2e zondag als voorbereiding op de grote vasten – het berouw van de verloren zoon

de gelijkenis van de verloren zoon
(Luc.15, 11-32)
Vignet van Jan Luiken uit het boek historie van het O.T & N.TWanneer je de term “verloren zoon” hoort,
wordt je aangenaam verrast en
krijg je bijna sympathie voor dit personage.
De “religieuze cultuur” heeft bijgedragen aan deze wijze van verkondiging, want het ontkracht en vermindert de inhoud van het Evangelie.
Woorden hebben een geschiedenis.
Ze ontstaan, ontwikkelen zich en passen zich aan veranderende omstandigheden aan.
Soms verdwijnen ze ook weer, na korte of lange tijd.
Daarom dien je altijd de diepere betekenis, de etymologisch betekenis van de woorden van God, het Woord en het indringende en profetische karakter van gelijkenissen te zoeken.
Want in feite betekent “verloren” niets meer of minder dan een “verrader“.
Het zou daarom beter zijn om over de ‘verloren en gevonden zoon” te spreken.

In een paar zinnen vat de Heer de geestelijke geschiedenis van de hele mensheid samen.
Dit sluit volledig aan bij de liturgische opgang in het jaar, omdat
we immers aan het begin staan van de “opgang” naar de Opstanding, de grote vasten.

Christus is aan het einde van zijn openbare leven:
Hij is de steden en dorpen van Galilea doorgetrokken om het goede nieuws van het Koninkrijk Gods te verkondigen en deed dit meestal via gelijkenissen.
Tollenaars en zondaars, degenen die de Wet niet te gehoorzaamden, benaderden bereidwillig Jezus om hem te gehoorzamen.
Daarop morden de Farizeeën en schrift-geleerden en bovendien ontvangt Hijzelf zondaars en eet met hen
” [Luc.15: 1-2].
In reactie hierop geeft de Heer drie gelijkenissen die één geheel vormen:
het verloren schaap, de verloren zoon en de verloren drachme.
Vreemd genoeg worden de laatste twee alleen vermeld door de heilige Lucas
[waarbij dezen bovendien nog  worden opgevolgd door de ontrouwe dienaar].
Deze drie gelijkenissen vormen een samenhangend geheel en
zijn van groot belang in het kader van
de soteriologische [uit het Grieks σωτηρ, sootèr, redder] drie-eenheidstheologie

De man die twee zonen heeft staat voor de hemelse Vader.
De twee zonen zijn, volgens het overgrote deel van de kerkvaders,
de wereld van de engelen en die van de mens.
Het verloren schaap en de verloren drachme staan voor de gevallen mens,
terwijl de andere 99 en 9, die verloren hebben, de engelachtige wereld omvat.
Deze kunnen worden gelijkgesteld met twee soorten spirituele mensen:
de grootste tak, de eerste tak van de erfgenamen en laat de jongste, die het koninkrijk erven (4) .
In koninklijke families, is de hoofdlijn de lijn die van de vorst afstamt [meestal de oudste zoon van de koning]; opvolgende erfgenamen zijn afkomstig van de zonen.

De jongste toont buitengewone vrijmoedigheid: hij vraagt ​​de vader zijn erfdeel.
De onbevangen emotie klopt hier niet, want er was geen erfenis omdat zijn vader niet gestorven was.
Slechts een mens is in deze gelijkenis van God in staat om zich een ​​dergelijke vrijheid toe te eigenen!
De hoogmoedigheid ten top; de Vader is het dan ook niet verplicht om dit te accepteren.
Maar de Almachtige Vader toont [ten opzichte van de mens] een ongekende vriendelijkheid:
Hij verdeelde hij zijn activa onder de twee zonen.
Waar bestaat deze  activa, deze “goederen” uit?
Dit is alles wat we om niet van God cadeau krijgen,
het leven, de intelligentie, de schoonheid,
de kracht en bovenal de Genade.
Het tweede wat in deze ongelooflijke gebeurtenis plaats vindt is dat de jongste zijn boeltje bij elkaar pakt en zijn vader verlaat en zich ver van Hem en de zijnen verwijderd;
[“naar een ver land”, dat wil zeggen hij verlaat het prototype van het goddelijke en
begeeft zich op het goddelijk ongelijke pad].
En daar, “leeft hij zijn eigen eenzame leventje” zonder God,
hij  doet wat hij leuk vindt en jaagt er zijn erfenis als afval doorheen
“een leventje in luxe”; hij verwerpt de Genade en is alleen gericht op zichzelf,
op zijn eigendom, zijn genot en zijn macht.
Wanneer de oudste zoon de jongste aanklaagt omdat hij
” die uw bezit heeft opgemaakt met slechte vrouwen [overspel]” [Luc.15: 30], betekent
dit dat de jongste door de wereld werd beheerst en
dat hij God terzijde stelde.

Dit eerste deel van deze levenshouding komt overeen met die van
Adam en Eva in het paradijs en hun verdrijving naar de wereld
vanwege hun ongehoorzaamheid [hoogmoed].
Wij gelovigen zijn van mening dat een ver land waar “honger” heerst en
waar de mens leeft in het gezelschap van varkens op hetzelfde moment,
het samenwerking met de demonen betreft en
de mens die de vijandige natuur aanneemt, vol distels en doornen [zie Gen.3: 18]
hij is in opvatting afgeweken en is bezeten door de satan.

In dit land heerst de hongersnood en
de jongste heeft honger.
Dit is een voorbeeld van de ondergang, hetgeen de betekenis omvat van de geestelijke ondergang. Ver van God kan de mens alleen maar verhongeren,
de nieuwe mens zal zich alleen te goed doen aan het Woord van God,
Zijn liefde, Zijn Goddelijk voedsel – het lichaam en bloed van Christus -,
door de Heilige Geest kan de geest van de mens
het beeld van God [Gods gelijkenis] in zich voeden.
De verloren zoon, pentekening van Rembrandt van RhijnDe mens heeft een grote zwakte:
hij is niet in staat te leven en
alleen maar in de Heer te worden vervuld,
in de onophoudelijke vereniging met God.
Iedereen die afwijkt van de Heer zal echter “honger” lijden.
En deze honger naar de Heer is wonderbaarlijk!
Want omdat het onlosmakelijk verbonden is met een wonder: “zal de jongste zich [uiteindelijk !] herstellen”.

Hij was alleen maar met de buitenkant bezig, het leven buiten het zelf te zoeken,
in plaats van te vertrekken, maakt hij nu een beweging  naar binnen [internaliseren],
om het nog duidelijker te stellen, hij dringt binnen in de kern van zijn wezen,
hij laat de Heilige Geest toe tot hem te naderen.
En daar in de diepste diepten van zijn [verborgen] hart,
begint hij na te denken over zijn leven aan de leiband van de wereld,
aan zijn lijden, aan zijn vader en het verloren geluk.
En zie, dit is de gigantische stap voorwaarts op het pad van de bekering:
de voorbereiding die van binnen plaats vindt en zuiverend werkt.
Doe niets, vraag geen genade aan anderen, zoek noch enige rechtvaardiging,
maar belijdt je zonde;
Vader, ik heb gezondigd tegen de hemel en tegen U
[tegen de Heilige Drie-eenheid, waaronder uw Vader] en
daarna het berouw:
ik ben het niet langer waard uw zoon te worden genoemd;
maak mij tot een van uw dagloners
“.

Zondag van de verloren zoonChristus leert ons dit grote Mysterie van berouw,
vertrouwt ons deze verborgen schat toe.
Bekering komt na de zonde door de jongste begaan.
Hij verachtte de Liefde van zijn vader, weigerde de gelijkenis met Zijn beeld.
Door de Genade en Goddelijke Kracht van God
te verlangen, hervindt hij zich nu,
plotseling in haar prachtige glans.
Hij zegt: Ik ben het niet waard Uw evenbeeld te zijn, om Uw ​​huis als de mijne te beschouwen,
in Uw glorie te verblijven en het geduld te ondergaan wat U met mij als met een
eenvoudige dienaar opbrengt, een vreemdeling,
iemand die wordt betaald voor zijn dagelijks werk.
De mens ontmoet in dit tonen van berouw de Grootsheid van God, Die hem geneest.

Christus openbaart als een Heerser het element van de Goddelijke Gedachten:
hij tilt een tipje van de sluier op over het hemels Koninkrijk.
De Vader, Die staat te wachten op de terugkeer van zijn zoon,
de horizont afzoekt, in de hoop dat wij terugkeren tot Zijn gelijkenis Vader “staat Hij voortdurend op de uitkijk”, dat wil zeggen wanneer we de weg tot berouw nog maar nauwelijks hebben betreden, de weg naar tot het hemels Koninkrijk.
En als Vader heeft Hij medelijden met ons”
en bewondert ons als jongste, die inspanning betoont.
En niet alleen dat, hij loopt hem tegemoet om hem te ontmoeten,
dit verkort de lange weg terug naar de bron,
Hij neemt ons in de armen en geeft ons een kus van vrede.

Zodra de onderliggende bedoeling van berouw in het hart ontloken is,
is de verademing van de vergeving niet veraf.
Hier krijgen wij het beeld te zien van Christus’ komst in de wereld, we verkorten het lijden door het inzicht van het Geloof van Abraham en
de Vaderlijke kus geeft ons een beeld van komst van de Heilige Geest.
De Vader geeft ons de tijd om berouw te tonen, de jongste die tot bekering is gekomen is degene die  vergeving mag ontvangen. Het berouw werd binnen geopenbaard.
De vergeving van de Vader is onvoorwaardelijk, als Heer der Heerscharen.
Er is dan ook blijdschap in de hemel rond de troon van God.
De Vader verheugt Zich omdat “Deze zoon van Mij dood was en is weer levend is geworden;
hij was verloren en is gevonden
“.
In dit tweede deel van het verhaal ontmoeten we de verlossing door Christus verkregen:
Hij verhief de mens en zette hem op de troon van God.

Zondag van de verloren zoon [detail]Vervolgens spreekt deze gelijkenis over de oudste zoon: dit deel is theologisch nogal complex maar op het spirituele vlak eveneens toegankelijk.
We geven hier geen gedetailleerde exegese, omdat deze te lang is; maar we bieden
een enkel denkpatroon.
De oudste zoon, die altijd dicht bij zijn Vader verbleef, is trouw gebleven en
deelt alles met Hem.
Dit kan gezien worden als
een beeld van de engelenwereld die trouw aan God belijdt.

Na de Apocalyps, “volgt slechts een-derde van de engelenwereld de satan in zijn opstand;
twee-derde zijn op deze wijze trouw aan God gebleven sinds ook zij geschapen werden“. . [zie, de staart van een grote draak welke een derde van de sterren aan de hemel wegsleepte en op aarde neerwierp” [Op.12: 4]]. Dit is de mening van vele kerkvaders.

Maar de extreem lange dialoog tussen de Vader en [eerstgeboren lijkende] zoon is soms nogal  confronterende en mysterieus hetgeen het uiterst moeilijk verklaarbaar maakt in theologische kwesties.
Aan de andere kant kan dit ook worden opgevat als een geestesgesteldheid van een van de erfgenamen.
Het gaat over mensen die altijd trouw zijn gebleven aan God, of zij die niet ooit afgedwaald zijn van de Wet, die nimmer enige twijfel hebben ondervonden en die hun ziel en zaligheid aan de Kerk hebben gewijd, de grote zonden die de mens van God scheiden zorgvuldig hebben ontweken.
Zij worden de rechtvaardigen genoemd.
Er hebben dergelijke prachtige zielen in de Kerk bestaan, niet alleen individuen, maar ook gezinnen, die volledig overtuigd van God, hun leven hebben doorgebracht.
De onvergelijkelijke Goedheid van God aan de goddelozen, terwijl
de rechtvaardigen grote ontberingen hebben geleden om Christus’ wil,
kan een heel grote geestelijke test vormen.
En de ziel kan hiermee een groot verdriet hebben ondergaan, tot vele vergoten tranen toe.
In de Bijbel vinden we hier veel voorbeelden van:
> Koning David klaagt in de Psalmen over het schaamteloos geluk welke de goddelozen genieten,
> Job vervloekt de dag dat hij geboren werd,
> zo zal de oude Tobit God verzoeken om te mogen sterven;
> zoals de profeet Jona vlucht voor de goedheid van de Heer om
de goddelozen zullen in verlegenheid te brengen.
>>> Bijna alle rechtvaardigen hebben wel een dag beleefd met deze bitterheid,
het verdriet over het kwaad dat triomfeert, arrogant en zo te zien onschuldig.
En dit zal nimmer volledig worden gerechtvaardigd, totdat
deze gevallen wereld voorbij zal zijn.
Alleen het Oordeel geeft enige troost, omdat de ongerechtigheid over de gehele  schepping bekend zal worden gemaakt.
De goddelozen zullen vergeving verkrijgen wanneer zij berouw tonen, maar het kwaad zal universeel en permanent worden gestraft.
En de eerstgeboren zoon zal dan ongetwijfeld blij zijn met de verandering van de  jongste en beiden zullen samen met volle teugen genieten van de vreugde van hun Vader.

Psalmen op basis van Waarheid samengesteld – Psalm 2

??????????????????????????????????????????????????????????????Het is wel even schrikken als midden in
ons bestaan de goddelijke spotlach uit de hemel losbarst en als een rollende donderslag nog een tijdje blijft na rommelen.
Daarop waren Witte Huis noch Kremlin,
het Elysée noch het Haagse torentje ook
maar één seconde voorbereid;
eh . . . , hierin was niet voorzien.
De goddelijke lach is er niet minder
gul en dus veelzeggend om.
Integendeel, want God richt zich tot en tegen de machtigen van de aarde.

Waarom woeden de heidenen?
Waarom zinnen de volken op ijdelheid?
In opstand zijn de koningen der aarde;
de vorsten zijn samengeschoold.
Zij zijn in opstand tegen de Heer,
en tegen Zijn gezalfde[n].
Zij zeggen: Laat ons hun boeien verbreken,
laat ons hun juk van ons afwerpen.
Maar die in de hemelen wonen lacht hen uit:
de Heer bespot hen.
Dan spreekt Hij tot hen in Zijn toorn,
in Zijn gramschap brengt Hij hen in verwarring.
Doch ik ben door Hem als koning gesteld,
over Sion, Zijn heilige berg.
Om de bevelen des Heren
bekend te maken en te verkondigen.
De Heer toch zei tot mij: Gij zijt Mijn zoon;
heden heb Ik u verwekt.
Vraag Mij, dan geef Ik u volkeren tot erfdeel;
de einden van de aarde tot uw bezit.
Gij zult hen weiden met ijzeren staf,
Hen stukslaan als aardewerk.
Nu dan, koningen, wees wijs: wordt onderricht, gij allen die de aarde oordeelt.
Dient de Heer in vreze,
juicht Hem toe met ontzag.
Aanvaardt onderricht, opdat de Heer niet vertoornd wordt en
jullie verloren gaat van de gerechte weg,
wanneer straks Zijn toorn ontbrandt.
gelukzalig zijn allen,
die op Hem hebben vertrouwd
“.
Psalm 2,
vert. klooster ROC Den Haag

de zoon [david] op de troonWe leven in een merkwaardige tijd,
de mens doet zich tegoed met hetgeen hij ontmoet.
Maar is het goed voor de wereld en de maatschappij wat zij ontmoeten?
Wij fungeren als luchtbellen, kunnen nauwelijks ademhalen, door de laag korsten van kunstmatige
geformeerde ismen [afgeleid van het Gr. –ισμός], welke ons jaar in jaar uit steeds verder belasten.
Deze tonen ons slechts een glimp van het goddelijke licht en zuiveren een fractie van de lucht om de gemodificeerde massa nog enigszins
tegemoet te komen.

Lach zo veel als je wilt ,
schepselen in jullie in beton-en-ijzer en in glas-en-lak gegoten paleizen van onze tijd.
” ‘Eet, drink, en laten we vrolijk zijn’, zoals van ouds” is de moderne uitdrukking,
‘Rook [wat dan ook], laat je glas vullen en wees grappig / De kroeg en de uitgaanscentra vormen de pasvorm en de juiste woning voor je goddeloos bestaan

Ja, we leven in merkwaardige tijden.
Kinderen krijgen voorgeschoteld dat er geen toekomst zit in de kunst en
wordt geen gelegenheid geboden hun eigen creativiteit te ontwikkelen,
zich al dan niet in spirituele zaken te verdiepen, dat
doen ze maar als ze zelf oud [en wijs?] genoeg zijn.
Wel krijgen ze te horen dat er geen toekomst zit in dat soort zaken en dat
zij zich dienen te spiegelen aan succes in politiek en bedrijfsleven.
Maar bijna de helft van de studenten die afstuderen vindt geen werk; want
er is gewoon geen werk voor de richtingen waarin zij afstuderen.
Creativiteit wordt buitengesloten en omgaan met je gevoelens al in een vroeg stadium gedood. Er is geen ruimte meer om buiten te spelen, dus vergapen ze zich maar op irreële virtuele voorstellingen [tv, lap-top, telefoon of tablet].
Er is geen tolerantie meer, iedereen heeft overal zijn commentaar klaar en ouderen zijn bij het minst of geringste kwaad op jonge mensen, degenen die ze zelf verpest hebben.
Het is onvoorstelbaar – een complete generatie staat altijd en overal in contact met elkaar – maar weet niet hoe ze werkelijk dient te communiceren; iedereen liegt on-line of het de gewoonste zaak van de wereld is.
Is het dan niet verwonderlijk dat ze met hun 25e nog niet weten – wat voor toekomst zij voor zichzelf op zouden kunnen bouwen?

Het mantra van de tegenstrever ‘ IK HEB’ viert hoogtij – daar komt al het negatieve vandaan; dat je met wijsheid en compassie kunt leven, wordt in dit bestaan ter zijde geschoven.
De veelkleurige wijsheid van onze God en het profetisch perspectief, welke als ontdekkend en vernieuwend voor de persoonlijkheid zelf kan worden beschouwd, krijgt totaal geen aandacht, om over de eschatologische verwachting en de Bijbelse jaarfeesten maar niet te spreken.

Ondanks dat behaagt het Christus om Zijn Volk vrij te kopen en te ondersteunen.
Hij doet dat op een zodanige wijze dat het een eenheid vormt met Zijn eigen Levenswerk en Hij maakt daarmee kenbaar dat de lof alleen aan Hem toebehoort.
Hiermee maakt Hij Zijn vijanden in verwarring wanneer ze Zijn Getuigenissen niet onderhouden.
Voor een buitenstaander lijkt de tegenstand tegen het Christelijk Geloof op te bloeien;
het Geloof wordt bedreigd en verwacht wordt dat het z’n tijd heeft gehad.
De tegenstand vertrouwt erop dat het verzet kan scoren, Maar hun
verzet brengt altijd verwarring en schande teweeg .
God verwart niet alleen hun plannen, maar maakt hen tevens tot speelbal om Zijn
intenties te bewerkstelligen.
Zo gebeurde het toen Hij Mozes naar Israël zond om hen uit Egypte te bevrijden.
Omdat de Farao niet voldeed aan Gods [via Mozes] bevel, werden de ongemakken voor Egypte ondraaglijk. En dit overkwam Egypte ondanks het feit dat de Farao Israël een zwaarder regime van slavernij oplegde.  De farao werd door een opeenvolging van ernstige oordelen berispt en verhardde  zelf des te meer en was vastbesloten om de Israëlieten zoveel hij kon in Egypte vast te houden.

Doortocht in de Rode ZeeMaar hij kon hen nog geen dag of uur
vast te houden, daar God dit reeds lang
vóór die tijd aan Abraham
bekend had gemaakt.
Gods beloften waren, naast een talrijk nageslacht, ook een eigen land, waarin
zij allerlei zegeningen zouden verkrijgen.
Daarna werden de Egyptenaren verslagen, waarbij de Farao en
zijn legers in de Rode Zee omkwamen.
Hierbij werd de Naam van de God van Israël steeds meer bekend en alom openbaar.
Dit zou niet mogelijk zijn geweest wanneer de farao het volk van Israël
zonder aarzeling en oponthoud had laten gaan.

Op dezelfde wijze verliet Christus met Hemelvaart de aarde,
Zijn volgelingen werden als schapen zonder herder beschouwd.
De wereld spande samen om Gods belangen te onderdrukken en
de herinnering aan Zijn volk weg te poetsen.
Maar de methoden waar zij gebruik van maakten werkten tegen hun eigen bedenksels in.
Zij, die door de vervolging, de dood van Martelaren navolgden, werden uiteen gejaagd, doch
predikten het Woord waar ze ook gingen.
De Blijde Boodschap verspreidde Zich daarop van plaats tot plaats en
het aantal volgelingen nam dagelijks toe.
Nu de Joodse leiders en de overpriesters deze woorden hoorden,
waren zij hierover in verlegenheid gebracht en
vreesden wat daarvan komen zou
“.
Hand.5: 24
Stuttgarter Psalter - Cod.bibl.fol.23, Fol.In bepaalde gebeurtenissen kwam
de Heer hoogstpersoonlijk tussenbeide en toonde Zijn Macht door te tonen dat
het hart en leven van Zijn tegenstanders volledig in Zijn handen waren.
De hooghartige Herodes werd plotseling geslagen door een onzichtbare hand en
stierf aan een walgelijke en dodelijke ziekte                                                                                       [Hand.12: 23]
Hij viel, verslonden door wormen; maar het succes van het Evangelie, die
hij had verondersteld te weerstaan, sterk toegenomen en te verspreiden.
De woedende ijver van Saulus van Tarsus [Hand. 9] tegen de waarheid, werd
een andere manier het zwijgen opgelegd.
Jezus, die hij onwetend vervolgd, verscheen hem in de weg naar Damascus,
toen hij dreiging en moord tegen de discipelen verspreidde.
Zijn woede werd ontwapend en maakte hem tot een pronkstuk van Zijn Genade
Paulus werd een oprecht en succesvolle prediker van het Geloof dat hij getracht had te vernietigen.

Het Verbond met de Joden werd overgedragen aan de heidenen, waar de oppositie niet minder vruchteloos bleek te zijn.
Hoewel de heidenen regelmatig beïnvloed werden en er prat op gingen de Christelijke leer te hebben onderdrukt, werd de Blijde Boodschap, in weerwil van hun pogingen om het te voorkomen, toch  uitgedragen.
De slechtste en de beste van de Romeinse keizers bleken zowel ambitieus als kansloos, in hun pogingen om het werk van God in de kiem te smoren.
Uiteindelijk verkreeg de Christelijke religie, in de regeerperiode van Constantijn, het fiat en de bescherming van het keizerlijke gezag.
Het bleek echter al snel dat de geloofsovertuiging welke vanuit het Nieuwe Testament werd verkondigd weinig voordeel van deze revolutie verkreeg.
Hoewel de verering van heidense afgoden geleidelijk afnam en in diskrediet werd gebracht,
waren de mensen voor het overgrote gedeelte slechts in naam veranderd.
De wereld lag nog steeds in het boze [1John.5: 19] en het ware Christendom was nog steeds onderhevig aan vervolging.
Wanneer de naam ‘Christian’ niet langer als hatelijke en verachtelijk werd beschouwd, werden er al snel nieuwe namen bedacht om de ware dienaren Gods te stigmatiseren.
De kerkelijk leiders werden geleidelijk aan in de adellijke stand verheven totdat de verborgenheid der ongerechtigheid alom regeerde in de Godshuizen.
De vervolgingen van het pontificaat zijn ongeëvenaard en overtroffen die van het heidendom.
Zaccheus, God heeft mij hier geplaatst met een doelEn zij, die de christenen metterdaad ondersteunden, werden beperkt in hun mogelijkheden, zoals
de vroegere elite gedwongen werden op de bergen en
in de woestijnen te dwalen en zich te verbergen in
de spelonken en grotten van de aarde [Hebr.11: 38].
Toch bleef er ondanks alle tegenstand nog een restant over ter de verkiezing van de Genade, die niet kon worden gedwongen het merkteken van het beest te dragen.
En dat terwijl onder vervolgers, die alleen het lichaam maar kunnen doden, de strijdende Kerk leek te verzwakken, nam het aantal deelnemers aan de triomferende Kerk toe.

Uiterlijk, werd de Kerk van Christus vaak vernederd, maar telkenmale werd het onverwacht nieuw leven ingeblazen. De zon brak weer van achter een donkere wolk door en het licht van het Evangelie werd wijd en zijd verspreid, zoals in het begin in dagen van de Apostelen.
In welke vorm dan ook zal het Christendom worden beleden en beschermd en
de kracht ervan worden ontkend en bestreden.
En tot op de dag van vandaag is dit na te gaan door
de ervaring dat allen, die in Christus Jezus godvruchtig willen leven op
de een of andere manier vervolgd zullen blijven worden [2Tim.3: 12].

Door Abraham heeft God ons de belangrijkheid van het Geloof geopenbaard,
alsmede de verstrekkende gevolgen van het Geloof.
Uw vader Abraham heeft zich erop verheugd
Christus’ 
dag te zien en hij heeft die gezien en zich verblijd“.
John.8: 56
Dit wordt ook door Paulus bevestigd:
En de Schrift, die tevoren zag, dat
God de heidenen uit geloof rechtvaardigt,
heeft tevoren aan Abraham het evangelie verkondigd:
In u zullen alle volken gezegend worden.
Zij, die uit het geloof zijn,
worden dus gezegend tezamen
met de gelovige Abraham“.
Gal.3: 8,9

Orthodoxie & de uiteindelijke beoordeling

Laatste oordeel -icoon detail, de wederkomst van onze Heer en Verlosser“Nu is buiten alle tegenspraak,
dat het mindere door het meerdere
wordt gezegend.”
Hebr. 7: 7
De Heer Jezus Christus heeft
Zijn volgelingen zorgvuldig [bij-]gesproken over  het einde der tijden, wanneer
ons het Laatste Oordeel te wachten staat.
Hij deed dit uit Liefde, omdat ook hij als grootste pedagoog bekend is met
het gegeven dat angst tegenover de liefde staat.
Op die dag zullen de gelovigen deze woorden te horen:
Komt, gij gezegenden van mijn Vader,
beërft het Koninkrijk, dat u bereid is van
de grondlegging van de wereld af“.
Matth.25: 34
niet van deze wereldRechtschapen dienaren van de Meester
– die dienen te worden beschouwd als “mindere“, omdat
we de volmaaktheid alleen door Zijn genade verkrijgen –
zullen dan de ultieme zegen van Christus verkrijgen,
van hun leraar, die “beter” is – voorzeker, de beste.

Bij die andere gelegenheid,
wanneer de Moeder Gods en Joseph het kind Jezus naar de tempel brachten
om Hem aan de Heer te presenteren” [Luc.2: 22],
zien we dat de mindere eveneens gezegend werd door de betere.
H Simeon in de tempel met Christus in zijn armenSimeon neemt het kind in zijn armen en
erkent dat hij hier de vleesgeworden redding van het menselijk ras aanschouwt.
Nu laat Gij, Heer, uw dienstknecht gaan in vrede, naar uw woord,
want mijn ogen hebben uw heil gezien, dat Gij bereid hebt voor het aangezicht van alle volken:
Licht tot verlichting van de heidenen en
heerlijkheid voor uw volk Israël“.
Luc.2: 29-32

De apostel Paulus bevestigt dat God de Vader
Zijn ultieme zegen heeft gegeven aan Zijn volk door
de Zoon, Die Hij gesteld heeft tot erfgenaam van alle dingen,
door wie Hij ook de wereld geschapen heeft“.
Hebr.1: 2
De verschijning van de Zoon van God zet het Oude Verbond om in een splinternieuw
– en een beter Verbond.

O.T.- altaar voor het brandofferOvereenkomstig het oorspronkelijke verbond, werden de verschillende offers van Gods volk naar de tempel gebracht om
gezegend te worden door middel van de zegening van de Levitische priesters.
Zoals koning Salomon dit laat zien bij de inwijding van de Tempel [2Kron.6: 1-7,10],
een verscheidenheid aan zegeningen werden, met dankoffers aan God, geofferd,
opdat de Heer in de aardse behoeften van de mensen zou blijven voorzien [2Kron.6: 29-30].
Zoenoffers werden gebracht, opdat God vergeving zou kunnen schenken [2Kron.6: 22-23]. “Wend U dan tot het gebed van uw knecht en tot zijn smeking, Heer, mijn God en
hoor naar het geroep en het gebed, dat uw knecht voor uw aangezicht bidt”
.
2Kron.6: 18-19
De daad van aanbidding werd onder het Oude Verbond bij het woord gevoegd  en
werd altijd verbeeld door de verschijning van de ultieme Hogepriester, die de ultieme zegen uitsprak. Inderdaad, de mensheid blijft zonder ophouden alle goede dingen van God ontvangen:
voedsel, kleding, onderdak, alles wat we maar nodig hebben.

Onze God heeft ons uit alle volkeren  geroepen, tot
instelling van een nieuw tijdperk teneinde in
de christelijke bedehuizen over de hele wereld
namens de mensheid te danken.
Act of Canonical CommunionOnze lof en dank voor Gods aardse goede dingen zijn ingebed in het veel grotere offer aan God door Christus, Die Zijn eigen offerande, voor eens en altijd heeft gepresenteerd
in naam van allen, en voor allen
[uit de Anafora of Canon,
welke na de zang van het driemaal Heilig door de priester luid en duidelijk uitgesproken wordt].

We vragen God bovendien vergeving en genezing, omdat  we immers allemaal zondaars zijn. Daartoe biedt onze Grote Hogepriester Christus
Zijn Lichaam en Bloed door de eucharistie aan,
Opdat zij voor hen die dit ontvangen, worden tot reiniging van hun ziel,
tot vergeving van zonden,
tot gemeenschap met Uw Heilige Geest,
tot volheid van het Koninkrijk der hemelen,
tot vrijmoedigheid tegenover U,
maar niet tot veroordeling
“.

Russian Orthodox Wall Cross1Russian Orthodox Wall Cross2 BackDatgene wat gezocht werd in de offers van het Levitische priesterschap
is nu tot in perfectie vervuld in Christus, onze Hogepriester.
Hij, Die voor altijd leeft om voor ons te pleiten“.
Hebr.7: 25
Net zoals Simeon de ultieme zegen omarmde toen hij het Goddelijk Kind in zijn armen hield,
kunnen wij nu zeggen:
Mijn ogen hebben Uw Heil aanschouwd“.
Luc.2: 30

Mogen we op die dag Gods volmaakte zegen te horen krijgen welke
wordt uitgesproken door Zijn Zoon,
wanneer Hij de ultieme zegen
voor Zijn eigen kind uitspreekt [Hebr.7: 11]!
Mogen wij Hem nu via de Eucharistie ontvangen met
vrijmoedigheid tegenover God en
niet “tot een oordeel” en eraan herinnerd worden dat
“Christus in ons midden is!”
“Hij is en zal zijn!”

Opdat onze menslievende God
deze Gaven mogen aanvaarden op Zijn heilig, hemels, onstoffelijk Altaar
tot een welriekende geur; en
ons daarvoor Zijn Goddelijke Genade en
de Gave van Zijn Heilige Geest moge schenken;
laat ons de Heer bidden
“.

Uit: de Goddelijke Liturgie van de heilige Johannes Chrysostomos

Orthodoxie & valse Geloofsverkondiging

Petrus stelt de 12 Apostelen voorOok onder zullen u valse leraren komen, die
verderfelijke ketterijen zullen doen binnensluipen,
zelfs de Heerser, die hen gekocht heeft, verloochenend en een schielijk verderf over zichzelf brengend“.
2Petr.2: 1

In deze tweede brief uit apostel Petrus zijn ernstige zorgen over “valse leraren“, met inbegrip van “degenen die wandelen naar het vlees” [2Petr.2:10],
de “slaven van corruptie“[2Petr.2:19], “de spotters“[2Petr.3: 3], en “onkundige en onstandvastige lieden, die tot hun eigen verderf het woord verdraaien, evenals trouwens de overige schriften“. 2Petr.3:16

Door Gods voorzienigheid, spelen deze afwijkende leraren, die agressief  valse ideeën verspreiden, een wezenlijke rol bij de verlichting van ons Orthodoxe Geloof.
H.Nicolaas, bisschop van Myra [in het huidige Turkije] slaat Arius tijdens het Concilie van NiceaDe pijnlijke doornen van verkeerde leerstellingen zetten de kerkvaders, door Gods genade, aan de
juiste leer te formuleren en daardoor te handhaven.
Als gevolg hiervan, is het Orthodoxe Christendom
tot de dag van vandaag na eeuwen van strijd tegen
de leugen standvastig gebleven.
Constantijn de Grote omringt door de vaders van het Concilie van Nicaea

De Kerk handhaaft Haar integriteit met
de woorden, die door de heilige profeten tevoren gesproken [voorzegd] waren, en houdt vast aan de geboden . . . door de Heer en Heiland aan de apostelen gegeven“.
2Petr.3: 2

We dienen altijd op deze voortdurende strijd tegen de zonde en fouten alert te zijn, omdat
God zelfs de engelen die gezondigd hadden, niet gespaard heeft” [2Petr.3: 4).
Integendeel, Hij “toont terughoudendheid tegenover de onrechtvaardigen tot de straf op de dag des oordeels [2Petr.2: 9].

De slang bovenop Abrahams hoofd, is de volledige Ouroboros, een oud symbool beeltenis van een slang of een draak die zijn eigen staart opeetIn zaken van ketterij staat inderdaad onze eigen redding op het spel, want de gemeenschappelijke menselijke noemer van de zonde wordt door elke valse leer geteisterd en vervult de ketters met dodelijke trots.
Uit de 2000-jaar ketterij geschiedenis blijkt duidelijk dat arrogant geloof in onze eigen ideeën ons steevast tracht te onttrekken en te overmeesteren uit de omgeving van
de zo “Genadevolle Waarheidsgetrouwe Leer van Onze Heer“.
John.1: 17-18

Volgens de apostel Petrus, is de basis van de “eigen uitleg” van de Schrift te vinden in de “wil van de mens”[2Petr.1: 20-21].
Dergelijke interpretaties vormen de grondslag van elke ketterse leer.
Bijvoorbeeld weigerde, in het begin van de 4e eeuw, Arius, een ingetogen priester en bekwaam predikant, ondanks bevel van zijn bisschop, de fouten van zijn leer toe te geven. Constantijn de Grote en het Concilie van Nicea verbranden ariaanse boekenIn plaats daarvan bleef hij bij zijn slim gevonden verklaring over de aard van de Heer Jezus en verkondigde dat Jezus Christus een speciaal schepsel zou zijn geweest, maar beslist niet volledig God.
Toen Arius en zijn volgelingen deze beweringen bleven volhouden en ze schaamteloos bleven belijden“, schreef de patriarch Alexander, dat “zij de Kerk werden uitgezet samen met de bijna honderd bisschoppen van Egypte en Libië, en werden zij zelf met hun volgelingen vervloekt“.
Arius bleef echter onbuigzaam.
Het beroemde 1e Oecumenische Concilie te Nicea werd in 325 bijeen geroepen om zijn valse leer te verwerpen.

Laten wij goede nota van hoe de geschiedenis zowel de zaak tegen Arius bevestigt en
een illustratie vormt van datgene wat de apostel Petrus hier te berde brengt.
De kern van deze ketterij is de ontkenning van de aard en de essentie van onze Heer Jezus [2Petr.2: 1]. De heilige Athanasios, die de verspreiding van de Ariaanse ketterij observeerde , merkt op dat “de kerkvaders. . . werden gedwongen om de betekenis van het woord ‘van God’ duidelijker te omschrijven. Als gevolg daarvan omschreven ze dat ‘uit het wezen van God . . . ‘ alle andere hoedanigheden als wezens zouden worden erkend en het Woord alleen voortkomt uit de Vader“.

Wanneer we kijken naar de werkzaamheden van de plaatselijke synodes bisschoppen voorafgaand aan het Eerste Oecumenische Concilie [en die van de daaropvolgende Concilies), dan ontdekken we dat het Arianisme’s vooraf werd ontwikkeld door privileges, status en politiek voordeel,
hetgeen eveneens plaats had bij de marginale aantrekkingskracht van de ketterij zelf.
Petrus’ zorgen werden dus bevestigd:
Door hebzucht zullen zij u met misleidende woorden als koopwaar behandelen“.
2Petr.2: 3
Hebzucht en de hang naar macht en positie
volgen van nature de voetsporen en
de arrogante van de eigen wil en trots.
We dienen daarom attent te zijn voor dit soort valkuilen!

Boven alles zijt Gij verheerlijkt, Christus onze God,
Die onze vaders op aarde als sterren bevestigd hebt,
Door hen hebt Gij ons tot het ware geloof gebracht
“.
Tropaar van de zondag van de Heilige Vaders van het 1e Oecumenische Concilie

Orthodoxie & kennis van onze Heer Jezus Christus

Christus Pantocrator4De Goddelijke kracht van Christus
heeft ons immers met alles, wat
tot leven en godsvrucht strekt, begiftigd door de kennis van Hem, Die
ons geroepen heeft door Zijn Heerlijkheid en Macht; door Deze zijn wij met kostbare en zeer grote beloften begiftigd, opdat
jullie daardoor deel zouden hebben aan
de Goddelijke natuur,
ontkomen aan het verderf, dat door de begeerte in de wereld heerst.
Maar schraagt om deze reden met betoon van alle ijver door uw geloof de deugd, door
de deugd de kennis, door de kennis de zelfbeheersing, door de zelfbeheersing de volharding, door de volharding de godsvrucht,
door de godsvrucht de broederliefde en door de broederliefde de liefde [jegens allen].
Want als deze dingen bij u aanwezig zijn en overvloedig worden,
laten zij u niet zonder werk of vrucht voor de kennis van onze Heer Jezus Christus“.
2Petr.1: 3-8

De Goddelijke kracht van Christus heeft ons immers met alles, wat
tot leven en godsvrucht strekt, begiftigd door de kennis van Hem, Die
ons geroepen heeft door Zijn Heerlijkheid en Macht. . . .
Dit is de “vertrouwde uitdrukking” over het leven in Christus welke voorkomt
in de geschriften van de vaders H. Cabasilas en H. Johannes van Kronstadt.
[boek, ''My life in Christ'', reprint]Johannes van Kronstadt [vader John Iliytch Sergieff] leert ons buitengewoon praktische dingen over het leven in Christus en deze vormen  “de rode draad” in het leven van de mens die  verwikkeld is in een geestelijke strijd, met de bedoeling daarin vooruitgang te boeken [boek, “My life in Christ”, reprint ISBN-13: 978-0548561171  ISBN-10: 0548561176].
De H. Cabasilas bemoedigt ons eveneens in de strijd om Gods genade, opdat wij hierdoor onze redding hopen te verkrijgen [The Life in Christ Paperback – March 1, 1997].

De Apostel Petrus schetst ons bovenstaand zeven mogelijkheden om het leven in Christus te verkrijgen:
1.]. bemind Geloof, verkregen kennis van God in samenspraak met de Heilige Drie-eenheid;
2.]. deelname aan de Goddelijke Natuur door
te ontsnappen aan de corruptie van de wereld en
3.]. het reinigen en voorkomen van oude zonden in samenwerking met onze Heiland.

Wanneer ons geloof in God zwak is of onder vuur ligt, zouden we er goed aan doen om
de door deze Apostel aangegeven heldere uiteenzetting van Geloof voor ogen te houden.
Ons Geloof komt namelijk allereerst niet van onszelf, door middel van onze eigen inspanningen, maar vindt het fundament als een gave, een geschenk van God [vs.1].
Onze gerichtheid op de Heer Jezus Christus en Zijn leer, de Kerk, de Heilige Schrift en
de heiligen ontwaken in ons wanneer de Heilige Geest onze harten en zielen modificeert [herschept].

Om in krachtermen te spreken, er zijn geen gebalde vuisten nodig om onze overtuigingen te verdiepen, noch hebben we geweldige inspanningen nodig om onze steeds innerlijke twijfels te overwinnen, ook zijn ambitieuze ascetische veranderingen niet noodzakelijk.
Niets van deze uiterlijke inspanningen zullen ons een dierbaar Geloof
kunnen versterken, tenzij God Zelf het bevordert [vs. 1].
Geloof is, net als het leven zelf en de lucht die we inademen, een gave Gods.
Laat ons, met alles wat in ons is, dit kostbare geschenk door voortdurend gebed afsmeken!

Het leven in Christus is een relatie, die wij zelf met God aangaan.
We hebben de neiging om te denken dat we andere mensen kennen, door
hen fysieke te benaderen, maar veel wat we van anderen te weten komen,
komt via de geest en het hart tot ons.
We weten dat God in de eerste plaats via het hart tot ons spreekt,
via onze geest dienen we hem te vereren, want  “God is geest en wie Hem aanbidden,
dienen Hem in geest en in waarheid te aanbidden
“.
John.4: 24

orthodox, die in de kerk een kaars aansteektDe Heer geeft een onuitputtelijke mogelijkheden en middelen om Hem te leren kennen: de opgang tot Zijn bedehuis en het lezen van de H. Schrift, Die de Waarheid openbaart, het ontvangen van
het Heilige Mysterie, met name de heilige communie, het vereren van iconen en de samenspraak met de andere leden van Zijn Lichaam, vooral degenen die Hem goed kennen. Door middel van
deze communicatiemiddelen vinden we
Genade en Vrede welke ons veelvuldig door de kennis van God wordt geopenbaard“.
2Petr.1: 2

De aantrekkingskracht tot onze Heer Jezus Christus wordt gebracht door de Heilige Geest, Die Christus’ oproep doet weerklinken [vs. 3]:
Komt allen tot Mij. . . . Neemt Mijn juk op u en leert van Mij. . . en
gij zult rust vindt voor uw ziel
“.
Matth.11: 28-29
Het leven in Christus begint met een wenken van de Heilige Drie-eenheid, als reactie op ons eigen verlangend hart. Op het moment dat we ons leven met Christus beginnen te delen, nemen we deel aan Gods Goddelijke natuur [2Petr.1: 4].
Hij benadrukt ons, door te zeggen, dat Christus Zichzelf in ons versterkt en verandering in ons teweeg brengt wanneer we naar Hem luisteren.
Door ons met Christus te bekleden, ons met Hem te verbinden verdedigt Hij ons tegen “het verderf, dat door de begeerte in de wereld heerst” [vs.4]. Christus biedt weerstand tegen de haat, de leugens en vreemde gedragingen die ons bedreigen!
Deze kwalen zijn onophoudelijk actief in deze wereld, maar wanneer we leven in Christus dan  aanvaarden we de deelname aan een ander rijk, immers “in dit alles zijn wij meer dan overwinnaars door Hem, die ons heeft liefgehad” en Zijn Liefde onafgebroken over ons uitstort.
Rom.8: 37
De schoonheid van het leven in Christus bewerkstelligt, dat
wij “gereinigd worden van [onze] oude zonden“.
2Petr.1: 9
Steeds verder zal de smet van deze wereld afnemen en worden wij door onze keuze om
in en met Christus, onze God genezen.
Orthodox gebedssnoerIndien wij onze zonden belijden, is
Hij getrouw en rechtvaardig, om 
ons de zonden te vergeven en ons te reinigen van alle ongerechtigheid“.
1John.1: 9
Het leven in Christus is onze eigen vrije keuze, maar dit wordt pas mogelijk door ons antwoord op de samenwerking die door Hem wordt ingezet [2Petr.1: 10].
Niet gij hebt Mij, maar Ik heb u uitgekozen
John.15: 16
En wat is ons antwoord hierop?
Heer, Jezus Christus, Zoon van God,
ontferm U over ons, zondaars
“.

Aldus voor Hem bewaard in Uw heiliging,
zal ik mij altijd Uw Geboden herinneren en in het vervolg niet meer voor mijzelf leven, Ontmeoting met de Heer in de Heilige Communiemaar voor U, onze Heer en Weldoener . . .

” . . . Want Gij zijt waarlijk Degene naar Wie wij verlangen en de onuitsprekelijke Vreugde van hem die U liefhebben:
Christus onze God;
Die de gehele Schepping viert in
de eeuwen der eeuwen. Amen
.”
Gebed na het ontvangen van de Communie,
na afloop van de Goddelijke Liturgie.

We worden door Hem bewaard in Zijn heiliging, verkrijgen het bezit van diezelfde aard.
Op dezelfde manier kwam Christus op aarde en nam net als wij een fysiek lichaam aan,
om ons een weg uit de duisternis naar het Licht te wijzen
Wij op onze beurt dienen naar hetzelfde te streven als Hij, streven om geestelijk als God te zijn. Wanneer we proberen te zijn als Hij, komen we tot het besef dat
we eigenlijk een weerspiegeling van Hem worden.
Want Zijn Glorie is als een helder Licht dat ons zal kleden.
In plaats dat we ons inzetten om de glorie van God in ons leven toe te passen,
worden we als Christus en bekleden ons met Gods heerlijkheid.
Als een spiegel reflecteren we niet alleen de fysieke, maar ook
Zijn goddelijke natuur terug naar de wereld.
Wanneer we spirituele wezens worden en ons bekleden met Gods heerlijkheid en deze
in de wereld weergeven, waarom dienen we dan te sterven?
Wij weerspiegelen tot eer van God Gods heerlijkheid in de wereld,
we worden daarmee dood voor de zonde, maar leven door Christus Jezus

Jacob's ladderDe dood is niet een vloek door God het is een gave.
De dood is een geschenk om ons te redden van corruptie, om te ontkomen aan het verderf, dat door de begeerte in de wereld heerst.
Wanneer wij toegeven aan de misleiding van de gevallen engel en ons laten misleiden door te zondigen en keren we ons niet af van de zonde;
wanneer we blijven zondigen worden we als
een doffe spiegel en zijn niet langer in staat om
de wereld Gods heerlijkheid te verkondigen.
God in Zijn ultieme wijsheid gaf ons de gave
de zonde en daardoor de dood te overwinnen,
die ons door het verderf vernietigt.
De Apostel Petrus maakt dit ons in zijn brief duidelijk:

Want ook Christus is eenmaal om de zonden gestorven als rechtvaardige voor onrechtvaardigen, opdat Hij u tot God zou brengen: Hij, Die gedood is naar het vlees, maar levend gemaakt naar de geest, in welken Hij ook heengegaan is en gepredikt heeft aan de geesten in de gevangenis“.
Petr.3: 18,19
Opstandingsicoon2Dus wanneer we sterven, komt er een einde aan de zonde zelf, omdat wij dood zijn
wordt ook op dezelfde manier de zonde overwonnen.
Want zoals Jezus uit de doden is opgestaan, zullen
ook wij uit de dood worden opgewekt en worden bevrijd van de banden die ons beperken en
dat is zonde.
Wij zullen worden genezen en teruggebracht tot
de oorspronkelijke natuur die we voor de val bezaten.
We zullen opnieuw een waarheidsgetrouwe weergave worden van de Heerlijkheid Gods,
zowel naar Lichaam als naar Geest.

Orthodoxie & de ontmoeting met God

???????????????????Als Christenen geloven wij
in een persoonlijk en levende God en
niet in een soort afstandige zelfzuchtige God
Die verzonken is in het beschouwen van Zichzelf
en Die niet in gemeenschap kan treden
met geschapen wezens.
Voor ons is het bewijs van Gods bestaan
Zijn Energie, Zijn genade, waardoor wij
deel hebben aan Zijn leven.
De mens wiens hart het doelwit is geworden
van God, zal voor God komen te staan en
met Hem spreken als ‘gelijke’, wanneer
Hij voorspraak doet voor de gehele wereld, want
dit is de eer die God Zijn Zoon gegevens heeft.

God verlangt deze gelijkheid in het gesprek met de mens;
Hij ziet hem niet als een ding dat Hij alleen “tot het zijn heeft gebracht“,
maar als Zijn “beeld“, Zijn gelijke, met wie Hij in gesprek kan zijn.
Wanneer wij door de H. Geest in een persoonlijke relatie treden met God,
dan belijden wij ‘in Hem’, niet zozeer onze woorden, maar
door een levende gewaarwording van God in ons.
Want dan is Hij binnengekomen in ons hart en
daar ‘in ons’, belijdt Hij ons heil door Zijn Genade.

Om de ontmoeting met God op aarde te ervaren, dienen we onszelf
goed voor te bereiden en we doen dit de gehele week
voor- en na afloop van de erediensten.
De Goddelijke Liturgie en andere diensten beginnen en worden op deze wijze
gedurende de gehele week [in gebed] voorbereid, waar je ook bent.
Wanneer je de kerk binnengaat, doe je dit rustig en respectvol;
je richt al je aandacht op de begroeting met de Heer.
Wanneer de dienst al begonnen is, stoor je niemand door hem/haar te
begroeten of het maken van lawaai.

Wanneer je de kerk binnengaat, kun je voor jezelf bidden:
Door de overvloed van Uw barmhartigheid,
mag ik binnentreden in Uw huis.
Ik zal neervallen voor Uw heilige Tempel,
in vrees voor U
“.
Psalm 5: 7

Het uitgaan van de kerk te Nuenen, Vincent van GoghWe komen naar de Kerk als een hospitaal
– een geestelijk ziekenhuis – om ons van
onze zonden af te keren, vergeving en geestelijke genezing te ontvangen.
Dit zal onze houding ten opzichte van de Kerk veranderen; we komen hier niet als naar een sociale gelegenheid; niet naar een bijeenkomst van vrienden of familie, als een gezellig samenzijn.
We komen omdat wij een gebroken leven leiden en
de gebrokenheid aan lichaam en ziel ervaren.
We komen hier om onze Heer Jezus Christus te ontmoeten en genezen te worden.
We komen om het Koninkrijk der Hemelen
te verwerven.

De opening van het gordijn en de Koninklijke deuren in
het midden van de iconostase heeft een zeer diepe betekenis.
In het Oude Testament lieten Mozes en het volk van Israël
hun slavernij in Egypte achter zich, zij verlieten de wildernis.
Daar gaf God hen onderricht over hoe ze Hem dienden te aanbidden.
Maar, waar zouden zij Hem te midden van deze woestenij aanbidden?
God liet hen een grote beweegbare tent maken, een Godshuis, waarin
de eredienst werd gehouden.
Het Godshuis was verdeeld in twee onderdelen.
Censer2Eerst was er het heilige [het Heiligdom], waarin de tafel van de Broden, de gouden kandelaar, en het wierookaltaar zich bevonden.
Dan was er een heel dik gordijn waarop de cherubijnen waren afgebeeld. Kwam je voorbij dit gordijn, in het tweede gedeelte, dan bevond je je in het heilige der heiligen, waar de ark van het verbond zich bevond en het verzoendeksel.
De priesters dienden dagelijks het Heiligdom binnen te gaan om hun plichten te vervullen.
Allleen het Heilige der Heiligen werd slechts een eenmaal per jaar betreden door de hoge priester  om daar het offer te brengen.

Hoe verhoudt zich dit met onze komst naar de kerk ?
Lang geleden bewoonden Adam en Eva de Paradijstuin en
leefden zij in volmaakte vrede met God en met elkaar.
Maar toen zij in hun hoogmoed van de boom aten, veranderde alles.
De dood en de zonde kwamen in de wereld; de vrede van God werd verbroken.
Adam en Eva waren niet meer in het paradijs en God stelde een cherubijnen aan
de ingang van het Paradijs te bewaken.
Het gordijn van het heiligdom herinnert ons eraan dat het Paradijs werd afgesloten, dat cherubijnen het bewaken en niemand binnen kan komen.
Toen kwam onze Heer Jezus Christus en werd alles hersteld, de dood werd overwonnen.
Onze Heer Jezus Christus opende de deuren van het Paradijs, zodat
we nu weer in vrede kunnen verkeren met God.
Dus wanneer we het gordijn in de iconostase openen,
herinnert dit ons eraan dat onze Heer Jezus Christus de scheiding tussen Hemel en aarde vernietigde welke ons van God en van elkaar uiteen deed gaan.
Dit is de reden waarom bij de dood van onze Heer Jezus Christus,
het voorhangsel van de tempel van boven tot onder scheurde [Matth.27: 51].
Nu kunnen we de vriendschap en relatie met God en  Zijn heiligen in de Hemelen bekomen.
De priester of bisschop, als vertegenwoordiger van Christus,
is de enige die het is toegestaan om het gordijn te openen.
Net zoals Christus de enige is, Die in staat is ons terug te brengen
in de relatie met God.

Orthodoxie & vertrouwen

Ontmoeting in de TempelEen Kind is ons geboren, een Zoon is ons gegeven en de Heerschappij rust op Zijn schouder en men noemt Hem Wonderbare Raadsman, Sterke God, Eeuwige Vader, Vredevorst.
Groot zal de Heerschappij zijn en eindeloos de vrede op de troon van David en over Zijn Koninkrijk, doordat Hij het sticht en grondvest met Recht en Gerechtigheid,
van nu aan tot in eeuwigheid.
De ijver van de Heer over de Heerscharen zal dit doen“.
Isaiah 9: 5,6

Ik kwam vandaag diverse dingen tegen, in een krantenartikel [nd],
m’n psalmenboek en zo maar een zeer heldere tekstvertaling:
Een ieder dan, die [in] Mij belijden zal voor de mensen,
hem zal ook Ik belijden voor Mijn Vader, Die in de Hemelen is;
maar al wie
[in] Mij verloochenen zal voor de mensen,
die zal ook Ik verloochenen voor Mijn Vader, Die in de hemelen is
“.
Matth.10: 32,33

Licht ontmoetingVolgens de Christelijke leer is Jezus
de Eengeboren Zoon van God en
de door God in het Oude Testament [de Tenach] bij monde van de Profeten beloofde Messias [o.a. Jesaja 53: 3 en verder] de ‘Gezalfde‘ van God, Die de mensen verlost van hun zonden en de harmonie tussen God en mensen,
die verbroken was als gevolg van de zondeval van de eerste mensen in het paradijs,
hersteld heeft.

Waar zijn nu de oorspronkelijke apostelen en discipelen?
Zij, die alleen doen, datgene waartoe zij als Christen geroepen zijn, zelfs in het diepst van je hart [ziel]
ben je er van bewust ook al is het een alledaagse frase.
In de Naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest“;
wanneer je je met het kruisteken, waarmee je ieder werk begint, verkondig je
bij de eerste dagelijkse voeding die je tot je neemt;
wanneer je op weg gaat in de auto of met de trein en wanneer je gaat slapen.
Op deze manier verkondig je, belijd je God voor de mensen;
je kunt niet anders want dit is de het Abrahamitische principe van
de ‘Rechtvaardiging door Geloof’.
De Opstanding uit de doden wordt hiermee in het Kruis[teken] letterlijk genomen.
Door het Kruis[teken] dat we maken verkondigt het Christendom
de cruciale plaats die zij in de wereld inneemt, omdat het
de uiteindelijke overwinning op de dood en daarmee
een open toekomst, tot uitdrukking brengt:
Indien nu van Christus gepredikt wordt, dat Hij uit de doden is opgewekt, hoe
komen sommigen onder u ertoe te zeggen, dat er geen Opstanding uit de doden is?
Indien er geen Opstanding der doden is, dan is ook Christus niet opgewekt.
En indien Christus niet is opgewekt, dan is immers onze prediking zonder inhoud en
zonder inhoud is ook uw Geloof.
Dan blijken wij ook valse getuigen van God te zijn, want
dan hebben wij tegen God in getuigd, dat Hij de Christus opgewekt heeft, Die
Hij toch niet heeft opgewekt, indien er geen doden opgewekt worden.
Immers, indien er geen doden opgewekt worden, dan is Christus ook niet opgewekt en
indien Christus niet is opgewekt, dan is uw Geloof zonder vrucht, dan zijt gij nog in uw zonden.
Dan zijn ook zij, die in Christus ontslapen zijn, verloren.
Indien wij alleen voor dit leven onze Hoop op Christus gebouwd hebben, zijn wij
de beklagenswaardigste van alle mensen.
Maar nu, Christus is opgewekt uit de doden, als eersteling van hen, die ontslapen zijn.
Want, dewijl de dood er is door een mens, is ook de Ppstanding der doden door een Mens.
Want evenals in Adam allen sterven, zo zullen ook in Christus allen levend gemaakt worden
“.
1Cor. 15:12-22
laten we niet voorbij gaan aan datgene wat Christus ons gebracht heeft:
Ik ben het Licht voor de wereldIk ben het Licht van de wereld;
wie Mij volgt, zal nooit meer in de duisternis wandelen, maar
hij zal het Licht van het Leven bezitten
“.
John.8: 12
Kun je dìt verzwijgen?
Christus was zich ervan bewust [en als het goed is Zijn volgelingen ook],
dat Hij [Zijn Vaders] Gods verzoeningsplan ten uitvoer moest brengen.
Zo Hij het gewild had, had Christus nooit in handen behoeven te vallen van wereldse autoriteiten: Hij is namelijk Heer over de Heerscharen, over aartsengelen,
over Koning, Keizer, Admiraal . . .
Na Zijn Opstanding vertelde Jezus overeenkomstig Zijn Blijde Boodschap wat
er verder nog zal gebeuren.

– Hij zei terug te zullen keren naar ‘de Vader’, vanwaar
– Hij Zijn volgelingen [de gelovigen] zou blijven bijstaan.
– Hij beloofde daarbij dat Zijn volgelingen de ‘Heilige Geest’
zouden ontvangen om hen verder te leiden op ‘Zijn weg’.
– Ook beloofde Hij Zijn terugkeer naar de aarde, op
een tijdstip dat ‘de Vader’ zou bepalen, al
gaf Hij wel duidelijke kenmerken van de tijd voor Zijn terugkomst;
– Hij voorspelde geloofsafval, liefde die verkilt,
veel oorlogen, burgeroorlogen, veel epidemieën en [honger-]nood en aardbevingen enz.

Jesus Christus licht van de wereldVlak voor Zijn hemelvaart benadrukte Jezus ten overstaan van Zijn discipelen het belang dat Zijn boodschap van Verlossing en Bevrijding door Vergeving van zonden, aan
de gehele wereld bekend zou worden gemaakt.
Gaat heen in de gehele wereld, verkondigt het Evangelie aan de gehele schepping.
Wie gelooft en zich laat dopen, zal behouden worden, maar
wie niet gelooft, zal veroordeeld worden
“.
Marc.16: 15,16
De Blijde Boodschap is dat de toehoorders wel wakker geschud moeten worden,
door het te verwoorden, erover te schrijven en duidelijk te maken dat
de geïnteresseerde luisteraar of lezer de diepte van dit Mysterie ontdekken,
dat zij erdoor opgewekt worden, tot Leven komen.
De hoofdthema’s, zoals de aanstaande wederkomst van Christus,
de sterke eenheid en parallellie tussen Eerste [O.T.] en Tweede Verbond {N.T.] en
de eschatologische verwachting van de Bijbelse feesten en
het Bijbels Huwelijksverbond dragen ertoe bij de veelkleurige Wijsheid van God en
het Profetisch perspectief dat Hij gelegd heeft in Zijn Woord [Zijn Waarheid],
te ontdekken.

Christus Pantocrator, de AlleenheerserGod, wie is met U te vergelijken?
Zwijg niet, houd U niet stil, o God.
Want zie, Uw vijanden zijn luidruchtig;
die U haten heffen het hoofd.
Zij smeden slechte plannen tegen Uw volk:
zij spannen samen tegen Uw heiligen.
Zij zeiden: Komt, laat ons hen vernietigen uit de volkeren, opdat er geen herinnering meer zij aan de naam van Israël.
Want eensgezind hebben zij overlegd,
gezamenlijk hebben zij een verbond gesloten tegen U . . .

. . . Zij worden beschaamd en ontsteld in de eeuwen der eeuwen;
zij zullen in verwarring raken en vergaan.
Dan zullen zij weten dat Uw Naam is: Heer,
en dat Gij alleen de Allerhoogste zijt over geheel de aarde
“.
uit Psalm 82 vert. Den Haag.

Want van U is het Koninkrijk en
de Kracht en de Heerlijkheid,
in alle eeuwigheid,
Amen
“.
nb. Het Christelijk feest van de Ontmoeting van Onze Heer en Verlosser Jezus Christus in
de Tempel, [westen: Maria Lichtmis] wordt op de 2e ferbruari gevierd.

Orthodoxie & Genade op genade

 

Apostel PetrusPetrus, een apostel van Jezus Christus,
aan de vreemdelingen, die
in de verstrooiing zijn in
Pontus, Galatie, Kappadocie, Asia en Bitynie,
de uitverkorenen naar de voorkennis van
God, de Vader, in heiliging door de Geest, tot
gehoorzaamheid en besprenkeling met
het bloed van Jezus Christus:
Genade en Vrede worde u vermenigvuldigd.
Geloofd zij de God en Vader van onze Heere Jezus Christus, Die ons naar zijn grote barmhartigheid
door de Opstanding van Jezus Christus
uit de doden heeft doen wedergeboren worden tot
een levende hoop, tot een onvergankelijke, onbevlekte en
onverwelkelijke erfenis, die in de hemelen weggelegd is voor u,
die in de kracht Gods bewaard wordt door het geloof tot de zaligheid, welke
gereed ligt om geopenbaard te worden in de laatste tijd.
Verheugt u daarin, ook al wordt gij thans, indien het moet zijn, voor korte tijd door allerlei verzoekingen bedroefd, opdat de echtheid van uw geloof, kostbaarder dan vergankelijk goud, dat door vuur beproefd wordt, tot lof en heerlijkheid en eer zal blijken te zijn bij de openbaring van Jezus Christus.
Hem hebt gij lief, zonder Hem gezien te hebben; in Hem gelooft gij, zonder Hem thans te zien, en gij verheugt u met een onuitsprekelijke en verheerlijkte vreugde,
daar gij het einddoel van het Geloof bereikt, dat is de zaligheid der zielen.
Naar deze zaligheid hebben gezocht en gevorst de profeten, die
van de voor u bestemde genade geprofeteerd hebben, terwijl zij naspeurden, op
welke of hoedanige tijd de Geest van Christus in hen doelde, toen Hij vooraf getuigenis gaf van al het lijden, dat over Christus zou komen, en van al de heerlijkheid daarna.
Hun werd geopenbaard, dat zij niet zichzelf, maar u dienden met die dingen, welke u thans verkondigd zijn bij monde van hen, die door de Heilige Geest, Die
van de hemel gezonden is, u het evangelie hebben gebracht, in
welke dingen zelfs engelen begeren een blik te slaan.
Omgordt dus de lendenen van uw verstand, weest nuchter, en vestigt uw hoop volkomen op de Genade, die u gebracht wordt door de Openbaring van Jezus Christus.
Voegt u, als gehoorzame kinderen, niet naar de begeerten uit de tijd uwer onwetendheid,
maar gelijk Hij, die u geroepen heeft, heilig is, wordt [zo] ook
gijzelf heilig in al uw wandel; er staat immers geschreven:
Weest heilig, want Ik ben heilig.
En indien gij Hem als Vader aanroept, die zonder aanzien des persoons naar ieders werk oordeelt, wandelt dan in vreze de tijd uwer vreemdelingschap, wetende, dat gij niet met vergankelijke dingen, zilver of goud, zijt vrijgekocht van uw ijdele wandel, die (u) van de vaderen overgeleverd is, maar met het kostbare bloed van Christus, als van een onberispelijk en vlekkeloos lam.
Hij was van tevoren gekend, voor de grondlegging der wereld, doch is bij het einde der tijden geopenbaard ter wille van u, die door Hem gelooft in God, die Hem opgewekt heeft uit de doden en Hem heerlijkheid gegeven heeft, zodat uw geloof tevens hoop is op God.
Nu gij uw zielen door gehoorzaamheid aan de waarheid gereinigd hebt tot ongeveinsde broederliefde, hebt dan elkander van harte en bestendig lief, als wedergeboren, en niet uit vergankelijk, maar uit onvergankelijk zaad, door het levende en blijvende woord van God.
Want: Alle vlees is als gras en al zijn heerlijkheid als een bloem in het gras; het gras verdort en de bloem valt af, maar het woord des Heren blijft in der eeuwigheid.
Dit nu is het woord, dat u als evangelie verkondigd is.

Legt dan af alle kwaadwilligheid, alle bedrog, huichelarij, afgunst en alle kwaadsprekerij, en verlangt als pasgeboren kinderen naar de
redelijke, onvervalste melk, opdat gij daardoor moogt opwassen tot zaligheid,
indien gij geproefd hebt, dat de Heer goedertieren is.
En komt tot Hem, de levende steen, door de mensen wel verworpen, maar bij God uitverkoren en kostbaar, en laat u ook zelf als levende stenen gebruiken voor de bouw van een geestelijk huis, om een heilig priesterschap te vormen, tot het brengen van geestelijke offers, die aan God welgevallig zijn door Jezus Christus.
Daarom staat er in een Schriftwoord: Zie, Ik leg in Sion een uitverkoren en kostbare hoeksteen, en wie op hem zijn geloof bouwt, zal niet beschaamd uitkomen.
U dan, die gelooft, geldt dit kostbare, maar voor de ongelovigen geldt: De steen, die de bouwlieden afgekeurd hadden, die is geworden tot een hoeksteen en een steen des aanstoots en een rots der ergernis, voor hen, die zich daaraan, in hun ongehoorzaamheid aan het woord, stoten, waartoe zij ook bestemd zijn.
Gij echter zijt een uitverkoren geslacht, een koninklijk priesterschap, een heilige natie, een volk [aan God] ten eigendom, om de grote daden te verkondigen van Hem, die u uit de duisternis geroepen heeft tot zijn wonderbaar licht:
u, eens niet zijn volk, nu echter Gods volk,
eens zonder ontferming, nu in zijn ontferming aangenomen
“.
1 Petr.1: 1-2: 10

Deze redding hebben de Profeten afgesmeekt en zorgvuldig onderzocht,
die van de Genade, welke geprofeteerd tot u zou komen “.
De H. Theophan de kluizenaar biedt twee beschrijvingen om de ziekte van
de onwetendheid in het hart te overwinnen.

– “Eerst en vooral is gebed noodzakelijk“, zegt hij,
waarbij we de Heilige Geest dienen te smeken om
Zijn Goddelijke Licht in ons hart te doen neerdalen“.
– “Ten tweede dienen we de verkregen kennis [van waarheden]” te doorzoeken,
om duidelijk te achterhalen wie van hen goed zijn en welke slecht.
We dienen ze niet als de wereld en de zintuigen het doen te beoordelen,
maar ze dienen te worden beoordeeld door . . . de Heilige Geest . . .
het Woord van de Goddelijk geïnspireerde H. Schrift, of
die van de heilige Vaders en Leraren van de Kerk“.
Unseen Warfare, blz. 90

De Blijde BoodschapIndien wij onder de beschutting van de Kerk de H. Schrift lezen,
wanneer we ‘met‘ de Kerk op zoek zijn, dan bidden we voorafgaand tot de H. Geest
opdat Deze ons een juist oordeel schenkt
ons door deze Goddelijke teksten heen te leiden en wij zullen daarop
genezing te vinden.
In deze verzen onthult de Apostel Petrus drie manieren die ons genezen van
de ziekte van onwetendheid
aan de hand van de H. Schriften:
het herstel van het ware perspectief,
de correctie van de ondankbaarheid en
de verlichting van vergeetachtigheid.

De H. Schrift herstelt in ons het doelmatigste vooruitzicht op het leven.
Seculier humanisme verwijst slechts naar een wereld zonder God, of
marginaliseert God als een idee welke
zich beperkt tot die mensen die behept zijn met
een bijzondere belangstelling voor religie.
De H. Schrift daarentegen benadert God als ‘de primaire drijfveer
te midden van de menselijke geschiedenis.
Hij alleen verleent het heil voor alle volken en
Hij alleen stelt ons bij en opent ons voor het vermogen teneinde
ons over alles in en om ons heen te kunnen verwonderen.

Zie hoe breed deze twee inzichten uit elkaar liggen!
De apostel Petrus, spreekt tot zijn medechristenen en
roept ons aan als pelgrims en bijwoners [vs. 1: 1, 2: 11],
want hij aanvaardt dat wij tot een koninkrijk behoren  en
niet van deze wereld zijn” [John.18: 36].
Hij ziet ons behorend tot een uitverkoren Volk [1Petr.1: 2; 2: 9]
die in het Leven geroepen zijn
door de handelingen en de Liefde van God Zelf [vs.1: 2].
We zijn niet zo maar een groep individuen
die toevallig bij elkaar komen om
religieuze handelingen te verrichten en schone woorden te verkondigen.
Voor ons is het geen samenkomst, maar een integraal onderdeel van een plan waarmee
God Zich richt op de zonde, ziekte, onwetendheid en verwarring in de geschiedenis van de mensheid in goede banen leidt.

Profeten van het Oude TestamentChristenen zijn niet de allereerste mensen aan wie God zijn plan om alle dingen te herstellen openbaarde.
De oudtestamentische Profeten ontvingen reeds lange tijd terug vele voorafbeeldingen.
Zoals de H. Petrus verkondigt,
dat de Profeten overeenkomstig het plan van God [zij hebben door de H. Geest hebben gesproken] “de Genade afsmeekten en zorgvuldig onderzochten“[vs.1: 10].
Verder waren ze door
– “de Geest van Christus, Die in hen was” – in staat
– “het lijden van Christus en de heerlijkheid die erop zou volgen” –
te voorspellen [vs.1: 11].
Zij aanschouwden de voorafbeelding van
– “Zijn Triomf over de dood” -.

We weten dat de Openbaringen aan de profeten door de H.Geest vervuld zijn
[vs.1: 12 en 1Cor.10: 11]!
Beschouw het als een groot voorrecht om dit als Christenen te mogen ontvangen, want
wij zijn de eersten die de gehele Waarheid hebben leren kennen.
Generaties voor ons hebben de zegen van het [her]kennen van Jezus Christus
niet ontvangen;
ze ontvingen alleen maar een glimp, via de oude profetieën,
de Waarheid die nu tot ons komt informeert ons tot in detail.

De eer die we hebben ontvangen doet onze geest neerbuigen en
vervult ons [hart] met dankbaarheid, voor
God Die ons als Zijn volk heeft geroepen.
We hebben een heel goede reden om “staat allen recht” en
het aanbod van “een offer van lof,” in
de woorden van de Goddelijke Liturgie te gebruiken.
De H. Schrift geneest immers onze ondankbaarheid!

Het altaar met daarboven het Groot en Heilig KruisTen slotte, zoals de H. Petrus het formuleert:
zijn wij
een uitverkoren geslacht,
een koninklijk priesterschap,

een heilige natie, Zijn eigen volk“,
want wij zijn geroepen
uit de duisternis te komen
tot Zijn wonderbaar Licht
” [vs.2:  9].
Petrus herinnert ons eraan hoe het oude Israël,
ooit geroepen om het volk van God te zijn,
werd “verstoten“[Rom.11: 15), terwijl wij,
die eertijds geen volk waren . . .
nu het volk van God zijn geworden“[1Petr.2: 10].

Laat ons niet ophouden te lezen en
zowel individueel als gezamenlijk de Schrift bestuderen
om genezen te worden van onze vergeetachtigheid.
We herinneren ons dat we “in Zijn ontferming zijn aangenomen” [vs.2: 10];
Christus neemt ons onder Zijn hoede en redt ons uit de nood.
Wij komen tot de Heilige Schrift vanwege
dit vooruitzicht en om Genade op genade gewaar te worden!
Verlicht ons hart, o Meester,
met het zuivere Licht van Uw Goddelijke kennis
“.
Goddelijke Liturgie H. Johannes Chrysostomos

Januari de 22e – de H. Monnik-Martelaar Anastasius de Perziër [† 22-Jan. 628]

???????????????????????????????De Heilige Anastasius was de zoon van een magiër welke
in het oude Perzië tot een priesterklasse behoorde.
Anastasius werd soldaat in het Perzische leger in
de dagen van Chosroes II, koning van Perzië en Heraclius, de Keizer van New Rome.
De Perzische naam van de heilige is Magundat.

[Tijdens het bewind van de Byzantijnse keizer Fokas [602 – 610],was de grote Perzische koning Husrav II in de oorlog met de Grieken. Deze overwon het Griekse leger en plunderde Jeruzalem
en nam als oorlogsbuit het Leven-schenkende Kruis Christus mee naar Perzië.
Het kruis verbleef veertien jaar in Perzië en kwam pas via de Christenen terug naar de heilige stad toen Heraclius [610-641] keizer was. Het was zijn zoon Kavadi IIe, die uiteindelijk vrede sloot].

Magundat hoorde de verhalen van de wonderen die
als gevolg van het Groot en heilig Kruis redding bracht.
Het was zijn briljante geest, die verbijsterd was dat
een instrument van marteling door Christenen zo hoog werd verheven.
Hij werd getroffen door het verlangen dit Geloof te leren kennen en
zocht naarstig naar een leraar, die hem de Blijde Boodschap van Christus kon bijbrengen, in het bijzonder Zijn Menswording en Verrijzenis uit de doden.
Toen hij vernam wat hij wilde weten, werd zijn ziel vervuld met verwondering en vreugde.
Bij zijn pelgrimstocht naar de Heilige Stad, werd hij gedoopt door de H.Modestus, Patriarch van Jeruzalem en hij werd een monnik, waarbij Magundat zijn nieuwe naam Anastasios ontving.
Het altaar met daarboven het Groot en Heilig KruisToen hij daarop de levens van heiligen en de levensverhalen van de heilige Martelaren te lezen kreeg, werd in zijn hart een vlam van Liefde voor hen ontstoken.
Deze voorliefde was zo onstuimig, dat hij Christus verzocht het waardig einde van een martelaar te mogen ontvangen en als de hun gelijke kon worden.
Tot slot, verliet hij zijn klooster, niet in staat om zijn verlangen bevatten.
Toen hij in Caesarea bepaalde Perzische magiërs  ontmoette, berispte hij hen voor hun bedrog.
Daar Palestina werd nog steeds onder invloed van de Perzen stond, werd hij vóór de Perzische heerser gebracht, ondervraagd, geslagen en gevangen gezet.
H. Anastasius van Persië, graflegging [miniature uit het Menologion van Basilios IIHij werd daarop met andere gevangenen mee naar Perzië gevoerd, waar hij ondanks vele martelingen, weigerde om de zonden
van zijn vader weer te praten.
Hij beriep zich op de enige Waarheid, Christus, Gods zoon, Die door het leven-schenkende Kruis ons de redding
heeft gebracht.
Hij werd enerzijds gewurgd door ophanging met een strop en vervolgens onthoofd.
De overbrenging van zijn heilige relikwieën wordt gevierd op
de 24e van de maand Januari.

Apolytikion       4e toon
Uw getuige, o Heer, kreeg van U na zijn moedige strijd
de kroon van onvergankelijkheid en het eeuwige leven,
o onsterfelijke God.
Want omdat hij bezat uw kracht,
onderwierp hij tirannen en verwoeste de krachteloze bevindingen van demonen.
Christus onze God, redt ons door zijn gebeden en
behoedt onze zielen,
want Gij zijt barmhartig.

Kontakion          1e Tone
Met gezangen laten wij gelovigen,
een lied zingen tot Timotheüs als Paulus’ goddelijke leerling en trouwe metgezel;
laten wij met hem ook loven Anastasius de door God geïnspireerde verkondiger,
die als een ster met pracht Perzië deed opstralen en
ons daardoor van onze lichamelijke ziekte en geestelijke kwalen bevrijdt.

Psalmen op basis van Waarheid samengesteld – Psalm 53 [54]

God, in Uw Naam verlos mij,
doe mij recht in Uw Kracht.

God, verhoor mijn gebed,
luister naar de woorden van mijn mond.

Want vreemdelingen staan tegen mij op en
sterken belagen mijn ziel;
zij hebben zich God niet voor ogen gesteld.

Zie toch, God is mijn Helper;
de Heer is de Beschermer van mijn ziel.

Hij keert het onheil af op mijn vijanden,
in Uw waarheid, vernietig hen.

Vrijwillig zal ik U een offer brengen,
Uw Naam wil ik belijden, Heer, want dat is goed.

Want aan elle beproevingen hebt Gij mij ontrukt;
mijn oog heeft neergezien op mijn vijanden
“.
Psalm 53  vert. Russisch klooster Den Haag

woestijn-mistigWaarom wordt hier de Psalm als
een scherpe karakterisering en
zelfs als een afweermiddel ten
opzichte van de vijanden gebruikt?
Waarom de vreugde en vrijgevigheid
als besluit?
Door wat de psalmist ons hier voor ogen stelt:
betreft het hier niets minder dan Gods Naam en ”de ziel van zijn aanbidder”!
Beide cruciale hoofdpersonen zijn van het grootste belang omdat
zij beiden de hoofdrol spelen in dit gebed: “God en mij“.
Om meteen maar duidelijk te stellen  het woord “ziel” komt niet voor in
de standaard vertalingen van deze Psalm,
ongetwijfeld omdat het gevaar van een misverstand over
het Hebreeuwse “nefesj” te voorkomen.

Nefesh, neshama and ruach zijn de drie eigenschappen van
wat wij met “ziel” vertalen; het niet-stoffelijke gedeelte van
waaruit de mens leeft; in de godsdienst
het onsterfelijk deel van de mens.
Nefesh – Alles wat in onze wereld geschapen is heeft een nefesj,
de Goddelijke kracht die het leven geeft, kortom alles wat “ik” tot mij maakt.
Levenloze objecten [zoals stenen] bezitten alleen deze.
Ruach – Elk levend wezen heeft een Ruach, de leven-schenkende kracht die
het levend wezen bezielt; een soort goddelijke inspiratie, of een aspect van godsvrucht,
de juistheid van het denken [de moraal is hier een voorbeeld van].
Ruach kan ook de fundamentele levenskracht van elk levend wezen zijn.
– Neshamah – hier wordt het “feitelijke Goddelijk beginsel” bedoeld.
Dit begrip komen we alleen in de Joodse kringen tegen als de hogere ziel die
direct met God in verbinding staat en alleen in de mens voorkomt.
In de Orthodoxie spreken we over het feit dat wij als mens zijn geschapen
naar Zijn Beeld en Gelijkenis [wij zijn Zijn Icoon, althans dat is de bedoeling].

In deze Psalm, zoeken de vijanden mijn “leven”, mijn  “ziel” [vers 3];
maar God is Degene Die mijn “leven”, mijn “ziel” bevestigt [vers 4].
Dit is de weergave van deze Psalm in een notendop, op verkorte wijze:
•   iets of iemand wil mij vernietigen —> alles wat “ik” tot mij maakt;
•   God wil mij handhaven —> alles, maar dan ook alles wat mijn “ik” vormt.

Mozes ontvangt de 10 geboden [Mosaïc in het Catharinaklooster op de berg Sinaï; 6e eeuw]We kunnen begrijpen hoe een ander,
een vijand ons leven en onze gezondheid
of onze reputatie kan proberen te vernietigen, maar hoe kan een vijand
mijn ziel, mijn “ik” vernietigen?
Holocaust schrijver Elie Wiesel
helpt ons dit te begrijpen in zijn
beschrijving van een gedwongen reis naar het concentratiekamp Buchenwald.
De Joden, de slachtoffers, worden samengepropt in een vee-treinwagon met wat
voor voorzieningen dan ook.
Wanneer een Duitse spoorwerkman een stuk brood de wagon in gooit,
doen de mensen binnen een wanhopige poging om de kruimels te krijgen,
Zij wierpen zich boven op elkaar, trokken aan elkaar, scheurden elkaars kleren en
er waren er die elkaar zelfs beten. Zij gedroegen zich als wilde roofdieren, met
een dierlijke haat in hun ogen
“.
Op dit moment worden de slachtoffers ‘daders’ en heeft de vijand
het ondenkbare bereikt:
in het proces van het doden van menselijke lichamen,
is daarmee ook hun ziel gedood.
Om het bestaan van dergelijke horror te begrijpen, is
de passie tegen de vijand in deze en andere Psalmen te verstaan:
Dit zijn de bewerkstelligers van de duvel en zijn mallemoer, de chaos [de Tohu wa bohu, hebr. תֹ֙הוּ֙ וָבֹ֔הוּ ], die de wereld wil afbreken, die
God heeft gemaakt en Die in deze
de Beschermer en Verlosser is.

Toen God zag dat het niet goed was voor de geschapen mens om alleen te zijn,
maakte God hem een partner, een helper [Gen.2: 18],
zodat de een de ander kon bijstaan, dienen,
trachten te verrijken, te verbeteren, ter ondersteuning en
tot bescherming van de ander.
Overeenkomstig de Blijde Boodschap gesproken,
is dàt het waar de medemens voor staat.
Maar wanneer de één de ander verwerpt en
de door God gegeven roeping ‘van helper’ teniet doet, ontkent, dan
wordt die ander, in de taal van de Psalmen, de vijand.
– Op deze manier wordt de tegenstelling tot Gods bedoeling aangetoond in
de relatie tussen Gods geliefde menselijke wezens,
als onderling liefdevolle mensen.
– Op deze wijze roepen de Psalmisten zoals hier God aan [vs.  4] als
God die de rol aanneemt van “helper”.

‘Ozer – Hebr. “Helper”, dezelfde uitdrukking als in Genesis 2:18 – een helper, een hulp,
die bij hem past om recht te zetten wat de ander
de – geworden-vijand in stukken heeft gescheurd.
Zo luidt de roep van de Psalmist op tegen
de brutale en meedogenloze vijanden [vs.3] en
heeft hij schijnbaar leedvermaak over hun nederlaag [vs. 7]
niet zozeer uit persoonlijke wraakzucht als wel
het vurige gebed van de Psalmist tot God om
de door Hem gewilde gang van zaken te herstellen,
zoals deze bedoeld is en weer zou moeten zijn.

Het goede dient waarlijk te triomferen, en
het kwaad moet echt worden vernietigd;
mensen dienen elkaar werkelijk bij te staan en te helpen.
De Blijde Boodschap roept hier van begin tot eind toe op en
Gods volk blijft onophoudelijk bidden dat het zo mag zijn.
Een dergelijke gebed is niet een zelfingenomen vereenzelviging van mezelf
om het mogelijk te maken dat ik het altijd goed doe en
anderen als onmiskenbaar kwaad aanduidt.
Het doet een beroep op God om mijn leven te handhaven,
om mijn Helper, mijn Metgezel te zijn,
zelfs ten opzichte van mijn belangrijke andere, opdat ik
zou mezelf aan Gods kant zal bevinden tegenover
wat mogelijk hiertegenover zou blijken te staan
van wat de Helper, God met mij bedoeld heeft te zijn.

Tot slot zal dergelijke gebed in Christus tevens God aanroepen om
bij een nederlaag mij tevens in staat te stellen
Gods wegen zo goed te bewandelen als Hij met Zijn wereld voorheeft.
Dit is de reden waarom de Naam van God op het spel staat in dit gebed.

Als een poëtische vervlechting, bidt de Psalmist in het begin om
gered te worden in de Naam van God [vs.1] en
vervolgens zegt hij dank in Gods Naam aan het slot wanneer
God heeft gehandeld [vs.6].
Het vormt de overwinning op de ‘vijand’
– iemand of iets die tegen God in werkt –
– die Gods Naam in twijfel trekt.
de Hand van God met de geredde zielen - Resava [Manasija] ServiëNet zoals mijn “ziel” en
alles van de Blijde Boodschap
wordt aangevallen,
zouden wij op dezelfde manier
Gods “Naam” dienen aan te roepen,
want we ontmoeten in alles om ons heen
wat God is.
De Naam van God staat voor en betekent Gods aanwezigheid.
God geeft Israël Gods persoonlijke Naam [Ex.3: 13-15] om aan te geven Wie God is,
om Gods belofte te verkondigen en
naar de aard van de relatie die het mogelijk maakt de ander bij de naam
[Zijn beeld en gelijkenis] te noemen —>       Die relatie is verstoord in deze Psalm.
Degene wie bidt is in groot gevaar en ondergaat een persoonlijke aanval.
Bij Gods Belofte van Bevrijding en Verlossing is Gods Volk in gevaar;
alleen omdat “ik” Gods evenbeeld ben en “ik” in dodelijk gevaar ben.
De passie is duidelijk in openingswoorden van de Psalm,
waar de Hebreeuwse woordvolgorde is:
“God, in Uw Naam verlos mij . . .  God, verhoor mijn gebed . . . . .”
De uiting is twee keer “God . . .”;
geen omhaal van woorden;
recht ‘to-the-point’,
rechtstreeks naar de bron.
De psalm heeft als hoofdmotief God, alvorens het over “mij” gaat,
want God is te ontmoeten in Gods Waarheid en Trouw [vs,5] ten minste
als Hij aandacht heeft in mijn welzijn zoals ik ben en
zoals Hij inderdaad mijn maker en bevrijder en nog meer is.

Dergelijke smeken tot God om God te zijn – tot een God voor mij –
is waar deze Psalm over gaat en toont de trouw van het gebed aan
in de geschiedenis van Gods volk.
Het verzoek is niet:
God, ik bepaal wat goed is en wat fout, en
ik vraag u aan mijn kant te gaan staan
“;
het is veeleer:
God, mijn wereld is Jouw wereld, en deze is in wanorde en
ik vraag U om het goed maken, om mij weer goed te maken
“.
Dan zal ik natuurlijk mijn “vrijwillig offer brengen” [vs. 6;
zie Lev.7: 16; Deut.2: 6]
Niet als de vervulling van een koopje, als handelswaar maar
in de vrijheid en vreugde veroorzaakt door Gods herstel van mij en de wereld,
terug te brengen naar de oorsprong zoals God die heeft bedoeld.
Hosea begrijpt de relatie nauwgezet,
deze Profeet maakt gebruik van dezelfde term
als Israëls “vrijwillig offer” [nedabah] aan God
Gods beslissing beschrijft hij als:
God zal hun afkerigheid genezen,
Hij zal hen vrijwillig liefhebben
“.
Hos.14: 4
Verriizenis icoon - fresco Chora Cathedraal ConstantinopleGods vrije genade en ons vrije antwoord
markeert de wereld die God verkiest.
Dat alles is in gevaar in deze Psalm.
Dit vormt het redmiddel van God in onze nood en is tevens de verkondiging van God als “handhaver van mijn leven”.
Zoals uit de tenaamstelling van de Psalm blijkt, wordt overeenkomstig de Orthodoxe Traditie deze Psalm als een gebed van Gods gezalfde gelezen.
God kom ons te hulp,
                                                                                     Heer haast U mij te helpen !”.