20e Zondag na Pinksteren – de Jongeling van Nain ontmoet Christus de overwinnaar van de dood

Antependium sculpturenDe naam van het gehucht Naïn betekent “vreugdevol” en Christus loopt ons vandaag voorbij eventjes buiten dit plaatsje Nain.
Hij ontmoet er de begrafenis van een jonge man; veel mensen vergezellen hem naar zijn laatste rustplaats.
Hij was de enige zoon van een weduwe en om deze reden huilde zijn moeder in bittere wanhoop,
zij bezat immers geen enkel familielid om haar op te vangen.
Christus benadert haar en zegt haar niet te huilen;
bovendien raakt Hij de lijkbaar aan en
zegt de jonge man op te staan.
De jonge man staat op en begint te spreken.
Vervolgens neemt Christus hem bij de hand en
biedt hem zijn overdonderde moeder aan.
Alle aanwezigen ervaren respect en beginnen God te verheerlijken,
zeggen dat Deze Zijn volk heeft bezocht en belijden Christus als
een Godsprofeet onder hen.

Ο παπαθατανασίωυ  phos, platenhoes van Vangelis 1976Voor de filosofie is de dood een
natuurlijke gebeurtenis waarmee
de mens zich dient te verzoenen.
Het wordt om het nuchter uit te drukken genoemd als iets wat wij in zo groot mogelijke mate dienen te vermijden.
Men herinnert zich de kalmte waarmee Socrates het gif Conium dronk.
De theologie van de christelijke Kerk op
de dood is echter totaal tegengesteld.
De mens werd niet geschapen om
de dood te ondergaan, waarna het afgelopen zou zijn en er een leegte zou opdoemen.
Hij werd in het leven ontboden om
het eeuwig te leven te gaan genieten.
Dus om deze reden houdt de mens evenmin van de dood,
want hij verwacht een oordeel.

Op deze 3e zondag van de blijde Boodschap krijgen we de volgende mededeling
dat de Heer de weduwe aankeek, medelijden met haar kreeg,
zich over haar ontfermde en zei: “Ween niet“.
En Hij kwam, raakte de baar aan en de dragers stonden stil.
En Hij zei, “Jongeman, Ik zeg je, sta op!
En de dode ging overeind zitten en begon te spreken en
Christus gaf hem terug aan zijn moeder.
Angst en ontzetting overviel allen en
zij verheerlijkten God, zeggende:
Een groot profeet is onder ons ontstaan!” en
God heeft Zijn Volk bezocht!“.
zie ook  “Orthodoxie & waarom Christus voor ons moest sterven?“: http://www.lucascleophas.nl/?p=15332

Zonde en dood waren de resultante van
de ongehoorzaamheid van de mens jegens de wil van God.
Zo is de dood, of we willen of niet, is een cruciaal punt
waarover de mens welke leeftijd hij ook heeft nadenkt;
het kan immers iedereen, elk moment van de dag overvallen.
Want wat voor betekenis heeft ons leven gehad, als
het begint met de datum van onze geboorte en
eindigt op dag van onze dood?
Wat is dan het rol van de mens op aarde,
wanneer zijn vreugde en droefheid,
zijn geluk en prestaties, zijn ontberingen en noden
uiteindelijk in het graf eindigen?
Is er dan niet sprake een irrationeler en tragischer schepsel dan
de mens op de aarde?
Wat voor hem de reden dat dit zware juk van de tijd hem twee keer overkomt,
twee keer maakt hij een onmogelijke doorgaan, zowel bij zijn geboorte als zijn dood.

De mens eindigt als weldenkend wezen als
“voedsel en stank tussen de wormen” – in een niet-bestaan?
Christus heeft de dood vernietigd en de mens in Zijn dood doen opstaan, verrijzen;
werd de Geneesheer, Die de dood oplost.
Aan degenen die Hem vertrouwen schenkt Hij het eeuwige leven in Zijn nabijheid en
Zijn Hemels Koninkrijk duurt tot in de eeuwen der eeuwen.
Men kan zich afvragen en zeggen dat de dood zich dagelijks in ons leven manifesteert,
onder de meest verschillende, vreselijk en teleurstellend omstandigheden.
Hoe kunnen we dan spreken dat de door teniet wordt gedaan?

The Lord Is My ShepherdHet is een voldongen feit dat we dagelijks tegenkomen en
verder  beseffen we ons allemaal dat we op een dag
het leven achter ons laten.
Al verdringen we het nog zo ver terug in ons onderbewustzijn,
deze realiteit, dit ogenblik ontpopt zich kennelijk
elk moment van de dag, dus “op een poëtische manier” zouden we kunnen zeggen, dat ons leven
stap voor stap in de richting van het graf beweegt
Wanneer de mens echter tot Christus komt in Zijn Lichaam, de Kerk komt hij te weten, dat hij zal opstaan, dat hij in Christus zal verrijzen en verheugt zich.
Deze vreugde is niet van deze wereld, maar zal als een ruimere werkelijkheid worden voltooid en geeft in “het hier en nu” betekenis en bevestiging aan al onze vreugde en droefheid.
Het omvat de rode lijn, die betekenis geeft aan ons leven en
maakt ons bewust van de ons door Christus geschonken
“opening” naar de eeuwigheid.
Op die wijze beseffen wij,
– terwijl we gezonken in de dagelijkse zorgen en problemen,
– terwijl we dagelijks de dood zien aankloppen op de deur van onze kennissen,
familieleden en vrienden,
dat de dood onvermijdelijk is en dat deze lijdensweg
ons niet zal overwinnen.
The Resurection - Descent Into HadesWe beseffen, met andere woorden, dat
daar waar een ieder van ons
op korte of langere tijd zal neerdalen in
het graf, Christus voor ons de dood
teniet heeft gedaan.
Door Zijn dood aan het Kruis en Zijn Opstanding uit de doden heeft Hij de graven geleegd en verleende dit rust aan hen die leven, want hoewel de mensj zenuwachtig
de dood in de ogen ziet,
Heeft Christus haar giftige angel                                                                                                           weggenomen en verandert in een slaap.
Zo spreekt de Orthodoxie niet van plaatsen waar de doden worden begraven, maar
van begraafplaatsen [dat zijn plekken waar de doden hun rustplaats hebben en slapen].
De wanhoop is verdreven.

De Blijde Boodschap van vandaag overtuigt ons dat Christus,
bij het naderen van de weduwe haar vertelt niet te huilen.
Het is natuurlijk dat een persoon huilt wanneer
hij/zij wordt geconfronteerd met de dood van een geliefd persoon.
Christus had overigens Zelf tranen toen Zijn vriend Lazarus in het graf rustte en
Hij de pijn van zijn zussen, vrienden en kennissen zag;
Hij werd door medelijden bewogen en deed ook Lazarus
als voorafbeelding uit de doden opstaan.

Apolytikion Zondag tn.3
Laat de Hemel zich verheugen,
Laat de aarde zich verblijden,
want de Heer heeft kracht gewrocht met Zijn arm.
Door Zijn dood heeft Hij de dood vertreden.
Hij werd de Eerstgeborene van de doden
uit de buik van Hades
heeft Hij ons gered
en Hij schonk aan de wereld
grote Genade
“.

Orthodoxie & zucht naar zelfverheerlijking [ambitie]

Raam Bartholomeus GasthuisHeden ten dage stoppen we mensen waar
we geen raad mee weten het liefst ergens weg,
uit het zicht, zodat we er geen last van hebben.
Tot voor kort werden ouderen ergens weggestopt
– in bejaardenhuizen, waaraan we  om financieel-economische redenen een draai hebben gegeven en
het ouderenzorg [aan huis] zijn gaan noemen.
We zijn verwend en zijn de laatste eeuw ontwend
ouderen “langdurig om ons heen te verdragen“;
het wordt steeds zeldzamer dat ouderen
werkelijke zorg van hun kinderen verkrijgen, dus wentelen we de aandacht die wij hen dienen te geven maar
af op de zorginstellingen.
Hetzelfde gebeurt met de weduwen en wezen – was het oorspronkelijk zo dat de broer [of zus] de zorg voor de weduwe en wees op zich nam;
de broer nam de weduwe in huis en nam de zorg van zijn neefjes op zich na
het overlijden van een familielid.
In onze tijd hebben we de weduwen- en wezen wetgeving; wordt een kind via
de Raad van kinderbescherming in een weeshuis ondergebracht als iedereen
zijn handen ervan aftrekt.

overheid als probleemoplosserGoed geregeld toch – heerlijk clean,
de burgerlijke overheid als probleemoplosser.
zo lossen we onze liefdeloosheid “beschaafd” op.
Op deze manier hebben we de samenleving gecultiveerd en verbloemen dat onze kinderen  liefdeloos opgroeien en verzinnen we steeds beschaafdere namen voor verpleeghuizen, ziekenhuizen en psychiatrische inrichtingen, waaronder Elisabeth’s gasthuis, verpleeghuis Bartholomeus etc.
Niet dat er geen speciale instellingen dienen te zijn, die ontstaan door de wetenschappelijke vooruitgang, waarbij gespecialiseerde zorg worden verleend.
Dit mag echter niet de enige reden zijn voor het bestaan ​​van deze instellingen ….
De hedendaagse mens cultiveert liefdevolle mooipraterij en  stopt de liefde zo ver mogelijk weg, want daarmee wordt een beroep op onze eigen inzet gedaan.

De Zondag is voor de SportHoe meer de wereld afwijkt van de Kerk,
hoe meer de mens de aandacht voor
Liefde verliest.
De wereld stilt het geweten van de mens en lost het op met een zak geld.
De Kerk is van het begin af aan niet uit geweest op het geld van de mens, ze is uit geweest de mens in haar netten te vangen, met het oog de mens met het Geloof in de christelijke naastenliefde aan zich te binden,
om haar te overtuigen van een menselijk bestaan uit Liefde, zodat
de mens dit tot zijn persoonlijke streven maakt en
zich daarmee onderscheidt van de rest van de samenleving.
De moderne manier van leven neemt de mens op in zelfdestructieve niveaus,
cultiveert de ambitie van de mens en laat het als het moeilijk wordt gewoon afweten.
Zelfverheerlijking wordt in het dagelijks leven zo opgevoerd, dat
de passie nog maar moeilijk te onderscheiden is want
het heeft zich verborgen achter verborgen nobele [politieke] doelen en
wordt pas zichtbaar door de verontwaardiging als dezelfde overheid het laat afweten.
Door de eeuwen heen hebben we te maken gehad met gehandicapten, met weduwen en wezen, met ouderen en vluchtelingen en de samenleving reageerde als vanzelfsprekend met de opvang.
Het is niet meer gewoon dat we de handen uit de mouwen steken als zich iets voordoet en een beroep wordt gedaan op naastenliefde; als vanzelfsprekend kijken we naar de overheid, die het – als ware zij overvallen – inderdaad laat afweten.

Άγιος Απόστολος Παύλος -" Ο ΥΜΝΟΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ"De apostel Paulus schrijft hierover in
een van zijn brieven:
Dit is een getrouw woord en ik wil, dat gij op dit punt een krachtig getuigenis geeft, opdat
zij, die hun vertrouwen op God gebouwd hebben, ervoor zorgen vooraan te staan in goede werken. Die zijn schoon en voor de mensen nuttig; maar dwaze vragen,
geslachtsregisters, twist, en strijd over de wet moet gij ontwijken, want dat is nutteloos en doelloos.
Een mens, die scheuring maakt, moet gij, na hem een en andermaal terechtgewezen te hebben,
afwijzen; gij weet immers, dat zo iemand het spoor geheel bijster is, en dat hij zondigt, terwijl
hij zichzelf veroordeelt.
Doe uw best, zodra ik Artemas of Tychikus tot u zend, tot mij te komen te Nikopolis, want
ik heb besloten daar de winter door te brengen.
Help Zenas, de wetgeleerde, en Apollos met alle ijver voort, opdat hun niets ontbreke.
En laten ook de onzen leren voor te gaan in goede werken, ter voorziening in hetgeen noodzakelijk is,
opdat zij niet onvruchtbaar zijn.
Allen, die bij mij zijn, laten u groeten.
Groet hen, die ons in het geloof liefhebben.
De genade zij met u allen
“.
Titus 3: 8-15
Mp3; Hymn of Love [Grec] Zbigniew Preisner:

Zo wordt alleen het verlangen om te studeren, teneinde goedbetaalde posities te verkrijgen
niet anders meer gezien als de betekenis van ambitie.
De mens van tegenwoordig wordt immers alleen op deze manier als volwaardig “herkend”, dat er een heleboel werklozen en afhankelijken het gevolg zijn wordt – en passant –
maar even vergeten, voor dat gedeelte van het volk zorgt de overheid wel.
Een dergelijke houding bevestigt de hedendaagse mens, die zichzelf bewondert,
het geeft ook uitdrukking aan de “gezaghebbende” mening van de welgestelden,
die in uitbundige glamour hun leven verslijten.
De andere kant van de medaille is gewoon onbekend en wordt met de nek aangekeken
en wordt zo meent men vaak – ten onrechte – door eigen onwil aangestuurd;
wij, welgestelden, hebben er ten slotte voor gewerkt en gestudeerd, dus
dienen ze het zichzelf te verwijten en
op deze manier worden dan jongeren weer aangestuurd en beïnvloed.
Dit streven is zo wijdverspreid, dat veel mensen om aan hun ambitie te voldoen
de voorkeur geven in hun eigen leugens voort te leven, ten koste van de waarheid.
Ze geven dit weer in mooie woorden, al zijn ze vals en zij koesteren hen, zodat
ze het gevoel behouden dat “zij iemand zijn“!

– Hoeveel mensen sussen  zichzelf niet valse lauweren in slaap, zodat
dit vals gevoel enige betekenis geeft aan hun leven,
veelal, die als verloren dienen te worden beschouwd en
beroofd zijn van de Genade van de Heilige Geest!
– Hoeveel mensen zijn hiermee niet deelgenoot aan het theater van
het absurde en streven hun eigen doelstellingen na, beweren daarbij
gewetensvol te handelen ten nadele van hun naaste!

Deugdzame verheerlijking
bewust afstand nemen van de wereld, door Sophia DrekouDe strijd tegen de hartstochten
heeft gelukkig niet bij iedereen
een volledige ontmenslijking tot gevolg, maar geeft hun leven
een geestelijke betekenis.
Egoïsme is zoals we weten een passie;
ons christelijk verlangen is gericht echter op
een positie in het Hemels Koninkrijk en
dat is het streven naar heelheid, heiliging.
Geestelijke arbeid is gericht op de begenadiging van ons egoïsme door middel van dit heilig verlangen, zodat
we heilzaam werkzaam ten behoeve van onze eigen heelheid, niet
met de manier waarop de wereld om ons heen dit aanpakt, maar met geestelijke criteria.
Zo kan ambitie ook een passie zijn.
Zelfverheerlijking behoeft niet te worden berooid, mits het
een nieuwe betekenis verkrijgt door de adem van de Heilige Geest!

Wat kunnen wij uit de vermaning van de apostel Paulus opmaken,
wat krijgen wij als erfenis mee via zijn leerling Titus?
een krachtige getuigenis afgevenIk wil, dat gij op dit punt
een krachtig getuigenis geeft, opdat zij, die
hun vertrouwen op God gebouwd hebben, ervoor zorgen vooraan te staan in goede werken
“.
Het Woord van de Blijde Boodschap is niet alleen betrouwbaar, maar het is de enige waarheid.
Jij, Titus, zijn naam betekent “eervol”, dient
dit te verkondigen en te cultiveren als
zekerheid van het christelijk Geloof, zodat
wie in de Blijde Boodschap van het Evangelie gelooft,
het Woord, Christus kan onderscheiden, Die
voorgaat in goede werken, of veeleer de Inspirator en
de Meester van hen is.
Dit is een onlosmakelijke voorwaarde waarbij
het Geloof van elke persoon gestalte krijgt
“Niet met lege woorden”, maar door “de daad van het Woord”,
anders gezegd “in Christus Naam”.
Een theoretische, naakt geloof, steriliseert een niet te redden manier van leven;
het wordt inactief en ontaardt in een ver-achtenswaardige hypocrisie.

Doe uw best” Paul dit niet gebruiken voor het toeval.
Het is een vermaning “het voortouw te nemen” en betekent dat we geen passieve houding
dienen aan te nemen ten opzichte van het leven om ons heen, waarin iedereen wacht op een voorval waarbij de kans ontstaat, dat we bij toeval iets goeds zouden kunnen doen.
Het betekent dat wij persoonlijk actie ondernemen en  op weg gaan om
ons Geloof daadwerkelijk de weg van ons leven te maken.
Het betekent dat we dit niet alleen nastreven, maar dat we de kans op goede werken
doen toenemen door het op te zoeken.
Paulus dringt hierbij door tot de theologie over de heiligheid van de menselijke persoon,
die op een persoonlijke manier uiting geeft van de Liefde in Christus.

Hij predikt de persoonlijke verbintenis met het Kruis, de lasten op
een liefdevolle manier te nemen;
en dat is precies het tegenovergestelde van dat in onze tijd tegenkomen.
We sluiten onze oren om de angstige stem van de armen te niet te horen en
verwijzen naar “sociale programma’s“, naar “overheids-activiteiten op dit gebied” en
aan liefdadigheidsinstellingen . . . . .
Kerk is naastenliefde en zorgEn iedereen prijst de Kerk voor haar wonderlijke activiteiten
op het gebied van naastenliefde en zorg, maar
zet het lidmaatschap op een zo laag mogelijk pitje.
Ze doen dit niet uit oprechte bewondering, maar
vanuit het comfort omdat ze vinden dat iemand anders
de problemen, die hen aangaan op zich dient te nemen.
De Kerk zelf wordt echter,
hoe meer zij haar zorgzaamheid verspreid,
belachelijk gemaakt!
Sterker nog – in de publiciteit – wordt het haar onmogelijk gemaakt haar christelijk Geloof en [naaste-] Liefde
te verkondigen.
In vroeger tijden hadden wij het niet nodig om hoorzittingen te houden, want
na God was er immers de naaste, de mensen om je heen . . . . . en verders niets.
Nu bouwen we huizen als kastelen [torens van Babel, waar we gezellige discuteren],
grote projecten opzetten, die geen soelaas bieden en we verzetten ons hard als
het – té – dichtbij komt, zodat we onszelf onwetend kunnen verklaren
van de medebewoner in het appartementsgebouw, die
al maanden dood in z’n huis ligt.
In vroeger tijden waren we behept met de christelijke naastenliefde,
de grootvader, grootmoeder, de ouders en
woonden we met vele kinderen tezamen in hetzelfde huis;
droegen we verantwoordelijkheid ten opzichte van elkaar.

October de 18e – De Heilige Apostel en Evangelist Lucas, martelaar

Apostel en Evangelist Lucas, martelaarDe Heilige Apostel en Evangelist Lucas
leefde in de eerste eeuw na Christus.
Hij was geneesheer en metgezel van de Heilige Apostel Paulus [met wie hij op zijn reizen optrok en de leer van het Geloof in Christus verkondigde, daarnaast was hij christelijk geschiedschrijver.
Het schrijven van het Evangelie is opgedragen aan ene Theofilus; Theofilus is een Griekse naam die ‘door God geliefd‘ betekent.
De naam Lucas wordt door sommigen verondersteld te zijn ​​afgekort van de naam Λουκάνος, Loukanos, “afkomstig uit Lucanië“.
Volgens de vroegchristelijke Traditie was Lucas de auteur van de Handelingen van de Apostelen en
het Evangelie volgens Lucas – soms wel aangeduid als het “Derde Evangelie“.
Er is weinig bekend over zijn geboorteplaats, maar algemeen wordt aangenomen dat hij niet van joodse afkomst was en als zodanig was hij dus een van de eerste heidenen, die Christus navolgde.
Men denkt dat Lucas een inwoner van Antiochië in Syrië is geweest en gerelateerd is aan Griekse ouders en een Griekse opvoeding heeft genoten.
Sommige autoriteiten geloven dat hij een Romeins burger geweest kan zijn.

Apostel Paulus, door El GrecoLucas was zo wordt aangenomen een heiden, omdat
Paulus hem van joodse collega’s onderscheidt.
Aristarchus, mijn medegevangene, laat u groeten en Marcus, de neef van Barnabas
– over hem hebt gij opdracht gekregen; ontvangt hem, indien hij bij u mocht komen –
en Jezus genaamd Justus, de enigen uit de besnedenen, die mijn medewerkers zijn voor
het Koninkrijk Gods, en die mij dan ook tot troost zijn geweest.
Epafras laat u groeten, die een der uwen is, een dienstknecht van Christus Jezus, altijd
in zijn gebeden voor u worstelende, dat gij moogt staan, volmaakt en verzekerd bij alles wat God wil.
Want ik kan van hem getuigen, dat hij zich vele moeite heeft gegeven voor u en voor hen, die te Laodicea en te Hierapolis zijn.
De geliefde geneesheer Lucas en ook Demas laten u groeten
“.
Col.4: 10-14
Ook kan hij “Lucius van Cyrene” zijn geweest, een
inwoner van Cyrenaica in Noord-Afrika.
Dit wordt afgeleid door het gebruik van de eerste persoon meervoud in:
Toen hij het gezicht gezien had, zochten wij dadelijk gelegenheid om
naar Macedonie te vertrekken, daar wij eruit opmaakten, dat
God ons had geroepen om hun het evangelie te verkondigen.
En van Troas afgevaren, koersten wij recht op Samotrake aan en
de volgende dag naar Neapolis en vandaar naar Filippi, dat
de eerste stad is van dit deel van Macedonie, een (Romeinse) kolonie.
En wij vertoefden enkele dagen in die stad.
En op de sabbatdag gingen wij de poort uit, de rivier langs, waar wij verwachtten, dat
een gebedsplaats zou zijn; en neergezeten spraken wij tot de vrouwen, die
samengekomen waren.
En een zekere vrouw, met name Lydia, een purperverkoopster uit de stad Tyatira, die God vereerde, hoorde toe, en de Heer opende haar hart, zodat zij aandacht schonk aan hetgeen door Paulus gezegd werd.|En toen zij gedoopt was en haar huis, nodigde zij ons, zeggende:
Indien gij van oordeel zijt, dat ik de Heer getrouw ben, neemt
dan uw intrek in mijn huis. En zij drong ons ertoe.
En het geschiedde, toen wij naar de gebedsplaats gingen, dat
een zekere slavin, die een waarzeggende geest had, ons tegenkwam, welke
aan haar eigenaars met waarzeggen veel voordeel aanbracht.
Deze liep Paulus en ons achterna, luid roepende:
Deze mensen zijn dienstknechten van de allerhoogste God, die
u de weg tot behoudenis boodschappen“.
Hand.16: 10-17

H. lucas, door El GrecoOmdat de auteur van de Handelingen
[in Hand. 16: 9] wordt aangeduid als
een “man van Macedonië” lijkt
dit bovenstaande stelling te onderbouwen.
Toen Lucas Paulus voor het eerst ontmoette, had Lucas zich al bekeerd tot het christendom, maar wist niets over het begin van de verkondiging en moest het doen met datgene wat anderen hem hadden doorgegeven.
Als ‘reisgenoot van Paulus’ keerde Lucas echter veel over religie van zijn kameraad en
werd al snel goed bekend in de Joodse gebruiken.

Aangezien er in Antiochië Aramees werd gesproken kende Lucas
de heilige geschriften van de Hebreeërs.
Hij was een ontwikkeld en verfijnd man en had een literaire scholing ondergaan.
Hij was bekend met medische termen na zijn studie geneeskunde in Tarsus welke soms ook Troas wordt genoemd, de belangrijkste stad van de Romeinse provincie van Azië.
Het is hier dat Lucas wordt verondersteld Paulus voor het eerst te hebben ontmoet.
Sommige autoriteiten beweren dat Lucas aanvankelijk een arts aan boord van
een van de schepen op de eerste reis van Paulus is geweest.

reizen van Paulus en LucasLucas schreef zijn evangelie ongeveer 60 na Christus en het ontstaan van de Handelingen is ongeveer drie jaar later.
Voor zijn Evangelie, verkreeg Lucas zijn informatie van ooggetuigen en uit documenten.
Lucas wordt aangenomen bij Paulus te zijn geweest toen deze werd opgesloten in Rome,
het lijkt waarschijnlijk dat hij zou hebben behoord tot de apostelen en volgelingen [de 70] en op de hoogte zou zijn geweest van de evangeliën welke door Marcus [secretaris van Petrus] en Mattheüs geschreven waren.
Er wordt algemeen aangenomen dat Lucas één van de mensen is geweest, die
in belangrijke mate ook Maria, de Moeder van Jezus Christus geïnterviewd heeft . . . misschien wel méér en intensiever dan alle andere getuigen . . . ;
Emmaüsgangersopvallend is zijn weergave van de getuigenis van de Emmaüsgangers, waar hij met Cleophas één van de onverstandigen en tragen van hart was, maar toch
het geluk had, die uit de mond van de Heer, beginnende bij Mozes en bij al de profeten de uitleg kreeg, wat in al de Schriften op Christus betrekking had.

Terwijl hij Paulus begeleidde bij zijn bezoek aan Antiochië, Caesarea en Jeruzalem,
is het zeker dat Lucas in deze steden ook mensen ontmoet heeft die
de informatie die hij zocht voor zijn geschriften voorhanden hadden en
hem van dienst zijn geweest.
Terwijl Paulus twee jaar in Caesarea werd vastgehouden, begon Lucas
de geschiedenis van het christendom samen te stellen; hij had tijdens zijn reizen aantekeningen gemaakt en schreef vlekkeloze Grieks.
Apostel Paulus in de Romeinse gevangenis, Rembrandt, Harmenszoon van Rijn ca. 1627Tijdens de ‘eerste gevangenschap van Paulus in Rome‘, die zich over meerdere jaren uitstrekte,  voltooide Lucas zijn
tweede volumineuze geschiedenis.
Kort na het bereiken van de 50 jarige leeftijd, vergezeld Lucas, Paulus op zijn tweede zendingsreis en op ongeveer 57 jarige leeftijd was hij weer met Paulus Philippi om te beginnen aan de derde reis, welke in Jeruzalem eindigde.

Lucas, wordt door Paulus aangeduid als de “Geliefde arts” en is terecht
bekend geworden als de eerste christelijke historicus.
H. Lucas, icoonschrijverHij was de enige Joodse schrijver van
het Nieuwe Testament; Hij is Evangelist, dichter, kunstenaar en cantor betreffende  de kindertijd van
Jezus Christus, onze Verlosser.
Het was Lucas die de christelijke interpretatie van Kerst te boek heeft gesteld, aan het zoeken naar en het behoud van een geboorte verhaal zou zowel menig bescheiden als belangrijk geschiedschrijver z’n vingers niet
hebben willen branden.
Het Evangelie van Lucas wordt wel beschreven als het mooiste boek ter wereld …; de openings hoofdstukken boeken hierbij de mooiste te zijn van allemaal en
worden zonder twijfeld als door God’s Geest
geïnspireerd beschouwd.
De eerste twee hoofdstukken van Lucas evangelie betreffen het kerstverhaal.
Hij is de enige evangelist die ons bepaalde informatie over de geboorte en
de kindertijd van Jezus heeft aangeboden, hetgeen onmogelijk geweest zou zijn
zonder de informatie van de Moeder Gods.
Deze gebeurtenissen van de Blijde Boodschap wordt door alleen door Lucas geschreven
over de Annuciation [de Boodschap door de aartsengel Gabriël dat
Maria was uitverkoren de moeder van Christus te worden].
De woorden “Wees gegroet Maria” van Lucas zijn
de basis voor het Angelus [de westerse, Latijnse naam voor “engel”], waarop nog steeds ‘s-middags om 12 uur het angelusklokje luidt.
Lucas geeft ook als enige in de Blijde Boodschap de woorden van de Visitatie weer, hetgeen
als één van ‘s werelds mooiste gebeden . . .  “het Magnificat” wordt beschouwd.
Lucas is ook de enige Evangelist die de presentatie van het kind Jezus in de Tempel
overeenkomstig de Joodse gewoonte beschrijft; dit is echt schier onmogelijk zonder
de Moeder Gods Zelf geraadpleegd te hebben.

Icoon akathist tot de theotokosDeze vijf gebeurtenissen welke beschreven zijn door Lucas: de Annuciatie, de Visitatie, de Geboorte in de grot, de presentatie en het vinden van Jezus in de tempel vormen tezamen de grondslag voor
de Akatist tot de Moeder Gods.
Van alle vier evangelisten is Lucas, die Jezus het best openbaart als de Godmens en de constante vriend aan de armen en onderdrukten, die zelfs de wanhopige moordenaar troost die naast Hem gekruisigd werd.

Er bestaat enige controverse over de details van de dood van Lucas . . ., zelfs zijn leeftijd is een zaak van speculatie; er zijn er die de leeftijd van 74 jaar aanhouden, maar er zijn er ook die 84 of zelfs 86 jaar aangeven. Na de prediking in Dalmatië, Gallia, Italië en Macedonië, zou Lucas leven zijn einde hebben gevonden toen hij handen viel van afgodische Griekse priesters te Boeotië, die hem hebben opgehangen aan de tak van een olijfboom.
Echter anderen geven aan dat hij in Thebe omkwam en er wordt verhaald dat zijn heilige lichaam Myron afscheidde welke werd gebruikt als
zalf om patiënten met oogziekten te genezen.
De genezing van de kwalen worden als wonderen door de gebeden van Lucas verondersteld en werden vele jaren na zijn dood – door degenen die, van heinde en verre zijn graf bezochten – overgeleverd.
Toen de vervolging van christenen tot stilstand kwam, werden
de overblijfselen van Lucas in opdracht van Constantius, de zoon van
Constantijn de Grote in het jaar 357 naar Constantinopel overgebracht.
Het is in deze plaats dat zijn relieken momenteel worden verondersteld nog steeds te liggen, begraven onder het altaar in de kerk van de Heilige Apostelen, samen
met de overblijfselen van de discipelen Andreas en Thimothy.
Lucas Iconenschrijver - Poolse iconenschrijver uit NowicyLucas, die nimmer gehuwd is geweest, wordt
door de Kerk als een martelaar vereerd.
Volgens de overlevering was hij een ervaren kunstenaar naast alle andere kwaliteiten, die hij bezat waaronder
een aantal iconen van de “Theotokos, de Moeder Gods“, welke de talenten van zijn hand worden toegeschreven.
Het feest van de Heilige Apostel en Evangelist Lucas
wordt ieder jaar gevierd 18 oktober.
Hij is de patroonheilige van Artsen, kunstenaars, Bierbrouwers en slagers  en wordt door de heilige Johannes Chrysostomos aangeduid als
de assistent van Paulus, die hem bijstond
de leer van Christus te verspreiden”.

Apolytikion       tn.5
De Chronist van de handelingen der Apostelen
en de heerlijke Schrijver van het Evangelie van Christus,
de alombezongen Apostel Lucas,
willen wij bezingen als de ware arts
die heel de mens geneest:
niet slechts de zwakheid van het lichaam,
maar ook de diepe wonden der ziel.
Want Hij bidt onophoudelijk voor ons allen“.
Mp3 :

Kondakion         tn.5
Wij loven de Verkondiger der ware vroomheid,
de Beschrijver der onzegbare Mysteriën,
de lichtende Ster der Kerk,
de Godbeminde Lucas.
Want Hij werd gekozen door het Woord
om met de wijze Paulus alle volkeren te onderrichten“.

Orthodoxie & gebed zonder ophouden

αθωνικοι διαλογοιVerblijd je te allen tijde, bidt zonder ophouden en
dankt onder alles, want dat is de wil van God is in
Christus Jezus ten opzichte van jou“.
1Thess.5: 16-18

Stuur een dankgebed tot de Heer en
beperk het gedrag van
een ondankbare bedelaar,
die alleen maar vraagt
wanneer de nood aan de man is.

► Wat houdt dit in?
Dat ons bidden niet alleen dient te bestaan
uit de woorden die wij teweegbrengen,
maar dat als gevolg van het gebed de ziel wordt opgewekt
een allesomvattend deugdelijk leven te begeleiden, hetgeen
door je gebed versterkt wordt.
► Waarom?
Of je nu eet of drinkt, of
wat je ook maar doet en bedenkt,
doe dit alles ter ere Gods
“.
1Cor.10: 31
dit is ook de reden waarom we, wanneer
we als orthodoxen samenkomen
het ‘Hemelse Koning’ zingen, waarbij
we de zegen van onze Heer vragen over
datgene wat wij voornemens zijn.

gebed zonder ophouden2Wanneer we voor een maaltijd aan tafel gaan;
wanneer we een van onze broeders aan de Heer opdragen, danken wij de Heer
voor het leven dat Hij ons onder ons schonk en
vragen vergeving voor wat wij bewust of onbewust
verkeerd hebben gedaan en
dat Hij onze broeder in vrede laat rusten,
hem/haar eveneens vanwege de tekortkomingen ontziet.

Opdat Christus de ziekte van het lichaam ondersteunt
bieden wij de Liturgische gaven aan om het hart van de zieke te verblijden en de gevolgen van de ziekten te kalmeren, de patiënt te ontzien.
Wanneer de graankorrel aan de aarde wordt toevertrouwd
danken we voor de vrucht die hij/zij ons heeft gebracht,
de blijde herinnering aan hetgeen hij/zij heeft veroorzaakt en
verzoeken wij hem/haar in Zijn Koninkrijk op te nemen.

KoolmeesjeWat ons ook tegemoet komt
wij laten geen moment voorbijgaan Degene Die aan het ontstaan ten grondslag ligt te danken.
Het kledingstuk dat wij dragen, draag het in dankbaarheid dat Hij het je schonk!
Wanneer je jezelf kleedt, bekleed je dan met liefde tot God en de naaste, Hij bekleed ons immers zodat wij ons zowel in de zomer als winter beschermd  weten en
wanneer wij ons ontkleden bedenken we ons doen en laten
van de dag en de bescherming die Hij ons verleende.
En bij het ondergaan van de zon verlicht Zijn Licht de nacht en geeft Hij ons andere levensbehoeften om ons te behagen.
De nacht geeft ons rust en roept op tot gebed wanneer wij met de door Hem gegeven ogen naar de Hemel kijken en
de schoonheid van Zijn gigantische schoonheid aanschouwen,
Zijn hand, die de scheppende hand van God laat zien, Die
alles met Wijsheid vervult.
Zelfs de slaap is een overweging waard,
immers de dromen zijn een verwerking van datgene
wat ons op de dag is overkomen;
ook aan die noodzakelijke ontlading is gedacht,
waarmee wij ons dagelijks leven verwerken.
De slaap schenkt ons de rust om de dag erop
opnieuw Zijn werken te kunnen verrichten.

kyrie isou xriste2Onophoudelijk wordt daarom aangedrongen
de Heer niet alleen in woordelijk gebed te ontmoeten,
maar het gehele verloop van je leven te verbinden met God,
zodat je als vanzelfsprekend ononderbroken een blijvend gebed onderhoudt.

►   Hoeveel van ons weten nog dat elke dag van de week wordt gewijd?
– De Zondag is gewijd aan de Opstanding van Jezus Christus;
Heilige Drie-ene God ontferm U over ons
– De Maandag is gewijd aan de Heilige Aartsengelen;
Heilige Aartsengelen, bid voor ons.
– De Dinsdag is gewijd aan Johannes de Voorloper en Doper;
Doper en Voorloper van Christus, bid voor ons.
Het Kruis– De Woensdag is gewijd aan de kruisiging van de Heer en de Moeder Gods, Maria;
Kruis van Christus, red mij door uw kracht en Allerheilige Moeder God, bescherm ons.
– De Donderdag is gewijd aan de Heilige Apostelen en de H. Nicolaas;
Heilige Apostelen en Heilige Nicolaas, bid God voor ons, onze ziele te redden.
– De Vrijdag is gewijd aan de kruisiging van de Heer
Heilig Kruis van Christus, verlos mij door de kracht, die van u uitgaat.
– De Zaterdag is gewijd aan de overledenen …. en Martelaren;
Heer, gedenk uw dienaren in Uw Koninkrijk.

October de 15e – Heilige Lucianos [Λουκιανος], Hieromartelaar van de kerk van Antiochië

Heilige Lucianos van Antiochië, fresco Marasesti, RoemeniëHeilige Lucianos
[in het westen ook wel Lucian genoemd]
werd geboren in Samosata, in Syrië.
Zijn ouders waren christenen, die
zich vóór alles ingezet hebben om
hun zoon op te voeden in de vreze Gods.
Beiden overleden en lieten hem als ​​wees op
de leeftijd van twaalf jaar achter.
De jongen verdeelde ondanks zijn verlatenheid zijn goederen onder de armen en nam zijn toevlucht bij Macarius in Edessa [lag vroeger waar nu de Turkse stad Urfa ligt, dicht bij de Syrische grens], die hem aan de hand van de Blijde Boodschap de zaken van het eeuwige leven bijbracht.
Aangekomen op het te Antiochië, werd hij tot priester gewijd en
opende een school, waar hij ijverig werkte aan
de juiste vertaling van de oorspronkelijke versie van de Heilige Schrift, door
de verschillende Hebreeuwse exemplaren onderling te vergelijken [Zie *].
Zijn versie van de heilige geschriften werden door de Heilige Hiëronymus gebruikt en bleken van nut in zijn inzet tot het schrijven van de Vulgaat.

H.Lucianos, de gezegende MartelaarToen Diocletianus de Kerk begon te vervolgen, verborg de H. Lucianos zichzelf, maar
hij werd verraden door een Sabellische priester en
in de handen van de vervolgers overgedragen.
Hij werd meegenomen naar Nicomedia, en vóór Maximian gebracht.
Onderweg had hij veertig christelijke soldaten weten te laten ontsnappen, die hij daarmee
de vrijheid schonk door hen te laten vluchten; Hijzelf werd In Nicomedia gefolterd.
Zijn voeten werden bewerkt tot ze opgezwollen waren, teneinde zijn benen ontwrichten.
Zijn handen werden boven zijn hoofd aan een balk vastgemaakt en
hij werd op scherpe potscherven gelegd, zodat zijn rug verscheurd werd en doorboord.
Daarna mocht hij op de koude vloer van zijn cel te liggen en
vanwege zijn gekwetste benen was hij niet in staat om op te staan en
werd hij daarnaast nog eens uitgehongerd tot de dood er op volgde.
Hij overleefde dit veertien dagen, echter toen het einde naderde,
verlangde hij ernaar de Heilige Eucharistie bij te wonen.
Toen de fatale dag was aangebroken, waar hij naar had uitgekeken,
wilde een aantal van zijn begerenswaardige volgelingen hun meester
zijn laatste viering van het Goddelijke Mysterie laten meemaken.
Maar het was nogal twijfelachtig hoe ze een tafel in de gevangenis
zouden kunnen brengen en hoe ze deze grote gebeurtenis aan de ogen van de goddelozen zouden kunnen onttrekken.
Maar toen de discipelen samen met anderen bij hem kwamen, zei hij:
Mijn borst mag mij als tafel dienen en ik denk dat dit van Godswege
niet minder gewaardeerd zal worden dan één levenloos materiaal; en
jullie zullen als een heilige kerkruimte ​​rondom mij verenigd zijn“.
En zo werd bewerkstelligd dat de heilige aan het eind van zijn leven,
de bewakers nalatig deed zijn en God op die manier zijn martelaar wilde eren,
los van alle belemmeringen die je maar zou kunnen voorstellen.
Want toen iedereen in een kring rondom de martelaar verzameld was, zodat het gebeuren aan het oog onttrokken was, beval hij dat de tekenen van het Goddelijk Offer op zijn borst werden geplaatst. Daarna hief hij zijn ogen op naar de hemel en sprak ongestoord de gebruikelijke woorden:
Met deze zalige krachten, menslievende Meester, roepen ook wij en zeggen:
Heilig zijt Gij, Alheilig : Gij en Uw eengeboren Zoon, en Uw Heilige Geest.
Heilig zijt Gij, Alheilig; en hoogverheven is Uw heerlijkheid.
Zozeer hebt Gij Uw wereld liefgehad, dat Gij Uw ééngeboren Zoon gegeven hebt, opdat
ieder die in Hem gelooft, niet verloren ga maar eeuwig leven hebbe.
Hij is gekomen en heeft heel die Heilseconomie voor ons voltooid.
In die nacht, waarin Hij voor ons werd overgeleverd, of veeleer, waarin
Hij Zichzelf overleverde voor het leven der wereld,
nam Hij brood in Zijn heilige en vlekkeloos reine handen,
zegende , heiligde, brak het en gaf het aan
Zijn heilige Leerlingen en Apostelen, zeggend :
Neemt en eet, dit is Mijn Lichaam, dat
voor u gebroken wordt tot vergeving van zonden . . . . .

H. Lucianos, de Priester van Antiochië [Oct 15e].Toen de Heilige Lucianos dan de vele heilige gebeden had geuit en alle noodzakelijke handelingen van de heilige dienst had verricht en hebben hijzelf, de aanwezigen en degenen die afwezig waren, zoals hij zichzelf uitlaat in zijn laatste brief aan hen,
in eenheid met elkaar hadden gecommuniceerd.
De volgende dag kwamen een aantal officieren van de keizer kijken of hij nog in leven was.
Toen hij hen ​​over hem heen gebogen zag staan, zei hij driemaal:
“Ik ben een christen,” en dat zeggende, blies hij de laatste adem uit.
H. Lucianos van Antiochië [Menologion van Basil II]Zijn lichaam werd vervolgens met een steen aan zijn rechter pols gebonden in de zee geworpen; dit
tot groot verdriet van zijn leerlingen, die hem wensten te begraven, maar vijftien dagen nadien werd hij terug gevonden.
Een legende verhaalt dat een dolfijn het stoffelijk overschot op zijn rug aan wal bracht; waarna het werd gevonden en begraven.
In de afbeeldingen wordt de Heilige Lucianos dan ook regelmatig voorgesteld met
een kelk en Zijn Gastheer, als verwijzing naar het heilige Offer dat hij in de gevangenis opdroeg; alsmede met een dolfijn aan zijn zijde.

* De Aramese taal
De Syrische taal welke tot de Oost-Aramese taaltak behoort
ontwikkelde zich in de vroegchristelijke stad Edessa.
Deze taal voor de christelijke kerken in het Midden-Oosten
splitste zich rond de 2de eeuw na Christus op in twee varianten:
1.]. Het Oost-Syrisch, dat gebruikt werd door de kerken,
onder het gezag van de Perzen [het huidige Iran] en
2.]. Het West-Syrisch, voor de kerken die tot het Romeinse Rijk bleven behoren.
Verondersteld wordt dat de meeste joden in Palestina in het begin van onze jaartelling
een vorm van West-Aramees als dagelijkse omgangstaal spraken.
Onze Vader in het ArameesJezus Christus, onze Heer en Verlosser is
de bekendste Persoon van Wie wordt aangenomen dat Hij dit Joods-Palestijns Aramees als omgangstaal gesproken heeft.
Het Aramees is een van de oudste talen die nog steeds gesproken wordt; eigenlijk is het niet één taal maar eerder een familie van talen in diverse periodes.
Het Onze vader in het Aramees;
Mp3:

Zo maakt men onderscheid tussen het Aramees dat Jezus gesproken heeft of wel het Galilees of Joods-Palestijns Aramees en het Aramees waarin
bepaalde delen van Daniël en Ezra geschreven zijn.
Maar ook in belangrijke handelsplaatsen als Palmyra en Petra werd
een vorm van Aramees gesproken.
Het Aramees was daarmee de lingua franca [= een communicatietaal voor mensen uit verschillende taalgebieden] waarmee je zeker tussen 700 en 300 vòòr Christus op
veel plekken in het Midden-Oosten terecht kon.
Met de komst van het Grieks via Alexander de Grote en daarna het Latijn van het Romeinse Rijk kreeg het Aramees het moeilijker, maar het werd nog altijd op veel plaatsen zoals op het platteland van Galilea gesproken. Het is sowieso meer een gesproken taal dan een geschreven taal geweest: het Aramees is mondeling van generatie op generatie overgeleverd.
Na 1948 bij de tot stand koming van de staat Israël kwam het Aramese dialect ten noordwesten van het meer van Galilea in de verdrukking tussen het Hebreeuws en het Arabisch, maar sinds kort proberen Christenen via het basisonderwijs hun Aramese taal weer nieuw leven in te blazen.
In de Goddelijke Litutgie van de Syrisch-Orthodoxe christenen komen nog wel Arames teksten voor – elke week te horen in de Aramese kerken in Nederland, met name in Twente [klooster Glanerbrug] –
maar daarbuiten wordt de taal met uitsterven bedreigd.
Nieuwe Testament uit het Syrisch-Aramees vertaald.Het Aramees is kwetsbaar, zeker
nu terreurorganisatie ISIS in het herkomstgebied oprukt.
Om die reden breekt bij de Syrisch-Orthodoxe christenen, die onder meer in het Oost-Nederlandse Glanerbrug zijn neergestreken, het besef door dat,
wil het Aramees als spreektaal overleven, dit weleens méér kans van slagen kan hebben in de diaspora dan
in het herkomstgebied van het Aramees zelf.
Maak kennis met het NT zoals dit uit het Syrisch-Aramees is vertaald door E. Nierop;
Bol.com – €24,00

Saint Paisios - Οι πειρασμοί στις γιορτές είναι…για να στερηθούν οι άνθρωποι τα θεία δώραWanneer we ons niet zoals de woestijnvaders
in hun grote zorgvuldige afzondering
van de wereld kunnen afwenden;
laten we dan op z’n minst
de kameel navolgen,
die tijdens het eten maar
een klein beetje tot zich neemt, doch
veel gewicht met zich meedraagt en
zich uit door zeer nadrukkelijk op                                                                                                      de knieën te vallen en                                                                                                                              hoewel hij overladen is met vracht                                                                                                      nederig de kleine ezel volgt.
De kameel bezit dit niet alleen van nature:
maar is zijn Weldoener en
Degene die hem iets schuldig is gehoorzaam
en zal Hem in dankbaarheid nooit vergeten
“.
H. ouderling Paisios van de berg Athos

19e Zondag na Pinksteren – Orthodoxie & levenswandel

... voorbij bezorgdheid en voorbij angst, 'Laat in je hart de Liefde en Vrede van Christus heersen, want daartoe ben je geroepen als de leden van één lichaamDe God en Vader van onze Heer Jezus,
geprezen zij Hij in eeuwigheid, weet, dat ik niet lieg.
Te Damascus liet de stadhouder van koning Aretas
de stad der Damasceners bewaken, om
mij te grijpen en door een venster in de muur werd ik in
een mand neergelaten en  
ik ontkwam aan zijn handen.
Er moet geroemd worden; het dient wel tot niets, maar
ik zal komen op gezichten en openbaringen des Heren.
Ik weet van een mens in Christus, veertien jaar is het geleden
– of het in het lichaam was, weet ik niet, of dat
het buiten het lichaam was, weet ik niet, God weet het –
dat die persoon weggevoerd werd tot in de derde hemel.
En ik weet van die persoon
– of het in het lichaam of buiten het lichaam was, weet ik niet, God weet het –
dat hij weggevoerd werd naar het Paradijs en onuitsprekelijke woorden gehoord heeft, die het een mens niet geoorloofd is uit te spreken.
Over Die Persoon zal ik roemen, maar over mijzelf zal ik niet roemen, of
het moest zijn in mijn zwakheden.
Want als ik wil roemen, zal ik niet onverstandig zijn, want
ik zal de waarheid zeggen; maar ik onthoud mij ervan, opdat
men mij niet meer zal toekennen dan
wat men van mij ziet en hoort en
ook om het buitengewone van de openbaringen.
"Daarom is mij, opdat ik mij niet te zeer zou verheffen, een doorn in het vlees gegeven, een engel des satans, om mij met vuisten te slaan, opdat ik mij niet te zeer zou verheffen".
Daarom is mij, opdat
ik mij niet te zeer zou verheffen,
een doorn in het vlees gegeven, een engel des satans, om mij met vuisten te slaan,
opdat ik mij niet te zeer zou verheffen.
Driemaal heb ik de Heer hierover gebeden, dat Hij van mij zou aflaten.
En Hij heeft tot mij gezegd:
Mijn genade is u genoeg, want de kracht openbaart zich eerst ten volle in zwakheid.
Zeer gaarne zal ik dus in zwakheden nog                                                                                           meer roemen, opdat                                                                                                                                 de kracht van Christus over mij kome“.                                                                                             2Cor.11: 31 – 12: 9

Leven naar Gods beeld en gelijkenis is
als de kunstzinnige benadering van levende dingen om ons heen,
er is maar moeilijk vat op te krijgen.
Het is als een:
Zoete Levensadem,
die na een verblijf in de duisternis verschijnt en
Zijn zoete stem in mij doet ontwaken
“.
cf. Joseph de Hesychast

''Daarom verliezen wij de moed niet, maar al vervalt ook onze uiterlijke mens nochtans wordt de innerlijke van dag tot dag vernieuwd'' [2Cor.4: 16].Net zoals Christus onze wetmatigheid verdiept in geestelijke termen,
adviseert Paulus ons alle terughoudendheid en uiterlijke dwang af te leggen.
Levensvrijheid in Christus
verandert zonder ophouden ons hart vanuit
het gezaaide Woord van Zijn Koninkrijk
Eenieder doe, naarmate hij zich in zijn hart heeft voorgenomen,                                                                                                                         niet met tegenzin of gedwongen, want                                                                                               God heeft de blijmoedige gever lief“.                                                                                                   2Cor.9: 7
De vrucht van het koninkrijk stelt ons tevreden met datgene wat we hebben:
een duurzame, innerlijke Vrede vanwege de grote Genadegave van Christus Zelf.
We gaan er in alle opzichten vooruit door Gods vrijgevigheid, die
ons tot dankzegging verplicht in ons doen en laten.
Moge God ons bijstaan ons hart onophoudelijk tot de Heer open te stellen en
Zijn leven zowel in ons als om ons heen rijkelijk tot wasdom laten komen.

Leven in Christus is het geschenk dat God de Vader geeft aan degenen die in Zijn Zoon Jezus Christus navolgen en die de Genade van de Mysteriën van de christelijke doop aanvaarden.
De gelovige volgt de pelgrimsweg naar het Koninkrijk en bewogen door de Heilige Geest ondergaat hij/zij een dynamiek van spirituele groei van verinnerlijking.
In die lange nacht van de geschiedenis, als alle goden zwijgen en niets wijst op
verlossing en vrede, leeft de christen vanuit de belofte en in de gehoorzaamheid aan
de geboden die hem op het hart zijn gebonden.
Het is dwars door de ervaren werkelijkheid heen leven
in de verwachting van een nieuwe morgen; daarin staande blijven, de moed niet verliezen, het verlangen niet doen sterven.
Zonder dat de levens- en wereldervaringen aan die verwachting en
dat Geloof ook maar enigszins tegemoetkomen.
Tulips, Justified by Faith in CHRISTDeze dynamiek brengt hem een inzet die hem redt van zonde en dood en laat hem in dit leven de vreugde van het heil gewaarworden.
De Genade om dit Goddelijk leven te ervaren vereist echter samenwerking [synergie] van de gelovige met God.

De gelijkenis van de zaaier en het zaad laat zien wat tot
in laatste instantie het Mysterie blijkt te zijn van Gods Liefde voor
Zijn Kerk en haar kinderen.
Marc.4: 1-20; Matth.13: 1-23; Luc 8: 4-15 en Johannes de Theoloog in:
De ure is gekomen, dat de Zoon des mensen moet verheerlijkt worden.
Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u, indien de graankorrel niet in de aarde valt en sterft,
blijft zij op zichzelf; maar indien zij sterft, brengt zij veel vrucht voort.
Wie zijn leven liefheeft, maakt dat het verloren gaat, maar
wie zijn leven haat in deze wereld, zal het bewaren ten eeuwigen leven
“.
John.12: 23-25
Zaaien, indien de Graankorrel sterft, brengt zij veel Vrucht voortHet zaad is het Woord van God.
Jezus Christus is de zaaier die gul zaait, zonder uitsluiting van wie dan ook.
De grond is echter
niet allemaal van dezelfde kwaliteit.
De gelovige dient zich in te zetten om
de grond van zijn hart te zuiveren.
Hij moet toestemmen om te leven met Christus aan het Kruis en zijn leven te verliezen voor de Liefde tot God en tot zijn naaste.
Hij wordt geroepen om Christus op zijn doortocht in de woestijn
de Hemelse Vader [in de wolk] te volgen.
De geestelijke strijd bestaat uit een steeds diepere gehoorzaamheid
aan het Woord van God en vormt het dagelijks brood
dat hij geduldig maar door blijft eten [herkauwen, cf. Luc.8: 15].

Zaait in gerechtigheid, oogst in Liefde, ontgint u nieuw land.
Dan is het tijd om de Heer te vragen, totdat
Hij komt en voor u
gerechtigheid laat regenen
“.
Hosea 10: 12

19e Zondag na Pinksteren – horen, die horen wil

bibleEen zaaier ging uit om zijn zaad te zaaien.
En bij het zaaien viel een deel langs de weg en
het werd vertrapt en
de vogelen des hemels aten het op.
En een ander deel viel op de rotsbodem, en
toen het opkwam, verdorde het, omdat het geen vochtigheid had.
En een ander deel viel midden tussen de dorens en
de dorens kwamen tegelijk op en verstikten het.
Een ander deel viel in goede aarde en
toen dat opgekomen was, bracht het honderdvoudige vrucht voort.
Zijn discipelen vroegen Hem, wat de bedoeling van deze gelijkenis was.
En Hij zei:
‘U is het gegeven de geheimenissen van het Koninkrijk Gods te kennen, maar
aan de anderen [worden zij gepredikt] in gelijkenissen, opdat
zij ziende niet zien en horende niet begrijpen’.
Dit is de gelijkenis:
De Zaaier, door Vincent van Gogh
Het zaad is het woord Gods.
Die langs de weg, zijn zij, die het gehoord hebben; daarna komt de duivel en
neemt het woord uit hun hart weg, opdat zij niet zouden geloven en behouden worden.
Die op de rotsbodem, zijn zij, die het woord, zodra zij het horen, met blijdschap ontvangen;
en dezen hebben geen wortel, zij geloven       voor een tijd en in een tijd van beproeving                                                                                       worden zij afvallig.
Wat in de dorens viel, dat zijn zij, die het gehoord hebben; en
gaandeweg worden zij door zorgen en rijkdom en lusten des levens verstikt en
zij brengen het niet tot vrucht.
Dat in goede aarde, dat zijn zij, die met een goed en vroom hart
het woord gehoord hebbende, dat vasthouden en vrucht dragen in volharding’.
Dit zeggende, riep Hij uit:
Wie oren heeft om te horen, die hore“.
Luc.8: 5-8a, 9-15, 8b

Wij mensen zijn door het Woord geworden en geschapen naar Zijn beeld en gelijkenis [Gen.1: 26].
En wat zijn wij toch prachtig ontworpen.
Denk eens aan alle biologische en chemische processen die perfect en tegelijkertijd samenwerken, om de constructie van onze bot- en spierstructuur maar eens te noemen.
Je gaat je er pas in verdiepen als iemand in je omgeving de diagnose ‘Ehlers-Danlos syndrome’ krijgt en probeert het te begrijpen en te accepteren.
Iedere persoon heeft hetzelfde ontwerp, maar op een unieke manier en onherhaalbaar.
We hebben prachtige zintuigen die ons helpen omgaan met onze omgeving,
met inbegrip van gevoelens, smaak, het zien, het horen en het ruiken.
Sta er toch maar eens bij stil en observeer de oren en de mond.
Is het je trouwens opgevallen dat de mond kan sluiten, maar de oren kan niet?
Pantocrator, 'Wie stelt ons in staat te reizen naar het Hemels Koninkrijk'.Kijk maar eens naar de icoon van Christus Pantocrator in de nok [koepel] van de kerk of alle andere iconen.
Heb je ooit gemerkt dat er grote oren zijn afgebeeld, maar de mond en lippen klein, zelfs kleiner dan normaal?
Daar is een reden voor.

De oren zijn gemaakt om te horen en te luisteren.
De mond is gemaakt om te eten, te drinken en te spreken.
Het feit dat de mond kan sluiten betekent dat er momenten zijn waarop we geacht                                                                                             worden te eten en te drinken en                                                                                                           het spreken dient te stoppen [spreek nooit                                                                                         met volle mond!; zo leren de ouderen ons].
Het feit dat je de oren niet kunt sluiten betekent dat we de gehele tijd dienen te luisteren.
In bovenstaand Evangelie laat de Apostel Lucas weten, dat
we aandachtig dienen te luisteren naar Jezus, die de gelijkenis van de zaaier vertelt.
Een gelijkenis is een verhaal dat is symbolisch en
in lagen en diepgang met betekenis opgebouwd.
Nu is een zaaier iemand die zaadjes verspreid [voortplant].
Het uitgaan van de kerk te Nuenen, Vincent van GoghHet verhaal gaat over het horen van het zaad ==>
van het Goddelijk Woord.
In elk van de vier voorbeelden die Christus geeft,
hoort de persoon het Woord van God.
Echter, interessant, maar slechts één van de vier
houdt daadwerkelijk lang genoeg vast
wat er gehoord dient te worden teneinde
het te laten groeien en vrucht dragen.

De profeet Jesaja sprak al over dit dynamische gehoor zonder te luisteren:
Daarop hoorde ik de stem des Heren, die zei:
Wie zal Ik zenden en wie zal voor Ons gaan?
En ik zei: Hier ben ik, zend mij.
Toen zei Hij: Ga, zeg tot dit volk:
Hoort aldoor, maar verstaat niet, en
ziet aldoor, maar merkt niet op.
Maak het hart van dit volk vet, maak zijn oren doof en doe zijn ogen dichtkleven, opdat
het met zijn ogen niet ziet en met zijn oren niet hore en opdat
zijn hart niet verstaat, zodat het zich niet bekere en geneze
“.
Isaiah 6: 8-10
Jezus zelfs citeerde deze passage van Jesaja toen Hij uiteen zette
waarom Hijzelf in gelijkenissen sprak:
van horen en zienDaarom spreek Ik tot hen in gelijkenissen, omdat zij
ziende niet zien en horende niet horen of begrijpen.
En aan hen wordt de profetie van Jesaja vervuld, die zegt:
Met het gehoor zult gij horen en gij zult het geenszins verstaan, en ziende zult gij zien en gij zult het geenszins opmerken; want
het hart van dit volk is vet geworden, en
hun oren zijn hardhorend geworden, en
hun ogen hebben zij toegesloten, opdat
zij niet zien met hun ogen, en                                                                                                               met hun oren niet horen, en
met hun hart niet verstaan en zich bekeren, en
Ik hen zou genezen
“.
                                                             Matth.13: 13-15
In vers 8 roept Jezus het uit:
Iedereen heeft oren, maar iedereen dient dan ook echt luisteren! “;
letterlijk: “Wie oren heeft om te horen, die hore”.
Met andere woorden Jezus gebruikt gelijkenissen, omdat
wij het nodig hebben dat wij niet alleen horen, maar dusdanig luisteren en nadenken,
dat we ons inzetten de diepere boodschap te begrijpen.

Bone Anchored Hearing Aid (BAHA)We weten dat alleen omdat we oren hebben of
een gehoorapparaat en een bril wanneer we
de Schrift niet zouden kunnen lezen.
Maar omdat we de oren niet kunnen sluiten,
betekent dit nog niet dat we altijd luisteren;
dat we de ogen ’s-Morgens openen
betekent nog niet dat we inzicht hebben,
daar dienen we ons voor in te zetten
Hoe vaak komt het niet voor dat we tijdens een gesprek meemaken, dat
we door iets anders in beslag worden genomen, over iets anders nadenken of
proberen om naar een ​​ander gesprek tussen twee andere mensen te luisteren?
Vervolgens spreekt de persoon met wie we praten ons direct aan en zegt:
En, wat denk jij ervan?“.
En dan beseffen we, hoewel we de woorden hoorden,
niet echt aan het luisteren waren en hebben niet het flauwste idee wat er net gezegd werd.
Dus we het af met het antwoord:
Nou, eh . . . dat is heel interessant“.

Luisteren !!!Een hoorzitting vraagt ​​aandacht.
Een van de beste voorbeelden van het geven van aandacht wordt aangetoond door een moeder, die aandachtig luistert naar haar kind om
het kind te horen, terwijl  hij of zij
slaapt of buiten speelt.
Bij het minste geluid, de geringste verstoring of afwijking, schieten ze overeind, in actie om
te zien wat er mis is.
onder moeders vleugels, aqrylverf op linnenSommigen van ons hebben
maar al te vaak opgemerkt dat
onze moeder ogen bezat in
de achterkant van haar hoofd, maar
in werkelijkheid was zij het die werkelijk hoorde en doorzag wat er gaande was.
Zouden we alleen maar in staat zijn
dezelfde aandacht aan God en
elkaar te op te brengen.
Basis-communicatie gaat om een ​​zender,                                                                                           een ontvanger en een boodschap.
Echt goede communicatie gaat om een ​​veel meer dan deze drie.
De twee belangrijkste ingrediënten blijken te zijn:
‘een heldere boodschap’ met daarnaast ‘een waakzame aandacht’.
In het werk als maatschappelijk werker met echtparen, die
dreigden te gaan scheiden, ontmoet je meerdere malen mensen die
een goede communicatie niet beheersten.
Bijna de helft van alle echtscheidingen zijn te voorkomen door
het ontwikkelen en beoefenen van goede communicatieve vaardigheden.
Een van de belangrijkste vaardigheden is luisteren en
dit is precies wat we “actief-” en “reflectief-” luisteren noemen.

Actief luisteren impliceert een geïnteresseerde houding
ten opzichte van elkaar,
goed oogcontact en het gebruik maken van lichaamstaal
met korte woorden duidelijk maken dat we erkennen dat
we horen wat de persoon zegt.
Reflectief luisteren maakt gebruik van actieve technieken, maar
gaat veel verder om zeker te zijn dat er duidelijke communicatie wordt bereikt.
lerenlerenDit wordt gedaan door te luisteren en
dan terug te reageren [spiegelen]
naar de persoon wat je gehoord hebt
dat er gezegd is/wordt.
Dit maakt dat je bij de andere persoon controleert of wat je hoort ook datgene is wat er inderdaad gezegd wordt of
bedoeld wordt te zeggen.
Zodra dit is vastgesteld, kunt je pas effectief reageren op de verklaring of het verzoek.

luisterenLuisteren is een van de grootste daden van onderlinge Liefde.
Het is een geschenk dat
het niet uitmaakt wie of waar je bent en
het kost nog geen rooie cent en je kunt
het iedereen om je heen schenken.
Het is een kostbaar cadeau van onschatbare waarde voor iedereen om je heen in het                                                                                               bijzonder wanneer een persoon gekwetst                                                                                           door het leven gaat.
Van degenen onder ons die een dierbare hebben verloren,
weten we dat sommige goedbedoelende mensen
dingen zeggen die meer aan de ervaren pijn hebben toegevoegd,
in plaats van het te verlichten.
En wij herinneren ook mensen die ons tijdens de koffie opzochten
naar ons hebben geluisterd en niets zeiden, alleen
maar een luisterend oor waren.
[zegt de priester daarom zo weinig
na afloop van de dienst in de koffiekamer?].
Misschien hielpen deze wel het meest van allemaal.
Het tegenovergestelde van actieve / reflectief luisteren
wordt onderbroken door overhaaste conclusies en
de veronderstelling dat we altijd een antwoord
dienen te geven of klaar te hebben.
Maar zowel horen als luisteren vereist nederigheid.
Het woord nederigheid komt van het Latijnse woord ‘humus’ dat
betekent “nederig, de aarde toebehorend, tot op de bodem
[en niet van de gemalen kikkererwten, die we tijdens de vastendagen nuttigen].
Dus is het ontzettend zinvol wanneer
Christus in de gelijkenis van vandaag opmerkt dat
degenen die het zaad van Gods Woord vasthouden
zijn als het zaad wat in “goede aarde” valt.
Luc. 8: 15

In het boek van vader Anthony Coniaris
‘de Boodschap van de zondags evangeliën’ vol.1, p.35;
zie ook’ juweeltjes van de zondags evangeliën’ vol.2, pag.35,
boeddhistische monnikhaalt hij een oude Japanse legende aan
over een vrome boeddhistische monnik die
dood gaat en naar hemel gaat.
Aldaar aangekomen wordt deze andersgelovige door zijn beschermengel meegenomen naar een plek waar
het leek alsof er gedroogde paddenstoelen lagen opgestapeld en geordend, zoals het in de hemel toegaat,
netjes gelabeld op een groot aantal planken.
Toen hij aan het felle licht van de hemel gewend was
kwam hij tot de ontdekking dat het eigenlijk menselijke oren waren.
Bij navraag aan zijn engel, die hem nog steeds begeleidde, waarom ze daar waren,
hoorde hij dat dit de oren waren van de mensen die tijdens hun aardse leven,
ijverig de tempel bezochten, met plezier naar Gods lessen, het evangelie en
de daarop volgende uitleg, luisterden, maar niets deden met wat ze gehoord hadden.
Met gevolg dat na hun dood alleen hun oren naar de hemel gingen.

Jezus Sirach kende eveneens het belang van luisteren:
Mijn kind, wilt gij volgen dan wordt gij wijs; en
neemt gij ter harte, zo wordt gij verstandig.
als gij gaarne gehoor zult geven, zult gij verkrijgen;
en indien gij uw oren zult neigen, zult gij wijs worden
.
Jezus Sirach 6: 33,34
Indien je dus graag luistert, zult je inzicht krijgen
en wanneer je je daarnaar richt,
zul je verstandig worden.
Paulus maakt ons eveneens duidelijk in:
Maar niet allen hebben aan het evangelie gehoor gegeven.
Want Jesaja zegt: Heer, wie heeft geloofd wat hij van ons hoorde?
Zo is dan het geloof uit het horen, en het horen door het woord van Christus
“.
Rom.10: 17
"Het volk wat in duisternis wandelt heeft een groot Licht gezien" [Isaiah 9 : 2]Elders, benadrukte Jezus Zelf
het belang van het gehoor.
Mijn schapen horen Mijn stem, en
Ik ken ze en zij volgen Mij
“.
John.10: 27
Veel mensen horen het woord van Christus door het lezen van de Blijde Boodschap en
het bijwonen van diensten in de kerk, maar dat is slechts de helft van de vergelijking.
Wij dienen Gods woord te horen,
met een nobel en goed hart;
houdt dat woord vervolgens stevig vast en
laat het geduldig vrucht dragen en
volhard daarin

cf. Luc.8: 15

19e week na Pinksteren – Orthodoxie, het Koninkrijk der Hemelen & de praktijk van rechtvaardigheid en naastenliefde

saet en cruyt - de bloem vergaet, maar het gaat om het saet.Wat is in het christelijk leven
het meest belangrijk waar we naar streven?
We streven ernaar onze Meester na te volgen.
Paulus geeft ons in de lezing van afgelopen zondag al aan dat we onze onze verbeelding dienen te gebruiken en
het mysterie van het leven te aanschouwen als op
het veld en in de tuin, waar zaad ontkiemt, groeit, bloeit en ons haar opbrengst levert.
Op het veld en in de tuin geeft zowel de schaarste als
de overvloed ons constant mogelijkheden aan, die
ons gegeven en die wij immers door inzet beïnvloeden,
we kiezen ervoor aldus de apostel er
aandacht aan te schenken of niet.
Maar laten we niet vergeten dat God Zich net als bij                                                                        ieder ander bezig is ons hart te beïnvloeden.
De voornaamste thema’s zijn vrijgevigheid, goede werken en de hulp aan de armen.
Daarnaast geeft hij aan dat God de zaaier en de goede gever
eveneens iets doet toekomen [2Cor.9: 8-9, 11].
De apostel geeft aan dat het Liefde en Genade Gods [2Cor.9: 7-8] oplevert, blijvende gerechtigheid, benodigde middelen, en zelfs overvloed [2Cor.9: 9-10].
Paulus schenkt hierbij aandacht aan de goede werken en wat de uitwerking is in het geestelijk leven zowel bij de royale gever als in de harten van de mensen die in nood geholpen worden [2Cor.9: 6-11].

De activiteit cultiveert zowel een liefdevol als een gevoelloos hart,
heeft zegen of onvruchtbaarheid tot gevolg, geestelijke rijkdom of saaiheid,
naast overvloed of verschrompeling en verdorring.
De wijze en verstandige tuinman neemt het goede zaad ter hand om
het voor een overvloedige oogst uit te zaaien.
Ook een gehoorzame volgeling is voorzichtig om het zaad van de Heer
geselecteerd te gebruiken om het onder goddelijk toezicht te
laten ontkiemen en opgroeien.
Het hoog- kwalitatieve zaad belooft ons een overvloedig leven in Christus.

De brief aan de Philipenzen onthult
de nauwe band tussen de Apostel Paulus en de gelovigen te Philippi [Phil.1: 1].
Hij zegt dat zij hem aan het hart gaan:
Zo van u allen te denken spreekt voor mij dan ook vanzelf, omdat ik u op het hart draag, daar gij allen, zowel bij mijn gevangenschap als bij mijn verdediging en bevestiging van het evangelie, deelgenoten zijt van de mij verleende Genade“.
Phil.1: 7
Apostel Paulus in de Romeinse gevangenis, Rembrandt, Harmenszoon van Rijn ca. 1627Paulus verwacht dat zijn leven ten einde loopt; Hij is als een Romeins burger in afwachting van zijn proces na een beroep op de rechtbank aan de keizer hem te laten onthoofden [Hand.26: 32 – 27: 1; 28: 16-30].
De Filippenzen hebben de apostel via Epafroditus, een lid van de kerk te Philippi geld gezonden [Phil. 2:25).
De gaven zijn de apostel een
persoonlijke steun tijdens zijn detentie.
Paulus is duidelijk dankbaar in zijn brief, maar dit biedt ons tevens  veel inzicht in
het hart van de ware christen, die wordt geconfronteerd met mogelijk martelaarschap.
Hij verklaart dat hij ervaart dat ze zijn deelgenoten zijn in Gods genade:
zowel in zijn ketens als zijn verdediging van
de Blijde Boodschap voor de Romeinse rechter.
Hij is gezegend en blij [Phil.1: 4), ook al staat hem in
zijn proces een doodvonnis te wachten.
Ongeacht de uitkomst spreekt hij zijn dankbaarheid uit
voor de band van liefde die hij deelt met de gemeenschap te Philippi.
Het is een kenmerk van de christelijke martelaren dat zij wanneer
zij geconfronteerd worden met de dood beseffen dat hij of zij
er niet alleen voor staat en zich gedragen weten.
Het hart van degene die de aanvechting ondergaat weet zich gesteund door
een zorgzame gemeenschap, zelfs in donkere en onzekere tijden, die
beladen kunnen zijn met de mogelijkheid het ondergaan van pijn en zelfs de dood.
In de proskomedie [de voorbereiding op de Goddelijke Liturgie] bieden in
onze Griekse parochie, gezinsleden grote gebakken broden aan voor de Goddelijke Liturgie, waarbij de priester tijdens de bereiding van de Heilige Gaven
de namen van de opgegeven familieleden
[de briefjes met namen voor de levenden een de doden]
bij de Heer onder de aandacht brengt.
Tezamen met de heilige Moeder Gods, de grote aantallen Engelenscharen,
de Profeten, de glorieuze Apostelen, de Bisschoppen, de Martelaren,
de ascetische Kerkvaders en de wonderdoende onbaatzuchtige Geneesheren,
wordt de bisschop en geestelijkheid van de kerk als zowel de levende als
de overleden gelovigen bedacht.
Wij orthodoxen dienen dankbaar te zijn dat al onze dierbaren op deze manier bij de Heer onder de aandacht worden gebracht in het gezelschap van zo’n genadevolle gemeenschap!
Iedere oprechte christen weet zich geborgen in de oprechte dankbaarheid aan God
te behoren tot een dergelijke glorieuze, liefdevolle en
ondersteunende Gemeenschap van de Heiligen.
Ook Paulus herinnert zich met dankbaarheid zijn liefhebbende gemeenschap in Philippi, die voor zijn materiële behoeften zorg droeg. Hij kent hen als een zorgzame gemeenschap, want God had in hun hart een groot werk teweeg gebracht [Phil.1:6].
Zij hebben zich van de duisternis tot het licht gericht,
in Geloof en Liefde op de Waarheid gereageerd en
zich voor alle eeuwigheid met God verbonden.
De Apostel is ervan overtuigd dat God
Die in u een goed werk is begonnen, dit ten einde toe zal voortzetten,
tot de dag dat Christus Jezus wederkomt“.
Phil.1: 6
Christenen weten dat wat God begint, Hij tevens tot een goed einde zal brengen;
En dit bid ik God, dat uw liefde nog meer en meer overvloedig worde. . . .
Phil.1: 9
Gezien het bovenstaande is het niet verwonderlijk dat Paulus bidt dat
de getoonde liefde zich zal blijven ontwikkelen en een overvloed aan zegen uitzendt
onder de gelovigen te Philippi.
We dienen dit gebed echter niet te idealiseren, maar terecht
aandacht schenken aan de Apostolische betekenis.

Hij weet maar al te goed dat
Er mensen zijn die anderen graag zonder reden ophemelen terwijl, zulke vriendschappen zijn van nature – vanwege hun afkomst  – maar zwak zijn . . . . .
Want er is gevaar schuilt daarin dat iemand worden opgehemeld door de liefde van ketters“.
[commentaar op Phil.1 van Johannes Chrysostomos]
Net als ketters, kunnen ook wij ‘verwereldlijkt, materialistisch en immoreel’ zijn;
immers een goed gevoel begint weliswaar van binnen, maar als
je niets onderneemt wordt je mogelijk een kopie van je omgeving en
pak je de zaken werelds aan.

Liefde is . . . samen overlevenDe Apostel Paulus noemt zes stadia die
de Liefde dient af te leggen tegen de dag van het oordeel.
om “vervuld van de vrucht van gerechtigheid te zijn, welke door Jezus Christus is verkregen en
tot eer en lof van God wordt volbracht
“.
Phil.1: 11
1.]. Een volwassen liefde in Christus dient
helder qua inzicht en fijngevoelig te zijn” [Phil.1: 9].
De apostel bedoelt hier een verheven kennis,
als voorvoegsel voegt hij aan het Griekse woord
het aanscherpen van gewone kennis tot inzicht toe,
zonder baten of tekorten.
Deze ware kennis draait om het leven in Liefde tot Christus welke
de Blijde Boodschap voortzet en het Licht in de duisternis voortbrengt
“de kennis der heerlijkheid Gods in het aangezicht van Christus”;
“de Kracht, Die van God komt en niet van ons is en Die alles te boven gaat”.
2Cor.4: 6
Een dergelijke inzicht in Gods Genade helpt ons de beperkingen van het menselijk redeneren te overwinnen.
2.]. Paulus bidt dat Liefde onder de Philippenzen in “alle onderscheidingsvermogen” overvloedig dient te zijn [Phil.1: 9].
De Kerkvaders dringen aan op onderscheidingsvermogen, want
een engel van de duisternis kan zichzelf vermommen om zo
als een engel van het licht over te komen.
Als we – zonder onderscheidingsvermogen – liefde geven of liefde ontvangen,
kan het ons op verraderlijke ondiepten of zelfs schipbreuk aansturen.
De apostel vermaant ons om dit keer op keer na te gaan [te testen] en
te bewijzen dat we datgene wat we tegenkomen qua verschillen [Phil.1: 10] gewaar worden.
Liefde is, soms best wel moeilijk3.]. Terwijl liefde zich onderscheid in
de keuze tussen goede en slechte daden, is van Godswege gegeven inspiratie vaststelling nodig wanneer we tussen schijnbaar “goede” opties dienen te kiezen.
In deze arena, is het menselijk redeneren
zeer gevoelig voor fouten.
4.]. Rijpe christelijke liefde geeft ons de beschikking tot daden over te gaan die juist zouden kunnen zijn, maar nog steeds in strijd zijn tot degenen die over een zwak geweten beschikken.
in alles zijn wij in de druk, doch niet in het nauw; om raad verlegen, doch niet radeloos;
vervolgd, doch niet verlaten; ter aarde geworpen, doch niet verloren; te allen tijde het sterven van Jezus in
het lichaam omdragende, opdat ook het leven van Jezus
zich in ons lichaam openbare
“.
2Cor.4: 8-10
5.]. Wat we proberen te bereiken, door middel van een “Liefde in overvloed
zijn acties die zuiver en onberispelijk zijn [Phil.1: 10].
De Griekse woorden “ειλικρινείς και απροσκοποι” welke worden vertaald als “onberispelijk” betekenen dat de Liefde vrij dient te zijn van elementen die
anderen mogelijk zouden kunnen laten struikelen.
zoals ook ik allen in alles ter wille ben, niet
om mijn eigen belang te zoeken, maar
dat van zeer velen, opdat
zij behouden worden
“.
1Cor.10: 33
Het doel van de zuivere en volwassen christelijke liefde is
zich te onthouden van iedere vorm van kwaad
1Thess.5: 22
Wanneer de liefde van een persoon die rijk is aan kennis, onderscheidingsvermogen bevat
is dat hetzelfde als liefde, die “Vervuld is met vruchten der gerechtigheid” [Phil.1: 11].
Dit voldoet op haar beurt weer aan de woorden van de apostel Jacobus:
Gerechtigheid is een vrucht, die in vrede wordt gezaaid voor hen, die vrede stichten“.
Jac.3: 18
De vruchten van de gerechtigheid zijn diegenen die de deugden in de zaligsprekingen tot bloei doen komen [Matth.5: 3-12], voor leerlingen die – de overvloed aan liefde van de Heer – in praktijk brengen.
6.]. Tot slot, wanneer de liefde deze stappen maakt,
die “door Jezus Christus worden aangemoedigd” tot “eer en lof aan God“[Phil.1: 11] en
indien deze liefde toch niet op de een of andere manier door Christus aan anderen wordt overgebracht, dan is deze niet compleet en
dienen we Christus, Die boven alles staat berouw te tonen.

Ο Χριστός, ο οποίος αγαπά τον αμαρτωλό - Christus, Die de mensen liefheeftChristus, Die de mensen Lief heeft,
[Ο Χριστός, ο οποίος αγαπά τον αμαρτωλό]
geef mij de kracht van Uw liefde en
weerhoudt mij van ieder woord of daad die
de ziel van mijn naaste broeder tracht te veranderen en mijn broeder of zuster kwetst.
Geef mij de juiste woorden bij wat ik zeg en
hoe ik het aan hem overbreng
“.
Archimandriet Sophrony Sacharov
Het komt immers vaak                                                                                                                            zo rot m’n strot uit‘.

October 5e – H. Charitina van Amisis [†304]

Onze God is een toevlucht en geeft kracht.
Hij is een helper in de beproevingen, die
zo hevig over ons zijn gekomen
Psalm 45: 1,2

H. Charitina, martelares te AmisusDe Heilige Charitina van Amisus
was een maagd uit Klein-Azië en
onderscheidt zich door
haar strikte kuisheid en vroomheid.
Charitina bracht haar leven door in
vasten, gebed en studie.
Door haar voorbeeld kwamen
vele gelovigen tot het christendom.
Tijdens het bewind van keizer Diocletianus werd de stad Amisus in Pontus in beslag genomen.
Na marteling, dood, begrafenis en ontheiliging, werd haar lichaam in zee gegooid in het jaar 304.

Als jonge wees werd zij de dienaar van een vooraanstaande christelijke man,
Claudius de vrome, die haar heeft opgevoed als zijn eigen dochter.
De jonge vrouw was erg mooi, verstandig en vriendelijk.
Ze bracht haar liefde voor Christus over aan anderen en
zij heeft velen op de weg der zaligheid gebracht.
Charitina was zachtmoedig, nederig, gehoorzaam en stil.
Hoewel nog niet gedoopt was ze een christen naar het hart.
Zij bestudeerde dag en nacht Gods geboden en
beloofde – als een echte bruid van Christus – om
in eeuwige maagdelijkheid haar leven door te brengen.

Nadat zij door de doop tot het christelijk geloof  was toegetreden,
hoorde Dometius, de keizerlijke gouverneur van Diocletianus, van haar en
stuurde soldaten om haar bij haar pleegvader op te halen ter berechting.
De rechter vroeg haar:
Is het waar, klein meisje, dat je christen bent geworden en
dat je anderen probeert te misleiden door ze op dit oneervol geloof te wijzen?“.
Charitina antwoordde moedig:
Het is waar dat ik christen ben en het is een leugen dat
ik anderen voor de gek hou; 
ik leid alleen degenen die in zonde leven om
de weg der Waarheid te vinden en
breng hen naar mijn Christus . . .“.
De rechter beval dat haar het lange haar werd afgesneden en
dat er brandende kolen op haar hoofd werd gelegd, maar
het meisje werd door Gods kracht bewaard.
Ze gooide haar in de zee, maar ze kwam er weer levend uit en
verkondigde: “Dit is mijn doop“.
God heeft haar met Zijn kleed bekleed.
Ze werd aan een wiel gebonden dat begon te draaien, maar
een engel Gods stopte het wiel en Charitina bleef ongedeerd.
De boosaardige rechter stuurde een aantal losbandige jongeren
op haar af teneinde haar te verkrachten.
Uit angst voor deze schande, bad de H. Charitina bad tot God om
haar ziel in ontvangst te nemen voordat deze losbandige mannen
Haar maagdelijke lichaam konden bevuilen.
En zo gebeurde, dat zij terwijl zij in gebed neerknielde,
haar onsterflijke ziel haar lichaam verliet om op te gaan naar
het Hemels Koninkrijk van Christus.
De Heilige Charitina stierf de marteldood in het jaar 304.

Kontakion van de H. Charitina
In uw verlangen naar de hemelse heerlijkheid
hebt Gij Uw ziel met geloof en kennis overgegeven
en hebt de vijand te schande gemaakt.
Daarvoor hebt Gij de pijnen doorstaan en
de onontkoombare dood vrijwillig op U genomen.
Gij bent daarmee ​​voor Christus verschenen in
een gewaad geverfd met Uw bloed en
en verblijd u nu met de Engelen.
Verlos door Uw gebeden tot
Christus, onze God onze zielen
“.

October 1e – Apostel Ananias van de 70, ook wel Heilige Ananias van Damascus genoemd [1e eeuw]

H. Ananias, Apostel van de 70Weet gij niet, dat gij degenen, in wiens dienst
gij u stelt als slaven ter gehoorzaamheid, ook
dient te gehoorzamen als slaven, hetzij
dan van de zonde tot de dood,
hetzij van de gehoorzaamheid tot gerechtigheid?
Maar God zij dank:
gij waart slaven van de zonde, doch
gij zijt van harte gehoorzaam geworden aan
die vorm van onderricht, die u overgeleverd is en vrijgemaakt van de zonde, zijt gij in dienst gekomen van de gerechtigheid
“.
Rom.6: 16-18

Weest allen gehoorzaam vanuit het diepst van je hart;                                                                     houd je aan de strikte regels van de christelijke leer.
Zo’n man van gehoorzaamheid aan God was de apostel Ananias,
welke priester of bisschop was in Damascus, het huidige Syrië.
Saulus roeping tot Paulus te DamascusZijn gedragslijn blijkt uit het feit dat, toen
God hem opriep Saulus tot Paulus te roepen.
Saulus, de persoon, die de angst en terreur deed uitgaan over al de christenen, die hij op zijn weg zou tegenkomen, die Ananias diende aan te spreken en ondanks innerlijke strijd gehoorzaamheid betoonde aan
de woorden van de Heer.
Onmiddellijk nam hij het juiste besluit en ontmoette Saulus, die zijn weg zocht nadat
Hij verblind was en van het paard gevallen.
Hij genas hem, doopte hem in de Naam van de Vader en de Zoon en de Heilige Geest en
vervolgens werd Saulus de grote apostel Paulus van de Naties.
Toen ging Ananias naar Eleftheroupoli waar hij door de pedagogie van Christus
te onderwijzen vele zielen tot het geloof bracht.
de woning van de apostel Ananias te Damascus.Het geluid van deze apostolische actie, veroorzaakte
dat heerser Lucian hem liet arresteren.
Deze maakte van verschillende barbaarse manieren gebruik om het geloof in Christus van Ananias aan
het wankelen te brengen, maar Ananias bleef hier onbewogen onder.
Vervolgens liet Lucian hem door ossen over de weg voortslepen; toen dat geen gevolg had scheurde hij met ijzeren klauwen zijn zijde open en
brandde de toegebrachte wonden met kaarsen dicht.
Tenslotte liet Lucian hem buiten de stad Eleutheropolis brengen en
liet hem met stenen bekogelen tot de dood er op volgde.
Aldus verkreeg Ananias de onvergankelijk krans van gehoorzaamheid aan Gods wil en
werd in de rang der martelaren opgenomen.

Apolytikion       tn 4
De kerk eert U als een stralende ster, apostel Ananias,
Uw wonderen hebben een grote verlichting teweeg gebracht.
Daarom roepen we op tot Christus, onze God:
bescherm degenen die U met geloof vereren
Uw apostel, O Meest Barmhartige
“.