Augustus 6e – Transfiguratie van onze Heer en Verlosser Jezus Christus – “Heer, het is goed voor ons om hier te zijn”

Transfiguration, door Theophan de Griek 15e eeuwOp de berg Thabor
openbaarde Jezus Zijn leerlingen een Hemels Mysterie.
Gedurende Zijn leven onder hen had Hij gesproken
– over het Koninkrijk der Hemelen en
– over Zijn Wederkomst in Heerlijkheid.
Om eventuele twijfel over dit Koninkrijk uit
hun hart te bannen en om hun geloof in
datgene wat in de verre toekomst verborgen
door een voorafbeelding [een schaduw] in
het heden te bevestigen,
gaf Hij hen op de berg Thabor
– een prachtig visioen van Zijn heerlijkheid,
– een beeld vooraf van het Koninkrijk der Hemelen.
Het was alsof hij op dat moment                                                                                                           aan hen wilde doen blijken dat:
Je in de loop der tijd het gevaar loopt je Geloof te verliezen.
Om je hiervoor te behoeden laat Ik je nu al weten dat
sommigen die hier naar Mij luisteren de dood niet  zullen smaken, totdat
zij de Zoon des mensen hebben zien komen in de Heerlijkheid van Zijn Vader“.
Bovendien zo vervolgt de Evangelist om ons te verzekeren dat Christus een dergelijke macht zou kunnen bevelen als hij wenste:
En zes dagen later nam Jezus Petrus en Jakobus en Zijn broeder Johannes mee en
Hij leidde hen een hoge berg op, in de eenzaamheid.
En Zijn gedaante veranderde voor hun ogen en
Zijn gelaat straalde gelijk de zon en
Zijn klederen werden wit als het licht.
En zie, hun verschenen Mozes en Elia, die met Hem spraken“.

De Goede Herder geeft Zijn leven voor Zijn schapen [John.10: 11]– Dit zijn de Goddelijke Mysteriën Die
wij vandaag vieren;
– Dit is onze deelname aan de Openbaring op die berg;
– Dit is het feest van Jezus, de Christus, Die ons hiertoe heeft aangetrokken.
Laten we dan luisteren naar Gods Heilige stem Die ons overtuigend uit de hoogte oproept, vanaf de top van deze berg, zodat wij met de uitverkoren volgelingen van de Heer
tot de diepe betekenis van deze heilige geheimen kunnen doordringen,
hetgeen ons verstand te boven gaat dat we het haast niet kunnen verwoorden.
Jezus gaat ons voor om ons de weg te tonen, zowel de berg op als naar de Hemel, en
– ik spreek vrijmoedig – het is nu aan ons om Hem zo snel we kunnen te volgen.
In het verlangen naar de Hemels aanblik, die ons deelgenoot maken aan Zijn uitstraling,
vernieuwen we onze spirituele eigenschappen en keren wij ons om
in de richting van Zijn Goddelijke gelijkenis, waardoor
we voor eeuwig deelgenoot worden aan zijn Goddelijkheid en
het verhogen we ons tot nog nooit vermoedde hoogten.

De transfiguratie op de berg Sinaï, met Mozes en Elia naast Petrus, Jacobus, Zijn broeder en Johannus de TheoloogLaten we met vertrouwen en vreugde
de wolken binnengaan, zoals Mozes en Elia, of zoals Jacobus, Zijn broeder en Johannes de Theoloog hun weg zijn gegaan.
Laten we als Petrus worden overgehaald
de Goddelijke visie te aanschouwen en
te worden veranderd door die Heerlijke Verandering [Transfiguratie].
 Laten we ons uit de wereld wegtrekken           [ons distantiëren], en
 ons ​​afzijdig houden van wat de aarde ons biedt,
 ons boven het lichaam te verheffen,
 ons van ons eigen wezen en
 ons wenden tot de Schepper, tot
Wie Petrus in extase uitriep:
Heer, het is goed voor ons om hier te zijn“.
Het is inderdaad ontzettend goed om hier te zijn, zoals je gezegd hebt, Petrus.
Het is goed om met Jezus samen te zijn en hier voor eeuwig te verblijven.
Met wat meer geluk of/en wat hoger bereikte Goddelijke eer
zouden we dan mogelijk door Hem zo ver kunnen komen
dat we ons voor God openstellen en in Zijn Licht kunnen leven?

Aangezien ieder van ons het Goddelijke beginsel in zijn hart bezit en
kan dit worden veranderd [getransformeerd] tot Zijn Goddelijke Beeld,
wij dienen daarom ook van vreugde uit te roepen:
Heer, het is goed voor ons om hier te zijn
– hier waar alle dingen met Goddelijke uitstraling schitteren,
– waar sprake is van Vreugde, Blijdschap en Verrukking;
– waar zich niets anders in onze harten bevindt, dan Vrede, Rust en Stilte;
– waar wij God kunnen aanschouwen.
Want hier, in ons hart, neemt Christus Zijn intrek samen met God, onze Vader,
Die zegt als Hij binnenkomt:
Vandaag heeft dit huis het Heil aanschouwd.
wijding van de eerstelingen, de vruchten van ons werkMet Christus, ontvangt ons hart alle rijkdommen van Zijn Eeuwige Genadegaven [Zegeningen] en daar waar ze voor ons in Hem worden opgeslagen, zien we als
in een spiegel weerspiegeld zowel
de eerste vruchten [de eerstelingen] en
de hele wereld tot uitbundige bloei komen.
Heilige Anastasius de Sinaïet,
[† 685, feestdag 20 april]
Apolytikion – Transfiguration [mode Barys Byzantine, Mp3]:

 

Saint Anastasius of the SinaïDeze Heilige Anastasius van de Sinaï
leefde in de zevende eeuw en was één van
de grote asceten die op Berg Sinaï opbloeide.
Vanaf zijn jeugd werd hij in grote vroomheid
en liefde voor God grootgebracht.
Toen hij zijn volwassenheid bereikt, verliet hij de wereld en trad in een klooster om het juk van Christus op zich te nemen [Matth.11: 29].
Hij had maar een wens – om zich te vervolmaken in deugd en hij ging naar het Sint Catherina Klooster op de berg Sinaï, waar de bekende Heilige Johannes van de Ladder [30 maart] hegoumen [abt] was.
Hier heeft hij geprofiteerd [lering getrokken] uit het voorbeeld van de vele heilige mensen om hem heen,                                                                      die van oudsher bedreven zijn in het kloosterleven.
Vanwege zijn diepe nederigheid ontving de Heilige Anastasius van God
de Genade van Wijsheid en geestelijk onderscheidingsvermogen.
Hij beschreef de levens van verschillende heilige Vaders, evenals
vele andere geestelijk leerzame geschriften.
Na verloop van tijd werd hij door de gemeenschap waardig bevonden
om de wijding van het heilige priesterschap te ontvangen.

Aansluitend aan de Heilige Johannes van de Ladder en diens broer George,
werd de Heilige Anastasius hegoumen van het klooster op de Sinai.
Hij was ijverigste in zijn verzet tegen elke ketterij,
bracht deze aan het daglicht en weerlegde ze en
liet hun bewonderaars met schaamte achter.
Hij reisde zelfs naar Syrië, Egypte, en Arabië om
daar de ketterijen aan de kaak te stellen en teniet te doen,
ter versterking van de Kerk van Christus.

Jouw Bescherm-EngelDe Heilige Anastasius leert ons tevens dat
God elke christen een bescherm-angel meegeeft, die
ons hele leven zorg voor ons draagt.
Maar we kunnen deze beschermengel door
onze zonden verdrijven, net zoals een imker
de bijen wegjaagt met verstikkende rook.
Terwijl de demonen ons trachten te beroven van
het Hemels Koninkrijk,
leiden de Heilige Engelen ons op
Gods weg om goed te doen.
Daarom zouden alleen de meest dwaze mensen in
hun onbevreesde houding hun Beschermengel ontkennen en door hun eigen trotse weg te gaan zichzelf distantiëren.

Beijvert u daarom des te meer, broeders, om
uw roeping en verkiezing te bevestigen; want
als gij dit doet, zult gij nimmer struikelen.
Want zo zal u rijkelijk worden verleend
de toegang tot het eeuwige Koninkrijk van
onze Heer en Heiland, Jezus Christus
“.
2Petr.1: 10,11

Apolytikion – Transfiguration   tn.7
“Gij werd verheerlijkt op de berg, o Christus God,
en aan Uw Leerlingen toonde Gij Uw Heerlijkheid.
Doe ook voor ons,
zondaars Uw eeuwig Licht stralen:
Gij die ons het Licht schenkt, ere zij U”.

 

9e Zondag na Pinksteren – gered worden, maar als door vuur

Gods medearbeiders zijn wij; Gods akker, Gods bouwwerk zijt gijWant Gods medearbeiders zijn wij; Gods akker, Gods bouwwerk zijt gij.
Naar de genade Gods, die mij gegeven is, heb ik als een kundig bouwmeester het fundament gelegd, waarop een ander voortbouwt.
Maar ieder zie wel toe, hoe hij daarop bouwt. Want een ander fundament, dan dat er ligt, namelijk Jezus Christus, kan niemand leggen.
Is er iemand, die op dit fundament bouwt met goud, zilver, kostbaar gesteente,
hout, hooi, of stro, ieders werk zal aan het licht komen.
Want de dag zal het doen blijken, omdat Hij met vuur verschijnt, en
hoedanig ieders werk is, dat zal het vuur uitmaken.
Indien het werk, dat hij erop gebouwd heeft, standhoudt, zal hij loon ontvangen, maar
indien iemands werk verbrandt, zal hij schade lijden, doch hij zelf zal gered worden, maar als door vuur heen.
Weet gij niet, dat gij Gods Tempel zijt en dat de Geest Gods in u woont?
Zo iemand Gods Tempel schendt, God zal hem schenden.
Want de tempel Gods, en dat zijt gij, is heilig!“.
1Cor. 3: 9-17

???????????????????????????????Tot nu toe hebben we gezien hoe in deze brief
Paulus twee belangrijke dingen behandelt:
1.]. Hij reageert op situaties en problemen die hij verschillende bronnen heeft vernomen.
2.]. Hij reageert op vragen die de Corinthiërs hem hebben gesteld.
We zijn nog steeds bezig met het eerste deel van de brief
– waarin Paulus reageert op de problemen die hij in de gemeenschap tegenkomt, te
beginnen met het probleem van de verdeeldheid.
Een deel van Paulus antwoord op de verdeeldheid die
hij in Corinthe en de huidige Kerk wil aanpakken is
een aantal verkeerde manieren van denken als achtergrond
van hun worstelingen.
Na het uitgebreid ingaan op het onderwerp van Wijsheid [1Cor.1: 18-3: 4],
pakt Hij nu de kwestie aan die te maken hebben met de voorgangers,
de bediening en hoe men wel en niet over deze dingen dient om
te gaan in het Lichaam van Christus, de Kerk.
“Gods dienaren zijn alleen maar bedoeld als nuttig hulpmiddel, door
wiens inspanningen Christus Zijn volk in de eerste plaats tot de zaligheid brengt en
vervolgens naar Volwassenheid in Hem” [1Cor.3: 5-9].

In de passage voor ons blijft Paulus aandringen op dit onderwerp, dat
leiders en de bediening altijd alleen ten doel dient te hebben
het helen van hun kudde en het bevorderen van een grotere eenheid
van de plaatselijke Kerk.
Voordat we verder gaan laten we bidden om
een grotere eenheid van ònze plaatselijke Kerk [in de Benelux!].
De Kerk, zegt Paulus, is als een gebouw dat in aanbouw is.
Misschien kun je je nog herinneren dat Paulus een tijdje geleden
een ander beeld gebruikte net zoals dit – een agrarisch beeld – om
de relatie tussen voorgangers en de gemeenschap te beschrijven.
Paul zei dat hij de plantenbak was en dat Apollos water kwam aandragen en
dat de gemeenschap van Corinthe het gebied is waar ze werkzaam waren.
Aan het eind zagen we echter dat alleen God er voor kan zorgen dat iets groeit of niet,
dat wil zeggen, alleen God de “aanplant“, de dienst van Paulus “vruchtbaar” kan maken,
alleen God kan organiseren dat de inzet van Apollos “besproeit” wordt.

Als tentenbouwer heeft Paulus het nu over de plaatselijke Kerk als
een gebouw dat voortdurend en ononderbroken in aanbouw is.
In dit bijzondere gebouw, zo stelt Paulus, is de fundering reeds gelegd.
Hij verwijst in eerste instantie naar het historisch feit dat het door zijn prediking
over Christus was, dat de eerste mensen op de Blijde Boodschap
reageerden en daarmee deze plaatselijke gemeenschap tot stand kwam –
de plaatselijke kerk werd opgericht” – door middel van de inzet van Paulus.

De diepere waarheid is dat lang voordat Paulus inzet in Corinthe plaats vond,
God Zelf eerst had bepaald dat er een stichting zou plaatsvinden door
Zijn Eeuwige Decreet, zoals duidelijk wordt uit:
''een uitverkoren geslacht, een koninklijk priesterschap, een heilige natie, Zijn eigen volk'', want wij zijn geroepen ''uit de duisternis'' te komenGezegend zij de God en Vader van onze Heer Jezus Christus, Die ons met allerlei geestelijke zegen in
de Hemelse Gewesten gezegend heeft in Christus.
Hij heeft ons immers in Hem uitverkoren voor
de grondlegging der wereld, opdat wij heilig en onberispelijk zouden zijn voor zijn aangezicht.
In liefde heeft Hij ons tevoren ertoe bestemd als zonen van Hem te worden aangenomen door Jezus Christus, naar het welbehagen van zijn wil,
tot lof van de heerlijkheid zijner genade, waarmee Hij ons begenadigd heeft in de Geliefde.
En in Hem hebben wij de Verlossing door Zijn Bloed, de vergeving van de overtredingen,
naar de rijkdom van Zijn Genade, welke
Hij ons overvloedig heeft bewezen in alle wijsheid en verstand, door
ons het geheimenis van Zijn Wil te doen kennen, in overeenstemming met
het welbehagen, dat Hij Zich in Hem had voorgenomen, om,
ter voorbereiding van de volheid der tijden, al wat in de hemelen en op de aarde is
onder een Hoofd, dat is Christus, samen te vatten, in Hem, in Wie
wij ook het erfdeel ontvangen hebben, waartoe wij tevoren bestemd waren
krachtens het voornemen van Hem, Die in alles werkt naar de raad van Zijn Wil, opdat
wij zouden zijn tot Lof van Zijn Heerlijkheid, wij,
die reeds tevoren onze hoop op Christus hadden gebouwd
“.
Eph.1: 3-12

Daar, in de tijd en ruimte en op basis van Zijn Eeuwig Raadsbesluit,
heeft God teweeggebracht dat wat hij heeft voorbeschikt en, als gevolg daarvan,
stuurde Hij Zijn Zoon in de wereld om zoenoffer te worden voor Zijn Volk – dat is,
aan degene die God tot Zijn volk zou maken.
Nog later, en nog steeds in overeenstemming met Gods bevel, stuurde God de voorganger
[Paulus] als boodschapper van wat Christus voor de plaatselijke kerk [Corinthe] had gedaan.
Nu heeft Paulus het over het bouwen bovenop het fundament, hij heeft het over de bouw
van de bovenbouw, hij verwijst daarbij tevens naar de bediening van al die andere mensen die
in de Kerk na hem gekomen zijn en door hun talrijke onderwijs en werken onder de
plaatselijke gemeenschappen, ook zij bouwen op slechts het fundament dat reeds
door de Blijde Boodschap van Christus is gelegd.
Voorgangers zijn dus niet meer of minder dan in dienst van de Kerk,
met Christus aan het hoofd.
Deze passage zit vol van onbepaalde en indirecte verwijzingen
– met behulp woorden als “iemand“, “een ieder“, “niemand“, en “iedereen” – en
zo lijkt Paul oppervlakkig te verwijzen naar al die andere mensen die op dit moment
een of andere leidende rol in de plaatselijke gemeente vervullen.
Hoogstwaarschijnlijk, verwijst hij, althans gedeeltelijk, dezelfde mensen aan
waar we al eerder van gehoord hebben, die op zoek zijn naar
een “diepere” wijsheid, die nog verder voerde dan het leven-schenkende Kruis van Christus …..
Nou, om deze mensen, gaat het en inderdaad aan allen die een of andere inzet hebben
in een plaatselijke kerk, zegt Paul – dat je al lijdend zult bouwen.
Het goud, de stenen, het hout, het hooi en het stro zijn slechts leermiddelen, die
gebouwd worden op het fundament van Christus . . . . .
Daar behoeft een oudste dochter jou als voorganger niet op te wijzen, dat
is gewoon al zo van het begin der tijden.
Als de Heer het huis niet bouwt,
dan zwoegen de bouwlieden vergeefs
“.
Psalm 126
De groei van Christus Lichaam, de Kerk is onlosmakelijk verbonden met
het Leven-schenkende Kruis en anders is het als”hout, hooi en stro“,
het verbrandt, het glipt onder je handen weg,
als “goud en edelstenen” nadat de zon ondergaat.
Hier wordt Gods volk onderwezen – of
het nu voorgangers, pastores, jeugdzaken, zondagsschool docenten of ouders aangaat –
die Gods volk onderwijzen – in welke hoedanigheid – ze heel voorzichtig dienen te zijn om
ervoor te zorgen dat akkes wat ze leren volgens het fundament doen –
en dat is Christus.
Waarheid en oprechtheid dient voorgeleefd te worden in overeenstemming is met
de Blijde Boodschap en dat bevordert het Geloof in de Heer Jezus Christus, onze God.

Mystical icon of the ChurchDe Kerk en haar gemeenschap in Christus
is ook niet alleen maar een verzameling
van leerstellingen – het is niet alleen een theologische leerstelling maar
is ook een persoonlijke eigenschap.
Luister maar naar de woorden van de Apostel Petrus:
Ziet dan uit, broeders, naar zeven mannen onder u, die goed bekend staan, vol van Geest en wijsheid, opdat wij hen voor deze taak aanstellen; maar
wij zullen ons houden aan het gebed en
de bediening van het woord.
En dit voorstel vond bijval bij
de gehele menigte, en zij kozen Stephanos,
een man vol van Geloof en Heilige Geest
“.
Hand. 6: 3-5
Zo’n levende steen wordt door de mensen verworpen, uitgekotst, heeft geen aanzien,
maar is in de ogen God uitverkoren en kostbaar.
De Kerk wordt aldus opgebouwd op levende stenen, die ‘onberispelijk’ zijn en
worden gebruikt om vorm te geven aan het geestelijk huis,
voor God en welgevallig aan Jezus Christus, onze Heer.
Zo iemand Gods Tempel schendt, God zal hem schenden als door vuur.
Want de tempel Gods, en dat zijt gij, is heilig!

1Cor.3: 17

Dat is wat Paulus in het achterhoofd heeft en hij wil dit aan  iedereen laten weten
die betrokken is en leiderschap uitoefent in de plaatselijke gemeenschap,
niet alleen omdat het belangrijk is dat ze hun theologie rechtschapen verkondigen
– dat voorzeker – maar belangrijker nog, omdat
zij in hun dienstbaarheid niet bouwen op levenloze materie, maar met vlees en bloed
– met echte mensen – mensen die de dingen die ze om zich heen zien
die op basis van dit soort dingen oprecht, open en eerlijk gedrag
als waarachtig aannemen en kunnen waarderen.
Priest, Greek OrthodoxHet is ‘oh zo’ persoonlijk en de effecten ervan ‘zijn en blijven’ persoonlijk in alles wat je doet – “goed of slecht
– het wordt gepersonifieerd en heeft grote invloed op
het leven van individuele gelovigen om je heen.
Laat daarom niemand zichzelf misleiden!
Indien iemand onder u meent wijs te zijn in deze tijd, hij dient dwaas te worden om wijs te zijn.
Want de wijsheid van deze wereld is dwaasheid voor God.
Want er staat geschreven: Die de wijzen vangt in hun sluwheid; en elders: De Heer weet, dat
de overleggingen van wijzen vruchteloos zijn.
Daarom, niemand zal zich op mensen beroemen;
alles is immers het uwe: hetzij wereld, leven of dood,
hetzij heden of toekomst, het is alles het uwe;
doch gij zijt van Christus en Christus is van God
“.
1Cor.3: 18-23

9e Zondag na Pinksteren – Houdt moed, Ik ben het, Christus, weest niet bevreesd!

Jesus, Petrus en het water.En terstond dwong Hij
de discipelen in het schip te gaan en Hem
vooruit te varen naar de overkant, totdat
Hij de scharen zou hebben weggezonden.
En toen Hij de scharen weggezonden had,
ging Hij de berg op om in de eenzaamheid te bidden.
Bij het vallen van de avond was Hij daar alleen.
Doch het schip was reeds vele stadiën van het land verwijderd, geteisterd door de golven, want
de wind was tegen.
In de vierde nachtwake kwam Hij tot hen, gaande over de zee. Toen de discipelen Hem over de zee zagen gaan, werden zij verbijsterd en zeiden:
Het is een spook!
En zij schreeuwden van vrees.
Terstond sprak Jezus hen aan en zei:
Houdt moed, Ik ben het, weest niet bevreesd!
Petrus antwoordde Hem en zei: Heer, als Gij het zijt,
beveel mij dan tot U te komen over het water.
En Hij zei: Kom!
En Petrus ging uit het schip en liep over het water en ging naar Jezus.
Maar toen hij zag op de wind, werd hij bevreesd
en begon te zinken en hij schreeuwde: Heer, red mij!
Terstond stak Jezus hem de hand toe en greep hem en
zei tot hem:
Kleingelovige, waarom zijt gij gaan twijfelen?
En toen zij in het schip geklommen waren, ging de wind liggen.
Die in het schip waren, vielen voor hem neder en zeiden:
Waarlijk, Gij zijt Gods Zoon!
En toen zij overgestoken waren, kwamen zij in Gennesaret aan land
“.
Matth.14: 22-34

Hij heeft ons bijeengebracht uit alle windstreken . . . . .Hij heeft ons bijeengebracht uit alle streken: vanuit het oosten, het zuiden,
het noorden en de zee.
Sommigen verdwaalden in de woestijnen, in waterloos land en vonden geen weg naar een bewoonde plaats.
Zij leden honger en dorst:
Hun ziel bezweek in hun binnenste
Zij riepen tot de Heer in hun beproeving,
en Hij verloste hen uit hun nood.
Hij leidde hen naar een goede weg,
zodat zij aankwamen in een bewoonde streek.
Dat zij de Heer belijden om Zijn Barmhartigheid
om Zijn wonderen voor de mensenkinderen
“.
Psalm 106: 3-8 vert. Den Haag

1.]. Het eerste wat Christus doet als we echt in nood zijn
is dat Hij tot ons hart spreekt.
Zijn woord heeft Gezag en scheppende Kracht.
Hij is de Schepper en als Hij spreekt gebeurt er iets.
Door het woord van Christus verandert ons leven!
Telkens wanneer iemand zich tot de Heer bekeerd heeft,
wordt de bedekking weggenomen.
De Heer nu is de Geest; en waar de Geest van de Heer is, is vrijheid.
En wij allen, die met een aangezicht, waarop geen bedekking meer is,
de heerlijkheid des Heren weerspiegelen, veranderen naar hetzelfde beeld
van heerlijkheid tot heerlijkheid,
immers door de Heer, die Geest is.
Daarom, nu wij deze dienst op ons genomen hebben, die
ons door barmhartigheid is toevertrouwd, verliezen wij de moed niet,
maar hebben wij verworpen alle schandelijke praktijken, die
het licht niet kunnen zien, daar wij niet met sluwheid omgaan of
het woord Gods vervalsen, maar
de waarheid aan het licht brengen en zo bij
elk menselijk geweten onze eigen aanbeveling zijn voor het oog van God
“.
2Cor.3: 15 – 4: 2

Transfiguration, August 6thDe Metamorfose, de Transfiguratie, zoals
wij die aankomende donderdag gaan vieren
bestaat niet uit het betrekken van
een nieuw kerkgebouw, maar
dat alle geestelijke onderdelen volledig
op elkaar worden afgestemd om
het ultieme resultaat te bereiken.
Het woord Metamorfose komt maar
drie keer in het Nieuwe Verbond voor.
Alle reden dus om toch maar eens even naar die teksten te gaan kijken.

•  ‘Metamorfose’ komt allereerst voor in Matteüs 17 vers 2.
In de Blijde Boodschap van de hand van Mattheüs wordt verteld over
Jezus Christus, Die met drie van Zijn leerlingen de berg Thabor opgaat:
Voor hun ogen veranderde [Metamorfose] Hij van gedaante,
Zijn gezicht straalde als de zon en Zijn kleren werden wit als het licht
“.
Deze gebeurtenis is als het ware een voorbeeld van
de verandering die wij mogen ondergaan:
Zijn gezicht straalde als de zon en
Zijn kleren werden wit als het Licht“.’
En dan leren wij meteen al één ding als het gaat om die Metamorfose:
– We dienen net als de H. Seraphim van Sarov
wel heel dicht in de buurt van Jezus Christus zien te komen.
– Het gaat er echter niet om dat wij onszelf veranderen, of
dat wij veranderen naar het beeld van iemand anders.
Wij veranderen altijd, zo zegt de Blijde Boodschap,
naar het beeld van Jezus Christus,
althans dat is – als Christen – de bedoeling.

2.].  De tweede tekst in het Nieuwe Testament waar gesproken wordt over
een metamorfose is van Paulus waarbij deze opmerkt:
Wordt niet gelijkvormig aan deze wereld, maar
wordt hervormd door de vernieuwing van uw denken, opdat
je mag erkennen wat de wil van God is,
het goede, het welgevallige en datgene wat compleet is
“.
Rom.12: 2
Gouden Malthezer RidderordeJe dient jezelf dus niet aan te passen aan deze wereld, maar te veranderen [metamorfose] door je gezindheid te vernieuwen, om zo te ontdekken wat God van je wil en wat goed, volmaakt en Hem welgevallig is.
Paulus heeft het dus over de verandering door de H. Geest.
Letterlijk staat er zoiets als:
Je dient je niet aan te passen aan ‘het patroon’ van deze wereld, zoals iedereen
van jouw leeftijd of klasse om je heen doet.

En dat gevaar lopen we heel snel.
We kunnen zo op deze wereld gericht zijn, dat
we ook op deze wereld gaan lijken.
Want waar je naar kijkt, daar ga je vaak op lijken, dat heeft heel veel invloed op je.
Jezelf niet aanpassen aan het schema van deze wereld houdt dus in:
Veranderen [metamorfose] is door je gezindheid, je overtuiging te vernieuwen“.
Het gaat om een verandering van binnenuit, een geestelijk veranderingsproces waarin
de Geest van de Heer van binnenuit met ons aan het werk is.
Dat wil niet zeggen, dat je er niet uiterlijk ook wel eens anders uit kunt gaan zien.
Wanneer je eerst altijd heel somber de wereld in keek, altijd vast zat in je problemen en
je ontdekt de luister van de Heer, dan ga je rechter op staan,
je begint meer te stralen, je kijkt blijer uit je ogen.
En dan is er dus ook wel een uiterlijke verandering, die
van binnenuit door de Heilige Geest in ons leven wordt bewerkt.
De ware Verandering [Metamorfose] is allereerst een proces van Genade.
We worden met elkaar niet opgejaagd in de stijl van:
‘Jij moet nu maar eens veranderen [volwassen worden] en
op eigen benen gaan staan!
‘.
Genade, dat betekent altijd dat God dit zo maar aan je gééft.
Want dat is de grondbetekenis van het woord Genade: om dat God een gévende God is.
Heel veel gelovigen hebben een verkeerd beeld van God en
hebben Hem misschien leren kennen als een eisende God:
een God Die van alles van je verlangt, dat
Hij anders niet van Zijn kinderen houdt.
Nou, dat klopt dus niet, want God heeft alles al en
heeft ons gedoe dus eigenlijk helemaal niet nodig.
Het veranderingsproces waar het hier over gaat is
een gave van God, een genadig proces, dat
uit de hemel zo maar in ons leven neerdaalt.
Zo’n proces komt niet tot stand door onze goede voornemens.
Zo’n proces komt niet tot stand door onze eigen doen en laten.
Zo’n proces komt niet tot stand omdat wij onze wil aanspreken.
Zo’n proces komt tot stand als wij ons openstellen voor
de genadige werking van God in ons leven.
We ‘dienen’ maar één ding te doen:
de grootsheid van de Heer aanschouwen [2Cor.3: 18].
Dat is alles, gewoon ontdekken hoe mooi God is en daarnaar kijken.
Want waar we naar Hem kijken, gaan we op Hem lijken.
Hoe meer we naar Jezus kijken, hoe meer we op hem zullen gaan lijken.

De ware verandering [metamorfose] is ook een geestelijk proces.
Wij kunnen dus niet allerlei methodieken aanreiken, meditatie en al
datgene wat de psychologie hierover aandraagt.
Dat kan soms helpen om deze invalshoek te verkrijgen, maar
willen we nu echt het Woord van God proberen te begrijpen en
dan dienen we ook te aanvaarden dat het Woord van God zegt, dat
het een gééstelijk proces is.
De Heilige Geest is met ons bezig:
Wij allen, die met een aangezicht, waarop geen bedekking meer is,
de heerlijkheid des Heren weerspiegelen,
veranderen naar hetzelfde beeld,
door de Heer, Die Geest is” [2Cor.3: 18].
En dat laatste dien je dus niet over het hoofd te zien:
door de H. Geest, Die van de Heer uitgaat.

De H. Geest gaat met ons aan het werk en
we mogen ons dus toevertrouwen aan Zijn krachtige leiding.
We mogen oprecht geloven wat dit korte zinnetje onder woorden brengt:
God is met ons!; Gods Geest werkt in ons!
Dat is de belofte die ons Verbond met Hem gestalte geeft,
waarop we ons mogen richten, wanneer het om dat veranderingsproces gaat,
de ware verandering, de ware Metamorfose: Gods Geest werkt in ons!
Vertrouw je daaraan toe.

Cross with Vines, Mosaic3.]. De ware metamorfose is ook een proces, wat geduld inhoudt.
Want wij worden méér en méér veranderd.
We veranderen van de ene mate van heerlijkheid naar de andere mate van heerlijkheid.
Het kan zeker ook gebeuren dat je
in één keer verandert. Dat komt wel voor.
Sommige christenen kunnen daarvan getuigen. Dat ze van de ene op de andere dag echt totaal veranderde mensen waren.
Saint Pauls vision on the road to Damascus, George Kordis.Paulus kan er over meespreken, wanneer
hij over deze dingen schrijft. Daar bij Damascus, toen hij Jezus ontmoette
– in één oogwenk een totaal veranderde Paulus!
Maar meestal, is het een geleidelijk proces, met vallen en opstaan. God gunt ons die verandering [metamorfose], maar
Hij gunt ons ook de tijd.
Het is net als met een plantje in de grond.
Ik wil natuurlijk heel graag dat dat plantje snel groeit.
En ik zou kunnen denken: ‘zal ik er eens aan gaan trekken?
Maar als ik er aan trek, dan gaat het plantje stuk.
Zo maak je ook dat veranderingsproces stuk als je er aan gaat trekken.
Wat heeft dat plantje nodig? Licht, water, lucht.
Het plantje hoeft alleen maar daar te staan en het allemaal op zich af te laten komen.
Zo werkt dat ook in het geestelijke veranderingsproces.
Wij zijn als het ware zo’n plantje. Het is allemaal nog wat klein en zo.
Als er niet zo heel veel verandert in je leven, dan doet dat ontzettend zeer en
dat werkt allemaal niet en we raken teleurgesteld.
God geeft ons de tijd, heeft geduld met ons, anders kunnen we het niet aanEn dat doet God ons mensenkinderen niet aan.
Het enige wat we behoeven te doen is:
de luister van de Heer op ons te laten schijnen en
we zullen langzamerhand in een geduldig proces veranderen.
Steeds een klein beetje meer worden veranderd naar de luister van Zijn Beeld.

4.]. Ware metamorfose is eveneens een op-Christus-gericht proces.
Wij veranderen ‘naar de luister van dat beeld’, namelijk
de luister van het beeld van Jezus Christus.
Dus Jezus is daarin om zo te zeggen ons voorbeeld.
Niet het voorbeeld waar wij achteraan lopen om ook ons best te doen het evenzo te doen.
Nee, we zien in Hem al hoe wij kunnen worden.
Wij zien bijvoorbeeld in Zijn eindeloze Zachtmoedigheid
al dat ook wij zachtmoedig kunnen worden.
Voor de meeste van ons is dat een lang proces in je leven:
dat je wat zachtmoediger wordt.
Dat zeggen oude mensen wel eens:
in de loop van de tijd ben ik wel wat zachtmoediger geworden.
Wanneer we naar Jezus kijken, zullen we ook merken dat
we meer op hem gaan lijken: dat wij liefdevoller worden en
geduldiger en genadiger.
Dus die luister van de Heer, al die schitterende namen van Jezus,
al die prachtige deugden van Jezus,
al die indrukwekkende daden van Jezus,
al die kostbare woorden van Jezus
– ze gaan allemaal een stempel zetten op ons leven.
Wij veranderen naar de luister van het beeld van Christus!
Paulus zegt daarover:
Want die Hij tevoren gekend heeft, heeft
Hij ook tevoren bestemd tot gelijkvormigheid aan het beeld van Zijn Zoon, opdat
Hij de eerstgeborene zou zijn onder vele broeders
“.
Rom.8: 29
Kinderen“, zegt Paulus op een ander plaats
ter wille van wie ik opnieuw weeën doorsta, totdat
Christus in u gestalte verkregen heeft
“.
Gal.4: 19

Barensweeën doen pijn, vraag het maar aan je moeder.
Het doet Paulus zeer, hij heeft er pijn voor over om bij dat proces betrokken te zijn
waarin mensen tot geloof komen en waarin zij steeds meer mogen merken dat
Christus in hen gestalte krijgt.
Dat is dus de essentie van dat proces van verandering, die ware metamorfose:
dat Christus steeds meer gestalte in ons krijgt.
Zijn luister straalt af op ons, wij weerspiegelen Zijn luister.

5.]. Het laatste kenmerk van dit veranderingsproces is dat het toekomstgericht is.
Er zit als het ware een drive in, een beweging, die verandering teweeg brengt en
die naar de toekomst gericht is.
Pas in de toekomst zal het helemaal volmaakt zijn.
Wij jagen elkaar in de Kerk niet op door te zeggen dat
je nu al volmaakt moet zijn en dat je als je zondigt
een niet al te beste christen bent.
Het is een proces waarin wij ook struikelen en
met vallen en opstaan verder komen.
Maar het is wel een proces waarin wij ook echt mogen groeien.
Een geleidelijke groei, waarbij je steeds meer gaat lijken op Jezus, totdat
we in de Hemel komen en helemaal aan Hem gelijkvormig worden.
Dat is de toekomstgerichtheid.
En elke keer wanneer we in dat proces weer terugval bemerken,
tranen met tuiten uitstorten wanneer we weer in die oude fouten gevallen zijn,
dan mogen wij ons richten op de toekomst.
Want in de toekomst wordt het beeld van Christus totaal volmaakt in ons.
Ook ons aanschouwen van de luister van de Heer is nu nog niet volmaakt:
we aanschouwen de luister van de Heer ‘als in een spiegel’.
Christus, Petrus en het water [detail]We zien het niet rechtstreeks. Er zit iets tussen, veelal onze hoogmoed.
Er moet een spiegel tussen zitten om het Licht op te kunnen vangen.
Anders is het te mooi om waar te zijn en immens groot.
En zo zal ook in ons leven dat spiegelbeeld nooit volmaakt zijn.
Maar wij mogen ons uitstrekken naar wat
wij in de toekomst in volmaakte vorm zullen ontvangen.
Dat wij volkomen lijken op Jezus, dat
wij zijn zoals Hij,
Die is, was en altijd onder ons zal zijn.
Houdt moed,
Ik ben het, Christus,
weest niet bevreesd!
“.

Orthodoxie & ieder vogeltje zingt zoals het gebekt is

De open en eerlijke gedragshouding

vogeltje, merel, zwartrokHoe staat het er dan voor, mijn broeders?
Telkens wanneer je samenkomt,
heeft ieder wel iets:
een Psalm of een lering of een openbaring of een uitspraak of uitlegging;
dat alles dient tot fundament te geschieden.
Indien er een uitspraak of uitlegging wordt gedaan, laten het er twee, ten hoogste drie zijn, ieder op zijn beurt, en laat hen
een uitleg geven.
Is er echter niemand die het kan uitleggen, dan
dient in de gemeente gezwegen te worden, maar
tot zichzelf en tot God spreken.
Wat de profeten betreft, twee of drie mogen het woord voeren, en
de anderen dienen dit te beoordelen.
Maar indien aan een ander, die daar gezeten is,
een openbaring ten deel valt, dient de eerste zwijgen.
Want gij kunt alleen een voor een profeteren, opdat
allen lering en allen hierdoor aangemoedigd worden in het ware Geloof.
En de geesten der profeten zijn aan de profeten onderworpen, want
God is geen God van wanorde, maar van vrede.
Zoals in alle gemeenten der heiligen dienen de vrouwen in de gemeenten zwijgen;
want het is haar niet vergund te spreken, maar
zij dienen ondergeschikt te blijven, zoals ook de wet zegt.
En wanneer zij iets te weten willen komen, dienen zij
thuis haar mannen om opheldering vragen; want
het staat lelijk voor een vrouw te spreken in de gemeente.
Of is het woord Gods bij u begonnen? Of heeft het alleen u bereikt?
Indien iemand meent een profeet of geestelijk mens te zijn, laat
hij dan wèl weten, dat hetgeen ik u schrijf, een gebod des Heren is.
Maar als iemand hiermede niet rekent, dan wordt met hem niet gerekend.
Zo dan, mijn broeders, streeft ernaar te profeteren, en
belemmert het doen van uitspraken of uitleggingen niet.
Laat dit alles betamelijk en in goede orde geschieden
“.
1Cor.14: 26-40

Apostle Paul, by Aidan HartLaat alle dingen open en eerlijk,
niet betamelijk, maar regulier verlopen
“.
1Cor.14: 40
Nadenken over de samenkomst met
eer aan God in apostolische tijden,
gebeurde zo schrijft Johannes Chrysostomos
in de late vierde eeuw:
Want van oudsher werden
Psalmen gebruikt als Genadegave en
werden ze gebruikt ter lering als ware het
een geschenk van boven . . . . .
“.
Dit wordt nog versterkt door met het volgende
om de betekenis van de woorden in
de tekst van Paulus aan de Corinthiërs te verduidelijken:
H. Johannes de Theoloog gaat namelijk een stap verder:
Laat allen slechts op één ding letten . . . . .
de correctie van de naaste:
laat daarbij niets over aan een willekeurige inval.
Want gij zult uw broeder geen aantijgingen doen, wanneer
niet allen er lering aan ontlenen . . . .
Een ding baart mij slechts zorgen, een ding is slechts mijn verlangen,
om 
alle dingen te doen met het vooropgesteld doel dat allen ervan zullen leren“.
Johannes Chrysostomos, preek 36 over 1Corintiërs.

Toren van David in het avondroodZachtmoedige bijeenkomsten, zoals die in Corinthe, ontbrak het aan achtergrond en
ervaring in de verheerlijking zoals die bekend was in de Joodse synagoge.
We weten dat de vroegchristelijke liturgieën meer instructie omvatten en met meer spontaniteit werd uitgevoerd dan
we in de Kerk van vandaag tegenkomen.
Chrysostomos onderkent deze minder gestructureerde vorm als
een belangrijk kenmerk van de “vroegchristelijke, Orthodoxe tijd“:
Want in de Waarheid van de kerk was tevens het Hemels Koninkrijk aanwezig,
de volheid van de Geest betreffende alle dingen en
werd de Almacht van God als door iedere voorganger op hen overgebracht en
werden voorgangers geacht alléén door God te worden geïnspireerd
“.

Helaas vond de aanbidding in Corinthe en ook in andere apostolische tijden
niet altijd plaats onder leiding van die H. Geest.
De Apostel Paulus voelt zich daardoor in zijn brief gedwongen om
basisregels en richtlijnen op te stellen voor de wijze waarop
gesproken of geschreven werd met
als enig doel de inhoud van dergelijke gebeurtenissen
te richten op de opbouw, ter lering aan allen.
1Cor.14: 27-31

In een reactie op de eredienst in zijn tijd te Antiochië, gaat Chrysostomos nog verder:
Maar nu houden we alleen de symbolen van die gaven.
Daarom wanneer we met spreken of schrijven beginnen, reageren mensen,
‘op uw geest’, wat aangeeft dat van ouds het gebruik is om te schrijven en te spreken,
niet op grond van hun eigen wijsheid, maar bewogen door de H. Geest . . . . .
Maar nu dient men bij géén enkele niet de unanimiteit te onderscheiden, maar eerder hoe groot de strijd overal woedt.
‘Vrede uitstralen’ zelfs nu, ‘om allen’ die
u in de Kerk voorgaat tot gebed aan te zetten . . . . .”
“Maar in de naam van deze Vrede wordt regelmatig gesproken,
de realiteit is echter vèr te zoeken . . . . .
Groot hier is het tumult, de verwarring geweldig en in onze samenstelling verschillen we
in niets van de winkel van een wijnhandelaar, zo luid wordt er gelachen,
zo groot is het verschijnsel van de onrust; zoals bij het baden, zoals op de markt,
het geroep en tumult is niet van de lucht“.
Hier zien we echte oorzaak van de wanorde in de Kerk!
De stoornis in de Kerk waarop Chrysostomos zinspeelt,
hetgeen ook in de huidige orthodoxe gemeenschappen plaatsvindt, zoals
elke gewone kerkbezoeker wel weet.

Metropoliet Athenagoras van het orthodoxe aartsbisdom van België en exarch van Nederland en Luxemburg - Visit to Constantinople (June 22, 2013)We treffen nog steeds onoplettendheid,
eigenzinnigheid en wanorde aan, waarbij
zelfs geestelijken, onze bisschoppen de noodzaak zien
hun ondergeschikten vanaf het Ambon aan te spreken,
priesters te berispen, maar ook diakens, zangers of
zelfs de gehele gemeente.
Deze Apostolische principes zijn ook vandaag de dag nog van kracht!

De vermaningen van Paulus zijn voor alle christenen van toepassing:
Laat alle dingen worden gedaan voor tot opbouw, tot lering ten goede
1Cor.14: 26,
Opdat allen ervan leren en allen erdoor kunnen worden aangemoedigd“.
1Cor.14: 31
Laten we eens kijken wat we zoal tijdens de eredienst tegenkomen.
Ontbreekt in ons gebed de lof een eer aan Christus, onze Heer?
Heeft de publicatie van onze gegevens
opwekking van onze broeders in het Geloof tot gevolg?
Heb ik mezelf niet overgegeven aan zelfverheerlijking, afleiding,
of onder ons gezegd hedonisme, zinnelijke begeerte,
leuk doen onder elkaar ten koste van de ander,
zet ik de ander niet bewust op het verkeerde been?

De Apostel Paulus meent te weten dat ware spirituele mensen
zichzelf weten te beheersen ten opzichte van collega’s, de geestelijkheid en God.
En de geest van de profeet is aan de Profeten.
Want God is niet de grondlegger van chaos, verwarring, maar
van Vrede, zoals dat in al de gemeenschappen dient te zijn
“.
1Cor.14: 32, 33
Dus, “laat alle dingen open en eerlijk en in de goede volgorde geschieden”
1Cor.14: 40,
opdat onze ogen en harten kunnen worden verlicht!

??????????Heer onze God, red uw volk en zegen uw erfdeel.
Bewaar de volheid van Uw Kerk.
Heilige hen die de schoonheid van Uw Huis liefhebben.
Verheerlijk hen daarvoor met Uw goddelijke kracht en
verlaat ons niet die op U hopen.
Want van U is de Macht en aan U is het Koninkrijk en
de Kracht en de Heerlijkheid:
Vader, Zoon en Heilige Geest,
nu en altijd en in de eeuwen der eeuwen.  Amen
“.
slot 1e kleine litanie,
Goddelijke Liturgie
Johannes Chrysostomus

Psalmen op basis van Waarheid samengesteld – Schuilen doe je bij de Heer, Psalm 10 [11]

Christus, de mens geworden Wijsheid Gods, zegent; icoon Bernard FrinkingIk vertrouw op de Heer,
waarom zeg je dan tot mijn ziel:
Vlucht op de bergen, als een vogel?
Want zie, zondaars hebben hun boog gespannen en
hun pijlen gereed gemaakt,
om bij donkere maan de oprechten van hart te doorboren.
Want wat Gij had opgebouwd hebben zij verwoest;
wat kan de rechtvaardige doen?
De Heer is in Zijn Tempel;
tegelijk heeft de Heer Zijn Troon in de Hemel.
Zijn ogen zien neer op de arme;
Zijn blik onderzoekt de kinderen van de mensen.
De Heer onderzoekt de gerechte en de goddeloze:
wie onrecht liefheeft, haat zijn eigen ziel.
Hij doet strikken regenen op de zondaars:
vuur, zwavel en storm is hun aandeel.
Want de Heer is rechtvaardig,
Hij heeft de gerechtigheid Lief:
naar oprechtheid richt Hij Zijn aanschijn“.
Psalm 10 [11], vert. klooster Den Haag

Vogels, vlieg toch weg naar de bergenHoe kunnen jullie nu zeggen:
Vogels, vlieg toch weg naar de bergen!

Wanneer de poten onder
je stoel weggezaagd worden,
wat kun je dan als rechtvaardige nog doen?
Nu dient het gigantisch probleem te worden overwonnen, anders wordt de voortgang
van onze weg belemmerd.
Is het mogelijk dat de fundamenten van je religieus leven worden vernietigd?
Blijft God zo lang sluimeren, ja, duurt een stoorzender zo lang, is
een dergelijke ineenstorting wel zo geduldig te verdragen?
– Wanneer Hij toeziet, geeft God toch Zijn erfdeel niet aan totale vernietiging over,
waar blijft dan Zijn alwetendheid, Zijn Almacht?
– Wanneer Hij dit aanziet en niet te hulp schiet, waar is dan Zijn Almacht?
Wanneer Hij dit aanschouwt, kan Hij toeschieten en ons bijstaan en
zal dan Zijn Menslievendheid en Genade niet openbaar worden?
Martha zei tot Jezus:
Heer, indien Gij hier geweest was, zou mijn broer niet gestorven zijn.
Ook nu weet ik, dat God U geven zal al wat Gij van God begeert
“.
John.11:21,22
Maar velen zullen zeggen:
Zo God krachtdadig in de wereld aanwezig was geweest met Zijn Almacht,
dan was het fundament niet onder de wereld weggehaald, was niet zo aan ons lot overgelaten.
Dit is een negatieve [humanistische] benadering, het is namelijk onmogelijk dat
de religieuze fundamenten van de religie uiteindelijk totaal uit de samenleving verdwijnen,
hetzij voor de Kerk, het Lichaam van Christus in z’n algemeen of
tot iedere ware gelovige en levend lid van die Kerk.
Wij beschikken namelijk over de uitdrukkelijke belofte van Christus:
De poorten van het dodenrijk zullen haar niet overweldigen“.
Matth.16: 18
En voor ieder afzonderlijke christen geldt:
Toch staat het hechte fundament Gods met dit merk ongeschonden:
De Heer kent de zijnen, en:
een ieder, die de Naam van de Heer aanroept,
wordt de ongerechtigheid gebroken
“.
2Tim.2: 19

Mystical icon of the Church1.]. Wanneer ze de fundamenten niet kunnen vernietigen, is het niet dankzij hun onvermogen, de gehele wereld zal het zien en getuigen dat zij haar uiterste best heeft gedaan, wat  hun macht en gemoedsaandoening wel niet kan uitvoeren.

2.]. In hun eigen hoogmoedige verbeelding: kunnen ze niet alleen tevergeefs roemen, maar ook werkelijk het idee hebben dat
ze de fundamenten hebben vernietigd.
In dit geval denk ik aan de wijze waarop de Romeinse keizer ingreep:
En het geschiedde in die dagen, dat
er een bevel uitging van keizer Augustus, dat
het gehele Rijk moest worden ingeschreven.
Deze inschrijving had voor het eerst plaats,
toen Quirinius het bewind over Syrië voerde
“.
Luc.2: 1,2
Zie je het voor je gebeuren, Sadam, die het bewind voert over Syrië en
dhr. Erdogan, die in Zijn land een vrede met de Koerden niet voor zich ziet zitten.
Vladimir Putin weet met één veto de gerechtigheid in de wereld de das om te doen.
De gehele wereld, de VN en de NAVO zien toe!
Maar de stijlfiguur is niet gewoon maar een figuur, maar is in gewone taal gezegd een trotse einzelgänger; want dit soort figuren beroepen zichzelf er inderdaad op de gehele wereld in pacht te hebben . . .

3.]. Zou het fundament wel kunnen worden vernietigd als een voor allen uiterlijk zichtbare Leven-schenkende verschijning?
De Kerk in de vervolging is gelijk een schip in een storm; breken al haar masten, ja, soms
want vanwege hogere snelheid zijn ze gedwongen te bezuinigen:
niet een stuk doek wat speelt met de wind, geen zeilen te zien; deze liggen opgerold en omgord aaneen op de kiel, opdat de storm minder vat op de Kerk kan hebben, maar
wanneer de storm voorbij is, zal men de zeilen weer hoog in de mast [torens] kunnen opheffen en hun zeilenpracht weer kunnen tonen als ooit tevoren.
De kerk vreest geen tijd van vervolging, maar ervaart deze vooral, verloor alle aantrekkelijkheid  en dapperheid die de ogen van de toeschouwers zouden kunnen aantrekken en verleiden en legt zichzelf qua inhoud geheimhouding op.
In een woord, gedurende de dagen waarop in ellende hard gewerkt wordt, trekt zij haar slechtste kleren aan, terwijl haar zondagse, beste in haar kast zijn gelegd, in de vaste en zekere overtuiging dat God haar een heilige en gelukkige dag zal bezorgen,
wanneer zij met vreugde weer haar best kledingstukken zal dragen.
In haar melancholie past, ten slotte dat vooral haar beste heiligen en dienaren Gods in de hun omringende jaloerse vrees het loodje kunnen leggen en terzijde worden geschoven.
Hun voorbeeld is geen kleintje, geen nietige, maar een ster van de eerste orde en de grootste in uitmuntendheid, zelfs Elia, ja zelfs deze grote Profeet klaagde:
Ik heb zeer geijverd voor de Heer, de God der heerscharen, want de Israëlieten hebben Uw Verbond verlaten, Uw altaren omvergehaald en Uw Profeten met het zwaard gedood, zodat ik alleen ben overgebleven en zij trachten mij het leven te benemen“.
1Kon. 19: 10

  • De kerkganger, de stilzwijgende minderheidDeze psalm is een antwoord op
    een stilzwijgende bezwaar dat sommigen
    zou kunnen verheffen; namelijk dat
    de rechtvaardigen hun inzet tonen om
    voor zichzelf opkomen.
    Door hun eigen gemak en inactiviteit
    [niet datgene durven te doen als ze zouden kunnen en moeten], verraden zij zichzelf vanuit een slechte gesteldheid.
    In wiens verdediging toont David, dat als God in Zijn Wijsheid en welbehagen er
    passend op toe ziet, om redenen die op z’n best kunnen worden teruggebracht tot termen van extremiteiten, waarbij
    bekend is dat de geloofsovertuiging aan zichzelf te lijden, niet bij machte is
    de Macht van de Hoogste aan te roepen en vervolgens zelf tot herstel te komen.• “Wat God heeft opgebouwd hebben zij verwoest;
    wat kan de rechtvaardige doen?
    “.
    Psalm 10 [11]: 3
    Deze tekst is doordrongen van rouw, als voor een begrafenis toespraak, die zegt:
    Wanneer de fundamenten onderuit zijn gehaald?“.
    1.]. Het veronderstelt een overtuigende diep trieste situatie
    2.]. Er wordt een trieste vraag gesteld: “Wat kan de rechtvaardige doen?
    3.]. Het benadrukt eveneens het trieste antwoord, namelijk dat
    we gewoon niets kunnen doen, dan terugkeren naar
    de oorspronkelijke vormgeving van de Kerk teneinde
    als herstel aan de wederopbouw te beginnen.
  • Het burgerlijke fundament van een volk of mensen tezamen wordt namelijk
    gevormd door hun wetten en grondwetten; dat
    vormt de orde en macht die onder hen is.
    Dat is het fundament van een volk en wanneer deze eenmaal worden weggevaagd, wat
    kan de rechtvaardige mens dan doen?
    Wat kan de beste, de wijste in de wereld, in zo’n geval ondernemen?
    Wat kan iemand doen, wanneer de overheid de mensen in de kou laat staan?
    Er is in een dergelijk geval geen hulp noch antwoord, maar
    enkel maar datgene wat volgt in:
    De Heer is in Zijn heilige Tempel, de Heer,
    Die Zijn troon heeft in de hemel.
    Zijn ogen zien neer op de arme;
    Zijn blik onderzoekt de kinderen der mensen

    Psalm 10: 4, alsof God heeft bevolen:
    Alle grondvesten van de aarde wankelen en worden geschokt“.
    Psalm 81: 5 ;
    ''Zijn ogen zien neer op de arme'', de mens [David] met harpMaar Zijn ogen zien neer op de arme;
    Zijn blik onderzoekt
    de kinderen der mensen
    De Heer onderzoekt
    de gerechte en de goddeloze;
    wie onrecht liefheeft, haat zijn eigen ziel.
    Hij doet strikken regenen op de zondaars: vuur, zwavel en
    storm is hun aandeel.
    Want de Heer is rechtvaardig,
    Hij heeft de gerechte lief:
    naar oprechtheid richt Hij Zijn aanschijn
    “.
  • De rechtvaardigen zullen voor onbepaalde tijd gelijk zijn aan de Rechtvaardige.
    Niet alleen de rechtvaardige als een enkele pijl, maar een gehele bundel pijlen;
    niet alleen de rechtvaardigen in hun persoonlijke doen en laten, maar
    in hun verenigd samenwerken, de Kerk, Zijn Lichaam.
    Waren ze allemaal verzameld in één Lichaam, het Lichaam van Christus,
    dan worden alle rechtschapen en leven ze met hun neus in de wind,
    allen dezelfde kant op en worden herschapen tot één georganiseerd gebeuren.
    Dan is hun gezamenlijke zwoegen niet langer vruchteloos
    en worden gevallen fundamenten hersteld.
    Laat Uw hand mij verlossen Heer,
    want ik heb U gekozen.
    Heer, ik verlang naar Uw verlossing;
    en Uw Wet is mijn overweging.
    Mijn ziel leeft om U te loven,
    want Uw Oordelen helpen mij.
    Ik ben afgedwaald als een verloren schaap:
    zoek Uw dienaar, want Uw Geboden heb ik niet vergeten
    “.
    Psalm 118 slot''Als de Heer het huis niet bouwt'', de blindgeborene• “Als de Heer het huis niet bouwt,
    dan zwoegen de bouwlieden vergeefs.
    als de Heer de stad niet bewaakt,
    dan is doelloos het hoeden van de wachters.
    Nutteloos is het om vroeg op te staan,
    gij die het brood der zorgen eet.
    Staat op nadat ge zijt uitgerust,
    wanneer Hij slaap schenkt aan Zijn geliefden.
    Zie, het erfdeel van de Her zijn kinderen:
    vrucht van de schoot is het loon.
    Zoals de pijlen in de hand van een krijgsman,
    zijn de kinderen van de uitgestotenen.
    Zalig hij, die met hen zijn verlangen vervult;
    zonder schaamte spreekt tot zijn vijanden in de stadspoort
    “.
    Psalm 126 [125]
    de Kerk als Bruid van ChristusWanneer de mens als bewijs Gods werk niet uitvoert,
    zal God het werk in Zijn eentje, op Zijn Nek nemen;
    zal Hij in de naam van de Vader en de Zoon en de heilige Geest,
    Zijn Leven-schenkend Kruis dragen.

9e week na Pinksteren – Orthodoxie & Het Lichaam van Christus, onophoudelijk trouw aan het verkregen Geloof

Mystical icon of the ChurchEr is een verscheidenheid aan activiteiten, maar
het is dezelfde God, die in alles werkt“.
1Cor.12: 6
De éénheid van de Kerk, het Lichaam van Christus,
is een vooropgesteld doel

Paulus keert in deze passage terug naar deze zorg.
Hij roept op tot éénheid en richt zich hierbij op
twee bijzondere kwesties, die verdeeldheid oproepen:
de onzorgvuldigheid bij het avondmaal [1Cor.11: 31-32]
de onwetendheid over de gaven van de Heilige Geest [1Cor.12: 1-6].

De apostel wil de Corinthiërs te herinneren aan de eenheid door hen herhaaldelijk
te benoemen in familiale termen als “wij” [1Cor.11: 31-34] en “broeders” [1Cor.11: 33; 12: 1]. Tegelijkertijd maakt hij duidelijk dat eenheid een waar geschenk is van Godswege.
2.]. Vervolgens identificeert hij zeven manieren waarop de Heer werkt
om ‘de ware eenheid’ onder hen te bereiken.

De Apostel Paulus spreekt van Gods daden en daarmee benadrukt hij dat
een coöperatieve reactie van ons uit noodzakelijk is om de gave [Genade] van
de Heer te vervolmaken.
God maakt vandaag de dag net zoveel gebruik van onze eigen reacties
als Hij dat deed in de eerste eeuw en met hetzelfde doel:
‘de opbouw van de gemeenschap in Zijn Lichaam, de Kerk’.

1.]. Paulus herinnert ons eraan dat
Wanneer we onszelf zouden beoordelen,
wij niet door God geoordeeld zouden worden
” [1Cor.11: 31].
Wanneer we onszelf open en eerlijk, met Gods hulp, beoordelen,
wenden we ons op natuurlijk wijze tot Hem, als Vader en belijden we onze zonden
in een poging onze eigen geestelijke gezondheid te herstellen.
God is getrouw om te vergeven en te genezen [1John.1: 9] en
in dit proces ondervinden we dat we niet worden veroordeeld.
Onze relaties met onze medechristenen profiteren daar dan van,
want zelfonderzoek en zelfoordeel slechten de barrières tussen ons.

2.]. Door het oordeel van God over ons heen te laten komen,
worden we eraan herinnerd dat Hij ons tevens kastijdt.
We ons mogen verheugen in de beproevingen als
een Genadegave van de Liefde des Heren [Psalm 89: 17] terwijl
we er verzekerd van kunnen zijn dat we
niet met de wereld veroordeeld zullen worden“.
1Cor.11: 32
Degenen, die de Heer liefheeft, die kastijdt Hij en
Hij geselt ieder kind, dat Hij aanneemt
“.
Hebr.12: 6
Veracht jezelf in Gods Naam“, zo zegt Saint Isaäc de Syriër,
en zonder dat je je ervan bewust bent,
zal je Glorie vergroot worden
“.
Gods Genade werkt voor de nederige
in gemeenschap met de beproeving.

3.]. De Apostel herinnert ons eraan dat
we nog steeds slaven van stomme afgoden zijn,
zoals we ons voor onze doop gedroegen [1Cor.12: 2].
Alleen door de werking van de Heilige Geest worden we in staat gesteld om
te zeggen dat Jezus onze Heer en Verlosser is” [1Cor.12: 3].
Afgoderij verdeelt ons, maar in Christus Jezus,
zijn we verenigd en worden we één gemaakt.

Leven uit Genade4.]. God doet ons eenheid toekomen door ieder afzonderlijk lid van de Gemeenschap afzonderlijk bepaalde Genade te schenken.
We zien een rijke diversiteit aan dergelijke geschenken in elke gemeenschap [1Cor.12: 4].
Sommige zijn behept met de Genade van herder, andere zijn catecheet, sommigen hebben de Gave van het woord,
Zijn Apostelen [Eph.4: 11];
sommige vermanen anderen, die richting nodig hebben,
anderen hebben de middelen om vrijelijk Genade rond te strooien,
geven ijverig leiding en sturen bij, of zijn behept met vrolijkheid [Rom.12: 8].
Deze door God gegeven capaciteiten maken het Lichaam van Christus tot één geheel.

5.]. God moedigt de eenheid aan door diverse ploegen te laten ontstaan [1Cor.12: 5].
Priesters worden aangesteld om de gemeenschap in aanbidding als één Lichaam naar behoren te besturen. Onze bisschoppen en hun plaatselijke dekens worden aangesteld om toezicht te houden op het werk van de vele voorgangers en de gemeenschappen van het begin af aan
te verzekeren van de Ware Eenheid tussen hen en Christus.
We zien dit rijke en naadloze tapijt van Gods Werk
zich met sommige onderbrekingen verspreiden
over vele landen wereldwijd.

katoenen tapijt met Pauw ontwerp, uit de 'hippie'-tijd,  handgemaakte decor - kunst voor aan de muur uit 19836.]. De Kerk is een tapijt wat
met een verbazingwekkende verscheidenheid aan activiteiten wordt uitgerold [1Cor.12: 6].
Onze goede God beheert het gehele Lichaam van Christus met liefdevolle Zorg,
spint ons samen met koorden van Liefde en weeft ons samen tot een imposante reeks,
soms met strubbelingen, maar na overwinning van tekortkomingen, overeenkomstig
Zijn wil.

7.]. Tenslotte, worden we eraan herinnerd dat,
hoewel God werkt door eenlingen, Zijn inspanningen voor degenen voor wie en namens wie Hij  arbeidt [1Cor.12: 6]
– voor iedereen en voor allen Winst oplevert [1Cor.12: 7].
Mag ik nimmer voor mijzelf leven, maar
voor U, mijn Meester en Weldoener
“.
Gebed na het ontvangen van de Communie.

Onophoudelijke Zorg
Er mag geen verdeeldheid voorkomen in het Lichaam, maar. . .
de leden dienen één en dezelfde zorg voor elkaar te hebben
“.
1Cor.12: 25
De Kerk is een organische gemeenschap waarbij onderling afhankelijkheid eenheid smeedt,
zoals de Apostel het besefte en zoals het vandaag de dag nog steeds bestaat.
Tot nu toe heeft de Apostel de term “Lichaam van Christus” nog niet gebruikte om
de onderlinge afhankelijkheid van de leden van de Kerk te beschrijven.
Zoals hij het hart van zijn vermaning elkaar lief heeft weergegeven, identificeert hij
de Kerk als het Lichaam van Christus teneinde de noodzaak van wederzijdse zorg te benadrukken.
De gelovigen te Corinthe roept hij tot deze noodzakelijke zorg op en gebruikt daarbij
de analogie van het menselijk lichaam.
“Het lichaam is één” en toch “heeft het vele leden” [1Cor.12: 12].
Hij breidt de analogie uit tot de Heer: “zo ook Christus”.
1Cor.12: 12

de Kerk als Bruid van ChristusOmdat hij overeenkomstig redeneert, zou je verwachten dat
hij doorgaat met de woorden “dus ook de Kerk“.
Maar de Heilige wordt aangetrokken door
het Mysterie van de Kerk als het Lichaam van Christus.
De noodzaak voor leden binnen de Kerk om
zorg voor elkaar te hebben vloeit voort uit ons diepste wezen, de verbondenheid in het Lichaam van Christus.
Paulus bedoelt dit niet als onstoffelijk, maar hij onderwijst vanuit
zijn ervaring van het gedeelde lidmaatschap in Christus.
Het is mogelijk om
een ​​soort christologie te overwegen waarin Christus . . .
niet in Zichzelf als een individu kan worden opgevat.
Wanneer we beweren dat Hij de Waarheid is . . .
bedoelen we Zijn relatie met Zijn lichaam, de Kerk, onszelf . . . . .
We bedoelen een persoon en niet een individu;
we bedoelen een relationele werkelijkheid. . . .
Hier is het de Heilige Geest niet Degene Die ons helpt bij
het overbruggen van de afstand tussen Christus en onszelf,
maar Hij is de Persoon van de Drie-eenheid Die Zichzelf daadwerkelijk
in de geschiedenis realiseert waar wij Christus benoemen . . . . .
Christus bestaat niet eerst als waarheid en dan als gemeenschap;
Hij is beide tegelijk
“.
uit Metropoliet John Zizioulas, “Being as a Communion”, blz. 110-11

In onze ervaring van deze levende gemeenschap, herkennen we Jezus, de Christus niet
eerst als Iemand die bestaat en vervolgens later als de vele leden, waaruit Hij bestaat.
Hij staat voor ons bekend als één door Zijn vele leden, allemaal op hetzelfde moment.
Uit deze ervaring, die door de Heilige Paulus alom bekend is geworden,
komt zijn bewering dat
het Lichaam in feite niet één lid is, maar velen“.
1Cor.12: 14

Merk op dat de apostel geen onderscheid maakt tussen
een fysiek menselijk lichaam en het Lichaam van Christus.
Zijn uitspraken zijn eveneens op beiden van toepassing.
Als hij spreekt over de voet, het oor, en het oog [1Cor.12: 15-17],
weten we heel goed dat hij spreekt over de leden van de Kerk en
niet slechts over de delen van een menselijk lichaam.

Alle leden van de Kerk, het Lichaam van Christus zijn even belangrijk en
inderdaad dus even vitaal, in de zin van het dragen van het Leven.
Een heer, of dame in het zwart is niet beter dan Zijn Meester.
... voorbij bezorgdheid en voorbij angst, 'Laat in je hart de Liefde en Vrede van Christus heersen, want daartoe bent u geroepen als de leden van één lichaamLaten we onszelf voor ogen houden
elk lid van de Kerk dusdanig te beschouwen en te behandelen als noodzakelijk om het Leven als geheel
in stand te houden, als een geëigend deel van de onderlinge werkelijkheid van
de gemeenschap van het Lichaam van Christus.
Wanneer we dit anders benaderen
hakken we het lichaam in stukken en
brengen we het leven van de Kerk om zeep.
Om al deze redenen is onze wederzijdse zorg
broodnodig [1Cor.12: 21-22].
Ieder onderdeel van het lichaam verdient de eer,
hoe onaantrekkelijk we in termen van menselijke beoordelingen ook kunnen zijn [1Cor.12: 23].
Dat is Gods oog gericht op de lamp van het christelijk hart [1Cor.12: 24].
Er kan geen onderscheid gemaakt worden in het Lichaam van Christus,
waarin Zich de Heilige Geest heeft gehuisvest!
Alle ware [1Cor.12: 26] “leden dienen dezelfde zorg voor elkaar hebben“,
waar zou anders het lichaam zijn” [1Cor.12: 19]?
Wanneer één lid lijdt, lijden alle leden mee,
als een lid geëerd wordt [ontvangt],
delen alle leden in de vreugde“.
1Cor.12: 26; worden geen buitenstaanders op een openingsreceptie uitgenodigd.
Christus, Die de Heilige Geest over Zijn heilige Apostelen gezonden heeft en
de gehele wereld verlicht, ontferm U ook over ons en verlos ons
want Gij zijt goed en hebt de mensen lief
“.
Vespers, maandag na Pinksteren

Onophoudelijk streven naar Liefde
Geloof, Hoop en Liefde
En nu blijven Geloof, Hoop en Liefde, deze drie;
maar de grootste van deze is de Liefde
“.
1Cor.13: 13 -14: 1
De apostel legt ons de Evangelische Liefde, de Blijde Boodschap uit en vereenzelvigt dit met de agape [αγάπη], een liefde die eeuwig duurt,
als de opening tot alle deugden, de grootste.
Hij gebiedt ons “de Liefde“, dan ook “na te streven
Cor.14: 1
Wat is de essentie van deze bijzondere Liefde, die
we dienen na te streven?
We weten dat het goddelijke is, want
“God is liefde” [1John.4: 8] en
Christus onze Verlosser is de vleesgeworden Liefde.
Paulus gebiedt ons dat wij Deze Liefde na streven. Waarom?
De Heer Jezus maakt ons dit Zelf duidelijk:
Wanneer je van Mij houdt, dan onderhoud je Mijn geboden“.
John.14: 15
Hij herinnert ons aan de uitroep:
De eerste van al Mijn geboden is:
‘Hoor, Israël, de Heer onze God is één Heer.
Gij zult de Heer uw God liefhebben uit geheel uw hart,
uit geheel uw ziel en met geheel je vermogen
‘”
Marc.12: 29-30 en Deut.6: 5

Zo is de Liefde welke de apostel ons gebiedt na te streven
de Heer, Jezus Christus Zelf, “Die ons het eerst heeft liefgehad“.
1 John.4: 19
Laten we bewust aandacht besteden aan Paulus woorden die
Hij met betrekking tot de liefde op een rijtje zet; Hij herinnert ons eraan dat
ze voortkomen uit hetgeen onze Verlosser onze menselijke natuur voorhoudt.
We leren van de Liefde van God [Christus, de menslievende]
hoe we Lief dienen te hebben, door de Liefde boven alles na te streven,
zoals Hij ons mensen boven alles Lief heeft.

Gij allen, die als de Heilige-Johannes-de-Doper, in Christus zijt bekleed . . .1.]. De Liefde is “lankmoedig” [1Cor.13: 4].
Paulus begint als heilige niet alleen door
de liefde alleen maar te beschrijven.
Integendeel, zoals we uit zijn geschriften opmaken,
is deze beschrijving een opdracht:
Bekleed u dan met [Christus] Liefde, als
door God uitverkoren heiligen en geliefden,
door innerlijke ontferming, goedheid, nederigheid, zachtmoedigheid en geduld
“.
Kol.3: 12
We maken dikwijls de fout van de meedogenloze dienaar die
de lankmoedige toegeeflijkheid van zijn heer ontvangt, maar dit nalaat, het niet aan anderen kan doorgeven [Matth.18: 23-34].
Liefde is “verdraagzaam zijn, zonder voor boos te worden, als enig in zijn soort” [1Cor.13: 4].
Met andere woorden, “Geef [toe] aan het goddelijke/zalige van de broederlijke liefde en
de vriendelijkheid van de Broederlijke Liefde.
Want als deze dingen bezit en in jou in overvloed aanwezig zijn,
zul je daarmee vrucht dragen . . . in de kennis van onze Heer Jezus Christus
“.
2Petr.1: 7-8
Laten we ons gedragen als kinderen van de Allerhoogste.
Want Hij is goed jegens de ondankbaren en bozen [kwaadwilligen],
wij dienen barmhartig te zijn, gelijk onze Vader barmhartig [genadig] is“.
Luc.6: 35-36
Liefde, is niet jaloers2.]. De Liefde “is niet jaloers” [1Cor.13: 4].
Het oorspronkelijke Griekse woord ‘ζηλεύω’ wordt weergegeven met “afgunst” en
deelt dezelfde wortel als ‘Laat ons niet zijn als broers van Jozef’ [Gen.37: 8, 18-20],
“jaloezie”, ζήλια.
Want het begeren van het vlees gaat in tegen de Geest en dat van de Geest tegen het vlees – want deze staan tegenover elkaar
– zodat gij niet doet wat gij maar wenst.
Indien gij u echter door de Geest laat leiden, dan zijt gij niet onder de wet.
Het is duidelijk, wat de werken van het vlees zijn: ontucht, onreinheid, losbandigheid,
afgoderij, toverij, veten, twist, afgunst, uitbarstingen van toorn,
zelfzucht, tweedracht, partijschappen, nijd, dronkenschap, brasserijen en dergelijke,
waarvoor ik u waarschuw, zoals ik u gewaarschuwd heb, dat
wie dergelijke dingen bedrijven, het Koninkrijk Gods niet zullen beërven“.
Gal.5: 17- 21
Je dient te accepteren wat je overkomt. ook je verleidingen.

Na het groepje negatieve raadgevingen somt de Apostel ons
op welke wijze we lief dienen te hebben.
1.]. We dienen onszelf nooit “op te blazen” of onszelf “op de voorgrond te plaatsen
voordat we een ander als véél beter naar voren hebben geschoven;
in plaats daarvan dienen we naar zelfvernedering te streven [1Cor.13: 4].

2.]. Liefde gedraagt zich “niet onbeleefd” maar
zegt gewoon vriendelijk waar het op staat
[1Cor.13: 5].
We hebben minder zorg voor onze eigen behoeften, gaan
een eventuele berisping/vernedering niet uit de weg en
zoeken onophoudelijk naar manieren om
in de behoeften van anderen [de gemeenschap] te voorzien, zoals
God ons het ons aangeeft, ons meevoert.

3.]. Liefde “is ook niet provocerend” [1Cor.13: 5].
We weigeren boos en geagiteerd te geraken als onze “rechten” worden geschonden.
Wanneer we ons volledig hebben onderworpen aan Jezus Christus, onze Heer,
behoren alle rechten slechts aan Hem toe.
Bij de doop zeggen we:
Ik buig me neer voor de Vader en de Zoon en de Heilige Geest“.
Bij de verschillende wijdingen wordt gezegd:
Maak deze dienaar sterk in de Dienst aan Uw Kerk, opdat
hij in rechtvaardige arbeid vrucht moge dragen,
welgevallig aan Uw Goedheid.
Gij Zelf Heer, bewaar hem in alle zuiverheid, opdat hij
het Geloofsmysterie met een rein geweten moge bewaren.
Maak dat hij een voorbeeld mag zijn voor allen die met hem dienen
“.
Wanneer we dan op de rechterwang worden geslagen,
keren wij de ander tevens de andere wang toe
“.
Matth.5: 39,
zodat wij telkens opnieuw tot onze laatste ademtocht toe  getroffen kunnen worden.
Liefde “heeft geen kwaad in de zin” [1Cor.13: 5];
laten we geen puntentotaal bijhouden, maar een nuchtere benadering hanteren!
Laten we niet vergeten:
Wanneer je dan je gaven naar het altaar brengt en
je daar herinnert, dat je broeder iets tegen je heeft,
laat je gave dan daar, voor het altaar en ga eerst heen,
verzoen je met je broeder en kom en offer daarna je gave“.
Matth.5: 23-24;
maar ga niet achter z’n rug met je familie tot in tranen toe
zitten verhalen,  hoe erg je wel aan iemand geleden hebt.

Liefde betekent “Jezelf niet verheugen in ongerechtigheid” [1Cor. 13: 6],
maar dat je de waarheid en je eigen doen en laten – duidelijk onder ogen ziet.
Omdat Christus namelijk de Waarheid is [John.14: 6] en
omdat wij als Zijn Lichaam alleen op Hem vertrouwen,
het kwaad uit de weg gaan en er
onafgebroken naar streven goed te doen.

alles is afkomstig van de hand van de HeerLaten we alles wat ons overkomt
dragen alsof het afkomstig is van de hand van de Heer en
wij zullen in staat zijn om “alle dingen weten te verdragen” [1Cor. 13: 7].
De liefde vergaat nimmermeer;
maar profetieën zullen afgedaan hebben;
tongen zullen verstommen;
kennis zal afgedaan hebben
” [1Cor. 13: 7]
In Christus kunnen we nooit falen!
Ik beschik over géén Leven, géén Licht, géén Vreugde,
géén Kracht en géén Liefde behalve in U,
Gij, Die de mensen liefhebt
“.
Archimandriet Sophrony Sacharov
Iedereen mag hopen dat er ooit een dag zal komen, dat
hij zal mogen meewerken met Gods Genade,
op een heel andere manier dan die waaraan
hij gewend was in het begin van zijn geestelijke ervaring.
God Zelf is voortdurend met Zijn Werk, met ons, bezig en
wij zijn alleen Zijn Instrumenten.
Voor een goed instrument volstaat het
de werking van God,
in zich te ontdekken en te onderscheiden en
er volop aan mee te werken.

Orthodoxie & volharding

Orthodoxe kerk oud-ontmoet-nieuwWij weten niet eens hoe wij behoren te bidden“, zegt Paulus en “de schepping wacht,
reikhalzend verlangend, op het openbaar worden van de zonen van God
“.
Heel de natuur, heel de schepping,
zucht en kreunt in barensweeën.
Wij zuchten over ons eigen lot, omdat wij gevangen zitten in
onszelf, in onze eigen drukke bedoeningen.
Maar soms is daar, zonder dat wij erop verdacht zijn
het zuchten van de H. Geest, Zij zucht in ons met
onuitsprekelijke verzuchtingen.

Want de schepping is aan de vruchteloosheid onderworpen, niet vrijwillig, maar
om [de wil van] Hem, die haar daaraan onderworpen heeft, in hoop echter, omdat
ook de schepping zelf van de dienstbaarheid aan de vergankelijkheid
bevrijd zal worden tot de vrijheid van de heerlijkheid van de kinderen Gods.
Want wij weten, dat tot nu toe de gehele schepping in
al haar delen zucht en in barensnood is.
En niet alleen zij, maar ook wij zelf,
wij, die de Geest als eerste gave ontvangen hebben,
zuchten bij onszelf in de verwachting van het zoonschap:
de verlossing van ons lichaam.
Want in die hoop zijn wij behouden.
Maar hoop, die gezien wordt, is geen hoop, want
hoe zal men hopen op hetgeen men ziet?
Indien wij echter hopen op hetgeen wij niet zien,
verwachten wij het met volharding.
En evenzo komt de Geest onze zwakheid te hulp; want
wij weten niet wat wij bidden zullen naar behoren, maar
de Geest zelf pleit voor ons met onuitsprekelijke verzuchtingen.
En Hij, die de harten doorzoekt, weet de bedoeling van de H. Geest, dat
Hij namelijk naar de Wil van God voor heiligen pleit
“.
Rom.8: 18-27

Heel de natuur, heel de schepping, zucht en . . .
de Geest, de Roeach [רויעך] van God
De Blijde Boodschap, de Schrift spreekt over de Geest,
de Roeach [רויעך] van God, als
over Zijn Kracht, Die over de [oer-]chaos zweeft.
De levenskracht van God doordringt al
wat leeft en vernieuwt het aanschijn van de aarde.
Maar als God Zijn Aangezicht afwendt;
dan worden wij verbijsterd.
God ontneemt ons de adem en wij bezwijken:
Wij keren terug tot het stof waaruit wij genomen zijn.
Gij echter zendt Uw Geest uit en wij worden herschapen:
God maakt nieuw het aanschijn van de aarde
Psalm 103 – begin van de Vespers

Wanneer de levensgeest wijkt en alles dood lijkt,
komt de H. Geest Gods weerom teneinde
te herscheppen wat ten onder dreigt te gaan.
Indrukwekkend wordt dit verbeeld in het visioen van Ezechiël,
Lees het maar eens na in Ezechiël hoofdstuk 37,
waar de Geest Gods de dode beenderen weer aaneen voegt en
nieuw leven inblaast.

Over alle vlees zal God Zijn Geest uitstorten“,
zegt de andere profeet Joël:
Want zie, in die dagen en te dien tijde, wanneer
Ik een keer zal brengen in het lot van Juda en van Jeruzalem,
zal Ik alle volkeren verzamelen en afvoeren naar het dal van Josaphat en
Ik zal aldaar met hen in het gericht treden ter
oorzaak van mijn volk en van mijn erfdeel Israël, dat zij onder de volken verstrooid hebben,
terwijl zij mijn land verdeelden en
over mijn volk het lot wierpen en
een jongen gaven voor een ontuchtige en een meisje verkochten voor wijn,
opdat zij konden drinken.
En voorts, wat wilt gij van Mij, gij Tyrus en Sidon en alle landstreken van Filistea?
Wilt gij Mij vergelding bewijzen?
Maar indien gij het Mij vergelden wilt,
snel, ijlings zal Ik de vergelding op uw eigen hoofd doen nederdalen.
Want gij hebt mijn zilver en mijn goud weggenomen,
mijn kostbare schatten naar uw tempels gebracht en
de kinderen van Juda en van Jeruzalem hebt gij verkocht aan de Ioniers, om
hen ver van hun gebied weg te voeren

Joël 3: 1-6

De term 'geest' is in de Blijde Boodschap verwant met de stam van 'adem, blazen, wind', welke woei over de wateren.De Geest van God waait over jong en oud, over ziek en gezond,
over vrije mensen en mensen die
uitgebuit worden.
De Geest doorzeeft [ademt] met
Haar Kracht al wat leeft.
Wanneer we het Nieuwe Testament                 doorvorsen, zien we dat de Geest Gods iedere stap van Jezus begeleidt.
Voortdurend is er de H. Geest,                                                                                                               Die ook Hem voortstuwt.
Bij Zijn heengaan belooft Hij Zijn volgelingen, dat
Hij Zijn Geest zal zenden Die voor hen een Trooster zal zijn en
hun zal ingeven wat zij moeten zeggen wanneer
zij vervolgd worden omwille van het Rijk Gods.
Scheppend, herscheppend, bevrijdend, ruimte gevend en verlossend
werkt de H. Geest in de Blijde Boodschap, Die wij
in Zijn Geest mogen ontvangen.
De Genade van de H. Geest trekt door alle leven.
Onze Heer en Verlosser wil Zijn volgelingen niet verweesd achterlaten,
Hij zal hun een Helper sturen, Iemand Die voor hen ten beste zal spreken,
Iemand Die vredebrenger genoemd wordt.

God zegent Zijn Schepping; de eerste Die zegent is God als Schepper zelf.
Dat begint al in het scheppingsverhaal [Gen.1: 1 – 2: 4] , waarin
wordt [door Mozes] verhaald dat God na elke scheppingsdag zegt dat de schepping goed is en dat Hij de mens nadat Hij die geschapen had, zegent [Gen.1: 28].

Mensen zegenen elkaar
de weg van de pelgrimAls een mens een zegen geeft, dan
vraagt hij of zij niet alleen of
iemand of iets Gods gunst of bescherming mag ontvangen, maar
prijst hij God tegelijkertijd voor dat wat Hij zegent.
Door een zegen wordt de gezegende of het gezegende
niet alleen onder Gods gunst en bescherming geplaatst maar
tegelijkertijd aan God toegewijd.
In Gods voetspoor zegenen priesters, vaders uit het Eerste, Tweede Verbond en
Jezus, Christus, de Zoon van God zowel mensen als het voedsel.
Vanuit die Bijbelse inspiratie is de zegen
een onlosmakelijk onderdeel van de Christelijk liturgie en
van het Christelijk leven geworden,
want God zag dat Zijn Schepping goed was.

Zegenen in het Eerste Verbond [O.T.]
Schepping van Adam, fresqueIn het Oude of Eerste Verbond is het God Zelf Die in de eerste plaats zegent.
Zijn zegen heeft in het eerste scheppingsverhaal, dat gaat over de schepping in zeven dagen, een sterke band met het steeds herhaalde vers
‘En God zag dat het goed was’.
God ziet niet alleen dat Zijn eigen Schepping goed is maar direct na het ontstaan ervan
zegent Hij er twee elementen uit :
de mens [Gen.1: 28] en de zevende dag [Gen.2: 3].
In Zijn voetspoor zijn het in het Oude Testament vooral
de priesters en de vaders die de zegen uitspreken.
De priesters doen dat naar het voorbeeld van de broer van Mozes, de priester Aaron.
De beroemde zegenbede die als de zegen van Aaron bekend is geworden, luidt:
Moge de Heer u zegenen en u behoeden!
Moge de Heer de glans van Zijn Gelaat over u spreiden en u genadig zijn!
Moge de Heer zijn gelaat naar u keren en u vrede schenken!

Num.6: 24-27
Een belangrijke vorm van zegen in het Oude Testament is daarnaast
de zegen die een vader over zijn eerstgeboren zoon uitspreekt.
Het bekende verhaal over de broers Jacob en Ezau, waarin
de jongste broer Jacob de zegen waarop zijn oudere broer Ezsau recht heeft
ontvangt door zich als zijn broer te verkleden,
geeft het belang dat gehecht werd aan de vaderlijke zegen duidelijk aan [Gen.27: 1-28: 9].
Dat niet alleen de zegen maar ook het omgekeerde ervan:
de vervloeking, een rol speelt blijkt uit het verhaal over Bileam die
in opdracht van koning Balak het volk Israël moet vervloeken [Num.22 t/m 24].

Zegenen in het Nieuwe of tweede Verbond [N.T.]
In de Evangeliën kunnen we lezen dat Jezus regelmatig zegenbeden uitspreekt.
Een vaak aangehaalde uitspraak van Jezus is:
Laat die kinderen toch bij Mij komen en houdt ze niet tegen.
Want aan hen, die zijn zoals zij, behoort het Koninkrijk Gods
“.
Marc.10: 14
Direct na deze uitspraak nam Hij de kinderen in Zijn armen,
zegende hen en legde hen de handen op.
Deze overlevering maakt de band tussen zegenen en
handoplegging duidelijk die we ook tegenkomen in de bediening van
een aantal Mysteriën [RK. Sacramenten] in de Apostolische Kerken.
Een andere belangrijke overlevering is dat
Jezus gewoon is een zegenbede uit te spreken voordat
iets eetbaars wordt rondgedeeld.
Zowel in het verhaal over de Wonderbare Broodvermenigvuldiging waarin
verteld wordt dat Hij “de vijf broden en twee vissen” zegent [Luc.9: 15] als
in de verhalen over het laatste avondmaal [Marc.14: 22; Matth.26: 26] waarin
Jezus het brood zegent, komt dit voor.

Een brede schakering aan zegeningen
Christus, de mens geworden Wijsheid Gods, zegent
Vanuit het besef dat de schepping in wezen goed is en van God komt, kent de Apostolische Kerk vanouds een breed scala aan zegeningen.
Dat daar in voorbije eeuwen een grote behoefte aan was, vanwege het beschermende effect, is goed te begrijpen vanuit het gegeven dat er niet of nauwelijks sociale verzekeringen bestonden en dat vooral armere mensen letterlijk van Gods Genade afhingen.
In het Gebedenboek voor de Priester staan zegenbeden
bij talloze gelegenheden opgesomd zoals: zegeningen van echtgenoten, kinderen, een vrouw in verwachting, bejaarden, een kandidaat voor het priesterschap, reizenden en pelgrims, een woning, werk- en voertuigen, dieren en kerkelijke gebruiksvoorwerpen.
Er bestaan ook speciale zegeningen voor gebouwen, zoals:
kerken, scholen en kloosters maar ook van abten, kloosterlingen, kerkhoven, enz.
Een zegening die gelukkig in onbruik is geraakt, maar die in het huidige Rusland
nog heel normaal is, is de zegening van wapens aan het begin van een
rechtvaardige [voor welke van de partijen?] strijd“.
– Bij onze protestantse christenbroeders is het gebruik van de zegen
vergeleken bij de Apostolische praktijk drastisch teruggesnoeid.
Hier grijpen meerdere zaken in elkaar, namelijk de grondhouding ten
opzichte van de schepping die veel afstandelijker is en
waarin veel meer uitgegaan wordt van het slechte van de mens en
veel minder van de heiligheid [heelheid] van de schepping.
Daarnaast speelde het terugbrengen van de veelheid van rituelen
tot een absoluut minimum eveneens een rol.

Het gebruik van het zegenen van mensen, dieren of dingen is
in onze samenleving tevens steeds vreemder geworden en
door de secularisatie [ontkerkelijking] grotendeels
teruggedrongen tot het kerkgebouw zelf.
Daardoor is de opvatting dat het zegenen slechts is voorbehouden aan
priesters [dominees] alleen maar sterker geworden.
– De tegenbeweging heeft publicaties van spirituele leraren tot gevolg;
deze benadrukken dat juist ‘iedereen’ kan zegenen en
dat dit een daad van Liefde is.
De Geest van God waait immers over jong en oud, over ziek en gezond,
over vrije mensen en mensen die uitgebuit worden.
Zo kan een vader of moeder een kind zegenen, of een kind zijn ouder,
de echtelieden elkaar op het sterfbed,
nadat zij elkaar vergeven hebben voor de wederzijdse tekortkomingen.
De mens is namelijk het evenbeeld van God en
Gods levenskracht doordringt al wat onder ons leeft en
juist dit vernieuwt het aanschijn van de aarde.
Wanneer God Zijn Aangezicht afwendt;
dan staan wij verbijsterend toe te kijken.
God ontneemt ons de adem en wij geven ons over:
Wij keren terug tot het stof waaruit wij genomen zijn.
Hij echter zendt vervolgens Zijn Geest uit en wij worden herschapen:
God maakt nieuw het aanschijn van de aarde
“.
cf. Psalm 103
Jesus Christ, the Ultimate JudgeDan is er de Hemelse Vrede en
de Redding van onze zielen,
komt er tevens vrede over
de gehele wereld en
ontstaat het Welzijn van de werken,
die in Gods Naam verricht worden.
Dan kunnen we in Geloof
het Hemels Koninkrijk betreden
en naderen wij in eerbied en vreze Gods,
Zijn Hemelse Troon.
cf begin Vredeslitanie

Orthodoxie & Het oog is de lamp van het hart

οφθαλμός = de uitpuiling van de oogbalχω λύχνος του σώματος εστιν χω οφθαλμός.
εάν ουν η χω οφθαλμός σου απλούς,
κόλον το σώμα σου φωτεινών έσται“.

Het oog wordt de lamp van uw hart
Verzamelt u geen schatten op aarde, waar
mot en roest ze ontoonbaar maakt en waar dieven inbreken en stelen;                                 maar verzamelt u schatten in de hemel,
waar noch mot noch roest                                                                                                                     ze ontoonbaar maakt en                                                                                                                         waar geen dieven inbreken of stelen.                                                                                                 Want, waar uw schat is,                                                                                                                         daar zal ook uw hart zijn
“.
Matth.6: 19-21

De lamp van het lichaam is het oog.
Indien dan uw oog zuiver is, zal geheel uw lichaam verlicht zijn; maar
indien uw oog slecht is, zal geheel uw lichaam duister zijn.
Indien nu wat licht in u is, duisternis is, hoe groot is dan de duisternis!
“.
Matth.6: 22-23

Het oog [οφθαλμός = medische benaming van de uitpuiling van de oogbal]
is het fysieke orgaan van het gezicht, een van de
belangrijkste kanalen ter verkrijging van informatie voor de mens.
Een wrede toegepaste en gesanctioneerde straf onder de heidense volken
was het doven van de ogen van een vijand of een rivaal, want
op deze manier werd zijn macht op de meest krachtdadig verbrijzeld
Recht.16: 21; 2Kon.25: 7 en Jer.39: 7

Het oog wordt, om nuttig te zijn, enkelvoudig gerichtHet oog wordt, om nuttig te zijn, enkelvoudig gericht en
wordt niet gekenmerkt door dubbel [onzuiver] te zien
cf. Luc.11: 34
Wat doet een oog; het maakt het mogelijk om de weg zien, maar
het heeft behoefte aan een zuiver zicht om deze functie te vervullen. Jezus gebruikt de term het “slechte oog” in een figuurlijke zin en brengt ons bij; Hij leert ons dat een dergelijke oog alleen maar geconcentreerd is op wereldse bezittingen
[op materieel gewin] en dat God die persoon tegelijkertijd in
verwarring brengt [“laat hem spiritueel dubbel zien“]
verwart hem, zodat hij geen helder zicht heeft op de manier
waarop hij door het leven gaat. God test of de mens nog wel op Hem gericht is.
Jezus’ belangrijkste aandacht erop is gericht dat zijn volgelingen
een zuiver beeld krijgen, waardoor God slechts de Enige is Die aandacht trekt.
Indien dan het oog zuiver is, is ook het gehele lichaam verlicht, maar
wanneer het slecht is, is ook het lichaam duister.
Slechte ogen” geven gierigheid weer en begeren geld en rijkdom en
brengen slechts geestelijke duisternis voort, waartegen
Jezus bovenmatig waarschuwt!

Wanneer de Kerk, bovenmatige aandacht heeft aan bezit en onroerend goed,
hier niet los van kan komen, door het halsstarrig te verkrijgen of te behouden
– over de hoofden van Christus’ gelovige volgelingen heen –
maakt óók de Kerk een grote catastrofale fout.
Het verkrijgen en behouden van bezittingen kan nimmer zover gaan dat gelovigen
– die hun christelijk hart volgen – de Kerk verlaten vanwege dit soort tekortkomingen.

η Εκκλησία είναι νοσοκομείοTelkens waren er gelovigen, die
hun bezittingen en have verkochten en
ze uitdeelden aan allen, die
er behoefte aan hadden; en
voortdurend waren zij elke dag eendrachtig in de tempel,
braken het brood aan huis en gebruikten
hun maaltijden met blijdschap en eenvoud des harten,
en zij loofden God en stonden in de gunst bij het gehele volk.
En de Heer voegde dagelijks toe aan de kring, die behouden werden
“.
Hand 3: 45-47
Zij maakten zich geen zorgen om de zorgen van morgen, maar
deden waartoe zij geroepen werden:
zij “braken het brood aan huis en
gebruikten hun maaltijden met
blijdschap en de eenvoud van het hart
.

Om de resultaten van goede en kwade verhoudingen in materiële dingen te illustreren,
verwijst de Heer naar het lokale Geloof over het resultaat van een goed en slecht zicht.
Mensen geloofden dat de ogen als de ramen waren die
het Licht in het Kerkelijk Lichaam toelaten en het in goede gezondheid behouden.
Gezonde ogen betekenen een gezond [Levend] Lichaam [Licht] ;
met zieke [verduisterde] ogen wordt een verziekte organisatie [vertroebeld beeld] bedoeld.
Een gezond stoffelijk oog heeft een gezond geestelijk leven tot gevolg;
maar een ongezond inzicht zal zonder meer betekenen dat
de natuurlijke geestelijke duisternis intreedt die het hart nog donkerder maakt.
Indien uw oog slecht is, zal geheel uw lichaam duister zijn.
Indien nu wat licht in u is, duisternis is,
hoe groot is dan de duisternis!“.
Matth. 6: 23
Niemand kan twee heren dienen, want
hij zal of de ene haten en de andere liefhebben, of
zich aan de ene hechten en de andere minachten;
gij kunt niet God dienen en de Mammon“.
Matth. 6: 24

Wanneer mensen hun aandacht – jaar in jaar uit –
besteden aan het verkrijgen van comfort en een gemeenschap onvoldoende inlichten
kunnen ze geen aanspraak meer maken en Trouw zijn aan God.
Wanneer ze werkelijk durven te geloven wat God zegt over
het geven en nemen, zullen ze overeenkomstig worden beoordeeld.
Dit is een van die onderwerpen waar de Waarheid klinkt als een klok;
je kunt je talenten niet ongebreideld gebruiken en
het resultaat naar eigen believen besteden;
dit is slechts een klein deel van het beeld.
Wanneer de Waarheid van God over je verkregen geld het [dag-] Licht
zal aanschouwen zal het bovennatuurlijke in de praktijk het natuurlijke overvallen.
En wanneer dat gebeurt, zal je zgn. gemeenschapsleven nooit meer dezelfde zijn.
Ik ben bang, dat zoals de slang met haar sluwheid Eva verleidde,
uw gedachten mogelijk de eenvoudige en loutere toewijding aan
Christus zullen verkleinen
“.
2Cor.11: 3
Slaaf, wees je heer naar het vlees [slechts] gehoorzaam met vrees en beven,
in de eenvoud van je hart, als aan Christus,
niet met ogen-[lippen-]dienst, als een genoegen voor mensen, maar
door als slaaf van Christus de Wil van God van harte te doen en
bereidwillig dienstbaar te zijn als aan de Heer en niet aan mensen
“.
Eph.6: 5-7, Col.3: 22

Stel, je krijgt een genoemde 600.000 euro te besteden waarmee je opnieuw een lang nagestreefd religieus doel dient te realiseren;
je leent er buiten medeweten van de schatbewaarder nog eens 30 zilverlingen bij,
om een tuinarchitect in te huren en de tuin op te knappen.
Je behandelde op dezelfde wijze een goedgelovige oude vrouw, die van haar bril in de ijskast, door een bedrag voor een auto te lenen en haar na een eerste termijn nimmer
terug te betalen. Een dergelijk gedrag is geen judasstreek meer te noemen – een voorganger onwaardig en is met een veelvoud herhaald.
Besteed je dat dan aan een gemeenschap van gemiddeld 25 personen, waarbij je de afgelopen decennia massa’s gelden verkwist hebt aan de verbouwing van een huurpand; waarbij diversen zijn afgehaakt vanwege je ondoorzichtige praktijken.
Hier dient je ‘geloofwaardigheid” als voorganger toch verdwenen te zijn en is dit een benoemde ‘Paradijs’-tuin onwaardig.

Εκκλησία του ΧριστούBinnen het Lichaam van Christus
heeft elke gelovige
een onderscheiden gave en roeping.
Elke mens is op zich in onbalans, ook ikzelf.
De enige volmaakt evenwichtige Persoon,
Die ooit op aarde wandelde is
onze Heer Jezus Christus.
De rest van de mensen, zelfs de beste,
zijn in onbalans.
Wij dienen echter onze balans te hervinden
 door samen te werken met andere broeders en zusters,
met andere gemeenschappen in het ziekenhuis van de Heer.
 door datgene waar we niet mee om kunnen gaan
aan ‘onafhankelijke deskundigen’ overlaten.
Er is in dit ziekenhuis helemaal geen plaats voor een onafhankelijke opstelling!
Hoe je het ook wendt of keert hier is sprake van een ‘einzelgänger’, die
zich door niets en niemand zal en heeft laten corrigeren en
in zijn doen en laten de afgelopen decennia duidelijk heeft laten blijken
niet geschikt te zijn een dergelijk groots kerkelijk project.
Bovenstaande blijkt alleen al door het heen en weer bewegen
tussen de verschillende Patriarchaten.
Het overgrote deel van deze terechtwijzing
is niet aan hem besteed, hij weet niet beter;
het meeste is echter voor degenen, die dit lezen,
opdat ze er vroegtijdig lering uit zullen trekken.
Een goed ziekenhuis stuurt ernstig zieke mensen nooit naar huis.
Slechte voorgangers [heelmeesters] doen dat evenwel,
omdat zij niet zijn toegerust om
ernstige gevallen te behandelen en
hun onvermogen onder ogen te zien.

8e Zondag na Pinksteren – spijziging van de vijfduizend

Mystical icon of the ChurchToen Hij uit het schip ging,
zag Hij een grote schare en
Hij werd met ontferming over hen bewogen en genas hun zieken.
Bij het vallen van de avond kwamen
de discipelen tot Hem en zeiden:
De plaats [hier] is eenzaam en
de tijd is reeds verstreken;
zend dan de scharen weg, dan
kunnen zij naar 
de dorpen gaan om
spijzen voor zich te kopen.
Maar Jezus zei tot hen:
Zij behoeven niet weg te gaan,
geeft gij hun te eten.
Zij zeiden tot Hem:
Wij hebben hier niets dan vijf broden en twee vissen.
Hij zei: Brengt Mij die hier.
Wonderbare Brood-vermenigvuldiging 5
En Hij beval de scharen, dat zij in het gras zouden gaan zitten, nam de vijf broden en de twee vissen en
Hij zag op naar de hemel, sprak de zegen uit,
brak de broden en gaf ze aan zijn discipelen en
de discipelen gaven ze aan de scharen.
En zij aten allen en werden verzadigd en
zij raapten het overschot der brokken op,
twaalf manden vol.
Zij, die gegeten hadden, waren ongeveer vijfduizend mannen, vrouwen en kinderen niet meegerekend.
En terstond dwong Hij de discipelen in het schip te gaan en Hem vooruit te varen naar de overkant, totdat
Hij de scharen zou hebben weggezonden“.
Matth.14: 14-22, zie John 6: 14-27

En toen Hij de scharen weggezonden had, ging                                                                                Hij de berg op om in de eenzaamheid te bidden.                                                                              Bij het vallen van de avond was Hij daar alleen.                                                                            Doch het schip was reeds vele stadiën van het land verwijderd,                                                  geteisterd door de golven, want de wind was tegen“.                                                                    Matth. 14: 23-24

Brood-stempel voor het Heilige Broos in de Orthodoxe Liturgie“Ik zeg jullie, gij zoekt Mij, niet omdat
jullie tekenen gezien hebben, maar
omdat jullie van de broden gegeten hebt en  verzadigd zijt.
Werkt niet om de spijs, die vergaat, maar                    om de Spijs, Die blijft tot in het eeuwige Leven,        welke de Zoon des mensen u geven zal; want              op Hem heeft God, de Vader,                                          Zijn zegel [van de H.Geest] gedrukt”.                           John.6: 26-27

In bovenstaande geschiedenis
is alles op een grote schaal.
Zelfs het decor voor het verhaal is immens:
het is de eerste vermelding dat Jezus
het meer van Genezareth overstak.
Aan de oever is een grote ruimte waar zich ‘een enorme menigte’ kan verzamelen.
Jezus voedt er vijfduizend mannen, vrouwen, de kinderen niet meegerekend;
ze worden niet alleen overvloedig gevoed, ze houden na afloop zelfs
twaalf manden brood over.

koopman met zijn boekhouder, 1517Alles spreekt tot ons over de onmetelijkheid,
een overvloedige hoeveelheid:
niet het soort van overvloed wat afkomstig is van
een zorgvuldige voorbereiding en een boekhouding achteraf.
De mensen waren immers gekomen en hadden geen voorbereiding getroffen – hadden geen eten meegenomen.
Ze hadden nog minder bij zich als                                                           wanneer je buurman laat bezoek krijgt en je om hulp vraagt.
Het is de overvloed van Gods voorzienigheid.
Jezus sloeg de ogen op en
zag de talrijke menigte, die tot Hem kwam . . .

John 6: 5
Het lijkt erop dat Jezus wil dat we eveneens onze ogen opheffen en
niet om door de plussen en minnen van ons leven tegen elkaar weg te strepen,
aangezien Hij, als de Menslievende, slechts in staat is alleen
het goede aan ons toe te rekenen.

vijf gerstebroden en twee vissenHet contrast met de onmetelijkheid van dit alles is de beperktheid van de middelen:
vijf gerstebroden en twee vissen om duizenden mensen te voeden.
Waarom dit scherpe contrast?

Wonderen lijken alleen plaats te vinden in situaties waarbij er sprake is van schaarste in plaats van overvloed.
Waarom?
Omdat daar waar overvloed is geen behoefte is aan wonderen!
Waar je vanwege de hoeveelheid niet voor jezelf behoeft op te komen,
behoef je tevens niet te vechten tegen de pijnlijke realiteit,
je kunt je hier namelijk geen weg bemachtigen door een check-boekje te trekken of
te pinnen.
In deze geschiedenis had iedereen bijna niets.
Er waren slechts vijf broden om de duizenden te voeden; en het waren gerstebroden.
Dat was in die tijd het goedkoopste soort brood wat verkrijgbaar was;
in feite werd gerst beschouwd als voedsel voor de dieren.
De armen konden zich alleen die gerstebroden veroorloven.
Ze waren te arm omdat ze geen middelen van bestaan hadden.
Dat kan twee dingen tot gevolg hebben:
1.]. het kan de mensen weer tot zichzelf terugvoeren, hen
vervullen met wrok en zelfmedelijden; of
2.]. het kan ze binnenstebuiten keren tot een echte ervaring met Gods Voorzienigheid.
Armoede kan de geest van de mens breken, daarom is het zo hoogstnoodzakelijk het te bevechten.. Maar evenzo, of zelfs meer, kan rijkdom de menselijke geest vernietigen,
met de grond gelijk maken en haar tegen de werkelijkheid en tegen God opzetten.
Hier is een vuistregel voor:
Wil je een wonder laten plaatsvinden,
geef dan iets weg,
het geeft enorm veel ruimte
“!

Wonderbare broodvermenigvuldiging2Gaan zitten op de grond is
ook een symbool van armoede en
zelfs van machteloosheid.
We zien tegenwoordig niet vaak meer iemand op de grond zitten en nauwelijks
nog tijdens de Goddelijke Liturgie.
In de tijd dat de Eucharistie, de Gave, waarin Christus werkelijk lichamelijk aanwezig is,
zien we de volgelingen van Christus                                                                                                     [in John 6] op de grond zittend [figuurlijk],                                                                                       in nederigheid en eenvoud, en                                                                                                               ze delen van de armoede en                                                                                                                   delen als gevolg hiervan de Gave,                                                                                                         de Genade Gods.

In het Evangelie van Johannes de Theoloog wordt er helemaal geen rekening gehouden
met de instelling van de Eucharistie tijdens het Laatste Avondmaal;
Emmaus fresquedeze Apostel beschouwt dit als bekend,
dat de volgeling van Christus Hem herkent
aan het breken van het brood.
In plaats daarvan, waste Jezus de voeten en zei dat de volgelingen Hem volgend,
hetzelfde dienden te doen tot Zijn Gedachtenis‘.
Het is een ander soort van ter Communie gaan, het is een niveau dieper.
Zonder de gemeenschap, die de dienst is met anderen, is de gemeenschap van de Eucharistie beroofd, van
haar vruchtdragend vermogen in iemand anders leven.
De volgelingen in elk van de daaropvolgende eeuwen
zijn Hem blijven herkennen in “de dienst aan de ander” en
in “het breken van het brood“.

De volgeling leert de dienstbaarheid door het Mysterie van onze Heer en God
in het ontvangen van de Communie te overwegen.
Christus plaatst Zich onder de nederige verschijning van brood en
blijft daar in blijvende onderwerping aan de Wil van de Vader.
de roep om ons te binden met God, de H.Geest - het heilige VuurJezus zei dan tot hen:
Voorwaar, voorwaar, Ik zeg jullie,
niet Mozes heeft je het brood uit de hemel gegeven, maar Mijn Vader
geeft je het Ware Brood uit de hemel; want
dat is het brood Gods, dat uit de hemel nederdaalt en                                                                                                                                             aan de wereld het Leven geeft.                         Zij zeiden dan tot Hem:
Heer, geef ons altijd dit brood
“.
John.6: 32-33
Christus nodigt ons uit om Hem na te volgen,
neemt dan van dit brood en doet evenzo.

8e Zondag na Pinksteren – de nederige gehoorzaamheid

Allen, die door de Geest Gods geleid worden, zijn zonen Gods“Ik vermaan u, broeders, bij de naam van onze Heer Jezus Christus:
weest allen eenstemmig en laten er geen scheuringen onder u zijn;
weest vast aaneengesloten, een van zin en een van gevoelen.
Mij is namelijk omtrent u, mijn broeders, medegedeeld door
de ( huisgenoten) van Chloe, dat er twisten onder u zijn.
Ik bedoel dit, dat ieder uwer zijn leus heeft:
Ik ben van Paulus! En ik van Apollos! En ik van Kefas! En ik van Christus!
Is Christus gedeeld?
Is Paulus dan voor u gekruisigd, of zijt gij in de naam van Paulus gedoopt?
Ik ben dankbaar, dat ik niemand van u gedoopt heb dan Crispus en Gajus;
zodat niemand kan zeggen, dat gij in mijn naam gedoopt zijt.
Ook heb ik nog het gezin van Stefanas gedoopt;
verder weet ik niet, dat ik nog iemand gedoopt heb.
Want Christus heeft mij niet gezonden om te dopen, maar
om het Evangelie te verkondigen, en dat niet met wijsheid van woorden, om
niet het Kruis van Christus tot een holle klank te maken”.
1Cor.1: 10-17

Christus heeft mij gezonden om het Evangelie te verkondigen, doch
niet met woordenwijsheid opdat Christus’ Kruis niet aan kracht zou verliezen“.
conf. 1Cor.1: 17
Wij eisen vandaag de dag het recht op om inzicht te hebben in ons leven.
Wij beweren dat we het recht hebben om te worden gerespecteerd,
af en toe eisen we dat ook als zodanig op.
Nee, naar onze bescheiden mening, dienen we gewoon onze mening te kunnen uiten,
we worden er immers op beoordeeld  en we eisen dan tevens dat onze mening
als de enige waarheid wordt aanvaard.
Wij zijn er vast van overtuigd dat wij dat recht bezitten en
plegen een reeks van doorlopen opleidingen en lessen die we zelf hebben gegeven
aan te halen om ons advies uit te brengen over deze of gene wetenschap en kennis.
We bedienen onszelf daarbij tevens van een zekere koppigheid [hoogmoed] en
hebben niet in de gaten dat juist dit ons op
een dwaalspoor brengt en tot eigen rechter maakt terwijl wij voortgaan
onze mening fanatiek te verdedigen en in goed vertrouwen
geen inzicht hebben in eigen falen.
Debatteren betekent voor ons dat we de ander onze mening op leggen.

Theotokos-AmersfoortDeze koppigheid kunnen
we op alle gebieden van het leven tegenkomen.
In persoonlijke relaties, in de familie,
in de politiek, op televisie en internet en
helaas ook in de kerk.
En zijn hier verschillende gelovigen en geestelijken, die
ieder op basis van hun achtergrond
hun eigen inzichten [geloof] hebben en
voor zichzelf onmogelijk het recht van dit inzicht
kunnen claimen,  de eis dat de mening als authentiek dient te worden beschouwd als iets dat niemand het recht heeft om dat maar te weigeren.

Dus zoekt eenieder hardnekkig, de grenzen op van de persoonlijke “onfeilbaarheid” en heeft voortdurend de subtiele angst dat iedere mening die de onze ondermijnt de geloofwaardigheid aanvecht.
Wij identificeren ons met onze mening en beperken ons niet in de door ons opgebouwde verdediging.  Wij handhaven onszelf.
En wanneer het instituut de kerk zichzelf “de leiding” toe-eigent geeft dit haar
tevens het voorrecht omtrent haar mening ‘niet in gesprek te gaan’.
Wij gelovigen worden als klapvolk, het dienende Kerkvolk en betalend volk beschouwd“.
De wordt dan op de rekening geschreven van de betekenis van gehoorzaamheid.

Alleen gehoorzaamheid heeft helemaal niets te maken met
de Geest en de Waarheid van de Blijde Boodschap van het Evangelie.
En er zijn geen problemen in het kerkelijk leven of het leven van alledag,
welke niet op de een of andere manier te maken hebben met Geloof, of
de canons [de regels] van de Kerk.
Echter de kerkelijke organisatie, de manier waarop we met elkaar omgaan,
het beheer van het gemeenschapsleven en de mensen en de prioriteiten die
gesteld dienen te worden hebben totaal niets van doen met
de onmogelijkheid om te falen verbonden aan de Almacht van God
de logica van de ‘onfeilbaarheid’.
Het vergt een nederigheid opstelling en de gave om andere meningen aan te horen, om
daarmee aan te geven dat de beste mening toebehoort aan de overgrote meerderheid van het Godsvolk, dat wil zeggen dat we de eenheid van de gelovigen en hun talenten dienen te worden gebruikt, als basis van de cultuur en de vooruitgang van Christus redding.

De apostel Paulus vermaant ons om dit te doen, in zijn brief aan de Corinthiërs, die
worden geplaagd door schisma’s, verdeeld raken door de gerichtheid over de aangestelde persoon en maken tegelijkertijd aanspraak, op een vermeende onfeilbaarheid en de prevalentie binnen het Lichaam van Christus.
Zij beroepen zich niet de Blijde Boodschap van het Evangelie, maar beroepen zich op de mening van Paulus, Apollos, van Cefas of Christus.
weest allen eenstemmig en laten er geen scheuringen onder u zijn;
weest vast aaneengesloten, een van zin en een van gevoelen.

1Cor.1: 10
Wees het altijd eens met elkaar en laat er geen verdeeldheid onder u bestaan,
maar ga beschaafd met elkaar om en verenig u in dezelfde geest.
De reden dat Paulus de eensgezindheid als voorwaarde stelt en
dezelfde mentaliteit en mening verwacht is een voorbeeld
van de eisen de christelijke Kerk ​​haar leden stelt.

Zij beroept zich op haar superioriteit over ofwel de gelovigen,
teneinde in het kader van het dagelijks leven verder te komen,
maar hoe is dit te aanvaarden als geloofsleer.

Het geven van scholing is een belangrijke gebeurtenis in het leven van de Kerk.
Het stelt eisen aan de docenten die zowel kennis hebben als het
tegelijkertijd over levenservaring te beschikken op basis van de Goddelijke Waarheid.
De wens om dit aan gelovigen over te brengen is niet genoeg,
de voorbereiding d.m.v. praktijkervaring en kritische begeleiding
is daarin hoogstnoodzakelijk.
Diploma’s waaruit algemene ontwikkeling blijkt, of de [universitaire] kennis van de een of andere bij de gemeenschap aansluitende taal is niet genoeg.
Inlevingsvermogen, omgang in dienstbaarheid zijn voorwaarden van hetzelfde werk in dezelfde kerk, het Lichaam van Christus en die onlosmakelijk aan het werk
in de gemeenschap noodzakelijk zijn.
Sommigen beschikken totaal niet over deze gave, dienen daar inzicht in te hebben,
nog los van het feit dat zij dit naast hun gezinssituatie kunnen vormgeven,
vergeet daarbij ook de belasting voor de echtgenote en de jonge kinderen niet.

Indien je jezelf niet actief op je zwakke punten hebt aangevinkt als onfeilbaar,
kun je een dergelijke taak niet nastreven, dit dient al vroegtijdig te worden vastgesteld.
Daarnaast dient dit op elk moment van de aanstelling, door middel van beoordelingsgesprekken te worden vastgelegd.
Door hetzelfde lichaam van Christus, zowel leiding als vertegenwoordigers van de gemeenschap dient dit te worden geïnitieerd.
Daarom is een bisschoppensynode in het leven geroepen, evenals
het feit dat iedere landelijke kerk wordt opgeroepen dergelijke zittingen te houden.
Dit cultiveert de dialoog, draagt zorg voor een betrouwbare opleiding en
de degelijkheid van opleiding t.o.v. de verhouding tot het kerkvolk dat ze bedienen.
Op deze wijze blijven de geestelijken ook niet steken in het verleden, maar
houden zij rekening met de omstandigheden van elk tijdperk.
De samenleving ontwikkelt zich in rap tempo, kinderen van de 2e en 3e generatie
spreken de taal van hun ouders niet meer en geraken los van de Blijde Boodschap,
Die in de diverse gemeenschappen verkondigd wordt.
Dat is de reden waarom leerkrachten en hun supervisors
in de Kerk een voorhoedepositie bekleden.
Doe dit werk niet omdat je jezelf wel goed vindt en je op anderen neerkijkt.
Heb een ‘open mind’ en bespreek alles wat zich voordoet,
niet alleen in het kerkelijk leven en de manier waarop de wereld dit benadert,
maar onderzoek de obstakels en het hoe en waarom
de wereld de Waarheid van Christus verwerpt.

Aan de andere kant dient er bij de inhoud van opleidingen niet
alleen te worden verwezen naar een moralistische kijk op het leven, maar
naar de ontwikkeling in de Geest van Christus.
Hierbij hebben we twee dimensies, waarmee we rekening dienen te houden.
Aan de ene kant dient er gewerkt te worden aan de noodzaak om
het leven in ons – in ons hart – het leven in de strijd naar
de verlichting van de passies en
in het bijzonder naar de zelf-gerichte-eigen-liefde.
Aan de andere kant dient er gewerkt te worden aan de behoefte tot
vertrouwen in de voorzienigheid van God op ieder van ons,
die zich vaak door een kleiner of groter Kruis manifesteert.
Een leven-schenkend Kruis wordt meestal niet alleen gegeven doordat
het lichaam en de ziel beproefd wordt, maar door de goedgelovigheid van de mensen,
die hun onvermogen om te functioneren in authentieke liefde, geen recht doet.
Een Kruis, laat je niet achter je zonder de bijbehorende Opstanding,
omdat elke vernedering die God aan de mens toestaat
verleend wordt voor zijn redding.

Gelijktijdig met de bewustwording van de Waarheid van de Blijde boodschap van
het Evangelie, bevindt zich altijd de Liefde voor en
de erkenning van de goede bedoelingen van anderen.
Wanneer een christen niet alleen vaststelt dat hij zich bevindt in een omgeving waar
een gezonde intentie om te redeneren heerst, die tegemoet komt
aan zijn behoefte aan ontwikkeling, maar
dat ook degenen die hij tegemoet treedt daar een open oordeel over hebben,
hij zelf een mening mag hebben, dan kan het niet anders of buitenstaanders
zullen die Waarheid eveneens onderscheiden.
En zijn we het er dan nog steeds niet mee eens, dan dienen we onze eigen wil en handelen in gehoorzaamheid terzijde te stellen en onze eigen wil en handelen in gehoorzaamheid aan te passen.
In het gebroken lichaam van Christus strijden we niet door anderen onze eigen mening op te leggen, maar geven we alles op door het voordeel van het lichaam van Christus te laten zegevieren.

Mystical icon of the ChurchDezelfde mening
maar geen onderdrukking van andermans verzoek om gehoord te worden.
Dit alles is in het perspectief van de dialoog en de samenloop van de omstandigheden.
Natuurlijk heeft in dit alles iemand of een team van deskundigen de eindverantwoordelijkheid voor de manier waarop het schip van de Kerk voortgaat.

Deze ethos kom je in de wereld niet tegen, daarom staat de Kerk ook buiten de wereld.
Op het werk willen de werkers geen feedback, training, evaluatie en                                                                                                            wanneer dit wel aanwezig is
weigeren ze dit ondergeschikt te maken aan dienstbaarheid, want men is in de wereld altijd op zoek naar machtsverhoudingen en slechte bedoelingen, egoïsme en
het zaaien van haat tegen tegen degenen die hen op hun juiste merites beoordelen.
Christus met zijn lievelingsapostel JohannesTegelijkertijd ontbreekt de innerlijke strijd,
de relatie met de Christus, Die de verlichting zoekt van  het menselijk hart en de geest, maar
ook het Geloof in de voorzienigheid Gods Die geneest en onrecht boven tafel brengt, zoals
algemeen bekend is in het leven van de Heiligen.
Soms verloopt het kerkelijk leven en
de werken net als de seculiere normen.
Dit is omdat de Geest van leren ontbreekt, de bereidheid om werkelijk naar anderen te luisteren en
de het ontbreken van de bereidheid om gehoorzaam aan het gebroken lichaam van Christus te zijn.
Gods werk voortzetten beperkt ons in Zijn mogelijkheden door een verouderde kennis of de gehechtheid aan het verleden, zonder de mogelijkheden die ons vandaag worden aangeboden en zonder onze overtrokken zorg voor de ethiek en de moraal, te bekritiseren.
Zijn we en blijven we ons aangetrokken voelen tot personen die lippendienst bewijzen aan
een “onfeilbare” houding dan proberen we het jonge Geloof door middel van
oude zakken draaiende te houden en daarmee verloochenen we haar Apostoliciteit.
Iedereen‘ – heeft in het leven een bestemming, die
eenieder nog wel even dient zien te vinden.
Daarvoor heb je echter mensen om je heen nodig
‘hoe raar en hoe onhandig
  zij in het begin ook lijken’ !