Orthodoxie & het begin van de Grote Vasten [1] – 1e week

1e Lezing van het 6e Uur:
Profeet IsaiahHoort, hemelen, en aarde,
neig uw oor, want de Heer spreekt:
Ik heb kinderen grootgebracht en opgevoed, maar
zij zijn van Mij afvallig geworden.
Een rund kent zijn eigenaar en
een ezel de krib van zijn meester, maar
Israël heeft geen begrip, mijn volk geen inzicht.
Wee het zondige volk, de natie,
beladen met ongerechtigheid,
het gebroed van boosdoeners, de verdorven kinderen.
Zij hebben de Heer verlaten, het Heilige van Israël versmaad, zich achterwaarts gewend.
Waar wilt gij nog meer geslagen worden, dat
gij voortgaat met af te wijken?
Het gehele hoofd is ziek, het gehele hart vol krankheid;
van de voetzool af tot de schedel is er niets gaaf;
wonden, striemen en verse kwetsuren, die niet uitgedrukt zijn
noch verbonden noch met olie verzacht.

Indien de Heer der heerscharen ons niet enige weinige ontkomenen had overgelaten,
waren wij als Sodom geworden, aan Gomorra gelijk.
Hoort het woord des Heren, bestuurders van Sodom;
neigt uw oor tot de onderwijzing van onze God, volk van Gomorra.
Waartoe dient Mij de menigte uwer slachtoffers? zegt de Heer;
oververzadigd ben Ik van de brandoffers van rammen en het vet van mestkalveren en
aan het bloed van stieren, schapen en bokken heb Ik geen welgevallen.
Wanneer gij komt om voor mijn aangezicht te verschijnen;
wie heeft dit van u verlangd mijn voorhoven plat te treden?
Gaat niet voort met huichelachtige offers te brengen;
gruwelijk reukwerk is het Mij; nieuwe maan en sabbat,
het bijeenroepen der samenkomsten.
Ik verdraag het niet: onrecht met feestelijke vergadering.
Uw nieuwe maansdagen en uw feesten haat Ik met heel mijn ziel, zij zijn Mij een last.
Ik ben moede ze te dragen.
Wanneer gij uw handen uitbreidt, verberg Ik mijn ogen voor u;
zelfs wanneer gij het gebed vermenigvuldigt, hoor Ik niet; uw handen zijn vol bloed.
Wast u, reinigt u, doet uw boze daden uit mijn ogen weg; houdt op kwaad te doen;
Leert goed te doen, tracht naar recht, houdt de geweldenaar in toom,
doet recht aan de wees, verdedigt de rechtszaak der weduwe.
Komt toch en laat ons tezamen richten, zegt de Heer;
al waren uw zonden als scharlaken, zij zullen wit worden als sneeuw;
al waren zij rood als karmozijn, zij zullen worden als witte wol.
Als gij gewillig zijt en luistert, zult gij het goede van het land eten;
Maar als gij weigert en weerspannig zijt, zult gij door het zwaard worden verteerd,
want de mond des Heren heeft gesproken
“.
Isaiah 1: 2-5, 9-20

H. Nicodemos de Athonite [van de berg Athos]Wie kan nu niet de vreugde opbrengen waarbij
je kunt genieten van de Liefde
die je voor je naaste opbrengt?

Dit wordt vooral duidelijk wanneer
je hem/haar ook het resultaat en de vrucht
laat zien van die ware liefde,

het mededogen, de liefdadigheid, de sympathie,
de vergeving van zijn/haar fouten,

het geduld met zijn/haar onvolkomenheden en
gewoon iedere heilzame daad en
medelijden die je voor je naaste opbrengt“.
H. Nicodemos, van de berg Athos

Isaiah is een profeet die in beeld verschijnt nadat beruchte koningen en heersers een lange periode over Israël hebben geregeerd
Israël was eerst een eenheid en werd vervolgens, nadat het land zich opsplitste, tot Juda,
of “het Zuidelijke Koninkrijk“.

Het boek begint ermee dat God de aanklachten tegen Juda opvoert,
het worden er steeds meer. Hij is er getuige van geweest dat Zijn volk eeuwen achtereen
meedogenloos en gretig handelde.
Zo lijkt het dat Zijn geduld met hen na honderden jaren is uitgeput.
Hij vergelijkt ze met steden die Hij heeft verwoest – Sodom en Gomorra.

Theotokos - SRC reisleiderblog Sven Standhard icoon, LeerIn deze passage is het niet eenvoudig nog
een sprankje hoop – of de ondervonden relatie
van God met Zijn volk ooit hersteld wordt –
te ontdekken.
Hij is zo moe van hen;
het klinkt of Hij door hen bijna uitgeput is.
God is uit op een onderlinge relatie en
niet alleen een onderlinge overeenkomst.
De relatie tussen Israël en God is gespannen,
de hoop is schijnbaar vervlogen.
God is gefrustreerd en verdrietig door
hun religieuze handelen.
Ze  – doen – de juiste dingen
als het gaat om gezamenlijke aanbidding
komen ze bijeen en daar blijft het bij.

Wat veroorzaakt dat God zegt: “Ik zal niet luisteren?”.
Voordat we die vraag te beantwoorden, dienen we te kijken naar Wie God is.
Hij omschrijft Zichzelf door de aansporingen die Hij in het verleden aan Israël heeft opgelegd:

  • God is de God Die stem geeft aan degenen die monddood gemaakt zijn en die hun stem niet/onmogelijk kunnen verheffen.
  • Hij is de God Die de oorzaak van het weerloze doorziet.
    God is de God Die harde regel verdedigt, Liefde tot bloedens toe.
  • Hij haat egoïstisch gewin.
  • Hij houdt niet van het idee van de voorkeursbehandeling van een persoon
    of een groep mensen over anderen,
    Isaiah 1: 17

cowgirlZo handelt Israël  uit ware hypocrisie [huichelarij], zij prijst God en beweert van Hem te houden, terwijl ze Hem zelfs tegenwerken.
Ze komen om Hem te aanbidden, maar
ze komen met bloed aan hun handen.
Ze “doen kwaad“.  Ze onderdrukken elkaar.
Ze brengen geen recht aan de wees of
komen op voor de weduwe.
Andere passages in Isaiah maken het aannemen van steekpenningen door de rijken wereldkundig,
waarmee ze arme, hardwerkende boeren hun land ontnemen; hun woning ontnemen en  hun vrouwen en kinderen misbruiken.
Dus, na eeuwen dit destructief [vernietigend, afbrekend] gedrag van hen verdragen te hebben,
laat God Israël blijken dat het nu wel genoeg is geweest.

– Ik heb jullie gemaakt.
Ik heb jullie gemaakt om van elkaar te houden, hetgeen Ik Liefde noem en
om te haten wat Ik haat en om dusdanig te doen waarop Ik werkzaam ben.
Maar, in plaats daarvan, rebelleren jullie hiertegen, komen jullie er tegen in opstand.
Je houdt niet van waar Ik van houd. Jullie houden van wat Ik haat.
Je behoeft niet net te doen alsof je van Mij bent, Ik laat je heus wel vrij, maar
Ik zal jullie wel laten ondervinden wat het is om niet van Mij te zijn;
niet Mijn Volk [Mijn Kinderen] te zijn.
Dus wat bedoelt God wanneer hij opdracht geeft
“Gerechtigheid te zoeken” en “Gehoorzaam en na-volgzaam te zijn“?
We hebben de neiging Zijn handelswijze te rechtvaardigen,
dat wanneer Hij streng straft op dit wangedrag, dat dit ook wel terecht is.

Gods Heart JusticeMaar dat is niet wat de
Blijde Boodschap onder “Gerechtigheid” verstaat.
Het is gekoppeld aan de Persoon, Die het veroorzaakt
– Zowel om hen te beschermen tegen schade, die
zij zichzelf aandoen, door goed voor hen te doen.
Rechtvaardigheid is een actief pleidooi voor
de zaak van de onderdrukten.
Het geeft aandacht aan de behoeften van anderen
en wanneer dit gebeurt wordt er gul en  ruimhartig mee omgegaan, overvloedig geschonken.
We kunnen ons daarbij voorstellen dat dit net zo iets is als een “goed doel” [bij een wereldramp of zo], maar
dat woord geeft ons de indruk dat er nog een mogelijkheid tot keuze wordt opengelaten.
Dat is het niet, zo doet God dat niet, Hij doet zoiets overvloedig.
Wanneer wij Gods kinderen zijn, dan dienen wij ons net als Hij doet,
overtreffend rechtvaardig te gedragen.
Indien we als God geacht worden ons rechtvaardig te gedragen, dan dienen zowel in tijd als in onze middelen royaal aandacht te besteden aan de zorg voor degenen, die niet voor zichzelf kunnen zorgen.

In de Blijde Boodschap verwijst recht en gerechtigheid naar het onophoudelijk, dag-in-dag-uit een persoonlijk leven leiden waarbij een persoon in al z’n relaties, zowel in het gezin als in de samenleving eerlijkheid, vrijgevigheid en z’n eigen vermogen naar volle overtuiging inzet.
Een wederzijdse Goddelijke relatie betekent dat we rechtvaardigheid nastreven
voor onze naasten [zowel vriend als vijand].
Israël was niet op zoek naar gerechtigheid voor haar naasten;
in feite waren ze elkaar en naderen aan het onderdrukken.

Toch, wanneer God hen confronteert, gaat Hij niet gewoon zeggen,
Ik heb het wel gezien met jullie!“.
Hij geeft hen echter  duidelijke aanwijzingen hoe de relatie met Hem hersteld dient te worden.
In de tijd van Isaiah waren overheid en Kerk onlosmakelijk met elkaar verbonden;
in onze tijd zijn deze in ons land {Nederland] gescheiden.
En het blijkt goed te zijn geweest, dat God in het werken met ons actief is geweest en ons de juiste richting heeft aangegeven.
Heden ten dage wordt de Kerk als de belangrijkste plaats beschouwd waarlangs God Zijn zorg voor zijn schepping laat plaatsvinden, de overheid trekt zich op al gebied terug.
Met andere woorden, we zijn bijdetijds en niet ouderwets of overbodig.
Wij zoeken rechtvaardigheidWe zijn nog steeds heel erg verantwoordelijk in zaken waarbij het gemarginaliseerde, vertrapte, geslachtofferde deel van de samenleving ons nodig heeft.
Om dit te doen, beginnen we plaatselijk met
de mensen direct om ons heen.
• Sommigen van ons zijn opzettelijk
in verarmde buurten neergestreken om
de rechtvaardigheid en de gastvrijheid
ten opzicht van de naasten beter
gestalte te kunnen geven.
Het is dan ook vreemd te zien dat
met name op die knooppunten in
de samenleving godshuizen beginnen te verdwijnen, maar de tijd zal het leren.
Misschien moeten we weer terug naar BASIC en huisdiensten opzetten en
eens in de week op een centrale plaats gezamenlijk onze diensten vieren.
• Anderen van ons bereiden zich voor op een loopbaan, een maatschappelijke positie in de hulpverlening zoals Heelkunde, Pedagogiek, Psychologie, maar worden ook gewoon onderwijzer of socio-freek. Je betrekt jezelf als jongere bij studentenorganisaties en werkt hard om je voor te bereiden op je toekomst, ondertussen help je bij de voedselbank, maar er zijn er ook die actief zijn in achterstandswijken, als ouderenbezoeker of klusjesman.
Dit soort achterstandssituaties  zijn ontstaan uit een lange en ingewikkelde geschiedenis van discriminatie, van de onderdrukking [systemen waarin sommigen individuen in persoonlijk dienstverband staan en vaak zelfs letterlijk onderhorig zijn aan anderen],
door uitsluiting van bepaalde bevolkingsgroepen in de maatschappij [segregatie] of uitbuiting door middel van woningbeheer.

Armoede blijft een ingewikkeld proces. Niets heeft zo maar een eenvoudig antwoord.
Ja, veel van de mensen in achterstandssituaties hebben een lange periode van onderdrukking en wreedheden achter de rug.
Momenteel hebben we een onderwijssysteem dat per student méér geld kost
dan in vele anderen landen. Het is daarbij te hopen dat managementsystemen
niet alleen oog hebben voor de eisen [diploma’s] waaraan iemand moet voldoen, maar dat met name gekeken wordt naar de competentie in samenhang met de organisatie en dat het personeel onafhankelijk en onpartijdig van ras, afkomst, geld en relaties beoordeeld wordt.
Er bestaan ook een heleboel mensen die door afkomst niet over de basisvaardigheden beschikken die nodig zijn om een ​​fatsoenlijke baan te verkrijgen en die in de loop van de tijd een minder-bedeeld gevoel van recht hebben ontwikkeld.
Wij hebben persoonlijk regelmatig onze handen van deze mensen afgetrokken, zodat
hun situatie een ingewikkeld mengsel van schadeveroorzakende keuzes tot gevolg had,
die ze zelf vanwege een systematische onderdrukking maar hadden te accepteren.

hulp in achterstandssituatiesNee, we dienen meer op God te vertrouwen; ook als je niet weet hoe je
zo’n situatie nu weer dient aan te pakken.
God is goed voor degenen die ogenschijnlijk Zijn genegenheid niet verdienen.
We dienen diezelfde houding aan te nemen.
Er zijn eindeloos veel manieren waarop
we betrokken kunnen worden bij de mensen om ons heen. Het nastreven van rechtvaardigheid voor de mens in nood vereist dat
we onze ogen openen voor zowel de noodzaak als de kansen en mogelijkheden, die er zijn.
Er blijken daarnaast genoeg mensen in de wereld te zijn, die niets met God te maken [willen] hebben, die beter in het bereiken van de armen en behoeftigen zijn dan wij,
ons christen noemend, ooit zouden kunnen.
Wanneer God wil, dat wij onze vrijgevigheid aan de mens in nood laten zien,
dan vinden we altijd een mogelijkheid en dan zullen we daar ook
lichamelijk en financieel toe in staat gesteld worden.

Maar God roept ons tevens op om een ​​bredere visie te hebben.
Onze eigen leven is fundamenteel gebroken totdat we ons laten voeden door het brood, het manna uit de hemel.
God roept ons op datgene te geven wat we hebben ontvangen en
dat dan ook royaal te geven, want
we ontvangen de Genade van God immers ook overvloedig.
Streef de rechtvaardigheid na omdat je zelf ontferming hebt ontvangen.
Als we niet oppassen dan bevinden de meesten van ons zich eveneens in de positie om
de naasten om ons heen te onderdrukken.
Maar ieder van ons was ooit – kinderlijk, weerloos en goed.

Christ Chilandar, Mount Athos, GrAls christen dient Christus onze stem,
onze woordvoerder en verdediger te worden.
Zwakte is niet beperkt tot jouw fysieke gesteldheid.
Er is armoede en onderdrukking in de wereld, doordat
wij in opstand zijn gekomen tegen God.
Omdat wij ons in onze gebrokenheid niet alleen verdedigen tegen eventuele fysieke [lichamelijke] schade, maar ook de verdediging tegen de geestelijke schade hebben losgelaten, bevinden we
ons in een omgeving die gedreven wordt door hebzucht, angst en apathie.
We zien oorlogen, honger, uitbuiting, verderf en natuurrampen om ons heen.

inhaligheid stuwt europese beursgangWij zijn op het punt aangeland
dat regeringen en bedrijven uitgroeien
tot een groter geheel waarbij de een de ander benadeelt door inhaligheid in plaats van tezamen de mouwen op te stropen en goed te doen wat goed is voor de mensheid.
God zij dank, is het nog niet zo ver
dat God ons in ballingschap doet verblijven òf is het al zo ver dat onze jongeren emigreren om elders in de wereld
gezonder en beter uit te zijn en dààr een nieuw leven op te bouwen.

Het hele boek van Isaiah door, doet God over een toekomstige tijd van Zich spreken
– een tijd waarin alle dingen zullen worden rechtgezet en
we zullen genieten van datgene wat God behaagt,
we in Liefde en Vrede samenleven.
Tot die tijd, hebben ook wij behoefte aan Christus, Die namens ons te spreekt.
We hebben Iemand nodig om ons bij ons nekvel te grijpen en
ons in het werkelijk mens-zijn vormt en bijstaat;
Die ons mensen van de wereld doen zijn zoals God het graag ziet
– mensen die mensen in achterstandsituaties verdedigen,
omdat wij ons ook door Zijn Genade beschermd weten.
Dit is de reden waarom Isaiah niet eindigt met:
Wee, Ik zal wraak oefenen aan mijn tegenstanders en
Ik wil Mij wreken op mijn vijanden;
Ik wil mijn hand tegen u keren en Ik zal uw slakken als met loog uitzuiveren en
al uw looddelen verwijderen“.
Isaiah 1: 24,25

Wie kan nu niet de vreugde ervaren waarbij
je kunt genieten van de Liefde
die je voor je naaste opbrengt?

Dit wordt vooral duidelijk wanneer
je hem/haar ook het resultaat en de vrucht
laat zien van die ware liefde,

het mededogen, de liefdadigheid, de sympathie,
de vergeving van zijn fouten,

het geduld met zijn onvolkomenheden en
gewoon iedere heilzame daad en
medelijden die je voor je naaste opbrengt“.
H. Nicodemos, van de berg Athos

Het is kiezen of delen – een leven dat enkel gericht is op het eigen belang/welzijn,
van egoïsme, opgebouwd over de ruggen van mensen die minder [draag-]krachtig zijn.
Of zoals Isaiah 53: 6 luidt:
Wij allen dwaalden als schapen, wij wendden ons ieder naar zijn eigen weg,
maar de Heer
[Christus] heeft ons aller ongerechtigheid op Hem doen neerkomen“.
Christus lopend over het waterHet is omdat Christus tussen ons in staat
en doordat we door Hem voor onszelf geoogst hebben zijn we in staat gesteld
om ons niet te identificeren met
de weerspannige rebellen van Isaiah 1: 20,
maar met de gewillige gehoorzame mens van Isaiah 1: 19.
We worden door God vanwege Christus verzorgd en zo zal voor onze naasten
[door ons christenen] gezorgd worden.
We kunnen God nu zonder angst aanbidden, want in Christus, weten we ons verdedigd,
wij hebben een voorspraak en we zijn schoon gewassen en deze reiniging wijst ons, niet naar apathie, maar naar een dankbaar dienstbetoon en
een rechtvaardige behandeling
van de mensen om ons heen.

Orthodoxie & Zien wat je niet ziet

Foto EljeeLaten we zelf de wapens
tegen de duivel opnemen.
Nadat we onszelf met het schild van het geloof
bewapend en versterkt hebben,
dienen we standvastig waakzaam te zijn,
teneinde zo ongrijpbaar te worden
“.
H. Johannes Chrysostomos

Apostel PaulusDe eerste brief aan de christenen in Thessaloniki,
schreef Paulus
om hen te helpen groeien in het geloof, te troosten en hen aan te moedigen door te verklaren rekening te houden met
de wederkomst van Christus en het laatste Oordeel.
Maar niet lang daarna vernam Paulus dat
sommige van de mensen in de Kerk zijn onderwijs
over de Wederkomst wel heel letterlijk namen.
Om deze reden schrijft Paulus een tweede brief aan hen, om
de problemen die binnen de Kerk waren ontstaan ​​te verduidelijken.
Hij moedigt hen aan standvastig en strijdbaar te zijn wanneer zij geconfronteerd worden met vervolging.

Wij horen namelijk, dat sommigen onder u zich ongeregeld gedragen,
door geen werk te verrichten, maar bezig te zijn met wat geen werk is;
zulke mensen bevelen wij en wij vermanen hen in de Heer Jezus Christus,
dat zij rustig bij hun werk blijven en hun eigen brood eten.
En gij, broeders, wordt niet moede te doen wat goed is“.
2Thess.11-13

Een van de gevolgen van de overtuiging dat het laatste Oordeel [de eindtijd]
reeds was aangebroken, was dat er een aantal gelovigen in de kerk opstonden
die hun werk opzeiden en al hun verantwoordelijkheden opzij zetten.
Maar hun gebrek aan activiteit werd een last voor de jonge Kerk,
de Kerk was immers geen verzorgingsstaat voor hen.
Zij dienden de verantwoordelijkheid niet op de schouders van anderen
binnen de kerk over te hevelen om voor hen te zorgen.

Daarom schrijft Paulus, in zeer sterke compromisloze taal:
In de naam van de Heer Jezus Christus, onttrekt u aan elke broeder, die
zich in strijd met de overlevering, die gij van ons ontvangen hebt, ongeregeld gedraagt.
Gij weet immers zelf, hoe ons voorbeeld behoort gevolgd te worden, daar
wij bij u niet van de regel zijn afgeweken“.
2Thess.3: 6

Deze mensen die hun baan had opgezegd en
hun verantwoordelijkheden uit de weg gingen,
hadden misschien het idee dat ze door niet te werken
op een hoger spiritueel niveau zouden komen door niet te werken.
Hun inactiviteit bracht echter schade toe aan de Kerk.
Paulus verwijt hen luiheid, ze zijn storend, en
met behulp van een woordspel maakt hij duidelijk dat zij:
Ze zijn bezig met wat géén werk is“.
2Thess.3: 11
Apostel Paulus preekt in Thessaloniki fresco in de kathedraal  van Gregory Palamas, Thessaloniki
Zoals de uitdrukking luidt,
‘Ledigheid is des duivels oorkussen’.
In plaats van zich in te zetten en hun
deel aan het leven van de Kerk bij te dragen,
hielden zij zich met andermans zaken bezig, geneuzel, roddel, achterklap,
met gevolg paniek en nadelige gevolgen
voor het Lichaam van Christus, de Kerk.

Paulus brengt de jonge Kerk [en ons] bij
om uit de buurt van deze mensen te blijven,
voor het geval dat anderen zouden kunnen worden verleid om hun voorbeeld te volgen.
In plaats daarvan herinnert hij de gelovigen
zijn voorbeeld en dat van Silas te volgen toen hij nog onder hen was:
Gij weet immers zelf, hoe ons voorbeeld behoort gevolgd te worden, daar
wij bij u niet van de regel
afgeweken zijn, noch gegeven brood bij iemand hebben gegeten;
maar met moeite en inspanning werkten wij dag en nacht, om niemand van u lastig te vallen; niet, dat wij er geen bevoegdheid toe hebben, maar om ons u
tot een voorbeeld ter navolging te stellen“.
2Thess.3: 7-9

Openbaring
In het laatste hoofdstuk van Johannes openbaarde Jezus Zich ‘opnieuw’ aan de discipelen.
Openbaren betekent dat je jezelf kenbaar maakt, Christus had dit drie jaar lang gedaan, maar deed het nu nog een laatste keer.
Het beteken de dat Hij naar voren kwam en Zichzelf liet zien, zoals Hij was
Tevoren was het misschien verhuld, verborgen, verstopt, maar nu wordt het openbaar gemaakt, je kunt het overduidelijk zien en herkennen.

We hebben dit ook gezien bij de profeet Samuël in het Oude Testament. Daar staat dat Samuel de stem van God niet kende. Die had hij nog niet gehoord!
En dan gaat de Heer Zich aan Samuël ‘Openbaren’.
Samuël hoort de Gods stem, maar eigenlijk hoort hij de stem nog  steeds niet echt,
want hij gaat naar Eli en zegt: ‘Zegt u het maar, Eli! ‘
Eli was de Joodse priester bij wie de jonge profeet Samuel opgroeide;
de naam van deze priester is heel toepasselijk want hij betekent ‘Mijn God’;
het is de priester ,die de stem van ‘Mijn God’ openbaart .
Pas na twee keer begrijpt Eli het en dan zegt hij tegen Samuël:
Ga heen, leg u weer neer, en als Hij u roept, zeg dan:
spreek Heer, want uw knecht hoort.
En Samuel ging heen en legde zich weer op zijn plaats neer“.

Openbaren wil zeggen:
er is iets, er is iemand, je kent hem niet, je weet niet wie hij is,
maar ineens komt die iemand tevoorschijn en zegt: “Ik ben het“.
Je dient dus goed te onthouden dat ‘openbaren’ wil zeggen:
naar voren komen, zich onthullen, zich laten zien.
Christus openbaart Zich aan de zee van Tiberias in 5 fasen.

"Jezus zei tot hen: 'Kinderen, hebt gij ook iets te eten [toespijs]'"?1.]. Drukdoende doen wat je goeddunkt.
Hierna openbaarde Jezus Zich
opnieuw aan de discipelen
bij het meer van Galilea en
Hij openbaarde Zich aldus.
Daar waren bijeen Simon Petrus,
Thomas, genaamd Didymus,
Natanaël van Cana [in Galilea],
de zonen van Zebedeus en
nog twee van zijn discipelen.
Simon Petrus zei tot hen:

‘Ik ga vissen’ en zij zeiden tot hem: ‘Wij gaan met u mee’.
Zij vertrokken en gingen scheep, en in die nacht vingen zij niets“.
John.21: 1-3

2.]. Stilletjes aanschouwen.
Toen het reeds morgen werd, stond Jezus aan de oever;
de discipelen wisten echter niet, dat het Jezus was“.
John.21: 4

3.]. Ontdekkend vragen.
Jezus zei tot hen: Kinderen, hebt gij ook iets te eten [toespijs]?
Zij antwoordden Hem: Neen“.
John.21: 5

4.]. Succesvol navolgen.
“Jezus nu zei tot hen:
Werpt uw net uit aan de rechterzijde van het schip en gij zult vinden.
Zij wierpen het [net] uit en konden het niet meer trekken vanwege de menigte der vissen.
Die discipel dan, dien Jezus liefhad, zei tot Petrus:
Het is de Heer.
Simon Petrus dan, toen hij hoorde, dat het de Heer was,
sloeg zijn opperkleed om, want hij was ongekleed, en wierp zich in zee;
maar de andere discipelen kwamen met het schip,
want zij waren niet ver van het land,
slechts ongeveer tweehonderd el en
zij sleepten het net met de vissen”.
John.21: 6-8

5.]. Liefdevol onthaald.
Toen zij dan aan land gekomen waren,
zagen zij een kolenvuur liggen en vis daarop en brood.
Jezus zei tot hen:
Brengt van de vissen, die gij thans gevangen hebt.
Simon Petrus ging aan boord en sleepte het net aan land,
vol grote vissen, honderd drieenvijftig en
hoewel er zovele waren, scheurde het net niet.
Jezus zei tot hen:
Komt en houdt de maaltijd.
Niemand van de discipelen durfde Hem de vraag stellen:
Wie zijt Gij? Want zij wisten, dat het de Heer was.
Jezus kwam en Hij nam het brood en gaf het hun en evenzo de vis.
Dit was reeds de derde maal, dat Jezus na zijn opwekking uit de doden
Zich aan zijn discipelen geopenbaard heeft“.
John.21: 9-14

Vasten2Vasten openbaart de mate waarin
de wereld heerschappij over ons heeft,
over ons zwoegen en sloven of iets anders, voedsel en vrijetijdsbesteding.
Bovenstaande Openbaring vond plaats tijdens het openbare leven
de opstanding van Christus;
hij liet hier Zichzelf zien,
Hij openbaart Zich als Iemand,
Die je niet kent, je weet niet wie Hij is.
Daarom is het nodig dat we al drukdoende met wat je goeddunkt,
het nu eens anders aan dienen te pakken.

In bovenstaand verslag ontvangen wij als Zijn volgelingen
nog een laatste instructie van Christus, op een specifiek aangewezen berg
in de buurt van het meer van Galilea kregen de apostelen blijkbaar honger.
Maar in plaats te vertrouwen op Christus, dat Hij ons voedsel geeft te rechter tijd,
kozen zij er voor om op zichzelf te vertrouwen.
Wat was het rendement van eigen inzet, van het zwoegen en sloven.
Waarom heeft Christus deze gebeurtenissen zo gearrangeerd en
zijn ze op deze manier vastgelegd voor ons vastgelegd?
Christus heeft deze gebeurtenissen in deze volgorde laten vastleggen om
voor ons een eenvoudige maar belangrijke waarheid te illustreren.

De overvloedige Genade die ons door Christus geschonken wordt
verlangt van ​​ons dat we méér op Hem dienen te vertrouwen in plaats van op onszelf.
Zijn wil en Zijn werk volbrengen kan maar op één manier en
dat is op een wijze waarop het Hem behaagt.
Wat heeft Christus Zijn discipelen eerder gezegd:
Ik ben de wijnstok, gij zijt de ranken.
Wie in Mij blijft, gelijk Ik in hem die draagt veel vrucht,
want zonder Mij kunt gij niets doen“.
John.15: 5
''ontferm U over mij, die gevallen ben''
We zullen moeten aannemen
dat wanneer we tot de Kerk behoren,
we niets op eigen kracht kunnen voltooien,
zonder Christus kunt gij niets doen“.
Wanneer wij Zijn werk doen op eigen kracht,
noch afgezien van zijn aanbod,
houden we onszelf alleen maar voor de gek.
En denk niet dat Hij ons hiermee zal laten wegkomen.
Hij zal ons net zo vernederen als
Hij Zijn discipelen vernederd heeft.

Orthodoxie & het onvolkomen geheiligd volk

Alle HeiligenAlle schepselen in de hemel en
op de aarde en onder de aarde en
op de zee en alles wat daarin is,
hoorde ik zeggen:
‘Hem, Die op de Troon gezeten is, en het Lam
zij de lof en de eer en
de heerlijkheid en de kracht
tot in alle eeuwigheid’“.
Openb.5: 13

 “Dit volk benadert
Mij slechts met woorden en
eert met zijn lippen, terwijl
het zijn hart verre van Mij houdt
en hun ontzag voor Mij is een aangeleerd gebod van mensen“.
Is.29: 13

???????????????Als kind van God dien je niet ontmoedigd te worden, omdat je in jezelf zonde en onvolmaaktheid
gewaar wordt.
Een Christen mag nooit worden ontmoedigd.
Hij dient nederig, waakzaam, ja, soms angstig, maar
nooit moedeloos, of wanhopig te zijn.
David, Paulus, en zelfs de voorgangers in de kerk kunnen ook onvolmaakt zijn, we zijn immers mensen.
Maar als nieuwe mens in Christus Jezus worden
we als volkomen heilig en gelukkig beschouwd.
De plicht van de Christen is om voor zichzelf in te staan voor zijn wedergeboorte en
zijn zaligheid met vreze en beven uit te werken, want
het is God die hem dit in zijn doen en laten doet toekomen.
Een nieuw wezen, welke gedoopt is, vormt een bewijs dat God hem bijstaat
in de strijd tegen het kwaad en wanneer God hem in z’n leven bijstaat,
is de overwinning aan het einde van de weg verzekerd.
zelf-gebakken speltbroodGelovigen worden er daarom aan gehouden
om “zichzelf onophoudelijk te onderzoeken“,
niet om te beoordelen of ze volkomen geheiligd zijn,
maar of ze zijn nog steeds standvastig zijn in het Geloof,
wat zij eens hebben beleden;
of het contract wat zij met God hebben gesloten
nog steeds nagekomen wordt.
Restanten van de oude gevallen natuur blijven ondanks
het ware Geloof in Christus en een gereinigd hart voortbestaan.
De Apostel Paulus beklaagt zich hier ook over:
Het goede dat ik wil, doe ik niet,
maar het kwade dat ik niet wil dat ik doe“.
Rom.7: 15,19
Maar Paulus was er zeker van dat hij op het vergoten bloed van Christus kon vertrouwen,
tot vergeving van de zonden.
Hij vertrouwde er op dat hij een nieuwe mens in Christus zou worden en
voerde onafgebroken “strijd tegen de wetten van de menselijke natuur“, waardoor
hij zich openstelde uit te groeien tot een perfecte wezen.
Daarom is het eerste en belangrijkste, wat een Christen in al zijn zelfonderzoek voor ogen zou dienen te houden, vast te stellen of hij/zij nog steeds voldoet aan de positie van een hernieuwd mens.
Voor Christenen blijft er altijd de spanning tussen wie we werkelijk zijn, zondaren in hart en nieren, maar ook vergeven worden en geheiligd en aangenomen weten als kinderen van God.
De jaarlijkse noodzaak getuigenis af te leggen van een wedergeboorte is hiermee overduidelijk verklaard.
Vergeet niet dat wanneer een mens door de zonde [de dood] wordt onderdrukt een dood mens is.
Daartegenover staat een menselijke ziel, die tot het leven is geroepen, als een levend mens,
ook al zijn de restanten van de ziekte nog steeds een bedreiging en blijven deze aanwezig.
De “nieuwe mens” zal in Christus de dood uiteindelijk doden en bij de Opstanding de “oude mens” bevrijd zien van de zonde.

Christus geneest de verlamdeDe Goddelijke Genade zal Zich in
deze mens tot in de perfectie proberen te ontwikkelen, hoewel het hij/zij nog
steeds onder invloed van de tegenstrever wordt misbruikt.
Dit is echter geen reden waarom het ware kind Gods voor zijn nobel streven niet zijn zelfonderzoek, belijdenis en vergeving van zonden [Het Mysterie van de biecht] als vooruitgang op de geestelijke weg  zou inzetten om zijn einddoel te bereiken.

De volharding van het streven naar het heilige in een gebonden zijn aan deze wereld,
geeft aan dat je op de weg bent naar de kwaliteit, die van de Christen verwacht wordt.
De psalmist zegt hierover: “Mijn zonde staat mij voortdurend voor ogen” [Psalm 50: 5],
hetgeen eveneens de pijnlijke imperfectie van het menselijk geslacht weergeeft.
Sta op en loop“, zegt Christus tot de verlamde, “opdat gij moogt weten dat de Mensenzoon de Macht heeft op aarde zonden te vergeven“.
Matth.9: 6
We dienen elke gelegenheid aan te grijpen om te oefenen, het is de plicht van de Christen de nieuwe natuur en de ontwikkeling van het beginsel van heiligheid te cultiveren.
Om Uwentwil worden wij de ganse dag gedood, wij zijn gerekend als slachtschapen.
Maar in dit alles zijn wij meer dan overwinnaars door Hem, die ons heeft liefgehad.
Want ik ben verzekerd, dat noch dood noch leven, noch engelen noch machten,
noch heden noch toekomst, noch krachten, noch hoogte noch diepte,
noch enig ander schepsel ons zal kunnen scheiden van de liefde Gods,
welke is in Christus Jezus, onze Heer
“,
Rom.8: 36-39
De nederdaling van de Heilige Geest, PinksterenDe leden van Christus Kerk dienen
te worden tot een woonplaats de Heilige Geest.
Gelovige mensen dienen zich door Christus
te laten gebruiken als levende stenen,
waarmee Zijn Kerk, Zijn Lichaam wordt opgebouwd.
Alle gaven en talenten in het leven komen van de Heilige Geest. Deze bewerkt de mens zo, dat hij/zij de gaven ontvangen om te doen wat God met hem/haar van plan is.
God geeft die Genade niet alleen aan gewone mensen zonder invloed, maar ook aan machtige mensen, die God totaal niet kennen. Is.45: 1-5
De Heilige Geest geeft leven en bekwaamheid, ook aan ongelovige mensen.
Hij geeft vooral gaven waardoor mensen iets met hun leven gaan doen, waardoor mensen hun talenten goed gaan gebruiken.
De Geest geeft wijsheid om het Woord van God te kennen, om [Num.1: 16,17] daarover op
de juiste manier te spreken en te profeteren [Num.11: 24-30].
Het leven van de mens die door Christus verlost is, dient dusdanig veranderd te worden,
dat het bij God past. Dit leven dient ‘geheiligd‘ te worden.
Niemand kan dat uit of door zichzelf . Dat zal de Heilige Geest doen.
Wanneer de Heilige Geest ingrijpt in je leven, wordt het als nieuw, of je wilt of niet;
Hij maakt dat je het wilt.
H. Mattheüs de Evangelist, Groott Lavra, H. berg Athos, GriekenlandDe Heilige Geest leert je, hoe je je leven en je talenten op een nieuwe manier dient te gebruiken. Niet langer tegen God in, in vijandschap, maar integendeel in dienst van Hem, in Liefde.
Dan werkt door de Geest, de verlossing van de zonde, waarvoor Jezus aan het Kruis stierf,
door in je leven.
Dan worden de resultaten van je leven anders, of beter.
Dan brengt dat leven vruchten voort:
‘goede werken’ zoals dat genoemd wordt.
Goede werken zijn de vruchten van de Heilige Geest.
Goede werken, niet om bij God iets goed te maken; maar
goede werken uit dankbaarheid, omdat
je verlost bent van je misstappen.

Goede werken; Paulus noemt ze heel concreet:
“de vrucht van de Geest is Liefde, Blijdschap,
Vrede, Lankmoedigheid, Vriendelijkheid, Goedheid,
Trouw, Zachtmoedigheid en zelfbeheersing”.
Gal.5 : 22
En Paulus noemt het in zijn gevangenisbrief aan de Kolossenzen in Phrygië [3: 5-17]
zelfs ‘de nieuwe levenswandel’.
Je gaat op een nieuwe, andere manier door het leven;
je wordt als het ware opnieuw geboren.
Het maakt dat dit leven een radicaal nieuw leven wordt met een nieuwe inhoud.
De Ladder van de H. Johannes ClimacosHet is dus één vrucht, die uit negen delen bestaat,
zoals een sinaasappel uit partjes bestaat zo is het
ook met de vrucht van de Heilige Geest,
gezamenlijk groeien deze eigenschappen
tot een volle rijpheid.
Dit zijn eigenschappen die innerlijk deel uitmaken van de “nieuwe mens” in Christus.
Dit zijn kwaliteiten die het “nieuwe hart” vormgeven en de “juiste geest” aantonen, die
de genezende kracht van God doet ontstaan.
Met het “sta op” wordt je dus opgewekt; om
van binnenuit overeind te komen en dit
in het dagelijks leven te laten blijken.
Ieder partje van de vrucht van de Heilige Geest bevat de kiem van de wedergeboren menselijke geest; en bezit de Goddelijke Genade die op de gelovige Christen als een leerproces wordt overgedragen.
Veel Christelijk karaktereigenschappen zijn sluimerend aanwezig en worden op grote schaal in de cultuur van de Kerk verwaarloosd. Het lijkt wel of we weinig tot geen vertrouwen hebben om ingeslapen mensen tot vroomheid te motiveren.
Het blijkt nodig te zijn dat we door een directe crisis weer tot de orde worden geroepen;
Gedurende directe noodsituaties  brengt elk lid van een geloofsgemeenschap of het nu Christen, mohammedaan of Hindoe betreft weer vele uren door en blijkt het religieuze karakter sterker, dieper en zuiverder te zijn dan het nu is.

Het is de moeite waard uw Christendom te cultiveren. Het is de moeite waard te beschermen tegen de koude en onbeschoft aanvallen van de wereld.
Het is de wijngaard van de Heer. Zet er een heg omheen. Dan kunnen de wilde-zwijnen de vruchten van het Kruis niet roven; dan kan de vruchtbare bodem niet vertrapt worden en  verharden en onvruchtbaar worden door de voeten van niet-geïnteresseerde voorbijgangers.

>> De veertigdagentijd richt zich niet alleen op het lijden en sterven van onze Heer en Verlosser, maar vooral op onze éénwording met Christus in Zijn Dood en Opstanding in de doop.
De vastenperiode is en blijft een pelgrimstocht voor nieuwe en ‘oude’ Christenen om
zich toe te leggen op de basiskenmerken van het Christelijk leven:
jezelf verloochenen, je naar Christus toe-keren, roddel, achterklap en bitterheid afleggen en je opnieuw met Christus bekleden door geduld en bewogenheid [d.w.z. Liefde] aan te trekken.
In de tijd van keizer Constantijn waren Christenen bezig óf om zich voor te bereiden op hun eigen doop óf actief om anderen te begeleiden die zich voorbereidde op zijn of haar doop.
Christus nederdaling ter helle, Fra Angelico [ca. 1437-1446]Wanneer dit in onze tijd beschouwd wordt als een automatisme, een door de Kerk opgelegde periode voorafgaand aan Pasen, dan wordt het eens tijd dat we onze Heer en hemelse Verlosser, Jezus Christus weer
in het middelpunt van onze tijdsrekening gaan zetten.
Hoe dragen we het mooie van in Hem gedoopt te worden over aan al die zoekers en
versterken we dit voor bestaande gelovigen?
Hoe kunnen we bewust bepaalde regels volgen om ons leven in Christus vorm geven, opdat Gods Heilige Geest ons weer de fijngevoeligheid kan geven om te onderscheiden waar het werkelijk op aankomt <<.
cf. opinie J. Witvliet Nederlands Dagblad 18-febr. 2015

Orthodoxie & Boetvaardigheid en terugkeer tot het Hart

Profeet JoëlMaar ook nu nog luidt het woord des Heren:
Bekeert u tot Mij met uw ganse hart, door
te vasten met tranen en rouwklacht.
Scheurt uw hart en niet uw klederen en
bekeert u tot de Heer, uw God.
Want genadig en barmhartig is Hij,
lankmoedig en groot van goedertierenheid,
berouw hebbende over het onheil.
Wie weet, of Hij Zich niet wendt en berouw heeft en een zegen achter Zich laat overblijven,
tot een spijsoffer en een plengoffer voor de Heer, uw God.
Blaast de bazuin op Sion, heiligt een vasten,
roept een plechtige samenkomst bijeen.
Vergadert het volk, heiligt de gemeente, roept de ouden bijeen, vergadert de kinderen en de zuigelingen; de bruidegom zal uit zijn kamer treden en de bruid uit haar bruidsvertrek.

Laat de priesters, de dienaren des Heren,
tussen de voorhal en het altaar wenen en zeggen:
Spaar, Heer, uw volk en geef uw erfdeel niet prijs aan de smaad, zodat
de heidenen met hen zouden spotten.
Waarom zou men onder de volken zeggen: Waar is hun God?
Toen nam de Heer het op voor zijn land en Hij kreeg medelijden met zijn volk.
De Heer antwoordde zijn volk:
Zie, Ik zal u koren, most en olie zenden, zodat gij daarmede verzadigd wordt en
Ik zal u niet meer prijsgeven tot een smaad onder de volken.
Ik zal van u wegdrijven die uit het Noorden en hem verjagen naar een dor en woest land,
zijn voorhoede naar de oostelijke zee en zijn achterhoede naar de westelijke zee en
zijn stank zal opstijgen en zijn vuile lucht zal opstijgen, want
hij heeft grote dingen gedaan.
Gods Volk verwacht heil van bovenVrees niet, o land, jubel en verheug u, want
de Heer heeft grote dingen gedaan.
Vreest niet, gij dieren van het veld, want
de weiden der woestijn groenen, want
het geboomte draagt zijn vrucht, vijgenboom en wijnstok geven hun rijkdom.
En gij, kinderen van Sion, juicht en verheugt u in de Heer, uw God, want
Hij geeft u de leraar ter gerechtigheid;
ja, regenstromen laat Hij voor u nederdalen, vroege regen en late regen, zoals voorheen.
De dorsvloeren zullen vol koren zijn en de perskuipen van most en olie overstromen.
Ik zal u vergoeden de jaren, toen de sprinkhaan [alles] opvrat,
de verslinder en de kaalvreter en de knager, mijn groot leger dat Ik op u afzond.
Gij zult volop en tot verzadiging eten en
gij zult loven de naam van de Heer, uw God, die wonderbaar met u gehandeld heeft;
mijn volk zal nimmermeer te schande worden
“.
Joël 2: 12-26 – lezing van het 6e uur

Keer op uw pad terug naar de Heer, uw God, want
Hij is genadig en barmhartig.
Hij is lankmoedig, groot van goedertierenheid en
is bedroefd over het onheil
dat Hij op u afzond “.
Joël 2: 13
Gedurende de vasten is er door de week geen goddelijke Liturgie. In de lezing van het zesde uur roept de profeet Joël het Gods volk op tot bekering.
Om ons deze diepe verandering van het hart te doen bereiken,
teneinde onze God welgevallig doel te aanvaarden,
beschrijft de profeet vier paden tot daadwerkelijke bekering.

We dienen in staat te zijn om onze slechte gedachten en passies te vast te stellen.
Dan kunnen wij de verantwoordelijkheid aanvaarden voor de rampen, die onze zonden hebben veroorzaakt.
Wij erkennen dat God “Zich ingezet heeft voor Zijn land”, maar dat “Hij Zijn volk heeft gespaard”
Joël 2: 18
Tot slot danken we God voor “de genezing [ons herstel] van de jaren toen de sprinkhaan [alles] opvrat, de verslinder en degene die ons kaalvreet en de knager“.
Joël 2: 25
We betalen een hoge prijs voor onze slechte gedachten en ongecontroleerde passies,
welke ons tot slaaf maken van de wereld, waarin we wegkwijnen onze menselijkheid.
Zoals de heilige Gregorius van Nyssa ons uitlegt:
De mens, die ooit leefde in de geneugten van het Paradijs,
is overgeplaatst naar dit ongezonde en vermoeiende oord,
waar zijn leven gewend raakte aan ongevoeligheid en
daarvoor in de plaats legde passie en corruptie beslag op de mens.
De zonde verovert de burcht van de ziel [de tempel] als een tiran . . . .
Want het hele scala van passies,
de woede en de angst, de lafheid en de brutaliteit,
de depressie evenals het plezier,
de haat, strijd en genadeloze wreedheid,
zowel de jaloersheid als de vleierij en
ook de onbeschaamdheid spannen samen op verwondingen,
het zijn allemaal totalitaire machthebbers, die ons trachten te beheersen
“.
— > “En leidt ons niet in verzoeking,
maar verlos ons van de boze”
Onze Vader

Inderdaad zijn onze hartstochten agressieve tegenstanders,
die ons tot smaad aanzetten
Joël 2: 17, 19
Ze bezoedelen onze goede naam die we in Christus hebben ontvangen.
Geen wonder dat God roept ons op om zich te bekeren:
Bekeert u tot Mij met uw gehele hart, door te vasten met tranen en rouwklacht.
Scheurt uw hart en niet uw klederen en bekeert u tot de Heer, uw God
“.
Joël 2: 12, 13

H. Johannes Climacos [van de Ladder]De profeet Joël plaatst Gods aanbod van genade
voor ons voor ogen; we krijgen opnieuw een kans om de gemeenschap met God te herstellen en in Hem te gaan leven.
Volgens Johannes Climacos [van de Ladder]:       >>>
Berouw is de vernieuwing van de doop.
Bekering is een contract aangaan met God voor een vernieuwd [tweede] leven.
Iemand die berouw toont verwerft zich de nederigheid
pdf : THE LADDER OF DIVINE ASCENT by John Climacos
“De Hemel-ladder van Johannes Climacos, step 5.1

Joëls profetie laat ons de Icoon van berouw zien,
aan ons als de gemeenschap van Gods volk,
zodat we deze visie kunnen aanvaarden en ons tot echte boetelingen bekeren.
Vasten is voor priesters een tijd om
met luide trompet . . . de mensen op te roepen
Joël 2: 15, 16
Deze oproep is aan iedereen gericht ondanks de leeftijd, zuigelingen en
zelfs de jonggehuwden die hun huwelijkse geneugten [vs. 16] opzij dienen te stellen.

Samen dienen we als Gods volk, we janken voor onze zonden.
We staan voor het altaar en roepen:
Heer, spaar uw volk, geef uw erfdeel niet prijs aan smaad, zodat
de ongelovigen ons bespotten en zeggen: Waar is nu hun God?
“.
Joël 2: 17

God op Zijn beurt verklaart dat Hij Koning Davids pleidooi zal beantwoorden en
Zijn aangezicht afkeert van al onze zonden en al onze ongerechtigheden uitdelgt“.
Psalm 50: 9
God verlangt niet de dood van de zondaars, maar dat zij zich bekeren en leven.
Profeet Joël herinnert ons er hier aan dat
” de Heer onze God genadig en barmhartig is . . . lankmoedig en rijk van goedertierenheid,
ja, zelfs berouw hebbende over het onheil dat hij over ons heeft laten komen”
Joël 2: 13

Laat ons “met goede moed de strijd aangaan;
blij en met een goed gemoed,
want de Heer heeft grote dingen met ons gedaan”.
Joël 2: 21

Profeet Joël 2: 25God “zal [ons] als voorheen besprenkelen met de vroege en de late regen
wanneer we ons inzetten om ons te bekeren.
Joël 2: 23
Hij “zal ons herstellen [terugvoeren] naar onze oorspronkelijke staat” die
weggevreten is door zonden zoals bij bacterievuur.
Joël 2: 25

“Bekering die plaatsvindt in diep berouw en verbonden is met belijdenis
doet de ogen van de ziel de grote dingen van God zien”
Orthodox Psychotherapy [2005]aldus Metropolitan Hierotheos Vlachos
boek: Orthodoxe Psychotherapie, blz. 142
Bekering is het grootse werk dat
we tijdens de Grote en Heilige Vasten verrichten,
waardoor we “de Naam van de Heer [onze] God loven voor alles wat Hij zo wonderlijk voor ons heeft gedaan“.
Joël 2: 26
Laten we ons hart openstellen en
ons tot de barmhartige Heer richten!

  1. D.Dat wij de tijd van ons leven die ons nog overblijft in vrede en boetvaardigheid mogen voleindigen, vragen wij de Heer“;
    A.Geef het Heer? “.
    >> uit de vragende Litanie
    Goddelijke Liturgie van
    de heilige Johannes Chrysostomos

4e zondag als voorbereiding op de grote vasten – Verdrijving van Adam uit het Paradijs, bekend als de Vergevingszondag

De verdrijving uit het Paradijs, de tuin van EdenWant, indien door de overtreding van de ene de dood [door de zonde] als koning is gaan heersen door die ene,
veel meer zullen zij, die de overvloed van genade en van de gave der gerechtigheid ontvangen, leven en
als koningen heersen 
door
de ene, Jezus Christus
“.
Rom.5: 17

In de Orthodoxe Kerk wordt het woord                                                                                               zonde begrepen als te zijn afgeleid van
het Griekse begrip amartia [αμαρτία], hetgeen betekent “het missen van een doel“.
Evagrios van Pontus [Gr: Εὐάγριος ὁ Ποντικός, 345-399]
vertelt ons dat amartia dient te worden beschouwd als
een “misbruik [van] wat God heeft geschapen“[Philokalie].
De Orthodoxe Kerk ontleent deze geëigende definitie van haar visie over
de zonde aan Evagrios en dit draagt weer bij aan de volgende uitdrukking:
dat zonde als een ziekte of gebrek dient te worden beschouwd‘ [Morelli, 2006, 2008].
Net zoals de orthodox theoloog Meyendorff ons reeds in 1974 op het volgende wees:
Zonde verhoudt zich in de Orthodox-Christelijke antropologie vooral als een ziekte“.

De basis van de ervaring van de zonde vormen de hartstochten, die
ons ertoe aanzetten “het doel te missen” en dit kan zich ontwikkelen tot
een chronische geestelijke ziekte of zonde.
De opvatting van het begrip zonde als ziekte is geheel in overeenstemming met
de geestelijke verkondiging van Christus.
Zijn uitlating tot de Farizeeën, die Hem bespotten, luidt immers:
” Zij, die gezond zijn, hebben geen geneesheer nodig maar zij, die ziek zijn.
Gaat heen en leert, wat het betekent:
Barmhartigheid wil Ik en geen offerande; want Ik ben niet gekomen om
rechtvaardigen te roepen, maar zondaars
“.
Matth.9: 12,13
Hoe heeft de mensheid vatbaar kunnen worden aan de ziekte die zonde heet?
Om deze vraag te beantwoorden, dienen we terug te gaan en te onderzoeken
wat we weten over God en Zijn schepping.

Greek orthodox priest, CapernaumDe mens is van nature goed
Centraal staat dat de mens,
als wezen door God foutloos is geformeerd,
omdat God ook alleen maar goede dingen schept, wordt de mens ook geacht foutloos geschapen te zijn.
Dat blijkt uit de passages in Genesis die beweren dat de mens is geschapen naar het beeld en de gelijkenis van God:
En God schiep de mens naar Zijn beeld;
naar het beeld van God schiep hij hem,
mannelijk en vrouwelijk schiep Hij hen
” [Gen.1: 27]; en:
Toen vormde de Heer God de mens van stof uit de aardbodem en
in zijn neusgaten heeft Hij de adem des levens geblazen;
zo werd de mens een levend wezen
“[Gen.2: 7].

De mens kiest, onder invloed van de boze, voor de zonde
De duivel, de tegenstrever, daarentegen, is de bron van wanorde, van de chaos.
De duivel werkt niet als Gods tegenovergestelde, maar
alleen als een leugenaar en vernietiger –
als iemand die Gods waarheid verdraait en
agressief Gods scheppingsorde afbreekt.
In het Grieks betekent diabolo [διάβολο] de “verdeeldheid zaaier,
de afscheider en de lasteraar”.
Johannes schreef: “De duivel zondigt vanaf den beginne“.
1John.3: 8
Chritsus geneest de mens van de Gardeense demonenJohannes werpt een nog beter licht op
de aard van de duivel en zijn boosaardigheid
tijdens het gesprek dat Jezus met de Farizeeën had:
Gij hebt de duivel tot vader en wilt de begeerten van uw vader doen.  Die was een mensenmoordenaar van den beginne en staat niet in de waarheid, want
er is in hem geen waarheid.
Wanneer hij de leugen spreekt,
spreekt hij naar zijn aard, want

hij is een leugenaar en de vader van de leugen“.
John.8: 44

De Satan vernietigt onophoudelijk goedheid en orde,
hij is de leugenaar die ten opzichte van de mens
dodelijk in opstand komt tegen God en
hij heeft alleen eeuwig oordeel en veroordeling als einddoel.
H. Maximos de Belijder vertelt ons:
De duivel is zowel een vijand van God en
degene die zich ten opzichte van God wreekt, wraak neemt”.
En om Uw vijanden brengt God vijand en wreker ten verderve“.
Psalm 8: 2
Hij is Gods vijand hetgeen hij laat blijken in zijn haat ten opzichte van God en
op de wijze waarop hij een destructieve liefde voor ons mensen heeft verworven, door
zijn pogingen ons door middel van sensueel genot te laten instemmen en daarmee te
zorgen dat we de hartstochten niet langer onder controle hebben en
meer waarde hechten aan wat is vergankelijk is dan wat eeuwig behouden blijft“.
Philokalia

AppleDe breuk deed zich voor toen de satan Adam en Eva van de boom der kennis van goed en kwaad aten.
De boom werd in de tuin van het Paradijs geplant met fruit waarover God bevolen had dat
er nooit van mocht worden gegeten.
God legde de mens het gebod op:
Van alle bomen in de hof moogt gij vrij eten,
maar van de boom der kennis van goed en kwaad,
daarvan zult gij niet eten, want
ten dage, dat gij daarvan eet,
zult gij voorzeker sterven
“.
Gen.2: 16-17
Satan verleidde Adam en Eva door te stellen dat
als zij aten van de vrucht zouden ze
“… als God zouden wezen, goed en kwaad kennende“.
Gen.3: 7
Zoals we weten, zijn onze voorouders er niet in geslaagd om te gehoorzamen en de
gehele materiële schepping viel in wanorde.
De aard van hun zonde was dat ze de schepping boven de Schepper van het leven plaatsten [die de alomvattende kennis en wijsheid bevat] die alleen van God kan komen.
Om de woorden van bisschop Hilarion Alfeyev te gebruiken:
Het kwaad kwam niet door de wil van God in de wereld, maar door toedoen van de mens die de duivelse misleiding verkoos boven het goddelijk gebod. Van generatie op generatie valt het menselijk ras met dezelfde fout van Adam in herhaling en wordt door valse waarden bedrogen en zijn degenen die het ware geloof in God en de waarheid in Hem veronachtzamen“.
Of zoals vader John Meyendorff ons duidelijk maakt:
God had de controle over de wereld van de mens – aan henzelf toevertrouwd.
Maar de mens koos ervoor om door de wereld te worden beheerst en
daardoor verloor de mens zijn vrijheid, het ‘beeld en gelijkenis aan God’.
Hij werd vervolgens onderworpen aan de kosmische vastberadenheid, welke hem
zijn “passies” bezorgden en waarin de ultieme macht tot de dood toebehoort“.

adam & evaDe verdrijving van de mens uit het paradijs
De mensheid is geschapen in dienst van het paradijs
en met het paradijs wordt het leven in en met God opgevat, hetgeen tot in alle eeuwigheid wordt voortgezet.
De kerkvaders beschreven dat de leugen die de Satan aanbood een cruciale dimensie van Gods oorspronkelijke gebod
niet van de vrucht te eten’
inhield.
Ja, de Satan had gelijk met zijn opmerking dat Adam en Eva – als goden zou worden – en daarmee
de kennis van goed en kwaad zouden verkrijgen,
maar hij heeft hen daarbij niet verteld dat ze daarmee ook gevangenen van het kwaad zouden worden.
Het resultaat van hun ongehoorzaamheid was voor Adam en Eva catastrofaal.
Adam en Eva verloren de Geest van God en werden daarvoor in de plaats
onderworpen aan het stof, uit aarde waaruit zij gemaakt zijn.

De mens werd aan de aarde gebonden in plaats van aan haar Schepper.
Hij werd verbannen uit het Paradijs, want door de kennis verwierf hij de scheiding van God en kon hij niet langer een deel nemen aan de oorspronkelijke eenparigheid, die hij voorheen bezat. Genesis staat als volgt stil bij deze tragedie:
God zei tegen hen: ‘Want stof zijt gij en tot stof zult gij wederkeren . . .’.
Daarom heeft de Heer, onze God hem uit de tuin van Eden verbannen om de aardbodem te bewerken, waaruit hij genomen was.
Hij verdreef op deze wijze de mens; en Hij plaatste in het oosten van de hof van Eden cherubijnen met een vlammend zwaard, welke heen en weer werd bewogen, om
de weg naar de boom des levens te bewaken
“.
Gen.3: 11,19,23,24
De H. Gregorius van Nyssa weeklaagde,
Zo verloor de mens, die zo belangrijk en kostbaar was, zoals de Schrift beschrijft,
de eigenschap die hij van nature bezat . . . door zijn zonde en
werd hij bekleed met het beeld van klei [aarde waaruit hij gevormd was] en
werd sterfelijk” [Musurillo, 1979]
Sommige kerkvaders wijzen erop dat wanneer Adam en Eva God hadden gehoorzaamd,
zij gerijpt zouden zijn in inzicht en onderscheidingsvermogen en  uiteindelijk
toch goed en kwaad hadden leren kennen zonder dat
zij gevangenen van het kwaad zouden zijn geworden.

Het herstel en de verheffing
De Heer, onze God maakte klederen van dierenhuid voor Adam en EvaMaar God liet als reactie Adam en Eva
niet troosteloos en ontredderd achter.
Onmiddellijk na hun verdrijving begon Hij met de herstel van Adam en Eva
[en de gehele mensheid] door hen
met dierenhuiden te bekleden.
En de restauratie werd voortgezet door het verbond met Noach en de belofte dat God via aan Abrahams nageslacht een redder tot
genezing van de catastrofale breuk zou sturen.
Dit herstel is voltooid in de dood en Opstanding van Jezus Christus.
Het van de Anaphora-gebeden in de Orthodox liturgische praktijk drukt dit prachtig uit:
Gij hebt de Profeten tot hem gezonden en wondere daden verricht door Uw Heiligen, die in elk geslacht opnieuw uw welbehagen vonden.
Gij hebt tot ons gesproken door de mond van Uw dienaren, de Profeten, Die ons
de komende verlossing voorspelden
“.
Uit: Goddelijke Liturgie van Basilius de Grote

In Adam en Eva zijn wij deelgenoot geworden aan de erfzonde, hoewel
het begrip van de term erfzonde in de Orthodoxe Kerk – op sommige cruciale punten –
verschilt van de interpretatie van de westerse kerken.
De Orthodoxe Kerk leert niet dat wij automatisch de schuld van Adam beërven.
Integendeel, we delen in de zonde van Adam doordat we in een wereld geboren worden
waar de gevolgen van de zonde de overhand hebben.
Deze gevolgen zijn onder andere de -fysieke, mentale en spirituele- gebrokenheid van ziekte en dood. Onze natuur is geschonden.
Door onze passies, zijn wij onderworpen aan verleidingen, gevoelig voor de zonde en
delen in de dood.

Plezier en Waakzaamheid, 2010 Taiwan CollectieDe unieke nadruk op de erfzonde
in de Orthodoxe Kerk heeft gevolgen voor
Haar onderricht over hoe de dood van Christus de mensheid verlost.
Het bekende vers uit het Evangelie van Johannes bevestigt aan ons de grote liefde van God voor de mensheid door
de komst van Zijn Zoon:
Want zó heeft God de wereld lief gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat  een ieder, die in Hem gelooft, niet verloren ga, maar eeuwig leven zal hebben“.
John.3: 16
Christus’ vrijwillige offer aan het Kruis was niet om Gods wraak tevreden te stellen,
de gedachte aan het verlangen om iemand  te straffen voor de zonde;
[als een “plaatsvervangende verzoening” zoals sommige westerse theologen het formuleren]. Integendeel, de dood van Christus aan het Kruis stelt Christus in staat de dood teniet te doen,
zoals blijkt uit het feit dat Hij de mens voor eens en altijd uit de dood heeft opgewekt.

Door de verbroken relatie van Adam met God is het kwaad in de wereld gekomen en
vormde hiermee de kiem van ziekte en dood voor al de volgende generaties.
Christus herstelt, als Degene Die de dood heeft overwonnen, deze relatie door
de dood door Zijn dood te vernietigen.
Hij wordt daardoor de Bemiddelaar tussen de mensheid en de Vader,
de brug over de onoverbrugbare kloof, de Overwinnaar van de dood,
de Verlosser van ziel en lichaam.
Christus was de enige mens die de Wet van Mozes niet verbrak:
Want wij hebben geen hogepriester, die niet kan meevoelen met onze zwakheden,
maar een, die in alle dingen op gelijke wijze [als wij mensen] is verzocht geweest, doch
zonder te zondigen
“.
Hebr.4: 15
Christus gehoorzaamheid tot gerechtigheid vernietigt de dood [straf] die Adam in zijn
ongehoorzaamheid ten deel viel en Christus’ vrijwillige offerdood maakt
Zijn opstanding uit de dood mogelijk.

In de brief van de Apostel Paulus aan de Romeinen staat een overzicht
van het Orthodox besef over ziekte en de dood en geeft aan
hoe er genezing in de wereld tot stand komt:
Wij weten immers, dat onze oude mens mede-gekruisigd is, opdat
aan het lichaam van de zonde haar kracht ontnomen zou worden en
wij niet langer slaven van de zonde zouden zijn; want
wie gestorven is, is rechtens vrij van de zonde.
Indien wij dan met Christus gestorven zijn, geloven wij, dat
wij ook met Hem zullen leven, daar wij weten, dat
Christus, nu Hij uit de doden is opgewekt, niet meer sterft:
de dood voert geen heerschappij meer over hem.
Want wat zijn dood betreft, is Hij voor de zonde eens voor altijd gestorven
wat zijn leven betreft, leeft Hij voor God
“.
Rom.6: 6-10
We zijn tot het leven in Christus gekomen door de doopWe zijn tot
het leven in Christus gekomen door de doop; de onderdompeling in de wateren stelt een persoon in staat in de dood van Christus te worden gedoopt [opgenomen te worden] en te worden opgevoed in
de gelijkenis van Zijn Opstanding [zie Rom.6: 1-10].
De doop is de eerste stap tot het herstel van lichaam en ziel,
een terugkeer uit het gevolgen van de ongehoorzaamheid die Adam en Eva hebben ondervonden, teneinde de gemeenschap met God op je te nemen.
De belofte van God is dat deze reis zal kunnen eindigen in Zijn Koninkrijk, maar
dit vooruitzicht [dit zalig einde] is geenszins gegarandeerd maar
onderhevig aan beproevingen en welslagen in de strijd.
Ons geloof in God dient te worden aangetoond, dat is, gehard worden in het vuur van de verdrukking, zoals de Apostel Petrus ons bijbrengt en wordt niet gevonden als strijd ontbreekt.
Johannes de Theoloog vatte het samen in het laatste boek van de Schrift:
Wie een oor heeft, die hore, wat de Geest tot de gemeenten zegt.
Wie overwint, hem zal Ik geven te eten van de boom des levens, die
in het midden van het Paradijs van God staat
“.
Openb.2: 7
De mensen, die horen en gehoorzamen zijn de mensen, die
op de laatste dag de belofte van het eeuwige leven zullen ontvangen.

Hartstochten: de neigingen tot zonde
Na de val, werd de mensheid bijna onlosmakelijk verbonden slechts egocentrische [op zichzelf gerichte] keuzes te maken, daartoe aangezet door de hartstochten [de lusten] in plaats van keuzes te maken op basis van de hoogste vorm van medemenselijkheid, liefde [agape].
De heilige Isaac van Syrië vertelt ons:  “Toegeven aan het vlees
veroorzaakt in ons beschamend driften en onbetamelijke fantasieën
“.
De hartstochten komen voort uit het hart van de persoon.
Jezus leert het ons Zelf:
Want van binnenuit, uit het hart der mensen, komen de kwade overleggingen,
ontucht, diefstal, moord, echtbreuk, hebzucht, boosheid, list,
onmatigheid, een boos oog, godslastering, overmoed en domheid.
Al die slechte dingen komen van binnen uit naar buiten en
maken de mens onrein“.
Marc.7: 21-23
Paulus schrijft ons:
Want toen wij in het vlees waren, werkten de zondige hartstochten, die door
de wet geprikkeld worden, in onze leden, om voor de dood vrucht te dragen;
maar thans zijn wij van de wet ontslagen, dood voor haar, die ons gevangen hield, zodat
wij dienen in de nieuwe staat van de Geest en niet in de oude staat van de letter
“.
Rom. 7: 5,6
Het werk van de hartstocht kan zich voltrekken bij zowel degenen die één leven vormen met Christus en die met Hem een de huwelijksverbintenis zijn aangegaan.
In beide gevallen passies leiden ze tot een keuze van zelfgenoegzaamheid tegenover
de redelijke verbintenis, waarmee men zich heeft bekleed.
De heilige Maximos de Belijder vertelt ons:
Zelf-liefde is een hartstochtelijk, hersenloze liefde voor het eigen lichaam.
Het tegenovergestelde is liefde en zelfbeheersing.
Een mens welke door eigenliefde wordt beheerst wordt door alle passies overheerst
“.
Philokalie

Hartstocht kan individuen vatbaar maken voor de tweespalt tussen God en de mensheid.
Paulus waarschuwt ons hiervoor:
Het dient u duidelijk te zijn, wat de werken van het vlees zijn:
ontucht, onreinheid, losbandigheid, afgoderij, toverij, veten,
twist, afgunst, uitbarstingen van toorn, zelfzucht, tweedracht,
partijschappen, nijd, dronkenschap, brasserijen en dergelijke,
waarvoor ik u waarschuw, zoals
ik u gewaarschuwd heb, dat wie dergelijke dingen bedrijven,
het Koninkrijk Gods niet zullen beërven
“.
Gal.5: 19-21
De Kerkvaders schrijven deze toe aan de demon die door middel van welke hartstocht dan ook nooit vermoeid zaal raken de eenheid tussen God en de mensheid te verbreken.

Tobias en Sarah bidden, terwijl de aartssengel Raphaël de demon van de lust aan banden legtEen voorbeeld van hoe dit werkt kan
ons onderkenning bijbrengen.
De demon van lust, zo laten de kerkvaders ons weten, kan ons gehele leven toe-eigenen.
De huidige, moderne samenleving
faciliteert deze ziekte. Seks wordt overal verspreid voor ieder wat wils:
kunst, mode, muziek, nieuws, pornografie [met name internet] en bij het aanprijzen van de aankoop tot bijna elk product, van auto’s tot computers.
De seculiere [reclame-]wereld laat overduidelijk lichaamsdelen zien,
met name de genitale gebieden.
De Kerkvaders waren duizend jaar geleden al op de hoogte van dergelijke verlokkingen, dus er is niets nieuws onder de zon, waaruit blijkt hoe de mensheid er aan verslaafd is.
De heilige Isaac de Syriër schreef:
Hartstocht wordt veroorzaakt door hetzij directe beelden of door sensaties die het geheugen met beelden belasten, die in eerste instantie niet door hartstochtelijke bewegingen of gedachten worden ingegeven, maar die in latere instantie de geestesgesteldheid oproept“.
Een manier voor de trouwe volgelingen van Christus om met deze passies om te gaan,
zo vervolgt de H. Isaac de Syriër:
“. . . . . Hun gedachten dienen zich aan niets te hechten;
zij dienen alleen op hun eigen ziel gericht te zijn
“.
Men dient altijd en overal een keuze te maken
tussen Christus en de demon.
Heilige Paulus vroeg zich daarom af:
Wie zal ons scheiden van de liefde van Christus?
Verdrukking of benauwdheid of vervolging of honger,
of naaktheid, of gevaar, of het zwaard?
Zoals geschreven staat:
Om Uwentwil worden wij de ganse dag gedood, wij zijn gerekend als slachtschapen.
Maar in dit alles zijn wij meer dan overwinnaars door Hem, die ons heeft liefgehad.
Want ik ben verzekerd, dat noch dood noch leven, noch engelen noch machten,
noch heden noch toekomst, noch krachten,
noch hoogte noch diepte, noch enig ander schepsel
ons zal kunnen scheiden van de liefde Gods,
welke is in Christus Jezus, onze Heer
“.
Rom.8: 35-39

De veeleisendheid van iemands Hartstochten
Waakzaamheid en onderscheidingsvermogen zijn de belangrijkste deugden die
dienen te worden toegeëigend door degenen die door Christus’ inwoning in hen
de macht van de passies trachten te overwinnen.
Ilias de Presbyter vertelt ons:
De demons voeren tegen onze zielen
in de eerste plaats oorlog door middel van onze gedachten
“.
Philokalia
Het zou zo moeten zijn dat Orthodoxe Christenen een “spirituele woestijn” voor zichzelf dienen te benoemen om hen te verwijderen uit de “verleidingen” van de wereld, die alom om ons heen in het moderne leven aangeboden wordt.
Geestelijke dood treedt op wanneer deze hang naar de wereld het eigen ik tot middelpunt maakt.

De H. Maximos de Belijder leerde dit ook: “Het egoïsme en de slimheid van de mensen, vervreemden hen van elkaar en het verdraait de wet en deze hebben onze enige menselijke natuur in vele fragmenten verdeeld”. Hoeveel te meer zijn de woorden van de H. Maximos van toepassing op die van ons in onze zoektocht naar vereniging met God en geldt dit tevens voor de hele mensheid!

Onderlinge verdeeldheid is een gevolg van de zonde
Zonde staat gemeenschap, de communio in de weg, hetgeen wel de gespletenheid [of verscheurdheid] wordt genoemd.
De heilige Johannes Chrysostomos zegt: “De Kerk leidt je tot het berouw voor je zonden en wist ze uit, want daar bevindt zich de Geneesheer [niet de strenge rechter], de Enige Die je na onderzocht te hebben, vergeving van zonden verleent“.
Als de Kerk een “hospitaal” is, dan bestaat Haar rol daarin om de breuk tussen God en de medemens te genezen. Zonde verbreekt het gericht zijn op God en Zijn Wil en wordt daarom beschouwd een ziekte of gebrek zijn. Genezing brengt ons weer terug in de oorspronkelijke staat.

Goddelijke Liturgie [16th cnt].We weten dat deze genezing tot stand komt tijdens het ontvangen van de heilige Mysteriën van de Heilige Doop, de Biecht, de Ziekenzalving en door het ontvangen van het Heilig Lichaam en Bloed van Christus tijdens de Goddelijke Liturgie.
Tijdens de Goddelijke Liturgie van Johannes Chrysostomos, worden we herinnerd aan alles wat God voor ons deed:
hoe Hij ons vlees op Zich heeft genomen, Zijn Kruis, het Graf en de Opstanding.
Het doel is om ons met Hem te verzoenen:
Gij hebt ons uit het niets tot het zijn gebracht, en nadat wij gevallen waren,
hebt Gij ons doen opstaan. Gij hebt onophoudelijk alles gedaan om
ons in de Hemel te leiden en ons Uw komend Koninkrijk te schenken
“.
Wij dienen er telkens aan herinnerd te worden dat
toen Christus ons de Eucharistie openbaarde, Hij tot ons zei;
Neem eet: dit is Mijn Lichaam, dat voor u gebroken wordt tot vergeving van zonden” en “Drinkt allen hieruit: dit is Mijn Bloed van het Nieuw Verbond, dat voor u en voor velen vergoten wordt, tot vergeving van zonden“.

De mens was ongehoorzaam aan de waarachtige God, Zijn Schepper,
door het bedrog van de slang en de in hem wonende zonde bracht hem de dood.
Daarop werd de mens in Gods rechtvaardigheid verdreven vanuit het Paradijs naar deze wereld, zodat hij moest keren tot het stof waaruit hij genomen was.
God heeft Zich niet geheel en al afgewend van Zijn schepsel en is het werk van Zijn Handen niet vergeten.
In Zijn innige Barmhartigheid heeft God voor de mens de Verlossing van de Wedergeboorte ingesteld, die zou geschieden door de tweede persoon van de Drie-eenheid, het Woord, Christus.
Christus is op aarde verschenen om te leven en God heeft door Hem tot ons gesproken en heeft ons door het water van de Doop gereinigd en geheiligd door de Heilige Geest.
ResurrectionHij heeft Zichzelf gegeven als losprijs voor de dood, waaraan wij allen verkocht waren door de zonde.
Door Zijn Kruisdood is Hij afgedaald in de hades en doordat Hij het heelal met Zichzelf vervulde heeft hij de smarten van de dood ontbonden.
Hij is opgestaan op de derde dag en heeft zo de weg gebaand voor alle vlees tot de Opstanding uit de dood; het was immers niet mogelijk dat de Oorsprong van het Leven onder de Macht zou komen van het verderf.
Op deze wijze werd de Eersteling van de ontslapenen ook de Eerstgeborenen uit de doden, opdat Hij van allen en in alles de Eerste zou zijn.

Orthodoxie & het leven in de Geest der Waarheid

H. Johannes de Theoloog, de geliefde volgeling van ChristusGeliefden, als
ons hart ons niet veroordeelt,
hebben wij vrijmoedigheid tegenover God en 
ontvangen wij van Hem al wat wij bidden, daar wij Zijn Geboden bewaren en
doen wat welgevallig is voor
Zijn aangezicht.
En dit is Zijn gebod: dat
wij geloven in de Naam van zijn Zoon Jezus
                                                                                    Christus en elkander liefhebben,                                                                                                           gelijk Hij ons geboden heeft.
En wie Zijn geboden bewaart, blijft in Hem en Hij in hem.
En hieraan onderkennen wij, dat Hij in ons blijft:
aan de Geest, die Hij ons gegeven heeft.
Geliefden, vertrouwt niet iedere geest, maar beproeft de geesten,
of zij uit God zijn; want vele valse profeten zijn in de wereld uitgegaan.
Hieraan onderkent gij de Geest Gods:
iedere geest, die belijdt, dat Jezus Christus in het vlees gekomen is, is uit God; en
iedere geest, die Jezus niet belijdt, is niet uit God.
En dit is de geest van de antichrist, waarvan gij gehoord hebt, dat
hij komen zal, en hij is nu reeds in de wereld.
Gij zijt uit God, kinderkens, en gij hebt hen overwonnen; want
Hij, die in u is, is meerder dan die in de wereld is.
Zij zijn uit de wereld; daarom spreken zij uit de wereld en hoort de wereld naar hen.
Wij zijn uit God; wie God kent, hoort naar ons;
wie uit God niet is, hoort naar ons niet.
Hieraan onderkennen wij de Geest der Waarheid en de geest der dwaling.
Geliefden, laten wij elkander liefhebben, want de liefde is uit God; en
een ieder, die liefheeft, is uit God geboren en kent God.
Wie niet liefheeft, kent God niet, want God is Liefde.
H. Johannes de Theoloog
Hierin is de Liefde Gods jegens ons geopenbaard,
dat 
God zijn eniggeboren Zoon gezonden heeft
in de wereld, opdat 
wij zouden leven door Hem.
Hierin is de Liefde, niet dat wij God liefgehad hebben, maar dat Hij ons heeft liefgehad en
Zijn Zoon gezonden heeft als 
een verzoening
voor onze zonden.
Geliefden, indien God ons zo heeft liefgehad,
behoren ook wij elkander lief te hebben“.
1John.3: 21-4: 11

De wetenschap heeft voor ons een grote hoeveelheid gegevens over de rol van het milieu in onze gezondheid, groei en overleving, beschikbaar gesteld.
Daaruit kunnen wij opmaken dat wij mensen ons tegelijkertijd binnen
een aantal onderling samenhangende “milieus” ophouden.
Hoewel de kerkvaders niet hun toevlucht zochten in de wetenschappelijke terminologie,
zijn ze zich voortdurend bewust geweest van het bestaan van meerdere milieus, veelal
aangeduid als koninkrijk, invloed-sfeer, de eeuwigheid of tijdperk.
Een voorbeeld van zo’n koninkrijk is die van de geest,
een dimensie waar veel mensen vandaag de dag nauwelijks bij stilstaan.
Als gelovigen in Christus zijn we gezegend met de erkenning van deze spirituele dimensie.
We kunnen zelfs zover gaan gelovigen als mensen te omschrijven die
een levend bewustzijn van het geestelijk bestaan binnen het leven van de Kerk bezitten.
Geholpen door Gods genade, de H. Geest, Die we waarnemen.
In iedere omgeving herkennen we, dankzij Gods Genade, de aanwezigheid en activiteit van Gods Hemels koninkrijk, het belangrijkste domein welke het gehele menselijk leven omvat.

Laatste oordeel - 'allen, die zonder wet gezondigd hebben, zullen ook zonder wet verloren gaan'Deze levensinstelling met een bewustzijn van dit Koninkrijk stelt ons in staat om,
met de apostel Johannes te verklaren:
Wij zijn van God” [1John.4: 6].
Wij begrijpen John’s “Wij“, omdat
dit niet alleen de apostelen aanduid,
maar voor iedereen geldt die de strijd met het verval aangaat en zijn ingeslagen weg                                                                                voortzet om met hen in gemeenschap te blijven.
Als christenen, streven wij ernaar om hiermee in harmonie te blijven voortleven en
voortdurend gevoed te worden door de Apostolische gemeenschap van de Kerk,
want dit “verkrijgen van de H. Geest” omvat
de uiteindelijke opdracht en hoop in ons leven [Seraphim van Sarov].
Onze Heer Jezus Christus leerde ons namelijk Zelf dat
God is geest en wie Hem aanbidden,
dienen Hem te aanbidden
in geest en in waarheid
“.
John.4: 24

De massa wordt rijp gemaakt om straks als een soort gehypnotiseerde kudde achter de verlokkingen van de antichrist en de valse profeet aan te gaan.In deze brief, herinnert
de apostel Johannes ons eraan dat er
vele geesten bestaan [1John.4: 1]:
de “Geest van God” [vs. 2]; de geest van de waarheid en de geest der dwaling [vs. 6], en
de “geest van de antichrist” [vs. 3].

Er zijn maar zeer weinig mensen in deze wereld, die
ons op de hoogte houden van deze dingen!
Dag in dag uit worden wij in de verleiding gebracht
– de leer van de voorvaders te verloochenen
en een ‘moderne'[?] visie te ontwikkelen.
Alleen omdat wij uit God zijn worden we in staat gesteld om de dramatische tegenstelling van de wereld en de Geest der Waarheid te overbruggen en inzicht te verkrijgen
in die geest der dwaling!

Het Koninkrijk der Hemelen is gelijk aan. Een koning, die voor zijn zoon. Een bruiloft aanrichtte [Math.22,1]De heilige Johannes de Theoloog
bracht zijn gehele leven door in het volledige bewustzijn van het spirituele Koninkrijk.
Hij wist dat het Woord van God,
Jezus Christus, mens is geworden,
Die “is gekomen in het vlees” [1John.4: 2].
Hij zag de Heer met zijn eigen ogen,
hij raakte het Woord des levens met zijn handen aan,
heeft Hem met zijn eigen oren gehoord en verstaan [1John.4: 1].

Hij zag ook de aanwezigheid van de valse geesten, die van de leugen, die
om hem heen zwermden in de wereld – geesten die niet van God afkomstig zijn, maar
het rijk van de dwalingen verkondigen.
Deze geesten bevorderen o.a. de opkomst van een etherisch [vluchtig] Evangelie
welke de realiteit dat Christus “in het vlees is gekomen” ontkent [1John.4: 2].

Val het je op dat het werkwoord “is gekomen” de tegenwoordige tijd aangeeft.
Na om onzentwil vlees geworden is, betekent dat, de Heer Jezus Christus nog steeds in het vlees aanwezig is, voor altijd verbonden met onze [mede-]menselijkheid.
Hij is een van ons, zelfs hier en nu.
Jezus Christus is gekomen in het vlees” in dat van jou en
van mij en in de eeuwen der eeuwen!
De mens is geschapen naar Zijn Beeld en Gelijkenis en
dat valt door geen enkele Christelijk prediker te ontkennen.
De mensheid, in wie God de geest van het leven heeft ingeblazen,
is hier en nu innig verenigd met God, want God heeft het vlees van de mens
permanent op Zich genomen.
Ons fysieke bestaan is verenigd met Gods eigen wezen.
Als we mediteren over onze fysieke bestaan,
gaan we inzien welk een grote maagdelijkheid en eer God ons heeft geschonken
– een ongelooflijke eerbiedwaardigheid [het ambt van priesterschap van de gelovige]!

Alsof het aannemen van ons vlees niet genoeg is geweest, herinnert de apostel ons eraan
dat Christus “ons van Zijn Geest gegeven” heeft [1John.4: 13].
En Hij vroeg hun ''Maar gij, Wie zegt gij Dat Ik ben'' [Marc.8, 29]De Heilige Geest,
Die in ons woont en Die we binnen de Kerk
de Geest, Die vuur en Liefde zijt; het genezend effect noemen, waardoor wij weten
dat we in Christus [ver]blijven, en
Hij in ons
“[1John.4: 13].
Jezus Christus heeft ons Zijn Goddelijkheid in Jordanië geopenbaard toen Hij gedoopt werd.
Hij komt tot ons in
het begunstigde water van onze eigen Doop, en
in het Mysterie van de Heilige Communie.
Hij droeg Zelf ons vlees tot aan het Kruis en
heeft de dood vernietigd.
Hoe weten we dit?
Het is de Geest die getuigt, omdat de Geest de Waarheid is en
Het zijn er drie, Die getuigen in de Hemel:
de Vader, het Woord, en de Heilige Geest;
en deze drie zijn één
“.
1John.5: 6

Eeuwig zijnde, Heerser, Heer,
Die de mens geformeerd heeft naar Uw Icoon en Gelijkenis.
Gij hebt in hem de aanleg voor het eeuwig leven neergelegd.
Ook toen de mens in zonde gevallen was, hebt Gij hem niet versmaad, maar
door de Menswording van Uw Christus hebt Gij aan de wereld Verlossing gebracht
“.
uit: gebed over de katechumeen

3e zondag als voorbereiding op de grote vasten – de wederkomst des Heren, bekend als de zondag van de vleesonthouding.

Jezus Christus, de rechtvaardige rechterHet aanstaand lot van de mens:
enige aanhalingen uit de schrift:

  • Wanneer dan de Zoon des mensen komt in Zijn Heerlijkheid en al de engelen met Hem, dan
    zal Hij plaats nemen op de troon van Zijn Heerlijkheid.
    En al de volken zullen voor Hem verzameld worden en Hij zal ze van elkander scheiden,
    zoals een herder de schapen scheidt van de bokken en
    Hij zal de schapen zetten aan zijn rechterhand en de bokken aan zijn linkerhand.
    Dan zal de Koning tot hen, die aan zijn rechterhand zijn, zeggen:
    Komt, gij gezegenden van Mijn Vader, beërft het Koninkrijk, dat u bereid is van de grondlegging van de wereld af.
    Want Ik heb honger geleden en gij hebt Mij te eten gegeven.
    Ik heb dorst geleden en gij hebt Mij te drinken gegeven,
    Ik ben een vreemdeling geweest en gij hebt Mij gehuisvest,
    naakt en gij hebt Mij gekleed, ziek en gij hebt Mij bezocht;
    Ik ben in de gevangenis geweest en gij zijt tot Mij gekomen.
    Dan zullen de rechtvaardigen Hem antwoorden, zeggende:
    Heer, wanneer hebben wij U hongerig gezien en hebben wij U gevoed,
    of dorstig en hebben wij U te drinken gegeven?
    Wanneer hebben wij U als vreemdeling gezien en hebben U gehuisvest,
    of naakt, en hebben U gekleed?
    Wanneer hebben wij U ziek of in de gevangenis gezien en zijn tot U gekomen?
    En de Koning zal hun antwoorden en zeggen:
    Voorwaar, Ik zeg u, in zoverre gij dit aan een van deze mijn minste broeders hebt gedaan, hebt gij het Mij gedaan.
    Dan zal Hij ook tot hen, die aan zijn linkerhand zijn, zeggen:
    Gaat weg van Mij, gij vervloekten, naar het eeuwige vuur, dat
    voor de duivel en zijn engelen bereid is.
    Want Ik heb honger geleden en gij hebt Mij niet te eten gegeven,
    Ik heb dorst geleden en gij hebt Mij niet te drinken gegeven;
    Ik ben een vreemdeling geweest en gij hebt Mij niet gehuisvest, naakt en gij hebt Mij niet gekleed, ziek en in de gevangenis en gij hebt Mij niet bezocht.
    Dan zullen ook zij Hem antwoorden en zeggen:
    Heer, wanneer hebben wij U hongerig gezien, of dorstig, of
    als vreemdeling, of naakt of ziek, of in de gevangenis en
    hebben wij U niet gediend?
    Dan zal Hij hun antwoorden en zeggen:
    Voorwaar, Ik zeg u, in zoverre gij dit aan een van deze minsten niet gedaan hebt,
    hebt gij het ook aan Mij niet gedaan.
    En dezen zullen heengaan naar de eeuwige straf, maar
    de rechtvaardigen naar het eeuwige leven
    “.
    Matth.25: 31-46

Vs. 31-33.
Christus geboorte in het vlees, kersticoon [detail]
Aangezien Christus bij zijn eerste verblijf op aarde niet als een wereldheerser met pracht en praal tot ons is gekomen, maar in alle eenvoud en nederigheid, formuleert Mattheüs Zijn wederkomst als dat
Hij zal wederkomen in al Zijn heerlijkheid.
Eerst zal Hij de heiligen, die de beproevingen hebben doorstaan van
de zondaars afzonderen en hen aan Zijn rechterhand doen plaats nemen om hen                                                                                             toe te spreken.
Op grond van hun zachtheid noemt Hij de heiligen schapen en omdat zij voor ons vrucht hebben gedragen en ons nuttige dingen hebben opgeleverd.
Net als schapen hebben zij wol verstrekt, die goddelijk is en geestelijke bescherming biedt en schapenmelk welke in ons onderhoud voorziet.
De bokken zijn de zondaars, want zij begaven zich langs de afgrond en zijn daardoor onhandelbaar en vruchteloos.

Vs. 34-40.
Ga en doet gij evenzo, icoon van de barmhartige samaritaan
Dan zal de Koning tot hen,
aan zijn rechterhand zijn:
Komt, gij gezegenden mijns Vaders,
beërft het bereid is van de grondlegging
der wereld,
want ik had honger en gij hebt me gevoed: Ik ben dorstig geweest, en gij hebt mij te drinken gegeven:
ik was een vreemdeling, en gij hebt mij in uw huis opgenomen: naakt en gij hebt mij gekleed, ziek en gij hebt Mij bezocht: ik was in de gevangenis, en gij zijt tot mij gekomen.
Dan zullen de rechtvaardigen Hem antwoorden, zeggende:
Heer, wanneer hebben wij U hongerig gezien, en gespijzigd? of dorstig en hebben wij U te drinken gegeven?  Wanneer hebben wij U een vreemdeling gezien, en geherbergd? of naakt en gekleed? Wanneer hebben wij U ziek of in de gevangenis, en zijn tot U gekomen? En de Koning zal antwoorden en tot hen zeggen: ‘Voorwaar, Ik zeg u, in zoverre gij dit gedaan hebt aan één van de minste van mijn broeders, hebt gij het aan mij gedaan‘.
Hij zal ons geen eer of straf doen toekomen, totdat Hij ons eerst het oordeel heeft doen ondergaan. Want Hij houdt van de mensheid en heeft ons geleerd om dezelfde dingen te doen en niet te straffen, totdat we een zorgvuldig onderzoek hebben gedaan. Op deze manier zullen degenen die gestraft worden na het vonnis geen reden tot klagen hebben.
Hij noemt de heiligen gezegend als door de Vader aanvaard.
Hij beschouwt hen te Zijn erfgenamen van het Koninkrijk om aan te tonen dat God hen tot deelnemers heeft verklaard aan Zijn eigen heerlijkheid als Zijn eigen zonen.
Want Hij heeft niet gezegd, dat ze zullen “ontvangen“, maar zullen beërven, zoals
een mens het landgoed van zijn vader zou verkrijgen.
Wat je aan de minste van mijn broeders hebt gedaan betekent datgene wat
je ofwel aan Zijn eigen volgelingen of gewoon aan al die lijdend mensen hebt gedaan.
Want iedere arme sloeber is een broeder van de Heer, zoals Christus ook Zijn leven in armoede heeft doorgebracht.
Let hier ook op Gods rechtvaardigheid, hoe Hij de heiligen toejuicht; en zie hoe zij in de gezindheid van hun geest, ontkennen, wat zij met die gepaste bescheidenheid hebben gedaan; Dat zij Hem hebben verzorgd in die ander.
De Heer aanvaardt immers als voor Zichzelf gedaan al datgene wat voor de armen werd gedaan.

Vs. 41-46.
Zij die zich aan Zijn linkerhand bevindenHij stuurt hen die zich aan Zijn linkerhand bevinden de kant op, die wordt ingenomen door de duivel. Want zoals de demonen zonder mededogen zijn en zich wreed en kwaadwillig tegenover ons gedragen; zo
is het logisch dat degenen zich met hen vereenzelvigd hebben en die zich door hun eigen daden hebben vervloekt, dezelfde straf zullen moeten ondergaan.
Je dient dit zo te bekijken dat God de hel [het verblijven in de afwezigheid van God, hetgeen als een ijskast of als een hels vuur kan worden ervaren] niet voor de mens heeft geschapen, maar door het duivelse te volgen – zonder ik mezelf af van God en ben ik verantwoordelijk voor mijn eigen hellegang.
Huiver, dan, o mens, in alle toonaarden en begrijp hieruit dat deze mensen niet werden gestraft omdat ze als ontuchtplegers, rovers, of daders van elke andere ondeugd bekend worden, maar voor datgene waar het hen ontbrak, de Liefde tot de naaste, waarmee zij het als mens niet goed hebben gedaan.
Sterker nog, als je dit soort dingen nadrukkelijk overweegt, dan is de onderwereldfiguur degene die veel ter beschikking heeft gekregen en niet bereid is er ook maar iets van af te staan, zelfs als hij daarmee niemand enig kwaad doet.
Want wat hij dan ter beschikking heeft gekregen, heeft hij in feite ‘gestolen van hen’, die
in nood zijn en die niets van hem ontvangen hebben.
Wanneer hij zijn bezittingen met hen had gedeeld, zouden zij niet in nood verkeren.
Nu heeft hij deze dingen voor zichzelf opgepot en voor zichzelf gehouden, waardoor zij
in nood zijn geraakt en gebleven.
Dus wie niet vrijgevig is wordt als een rover beschouwd, want hij doet onrecht aan al degenen die hij had kunnen helpen en om deze liefdeloze reden zal hij en al degenen zoals hij in de eeuwige pijn gaan verblijven die nimmer ophoudt; maar de rechtvaardigen zullen het eeuwige leven binnengaan, het Koninkrijk der hemelen beërven.
Net zoals de Heiligen de onophoudelijke Vreugde zullen beërven, zo verkrijgen ook de onrechtvaardige de niet-aflatende straf.
> En dit ondanks de ketterij van Origenes [5e Oecumenisch Concilie, Constantinopel in 553], die verklaarde dat er een einde komt aan de hel en dat zondaars niet voor altijd gestraft zullen worden, maar dat er een tijd zal komen, dat ze door het lijden in de hel
de plaats van de rechtvaardigen zullen verkrijgen, omdat zij dan gezuiverd zouden zijn.
Origenes wordt hier duidelijk weerlegd, want de Heer spreekt zowel over de ‘eeuwige straf’ en dat deze nooit zal eindigen.
Hij vergelijkt daarom de rechtvaardigen met schapen en de zondaars met de bokken, hetgeen een onveranderlijke natuur betreft.
Net zoals een bok nooit een schaap kan worden, kan een niet bekeerde zondaar na zijn aardse bekommernissen en veroordeling alsnog gerechtvaardigd worden.
De buitenste duisternis [zo wordt het in de voorafgaande gelijkenis van de talenten omschreven] is dat wat het verst van Goddelijk Licht verwijderd is en om die reden komt die straf harder aan.
Er is nog een reden waarom dit zou kunnen worden genoemd en dat is dat de zondaar in de duisternis verkeert, zelfs al tijdens dit leven, als hij is afgedwaald van de Zon der gerechtigheid, maar dàn is er nog hoop op bekering aanwezig,
dit betreft nòg niet de buitenste duisternis .
Maar wanneer hij gestorven is, is er een onderzoek ingesteld naar de dingen die hij heeft gedaan, dan wordt de buitenste duisternis vastgesteld en ontvangt deze wanneer het zijn tijd is. Dan er is geen hoop meer op bekering, want hij heeft zich van de goede dingen van God volledige beroofd.
In dit aardse leven geniet hij tot op zekere hoogte nog van de goede dingen van God,
ik bedoel, de tastbare dingen van de schepping en hij gelooft dat hij op de een of andere manier toch als dienaar van God kan worden beschouwd,
zijn lieve luie, zelfzuchtige leventje in Gods huis, dat is deze creatie,
welke door hem door God gegeven was om te voorzien in de eerste levensbehoeften en
niet door zich met z’n rijkdommen op te sluiten, af te zonderen.
Maar bij het oordeel zal hij helemaal van God afgesneden worden en zal niet deelnemen aan alle in de goede dingen die God ons in het vooruitzicht heeft gesteld.
Dit is de duisternis die de buitenste duisternis genoemd wordt in vergelijking tot de duisternis hier op aarde, wat niet tot het uiterste reikt omdat de zondaar nog niet volledig afgesneden van het Licht is afgezonderd.

'Emmaus'Laten wij lezers dan dit gebrek [afwezigheid van] aan medemenselijkheid [de Liefde] afleggen en de praktijk van het geven van aalmoezen beoefenen, zowel de materiële als spirituele, want hiermee voedt je naast Christus ook
al degenen die hongeren naar deze redding.
Wanneer je voedsel en te drinken geeft
aan degenen die hongeren en dorsen naar onderwijs, heb je te eten en te drinken
gegeven aan Christus.
Want binnen de christelijke manier van leven
is Christus het middelpunt en het geloof
in Hem wordt gevoed en verheven
door het onderwijs.
Wanneer je iemand ontmoet die als een vreemde voor het Hemelse vaderland is opgegroeid, dien je in hem de mogelijkheden tot vergoddelijking te zien, waarmee
je hem op dezelfde pelgrimstocht, die jezelf gaat op sleeptouw neemt.
Terwijl je zelf tot de weg naar de hemelen wordt geroepen,
leidt je hem samen met jezelf op de goede weg, opdat
datgene wat je aan anderen verkondigt, niet door jezelf wordt afgewezen.
Als een mens het kleed van onvergankelijkheid heeft afgeworpen, die hij bij zijn doop heeft verkregen, waardoor hij naakt rondloopt, kleed je hem; en
als iemand zwak in het geloof is geworden, zoals Paulus zegt,
dien je hem te helpen; en degene te bezoeken die zich in
de duistere gevangenis van het lichaam heeft opgesloten en
je geeft hem raad, want dat is als een licht op zijn pad.
Op deze manier zijn al de zes soorten Geestelijke liefdeshandelingen uit te voeren,
zowel op lichamelijke als geestelijk wijze, want we bestaan uit zowel ziel en lichaam en
deze Liefdeshandelingen dienen ook op gelijke wijze bewandeld te worden.

H. Theofylaktus van OchridDe heilige Theofylaktus van Ochrid verwijst naar het feit dat
de hemel en de hel, als ultieme lot, niet aan God verweten
dient te worden maar aan het individu zelf
– dus de heilsleer bevat geen vorm van predestinatie.
Want God heeft de mensen lief en leert ons om op dezelfde wijze niets dan goed te doen en  niet te veroordelen/straffen voordat
we een zorgvuldig onderzoek hebben gedaan.
Zo is ook Gods liefdevolle oprechtheid in dit alles te bezien, . . .
want degene die wordt gestraft zal  na het vonnis geen reden tot klagen hebben.

Theofylaktus van Ochrid merkt tevens op dat het vuur waarin
verdoemden worden gezonden voor de duivel als een brand is.
Want zoals demonen geen mededogen hebben en wreed en
kwaadwillig gezind zijn ten opzichte van ons, is het logisch dat zij die met hen optrekken [gelijkgestemd zijn], door hun eigen daden vervloekt en verdienen daarom ook dezelfde straf.
God heeft het vuur niet voor de mens geschapen, noch maakte Hij de hel voor ons,
maar hij creëerde dit voor de duivel; en door de tegenstrever te volgen maak ik mezelf
aansprakelijk wanneer ik de hel verkies.
Opvallend is dat zowel de opgestane mens als de verdoemde verbaasd is om zichzelf
in hun respectieve omstandigheid te bevinden
[Dan zullen de rechtvaardigen antwoorden . . . wanneer hebben wij U….? Dan zullen zij [de verdoemden] ook Hem als antwoord geven en zeggen . . . wanneer hebben wij U….?].

De God-mens beantwoordt zowel de opgestane als de verdoemden door te verwijzen naar
de daden die hun relatie met anderen in de loop van hun leven op aarde heeft gekenmerkt en onthult dat er in de omgang van rechtvaardigheid of zondigheid met anderen,
ze allemaal rechtvaardig of zondig zijn omgegaan met de God-mens,
met Jezus Christus Zelf!
Hier maakt de Verlosser het onderscheid duidelijk tussen dat wat van God afkomstig is en
onze eigen hedendaagse seculiere-hedonistische cultuur,
zoals het is door – onder meer – de Franse atheïst-existentialistische filosoof Jean Paul Sartre, is beschreven als  L’enfer, c’est les autres [“De hel, dat is de andere mensen“].
Niets kon de zinssnede van het Woord van God duidelijker tegenspreken
dan verschrikkelijke constatering van Sartre: namellijk dat voor ons,
“andere mensen” letterlijk de middelen zijn van onze eigen redding!
Dus de evangelische vergelijking, Zoals we op aarde hebben geleefd =
zo zullen we eeuwig leven.

  • Er is een nog een ander evangelie waarin onze Verlosser,
    de God-mens Jezus Christus, over het lot van de gestorvenen spreekt.
    En een broeder zal zijn broeder overleveren ten dode en een vader zijn kind en
    kinderen zullen opstaan tegen hun ouders en hen ter dood brengen.
    En gij zult door allen gehaat worden omwille van Mijn Naam.
    Maar wie volhardt tot het einde, die zal behouden worden.
    Wanneer gij dan de gruwel der verwoesting ziet staan, waar hij niet behoort
    – die het leest, geve er acht op –
    laten dan die in Judea zijn, vluchten naar de bergen.
    Wie op het dak is, ga niet naar beneden en ga niet naar binnen om
    iets uit zijn huis mede te nemen en
    wie in het veld is, zal niet terug keren om zijn kleed mee te nemen.
    Wee de zwangeren en de zogenden in die dagen!
    Bidt, dat het niet in de winter zal vallen.
    Want die dagen zullen zulk een verdrukking brengen als
    er niet geweest is van het begin der schepping die
    God geschapen heeft, tot nu toe en ook nooit meer wezen zal.
    En indien de Heer die dagen niet had ingekort, zou geen vlees behouden worden,
    doch ter wille van de uitverkorenen, die Hij heeft uitverkoren, heeft Hij die dagen ingekort.
    Indien dan iemand tot u zegt: Zie, hier is de Christus, zie, Hij is daar, gelooft het niet.
    Want er zullen valse christussen en valse profeten opstaan en
    zij zullen tekenen en wonderen doen om, ware het mogelijk,
    de uitverkorenen te verleiden
    “.
    Marc.13: 12-22

De gelijkenis van de Maagden [coptische icoon]Wees daarom als de wijze maagden alert want je weet niet wanneer de Heer terugkomt.
Of het ‘s-avonds is of middernacht,
wanneer de haan kraait of in de ochtend
Christus zal onverwacht en plotseling terugkomen en Hij dient je niet                                                                                                             in slaap aan te treffen.
Heer, ontferm U“.
Dat is een niet mis te verstane boodschap, een onmiskenbare opdracht
onttrokken uit een helder en duidelijk gedeelte van de H. Schrift.
Laat ik het zo formuleren, bovenstaande is een korte studie van het Oude en Nieuwe Testament. Heb je de profeten doorlopen kom je aan het eind ergens het boek Daniël tegen. Zo krijg je een [be-]grip op de eschatologie, de leer van de terugkeer van Christus
aan het einde van de menselijke geschiedenis.
Elke passage in de Schrift dient intact te worden geratificeerd, omdat
alles in de Blijde Boodschap van één auteur afkomstig is en dat is God,
Die Zichzelf nooit tegenspreekt.
Na al die jaren is dit het fundament van alles welke uiteindelijk leidt naar de wederkomst van Christus, de Alpha en de Omega, aan het begin en aan het eind.
• “Velen zullen in de eindtijd onderzoek doen en
de kennis zal vermeerderen
“.
Daniël 12: 4
De tekenen zijn heel duidelijk, broeder zal opstaan tegen broeder,
de ene leider tegen de ander, is het niet rechtstreeks dan als instemmend met oost of west om er zelf goed garen mee te spinnen.
Die dagen zullen een verdrukking brengen als er nimmer geweest is;
kinderen zeggen tegen de ouders:
Kun jij dat in die kerk nog steeds navolgen,
zelfs in de kerken belijden ze met de mond
– maar in de praktijk zitten ze elkaar in de haren en
jagen elkaar in de gordijnen – mij niet gezien“.
Verdeeldheid heerst alom, maar ‘toch’ dienen we vast te houden aan
datgene wat de enige Waarheid is, Die alles maar danook alles overleeft.

  • Ook in het Evangelie van Lucas wordt de toekomst in
    De ziel van Lazaros in de boesem van Abrahamde gelijkenis van de Heer van de rijke man en
    de arme Lazaros beschreven:
    En er was een rijk man, die gekleed ging in
    purper en fijn linnen en elke dag schitterend feest hield.
    En er was een bedelaar, Lazarus genaamd,
    vol zweren, liggend in zijn voorportaal, die
    verlangde zijn honger te stillen met wat
    van de tafel van de rijke afviel; zelfs
    de honden kwamen hem zijn zweren likken.
    Het geschiedde, dat de arme stierf en
    door de engelen gedragen werd in Abrahams schoot.
    Ook de rijke stierf en hij werd begraven.
    En toen hij in het dodenrijk zijn ogen opsloeg onder de pijnigingen, zag hij Abraham van verre en                                                                                 Lazarus in zijn schoot.
    De rijke man in het dodenrijkEn hij riep en zei: Vader Abraham,
    heb medelijden met mij en zend Lazarus opdat
    hij de top van zijn vinger in water dope en mijn tong koelte brenge, want ik lijd pijn in deze vuurzee.
    Maar Abraham zei: Kind, herinner u, hoe gij
    het goede tijdens uw leven hebt ontvangen en
    insgelijks Lazarus het kwade; nu
    wordt hij hier vertroost en jij lijdt pijn.
    En bij dit alles, er is tussen ons en u een onoverkomelijke kloof, opdat zij, die
    vanhier tot u zouden willen gaan, dit
    niet zouden kunnen, en zij vandaar
    niet aan onze kant zouden kunnen komen.
    Doch hij zei:
    Dan vraag ik u, vader, dat gij hem naar
    het huis van mijn vader zendt, want ik heb vijf broeders.
    Laat hij hen dan ernstig waarschuwen, dat ook zij
    niet in deze plaats der pijniging komen.
    Maar Abraham zei:
    Zij hebben Mozes en de profeten, naar hen moeten zij luisteren.
    Doch hij zei: Neen, vader Abraham, maar
    indien iemand van de doden tot hen komt, zullen zij zich bekeren.
    Doch Abraham zei tot hem:
    Indien zij naar Mozes en de profeten niet luisteren
    zullen zij ook, indien iemand uit de doden opstaat,
    zich niets laten gezeggen
    “.
    Luc.16: 19-31
    De les hier is precies hetzelfde.
    Hij, die onverschillig is voor het lot van de “minste van mijn broeders
    heeft geen plaats in de schoot van Abraham, dat wil zeggen,
    geen plaats in het eeuwige leven te ervaren als een paradijs.
    Er is beslist een grote kloof tussen de eeuwigheid als Paradijs en
    de eeuwigheid als de hel.
    En toen de rijke man, in zijn kwelling, zich zijn levende broers herinnerde vroeg hij Voorvader Abraham om Lazaros terug naar de aarde te sturen, ten einde hen te waarschuwen voor het lot hen te wachten zou staan.
    Maar Abraham weigert dit: want de levende broers van de Rijke man hebben immers de Blijde Boodschap, en deze dienen zij te gehoorzamen en na te volgen.
    De rijke man gaat met Abraham in discussie (!).
    Hij wijst de wijze voorvader er N.B. op (!),
    dat als “iemand van de doden tot hen komt, zullen zij zich bekeren“.
    Maar de heilige Abraham heeft het laatste woord in deze onevenwichtig gesprek (!!!):
    Als ze niet luisteren naar Mozes en de profeten, zullen zij eveneens niet worden overgehaald, door iemand die uit de doden opstond.

In Uw vreedzaam Huis van gebed,
zoeken wij een sterk en verfrissend Geloof.
Wij rusten en bereiden ons vreugdevol voor
op het werk wat ons te wachten staat
“.
uit anglicaans gebedenboek

  • Genezing van de lammeJezus genas de verlamde man, maar de Joden vervolgden Hem omdat Hij dit deed op de sabbat.
    Bij de beantwoording stelt Hij Zich gelijk aan God hetgeen hen nog bozer maakte en op de koop toe werd Hem godslastering verweten.
    Toen vervolgde Hij zijn antwoord
    met een vooruitblik op de Laatste Dagen en
    het Goddelijk Oordeel.
    Voorwaar is een Hebreeuws woord:
    “Zo is het, amen, amen”.
    Wat hij hiermee bedoelt is:
    “Het is waarheid, de Waarheid”.
    Twee maal herhalend, opdat zij
    extra aandacht dienen
    te besteden aan wat ze nu te horen krijgen:
    Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u, wie mijn woord hoort en Hem gelooft, die Mij gezonden heeft, heeft eeuwig leven en komt niet in het oordeel, want hij is overgegaan uit de dood in het leven.
    Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u, de ure komt en is nu, dat de doden naar de stem van de Zoon van God zullen horen, en die haar horen, zullen leven.
    Want gelijk de Vader leven heeft in Zichzelf, heeft Hij ook de Zoon gegeven
    leven te hebben in Zichzelf.
    Het laatste oordeel, kerk van de H. Elias, Brampton-Ontario [Canada]En Hij heeft Hem macht gegeven
    om gericht te houden, omdat
    Hij de Zoon des mensen is.
    Verwondert u hierover niet, want
    de ure komt, dat allen, die in de graven zijn, naar Zijn stem                                                                                                                           zullen horen en zij zullen uitgaan,
    wie het goede gedaan hebben, tot de opstanding ten leven,
    wie het kwade bedreven hebben, tot de opstanding ten oordeel.
    Ik kan van Mijzelf niets doen; gelijk Ik hoor, oordeel
    Ik, en mijn oordeel is rechtvaardig, want
    Ik zoek niet mijn wil, doch de wil van Hem, Die
    Mij gezonden heeft
    “.
    John.5: 24-30
    – “Die Mijn woord hoort!” – , Degenen die Mijn woord horen.
    Wat is zijn ‘woord’ in dit confronterend perspectief?
    Christus openbaart Zich, Hij zegt onomwonden de Zoon van God te zijn.
    “Je dient nu te luisteren naar wat God je persoonlijk te zeggen heeft . . .”, want
    wanneer je in God gelooft, dan geloof je in Hem die God gezonden heeft.

Iedereen die Zijn woord hoort en in God door Hem, door Zijn Woord gelooft:
heeft eeuwig leven en komt niet in het oordeel, want
hij is overgegaan uit de dood in het leven
“.
Geloven in Christus is geloven in God.
En terwijl we geloven in God betekent dit dat we eeuwig leven hebben.
Merk hierbij op dat er gezegd wordt dat we – hier en nu – al overgegaan zijn naar het eeuwige leven. Dit bevestigt het Verbond dat we al met Christus hebben, omdat we voor de wereld gestorven zijn.
Want gij zijt gestorven en uw leven is verborgen met Christus in God“.
Kol.3: 3
Dit tot je te laten doordringen helpt ons de vruchten van de H. Geest
[de zes soorten Geestelijke liefdeshandelingen] te aanvaarden en
de pelgrimstocht van onze roeping te vervolgen.
We zijn met Christus begraven en zullen met Hem opstaan;
Dit is de reden waarom we geen angst behoeven te hebben voor de dood of
dat we onze verlossing verkwanselen.
We zijn onverbrekelijk met Hem in de dood verbonden en leven!
Dit leven is eeuwig, omdat Zijn Leven eeuwig is.

Sta nu eens stil bij de zegeningen en vervloekingen van het Oude Testament.
Een van de vervloekingen is dood, maar de zegen schenkt aan allen het leven.
Toen Christus de Wet vervulde ontving Hij  daardoor
de beloning van al degenen die zich eraan houden.
Het leven is een beloning voor Zijn gehoorzaamheid en
zijn wij  Zijn mede-erfgenamen geworden.
Hoe zal Hij, die zelfs zijn eigen Zoon niet gespaard, maar
voor ons allen overgegeven heeft, ons met Hem ook niet
alle dingen schenken?
“.
Rom.8: 32
Naast bovenstaand onweerlegbaar bewijs aan
de hand van de Blijde Boodschap [de H.Schrift]
betreft dit een voor een voorafbeelding voor de heiligen
– de boodschap is zo helder als glas en is ook ontnuchterend.
Bovendien rijst de vraag naar onze geaardheden in een pluralistische samenleving
[het naast elkaar bestaan van verschillende culturele en sociale (belangen)groepen],
wat zal het lot zijn van degenen die geen lid zijn van het Lichaam van Christus op aarde.
Dan volgt natuurlijk dat leerzame woord van  de Apostel Paulus aan de Naties:
Laatste oordeel - 'allen, die zonder wet gezondigd hebben, zullen ook zonder wet verloren gaan'Want er is geen aanzien
des persoons bij God.
Want allen, die zonder wet gezondigd hebben, zullen ook zonder wet verloren gaan; en allen, die onder de wet gezondigd hebben, zullen door de wet geoordeeld worden; want niet de hoorders der wet zijn rechtvaardig bij God, maar de daders
der wet zullen gerechtvaardigd worden.
Wanneer toch heidenen, die de wet niet hebben, van nature doen wat de wet gebiedt, dan
zijn dezen, ofschoon zonder wet, zichzelf tot wet; immers, zij tonen, dat
het werk der wet in hun harten geschreven is, terwijl hun geweten mede getuigt en hun gedachten elkander onderling aanklagen of ook verontschuldigen,
ten dage, dat God het in de mensen verborgene oordeelt
volgens mijn evangelie, door Christus Jezus
“.
Rom.2: 11-16
De nadruk ligt op wat er wordt gedaan gedurende het hele leven van een mens.
Het lot van de mens is in de handen van Jezus Christus onze God, waar het thuishoort.
Ik vermaan u dan allereerst smekingen, gebeden, voorbeden en dankzeggingen te doen voor alle mensen, voor koningen en alle hooggeplaatsten, opdat
wij een stil en rustig leven mogen leiden in alle godsvrucht en waardigheid.
Dit is goed en aangenaam voor God, onze Heiland, die wil, dat alle mensen
behouden worden en tot erkentenis der waarheid komen
“.
1Tim.2: 1-4

Wij vertrouwen erop dat God best weet hoe hij ieder mens dient te gedenken,
op een wijze die zowel effectief is als respect toont voor de Vrijheid van de mens.
En toch, bidt voor hen, wat ze ook uithalen. Men dient voor hen te bidden.
Goddelijke Liturgie [16th cnt],  Levend Geloof, zowel thuis, in de Kerk als op SchoolDit betreft de essentiële verantwoordelijkheid van de Christenen voor anderen,
het is de enig juiste manier om met deze geteisterde samenleving van vandaag en
alle dagen, die ons nog te wachten staan om te gaan. De rest laten we over aan God.
We weten niet altijd wat God zal doen en ook niet waarom.
We weten wel zeker wat ‘wij‘ dienen te doen, en waarom.
Daarom bidden we in de Goddelijke Liturgie van Johannes Chrysostomos
voor de gelovigen, voor de ongelovigen, voor de Patriarch en Metropoliet,
voor de bisschop, de Koning, de koningin en de leiders van de wereld,
hoe [verkeerd] ze ook handelen.
Het verhoudt zich niet tot het Christelijk handelen
tégen je broeders en naasten [vijanden] te bidden.
Doen we dat niet, dan is het gebed niet tegen hen, maar tegen onszelf gericht,
want we provoceren God door het uitspreken van de Goddeloze woorden:
Laat hem hetzelfde ondergaan als hij anderen doet! “, “Slaat hem!, vergeldt hem!“.
De woorden van u, als volgeling van Christus, dienen altijd en overal
mild en zachtmoedig te zijn.
Uit de mond die op het punt staat zo’n Groot en Heilig Mysterie te ontvangen,
dient niets van verbitterdheid voort te komen.
Want “Lasteraars en oplichters zullen het Koninkrijk Gods niet beërven“.
1Kor.6: 10
Want die vervloekt is schadelijk aan anderen en
schadelijkheid en gebed zijn in strijd met elkaar,
vloeken en bidden liggen mijlenver ver van elkaar verwijderd,
beschuldigingen en gebed bijten elkaar.
Want indien gij de mensen hun overtredingen vergeeft,
zal uw hemelse Vader ook u vergeven;
maar indien gij de mensen niet vergeeft,
zal ook uw Vader uw overtredingen niet vergeven
“.
Matth.6: 14,15
Daarom bidden we in de Goddelijke Liturgie, na het Trisagion:
Laat ons alle aardse zorgen terzijde stellen.
Om te ontvangen de Koning van het Heelal,
onzichtbaar begeleid door Zijn lijfwacht van Engelscharen
“.
God, wees mij zondaar genadig“, zegt de Priester namens ons allen,
want wat hebben wij hier bij deze offergave in te brengen.

De H. Schrift dient niet alleen aangehaald te worden als
normatieve inhoud van ons antwoord op grote [levens-]vragen.
Het dient tevens als criterium te worden gebruikt als norm in ons doen en laten.
Stellen we onze Heer en Schepper dus de verkeerde vraag – dan kan daar
alleen maar een negatief antwoord op volgen.
Ons denken en ons hart dient gericht te zijn op
onze deemoedige, bescheiden positie in dit heelal,
opdat we daarmee verankerd blijven met God.
De functie van Zijn Blijde Boodschap in ons hart
is daarom altijd het uitgangspunt van de Kerkvaders geweest.
Hef uw handen op naar het Heiligdom en zegen onze Heer“.

Orthodoxie & Vasten, de ontmoeting . . . die leidt tot overwinning

Jesus, the Christ - iconVeel mensen vinden het moeilijk om
hun hart voor de volle 100% of
misschien nog wel veel meer aan
de Heer en Heiland over te geven.
Het draait om het kiezen . . .
het is het maken van een keuze . . .
Ben je werkelijk bereid een keuze te maken voor
Christus Jezus, onze Verlosser.
Ben je werkelijk bereid om de keuze te maken
voor de Overwinning?

Wij leven vandaag de dag in een wereld waarin
het maken van keuzes zeker niet noodzakelijk is,
je kunt je zo gemakkelijk laten meevoeren                                                                                          met de massa.
Je kunt zogenaamd de strijd aangaan zonder een werkelijke keuze te maken.
Je kunt op bepaalde punten een neutrale positie innemen om
de mensen om je heen maar niet voor het hoofd te stoten.
Kun jij, en velen samen met je, een strijd aangaan zonder een duidelijke keuze te maken?
Is er nog wel hoop voor degene die de gulden middenweg kiest?
Of dienen wij werkelijk te gaan voor datgene waarin wij geloven?

Aan het begin van deze periode plaats ik deze overdenking
Vasten, de ontmoeting . . .  die leidt tot overwinning
Soms denken wij dat als wij wel kunnen schipperen met het maken van keuzes . . .
we hinken op twee gedachten, twee ideeën . . .
we proberen een compromis te vinden tussen het wel en het niet . . .
Wel of niet de strijd aangaan, geen wapens in te zetten en
de zaak maar op z’n beloop laten, voor de zoete, lieve vrede en de rust . . .
In de H. Schrift komen wij regelmatig tegen dat God
duidelijke keuzes van ons verlangt . . .
of je wilt of niet je dient keuzes te maken.
Mijn hoop en gebed is dan ook, dat
je inzicht krijgt dat je eigen heilige huisje uiteindelijk instort en
dat de Overwinning gloort voor degenen die Christus werkelijk volgen.
Laten wij eens kijken hoe de maatschappij  uit de Schrift met
dit thema van “het maken van keuzes” omging.

Een smeltkroes van culturen en mensen vind je over het algemeen in steden.
Daar komen mensen tezamen . . . Daar wonen de vooraanstaanden
[de belangrijke personen of zij die dit zo bij zichzelf ervaren], daartegenover
de armen van geest, de meesters en hun ondergeschikten.

Hoor, O Israël, De heer is onze God, de Heer is een . . .• Zo was er in de tijd van onze aartsvader Abraham een welbekende stad
Sodom en Gomorra . . .
Zodra je deze twee steden hoort . . .
denk je onmiddellijk aan verdorven steden.
Abram wordt gevraagd met zijn neef Lot
een land te kiezen [Gen.13].
Daar sta je dan . . . het land is te klein om
bij elkaar te blijven . . .
je moet dus afscheid nemen of je wilt of niet, je dient je lot achter je te laten . . .
daar gebeurt het al,  je zult moeten kiezen.
Abraham maakt het Lot gemakkelijk en zegt:  “kies jij maar eerst . . .
ga jij rechts . . . , dan ga ik links, ga jij links . . . , dan ga ik rechts

Gen.13: 9
Lot keek voor zich en zag de weelde van Sodom en Gomorra, rijk aan water, groen . . .
een prachtplek voor de schapen, de runderen en zijn volgelingen.
Lot koos dus zijn lot voor Sodom. Je zou denken dat hij Lot een goede keuze gemaakt had.
Maar “De inwoners van Sodom nu waren zeer slecht en zondig tegenover de HeerGen.13: 13
Lot wist dus waaraan hij begon – hij kende zijn lot.
Terwijl Abraham in het arme Kanaän juist de belofte kreeg
dat een groot volk zou worden gegeven, naast een groot land.

Sodom Gomorra, posterVaak worden wij in dit leven voor de keuze gesteld . . .
Kies je op het eerste gezicht voor een prachtig land dat
een verdorven einde heeft?
met andere woorden kies je voor overvloedig genot omdat het goed oogt, maar
waar je later een onstuimig hart en vetrolletjes van krijgt.
Of kies je voor een werkelijk vruchtbaar doel waar
je het juiste [geestelijk] voedsel mee binnen krijgt voor
nu en in de toekomst.
Lot koos, waar velen van ons
vandaag da dag ook voor kiezen . . .
voor het voor het oog aantrekkelijke, het gemakkelijke,
het simpele en zorgeloze . . .,
maar waar beland je dan wanneer
je kiest voor dit schijnbaar aantrekkelijke . . .
Terwijl Abraham met hulp van de Heer talrijke volken verdreef uit het beloofde land,
werd Lot ondanks veel strijd verbannen uit datzelfde beloofde land.

Hoe vaak maken wij niet problemen mee omdat wij verkeerde keuzes gemaakt hebben.
Wanneer Lot wijs was geweest, dan had hij zich gevoegd in een ander deel van Kanaän.
Maar nadat Abraham hem bevrijdde uit de gevangenschap,
koos Lot toch weer voor het vernietigend Sodom.
Wanneer de Heer je bevrijdt uit de problemen,
nadat je een foutieve keuze hebt gemaakt . . .
keer dan nooit terug tot dezelfde fout,
want in plaats van één duivel,
zul je er een legioen tegenstrevers ontmoeten
“.

Abraham & SarahWe lezen voorlopig niets meer over Lot en Sodom
tot in het tweede deel van hoofdstuk 18 in Genesis
waar wij lezen dat twee van Gods engelen Sara vertellen dat Abraham en zij
een zoon tegemoet konden zien…
Na het ongeloof van Sara vertrokken zij richting Sodom en wij zien dat de Heer aan Abraham bekend maakt wat Hij met Sodom gaat doen.
Daarop zei de Heer:
het geroep over Sodom en Gomorra is voorwaar groot en haar zonde is voorwaar zeer zwaar.
Ik wil nederdalen om te zien of
zij inderdaad gedaan hebben naar het geroep,
dat tot Mij gekomen is, of niet.
Ik wil het weten
“.
                                                               Gen 18: 20

Een afbeelding zegt meer dan duizend woordenHet is goed om te zien hoe God handelt.
Hij is niet kieskeurig met Zijn Oordeel.
Hij is rechtvaardig;
ook al was Sodom nog zo slecht.
Toch laat Abraham de Heer in 1e instantie weten, dat hij, in menselijke termen gesproken, poolshoogte dient te nemen.
Abraham was wel bekend met
de slechte gewoontes van Sodom en
hij deed wat wij waarschijnlijk ook in dezelfde situatie zouden doen;
smeken dat God de rechtvaardigen toch maar zal behouden.

Hoe vaak bidden wij voor anderen?
Hoe vaak pleiten wij bij onze Heer en Heiland of
onze kinderen de kerk zullen bezoeken,
Hoe vaak bidden wij tot onze Vader of Hij
de zwakke, lijdenden, hulpelozen en andere hulpbehoevenden bij zal staan.
Abraham wist dat er oordeel over Sodom uitgesproken zou worden.
Abraham bleef daarom smeken, of die verdorven stad bewaard zou blijven.
Hij probeert het keer op keer.
En elke keer belooft onze liefdevolle Heer en Heiland, dat
als er maar genoeg gelovigen in de stad zouden zijn;
Sodom gespaard zou blijven.

Als je weet dat je verkeerd zit in je persoonlijk leven,
als je dat weet, dan kun je NU vragen om vergeving van zonden.
Wees er onomwonden overtuigd dat Jezus Christus al je fouten zal vergeven,
zodat je niet negatief in het Oordeel zult vallen.
Zelfs voor het moordenaar aan het kruis was er redding mogelijk,
zelfs in de laatste minuten van zijn leven.
Nu, het maakt niet uit wat er allemaal heeft afgespeeld in je leven.
Het maakt niet uit wat je ervan hebt gebrouwen of wat voor fouten je hebt gemaakt.
Jezus Christus van Nazareth kwam naar deze wereld om
een ieder die verdwaald geraakt is in de duisternis van deze wereld,
weer de weg naar het Paradijs te laten vinden,
het Paradijs, het Sion, het eeuwige Jerusalem, het hemels Koninkrijk,
welke Hij op dit moment voor ons aan het voorbereiden is.
Als je nog geen keuze gemaakt hebt.
Maak vandaag dan die keuze, je kunt het,
zeker wanneer we dat met z’n allen doen.

Terug naar Sodom… die verschrikkelijke stad.
Een stad die niet veel verschilt van de wereld van vandaag.
Soms heb je als gelovige het gevoel dat je
helemaal in de steek gelaten wordt in deze zondige wereld.
Toch zie je dat de opvoeding van Lot door Abraham zijn vruchten afgeworpen heeft.
Daarom zegt het boek prediker ook,
Gedenk de Heer in uw jonge jaren, voordat de kwade dagen komen”.
Lot ziet twee verdwaalde vreemdelingen lopen
[dezelfde vreemdelingen die Sara dat wonderbaarlijke bericht gaven van
een kind op haar late leeftijd].
Lot doet wat een goede gewoonte was in de tijd:
Hij laat de vreemdelingen niet op straat slapen of bij de poort van de stad, maar
nodigt ze uit en geeft ze onderdak en te eten
“.

Opeens begint te menigte haar mond te roeren.
Verschrikkelijke taferelen spelen er zich af.
Zo erg dat de engelen besluiten om Lot te vertellen wat
de Heer van plan is met Sodom en Gomorra.
Zo lezen wij
Sodom en GomorraWie hebt gij hier nog meer?
Schoonzoons, of uw zonen, uw dochters, of
wie gij ook in de stad hebt,
voer hen uit deze plaats,
want wij gaan deze plaats verwoesten; want groot is het geroep over haar
voor de Heer;
daarom heeft de Heer ons gezonden om haar te verwoesten.
Toen ging Lot heen en sprak tot zijn schoonzoons, die met zijn dochters zouden trouwen, en zei: Staat op, verlaat deze plaats, want de Heer gaat de stad                                                                                                       verwoesten.
Maar hij was in de ogen van zijn schoonzoons                                                                                 als iemand die gekscheerde
“.
Gen 19: 12-14

Je huis staat in brand. Je wordt wakker, ruikt de rook.
Zul je dan in je eentje het huis uitrennen en de rest achterlaten?
Je zult toch iedereen willen waarschuwen.
Je zult door de donkere rook heen rennen en iedereen willen wakker maken.
Het zou verschrikkelijk zijn als je het huis zou afbranden
terwijl al je geliefden binnen zitten.
Wij zitten in een andere brandende situatie.
De wereld staat in brand.
De Heer geeft ons een boodschap die onze levens en
die een ieder in deze wereld kunnen redden.
Wat doen wij. Worden wij wakker en rennen wij in ons eentje naar buiten.
Of maken wij onze gezinsleden, familieleden, buren, etc, etc wakker?

Lot koos er voor om zijn schoonzonen te waarschuwen.
Maar hij kreeg en velen krijgen dat nog steeds dovemans oren.
Uiteindelijk ging Lot er met zijn gezin vandoor, met alleen zij die luisterden.
Als de Heer je roept om erop uit te gaan, dan kun je niet anders dan met Hem gaan.
We gaan op weg met de Heer, het Kruis en de [weder-]Opstanding tegemoet . . .
Ook al lijkt dit leven verschrikkelijk. Ook al is er duisternis alom.
Uiteindelijk redt de Heer degenen die voor Hem blijven kiezen en
is de eindverwinning, de Opstanding daar.

  • JonahEen andere stad waar
    wij veel van kunnen leren is Nineve
    ten tijde van de profeet Jona.
    Iedereen kent het verhaal wel van
    de opstandige jonge profeet Jona die
    ervoor kiest om niet naar de Heer
    te luisteren en de andere kant op te gaan.
    Uiteindelijk wordt toch het plan van
    de Heer uitgevoerd en loopt Jona op de verdorven stad Nineve af.
    Nineve is eigenlijk geen haar beter dan de stad Sodom en Gomorra.
    Zo spreekt de Heer tegen Jona:
    Maakt u op, ga naar Nineve, de grote stad, en predik tegen haar,
    want haar boosheid is opgestegen voor Mijn Aangezicht
    ”.
    Jona 1: 2

Hoe vaak krijgen wij niet de opdracht van God om naar plaatsen te gaan
om Zijn Boodschap te brengen en gaan de andere kant op?
Vaak denken wij dat wij degenen zijn die het zo goed doen,
goed kunnen praten of mooie gedachten hebben, maar
het is de Heilige Geest, Die ons leidt, Die ons stuurt en
Die ons de woorden ingeeft om te spreken.
Wij zijn slechts instrumenten, handlangers.
Vandaag de dag maken wij geen duidelijk keuzes meer in ons geloofsleven,
we blijven hinkelen, zullen we wel of zullen we niet.
Net als Jona hinken wij op twee gedachten,
Jona ging uiteindelijk toch naar Nineve.
En Jona begon de stad in te gaan, een dagreis, en
hij predikte en zei:
Nog veertig dagen en Nineve wordt ondersteboven gekeerd!
“.
Jona 3: 4
NiniveNet als Sodom, is God rechtvaardig.
God voert niet meteen Zijn oordeel uit en grijpt in, Hij heeft namelijk de tijd.
Net als bij Sodom geeft God een periode respijt. Net als bij Sodom geeft de Heer de gelovige de kans om voor Hem te kiezen:
En de mannen van Nineve geloofden God en riepen een vasten uit en bekleedden zich, van groot tot klein, met rouwgewaden.
Toen het woord de koning van Nineve bereikte, stond hij op van zijn troon,
legde zijn opperkleed af, trok een rouwgewaad aan en zette zich neder in de as.
En men riep uit en zei in Nineve op bevel van de koning en van zijn groten:
Mens en dier, runderen en schapen mogen niets nuttigen, niet grazen en geen water drinken.
Zij moeten gehuld zijn in rouwgewaden, mens en dier, en met kracht tot God roepen en
zich bekeren, een ieder van zijn boze weg, en van het onrecht dat aan hun handen kleeft
“.
Jona 3: 5-8

de goede moordenaar zag Jezus en geloofde terstond in HemVaak hebben we het idee dat wat wij verkondigen en wat wij ook doen,
geen enkel resultaat heeft.
Maar er zijn mensen
die luisteren naar het Woord des Heren.
Denk nog maar eens aan
die moordenaar aan het Kruis.
Eentje geloofde Jezus niet… hij had kans… maar ontkende… de ander zag Jezus en                                                                                               geloofde terstond in Hem!
God zag het berouw van het volk van Nineve . . . ,
hoe zij zich bekeerden van hun boze weg.
Toen berouwde het God dat Hij had gedreigd hen kwaad te zullen aandoen,
en Hij deed het niet
“.
Jona 3: 10

Het lijkt alsof ons werk op de akker van onze ziel geen zin heeft, geen hoop biedt,
geen resultaat met zich meebrengt.
Maar weest ervan overtuigd dat wij naast Lazaros velen in het Paradijs
zullen ontmoeten die zullen zeggen:
Door de Liefde van God ben ik tot geloof gekomen.
Door het Woord van God wat ons van kindsbeen af is overgeleverd, ben ik gered.
Door elkaar te bezoeken in gevangenis en ziekenhuis,
door interesse en medeleven met de ander,
ervaar je de Heilige Geest die jou persoonlijk motiveert
om de ander op te zoeken
“.
stone stairesSoms zien wij niet direct
het resultaat van ons doen en laten.
Soms zullen wij nooit
het resultaat op deze aardbol meer ervaren.
Maar weest ervan overtuigd:
Uiteindelijk zullen velen kiezen voor
Jezus Christus, de Zoon van God en
is er ook voor hen de Overwinning,
de Opstanding.
God wil ons die Overwinning schenken;
de Heer is er immers voor hen die
Hem willen volgen.
Voor Zijn troon van Genade zal Hij spreken en
zal Hij al de fouten voor de zonden beoordelen die je begaan hebt.
Alles wat je bent en bezit . . . behoort immers alleen Hem toe.
Daarom kan ik niet zeggen dat ik mezelf kan rechtvaardigen.
Daarom is Zijn kelk gevuld met Zijn kostbaar Lichaam en kostbaar Bloed
en mogen wij hier – zo we ons er op voorbereiden – tijdens de Goddelijke Liturgie aan deelnemen, terwijl we het niet eens verdienen.
Want ten opzichte van Zijn reddende Genade kunnen wij onmogelijk iets terugdoen.
Wanneer dit leven voorbij is . . . , dan zal Hij ons thuisbrengen.
Wij delen de grootste Liefde die de wereld ooit gekend heeft.
We zingen met blijdschap iedere dag van ons leven:
Gods NameV:De Naam des Heren
zij geloofd in de eeuwen der eeuwen
“.
De Naam des Heren
zij geloofd in de eeuwen der eeuwen
“.
De Naam des Heren
zij geloofd in de eeuwen der eeuwen
“.
P: “Wij hebben, Christus God,
met de mogelijkheden
die wij in ons hadden
het Mysterie van Uw Heilseconomie volbracht en beëindigd. Wij hebben de gedachtenis gevierd van Uw Dood, en de voorafbeelding aanschouwd van Uw Opstanding. Wij zijn vervuld met Uw oneindige Leven, en mochten Uw onvergankelijke vreugde genieten.
Maak ons ook waardig ook deze te ontvangen in de komende eeuwigheid.
Door de Genade van Uw beginloze Vader, en van Uw heilige goede en levendmakende Geest; nu en altijd en in de eeuwen der eeuwen.
Amen”.
Slotgebeden Liturgie van Johannes Chrysostomos.

Alpha Omega PXLaten wij tot slot
de woorden van Christus ter harte nemen:
Ik ben de Alfa en de Omega,
het Begin en het Einde.
Ik zal de dorstige om niet van
het water des Levens geven uit de bron.
Wie overwint, zal deze dingen
beërven en Ik zal hem een God zijn en
hij zal Mij een zoon zijn
“.
Openb.21: 7

Psalmen op basis van Waarheid samengesteld – Psalm 2

??????????????????????????????????????????????????????????????Het is wel even schrikken als midden in
ons bestaan de goddelijke spotlach uit de hemel losbarst en als een rollende donderslag nog een tijdje blijft na rommelen.
Daarop waren Witte Huis noch Kremlin,
het Elysée noch het Haagse torentje ook
maar één seconde voorbereid;
eh . . . , hierin was niet voorzien.
De goddelijke lach is er niet minder
gul en dus veelzeggend om.
Integendeel, want God richt zich tot en tegen de machtigen van de aarde.

Waarom woeden de heidenen?
Waarom zinnen de volken op ijdelheid?
In opstand zijn de koningen der aarde;
de vorsten zijn samengeschoold.
Zij zijn in opstand tegen de Heer,
en tegen Zijn gezalfde[n].
Zij zeggen: Laat ons hun boeien verbreken,
laat ons hun juk van ons afwerpen.
Maar die in de hemelen wonen lacht hen uit:
de Heer bespot hen.
Dan spreekt Hij tot hen in Zijn toorn,
in Zijn gramschap brengt Hij hen in verwarring.
Doch ik ben door Hem als koning gesteld,
over Sion, Zijn heilige berg.
Om de bevelen des Heren
bekend te maken en te verkondigen.
De Heer toch zei tot mij: Gij zijt Mijn zoon;
heden heb Ik u verwekt.
Vraag Mij, dan geef Ik u volkeren tot erfdeel;
de einden van de aarde tot uw bezit.
Gij zult hen weiden met ijzeren staf,
Hen stukslaan als aardewerk.
Nu dan, koningen, wees wijs: wordt onderricht, gij allen die de aarde oordeelt.
Dient de Heer in vreze,
juicht Hem toe met ontzag.
Aanvaardt onderricht, opdat de Heer niet vertoornd wordt en
jullie verloren gaat van de gerechte weg,
wanneer straks Zijn toorn ontbrandt.
gelukzalig zijn allen,
die op Hem hebben vertrouwd
“.
Psalm 2,
vert. klooster ROC Den Haag

de zoon [david] op de troonWe leven in een merkwaardige tijd,
de mens doet zich tegoed met hetgeen hij ontmoet.
Maar is het goed voor de wereld en de maatschappij wat zij ontmoeten?
Wij fungeren als luchtbellen, kunnen nauwelijks ademhalen, door de laag korsten van kunstmatige
geformeerde ismen [afgeleid van het Gr. –ισμός], welke ons jaar in jaar uit steeds verder belasten.
Deze tonen ons slechts een glimp van het goddelijke licht en zuiveren een fractie van de lucht om de gemodificeerde massa nog enigszins
tegemoet te komen.

Lach zo veel als je wilt ,
schepselen in jullie in beton-en-ijzer en in glas-en-lak gegoten paleizen van onze tijd.
” ‘Eet, drink, en laten we vrolijk zijn’, zoals van ouds” is de moderne uitdrukking,
‘Rook [wat dan ook], laat je glas vullen en wees grappig / De kroeg en de uitgaanscentra vormen de pasvorm en de juiste woning voor je goddeloos bestaan

Ja, we leven in merkwaardige tijden.
Kinderen krijgen voorgeschoteld dat er geen toekomst zit in de kunst en
wordt geen gelegenheid geboden hun eigen creativiteit te ontwikkelen,
zich al dan niet in spirituele zaken te verdiepen, dat
doen ze maar als ze zelf oud [en wijs?] genoeg zijn.
Wel krijgen ze te horen dat er geen toekomst zit in dat soort zaken en dat
zij zich dienen te spiegelen aan succes in politiek en bedrijfsleven.
Maar bijna de helft van de studenten die afstuderen vindt geen werk; want
er is gewoon geen werk voor de richtingen waarin zij afstuderen.
Creativiteit wordt buitengesloten en omgaan met je gevoelens al in een vroeg stadium gedood. Er is geen ruimte meer om buiten te spelen, dus vergapen ze zich maar op irreële virtuele voorstellingen [tv, lap-top, telefoon of tablet].
Er is geen tolerantie meer, iedereen heeft overal zijn commentaar klaar en ouderen zijn bij het minst of geringste kwaad op jonge mensen, degenen die ze zelf verpest hebben.
Het is onvoorstelbaar – een complete generatie staat altijd en overal in contact met elkaar – maar weet niet hoe ze werkelijk dient te communiceren; iedereen liegt on-line of het de gewoonste zaak van de wereld is.
Is het dan niet verwonderlijk dat ze met hun 25e nog niet weten – wat voor toekomst zij voor zichzelf op zouden kunnen bouwen?

Het mantra van de tegenstrever ‘ IK HEB’ viert hoogtij – daar komt al het negatieve vandaan; dat je met wijsheid en compassie kunt leven, wordt in dit bestaan ter zijde geschoven.
De veelkleurige wijsheid van onze God en het profetisch perspectief, welke als ontdekkend en vernieuwend voor de persoonlijkheid zelf kan worden beschouwd, krijgt totaal geen aandacht, om over de eschatologische verwachting en de Bijbelse jaarfeesten maar niet te spreken.

Ondanks dat behaagt het Christus om Zijn Volk vrij te kopen en te ondersteunen.
Hij doet dat op een zodanige wijze dat het een eenheid vormt met Zijn eigen Levenswerk en Hij maakt daarmee kenbaar dat de lof alleen aan Hem toebehoort.
Hiermee maakt Hij Zijn vijanden in verwarring wanneer ze Zijn Getuigenissen niet onderhouden.
Voor een buitenstaander lijkt de tegenstand tegen het Christelijk Geloof op te bloeien;
het Geloof wordt bedreigd en verwacht wordt dat het z’n tijd heeft gehad.
De tegenstand vertrouwt erop dat het verzet kan scoren, Maar hun
verzet brengt altijd verwarring en schande teweeg .
God verwart niet alleen hun plannen, maar maakt hen tevens tot speelbal om Zijn
intenties te bewerkstelligen.
Zo gebeurde het toen Hij Mozes naar Israël zond om hen uit Egypte te bevrijden.
Omdat de Farao niet voldeed aan Gods [via Mozes] bevel, werden de ongemakken voor Egypte ondraaglijk. En dit overkwam Egypte ondanks het feit dat de Farao Israël een zwaarder regime van slavernij oplegde.  De farao werd door een opeenvolging van ernstige oordelen berispt en verhardde  zelf des te meer en was vastbesloten om de Israëlieten zoveel hij kon in Egypte vast te houden.

Doortocht in de Rode ZeeMaar hij kon hen nog geen dag of uur
vast te houden, daar God dit reeds lang
vóór die tijd aan Abraham
bekend had gemaakt.
Gods beloften waren, naast een talrijk nageslacht, ook een eigen land, waarin
zij allerlei zegeningen zouden verkrijgen.
Daarna werden de Egyptenaren verslagen, waarbij de Farao en
zijn legers in de Rode Zee omkwamen.
Hierbij werd de Naam van de God van Israël steeds meer bekend en alom openbaar.
Dit zou niet mogelijk zijn geweest wanneer de farao het volk van Israël
zonder aarzeling en oponthoud had laten gaan.

Op dezelfde wijze verliet Christus met Hemelvaart de aarde,
Zijn volgelingen werden als schapen zonder herder beschouwd.
De wereld spande samen om Gods belangen te onderdrukken en
de herinnering aan Zijn volk weg te poetsen.
Maar de methoden waar zij gebruik van maakten werkten tegen hun eigen bedenksels in.
Zij, die door de vervolging, de dood van Martelaren navolgden, werden uiteen gejaagd, doch
predikten het Woord waar ze ook gingen.
De Blijde Boodschap verspreidde Zich daarop van plaats tot plaats en
het aantal volgelingen nam dagelijks toe.
Nu de Joodse leiders en de overpriesters deze woorden hoorden,
waren zij hierover in verlegenheid gebracht en
vreesden wat daarvan komen zou
“.
Hand.5: 24
Stuttgarter Psalter - Cod.bibl.fol.23, Fol.In bepaalde gebeurtenissen kwam
de Heer hoogstpersoonlijk tussenbeide en toonde Zijn Macht door te tonen dat
het hart en leven van Zijn tegenstanders volledig in Zijn handen waren.
De hooghartige Herodes werd plotseling geslagen door een onzichtbare hand en
stierf aan een walgelijke en dodelijke ziekte                                                                                       [Hand.12: 23]
Hij viel, verslonden door wormen; maar het succes van het Evangelie, die
hij had verondersteld te weerstaan, sterk toegenomen en te verspreiden.
De woedende ijver van Saulus van Tarsus [Hand. 9] tegen de waarheid, werd
een andere manier het zwijgen opgelegd.
Jezus, die hij onwetend vervolgd, verscheen hem in de weg naar Damascus,
toen hij dreiging en moord tegen de discipelen verspreidde.
Zijn woede werd ontwapend en maakte hem tot een pronkstuk van Zijn Genade
Paulus werd een oprecht en succesvolle prediker van het Geloof dat hij getracht had te vernietigen.

Het Verbond met de Joden werd overgedragen aan de heidenen, waar de oppositie niet minder vruchteloos bleek te zijn.
Hoewel de heidenen regelmatig beïnvloed werden en er prat op gingen de Christelijke leer te hebben onderdrukt, werd de Blijde Boodschap, in weerwil van hun pogingen om het te voorkomen, toch  uitgedragen.
De slechtste en de beste van de Romeinse keizers bleken zowel ambitieus als kansloos, in hun pogingen om het werk van God in de kiem te smoren.
Uiteindelijk verkreeg de Christelijke religie, in de regeerperiode van Constantijn, het fiat en de bescherming van het keizerlijke gezag.
Het bleek echter al snel dat de geloofsovertuiging welke vanuit het Nieuwe Testament werd verkondigd weinig voordeel van deze revolutie verkreeg.
Hoewel de verering van heidense afgoden geleidelijk afnam en in diskrediet werd gebracht,
waren de mensen voor het overgrote gedeelte slechts in naam veranderd.
De wereld lag nog steeds in het boze [1John.5: 19] en het ware Christendom was nog steeds onderhevig aan vervolging.
Wanneer de naam ‘Christian’ niet langer als hatelijke en verachtelijk werd beschouwd, werden er al snel nieuwe namen bedacht om de ware dienaren Gods te stigmatiseren.
De kerkelijk leiders werden geleidelijk aan in de adellijke stand verheven totdat de verborgenheid der ongerechtigheid alom regeerde in de Godshuizen.
De vervolgingen van het pontificaat zijn ongeëvenaard en overtroffen die van het heidendom.
Zaccheus, God heeft mij hier geplaatst met een doelEn zij, die de christenen metterdaad ondersteunden, werden beperkt in hun mogelijkheden, zoals
de vroegere elite gedwongen werden op de bergen en
in de woestijnen te dwalen en zich te verbergen in
de spelonken en grotten van de aarde [Hebr.11: 38].
Toch bleef er ondanks alle tegenstand nog een restant over ter de verkiezing van de Genade, die niet kon worden gedwongen het merkteken van het beest te dragen.
En dat terwijl onder vervolgers, die alleen het lichaam maar kunnen doden, de strijdende Kerk leek te verzwakken, nam het aantal deelnemers aan de triomferende Kerk toe.

Uiterlijk, werd de Kerk van Christus vaak vernederd, maar telkenmale werd het onverwacht nieuw leven ingeblazen. De zon brak weer van achter een donkere wolk door en het licht van het Evangelie werd wijd en zijd verspreid, zoals in het begin in dagen van de Apostelen.
In welke vorm dan ook zal het Christendom worden beleden en beschermd en
de kracht ervan worden ontkend en bestreden.
En tot op de dag van vandaag is dit na te gaan door
de ervaring dat allen, die in Christus Jezus godvruchtig willen leven op
de een of andere manier vervolgd zullen blijven worden [2Tim.3: 12].

Door Abraham heeft God ons de belangrijkheid van het Geloof geopenbaard,
alsmede de verstrekkende gevolgen van het Geloof.
Uw vader Abraham heeft zich erop verheugd
Christus’ 
dag te zien en hij heeft die gezien en zich verblijd“.
John.8: 56
Dit wordt ook door Paulus bevestigd:
En de Schrift, die tevoren zag, dat
God de heidenen uit geloof rechtvaardigt,
heeft tevoren aan Abraham het evangelie verkondigd:
In u zullen alle volken gezegend worden.
Zij, die uit het geloof zijn,
worden dus gezegend tezamen
met de gelovige Abraham“.
Gal.3: 8,9

Orthodoxie & de uiteindelijke beoordeling

Laatste oordeel -icoon detail, de wederkomst van onze Heer en Verlosser“Nu is buiten alle tegenspraak,
dat het mindere door het meerdere
wordt gezegend.”
Hebr. 7: 7
De Heer Jezus Christus heeft
Zijn volgelingen zorgvuldig [bij-]gesproken over  het einde der tijden, wanneer
ons het Laatste Oordeel te wachten staat.
Hij deed dit uit Liefde, omdat ook hij als grootste pedagoog bekend is met
het gegeven dat angst tegenover de liefde staat.
Op die dag zullen de gelovigen deze woorden te horen:
Komt, gij gezegenden van mijn Vader,
beërft het Koninkrijk, dat u bereid is van
de grondlegging van de wereld af“.
Matth.25: 34
niet van deze wereldRechtschapen dienaren van de Meester
– die dienen te worden beschouwd als “mindere“, omdat
we de volmaaktheid alleen door Zijn genade verkrijgen –
zullen dan de ultieme zegen van Christus verkrijgen,
van hun leraar, die “beter” is – voorzeker, de beste.

Bij die andere gelegenheid,
wanneer de Moeder Gods en Joseph het kind Jezus naar de tempel brachten
om Hem aan de Heer te presenteren” [Luc.2: 22],
zien we dat de mindere eveneens gezegend werd door de betere.
H Simeon in de tempel met Christus in zijn armenSimeon neemt het kind in zijn armen en
erkent dat hij hier de vleesgeworden redding van het menselijk ras aanschouwt.
Nu laat Gij, Heer, uw dienstknecht gaan in vrede, naar uw woord,
want mijn ogen hebben uw heil gezien, dat Gij bereid hebt voor het aangezicht van alle volken:
Licht tot verlichting van de heidenen en
heerlijkheid voor uw volk Israël“.
Luc.2: 29-32

De apostel Paulus bevestigt dat God de Vader
Zijn ultieme zegen heeft gegeven aan Zijn volk door
de Zoon, Die Hij gesteld heeft tot erfgenaam van alle dingen,
door wie Hij ook de wereld geschapen heeft“.
Hebr.1: 2
De verschijning van de Zoon van God zet het Oude Verbond om in een splinternieuw
– en een beter Verbond.

O.T.- altaar voor het brandofferOvereenkomstig het oorspronkelijke verbond, werden de verschillende offers van Gods volk naar de tempel gebracht om
gezegend te worden door middel van de zegening van de Levitische priesters.
Zoals koning Salomon dit laat zien bij de inwijding van de Tempel [2Kron.6: 1-7,10],
een verscheidenheid aan zegeningen werden, met dankoffers aan God, geofferd,
opdat de Heer in de aardse behoeften van de mensen zou blijven voorzien [2Kron.6: 29-30].
Zoenoffers werden gebracht, opdat God vergeving zou kunnen schenken [2Kron.6: 22-23]. “Wend U dan tot het gebed van uw knecht en tot zijn smeking, Heer, mijn God en
hoor naar het geroep en het gebed, dat uw knecht voor uw aangezicht bidt”
.
2Kron.6: 18-19
De daad van aanbidding werd onder het Oude Verbond bij het woord gevoegd  en
werd altijd verbeeld door de verschijning van de ultieme Hogepriester, die de ultieme zegen uitsprak. Inderdaad, de mensheid blijft zonder ophouden alle goede dingen van God ontvangen:
voedsel, kleding, onderdak, alles wat we maar nodig hebben.

Onze God heeft ons uit alle volkeren  geroepen, tot
instelling van een nieuw tijdperk teneinde in
de christelijke bedehuizen over de hele wereld
namens de mensheid te danken.
Act of Canonical CommunionOnze lof en dank voor Gods aardse goede dingen zijn ingebed in het veel grotere offer aan God door Christus, Die Zijn eigen offerande, voor eens en altijd heeft gepresenteerd
in naam van allen, en voor allen
[uit de Anafora of Canon,
welke na de zang van het driemaal Heilig door de priester luid en duidelijk uitgesproken wordt].

We vragen God bovendien vergeving en genezing, omdat  we immers allemaal zondaars zijn. Daartoe biedt onze Grote Hogepriester Christus
Zijn Lichaam en Bloed door de eucharistie aan,
Opdat zij voor hen die dit ontvangen, worden tot reiniging van hun ziel,
tot vergeving van zonden,
tot gemeenschap met Uw Heilige Geest,
tot volheid van het Koninkrijk der hemelen,
tot vrijmoedigheid tegenover U,
maar niet tot veroordeling
“.

Russian Orthodox Wall Cross1Russian Orthodox Wall Cross2 BackDatgene wat gezocht werd in de offers van het Levitische priesterschap
is nu tot in perfectie vervuld in Christus, onze Hogepriester.
Hij, Die voor altijd leeft om voor ons te pleiten“.
Hebr.7: 25
Net zoals Simeon de ultieme zegen omarmde toen hij het Goddelijk Kind in zijn armen hield,
kunnen wij nu zeggen:
Mijn ogen hebben Uw Heil aanschouwd“.
Luc.2: 30

Mogen we op die dag Gods volmaakte zegen te horen krijgen welke
wordt uitgesproken door Zijn Zoon,
wanneer Hij de ultieme zegen
voor Zijn eigen kind uitspreekt [Hebr.7: 11]!
Mogen wij Hem nu via de Eucharistie ontvangen met
vrijmoedigheid tegenover God en
niet “tot een oordeel” en eraan herinnerd worden dat
“Christus in ons midden is!”
“Hij is en zal zijn!”

Opdat onze menslievende God
deze Gaven mogen aanvaarden op Zijn heilig, hemels, onstoffelijk Altaar
tot een welriekende geur; en
ons daarvoor Zijn Goddelijke Genade en
de Gave van Zijn Heilige Geest moge schenken;
laat ons de Heer bidden
“.

Uit: de Goddelijke Liturgie van de heilige Johannes Chrysostomos