de korst brood van de zonde verliest.
Doe daarom hetzelfde als de psalmist heeft gedaan en
vraag Hem je hart naar Zijn Getuigenissen
te doen wenden en niet tot de hebzucht
“.
Ps.118: 36-37
Smeek om Gods ingrijpen je hart te veranderen.

Houd niet op met bidden
Tot twee maal toe vraagt de psalmist in deze acht verzen
​​God hem het Leven te geven [Ps.118: 37,40].
Ik denk dat hij dit vraagt omdat God niet onmiddellijk
al het leven schenkt dat Hij te geven heeft,
we zouden er door om kunnen komen.
Misschien heeft de psalmist in vers 37 om het leven gevraagd en
heeft God hem een ​​voorproefje van Zijn glorie doen ervaren,
maar de psalmist wil meer.
Hij heeft behoefte aan meer,
dus vraagt hij in vers 40 opnieuw om het Leven en
weet hij dat God hem nog meer zal geven.
Dus houd er niet mee op God te vragen om u inzicht te geven;
blijf bidden en het
Vers gebakken brood is onderweg“.

H. Isaiah, de eenzameBeteugel de zonde met de beloften van God
In stormen en rukwinden hebben we behoefte aan een leidsman
en is in dit leven gebed broodnodig; want
we zijn gevoelig voor prikkels van onze gedachten, zowel
de goede als de slechte.
Wanneer ons denken vol toewijding en liefde
op God is gericht,
beheersen we onze hartstochten“.
H. Isaiah, de eenzame