Orthodoxie & het begin van de Grote Vasten [3] – 1e week

Lezingen van het 6e Uur:

Spreuken 1: 1-20, vooral de versen 5, 8-9:
De wijze hore en vermeerdere inzichtDe wijze hore en vermeerdere inzicht
en  wie verstandig is verwerve overleg . . . .
Maar de dwazen  verachten
wijsheid en tucht.
Hoor, mijn kind, de tucht van je vader
en verwerp de onderwijzing van je moeder niet
“.

Philokalia in 4 Volumes[Orthodoxe] christenen zullen
onmiddellijk herkennen dat de “Wijsheid
Die in het boek Spreuken uiteengezet worden veel overeenkomsten heeft met
de Philokalia en andere bekende
geschriften van onze Kerkvaders.

Het overdenken [mediteren] aan de hand van de Spreuken moedigt ons tijdens de Grote Vasten aan “de vreze Gods” [Spr.1: 7]
als eerste stap in de Wijsheid in Christus te beoefenen.
De Wijsheid Die we via het boek Spreuken aangeboden krijgen
is echter niet alleen een nuttig advies.
Het belicht de aan God behagende moraal en ethiek die
een belangrijke dimensie vormt van ons christelijk leven,
het begrip daaromtrent en haar manier van beleving.

De openingszin van Spreuken geeft de titel van deze verzameling geschriften aan,
gevolgd door een proloog op de inhoud ervan.
Onmiddellijk worden we geconfronteerd met
twee contrasterende bepalingen tot het verwerven van Wijsheid,
treffend geïllustreerd door de hierboven geciteerde verzen.

Wonderbare vermenigvuldiging van het Brood des HerenWanneer een wijs mens zich gericht houdt
op Wijsheid,  verkrijgt deze onderscheidingsvermogen, scherpzinnigheid,
perceptie, begrip en richtingsgevoel.
Spr.1: 2-8
Echter, de oriëntatie van de goddeloze leidt tot een dwaalspoor, want de seculiere, materialistisch ingestelde geest
heeft geen weet noch beseft [aanschouwt]
wat God is en voor ons kan betekenen.

Wanneer we “niet met hen op weg gaan en
onze voet niet weerhouden van hun pad” [Spr.1: 15]
maar in plaats daarvan kiezen voor “het kwaad” [Spr.1: 17],
dan zullen we lijden, want
we ontnemen onze eigen het leven in goddeloosheid” [Spr.1: 19].

De Wijsheid in Spreuken laat ons zien hoe we ons leven “voor de Heer“, gestalte geven
aan Wie eenieder van ons rekenschap zal dienen af te leggen.

We dienen ons natuurlijk voor ogen te  houden, dat
deze verzen vóór de menswording [de incarnatie] in het vlees van
de Heer werden samengesteld.
H. Seraphim van Sarow, het doel van ons leven is het verwerven van de H.Geest.De schrijver van Spreuken had
nog niet kennis gemaakt met onze “wetenschap”
betreffende Christus als de vleesgeworden Wijsheid.
Wanneer we echter goed luisteren, spreekt Christus
al voor de vleeswording door Spreuken tot ons!
Wanneer het woord “God” in Spreuken wordt aangehaald, zoals in vers 7,
kunnen we dit opvatten als
de God-mens, Jezus Christus“.   Christus is immers:
– De Alfa en Omega, de Heilige Wijsheid Zelf.
Het is Christus Die ons bijbrengt hoe
we door de wijze woorden van Spreuken
goed met anderen kunnen samengaan en leven.
Christus is de zeer luid
“zingende Wijsheid in de straten . . .
en beweegt Zich vrijmoedig op de pleinen”.
Spr.1: 20

Laat ons maar onder de “simpele, de dwazen” worden gerekend opdat
wij “de kennis en de bedachtzaamheid” kunnen verwerven [Spr.1: 4].
Wanneer we de Spreuken beschouwen als afkomstig van Christus Zelf,
“De wijze mens die deze dingen hoort, zal verstandiger zijn en
de mens van verstand zal richting aangeduid krijgen” [cf. Spr.1: 5].

eer je vader en je moederWanneer Spreuken vraagt ​​ons om
” . . . de instructie van uw vader te horen en
. . . niet de lessen van uw moeder te verwerpen“[cf. Spr.1: 9],
dienen we deze vermaning met heel ons verstand, hart en ziel te volbrengen.
Deze woorden brengen ons tevens de geheiligde stemmen van grootouders en
voorouders in herinnering, voor zover zij ons Geloof tot ontplooiing hebben gebracht.
Ze zullen ons ook herinneren aan de prediking, het navolgend onderwijs en
de raad van de vrome priesters, die wij in ons leven ontmoet hebben.
Ten slotte staan we stil bij de woorden van de Kerkvaders, die ons een
twee-duizend-jaar-oude, leven-schenkende stroom van de Heilige Traditie hebben
overgeleverd, die de rijkdom van de Orthodoxie aanhoudend vernieuwt.
Onder deze vaders zijn we gezegend met de ouderen waaronder we de –
Gerondas [Gr.Γέροντας] de Startez [Rus. стáрец, fem. Стáрица] en de Woestijnvaders [Abba’s] rekenen – die met hun woord, geschriften en gebeden zelfs vandaag  nog voor ons bidden.

VastenperiodeMoge God ons tijdens de komende Vastenperiode de Genade van aandachtig luisteren schenken  en
ons de weg wijzen naar onze redding!
Onze moeder, de Heilige Kerk, bedient ons met een uitbundige feestperiode van woorden en aanbidding.
Zij behoeft ons niet te beperken, ons te vernauwen of af te remmen, maar is voor ons een rustpunt waar we onszelf aansporen
ons van kwade hartstochten te weerhouden en de verraderlijke,
wereldse uitnodigingen van de goddelozen uit de weg te gaan.
cf. Spr.1: 10-14

Laat ons een Vasten houden dat de Heer welgevallig is:
want het ware vasten bestaat uit afkeer van het kwade;
het is beheersing van de tong, het afstand doen van slechte begeerten:
van kwaadspreken, leugen en meineed,
want het zich hiervan onthouden
is waarachtig aan God behaaglijk
“.
Apostichen van de Vespers

Heer, onze God, nagel ons vlees aan de vreze voor U en
doe mijn aardse leden voedsel ontberen [missen]
opdat we kunnen worden verlicht
door de aanschouwing van U,
o Heilige, leven-schenkende Wijsheid
“.
gebed van de H. Basilius de Grote, grote completen

Orthodoxie & het begin van de Grote Vasten [2] – 1e week

Lezingen van het 6e Uur:
In den beginne schiep God de hemel en de aarde.
De aarde nu was woest en ledig, en duisternis lag op de vloed en
de Geest Gods zweefde over de wateren.
En God zei laat er Licht schijnen en er was LichtEn God zei: Er zij licht; en er was licht.
En God zag, dat het licht goed was en
God maakte scheiding tussen het licht en de duisternis.
En God noemde het licht dag, en
de duisternis noemde Hij nacht.
Toen was het avond geweest en
het was morgen geweest: de eerste dag.
En God zei: Daar zij een uitspansel in het midden der wateren en dit make scheiding
tussen wateren en wateren.
En God maakte het uitspansel en
Hij scheidde de wateren die onder het uitspansel waren, van de wateren die boven het uitspansel waren;
en het was alzo.
En God noemde het uitspansel hemel.
Toen was het avond geweest en het was morgen geweest:
de tweede dag.
En God zei: Dat de wateren onder de hemel op een plaats samenvloeien en
het droge tevoorschijn kome; en het was alzo.
En God noemde het droge aarde en de samengevloeide wateren noemde Hij zeeën.
En God zag, dat het goed was.
En God zei:
Dat de aarde jong groen voortbrenge, zaadgevend gewas, vruchtbomen, die
naar hun aard vruchten dragen, welke zaad bevatten, op de aarde; en het was alzo.
En de aarde bracht jong groen voort, gewas, dat naar zijn aard zaad geeft en
geboomte, dat naar zijn aard vruchten draagt, welke zaad bevatten.
En God zag, dat het goed was.
Toen was het avond geweest en het was morgen geweest: de derde dag
“.
Genesis 1: 1-13

Toen Mozes, de Wetgever en profeet begon te spreken over de schepping van de wereld
om het door de Heer, door de majesteit van Zijn rechterhand, geschapen uitspansel van de hemel te laten zien voegde hij eraan toe:
En God zei: Dat er lichten zijn aan het uitspansel van de hemel om
scheiding te maken tussen de dag en de nacht en
dat zij dienen tot aanwijzing zowel van vaste tijden als van dagen en jaren;
en dat zij tot lichten zijn aan het uitspansel van de hemel om
licht te geven op de aarde; en het was alzo.
En God maakte de beide grote lichten, het grootste licht tot heerschappij over de dag en
het kleinere licht tot heerschappij over de nacht, benevens de sterren.
En God stelde ze aan het uitspansel van de hemel om licht te geven op de aarde en
om te heersen over de dag en over de nacht en
om het licht en de duisternis te scheiden.
En God zag, dat het goed was
“.
Genesis 1: 14-18

Christus en de KerkOok aan het firmament van het menselijk begrip
plaatste God
– hetgeen het gezag van de kerkvaders bevestigt – twee grote lichten, dat wil zeggen,
Christus en de Kerk, opdat Zij schijnen in de duisternis van onwetendheid en
onze bescheiden intelligentie verlichten zoals
de Evangelist Johannes  het Woord van de Heer omschrijft:
Want Het waarachtige licht, dat
ieder mens verlicht,
was komende in de wereld“.
John.1: 9

Plaats de lamp op de korenmaatTevens zijn er door God aan
dit firmament sterren geplaatst, hetgeen
de Aartsvaders, de Profeten en de Apostelen zijn, die ons met hun leer onderwezen en ons met hun wonderen verlichten, zoals
er in het Evangelie staat:
Gij zijt het licht in de wereld.
Een stad, die op een berg ligt, kan niet verborgen blijven
“,
                                                                               Matth.5: 14
en daar nog eens bovenop:
Laat zo uw licht schijnen voor de mensen, opdat
zij uw goede werken zien en uw Vader, die
in de hemelen is, verheerlijken
“.
Matth.5: 16

De Waarheid van de 12 apostelen overnemend behoort de Orthodoxe Kerk tot de ene Heilige en Apostolische KerkDe Apostelen, aan wie deze woorden waren gericht,
hebben zich terecht namens de gehele Kerk voorgenomen, dat
de Kerk zonder rimpels en zonder smet zou blijven, zoals de apostel zegt:
Christus heeft Zijn Gemeente liefgehad en heeft Zich voor haar overgegeven om
haar te heiligen, haar reinigende door het waterbad met het Woord en
zo Zelf de Gemeente voor Zich te plaatsen,
stralend, zonder vlek of rimpel of iets dergelijks,
zo dat zij heilig is en onbesmet
“.
Eph.5: 25-27

Nu zijn er tot onze tijden mensen die dankzij de leer van de Apostelen,
gelijk de sterren in deze wereld, niet alleen mensen die glansrijk werden
door het licht van hun verdiensten,
maar ook schitterde door de Grootsheid van hun leringen;
en die hebben het hele Universum door de stralen van hun prediking aangestoken,
zij hebben op allerlei plaatsen onderwezen, kloosters gesticht voor de Goddelijke eredienst, mensen geïnstrueerd om zich te onthouden van aardse zorgen en
om de duisternis van begeerlijkheid te verachten,
om de ware God te volgen door Wie alles ontstaan is
“.
Uit de levensbeschrijving van de volgelingen van
de H. Gregorius van Tours

Houdt de gedachte aan God altijd voor ogen,
houdt daarbij dit gebed om erbarmen op de tong:
Kom mij te hulp, o God;
Heer, haast U mij te helpen
“.
cf. Psalm 69: 2
H. Johannes Cassianus

21 Coptic Christian MartyrsKom met goede moed, Gelovigen,
laat ons de dwaling-brengende listen van de vijand doorzien en deze afwenden met het sterke pantser van het Vasten.
Laten wij niet betoverd worden door de lust van de hartstochten,
noch bevreesd zijn voor het vuur der beproevingen,
dan zal Christus, de menslievende, ons kronen met de kampprijs van trouw geduld.
Laat ons dus vol vertrouwen neervallen in gebed om
voor de wereld de Vrede te vragen en
voor onze zielen de grote genade
“.
gebed van de H. Theodorus in de Vespers

Orthodoxie & het begin van de Grote Vasten [1] – 1e week

1e Lezing van het 6e Uur:
Profeet IsaiahHoort, hemelen, en aarde,
neig uw oor, want de Heer spreekt:
Ik heb kinderen grootgebracht en opgevoed, maar
zij zijn van Mij afvallig geworden.
Een rund kent zijn eigenaar en
een ezel de krib van zijn meester, maar
Israël heeft geen begrip, mijn volk geen inzicht.
Wee het zondige volk, de natie,
beladen met ongerechtigheid,
het gebroed van boosdoeners, de verdorven kinderen.
Zij hebben de Heer verlaten, het Heilige van Israël versmaad, zich achterwaarts gewend.
Waar wilt gij nog meer geslagen worden, dat
gij voortgaat met af te wijken?
Het gehele hoofd is ziek, het gehele hart vol krankheid;
van de voetzool af tot de schedel is er niets gaaf;
wonden, striemen en verse kwetsuren, die niet uitgedrukt zijn
noch verbonden noch met olie verzacht.

Indien de Heer der heerscharen ons niet enige weinige ontkomenen had overgelaten,
waren wij als Sodom geworden, aan Gomorra gelijk.
Hoort het woord des Heren, bestuurders van Sodom;
neigt uw oor tot de onderwijzing van onze God, volk van Gomorra.
Waartoe dient Mij de menigte uwer slachtoffers? zegt de Heer;
oververzadigd ben Ik van de brandoffers van rammen en het vet van mestkalveren en
aan het bloed van stieren, schapen en bokken heb Ik geen welgevallen.
Wanneer gij komt om voor mijn aangezicht te verschijnen;
wie heeft dit van u verlangd mijn voorhoven plat te treden?
Gaat niet voort met huichelachtige offers te brengen;
gruwelijk reukwerk is het Mij; nieuwe maan en sabbat,
het bijeenroepen der samenkomsten.
Ik verdraag het niet: onrecht met feestelijke vergadering.
Uw nieuwe maansdagen en uw feesten haat Ik met heel mijn ziel, zij zijn Mij een last.
Ik ben moede ze te dragen.
Wanneer gij uw handen uitbreidt, verberg Ik mijn ogen voor u;
zelfs wanneer gij het gebed vermenigvuldigt, hoor Ik niet; uw handen zijn vol bloed.
Wast u, reinigt u, doet uw boze daden uit mijn ogen weg; houdt op kwaad te doen;
Leert goed te doen, tracht naar recht, houdt de geweldenaar in toom,
doet recht aan de wees, verdedigt de rechtszaak der weduwe.
Komt toch en laat ons tezamen richten, zegt de Heer;
al waren uw zonden als scharlaken, zij zullen wit worden als sneeuw;
al waren zij rood als karmozijn, zij zullen worden als witte wol.
Als gij gewillig zijt en luistert, zult gij het goede van het land eten;
Maar als gij weigert en weerspannig zijt, zult gij door het zwaard worden verteerd,
want de mond des Heren heeft gesproken
“.
Isaiah 1: 2-5, 9-20

H. Nicodemos de Athonite [van de berg Athos]Wie kan nu niet de vreugde opbrengen waarbij
je kunt genieten van de Liefde
die je voor je naaste opbrengt?

Dit wordt vooral duidelijk wanneer
je hem/haar ook het resultaat en de vrucht
laat zien van die ware liefde,

het mededogen, de liefdadigheid, de sympathie,
de vergeving van zijn/haar fouten,

het geduld met zijn/haar onvolkomenheden en
gewoon iedere heilzame daad en
medelijden die je voor je naaste opbrengt“.
H. Nicodemos, van de berg Athos

Isaiah is een profeet die in beeld verschijnt nadat beruchte koningen en heersers een lange periode over Israël hebben geregeerd
Israël was eerst een eenheid en werd vervolgens, nadat het land zich opsplitste, tot Juda,
of “het Zuidelijke Koninkrijk“.

Het boek begint ermee dat God de aanklachten tegen Juda opvoert,
het worden er steeds meer. Hij is er getuige van geweest dat Zijn volk eeuwen achtereen
meedogenloos en gretig handelde.
Zo lijkt het dat Zijn geduld met hen na honderden jaren is uitgeput.
Hij vergelijkt ze met steden die Hij heeft verwoest – Sodom en Gomorra.

Theotokos - SRC reisleiderblog Sven Standhard icoon, LeerIn deze passage is het niet eenvoudig nog
een sprankje hoop – of de ondervonden relatie
van God met Zijn volk ooit hersteld wordt –
te ontdekken.
Hij is zo moe van hen;
het klinkt of Hij door hen bijna uitgeput is.
God is uit op een onderlinge relatie en
niet alleen een onderlinge overeenkomst.
De relatie tussen Israël en God is gespannen,
de hoop is schijnbaar vervlogen.
God is gefrustreerd en verdrietig door
hun religieuze handelen.
Ze  – doen – de juiste dingen
als het gaat om gezamenlijke aanbidding
komen ze bijeen en daar blijft het bij.

Wat veroorzaakt dat God zegt: “Ik zal niet luisteren?”.
Voordat we die vraag te beantwoorden, dienen we te kijken naar Wie God is.
Hij omschrijft Zichzelf door de aansporingen die Hij in het verleden aan Israël heeft opgelegd:

  • God is de God Die stem geeft aan degenen die monddood gemaakt zijn en die hun stem niet/onmogelijk kunnen verheffen.
  • Hij is de God Die de oorzaak van het weerloze doorziet.
    God is de God Die harde regel verdedigt, Liefde tot bloedens toe.
  • Hij haat egoïstisch gewin.
  • Hij houdt niet van het idee van de voorkeursbehandeling van een persoon
    of een groep mensen over anderen,
    Isaiah 1: 17

cowgirlZo handelt Israël  uit ware hypocrisie [huichelarij], zij prijst God en beweert van Hem te houden, terwijl ze Hem zelfs tegenwerken.
Ze komen om Hem te aanbidden, maar
ze komen met bloed aan hun handen.
Ze “doen kwaad“.  Ze onderdrukken elkaar.
Ze brengen geen recht aan de wees of
komen op voor de weduwe.
Andere passages in Isaiah maken het aannemen van steekpenningen door de rijken wereldkundig,
waarmee ze arme, hardwerkende boeren hun land ontnemen; hun woning ontnemen en  hun vrouwen en kinderen misbruiken.
Dus, na eeuwen dit destructief [vernietigend, afbrekend] gedrag van hen verdragen te hebben,
laat God Israël blijken dat het nu wel genoeg is geweest.

– Ik heb jullie gemaakt.
Ik heb jullie gemaakt om van elkaar te houden, hetgeen Ik Liefde noem en
om te haten wat Ik haat en om dusdanig te doen waarop Ik werkzaam ben.
Maar, in plaats daarvan, rebelleren jullie hiertegen, komen jullie er tegen in opstand.
Je houdt niet van waar Ik van houd. Jullie houden van wat Ik haat.
Je behoeft niet net te doen alsof je van Mij bent, Ik laat je heus wel vrij, maar
Ik zal jullie wel laten ondervinden wat het is om niet van Mij te zijn;
niet Mijn Volk [Mijn Kinderen] te zijn.
Dus wat bedoelt God wanneer hij opdracht geeft
“Gerechtigheid te zoeken” en “Gehoorzaam en na-volgzaam te zijn“?
We hebben de neiging Zijn handelswijze te rechtvaardigen,
dat wanneer Hij streng straft op dit wangedrag, dat dit ook wel terecht is.

Gods Heart JusticeMaar dat is niet wat de
Blijde Boodschap onder “Gerechtigheid” verstaat.
Het is gekoppeld aan de Persoon, Die het veroorzaakt
– Zowel om hen te beschermen tegen schade, die
zij zichzelf aandoen, door goed voor hen te doen.
Rechtvaardigheid is een actief pleidooi voor
de zaak van de onderdrukten.
Het geeft aandacht aan de behoeften van anderen
en wanneer dit gebeurt wordt er gul en  ruimhartig mee omgegaan, overvloedig geschonken.
We kunnen ons daarbij voorstellen dat dit net zo iets is als een “goed doel” [bij een wereldramp of zo], maar
dat woord geeft ons de indruk dat er nog een mogelijkheid tot keuze wordt opengelaten.
Dat is het niet, zo doet God dat niet, Hij doet zoiets overvloedig.
Wanneer wij Gods kinderen zijn, dan dienen wij ons net als Hij doet,
overtreffend rechtvaardig te gedragen.
Indien we als God geacht worden ons rechtvaardig te gedragen, dan dienen zowel in tijd als in onze middelen royaal aandacht te besteden aan de zorg voor degenen, die niet voor zichzelf kunnen zorgen.

In de Blijde Boodschap verwijst recht en gerechtigheid naar het onophoudelijk, dag-in-dag-uit een persoonlijk leven leiden waarbij een persoon in al z’n relaties, zowel in het gezin als in de samenleving eerlijkheid, vrijgevigheid en z’n eigen vermogen naar volle overtuiging inzet.
Een wederzijdse Goddelijke relatie betekent dat we rechtvaardigheid nastreven
voor onze naasten [zowel vriend als vijand].
Israël was niet op zoek naar gerechtigheid voor haar naasten;
in feite waren ze elkaar en naderen aan het onderdrukken.

Toch, wanneer God hen confronteert, gaat Hij niet gewoon zeggen,
Ik heb het wel gezien met jullie!“.
Hij geeft hen echter  duidelijke aanwijzingen hoe de relatie met Hem hersteld dient te worden.
In de tijd van Isaiah waren overheid en Kerk onlosmakelijk met elkaar verbonden;
in onze tijd zijn deze in ons land {Nederland] gescheiden.
En het blijkt goed te zijn geweest, dat God in het werken met ons actief is geweest en ons de juiste richting heeft aangegeven.
Heden ten dage wordt de Kerk als de belangrijkste plaats beschouwd waarlangs God Zijn zorg voor zijn schepping laat plaatsvinden, de overheid trekt zich op al gebied terug.
Met andere woorden, we zijn bijdetijds en niet ouderwets of overbodig.
Wij zoeken rechtvaardigheidWe zijn nog steeds heel erg verantwoordelijk in zaken waarbij het gemarginaliseerde, vertrapte, geslachtofferde deel van de samenleving ons nodig heeft.
Om dit te doen, beginnen we plaatselijk met
de mensen direct om ons heen.
• Sommigen van ons zijn opzettelijk
in verarmde buurten neergestreken om
de rechtvaardigheid en de gastvrijheid
ten opzicht van de naasten beter
gestalte te kunnen geven.
Het is dan ook vreemd te zien dat
met name op die knooppunten in
de samenleving godshuizen beginnen te verdwijnen, maar de tijd zal het leren.
Misschien moeten we weer terug naar BASIC en huisdiensten opzetten en
eens in de week op een centrale plaats gezamenlijk onze diensten vieren.
• Anderen van ons bereiden zich voor op een loopbaan, een maatschappelijke positie in de hulpverlening zoals Heelkunde, Pedagogiek, Psychologie, maar worden ook gewoon onderwijzer of socio-freek. Je betrekt jezelf als jongere bij studentenorganisaties en werkt hard om je voor te bereiden op je toekomst, ondertussen help je bij de voedselbank, maar er zijn er ook die actief zijn in achterstandswijken, als ouderenbezoeker of klusjesman.
Dit soort achterstandssituaties  zijn ontstaan uit een lange en ingewikkelde geschiedenis van discriminatie, van de onderdrukking [systemen waarin sommigen individuen in persoonlijk dienstverband staan en vaak zelfs letterlijk onderhorig zijn aan anderen],
door uitsluiting van bepaalde bevolkingsgroepen in de maatschappij [segregatie] of uitbuiting door middel van woningbeheer.

Armoede blijft een ingewikkeld proces. Niets heeft zo maar een eenvoudig antwoord.
Ja, veel van de mensen in achterstandssituaties hebben een lange periode van onderdrukking en wreedheden achter de rug.
Momenteel hebben we een onderwijssysteem dat per student méér geld kost
dan in vele anderen landen. Het is daarbij te hopen dat managementsystemen
niet alleen oog hebben voor de eisen [diploma’s] waaraan iemand moet voldoen, maar dat met name gekeken wordt naar de competentie in samenhang met de organisatie en dat het personeel onafhankelijk en onpartijdig van ras, afkomst, geld en relaties beoordeeld wordt.
Er bestaan ook een heleboel mensen die door afkomst niet over de basisvaardigheden beschikken die nodig zijn om een ​​fatsoenlijke baan te verkrijgen en die in de loop van de tijd een minder-bedeeld gevoel van recht hebben ontwikkeld.
Wij hebben persoonlijk regelmatig onze handen van deze mensen afgetrokken, zodat
hun situatie een ingewikkeld mengsel van schadeveroorzakende keuzes tot gevolg had,
die ze zelf vanwege een systematische onderdrukking maar hadden te accepteren.

hulp in achterstandssituatiesNee, we dienen meer op God te vertrouwen; ook als je niet weet hoe je
zo’n situatie nu weer dient aan te pakken.
God is goed voor degenen die ogenschijnlijk Zijn genegenheid niet verdienen.
We dienen diezelfde houding aan te nemen.
Er zijn eindeloos veel manieren waarop
we betrokken kunnen worden bij de mensen om ons heen. Het nastreven van rechtvaardigheid voor de mens in nood vereist dat
we onze ogen openen voor zowel de noodzaak als de kansen en mogelijkheden, die er zijn.
Er blijken daarnaast genoeg mensen in de wereld te zijn, die niets met God te maken [willen] hebben, die beter in het bereiken van de armen en behoeftigen zijn dan wij,
ons christen noemend, ooit zouden kunnen.
Wanneer God wil, dat wij onze vrijgevigheid aan de mens in nood laten zien,
dan vinden we altijd een mogelijkheid en dan zullen we daar ook
lichamelijk en financieel toe in staat gesteld worden.

Maar God roept ons tevens op om een ​​bredere visie te hebben.
Onze eigen leven is fundamenteel gebroken totdat we ons laten voeden door het brood, het manna uit de hemel.
God roept ons op datgene te geven wat we hebben ontvangen en
dat dan ook royaal te geven, want
we ontvangen de Genade van God immers ook overvloedig.
Streef de rechtvaardigheid na omdat je zelf ontferming hebt ontvangen.
Als we niet oppassen dan bevinden de meesten van ons zich eveneens in de positie om
de naasten om ons heen te onderdrukken.
Maar ieder van ons was ooit – kinderlijk, weerloos en goed.

Christ Chilandar, Mount Athos, GrAls christen dient Christus onze stem,
onze woordvoerder en verdediger te worden.
Zwakte is niet beperkt tot jouw fysieke gesteldheid.
Er is armoede en onderdrukking in de wereld, doordat
wij in opstand zijn gekomen tegen God.
Omdat wij ons in onze gebrokenheid niet alleen verdedigen tegen eventuele fysieke [lichamelijke] schade, maar ook de verdediging tegen de geestelijke schade hebben losgelaten, bevinden we
ons in een omgeving die gedreven wordt door hebzucht, angst en apathie.
We zien oorlogen, honger, uitbuiting, verderf en natuurrampen om ons heen.

inhaligheid stuwt europese beursgangWij zijn op het punt aangeland
dat regeringen en bedrijven uitgroeien
tot een groter geheel waarbij de een de ander benadeelt door inhaligheid in plaats van tezamen de mouwen op te stropen en goed te doen wat goed is voor de mensheid.
God zij dank, is het nog niet zo ver
dat God ons in ballingschap doet verblijven òf is het al zo ver dat onze jongeren emigreren om elders in de wereld
gezonder en beter uit te zijn en dààr een nieuw leven op te bouwen.

Het hele boek van Isaiah door, doet God over een toekomstige tijd van Zich spreken
– een tijd waarin alle dingen zullen worden rechtgezet en
we zullen genieten van datgene wat God behaagt,
we in Liefde en Vrede samenleven.
Tot die tijd, hebben ook wij behoefte aan Christus, Die namens ons te spreekt.
We hebben Iemand nodig om ons bij ons nekvel te grijpen en
ons in het werkelijk mens-zijn vormt en bijstaat;
Die ons mensen van de wereld doen zijn zoals God het graag ziet
– mensen die mensen in achterstandsituaties verdedigen,
omdat wij ons ook door Zijn Genade beschermd weten.
Dit is de reden waarom Isaiah niet eindigt met:
Wee, Ik zal wraak oefenen aan mijn tegenstanders en
Ik wil Mij wreken op mijn vijanden;
Ik wil mijn hand tegen u keren en Ik zal uw slakken als met loog uitzuiveren en
al uw looddelen verwijderen“.
Isaiah 1: 24,25

Wie kan nu niet de vreugde ervaren waarbij
je kunt genieten van de Liefde
die je voor je naaste opbrengt?

Dit wordt vooral duidelijk wanneer
je hem/haar ook het resultaat en de vrucht
laat zien van die ware liefde,

het mededogen, de liefdadigheid, de sympathie,
de vergeving van zijn fouten,

het geduld met zijn onvolkomenheden en
gewoon iedere heilzame daad en
medelijden die je voor je naaste opbrengt“.
H. Nicodemos, van de berg Athos

Het is kiezen of delen – een leven dat enkel gericht is op het eigen belang/welzijn,
van egoïsme, opgebouwd over de ruggen van mensen die minder [draag-]krachtig zijn.
Of zoals Isaiah 53: 6 luidt:
Wij allen dwaalden als schapen, wij wendden ons ieder naar zijn eigen weg,
maar de Heer
[Christus] heeft ons aller ongerechtigheid op Hem doen neerkomen“.
Christus lopend over het waterHet is omdat Christus tussen ons in staat
en doordat we door Hem voor onszelf geoogst hebben zijn we in staat gesteld
om ons niet te identificeren met
de weerspannige rebellen van Isaiah 1: 20,
maar met de gewillige gehoorzame mens van Isaiah 1: 19.
We worden door God vanwege Christus verzorgd en zo zal voor onze naasten
[door ons christenen] gezorgd worden.
We kunnen God nu zonder angst aanbidden, want in Christus, weten we ons verdedigd,
wij hebben een voorspraak en we zijn schoon gewassen en deze reiniging wijst ons, niet naar apathie, maar naar een dankbaar dienstbetoon en
een rechtvaardige behandeling
van de mensen om ons heen.

Orthodoxie & Zien wat je niet ziet

Foto EljeeLaten we zelf de wapens
tegen de duivel opnemen.
Nadat we onszelf met het schild van het geloof
bewapend en versterkt hebben,
dienen we standvastig waakzaam te zijn,
teneinde zo ongrijpbaar te worden
“.
H. Johannes Chrysostomos

Apostel PaulusDe eerste brief aan de christenen in Thessaloniki,
schreef Paulus
om hen te helpen groeien in het geloof, te troosten en hen aan te moedigen door te verklaren rekening te houden met
de wederkomst van Christus en het laatste Oordeel.
Maar niet lang daarna vernam Paulus dat
sommige van de mensen in de Kerk zijn onderwijs
over de Wederkomst wel heel letterlijk namen.
Om deze reden schrijft Paulus een tweede brief aan hen, om
de problemen die binnen de Kerk waren ontstaan ​​te verduidelijken.
Hij moedigt hen aan standvastig en strijdbaar te zijn wanneer zij geconfronteerd worden met vervolging.

Wij horen namelijk, dat sommigen onder u zich ongeregeld gedragen,
door geen werk te verrichten, maar bezig te zijn met wat geen werk is;
zulke mensen bevelen wij en wij vermanen hen in de Heer Jezus Christus,
dat zij rustig bij hun werk blijven en hun eigen brood eten.
En gij, broeders, wordt niet moede te doen wat goed is“.
2Thess.11-13

Een van de gevolgen van de overtuiging dat het laatste Oordeel [de eindtijd]
reeds was aangebroken, was dat er een aantal gelovigen in de kerk opstonden
die hun werk opzeiden en al hun verantwoordelijkheden opzij zetten.
Maar hun gebrek aan activiteit werd een last voor de jonge Kerk,
de Kerk was immers geen verzorgingsstaat voor hen.
Zij dienden de verantwoordelijkheid niet op de schouders van anderen
binnen de kerk over te hevelen om voor hen te zorgen.

Daarom schrijft Paulus, in zeer sterke compromisloze taal:
In de naam van de Heer Jezus Christus, onttrekt u aan elke broeder, die
zich in strijd met de overlevering, die gij van ons ontvangen hebt, ongeregeld gedraagt.
Gij weet immers zelf, hoe ons voorbeeld behoort gevolgd te worden, daar
wij bij u niet van de regel zijn afgeweken“.
2Thess.3: 6

Deze mensen die hun baan had opgezegd en
hun verantwoordelijkheden uit de weg gingen,
hadden misschien het idee dat ze door niet te werken
op een hoger spiritueel niveau zouden komen door niet te werken.
Hun inactiviteit bracht echter schade toe aan de Kerk.
Paulus verwijt hen luiheid, ze zijn storend, en
met behulp van een woordspel maakt hij duidelijk dat zij:
Ze zijn bezig met wat géén werk is“.
2Thess.3: 11
Apostel Paulus preekt in Thessaloniki fresco in de kathedraal  van Gregory Palamas, Thessaloniki
Zoals de uitdrukking luidt,
‘Ledigheid is des duivels oorkussen’.
In plaats van zich in te zetten en hun
deel aan het leven van de Kerk bij te dragen,
hielden zij zich met andermans zaken bezig, geneuzel, roddel, achterklap,
met gevolg paniek en nadelige gevolgen
voor het Lichaam van Christus, de Kerk.

Paulus brengt de jonge Kerk [en ons] bij
om uit de buurt van deze mensen te blijven,
voor het geval dat anderen zouden kunnen worden verleid om hun voorbeeld te volgen.
In plaats daarvan herinnert hij de gelovigen
zijn voorbeeld en dat van Silas te volgen toen hij nog onder hen was:
Gij weet immers zelf, hoe ons voorbeeld behoort gevolgd te worden, daar
wij bij u niet van de regel
afgeweken zijn, noch gegeven brood bij iemand hebben gegeten;
maar met moeite en inspanning werkten wij dag en nacht, om niemand van u lastig te vallen; niet, dat wij er geen bevoegdheid toe hebben, maar om ons u
tot een voorbeeld ter navolging te stellen“.
2Thess.3: 7-9

Openbaring
In het laatste hoofdstuk van Johannes openbaarde Jezus Zich ‘opnieuw’ aan de discipelen.
Openbaren betekent dat je jezelf kenbaar maakt, Christus had dit drie jaar lang gedaan, maar deed het nu nog een laatste keer.
Het beteken de dat Hij naar voren kwam en Zichzelf liet zien, zoals Hij was
Tevoren was het misschien verhuld, verborgen, verstopt, maar nu wordt het openbaar gemaakt, je kunt het overduidelijk zien en herkennen.

We hebben dit ook gezien bij de profeet Samuël in het Oude Testament. Daar staat dat Samuel de stem van God niet kende. Die had hij nog niet gehoord!
En dan gaat de Heer Zich aan Samuël ‘Openbaren’.
Samuël hoort de Gods stem, maar eigenlijk hoort hij de stem nog  steeds niet echt,
want hij gaat naar Eli en zegt: ‘Zegt u het maar, Eli! ‘
Eli was de Joodse priester bij wie de jonge profeet Samuel opgroeide;
de naam van deze priester is heel toepasselijk want hij betekent ‘Mijn God’;
het is de priester ,die de stem van ‘Mijn God’ openbaart .
Pas na twee keer begrijpt Eli het en dan zegt hij tegen Samuël:
Ga heen, leg u weer neer, en als Hij u roept, zeg dan:
spreek Heer, want uw knecht hoort.
En Samuel ging heen en legde zich weer op zijn plaats neer“.

Openbaren wil zeggen:
er is iets, er is iemand, je kent hem niet, je weet niet wie hij is,
maar ineens komt die iemand tevoorschijn en zegt: “Ik ben het“.
Je dient dus goed te onthouden dat ‘openbaren’ wil zeggen:
naar voren komen, zich onthullen, zich laten zien.
Christus openbaart Zich aan de zee van Tiberias in 5 fasen.

"Jezus zei tot hen: 'Kinderen, hebt gij ook iets te eten [toespijs]'"?1.]. Drukdoende doen wat je goeddunkt.
Hierna openbaarde Jezus Zich
opnieuw aan de discipelen
bij het meer van Galilea en
Hij openbaarde Zich aldus.
Daar waren bijeen Simon Petrus,
Thomas, genaamd Didymus,
Natanaël van Cana [in Galilea],
de zonen van Zebedeus en
nog twee van zijn discipelen.
Simon Petrus zei tot hen:

‘Ik ga vissen’ en zij zeiden tot hem: ‘Wij gaan met u mee’.
Zij vertrokken en gingen scheep, en in die nacht vingen zij niets“.
John.21: 1-3

2.]. Stilletjes aanschouwen.
Toen het reeds morgen werd, stond Jezus aan de oever;
de discipelen wisten echter niet, dat het Jezus was“.
John.21: 4

3.]. Ontdekkend vragen.
Jezus zei tot hen: Kinderen, hebt gij ook iets te eten [toespijs]?
Zij antwoordden Hem: Neen“.
John.21: 5

4.]. Succesvol navolgen.
“Jezus nu zei tot hen:
Werpt uw net uit aan de rechterzijde van het schip en gij zult vinden.
Zij wierpen het [net] uit en konden het niet meer trekken vanwege de menigte der vissen.
Die discipel dan, dien Jezus liefhad, zei tot Petrus:
Het is de Heer.
Simon Petrus dan, toen hij hoorde, dat het de Heer was,
sloeg zijn opperkleed om, want hij was ongekleed, en wierp zich in zee;
maar de andere discipelen kwamen met het schip,
want zij waren niet ver van het land,
slechts ongeveer tweehonderd el en
zij sleepten het net met de vissen”.
John.21: 6-8

5.]. Liefdevol onthaald.
Toen zij dan aan land gekomen waren,
zagen zij een kolenvuur liggen en vis daarop en brood.
Jezus zei tot hen:
Brengt van de vissen, die gij thans gevangen hebt.
Simon Petrus ging aan boord en sleepte het net aan land,
vol grote vissen, honderd drieenvijftig en
hoewel er zovele waren, scheurde het net niet.
Jezus zei tot hen:
Komt en houdt de maaltijd.
Niemand van de discipelen durfde Hem de vraag stellen:
Wie zijt Gij? Want zij wisten, dat het de Heer was.
Jezus kwam en Hij nam het brood en gaf het hun en evenzo de vis.
Dit was reeds de derde maal, dat Jezus na zijn opwekking uit de doden
Zich aan zijn discipelen geopenbaard heeft“.
John.21: 9-14

Vasten2Vasten openbaart de mate waarin
de wereld heerschappij over ons heeft,
over ons zwoegen en sloven of iets anders, voedsel en vrijetijdsbesteding.
Bovenstaande Openbaring vond plaats tijdens het openbare leven
de opstanding van Christus;
hij liet hier Zichzelf zien,
Hij openbaart Zich als Iemand,
Die je niet kent, je weet niet wie Hij is.
Daarom is het nodig dat we al drukdoende met wat je goeddunkt,
het nu eens anders aan dienen te pakken.

In bovenstaand verslag ontvangen wij als Zijn volgelingen
nog een laatste instructie van Christus, op een specifiek aangewezen berg
in de buurt van het meer van Galilea kregen de apostelen blijkbaar honger.
Maar in plaats te vertrouwen op Christus, dat Hij ons voedsel geeft te rechter tijd,
kozen zij er voor om op zichzelf te vertrouwen.
Wat was het rendement van eigen inzet, van het zwoegen en sloven.
Waarom heeft Christus deze gebeurtenissen zo gearrangeerd en
zijn ze op deze manier vastgelegd voor ons vastgelegd?
Christus heeft deze gebeurtenissen in deze volgorde laten vastleggen om
voor ons een eenvoudige maar belangrijke waarheid te illustreren.

De overvloedige Genade die ons door Christus geschonken wordt
verlangt van ​​ons dat we méér op Hem dienen te vertrouwen in plaats van op onszelf.
Zijn wil en Zijn werk volbrengen kan maar op één manier en
dat is op een wijze waarop het Hem behaagt.
Wat heeft Christus Zijn discipelen eerder gezegd:
Ik ben de wijnstok, gij zijt de ranken.
Wie in Mij blijft, gelijk Ik in hem die draagt veel vrucht,
want zonder Mij kunt gij niets doen“.
John.15: 5
''ontferm U over mij, die gevallen ben''
We zullen moeten aannemen
dat wanneer we tot de Kerk behoren,
we niets op eigen kracht kunnen voltooien,
zonder Christus kunt gij niets doen“.
Wanneer wij Zijn werk doen op eigen kracht,
noch afgezien van zijn aanbod,
houden we onszelf alleen maar voor de gek.
En denk niet dat Hij ons hiermee zal laten wegkomen.
Hij zal ons net zo vernederen als
Hij Zijn discipelen vernederd heeft.

Orthodoxie & Heiliging

''ontferm U over mij, die gevallen ben''Door Christus’ Goddelijke kracht zijn wij
met kostbare en zeer grote beloften begiftigd,
opdat wij daardoor deel zouden hebben
aan de Goddelijke natuur en
ontkomen aan het verderf, dat
door de begeerte in de wereld heerst
2Petr. 1:4

Er wordt hier door Petrus medegedeeld dat
we “deelgenoten zijn geworden van de Goddelijke natuur….
“De Zoon van God is mens geworden, opdat
wij god konden worden”,
[de tweede g wordt altijd in kleine letters geschreven,
omdat de mens kan nooit een God te worden]
geeft dit concept prachtig weer.
de Kerkvader de Heilige Athanasios versterkt de betekenis van dit vers
wanneer hij zegt dat door Theosis [vergoddelijkt worden] doordat
de Genade, wat de Goddelijke natuur is, aan ons wordt doorgegeven“.
Wat anders voor bespottelijk zou worden gehouden is,
dat de gevallen, zondige mens  heilig kan worden zoals
God heilig is, hetgeen mogelijk is gemaakt door
Jezus Christus, de [vlees-] mensgeworden God.
Uiteraard blijft de cruciale christelijke bewering, dat
God één is, een absolute limiet stellen aan de eigenschap van Theosis.
Het is voor elke geschapen wezen , ontologisch,
[van het Grieks ὀν = zijnde en λόγος = woord, leer; de  zijnsleer],
onmogelijk om God of zelfs een andere god te worden.

Heilige Ireneüs van LyonDoor de Theoria,
de kennis van God in Jezus Christus,
leert de mens en ervaart hij wat het betekent om [als het geschapen beeld van God) volledig mens te zijn.
Door de gemeenschap met Jezus Christus deelt God Zich met het menselijke ras,
om het aan alles wat God aan kennis, gerechtigheid en heiligheid in Zich heeft
te vergenoegen.
Theosis geeft dan ook het principe aan,
de volledige restauratie van alle mensen [en van de hele schepping] te voltooien.
Life and Works of St. Irenaeus of Lyons [www.logos.com]Dit is gebaseerd op het begrip van verzoening
welke door Irenaeus van Lyon, “recapitulatie” [= herhaling van de hoofdinhoud] wordt genoemd.
Voor vele Kerkvaders gaat Theosis verder
dan alleen het herstel van mensen in hun toestand van vóór de zondeval van Adam en Eva.
Zij leiden dit af doordat Christus de menselijke en Goddelijke natuur in zijn persoon verenigd heeft,
is het nu voor iemand mogelijk geworden om
een nauwere gemeenschap met God te ervaren,
dan Adam en Eva dit aanvankelijk in
de Tuin van Eden hebben ervaren.
De mens zou daarom meer tot God
kunnen naderen dan Adam en Eva indertijd.
Sommige Orthodoxe theologen gaan nog  een stap verder door tevens te verkondigen
dat  Jezus om deze reden alleen al [vlees-] mens geworden zou zijn geworden, zelfs
indien Adam en Eva nooit gezondigd zouden hebben.
De hele mensheid is volledig teruggebracht tot haar volledige potentieel van het mens-zijn, omdat de Zoon van God een menselijke natuur tot Zich nam door geboren te worden uit een vrouw en dientengevolge ook het lijden op Zichzelf nam als gevolg van de zonde
[maar is zelf geen zondig mens geworden, omdat God in Zijn wezen ongewijzigd is gebleven].

Christus omvat de twee naturen van God en de mens heeft geen twee personen maar één;
Zo kwam er in Christus een bondgenootschap tot stand,
tussen de gehele mensheid en God.
Dus zijn de heilige God en de zondige mensheid in principe verzoend
in die enige mens, die zonder zonden is, Jezus Christus, onze God.

Christus gebed voor zijn volgelingen.
Dit sprak Jezus en Hij hief zijn ogen ten hemel en zei:
Vader het uur is gekomen; verheerlijk Uw Zoon, opdat Uw Zoon U zal verheerlijken,
gelijk Gij Hem macht hebt gegeven over alle vlees, om
aan al wat Gij Hem gegeven hebt, eeuwig leven te schenken.
Dit nu is het eeuwige leven, dat zij U kennen, de enige waarachtige God, en
Jezus Christus, Die Gij gezonden hebt.
Ik heb U verheerlijkt op de aarde door het werk te voleindigen, dat Gij Mij te doen gegeven hebt.
En nu, verheerlijk Gij Mij, Vader, bij Uzelf met de Heerlijkheid, die Ik bij U had, eer de wereld was.

Christus, bidt voor de gehele mensheid, in de schoot van de Nieuwe Eva, de TheotokosIk heb Uw Naam geopenbaard
aan de mensen, die Gij Mij uit de wereld gegeven hebt.
Zij behoorden U toe en Gij hebt hen Mij gegeven en zij hebben Uw Woord bewaard.
Nu weten zij, dat al wat
Gij Mij gegeven hebt, van U komt, want
de woorden, die Gij Mij gegeven hebt,
heb Ik hun gegeven en zij hebben ze aangenomen en in waarheid erkend, dat
Ik van U ben uitgegaan en
zij hebben geloofd, dat Gij Mij gezonden hebt.
Ik bid voor hen; niet voor de wereld bid Ik U, maar
voor hen, die  Gij Mij gegeven hebt, want zij zijn van U en
al het mijne is het uwe en het uwe is het mijne en
Ik ben in hen verheerlijkt.

En Ik ben niet meer in de wereld, maar zij zijn in de wereld en
Ik kom tot U. Heilige Vader, bewaar hen in uw naam, welke
Gij Mij gegeven hebt, dat zij een zijn zoals Wij.
Zolang Ik bij hen was, bewaarde Ik hen in uw naam, welke Gij Mij gegeven hebt en
Ik heb over hen gewaakt en niemand uit hen is verloren gegaan, dan
de zoon van het verderf, opdat de Schrift vervuld werd.
Maar nu kom Ik tot U en Ik spreek dit in de wereld, opdat
zij ten volle mijn blijdschap in zichzelf mogen hebben.
Ik heb hun uw woord gegeven en de wereld heeft hen gehaat, omdat
zij niet uit de wereld zijn, gelijk Ik niet uit de wereld ben.
Ik bid niet, dat Gij hen uit de wereld wegneemt, maar dat Gij hen bewaart voor de boze.
Zij zijn niet uit de wereld, gelijk Ik niet uit de wereld ben.

Heilig hen in uw waarheid; uw woord is de waarheid.
Gelijk Gij Mij gezonden hebt in de wereld, heb ook Ik hen gezonden in de wereld en
Ik heilig Mijzelf voor hen, opdat ook zij geheiligd mogen zijn in waarheid.
En Ik bid niet alleen voor dezen, maar ook voor hen, die door hun woord in Mij geloven,

opdat zij allen een zijn, gelijk Gij, Vader, in Mij en Ik in U, dat
ook zij in Ons zijn; opdat de wereld geloven zal, dat Gij Mij gezonden hebt.
En de heerlijkheid, die Gij Mij gegeven hebt, heb Ik hun gegeven, opdat
zij een zijn, gelijk Wij een zijn:
Ik in hen en Gij in Mij, dat zij volmaakt zijn tot een, opdat de wereld zal erkennen, dat
Gij Mij gezonden hebt, en dat Gij hen liefgehad hebt, gelijk Gij Mij liefgehad hebt.
Vader, hetgeen Gij Mij gegeven hebt –  Ik wil, dat, waar Ik ben, ook
zij bij Mij zijn, om mijn heerlijkheid te aanschouwen, die
Gij Mij gegeven hebt, want Gij hebt Mij liefgehad voor de grondlegging van de wereld.
Rechtvaardige Vader, de wereld kent U niet, maar Ik ken U, en dezen weten, dat
Gij Mij gezonden hebt; en Ik heb hun uw naam bekend gemaakt en
Ik zal hem bekend maken, opdat de liefde, waarmede Gij Mij liefgehad hebt,
in hen zij in Ik in hen“.
John 17: 1-26

Verdrijving van Adam en Eva uit het ParadijsDeze verzoening wordt gerealiseerd door de strijd
[inzet om te profiteren van je geestelijke verbetering]
om het oorspronkelijk beeld van de Icoon,
het beeld van Christus, te bereiken.
Zonder deze strijd, de praxis, is er geen waar Geloof;
Geloof zet aan tot werkelijke deelname,
zonder inzet is Geloof dood.
Deze inzet omvat de menselijke wil,
zijn denken en handelen zich te verenigen met Gods wil,
met Zijn gedachten en Zijn daden.
Een menselijk wezen dient zijn leven te modelleren
als in een spiegel tot een ware gelijkenis van God te worden.
Meer dan dat, omdat God en de mensheid méér zijn
dan een gelijkenis in Christus,
maar door de doop een èchte verbintenis zijn aangegaan,
loving Him would make us wholedient het leven van Christenen méér te zijn
dan een zuivere imitatie maar eerder
een verbintenis [een eenheid] te vormen met
het leven van God Zelf.
Op deze manier wordt degene, die z’n verlossing uitwerkt, verenigd met God,
Die binnen de standvastige bekeerling werkzaam is
zowel door dit zelf te willen als dat het is wat God vreugde bezorgt.

???????????????????????????????Gregory Palamas heeft voor ons de mogelijkheid
tot vereniging van de mensheid met God uitgewerkt
God bevestigt in Zijn energieën, dat
als gevolg van Gods transcendentie en volslagen anders-zijn,
dat het voor een persoon of ander schepsel onmogelijk is zich
verenigd te weten of te worden met Gods wezen.
Maar door het geloof is het mogelijk dat we phronema [Gr. φρόνημα] kunnen bereiken, een begrip omtrent het Geloof van de Kerk.

  • Phronema betekent in het Traditie van de Kerkvaders de gehele houding van de geest,
    die een mens uitstraalt van de relatie die hij met God heeft in de manier waarop hij leeft.
    Letterlijk, wanneer de nous [dwz, het spirituele intellect, niet te verwarren met de ‘rede’] wordt verduisterd, dan wordt de gehele geest vleselijk.
    Maar wanneer de nous wordt verlicht, betekent dit dat is de Heilige Geest er zich in bevindt, dan wordt de gehele geest één met de geest van de Heilige Geest en,
    natuurlijk, de Geest van de Kerk, het Lichaam van Christus . . . .
  • Wanneer we spreken van het leven in een Orthodoxe geest bedoelen we
    in den meest strikte zin van het woord dat onze nous zich verenigt
    met de nous van Christus, zoals de apostel Paulus het formuleert.
    Op deze manier accepteren we de ervaringen van de heiligen en
    degenen die met hen gemeenschap hebben.
    Dit is de weg van het leven van de Orthodoxe traditie en
    de manier van het leven in Christus.

De Orthodoxe geest wordt uitgedrukt door de dogma’s van de Kerk, want
aan de ene kant, drukken de dogma’s het leven dat de Kerk uit, alsmede
de openbaring die de heiligen hebben ontvangen en
aan de andere kant leiden ze de gepassioneerde mens en
de zojuist in Christus gedoopten,
om de eenheid en gemeenschap met God te bereiken.

We dienen op dit punt tevens te vermelden
dat de Theologie van de Kerk een ascetische is,
dat wil zeggen, het definieert de methoden van genezing,
om voor de mens vergoddelijking te bereiken ….
Dus dogma’s geven de openbaring en het leven weer die
de Kerk bezit en ze ook aan de mens doorgeeft om
hen te genezen en hem/haar naar vergoddelijking te leiden.
Ze zijn als het ware geestelijk verkeersborden.
In die zin kunnen we zeggen dat de dogma’s de mens redt en hem heiligt.
Dit gebeurt omdat deze hem genezen schenken en
hem de juiste richting op de pelgrimstocht naar God leiden.

Christ Chilandar, Mount Athos, GrIk heb mijn ogen geheven naar de bergen;
vanwaar zal mijn hulp komen?
Mijn hulp komt van de Heer,
de Schepper van hemel en aarde.
Hij moge uw voet niet doen wankelen;
Uw Bewaker moge niet slapen.
Zie, Hij zal niet sluimeren noch slapen,
de Bewaker van Israël.
De Heer zal u bewaken;
de Heer is uw beschutting ter rechterzijde.
Overdag zal de zon u niet branden,
noch de maan u schaden in de nacht.
De Heer moge u behoeden tegen alle kwaad;
de Heer moge uw ziel behoeden.                                                                                                         de Heer behoede uw komen en gaan,
                                                            van nu af,
                                                           en tot in eeuwigheid“.
                                                        Psalm 120 vert. RO klooster Den Haag.

Ontmoeting met de Heer in de Heilige CommunieDe pelgrimstocht naar Theosis omvat
vele vormen van praktische uitvoering.
Het [bij-]wonen van de gemeenschap met de Kerk en regelmatig aan de Mysteriën [rk. De Sacramenten] deel nemen;
hierbij is deelname aan de Goddelijke Liturgie vanzelfsprekend.
Ook is het belangrijk
het ‘gebed van het hart’ [het Jezus gebed]
te beoefenen,
het gebed dat nooit ophoudt, zo spoort Paulus Grieken uit Thessaloníki [Thess. 1 en 2].
Dit onophoudelijk gebed van het hart is een overheersend thema
in de geschriften van de kerkvaders, welke bijv. in de Philokalia verzameld zijn.

U zal rijkelijk de toegang tot het eeuwige Koninkrijk van
onze Heer en Heiland, Jezus Christus worden verleend.
Daarom zal het steeds mijn voornemen zijn u hieraan te herinneren,
hoewel gij het weet en in de Waarheid,
Die bij u is, versterkt zijt
“.
2Petr.1: 11,12

Het belangrijkste in het Geloof is de gehoorzaamheid;
juiste gehoorzaamheid aan de Waarheid is om er vertrouwen op te stellen.
Het Geloof in God betekent noodzakelijkerwijs de hele ziel aan gehoorzaamheid te onderwerpen.
De eenparigheid met de zuivere waarheid, het Woord zuivert en vernieuwt de ziel.
Daarom staat in Handelingen 15: 9 vermeld  dat Geloof het hart zuivert.
De Heilige Seraphim kan daarom stellen, dat
het doel van het Geloof het verwerven van de Heilige Geest is.
De mens zuivert zijn ziel door de Heilige Geest, hij kan dit doen door
verlevendigen macht en reinigende kracht van Hem te ontvangen.
Geloof of de gehoorzaamheid aan de waarheid, werkt deze zuiverheid in de hand,
maar de Heilige Geest bewerkstelligt dat geloof.
De Heer, onze God zuivert de harten [2Petr.1: 8], Hij doet dat door hen de Heilige Geest.
De Waarheid is puur en zuiverend, maar toch kan het niet van zichzelf de ziel zuiveren,
maar door het gehoorzamen of te geloven en
de ziel kan slechts gehoorzamen of geloven door de Heilige Geest,
Die werkt in dat geloof; en door dat geloof wordt het gezuiverd en
geeft het gestalte aan de Liefde.

Kondakion [vergevinszondag]         tn.6
“Gids der Wijsheid,
schenker van het verstand,
Opvoeder der onverstandigen en Beschermer der armen,
bevestig en onderricht mijn hart, o Meester.
Schenk mij het woord, Gij Die het Woord van de Vader zijt,
want zie, mijn lippen houden niet op
om tot U te roepen:
Barmhartige, ontferm U over mij,
die gevallen ben”.

Februari de 21e – H. Eustathius, de belijder van Antiochië [† ca. 337]

Heilige Eustathius van AntiochiëDe Heilige Eustathius van Antiochië,
bijgenaamd Eustathius de Grote, was
bisschop en patriarch van Antiochië in de 4e eeuw.
Hij was een inwoner uit de streek Pamfylië.
Toen hij in 320 bisschop van Berea was, werd hij Patriarch van Antiochië vlak vóór het Concilie van Nicea in 325.
Zijn anti-Ariaanse polemiek tegen Eusebius van Caesarea maakte hem impopulair onder zijn collega-bisschoppen in het Oosten.

Hierop stelde Theognis van Nice, de vertrouweling van Eusebius van Nicomedia hem in staat zijn  groot verlangen om de stad Jeruzalem te zien. In Jeruzalem ontmoetten zij op hun beurt de Ariaanse pressiegroep, Patrophilus van Scythopolis, Aëtius van Lydda. Theodotus van Laodicea, en verscheidene anderen;
die met hen terug kwamen naar Antiochië.
Arius wordt door de Kerkvaders een tegenstander van God genoemd en een aanvoerder onder de ketterijen, de betiteling ''bezetenheid'' wordt bij vele ketterijen gebruiktZij verzamelden daar samen in 331 een synode.
Een losbandige vrouw, die de Arianen hadden omgekocht, werd tot de synode toegelaten, waarbij zij een kind aan haar borst zogend liet zien en verklaarde dat deze door de heilige Eustathius was verwekt.
De onschuldige heilige protesteerde en beweerde dat de Apostel het verbiedt dat een priester wordt veroordeeld, tenzij dit door twee of meer getuigen wordt aangetoond.
Deze vrouw heeft, na een lange ziekte, voor haar dood een groot aantal Ariaanse geestelijken beschuldigd
en de onschuld van de heilige bisschop openbaar gemaakt. Zij bekende dat de Arianen haar geld hadden gegeven voor deze actie.
Om ze geen meineed in haar eed wilde aanduiden,
verklaarde ze op frivole en dwaze wijze dat
het kind door de koperslager van de stad, Eustathius genaamd,
verwekt was.

In het meningsverschil met Eustathius van Antiochië komt de groeiende invloed van Origenes en zijn gebruik van een allegorische exegese van de Schrift naar voren.
De Heilige Eustathius zag in Origenes’ theologie de wortels van het Arianisme.
Eusebius, een bewonderaar van Origenes, werd door de heilige Eustathius verweten af te wijken van  de verkondiging van Nicea.
De Arianen beschuldigde hem op hun beurt weer van Sabellianisme, zoals Socrates en anderen getuigen; dit is hun algemene betoog en laster tegen iedereen die het ware orthodoxe geloof beleden.
Tijdens de synode in Antiochië werd de H. Eustathius beschuldigd, veroordeeld en afgezet, hetgeen door de keizer werd bevestigd.
Heilige Eustathius, belijder van AntiochiëDe mensen van Antiochië kwamen in
opstand tegen deze actie, terwijl
de anti-Eustathianen Eusebius voorstelden als
de nieuwe bisschop, maar deze weigerde.
De Heilige Eustathius werd
naar Trajanopolis in Thracië verbannen, waar
hij in een eenzaam bestaan ongeveer 337 overleed.
De meeste Heiligen
leiden veelal een eenzaam en geïsoleerd bestaan.
Door de gebeden van al Uw heiligen,
Heer, Jezus Christus, Zoon van God,
heb medelijden met ons en
redt ons.

Orthodoxie & het onvolkomen geheiligd volk

Alle HeiligenAlle schepselen in de hemel en
op de aarde en onder de aarde en
op de zee en alles wat daarin is,
hoorde ik zeggen:
‘Hem, Die op de Troon gezeten is, en het Lam
zij de lof en de eer en
de heerlijkheid en de kracht
tot in alle eeuwigheid’“.
Openb.5: 13

 “Dit volk benadert
Mij slechts met woorden en
eert met zijn lippen, terwijl
het zijn hart verre van Mij houdt
en hun ontzag voor Mij is een aangeleerd gebod van mensen“.
Is.29: 13

???????????????Als kind van God dien je niet ontmoedigd te worden, omdat je in jezelf zonde en onvolmaaktheid
gewaar wordt.
Een Christen mag nooit worden ontmoedigd.
Hij dient nederig, waakzaam, ja, soms angstig, maar
nooit moedeloos, of wanhopig te zijn.
David, Paulus, en zelfs de voorgangers in de kerk kunnen ook onvolmaakt zijn, we zijn immers mensen.
Maar als nieuwe mens in Christus Jezus worden
we als volkomen heilig en gelukkig beschouwd.
De plicht van de Christen is om voor zichzelf in te staan voor zijn wedergeboorte en
zijn zaligheid met vreze en beven uit te werken, want
het is God die hem dit in zijn doen en laten doet toekomen.
Een nieuw wezen, welke gedoopt is, vormt een bewijs dat God hem bijstaat
in de strijd tegen het kwaad en wanneer God hem in z’n leven bijstaat,
is de overwinning aan het einde van de weg verzekerd.
zelf-gebakken speltbroodGelovigen worden er daarom aan gehouden
om “zichzelf onophoudelijk te onderzoeken“,
niet om te beoordelen of ze volkomen geheiligd zijn,
maar of ze zijn nog steeds standvastig zijn in het Geloof,
wat zij eens hebben beleden;
of het contract wat zij met God hebben gesloten
nog steeds nagekomen wordt.
Restanten van de oude gevallen natuur blijven ondanks
het ware Geloof in Christus en een gereinigd hart voortbestaan.
De Apostel Paulus beklaagt zich hier ook over:
Het goede dat ik wil, doe ik niet,
maar het kwade dat ik niet wil dat ik doe“.
Rom.7: 15,19
Maar Paulus was er zeker van dat hij op het vergoten bloed van Christus kon vertrouwen,
tot vergeving van de zonden.
Hij vertrouwde er op dat hij een nieuwe mens in Christus zou worden en
voerde onafgebroken “strijd tegen de wetten van de menselijke natuur“, waardoor
hij zich openstelde uit te groeien tot een perfecte wezen.
Daarom is het eerste en belangrijkste, wat een Christen in al zijn zelfonderzoek voor ogen zou dienen te houden, vast te stellen of hij/zij nog steeds voldoet aan de positie van een hernieuwd mens.
Voor Christenen blijft er altijd de spanning tussen wie we werkelijk zijn, zondaren in hart en nieren, maar ook vergeven worden en geheiligd en aangenomen weten als kinderen van God.
De jaarlijkse noodzaak getuigenis af te leggen van een wedergeboorte is hiermee overduidelijk verklaard.
Vergeet niet dat wanneer een mens door de zonde [de dood] wordt onderdrukt een dood mens is.
Daartegenover staat een menselijke ziel, die tot het leven is geroepen, als een levend mens,
ook al zijn de restanten van de ziekte nog steeds een bedreiging en blijven deze aanwezig.
De “nieuwe mens” zal in Christus de dood uiteindelijk doden en bij de Opstanding de “oude mens” bevrijd zien van de zonde.

Christus geneest de verlamdeDe Goddelijke Genade zal Zich in
deze mens tot in de perfectie proberen te ontwikkelen, hoewel het hij/zij nog
steeds onder invloed van de tegenstrever wordt misbruikt.
Dit is echter geen reden waarom het ware kind Gods voor zijn nobel streven niet zijn zelfonderzoek, belijdenis en vergeving van zonden [Het Mysterie van de biecht] als vooruitgang op de geestelijke weg  zou inzetten om zijn einddoel te bereiken.

De volharding van het streven naar het heilige in een gebonden zijn aan deze wereld,
geeft aan dat je op de weg bent naar de kwaliteit, die van de Christen verwacht wordt.
De psalmist zegt hierover: “Mijn zonde staat mij voortdurend voor ogen” [Psalm 50: 5],
hetgeen eveneens de pijnlijke imperfectie van het menselijk geslacht weergeeft.
Sta op en loop“, zegt Christus tot de verlamde, “opdat gij moogt weten dat de Mensenzoon de Macht heeft op aarde zonden te vergeven“.
Matth.9: 6
We dienen elke gelegenheid aan te grijpen om te oefenen, het is de plicht van de Christen de nieuwe natuur en de ontwikkeling van het beginsel van heiligheid te cultiveren.
Om Uwentwil worden wij de ganse dag gedood, wij zijn gerekend als slachtschapen.
Maar in dit alles zijn wij meer dan overwinnaars door Hem, die ons heeft liefgehad.
Want ik ben verzekerd, dat noch dood noch leven, noch engelen noch machten,
noch heden noch toekomst, noch krachten, noch hoogte noch diepte,
noch enig ander schepsel ons zal kunnen scheiden van de liefde Gods,
welke is in Christus Jezus, onze Heer
“,
Rom.8: 36-39
De nederdaling van de Heilige Geest, PinksterenDe leden van Christus Kerk dienen
te worden tot een woonplaats de Heilige Geest.
Gelovige mensen dienen zich door Christus
te laten gebruiken als levende stenen,
waarmee Zijn Kerk, Zijn Lichaam wordt opgebouwd.
Alle gaven en talenten in het leven komen van de Heilige Geest. Deze bewerkt de mens zo, dat hij/zij de gaven ontvangen om te doen wat God met hem/haar van plan is.
God geeft die Genade niet alleen aan gewone mensen zonder invloed, maar ook aan machtige mensen, die God totaal niet kennen. Is.45: 1-5
De Heilige Geest geeft leven en bekwaamheid, ook aan ongelovige mensen.
Hij geeft vooral gaven waardoor mensen iets met hun leven gaan doen, waardoor mensen hun talenten goed gaan gebruiken.
De Geest geeft wijsheid om het Woord van God te kennen, om [Num.1: 16,17] daarover op
de juiste manier te spreken en te profeteren [Num.11: 24-30].
Het leven van de mens die door Christus verlost is, dient dusdanig veranderd te worden,
dat het bij God past. Dit leven dient ‘geheiligd‘ te worden.
Niemand kan dat uit of door zichzelf . Dat zal de Heilige Geest doen.
Wanneer de Heilige Geest ingrijpt in je leven, wordt het als nieuw, of je wilt of niet;
Hij maakt dat je het wilt.
H. Mattheüs de Evangelist, Groott Lavra, H. berg Athos, GriekenlandDe Heilige Geest leert je, hoe je je leven en je talenten op een nieuwe manier dient te gebruiken. Niet langer tegen God in, in vijandschap, maar integendeel in dienst van Hem, in Liefde.
Dan werkt door de Geest, de verlossing van de zonde, waarvoor Jezus aan het Kruis stierf,
door in je leven.
Dan worden de resultaten van je leven anders, of beter.
Dan brengt dat leven vruchten voort:
‘goede werken’ zoals dat genoemd wordt.
Goede werken zijn de vruchten van de Heilige Geest.
Goede werken, niet om bij God iets goed te maken; maar
goede werken uit dankbaarheid, omdat
je verlost bent van je misstappen.

Goede werken; Paulus noemt ze heel concreet:
“de vrucht van de Geest is Liefde, Blijdschap,
Vrede, Lankmoedigheid, Vriendelijkheid, Goedheid,
Trouw, Zachtmoedigheid en zelfbeheersing”.
Gal.5 : 22
En Paulus noemt het in zijn gevangenisbrief aan de Kolossenzen in Phrygië [3: 5-17]
zelfs ‘de nieuwe levenswandel’.
Je gaat op een nieuwe, andere manier door het leven;
je wordt als het ware opnieuw geboren.
Het maakt dat dit leven een radicaal nieuw leven wordt met een nieuwe inhoud.
De Ladder van de H. Johannes ClimacosHet is dus één vrucht, die uit negen delen bestaat,
zoals een sinaasappel uit partjes bestaat zo is het
ook met de vrucht van de Heilige Geest,
gezamenlijk groeien deze eigenschappen
tot een volle rijpheid.
Dit zijn eigenschappen die innerlijk deel uitmaken van de “nieuwe mens” in Christus.
Dit zijn kwaliteiten die het “nieuwe hart” vormgeven en de “juiste geest” aantonen, die
de genezende kracht van God doet ontstaan.
Met het “sta op” wordt je dus opgewekt; om
van binnenuit overeind te komen en dit
in het dagelijks leven te laten blijken.
Ieder partje van de vrucht van de Heilige Geest bevat de kiem van de wedergeboren menselijke geest; en bezit de Goddelijke Genade die op de gelovige Christen als een leerproces wordt overgedragen.
Veel Christelijk karaktereigenschappen zijn sluimerend aanwezig en worden op grote schaal in de cultuur van de Kerk verwaarloosd. Het lijkt wel of we weinig tot geen vertrouwen hebben om ingeslapen mensen tot vroomheid te motiveren.
Het blijkt nodig te zijn dat we door een directe crisis weer tot de orde worden geroepen;
Gedurende directe noodsituaties  brengt elk lid van een geloofsgemeenschap of het nu Christen, mohammedaan of Hindoe betreft weer vele uren door en blijkt het religieuze karakter sterker, dieper en zuiverder te zijn dan het nu is.

Het is de moeite waard uw Christendom te cultiveren. Het is de moeite waard te beschermen tegen de koude en onbeschoft aanvallen van de wereld.
Het is de wijngaard van de Heer. Zet er een heg omheen. Dan kunnen de wilde-zwijnen de vruchten van het Kruis niet roven; dan kan de vruchtbare bodem niet vertrapt worden en  verharden en onvruchtbaar worden door de voeten van niet-geïnteresseerde voorbijgangers.

>> De veertigdagentijd richt zich niet alleen op het lijden en sterven van onze Heer en Verlosser, maar vooral op onze éénwording met Christus in Zijn Dood en Opstanding in de doop.
De vastenperiode is en blijft een pelgrimstocht voor nieuwe en ‘oude’ Christenen om
zich toe te leggen op de basiskenmerken van het Christelijk leven:
jezelf verloochenen, je naar Christus toe-keren, roddel, achterklap en bitterheid afleggen en je opnieuw met Christus bekleden door geduld en bewogenheid [d.w.z. Liefde] aan te trekken.
In de tijd van keizer Constantijn waren Christenen bezig óf om zich voor te bereiden op hun eigen doop óf actief om anderen te begeleiden die zich voorbereidde op zijn of haar doop.
Christus nederdaling ter helle, Fra Angelico [ca. 1437-1446]Wanneer dit in onze tijd beschouwd wordt als een automatisme, een door de Kerk opgelegde periode voorafgaand aan Pasen, dan wordt het eens tijd dat we onze Heer en hemelse Verlosser, Jezus Christus weer
in het middelpunt van onze tijdsrekening gaan zetten.
Hoe dragen we het mooie van in Hem gedoopt te worden over aan al die zoekers en
versterken we dit voor bestaande gelovigen?
Hoe kunnen we bewust bepaalde regels volgen om ons leven in Christus vorm geven, opdat Gods Heilige Geest ons weer de fijngevoeligheid kan geven om te onderscheiden waar het werkelijk op aankomt <<.
cf. opinie J. Witvliet Nederlands Dagblad 18-febr. 2015

Orthodoxie & Boetvaardigheid en terugkeer tot het Hart

Profeet JoëlMaar ook nu nog luidt het woord des Heren:
Bekeert u tot Mij met uw ganse hart, door
te vasten met tranen en rouwklacht.
Scheurt uw hart en niet uw klederen en
bekeert u tot de Heer, uw God.
Want genadig en barmhartig is Hij,
lankmoedig en groot van goedertierenheid,
berouw hebbende over het onheil.
Wie weet, of Hij Zich niet wendt en berouw heeft en een zegen achter Zich laat overblijven,
tot een spijsoffer en een plengoffer voor de Heer, uw God.
Blaast de bazuin op Sion, heiligt een vasten,
roept een plechtige samenkomst bijeen.
Vergadert het volk, heiligt de gemeente, roept de ouden bijeen, vergadert de kinderen en de zuigelingen; de bruidegom zal uit zijn kamer treden en de bruid uit haar bruidsvertrek.

Laat de priesters, de dienaren des Heren,
tussen de voorhal en het altaar wenen en zeggen:
Spaar, Heer, uw volk en geef uw erfdeel niet prijs aan de smaad, zodat
de heidenen met hen zouden spotten.
Waarom zou men onder de volken zeggen: Waar is hun God?
Toen nam de Heer het op voor zijn land en Hij kreeg medelijden met zijn volk.
De Heer antwoordde zijn volk:
Zie, Ik zal u koren, most en olie zenden, zodat gij daarmede verzadigd wordt en
Ik zal u niet meer prijsgeven tot een smaad onder de volken.
Ik zal van u wegdrijven die uit het Noorden en hem verjagen naar een dor en woest land,
zijn voorhoede naar de oostelijke zee en zijn achterhoede naar de westelijke zee en
zijn stank zal opstijgen en zijn vuile lucht zal opstijgen, want
hij heeft grote dingen gedaan.
Gods Volk verwacht heil van bovenVrees niet, o land, jubel en verheug u, want
de Heer heeft grote dingen gedaan.
Vreest niet, gij dieren van het veld, want
de weiden der woestijn groenen, want
het geboomte draagt zijn vrucht, vijgenboom en wijnstok geven hun rijkdom.
En gij, kinderen van Sion, juicht en verheugt u in de Heer, uw God, want
Hij geeft u de leraar ter gerechtigheid;
ja, regenstromen laat Hij voor u nederdalen, vroege regen en late regen, zoals voorheen.
De dorsvloeren zullen vol koren zijn en de perskuipen van most en olie overstromen.
Ik zal u vergoeden de jaren, toen de sprinkhaan [alles] opvrat,
de verslinder en de kaalvreter en de knager, mijn groot leger dat Ik op u afzond.
Gij zult volop en tot verzadiging eten en
gij zult loven de naam van de Heer, uw God, die wonderbaar met u gehandeld heeft;
mijn volk zal nimmermeer te schande worden
“.
Joël 2: 12-26 – lezing van het 6e uur

Keer op uw pad terug naar de Heer, uw God, want
Hij is genadig en barmhartig.
Hij is lankmoedig, groot van goedertierenheid en
is bedroefd over het onheil
dat Hij op u afzond “.
Joël 2: 13
Gedurende de vasten is er door de week geen goddelijke Liturgie. In de lezing van het zesde uur roept de profeet Joël het Gods volk op tot bekering.
Om ons deze diepe verandering van het hart te doen bereiken,
teneinde onze God welgevallig doel te aanvaarden,
beschrijft de profeet vier paden tot daadwerkelijke bekering.

We dienen in staat te zijn om onze slechte gedachten en passies te vast te stellen.
Dan kunnen wij de verantwoordelijkheid aanvaarden voor de rampen, die onze zonden hebben veroorzaakt.
Wij erkennen dat God “Zich ingezet heeft voor Zijn land”, maar dat “Hij Zijn volk heeft gespaard”
Joël 2: 18
Tot slot danken we God voor “de genezing [ons herstel] van de jaren toen de sprinkhaan [alles] opvrat, de verslinder en degene die ons kaalvreet en de knager“.
Joël 2: 25
We betalen een hoge prijs voor onze slechte gedachten en ongecontroleerde passies,
welke ons tot slaaf maken van de wereld, waarin we wegkwijnen onze menselijkheid.
Zoals de heilige Gregorius van Nyssa ons uitlegt:
De mens, die ooit leefde in de geneugten van het Paradijs,
is overgeplaatst naar dit ongezonde en vermoeiende oord,
waar zijn leven gewend raakte aan ongevoeligheid en
daarvoor in de plaats legde passie en corruptie beslag op de mens.
De zonde verovert de burcht van de ziel [de tempel] als een tiran . . . .
Want het hele scala van passies,
de woede en de angst, de lafheid en de brutaliteit,
de depressie evenals het plezier,
de haat, strijd en genadeloze wreedheid,
zowel de jaloersheid als de vleierij en
ook de onbeschaamdheid spannen samen op verwondingen,
het zijn allemaal totalitaire machthebbers, die ons trachten te beheersen
“.
— > “En leidt ons niet in verzoeking,
maar verlos ons van de boze”
Onze Vader

Inderdaad zijn onze hartstochten agressieve tegenstanders,
die ons tot smaad aanzetten
Joël 2: 17, 19
Ze bezoedelen onze goede naam die we in Christus hebben ontvangen.
Geen wonder dat God roept ons op om zich te bekeren:
Bekeert u tot Mij met uw gehele hart, door te vasten met tranen en rouwklacht.
Scheurt uw hart en niet uw klederen en bekeert u tot de Heer, uw God
“.
Joël 2: 12, 13

H. Johannes Climacos [van de Ladder]De profeet Joël plaatst Gods aanbod van genade
voor ons voor ogen; we krijgen opnieuw een kans om de gemeenschap met God te herstellen en in Hem te gaan leven.
Volgens Johannes Climacos [van de Ladder]:       >>>
Berouw is de vernieuwing van de doop.
Bekering is een contract aangaan met God voor een vernieuwd [tweede] leven.
Iemand die berouw toont verwerft zich de nederigheid
pdf : THE LADDER OF DIVINE ASCENT by John Climacos
“De Hemel-ladder van Johannes Climacos, step 5.1

Joëls profetie laat ons de Icoon van berouw zien,
aan ons als de gemeenschap van Gods volk,
zodat we deze visie kunnen aanvaarden en ons tot echte boetelingen bekeren.
Vasten is voor priesters een tijd om
met luide trompet . . . de mensen op te roepen
Joël 2: 15, 16
Deze oproep is aan iedereen gericht ondanks de leeftijd, zuigelingen en
zelfs de jonggehuwden die hun huwelijkse geneugten [vs. 16] opzij dienen te stellen.

Samen dienen we als Gods volk, we janken voor onze zonden.
We staan voor het altaar en roepen:
Heer, spaar uw volk, geef uw erfdeel niet prijs aan smaad, zodat
de ongelovigen ons bespotten en zeggen: Waar is nu hun God?
“.
Joël 2: 17

God op Zijn beurt verklaart dat Hij Koning Davids pleidooi zal beantwoorden en
Zijn aangezicht afkeert van al onze zonden en al onze ongerechtigheden uitdelgt“.
Psalm 50: 9
God verlangt niet de dood van de zondaars, maar dat zij zich bekeren en leven.
Profeet Joël herinnert ons er hier aan dat
” de Heer onze God genadig en barmhartig is . . . lankmoedig en rijk van goedertierenheid,
ja, zelfs berouw hebbende over het onheil dat hij over ons heeft laten komen”
Joël 2: 13

Laat ons “met goede moed de strijd aangaan;
blij en met een goed gemoed,
want de Heer heeft grote dingen met ons gedaan”.
Joël 2: 21

Profeet Joël 2: 25God “zal [ons] als voorheen besprenkelen met de vroege en de late regen
wanneer we ons inzetten om ons te bekeren.
Joël 2: 23
Hij “zal ons herstellen [terugvoeren] naar onze oorspronkelijke staat” die
weggevreten is door zonden zoals bij bacterievuur.
Joël 2: 25

“Bekering die plaatsvindt in diep berouw en verbonden is met belijdenis
doet de ogen van de ziel de grote dingen van God zien”
Orthodox Psychotherapy [2005]aldus Metropolitan Hierotheos Vlachos
boek: Orthodoxe Psychotherapie, blz. 142
Bekering is het grootse werk dat
we tijdens de Grote en Heilige Vasten verrichten,
waardoor we “de Naam van de Heer [onze] God loven voor alles wat Hij zo wonderlijk voor ons heeft gedaan“.
Joël 2: 26
Laten we ons hart openstellen en
ons tot de barmhartige Heer richten!

  1. D.Dat wij de tijd van ons leven die ons nog overblijft in vrede en boetvaardigheid mogen voleindigen, vragen wij de Heer“;
    A.Geef het Heer? “.
    >> uit de vragende Litanie
    Goddelijke Liturgie van
    de heilige Johannes Chrysostomos

Orthodoxie – Vasten, een strijd tot behoud van het Geloof

Apostel JudasJudas, een dienstknecht van Jezus Christus en
een broeder van Jacobus, aan 
de geroepenen, die
in God, de Vader, geliefd en voor Jezus Christus bewaard zijn:
Barmhartigheid, Vrede en Liefde zal  u vermenigvuldigd worden.
Geliefden, daar ik mij in alle opzichten beijver u te schrijven over ons gemeenschappelijk heil, zie ik mij genoodzaakt het te doen met de vermaning tot het uiterste te strijden voor het geloof, dat
eenmaal de heiligen overgeleverd is.
Want er zijn zekere mensen binnengeslopen
– reeds lang tevoren tot dit oordeel opgeschreven –
goddelozen, die de genade van onze God in losbandigheid veranderen en onze enige Heerser en Heer, Jezus Christus, verloochenen.
Maar ik wil u te binnen brengen – gij hebt het immers alles eens voor goed vernomen –
dat de Heer een volk uit het land Egypte verlost heeft, maar
een andermaal hen, die niet tot geloof gekomen waren, verdelgd heeft; en
dat Hij engelen, die aan hun oorsprong ontrouw werden en hun eigen woning verlieten,
voor het oordeel van de grote dag met eeuwige banden onder donkerheid heeft bewaard
gehouden;
zoals Sodom en Gomorra en de steden in hun nabijheid, die
op gelijke wijze als genen haar hoererij hebben botgevierd en ander vlees achternagelopen zijn,
daar liggen als voorbeeld, onder een straf van eeuwig vuur.
Desgelijks bezoedelen ook deze dromenzieners hun vlees, verwerpen
wat heerschappij heet en lasteren de heerlijkheden.
Maar Michael, de aartsengel, durfde, toen hij met de duivel in twist gewikkeld was
over het lichaam van Mozes, geen smadelijk oordeel uitbrengen, doch hij zei:
De Heer straffe u!
Zij echter lasteren al wat zij niet kennen en
in hetgeen zij, gelijk de redeloze wezens, van nature weten,
ligt hun verderf“.
Judas 1: 1-10

De auteur is Judas, een dienstknecht van Christus en de broer van Jacobus.
Wij nemen hier aan dat hij zich voor stelt via iemand die
aan de ontvangers van deze brief goed bekend zal zijn,
Jacobus, die de leider van de kerk in Jeruzalem was.
Jacobus was niet alleen een Kerkleider, maar de apostel Paulus verwijst naar Judas als
broeder  van de Heer“.
Gal. 1:19
Apostel Jacobus, broeder des HerenWe lezen in Marcus 6: 3, dat Jezus had twee broers had, die de naam Jacobus en Judas droegen.
Naar men aanneemt waren dit broers uit een eerder huwelijk van hun vader Joseph, de timmerman.
Dit boek is dus mogelijk geschreven door Judas, de jongere broer van Jezus Christus.
Als dat zo is begint hij zichzelf niet te roemen door zich te identificeren
met zijn bloedband maar hij dient zich net als iedereen aan – als een dienaar van Jezus Christus.

Judas richt zijn schrijven tot een bepaald publiek:
Tot hen die door de Genade van de Heilige Geest
in God de Vader geroepen zijn,
woorden daardoor kinderen van God de Vader,
die in Jezus Christus worden bewaard
“.
Met andere woorden, hij schrijft naar een groep mensen,
die de reddende kracht van Jezus Christus hebben ervaren,
die door God geroepen zijn om met Christus een relatie aan te gaan en
die door Jezus worden beschermd, voor Christus geestelijk intact worden gehouden.
De geroepen kinderen Gods worden dus ook behouden en beschermd ons tegen iemand die “de genade van God in ontucht verdraait en
de enige Heer God en onze Heer Jezus Christus ontkent“.
Judas 1: 4
Onze Heer geeft ons een complete en eeuwige trouw,
een vast fundament voor onze ziel,
die noch aan herziening of wijziging blootgesteld dient te worden.
Dit geloof “is voor eens en voor altijd aan de heiligen overgeleverd“.
Judas 1: 3

Christus, de bron des LevensHoe kan de Kerk aan een dergelijke bewering vasthouden
in een wereld waar alles voortdurend aan
verandering onderhevig is?
De bron van deze radicale zekerheid ligt vast
in de Heer Jezus Zelf, onze vleesgeworden God;
wie of wat kan Hem ooit vervangen?
Er zal nooit een verbeterde versie van onze Heer en Verlosser mogelijk zijn, God, als onze Heer, Schepper
en Verlosser kan onmogelijk gemoderniseerd worden!
De verkondiging die Hij in gang heeft gezet is
de onveranderlijke Openbaring van God Zelf.
Wij bezitten de unieke,
onherhaalbaar openbaarmaking van de eeuwige God,
die onveranderlijk en onveranderbaar is ontvangen en
ook zo dient te worden doorgegeven.
De Heer onze God en Vader heeft altijd
voor “eens en voor altijd” [vs.3] hetzelfde, gehandeld.
Hij aan Zijn apostelen een onveranderlijke Weg overgeleverd,
Hij heeft het Leven en de Waarheid voor alle menselijke wezens en
voor ieder tijdperk, plaats en omstandigheid gegeven.

Wanneer de Vaders van het 7e Oecumenische Concilie de verklaring ondersteunen
voor het gebruik van iconen in de Kerk, konden ze dit onbevangen en
nergens door geremd verklaren:
Dit is het Geloof van de Apostelen, dit is het geloof van de Vaderen, dit is het Orthodox Geloof.
Dit is het geloof dat voor de gehele kosmos is vastgesteld
“.

Hoe geven wij die onveranderlijkheid van ons Geloof tijdens de vastentijd weer?
De Orthodoxie is onze rots te midden van de opkomende getijden en stromingen,
waarbij de wereldschokkende gebeurtenissen de zeeën van het leven onzuiver en
daardoor niet doorzichtig maken.
Daarom wordt te midden van deze storm de periode van de vasten geplaatst,
een door God gegeven gelegenheid om ons anker te hechten aan de solide rots van
de  onvergankelijke, onbevlekte en onverwelkelijke erfenis,
die in de hemelen weggelegd is
“.
1Petr.1: 4
God geeft ons deze veertig dagen de mogelijkheid onze gehechtheid
aan de onveranderlijke Ene weer te herkennen en te vernieuwen.
Moge God ons de ogen openen, zodat we kunnen “het ware Licht weer kunnen aanschouwen“, ons hart weer open te stellen en “de hemelse Geest” opnieuw mogen ontvangen.
MAG Hij ons bijstaan bij het bepalen dat Christus de enige en zekere basis van ons leven vormt, zoals we “de onverdeelde Drie-eenheid aanbidden; want Deze heeft ons gered“.
Goddelijke Liturgie H. Johannes Chrysostomos

In deze brief spoort Judas ons aan om “de strijd aan te gaan . . .
om het geloof te behouden
“.
Judas 1: 3
H. Johannes Climacos [van de Ladder]De strijd aangaan” is in het oorspronkelijke Grieks
hetzelfde werkwoord dat bij de martelaren gebruikt wordt
voor de strijd ten opzichte van de dood in de Romeinse arena’s.
Het diepste mikpunt van het menselijk bestaan,
de bron van leven voor iedere Christen, ligt
in ons onwankelbaar Geloof.
We zijn niet geroepen om een abstracte verzameling van
aannames of formules die door de Kerk bedacht zijn te verdedigen.
Wij strijden voor ons eeuwig bestaan
als Goddelijk geïnspireerd mens.

Judas verheugt zich in het evangelie.
Hij staat te popelen om erover te praten.
Hij heeft een enig en favoriet onderwerp en dat is wat
Jezus Christus heeft gedaan om ons te redden.
Als Judas maar over één ding kon praten, dan is dit
wat hij zou kiezen om te bespreken.
Het is net of Judas maar één onderwerp heeft en
als je hem voor langere tijd z’n gang zou laten gaan
zou hij snel weer terug komen op zijn favoriete onderwerp en
dat is wat Jezus Christus voor ons heeft gedaan.
Judas verheugt zich in de Blijde Boodschap, die ons voor eens en voor altijd is overgeleverd.
Het is niet een vaag iets waarmee niemand zich kan verenigen.
Het is niet een Boodschap die telkens maar weer verder evolueert en
op die wijze van alles zou kunnen betekenen.
Het is de Blijde Boodschap van Jezus ‘verzoenende dood en Opstanding, welke
God Zelf heeft aangekondigd waarbij zondaren met Hem verzoend werden
door het verlossingswerk van Jezus Christus.
Hij herinnert er ons aan bij het begin van deze periode dat
ons iets is toevertrouwd en dat we ons moeite dienen te getroosten om
dit zorgvuldig voor onszelf en het nageslacht te bewaken.
Het is veel meer waard dan al het andere dat is al aan ons toevertrouwd.
We zouden het beter dienen te bewaken.
Paulus schrijft aan Timotheüs:
Bewaar door de Heilige Geest, Die in ons woont,
het goede, dat aan u allen is toevertrouwd
“.
2Tim.1: 14
Het is iets dat is aan ons gegeven is om te beschermen, te koesteren en
wij zijn geroepen om het te behouden, te bewaken en het te koesteren.
Judas verheugt zich in Deze Blijde Boodschap, omdat dit het belangrijkste is wat er bestaat.
Hij laat ons zien wat het betekent om door het evangelie Vreugde en Vrede te ontvangen.

Binnen onze geest ervaren we het leven als een niet aflatende stroom van turbulente gedachten.
De Heer beveelt ons toch om het schip van onze ziel en deze innerlijke turbulentie te stabiliseren.
Christus waarschuwt ons hoogstpersoonlijk:
Want uit het hart komen boze overleggingen,
moord, echtbreuk, ontucht, diefstal, leugenachtige getuigenissen,
godslasteringen.
Dat zijn de dingen, die een mens onrein maken,
maar het eten met ongewassen handen maakt een mens niet onrein
“.
Matth.15: 19-20

Eerst en vooral is de periode van vasten een tijd voor een innerlijke strijd,
voor het afsnijden van onze gedachten en passies.

Evagrios van Pontus stelt bijvoorbeeld:
De gedachte van het verlenen van gastvrijheid
kan door de menselijke erkenning afgesneden worden
wanneer ons niet een gedachte overheerst,
die ons vraagt ter wille van de Heer gastvrij te zijn
“.
Laten we deze periode gebruiken om onze warrige gedachten te ordenen,
tot de vaststelling van een nieuw begin en tot het verkrijgen van de vaardigheid
voor ons Geloof op te komen.
Een Geloof dat voor
eens en voor altijd aan de heiligen is toevertrouwd“.
Judas 1: 3

Want door genade zijt je behouden, door het geloof en
dat komt niet uit jezelf: het is een gave van God;
niet uit werken, opdat niemand zich erop zal beroemen
“.
Eph.2: 8,9
Door de genade, waarin God Zijn grote liefde en
Zijn overweldigende goedertierenheid in Christus heeft bewezen
worden we immers behouden.
Door deze Genade zijn we vanuit de toestand van de dood naar het leven overgebracht.
De mens voert oorlog en maakt ruzie,
Adam, de eerste mens, heeft het voor zijn nageslacht verbruit;
maar Christus [Χριστός, de Messias] heeft als eerste mens laten zien
hoe wij met elkaar om horen te gaan.
Alle HeiligenHij heeft de dood overwonnen en
met Hem mogen wij een nieuw leven beginnen.
Als je Jezus lief hebt maak je geen ruzie, voer je geen oorlog, wil je geen kwaad doen en
komt er een immense vrede in je hart.

Iedere gelovige dient
tot het uiterste te strijden voor dit Geloof,
dat nu eenmaal voor al de Heiligen
een strijdpunt is en
zal blijven.

4e zondag als voorbereiding op de grote vasten – Verdrijving van Adam uit het Paradijs, bekend als de Vergevingszondag

De verdrijving uit het Paradijs, de tuin van EdenWant, indien door de overtreding van de ene de dood [door de zonde] als koning is gaan heersen door die ene,
veel meer zullen zij, die de overvloed van genade en van de gave der gerechtigheid ontvangen, leven en
als koningen heersen 
door
de ene, Jezus Christus
“.
Rom.5: 17

In de Orthodoxe Kerk wordt het woord                                                                                               zonde begrepen als te zijn afgeleid van
het Griekse begrip amartia [αμαρτία], hetgeen betekent “het missen van een doel“.
Evagrios van Pontus [Gr: Εὐάγριος ὁ Ποντικός, 345-399]
vertelt ons dat amartia dient te worden beschouwd als
een “misbruik [van] wat God heeft geschapen“[Philokalie].
De Orthodoxe Kerk ontleent deze geëigende definitie van haar visie over
de zonde aan Evagrios en dit draagt weer bij aan de volgende uitdrukking:
dat zonde als een ziekte of gebrek dient te worden beschouwd‘ [Morelli, 2006, 2008].
Net zoals de orthodox theoloog Meyendorff ons reeds in 1974 op het volgende wees:
Zonde verhoudt zich in de Orthodox-Christelijke antropologie vooral als een ziekte“.

De basis van de ervaring van de zonde vormen de hartstochten, die
ons ertoe aanzetten “het doel te missen” en dit kan zich ontwikkelen tot
een chronische geestelijke ziekte of zonde.
De opvatting van het begrip zonde als ziekte is geheel in overeenstemming met
de geestelijke verkondiging van Christus.
Zijn uitlating tot de Farizeeën, die Hem bespotten, luidt immers:
” Zij, die gezond zijn, hebben geen geneesheer nodig maar zij, die ziek zijn.
Gaat heen en leert, wat het betekent:
Barmhartigheid wil Ik en geen offerande; want Ik ben niet gekomen om
rechtvaardigen te roepen, maar zondaars
“.
Matth.9: 12,13
Hoe heeft de mensheid vatbaar kunnen worden aan de ziekte die zonde heet?
Om deze vraag te beantwoorden, dienen we terug te gaan en te onderzoeken
wat we weten over God en Zijn schepping.

Greek orthodox priest, CapernaumDe mens is van nature goed
Centraal staat dat de mens,
als wezen door God foutloos is geformeerd,
omdat God ook alleen maar goede dingen schept, wordt de mens ook geacht foutloos geschapen te zijn.
Dat blijkt uit de passages in Genesis die beweren dat de mens is geschapen naar het beeld en de gelijkenis van God:
En God schiep de mens naar Zijn beeld;
naar het beeld van God schiep hij hem,
mannelijk en vrouwelijk schiep Hij hen
” [Gen.1: 27]; en:
Toen vormde de Heer God de mens van stof uit de aardbodem en
in zijn neusgaten heeft Hij de adem des levens geblazen;
zo werd de mens een levend wezen
“[Gen.2: 7].

De mens kiest, onder invloed van de boze, voor de zonde
De duivel, de tegenstrever, daarentegen, is de bron van wanorde, van de chaos.
De duivel werkt niet als Gods tegenovergestelde, maar
alleen als een leugenaar en vernietiger –
als iemand die Gods waarheid verdraait en
agressief Gods scheppingsorde afbreekt.
In het Grieks betekent diabolo [διάβολο] de “verdeeldheid zaaier,
de afscheider en de lasteraar”.
Johannes schreef: “De duivel zondigt vanaf den beginne“.
1John.3: 8
Chritsus geneest de mens van de Gardeense demonenJohannes werpt een nog beter licht op
de aard van de duivel en zijn boosaardigheid
tijdens het gesprek dat Jezus met de Farizeeën had:
Gij hebt de duivel tot vader en wilt de begeerten van uw vader doen.  Die was een mensenmoordenaar van den beginne en staat niet in de waarheid, want
er is in hem geen waarheid.
Wanneer hij de leugen spreekt,
spreekt hij naar zijn aard, want

hij is een leugenaar en de vader van de leugen“.
John.8: 44

De Satan vernietigt onophoudelijk goedheid en orde,
hij is de leugenaar die ten opzichte van de mens
dodelijk in opstand komt tegen God en
hij heeft alleen eeuwig oordeel en veroordeling als einddoel.
H. Maximos de Belijder vertelt ons:
De duivel is zowel een vijand van God en
degene die zich ten opzichte van God wreekt, wraak neemt”.
En om Uw vijanden brengt God vijand en wreker ten verderve“.
Psalm 8: 2
Hij is Gods vijand hetgeen hij laat blijken in zijn haat ten opzichte van God en
op de wijze waarop hij een destructieve liefde voor ons mensen heeft verworven, door
zijn pogingen ons door middel van sensueel genot te laten instemmen en daarmee te
zorgen dat we de hartstochten niet langer onder controle hebben en
meer waarde hechten aan wat is vergankelijk is dan wat eeuwig behouden blijft“.
Philokalia

AppleDe breuk deed zich voor toen de satan Adam en Eva van de boom der kennis van goed en kwaad aten.
De boom werd in de tuin van het Paradijs geplant met fruit waarover God bevolen had dat
er nooit van mocht worden gegeten.
God legde de mens het gebod op:
Van alle bomen in de hof moogt gij vrij eten,
maar van de boom der kennis van goed en kwaad,
daarvan zult gij niet eten, want
ten dage, dat gij daarvan eet,
zult gij voorzeker sterven
“.
Gen.2: 16-17
Satan verleidde Adam en Eva door te stellen dat
als zij aten van de vrucht zouden ze
“… als God zouden wezen, goed en kwaad kennende“.
Gen.3: 7
Zoals we weten, zijn onze voorouders er niet in geslaagd om te gehoorzamen en de
gehele materiële schepping viel in wanorde.
De aard van hun zonde was dat ze de schepping boven de Schepper van het leven plaatsten [die de alomvattende kennis en wijsheid bevat] die alleen van God kan komen.
Om de woorden van bisschop Hilarion Alfeyev te gebruiken:
Het kwaad kwam niet door de wil van God in de wereld, maar door toedoen van de mens die de duivelse misleiding verkoos boven het goddelijk gebod. Van generatie op generatie valt het menselijk ras met dezelfde fout van Adam in herhaling en wordt door valse waarden bedrogen en zijn degenen die het ware geloof in God en de waarheid in Hem veronachtzamen“.
Of zoals vader John Meyendorff ons duidelijk maakt:
God had de controle over de wereld van de mens – aan henzelf toevertrouwd.
Maar de mens koos ervoor om door de wereld te worden beheerst en
daardoor verloor de mens zijn vrijheid, het ‘beeld en gelijkenis aan God’.
Hij werd vervolgens onderworpen aan de kosmische vastberadenheid, welke hem
zijn “passies” bezorgden en waarin de ultieme macht tot de dood toebehoort“.

adam & evaDe verdrijving van de mens uit het paradijs
De mensheid is geschapen in dienst van het paradijs
en met het paradijs wordt het leven in en met God opgevat, hetgeen tot in alle eeuwigheid wordt voortgezet.
De kerkvaders beschreven dat de leugen die de Satan aanbood een cruciale dimensie van Gods oorspronkelijke gebod
niet van de vrucht te eten’
inhield.
Ja, de Satan had gelijk met zijn opmerking dat Adam en Eva – als goden zou worden – en daarmee
de kennis van goed en kwaad zouden verkrijgen,
maar hij heeft hen daarbij niet verteld dat ze daarmee ook gevangenen van het kwaad zouden worden.
Het resultaat van hun ongehoorzaamheid was voor Adam en Eva catastrofaal.
Adam en Eva verloren de Geest van God en werden daarvoor in de plaats
onderworpen aan het stof, uit aarde waaruit zij gemaakt zijn.

De mens werd aan de aarde gebonden in plaats van aan haar Schepper.
Hij werd verbannen uit het Paradijs, want door de kennis verwierf hij de scheiding van God en kon hij niet langer een deel nemen aan de oorspronkelijke eenparigheid, die hij voorheen bezat. Genesis staat als volgt stil bij deze tragedie:
God zei tegen hen: ‘Want stof zijt gij en tot stof zult gij wederkeren . . .’.
Daarom heeft de Heer, onze God hem uit de tuin van Eden verbannen om de aardbodem te bewerken, waaruit hij genomen was.
Hij verdreef op deze wijze de mens; en Hij plaatste in het oosten van de hof van Eden cherubijnen met een vlammend zwaard, welke heen en weer werd bewogen, om
de weg naar de boom des levens te bewaken
“.
Gen.3: 11,19,23,24
De H. Gregorius van Nyssa weeklaagde,
Zo verloor de mens, die zo belangrijk en kostbaar was, zoals de Schrift beschrijft,
de eigenschap die hij van nature bezat . . . door zijn zonde en
werd hij bekleed met het beeld van klei [aarde waaruit hij gevormd was] en
werd sterfelijk” [Musurillo, 1979]
Sommige kerkvaders wijzen erop dat wanneer Adam en Eva God hadden gehoorzaamd,
zij gerijpt zouden zijn in inzicht en onderscheidingsvermogen en  uiteindelijk
toch goed en kwaad hadden leren kennen zonder dat
zij gevangenen van het kwaad zouden zijn geworden.

Het herstel en de verheffing
De Heer, onze God maakte klederen van dierenhuid voor Adam en EvaMaar God liet als reactie Adam en Eva
niet troosteloos en ontredderd achter.
Onmiddellijk na hun verdrijving begon Hij met de herstel van Adam en Eva
[en de gehele mensheid] door hen
met dierenhuiden te bekleden.
En de restauratie werd voortgezet door het verbond met Noach en de belofte dat God via aan Abrahams nageslacht een redder tot
genezing van de catastrofale breuk zou sturen.
Dit herstel is voltooid in de dood en Opstanding van Jezus Christus.
Het van de Anaphora-gebeden in de Orthodox liturgische praktijk drukt dit prachtig uit:
Gij hebt de Profeten tot hem gezonden en wondere daden verricht door Uw Heiligen, die in elk geslacht opnieuw uw welbehagen vonden.
Gij hebt tot ons gesproken door de mond van Uw dienaren, de Profeten, Die ons
de komende verlossing voorspelden
“.
Uit: Goddelijke Liturgie van Basilius de Grote

In Adam en Eva zijn wij deelgenoot geworden aan de erfzonde, hoewel
het begrip van de term erfzonde in de Orthodoxe Kerk – op sommige cruciale punten –
verschilt van de interpretatie van de westerse kerken.
De Orthodoxe Kerk leert niet dat wij automatisch de schuld van Adam beërven.
Integendeel, we delen in de zonde van Adam doordat we in een wereld geboren worden
waar de gevolgen van de zonde de overhand hebben.
Deze gevolgen zijn onder andere de -fysieke, mentale en spirituele- gebrokenheid van ziekte en dood. Onze natuur is geschonden.
Door onze passies, zijn wij onderworpen aan verleidingen, gevoelig voor de zonde en
delen in de dood.

Plezier en Waakzaamheid, 2010 Taiwan CollectieDe unieke nadruk op de erfzonde
in de Orthodoxe Kerk heeft gevolgen voor
Haar onderricht over hoe de dood van Christus de mensheid verlost.
Het bekende vers uit het Evangelie van Johannes bevestigt aan ons de grote liefde van God voor de mensheid door
de komst van Zijn Zoon:
Want zó heeft God de wereld lief gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat  een ieder, die in Hem gelooft, niet verloren ga, maar eeuwig leven zal hebben“.
John.3: 16
Christus’ vrijwillige offer aan het Kruis was niet om Gods wraak tevreden te stellen,
de gedachte aan het verlangen om iemand  te straffen voor de zonde;
[als een “plaatsvervangende verzoening” zoals sommige westerse theologen het formuleren]. Integendeel, de dood van Christus aan het Kruis stelt Christus in staat de dood teniet te doen,
zoals blijkt uit het feit dat Hij de mens voor eens en altijd uit de dood heeft opgewekt.

Door de verbroken relatie van Adam met God is het kwaad in de wereld gekomen en
vormde hiermee de kiem van ziekte en dood voor al de volgende generaties.
Christus herstelt, als Degene Die de dood heeft overwonnen, deze relatie door
de dood door Zijn dood te vernietigen.
Hij wordt daardoor de Bemiddelaar tussen de mensheid en de Vader,
de brug over de onoverbrugbare kloof, de Overwinnaar van de dood,
de Verlosser van ziel en lichaam.
Christus was de enige mens die de Wet van Mozes niet verbrak:
Want wij hebben geen hogepriester, die niet kan meevoelen met onze zwakheden,
maar een, die in alle dingen op gelijke wijze [als wij mensen] is verzocht geweest, doch
zonder te zondigen
“.
Hebr.4: 15
Christus gehoorzaamheid tot gerechtigheid vernietigt de dood [straf] die Adam in zijn
ongehoorzaamheid ten deel viel en Christus’ vrijwillige offerdood maakt
Zijn opstanding uit de dood mogelijk.

In de brief van de Apostel Paulus aan de Romeinen staat een overzicht
van het Orthodox besef over ziekte en de dood en geeft aan
hoe er genezing in de wereld tot stand komt:
Wij weten immers, dat onze oude mens mede-gekruisigd is, opdat
aan het lichaam van de zonde haar kracht ontnomen zou worden en
wij niet langer slaven van de zonde zouden zijn; want
wie gestorven is, is rechtens vrij van de zonde.
Indien wij dan met Christus gestorven zijn, geloven wij, dat
wij ook met Hem zullen leven, daar wij weten, dat
Christus, nu Hij uit de doden is opgewekt, niet meer sterft:
de dood voert geen heerschappij meer over hem.
Want wat zijn dood betreft, is Hij voor de zonde eens voor altijd gestorven
wat zijn leven betreft, leeft Hij voor God
“.
Rom.6: 6-10
We zijn tot het leven in Christus gekomen door de doopWe zijn tot
het leven in Christus gekomen door de doop; de onderdompeling in de wateren stelt een persoon in staat in de dood van Christus te worden gedoopt [opgenomen te worden] en te worden opgevoed in
de gelijkenis van Zijn Opstanding [zie Rom.6: 1-10].
De doop is de eerste stap tot het herstel van lichaam en ziel,
een terugkeer uit het gevolgen van de ongehoorzaamheid die Adam en Eva hebben ondervonden, teneinde de gemeenschap met God op je te nemen.
De belofte van God is dat deze reis zal kunnen eindigen in Zijn Koninkrijk, maar
dit vooruitzicht [dit zalig einde] is geenszins gegarandeerd maar
onderhevig aan beproevingen en welslagen in de strijd.
Ons geloof in God dient te worden aangetoond, dat is, gehard worden in het vuur van de verdrukking, zoals de Apostel Petrus ons bijbrengt en wordt niet gevonden als strijd ontbreekt.
Johannes de Theoloog vatte het samen in het laatste boek van de Schrift:
Wie een oor heeft, die hore, wat de Geest tot de gemeenten zegt.
Wie overwint, hem zal Ik geven te eten van de boom des levens, die
in het midden van het Paradijs van God staat
“.
Openb.2: 7
De mensen, die horen en gehoorzamen zijn de mensen, die
op de laatste dag de belofte van het eeuwige leven zullen ontvangen.

Hartstochten: de neigingen tot zonde
Na de val, werd de mensheid bijna onlosmakelijk verbonden slechts egocentrische [op zichzelf gerichte] keuzes te maken, daartoe aangezet door de hartstochten [de lusten] in plaats van keuzes te maken op basis van de hoogste vorm van medemenselijkheid, liefde [agape].
De heilige Isaac van Syrië vertelt ons:  “Toegeven aan het vlees
veroorzaakt in ons beschamend driften en onbetamelijke fantasieën
“.
De hartstochten komen voort uit het hart van de persoon.
Jezus leert het ons Zelf:
Want van binnenuit, uit het hart der mensen, komen de kwade overleggingen,
ontucht, diefstal, moord, echtbreuk, hebzucht, boosheid, list,
onmatigheid, een boos oog, godslastering, overmoed en domheid.
Al die slechte dingen komen van binnen uit naar buiten en
maken de mens onrein“.
Marc.7: 21-23
Paulus schrijft ons:
Want toen wij in het vlees waren, werkten de zondige hartstochten, die door
de wet geprikkeld worden, in onze leden, om voor de dood vrucht te dragen;
maar thans zijn wij van de wet ontslagen, dood voor haar, die ons gevangen hield, zodat
wij dienen in de nieuwe staat van de Geest en niet in de oude staat van de letter
“.
Rom. 7: 5,6
Het werk van de hartstocht kan zich voltrekken bij zowel degenen die één leven vormen met Christus en die met Hem een de huwelijksverbintenis zijn aangegaan.
In beide gevallen passies leiden ze tot een keuze van zelfgenoegzaamheid tegenover
de redelijke verbintenis, waarmee men zich heeft bekleed.
De heilige Maximos de Belijder vertelt ons:
Zelf-liefde is een hartstochtelijk, hersenloze liefde voor het eigen lichaam.
Het tegenovergestelde is liefde en zelfbeheersing.
Een mens welke door eigenliefde wordt beheerst wordt door alle passies overheerst
“.
Philokalie

Hartstocht kan individuen vatbaar maken voor de tweespalt tussen God en de mensheid.
Paulus waarschuwt ons hiervoor:
Het dient u duidelijk te zijn, wat de werken van het vlees zijn:
ontucht, onreinheid, losbandigheid, afgoderij, toverij, veten,
twist, afgunst, uitbarstingen van toorn, zelfzucht, tweedracht,
partijschappen, nijd, dronkenschap, brasserijen en dergelijke,
waarvoor ik u waarschuw, zoals
ik u gewaarschuwd heb, dat wie dergelijke dingen bedrijven,
het Koninkrijk Gods niet zullen beërven
“.
Gal.5: 19-21
De Kerkvaders schrijven deze toe aan de demon die door middel van welke hartstocht dan ook nooit vermoeid zaal raken de eenheid tussen God en de mensheid te verbreken.

Tobias en Sarah bidden, terwijl de aartssengel Raphaël de demon van de lust aan banden legtEen voorbeeld van hoe dit werkt kan
ons onderkenning bijbrengen.
De demon van lust, zo laten de kerkvaders ons weten, kan ons gehele leven toe-eigenen.
De huidige, moderne samenleving
faciliteert deze ziekte. Seks wordt overal verspreid voor ieder wat wils:
kunst, mode, muziek, nieuws, pornografie [met name internet] en bij het aanprijzen van de aankoop tot bijna elk product, van auto’s tot computers.
De seculiere [reclame-]wereld laat overduidelijk lichaamsdelen zien,
met name de genitale gebieden.
De Kerkvaders waren duizend jaar geleden al op de hoogte van dergelijke verlokkingen, dus er is niets nieuws onder de zon, waaruit blijkt hoe de mensheid er aan verslaafd is.
De heilige Isaac de Syriër schreef:
Hartstocht wordt veroorzaakt door hetzij directe beelden of door sensaties die het geheugen met beelden belasten, die in eerste instantie niet door hartstochtelijke bewegingen of gedachten worden ingegeven, maar die in latere instantie de geestesgesteldheid oproept“.
Een manier voor de trouwe volgelingen van Christus om met deze passies om te gaan,
zo vervolgt de H. Isaac de Syriër:
“. . . . . Hun gedachten dienen zich aan niets te hechten;
zij dienen alleen op hun eigen ziel gericht te zijn
“.
Men dient altijd en overal een keuze te maken
tussen Christus en de demon.
Heilige Paulus vroeg zich daarom af:
Wie zal ons scheiden van de liefde van Christus?
Verdrukking of benauwdheid of vervolging of honger,
of naaktheid, of gevaar, of het zwaard?
Zoals geschreven staat:
Om Uwentwil worden wij de ganse dag gedood, wij zijn gerekend als slachtschapen.
Maar in dit alles zijn wij meer dan overwinnaars door Hem, die ons heeft liefgehad.
Want ik ben verzekerd, dat noch dood noch leven, noch engelen noch machten,
noch heden noch toekomst, noch krachten,
noch hoogte noch diepte, noch enig ander schepsel
ons zal kunnen scheiden van de liefde Gods,
welke is in Christus Jezus, onze Heer
“.
Rom.8: 35-39

De veeleisendheid van iemands Hartstochten
Waakzaamheid en onderscheidingsvermogen zijn de belangrijkste deugden die
dienen te worden toegeëigend door degenen die door Christus’ inwoning in hen
de macht van de passies trachten te overwinnen.
Ilias de Presbyter vertelt ons:
De demons voeren tegen onze zielen
in de eerste plaats oorlog door middel van onze gedachten
“.
Philokalia
Het zou zo moeten zijn dat Orthodoxe Christenen een “spirituele woestijn” voor zichzelf dienen te benoemen om hen te verwijderen uit de “verleidingen” van de wereld, die alom om ons heen in het moderne leven aangeboden wordt.
Geestelijke dood treedt op wanneer deze hang naar de wereld het eigen ik tot middelpunt maakt.

De H. Maximos de Belijder leerde dit ook: “Het egoïsme en de slimheid van de mensen, vervreemden hen van elkaar en het verdraait de wet en deze hebben onze enige menselijke natuur in vele fragmenten verdeeld”. Hoeveel te meer zijn de woorden van de H. Maximos van toepassing op die van ons in onze zoektocht naar vereniging met God en geldt dit tevens voor de hele mensheid!

Onderlinge verdeeldheid is een gevolg van de zonde
Zonde staat gemeenschap, de communio in de weg, hetgeen wel de gespletenheid [of verscheurdheid] wordt genoemd.
De heilige Johannes Chrysostomos zegt: “De Kerk leidt je tot het berouw voor je zonden en wist ze uit, want daar bevindt zich de Geneesheer [niet de strenge rechter], de Enige Die je na onderzocht te hebben, vergeving van zonden verleent“.
Als de Kerk een “hospitaal” is, dan bestaat Haar rol daarin om de breuk tussen God en de medemens te genezen. Zonde verbreekt het gericht zijn op God en Zijn Wil en wordt daarom beschouwd een ziekte of gebrek zijn. Genezing brengt ons weer terug in de oorspronkelijke staat.

Goddelijke Liturgie [16th cnt].We weten dat deze genezing tot stand komt tijdens het ontvangen van de heilige Mysteriën van de Heilige Doop, de Biecht, de Ziekenzalving en door het ontvangen van het Heilig Lichaam en Bloed van Christus tijdens de Goddelijke Liturgie.
Tijdens de Goddelijke Liturgie van Johannes Chrysostomos, worden we herinnerd aan alles wat God voor ons deed:
hoe Hij ons vlees op Zich heeft genomen, Zijn Kruis, het Graf en de Opstanding.
Het doel is om ons met Hem te verzoenen:
Gij hebt ons uit het niets tot het zijn gebracht, en nadat wij gevallen waren,
hebt Gij ons doen opstaan. Gij hebt onophoudelijk alles gedaan om
ons in de Hemel te leiden en ons Uw komend Koninkrijk te schenken
“.
Wij dienen er telkens aan herinnerd te worden dat
toen Christus ons de Eucharistie openbaarde, Hij tot ons zei;
Neem eet: dit is Mijn Lichaam, dat voor u gebroken wordt tot vergeving van zonden” en “Drinkt allen hieruit: dit is Mijn Bloed van het Nieuw Verbond, dat voor u en voor velen vergoten wordt, tot vergeving van zonden“.

De mens was ongehoorzaam aan de waarachtige God, Zijn Schepper,
door het bedrog van de slang en de in hem wonende zonde bracht hem de dood.
Daarop werd de mens in Gods rechtvaardigheid verdreven vanuit het Paradijs naar deze wereld, zodat hij moest keren tot het stof waaruit hij genomen was.
God heeft Zich niet geheel en al afgewend van Zijn schepsel en is het werk van Zijn Handen niet vergeten.
In Zijn innige Barmhartigheid heeft God voor de mens de Verlossing van de Wedergeboorte ingesteld, die zou geschieden door de tweede persoon van de Drie-eenheid, het Woord, Christus.
Christus is op aarde verschenen om te leven en God heeft door Hem tot ons gesproken en heeft ons door het water van de Doop gereinigd en geheiligd door de Heilige Geest.
ResurrectionHij heeft Zichzelf gegeven als losprijs voor de dood, waaraan wij allen verkocht waren door de zonde.
Door Zijn Kruisdood is Hij afgedaald in de hades en doordat Hij het heelal met Zichzelf vervulde heeft hij de smarten van de dood ontbonden.
Hij is opgestaan op de derde dag en heeft zo de weg gebaand voor alle vlees tot de Opstanding uit de dood; het was immers niet mogelijk dat de Oorsprong van het Leven onder de Macht zou komen van het verderf.
Op deze wijze werd de Eersteling van de ontslapenen ook de Eerstgeborenen uit de doden, opdat Hij van allen en in alles de Eerste zou zijn.