Orthodoxie & valse Geloofsverkondiging

Petrus stelt de 12 Apostelen voorOok onder zullen u valse leraren komen, die
verderfelijke ketterijen zullen doen binnensluipen,
zelfs de Heerser, die hen gekocht heeft, verloochenend en een schielijk verderf over zichzelf brengend“.
2Petr.2: 1

In deze tweede brief uit apostel Petrus zijn ernstige zorgen over “valse leraren“, met inbegrip van “degenen die wandelen naar het vlees” [2Petr.2:10],
de “slaven van corruptie“[2Petr.2:19], “de spotters“[2Petr.3: 3], en “onkundige en onstandvastige lieden, die tot hun eigen verderf het woord verdraaien, evenals trouwens de overige schriften“. 2Petr.3:16

Door Gods voorzienigheid, spelen deze afwijkende leraren, die agressief  valse ideeën verspreiden, een wezenlijke rol bij de verlichting van ons Orthodoxe Geloof.
H.Nicolaas, bisschop van Myra [in het huidige Turkije] slaat Arius tijdens het Concilie van NiceaDe pijnlijke doornen van verkeerde leerstellingen zetten de kerkvaders, door Gods genade, aan de
juiste leer te formuleren en daardoor te handhaven.
Als gevolg hiervan, is het Orthodoxe Christendom
tot de dag van vandaag na eeuwen van strijd tegen
de leugen standvastig gebleven.
Constantijn de Grote omringt door de vaders van het Concilie van Nicaea

De Kerk handhaaft Haar integriteit met
de woorden, die door de heilige profeten tevoren gesproken [voorzegd] waren, en houdt vast aan de geboden . . . door de Heer en Heiland aan de apostelen gegeven“.
2Petr.3: 2

We dienen altijd op deze voortdurende strijd tegen de zonde en fouten alert te zijn, omdat
God zelfs de engelen die gezondigd hadden, niet gespaard heeft” [2Petr.3: 4).
Integendeel, Hij “toont terughoudendheid tegenover de onrechtvaardigen tot de straf op de dag des oordeels [2Petr.2: 9].

De slang bovenop Abrahams hoofd, is de volledige Ouroboros, een oud symbool beeltenis van een slang of een draak die zijn eigen staart opeetIn zaken van ketterij staat inderdaad onze eigen redding op het spel, want de gemeenschappelijke menselijke noemer van de zonde wordt door elke valse leer geteisterd en vervult de ketters met dodelijke trots.
Uit de 2000-jaar ketterij geschiedenis blijkt duidelijk dat arrogant geloof in onze eigen ideeën ons steevast tracht te onttrekken en te overmeesteren uit de omgeving van
de zo “Genadevolle Waarheidsgetrouwe Leer van Onze Heer“.
John.1: 17-18

Volgens de apostel Petrus, is de basis van de “eigen uitleg” van de Schrift te vinden in de “wil van de mens”[2Petr.1: 20-21].
Dergelijke interpretaties vormen de grondslag van elke ketterse leer.
Bijvoorbeeld weigerde, in het begin van de 4e eeuw, Arius, een ingetogen priester en bekwaam predikant, ondanks bevel van zijn bisschop, de fouten van zijn leer toe te geven. Constantijn de Grote en het Concilie van Nicea verbranden ariaanse boekenIn plaats daarvan bleef hij bij zijn slim gevonden verklaring over de aard van de Heer Jezus en verkondigde dat Jezus Christus een speciaal schepsel zou zijn geweest, maar beslist niet volledig God.
Toen Arius en zijn volgelingen deze beweringen bleven volhouden en ze schaamteloos bleven belijden“, schreef de patriarch Alexander, dat “zij de Kerk werden uitgezet samen met de bijna honderd bisschoppen van Egypte en Libië, en werden zij zelf met hun volgelingen vervloekt“.
Arius bleef echter onbuigzaam.
Het beroemde 1e Oecumenische Concilie te Nicea werd in 325 bijeen geroepen om zijn valse leer te verwerpen.

Laten wij goede nota van hoe de geschiedenis zowel de zaak tegen Arius bevestigt en
een illustratie vormt van datgene wat de apostel Petrus hier te berde brengt.
De kern van deze ketterij is de ontkenning van de aard en de essentie van onze Heer Jezus [2Petr.2: 1]. De heilige Athanasios, die de verspreiding van de Ariaanse ketterij observeerde , merkt op dat “de kerkvaders. . . werden gedwongen om de betekenis van het woord ‘van God’ duidelijker te omschrijven. Als gevolg daarvan omschreven ze dat ‘uit het wezen van God . . . ‘ alle andere hoedanigheden als wezens zouden worden erkend en het Woord alleen voortkomt uit de Vader“.

Wanneer we kijken naar de werkzaamheden van de plaatselijke synodes bisschoppen voorafgaand aan het Eerste Oecumenische Concilie [en die van de daaropvolgende Concilies), dan ontdekken we dat het Arianisme’s vooraf werd ontwikkeld door privileges, status en politiek voordeel,
hetgeen eveneens plaats had bij de marginale aantrekkingskracht van de ketterij zelf.
Petrus’ zorgen werden dus bevestigd:
Door hebzucht zullen zij u met misleidende woorden als koopwaar behandelen“.
2Petr.2: 3
Hebzucht en de hang naar macht en positie
volgen van nature de voetsporen en
de arrogante van de eigen wil en trots.
We dienen daarom attent te zijn voor dit soort valkuilen!

Boven alles zijt Gij verheerlijkt, Christus onze God,
Die onze vaders op aarde als sterren bevestigd hebt,
Door hen hebt Gij ons tot het ware geloof gebracht
“.
Tropaar van de zondag van de Heilige Vaders van het 1e Oecumenische Concilie

Orthodoxie & kennis van onze Heer Jezus Christus

Christus Pantocrator4De Goddelijke kracht van Christus
heeft ons immers met alles, wat
tot leven en godsvrucht strekt, begiftigd door de kennis van Hem, Die
ons geroepen heeft door Zijn Heerlijkheid en Macht; door Deze zijn wij met kostbare en zeer grote beloften begiftigd, opdat
jullie daardoor deel zouden hebben aan
de Goddelijke natuur,
ontkomen aan het verderf, dat door de begeerte in de wereld heerst.
Maar schraagt om deze reden met betoon van alle ijver door uw geloof de deugd, door
de deugd de kennis, door de kennis de zelfbeheersing, door de zelfbeheersing de volharding, door de volharding de godsvrucht,
door de godsvrucht de broederliefde en door de broederliefde de liefde [jegens allen].
Want als deze dingen bij u aanwezig zijn en overvloedig worden,
laten zij u niet zonder werk of vrucht voor de kennis van onze Heer Jezus Christus“.
2Petr.1: 3-8

De Goddelijke kracht van Christus heeft ons immers met alles, wat
tot leven en godsvrucht strekt, begiftigd door de kennis van Hem, Die
ons geroepen heeft door Zijn Heerlijkheid en Macht. . . .
Dit is de “vertrouwde uitdrukking” over het leven in Christus welke voorkomt
in de geschriften van de vaders H. Cabasilas en H. Johannes van Kronstadt.
[boek, ''My life in Christ'', reprint]Johannes van Kronstadt [vader John Iliytch Sergieff] leert ons buitengewoon praktische dingen over het leven in Christus en deze vormen  “de rode draad” in het leven van de mens die  verwikkeld is in een geestelijke strijd, met de bedoeling daarin vooruitgang te boeken [boek, “My life in Christ”, reprint ISBN-13: 978-0548561171  ISBN-10: 0548561176].
De H. Cabasilas bemoedigt ons eveneens in de strijd om Gods genade, opdat wij hierdoor onze redding hopen te verkrijgen [The Life in Christ Paperback – March 1, 1997].

De Apostel Petrus schetst ons bovenstaand zeven mogelijkheden om het leven in Christus te verkrijgen:
1.]. bemind Geloof, verkregen kennis van God in samenspraak met de Heilige Drie-eenheid;
2.]. deelname aan de Goddelijke Natuur door
te ontsnappen aan de corruptie van de wereld en
3.]. het reinigen en voorkomen van oude zonden in samenwerking met onze Heiland.

Wanneer ons geloof in God zwak is of onder vuur ligt, zouden we er goed aan doen om
de door deze Apostel aangegeven heldere uiteenzetting van Geloof voor ogen te houden.
Ons Geloof komt namelijk allereerst niet van onszelf, door middel van onze eigen inspanningen, maar vindt het fundament als een gave, een geschenk van God [vs.1].
Onze gerichtheid op de Heer Jezus Christus en Zijn leer, de Kerk, de Heilige Schrift en
de heiligen ontwaken in ons wanneer de Heilige Geest onze harten en zielen modificeert [herschept].

Om in krachtermen te spreken, er zijn geen gebalde vuisten nodig om onze overtuigingen te verdiepen, noch hebben we geweldige inspanningen nodig om onze steeds innerlijke twijfels te overwinnen, ook zijn ambitieuze ascetische veranderingen niet noodzakelijk.
Niets van deze uiterlijke inspanningen zullen ons een dierbaar Geloof
kunnen versterken, tenzij God Zelf het bevordert [vs. 1].
Geloof is, net als het leven zelf en de lucht die we inademen, een gave Gods.
Laat ons, met alles wat in ons is, dit kostbare geschenk door voortdurend gebed afsmeken!

Het leven in Christus is een relatie, die wij zelf met God aangaan.
We hebben de neiging om te denken dat we andere mensen kennen, door
hen fysieke te benaderen, maar veel wat we van anderen te weten komen,
komt via de geest en het hart tot ons.
We weten dat God in de eerste plaats via het hart tot ons spreekt,
via onze geest dienen we hem te vereren, want  “God is geest en wie Hem aanbidden,
dienen Hem in geest en in waarheid te aanbidden
“.
John.4: 24

orthodox, die in de kerk een kaars aansteektDe Heer geeft een onuitputtelijke mogelijkheden en middelen om Hem te leren kennen: de opgang tot Zijn bedehuis en het lezen van de H. Schrift, Die de Waarheid openbaart, het ontvangen van
het Heilige Mysterie, met name de heilige communie, het vereren van iconen en de samenspraak met de andere leden van Zijn Lichaam, vooral degenen die Hem goed kennen. Door middel van
deze communicatiemiddelen vinden we
Genade en Vrede welke ons veelvuldig door de kennis van God wordt geopenbaard“.
2Petr.1: 2

De aantrekkingskracht tot onze Heer Jezus Christus wordt gebracht door de Heilige Geest, Die Christus’ oproep doet weerklinken [vs. 3]:
Komt allen tot Mij. . . . Neemt Mijn juk op u en leert van Mij. . . en
gij zult rust vindt voor uw ziel
“.
Matth.11: 28-29
Het leven in Christus begint met een wenken van de Heilige Drie-eenheid, als reactie op ons eigen verlangend hart. Op het moment dat we ons leven met Christus beginnen te delen, nemen we deel aan Gods Goddelijke natuur [2Petr.1: 4].
Hij benadrukt ons, door te zeggen, dat Christus Zichzelf in ons versterkt en verandering in ons teweeg brengt wanneer we naar Hem luisteren.
Door ons met Christus te bekleden, ons met Hem te verbinden verdedigt Hij ons tegen “het verderf, dat door de begeerte in de wereld heerst” [vs.4]. Christus biedt weerstand tegen de haat, de leugens en vreemde gedragingen die ons bedreigen!
Deze kwalen zijn onophoudelijk actief in deze wereld, maar wanneer we leven in Christus dan  aanvaarden we de deelname aan een ander rijk, immers “in dit alles zijn wij meer dan overwinnaars door Hem, die ons heeft liefgehad” en Zijn Liefde onafgebroken over ons uitstort.
Rom.8: 37
De schoonheid van het leven in Christus bewerkstelligt, dat
wij “gereinigd worden van [onze] oude zonden“.
2Petr.1: 9
Steeds verder zal de smet van deze wereld afnemen en worden wij door onze keuze om
in en met Christus, onze God genezen.
Orthodox gebedssnoerIndien wij onze zonden belijden, is
Hij getrouw en rechtvaardig, om 
ons de zonden te vergeven en ons te reinigen van alle ongerechtigheid“.
1John.1: 9
Het leven in Christus is onze eigen vrije keuze, maar dit wordt pas mogelijk door ons antwoord op de samenwerking die door Hem wordt ingezet [2Petr.1: 10].
Niet gij hebt Mij, maar Ik heb u uitgekozen
John.15: 16
En wat is ons antwoord hierop?
Heer, Jezus Christus, Zoon van God,
ontferm U over ons, zondaars
“.

Aldus voor Hem bewaard in Uw heiliging,
zal ik mij altijd Uw Geboden herinneren en in het vervolg niet meer voor mijzelf leven, Ontmeoting met de Heer in de Heilige Communiemaar voor U, onze Heer en Weldoener . . .

” . . . Want Gij zijt waarlijk Degene naar Wie wij verlangen en de onuitsprekelijke Vreugde van hem die U liefhebben:
Christus onze God;
Die de gehele Schepping viert in
de eeuwen der eeuwen. Amen
.”
Gebed na het ontvangen van de Communie,
na afloop van de Goddelijke Liturgie.

We worden door Hem bewaard in Zijn heiliging, verkrijgen het bezit van diezelfde aard.
Op dezelfde manier kwam Christus op aarde en nam net als wij een fysiek lichaam aan,
om ons een weg uit de duisternis naar het Licht te wijzen
Wij op onze beurt dienen naar hetzelfde te streven als Hij, streven om geestelijk als God te zijn. Wanneer we proberen te zijn als Hij, komen we tot het besef dat
we eigenlijk een weerspiegeling van Hem worden.
Want Zijn Glorie is als een helder Licht dat ons zal kleden.
In plaats dat we ons inzetten om de glorie van God in ons leven toe te passen,
worden we als Christus en bekleden ons met Gods heerlijkheid.
Als een spiegel reflecteren we niet alleen de fysieke, maar ook
Zijn goddelijke natuur terug naar de wereld.
Wanneer we spirituele wezens worden en ons bekleden met Gods heerlijkheid en deze
in de wereld weergeven, waarom dienen we dan te sterven?
Wij weerspiegelen tot eer van God Gods heerlijkheid in de wereld,
we worden daarmee dood voor de zonde, maar leven door Christus Jezus

Jacob's ladderDe dood is niet een vloek door God het is een gave.
De dood is een geschenk om ons te redden van corruptie, om te ontkomen aan het verderf, dat door de begeerte in de wereld heerst.
Wanneer wij toegeven aan de misleiding van de gevallen engel en ons laten misleiden door te zondigen en keren we ons niet af van de zonde;
wanneer we blijven zondigen worden we als
een doffe spiegel en zijn niet langer in staat om
de wereld Gods heerlijkheid te verkondigen.
God in Zijn ultieme wijsheid gaf ons de gave
de zonde en daardoor de dood te overwinnen,
die ons door het verderf vernietigt.
De Apostel Petrus maakt dit ons in zijn brief duidelijk:

Want ook Christus is eenmaal om de zonden gestorven als rechtvaardige voor onrechtvaardigen, opdat Hij u tot God zou brengen: Hij, Die gedood is naar het vlees, maar levend gemaakt naar de geest, in welken Hij ook heengegaan is en gepredikt heeft aan de geesten in de gevangenis“.
Petr.3: 18,19
Opstandingsicoon2Dus wanneer we sterven, komt er een einde aan de zonde zelf, omdat wij dood zijn
wordt ook op dezelfde manier de zonde overwonnen.
Want zoals Jezus uit de doden is opgestaan, zullen
ook wij uit de dood worden opgewekt en worden bevrijd van de banden die ons beperken en
dat is zonde.
Wij zullen worden genezen en teruggebracht tot
de oorspronkelijke natuur die we voor de val bezaten.
We zullen opnieuw een waarheidsgetrouwe weergave worden van de Heerlijkheid Gods,
zowel naar Lichaam als naar Geest.

Orthodoxie & ongeveinsd geloof

EuroparlementHoe afwijzender Europese politici
tegenover godsdienst staan,
hoe verder ze ervan overtuigd geraken dat
religie een grote rol speelt, immers:
Zou een woordenvloed onbeantwoord blijven en een woordenkramer gelijk hebben? Zou uw gezwets de lieden tot zwijgen brengen en zoudt gij spotten
zonder dat iemand u beschaamd maakt?
“.
Job 11: 2,3

Christus is Gods Woord in Eigen Persoon.
Het Woord is vlees geworden en heeft onder ons gewoond“.
John.1: 1,14
Dit Woord, in de Schriften voorafgaand aan Zijn aanwezigheid hier op aarde,
is regelmatig vooraf gebeeld geweest, en heeft door de Profeten weerklonken.
Christus erkende en respecteerde het Goddelijk Gezag van de Schriften en
heeft ook bevestigd dat die van Hem getuigden.
Lezers van deze site herkennen hier het feit dat hij de Emmaüsgangers
Zijn aanwezigheid aan de hand van de Schriften uiteenzette.
Maar er zijn meerdere voorbeelden die genoemd kunnen worden o.a.:
1.].Mozes heeft over Mij geschreven“;
John. 5: 46;
2.].Abraham verheugde zich erop dat hij Mijn dag zou zien en
hij heeft die gezien en zich verblijd“;
John 8: 56;
3.].David zelf noemde de Christus zijn ‘Heer’, hoe is Hij dan Zijn Zoon?
Matth.22: 45; Marc.12: 37 en Luc.20: 44.

Ontmoeting in de Tempel - Onbekend Ottonian, ca 1030. Getty MuseumDe rechtvaardige Simeon en Anna, verwachtten de vertroosting van Israël.
Simeon was door de Heilige Geest een Godsspraak gegeven, dat hij de dood niet zou ondergaan, eer hij Christus gezien zou hebben.
En toen de ouders het Kind de Tempel binnenbrachten, nam hij Het in zijn armen en hij loofde God met de woorden:
Prophet Symeon febr 2ndNu laat Gij Heer,
uw dienstknecht gaan in
vrede naar Uw Woord, want mijn ogen hebben
Uw Heil aanschouwd, dat
U bereid hebt voor het aangezicht van alle volkeren:
Licht tot verlichting van de heidenen en van Uw volk Israël
“.
Luc.2: 22-39

Om nog verder te gaan, bij de verzoeking in de woestijn gebruikte de Heer drie uitspraken
uit het boek Deuteronomium om de tegenstander te overwinnen.
Op deze manier heeft Christus de duivel bij deze confrontatie aan het begin van Zijn dienstwerk teniet gedaan, zodat deze voor een tijd van Hem week en zo heeft Hij later
de definitieve overwinning op hem behaald op het Kruis,
Opdat Hij door de dood de duivel voorgoed te niet zou doen die
de macht over de dood had
“.
Hebr.2: 14
Aan het begin van Zijn openbare dienstwerk haalde Christus in
de synagoge van Nazareth enkele verzen aan uit de profeet Jesaja.
Het is heel leerzaam om deze passages te bestuderen in het verband waarin ze voorkomen.
Isaiah 61: 1-2; Luc.4: 18-19,21
In de Bergrede zegt Christus dat Hij niet is gekomen om de Wet of de Profeten op te heffen, maar
om de Schriften in vervulling te doen gaan.
Matth.5: 17-18
Totdat de hemel en de aarde voorbijgaan,
zal niet één jota of één tittel van de Wet voorbijgaan totdat alles is gebeurd“.
Christus haalde met grote regelmaat teksten uit het geschreven Woord van God aan.
Hij verwees in totaal naar ongeveer twintig personen uit het Oude Testament en
noemde teksten uit negentien verschillende boeken.
Regelmatig zie je Hem zeggen:
Er staat geschreven . . . “, “De Schriften getuigen van Mij“,
“De Schriften moeten vervuld worden . . .” en “Hebt u niet gelezen . . .“, etc.

Over de praktische en geestelijke betekenis van de Genade, die
ons door de Blijde Boodschap geschonken wordt,  kan geen enkele twijfel bestaan.
Ook voor ons is Wijsheid van toepassing, zoals:
De zegen des Heren, die maakt rijk, zwoegen voegt er niets aan toe.
Zoals het een vermaak is voor de dwaas schanddaden te bedrijven,
zo is het met de Wijsheid voor de mens met verstand
“.
Spr.10: 22,23
Ontmoeting in de Tempel, Simeon en AnnaOnze rijkdom als christenen is
in de eerste plaats van geestelijke aard:
Gezegend zij de God en Vader van onze Heer Jezus Christus, Die ons met allerlei geestelijke zegen in de hemelse gewesten gezegend heeft in Christus“.
Eph.1: 3
Door zijn geloof ging Abraham, toen hij geroepen werd,
gehoorzaam op weg naar een plaats die hij in bezit zou krijgen en hij ging op weg zonder te weten waarheen.
Door zijn geloof trok hij naar het land dat hem beloofd was maar hem nog niet toebehoorde
“.
Hebr.11: 8,9

Nu, dan koningen, weest wijs:
wordt onderricht, gij allen die de aarde oordeelt.
Dient de Heer in vreze,
juicht Hem toe met ontzag.
Aanvaardt onderricht, opdat de Heer niet toorne, en
jullie verloren gaan van de gerechte weg, wanneer
straks Zijn toorn ontbrandt.
Gelukzalig zijn allen,
die op Hem hebben vertrouwd“.
Psalm 2 [eind, vert. Den Haag]
Christus Pantocrator, de AlleenheerserMaar ik weet:
mijn Verlosser leeft en
ten laatste zal Hij op het stof optreden.
Nadat mijn huid aldus geschonden is, zal ik
uit mijn vlees God aanschouwen, 
Die ik zelf mij ten goede aanschouwen zal, Die mijn eigen ogen zullen zien en niet een vreemde;
mijn nieren in mijn binnenste versmachten   van verlangen“.
                                                                               Job 19: 25-27
De Kerk leeft in de verwachting van
de “dag des Heren”, de Wederkomst des Heren.
Deze dag is de vervulling van de Gods plan met de wereld en de mensen:
We zullen voor eeuwig met Hem zijn!
God zal alle dingen nieuw maken: hemel en aarde, wij krijgen een nieuw onvergankelijk lichaam.
Er zal geen dood meer zijn, geen rouw,
geen geweeklaag, geen pijn of verdriet,
geen oorlog, geen geweld.
Ja, God Zelf, zal alle tranen van onze ogen wissen!

Januari, de 31e – Heilige Arsenios van Paros [†1877]

H. Arsenios van Paros [2], 31JanDe eerbiedwaardige Arsenios van Paros [1800-1877]
was een opmerkelijke belijder, geestelijk vader, pedagoog, asceet, wonderdoener en genezer.
Zijn gedachtenis wordt gevierd op: 31 januari en 18 augustus [het blootleggen van zijn relieken].
Hij is de lokale heilige van de Metropolitaat van Paronaxia onder de jurisdictie van de Kerk van Griekenland.
Deze eerbiedwaardige werd in 1967 door
het Patriarchaat van Constantinopel heilig verklaard.
Een bekende uitspraak van hem is:
“De Kerk op de Britse eilanden zal pas tot wasdom komen wanneer ze haar eigen Heiligen weer begint te vereren”;
deze uitspraak kan volgens mij ook voor de Lage landen van toepassing worden verklaard.

Paros
Griekenland, de eilanden Paros, Naxos en AntiparosDe eilanden Naxos, Paros en Anti-Paros werden in 1083 afgescheiden van
het Metropolitaat van Rhodos en benoemd tot het Metropolitaaat Paronaxia, met
haar zetel in Naxos.
Tot 1083 waren er op Naxos en Paros een gewone Bisschopzetels.

Het Christendom in Paronaxia werd gedurende de vroeg-christelijke periode gevestigd en de bisdommen worden daarom beschouwd als een van de oorspronkelijkste gemeenschappen, niet voor wat betreft Griekenland, maar voor wat betreft het gehele christendom.
Paros, Griekenland uitzicht vanaf het H. Antonius kloosterDe lokale kerkelijke traditie van Naxos bevestigt dat het christendom werd verspreid door de H.. Johannes de Theoloog en de evangelist Polycarpus van Smyrna [68-155].
Terwijl de heilige Johannes werd verbannen naar het eiland Patmos, waar hij het boek Openbaringen [Apocalyps] schreef was het eiland Naxos al bekend.
Johannes stuurde er zijn leerling, Polycarpus naar toe om het christendom onder de lokale bevolking te verkondigen. Deze kerkelijke traditie wordt op Naxos trots verhaald.
Er zijn twee parochies en diverse Byzantijnse kapellen op het eiland die ter ere van Johannes zijn opgericht, vooral bij het dorp Sagriou.
Er is een oud Byzantijnse klooster en een kerk met wandreliëfs van voor de iconoclastische periode die in de omgeving Filoti nog steeds bewaard gebleven zijn.
Byzantijns Klooster van Ekatontapyliani op het Paros eilandHet belangrijkste historische, kerkelijke
en architectonische bouwwerk op het eiland is de kerk van de Panagia Ekatontapyliani [Εκατονταπυλιανή – Gr letterlijk: “Honderd Deuren“].
Deze kerk werd in het begin van de 4e eeuw gesticht, door de H. Helena, de moeder van Constantijn de Grote, tijdens haar pelgrimstocht naar het Heilige Land.

H. Arsenios van Paros, 31JanDe H. Arsenius werd op 31 januari 1800 geboren in Ioannina, Epirus uit een vroom orthodoxe gezin. Bij zijn doop kreeg hij de naam van Athanasius.
Zijn ouders stierven toen hij nog heel jong was; hij was pas negen jaar oud toen op weg ging naar Kydoniai, Klein-Azië. Hier werd hij door Hieromonk Gregory Saraphis ontvangen en onderwezen.
Zijn bescheidenheid en vroomheid maakten hem geliefd bij vader Gregory en ook bij de andere leerkrachten. De jongen kreeg hier vijf jaar onderwijs en viel onder zijn medestudenten op door zijn leergierigheid en een deugdzaam leven.

Op zekere dag bezocht
de befaamde geestelijke vader [staretz] Daniel van Zagora, Thessalië naar de school om biecht te horen. Athanasius werd daarop Daniel’s leerling en bleef bij hem tot diens dood.
Niet lang daarna, besloot vader Daniel om naar de Heilige Berg te gaan teneinde
aldaar in alle rust zijn spirituele strijd voort te zetten.
Athanasius smeekte zijn ouderling hem niet te verlaten, maar om hem mee te nemen.
Hij sprak de wens uit om mee te reizen naar Mount Athos, de Tuin van de Alheilige Moeder Gods en daar monnik te worden.

Vader Daniel had Athanasius in het monastieke leven ingeleid, welke wel “de kunst van kunst en de wetenschap van de wetenschappen” wordt genoemd.
De geestelijke vader was een perfecte docent, die een hoge status in het geestelijk leven had bereikt en Athanasius was een aandachtige student.
Na een tijd wijdde vader Daniel zijn leerling tot monnik en vertelde hem dat hij drie belangrijke lessen diende te leren.
Ten eerste diende hij zijn eigen wil beheersen.
Ten tweede diende hij de nederigheid te verwerven.
En als laatste diende hij de gehoorzaamheid te leren.
Wanneer je je eigen wil beheerst, de nederigheid en
de volmaakte gehoorzaamheid leert te beoefenen dan
zul je tevens vooruitgang boeken in de
andere deugden en God zal je verheerlijken
“.

H. Arsenios van Paros [3], 31JanNa een verdere proefperiode verleende
vader Daniel Athanasius het Groot Schima en
gaf hem de naam Arsenius.
De heilige bleef zes jaar met zijn ouderling op
de H. berg Athos. Vervolgens moesten ze
de Heilige Berg verlaten vanwege de agitatie tegen
de zogenaamde “Kollyvades”, die opriepen tot een strikte naleving van de Heilige Traditie.
De naam komt van de kollyva [gekookte tarwe] welke een kerkelijk gebruik is wanneer men de doden gedenkt. Een deel van de controverse betrof de discussie of het juist was om de doden tijdens de dienst op zondag te gedenken.
De Kollyvades verkondigden dat
deze diensten niet geschikt waren op de Dag der Opstanding, maar voor de zaterdag dienden te worden gereserveerd. De Kollyvades bepleitten een frequente communie,
in plaats van de praktijk het Heilige Mysteriën maar een paar keer per jaar te ontvangen
Toen vader Daniel en de H. Arsenius de Athos verlieten, was dit waarschijnlijk vanwege de onderlinge twisten onder de monniken tegen de Kollyvades.
Onderlinge strijd, oeverloze discussies, achterklap en partijvorming zijn bepaald niet bevorderlijk voor de geestelijke rust en groei.

In het voorjaar van 1821, voordat de Griekse Onafhankelijkheidsoorlog uitbrak, gingen de twee geestelijke broeders naar het klooster van Pendeli in de buurt van Athene.
Hun verblijf was maar kort, want vader Daniel voorzag de verwoesting van het klooster door een Turkse inval.
De twee vonden hun weg naar de Cycladen eilanden in de zuidelijke Egeïsche Zee.
Eerst verbleven ze een tijdje op Paros, misschien omdat enige Kollyvades zich daar hadden gevestigd. Aangezien er geen leraren voor de kinderen op het eiland Pholegandros waren verzochten de bewoners aldaar vader Daniel hen daar te komen zodat de H. Arsenius hun kinderen kon onderwijzen. Uiteindelijk besloten ze dit te gaan doen waarop de oudvader overeenkwam zijn broeder Arsenius diaken te laten wijden en werd onze heilige door de overheid tot docent benoemd.
De heilige was daar docent gedurende 11 jaren, van 1829-1840.
Hij onderwees de verplichte vakken op school, maar stond zijn studenten tevens bij in de ontwikkeling van hun karakter en als vrome christenen door het leven te gaan.

Paros - Moni Aghios GeorgiosIn 1840 onderwierp de H. Arsenius zich
aan het klooster van de H. George, nadat zijn ouderling Daniel in 1837 was overleden. Als laatste rustplaats had deze voorafgaand aan zijn leerling gevraagd zijn stoffelijk overschot na twee jaar naar de berg Athos over te brengen.
De H. Arsenius, nu  gehoorzaamheid verschuldigd aan geestelijk vader Plolegandros weerhield Arsenius van het plan om Paros te verlaten en samen met het stoffelijk overschot van vader Daniel naar de Heilige Berg, Athos te vertrekken .
Op Paros liet de abt van St George’s Klooster, vader Elias Georgiadis de H. Arsenius weten dat het Gods wil was hem op Paros te houden.
Dit was de voorzienigheid, want op Mount Athos was een grote strijd gaande vanwege de Griekse Onafhankelijkheidsoorlog. De Athos werd toen door 3.000 Turkse soldaten bezet, hetgeen resulteerde in het vertrek van 5.000 van de 6.000 monniken.

Arsenius is officieel toegetreden tot de gemeenschap van het St George’s Klooster op het noordelijke stuk van Paros. Daar ontmoette hij ware geestelijke strijders die in wijsheid een uitstekende gedrag vertoonden, voor zijn ontwikkeling waardig voorbeelden om na te volgen. Daarop werd hij op zevenenveertig leeftijd tot priester gewijd, waarna de H. Arsenius zijn geestelijke inspanningen verder verdiepte. Dagelijks bestudeerde hij de Heilige Schrift, de geschriften van de kerkvaders en werd bedreven in het onophoudelijk gebed van het hart. Hij ontving de genade gave van de tranen die veelvuldig vloeiden tijdens zijn noëtisch gebed. In deze geleek hij op zijn naamheilige H. Arsenius de Grote [8 mei], die onophoudelijk tranen van berouw liet gaan.
Geleidelijk aan herkende de inwoners van Paros in een uitstekende biechtvader en spirituele gids. Wanneer hij voor het heilige altaar verbleef ervoer hij de aanwezigheid van voor God van aangezicht tot aangezicht. Hij diende met grote wroeging en zijn gezicht straalde regelmatig als dat van een engel.
Zijn deugdzaam leven werd bekend onder de mensen en van heinde en verre reisde men hem tegemoet. Hij ontving iedereen met vaderlijke liefde, gaf hen dusdanige geestelijke raad dat hun ziel in gezondheid werd hersteld.
> Een meisje van het eiland Syros kwam naar het klooster van de Transfiguratie om haar zus, een moniale te bezoeken. De non had eerder vernomen dat haar zus in een ernstige zonde was vervallen. Toen ze hoorde dat het meisje voor de poort van het klooster stond riep de [zus-] moniale haar toe: “Scheer jij weg van hier want je bent onrein, je zult het klooster en de nonnen nog besmetten“.
In plaats van medelijden met voor haar zus te hebben, en haar probeerde tot bekering te brengen, sloeg de non en enkele van de andere nonnen met haar het arme meisje en verzochten haar te vertrekken.
Het ellendige meisje riep: “Ik ben inderdaad fout geweest, Vergeef me!
De non riep haar toe, “Ga weg, of ik breng je om want je  hebt de eer van onze familie te grabbel gegooid”.
Heb je geen medelijden met je zus, je behoeft de pijn die ik draag niet te delen?
Nee“, riep de moniale haar toe “je bent mijn zus niet, je bent een vieze hoer“.
Waar moet ik dan heen?” riep de arme zondares haar toe.
Ga jezelf maar verdrinken“, was het harteloze antwoord.

vlucht vanuit het klooster> Het arme meisje vluchtte het klooster uit, dodelijk aan haar ziel gewond met de bedoeling om zichzelf het leven te benemen.
Op dat moment was de H. Arsenius op weg om het klooster te bezoeken.
Bij het zien van het meisje in een dergelijke toestand, vroeg hij haar wat er mis was.
Ze legde uit dat ze op een dwaalspoor was geleid door corrupte mannen en vrouwen.
Toen ze haar zonde had ingezien, ging ze naar het klooster om haar zus om hulp vragen.
Zie wat ze voor mij hebben gedaan, ouderling. Wat zou u mij willen adviseren te doen? Zal ik mezelf verdrinken, of zal ik van een klif af springen?
Ik denk niet dat ik je zou adviseren dit te doen, mijn kind. Indien je dat wenst, zal ik met mij met je op weg gaan en je verwondingen naar ziel en lichaam genezen“, zei hij zachtjes.
Waar zul je me mee naar toe nemen?” Vroeg de ellendige meisje.
Naar het klooster, mijn kind.”
Ik smeek u om me daar niet mee naar toe te nemen, ouderling. Mijn zus en de andere monialen hebben mij verzekerd dat ze me zouden ombrengen als ik daar terug zou komen“.
De heilige antwoordde: “Wees niet bang. Ze zullen je niet doden, want ik zal je aan Christus toevertrouwen en niemand zal in staat om je enig kwaad te doen“.
Heel goed“, antwoordde zij, “Wanneer u mij aan Christus toevertrouwt, zal ik voor hen niet bang  behoeven te zijn, want Christus is krachtiger dan zij“.
De H. Arsenius leidde haar naar het klooster, haar troostende en stimulerend tot bekering en belijdenis van haar zonden.
Na het horen van haar bekentenis, wijdde hij haar tot moniale.     Vervolgens riep hij al de nonnen in de kerk bijeen en berispte al degenen ernstig die het meisje in haar verwondingen hadden laten vertrekken. Hij herinnerde hen aan de gelijkenis van de verloren zoon en aan de wijze waarop Christus gekomen was om zondaren te verheerlijken. Hij heeft zich juist regelmatig met zondaars verbonden en heeft daarmee de grote Liefde en Barmhartigheid van God laten zien.
Jullie hebben echter het tegenovergestelde gedaan. Hoewel je op de hoogte was dat haar ziel gewond was geraakt door de duivel, heb je geen medelijden met haar getoond. Je hebt haar niet  omhelst en geprobeerd haar te behoeden voor verdere zonde, maar je hebt haar aangevallen en  haar geslagen. Daarna heb je haar er toe aangezet de hand aan zichzelf te slaan. Nu zeg ik jullie, als geestelijke vader, dat je niet als moniale, niet als christen en zelfs niet als medemens hebt gehandeld. Jullie hebben een gebrek aan mededogen, genegenheid en sympathie. Julie zijn moordenaressen! Daarom, verbied ik  jullie om voor drie jaar de Heilige Communie ontvangen, tenzij jullie je zonden onderkennen, berouw tonen en God in de eerste plaats, mij, jullie Spirituele Vader en de andere nonnen die niet aan jullie zondige gedrag deelnamen, smeken jullie te vergeven“.
De nonnen kwamen huilend tot het inzicht en zij bekeerden zich.
Zo verminderde hij de bestraffing en vergaf hen.
Hij gaf zus van het meisje de boetedoening van het niet ontvangen van de Heilige Communie voor een heel jaar. Omdat de andere nonnen in deze zonde hadden gedeeld, stond hij hen voor zes maanden niet toe om de communie te ontvangen.
Convent van de Transfiguratie op Paros waar de relieken van de H. Arsenius rustenDe H. Arsenius voorzag een maand voordat deze heeft plaatsgevonden zijn dood.
Tijdens de liturgie van het Feest van de
H. Basilios [1 jan], kondigde hij aan dat hij spoedig naar de Heer zou overgaan.
Onder grote inspanning was hij nog in staat, tijdens het Feest van Theofanie, de dienst te celebreren. Na de dienst, liet hij enkele nonnen weten dat dit
zijn laatste Liturgie was geweest.
Het nieuws van de ziekte van deze heilige en zijn naderende dood
verspreidde zich aks een lopend vuurtje naar alle dorpen van Paros.
De mensen huilden omdat ze hun geestelijke vader gingen verliezen en
ze haastten zich om hem vaarwel te zeggen en
om nog eenmaal zijn zegen te ontvangen.
Aan de vooravond van zijn overlijden, riep hij de nonnen van het klooster bij zich.
Hij vertelde hen dat hij de volgende dag dit tijdelijke leven zou verlaten en
naar het eeuwige leven zou overgaan.
Op 31 januari 1877 ontving de H. Arsenius voor de laatste keer de Heilige Communie en
ontsliep in de Heer.
Drie dagen lang kwamen de mensen zijn lichaam vereren om
vervolgens de rouwstoet naar de begraafplaats te volgen die hij zelf had uitgekozen.

Orthodoxie & de ontmoeting met God

???????????????????Als Christenen geloven wij
in een persoonlijk en levende God en
niet in een soort afstandige zelfzuchtige God
Die verzonken is in het beschouwen van Zichzelf
en Die niet in gemeenschap kan treden
met geschapen wezens.
Voor ons is het bewijs van Gods bestaan
Zijn Energie, Zijn genade, waardoor wij
deel hebben aan Zijn leven.
De mens wiens hart het doelwit is geworden
van God, zal voor God komen te staan en
met Hem spreken als ‘gelijke’, wanneer
Hij voorspraak doet voor de gehele wereld, want
dit is de eer die God Zijn Zoon gegevens heeft.

God verlangt deze gelijkheid in het gesprek met de mens;
Hij ziet hem niet als een ding dat Hij alleen “tot het zijn heeft gebracht“,
maar als Zijn “beeld“, Zijn gelijke, met wie Hij in gesprek kan zijn.
Wanneer wij door de H. Geest in een persoonlijke relatie treden met God,
dan belijden wij ‘in Hem’, niet zozeer onze woorden, maar
door een levende gewaarwording van God in ons.
Want dan is Hij binnengekomen in ons hart en
daar ‘in ons’, belijdt Hij ons heil door Zijn Genade.

Om de ontmoeting met God op aarde te ervaren, dienen we onszelf
goed voor te bereiden en we doen dit de gehele week
voor- en na afloop van de erediensten.
De Goddelijke Liturgie en andere diensten beginnen en worden op deze wijze
gedurende de gehele week [in gebed] voorbereid, waar je ook bent.
Wanneer je de kerk binnengaat, doe je dit rustig en respectvol;
je richt al je aandacht op de begroeting met de Heer.
Wanneer de dienst al begonnen is, stoor je niemand door hem/haar te
begroeten of het maken van lawaai.

Wanneer je de kerk binnengaat, kun je voor jezelf bidden:
Door de overvloed van Uw barmhartigheid,
mag ik binnentreden in Uw huis.
Ik zal neervallen voor Uw heilige Tempel,
in vrees voor U
“.
Psalm 5: 7

Het uitgaan van de kerk te Nuenen, Vincent van GoghWe komen naar de Kerk als een hospitaal
– een geestelijk ziekenhuis – om ons van
onze zonden af te keren, vergeving en geestelijke genezing te ontvangen.
Dit zal onze houding ten opzichte van de Kerk veranderen; we komen hier niet als naar een sociale gelegenheid; niet naar een bijeenkomst van vrienden of familie, als een gezellig samenzijn.
We komen omdat wij een gebroken leven leiden en
de gebrokenheid aan lichaam en ziel ervaren.
We komen hier om onze Heer Jezus Christus te ontmoeten en genezen te worden.
We komen om het Koninkrijk der Hemelen
te verwerven.

De opening van het gordijn en de Koninklijke deuren in
het midden van de iconostase heeft een zeer diepe betekenis.
In het Oude Testament lieten Mozes en het volk van Israël
hun slavernij in Egypte achter zich, zij verlieten de wildernis.
Daar gaf God hen onderricht over hoe ze Hem dienden te aanbidden.
Maar, waar zouden zij Hem te midden van deze woestenij aanbidden?
God liet hen een grote beweegbare tent maken, een Godshuis, waarin
de eredienst werd gehouden.
Het Godshuis was verdeeld in twee onderdelen.
Censer2Eerst was er het heilige [het Heiligdom], waarin de tafel van de Broden, de gouden kandelaar, en het wierookaltaar zich bevonden.
Dan was er een heel dik gordijn waarop de cherubijnen waren afgebeeld. Kwam je voorbij dit gordijn, in het tweede gedeelte, dan bevond je je in het heilige der heiligen, waar de ark van het verbond zich bevond en het verzoendeksel.
De priesters dienden dagelijks het Heiligdom binnen te gaan om hun plichten te vervullen.
Allleen het Heilige der Heiligen werd slechts een eenmaal per jaar betreden door de hoge priester  om daar het offer te brengen.

Hoe verhoudt zich dit met onze komst naar de kerk ?
Lang geleden bewoonden Adam en Eva de Paradijstuin en
leefden zij in volmaakte vrede met God en met elkaar.
Maar toen zij in hun hoogmoed van de boom aten, veranderde alles.
De dood en de zonde kwamen in de wereld; de vrede van God werd verbroken.
Adam en Eva waren niet meer in het paradijs en God stelde een cherubijnen aan
de ingang van het Paradijs te bewaken.
Het gordijn van het heiligdom herinnert ons eraan dat het Paradijs werd afgesloten, dat cherubijnen het bewaken en niemand binnen kan komen.
Toen kwam onze Heer Jezus Christus en werd alles hersteld, de dood werd overwonnen.
Onze Heer Jezus Christus opende de deuren van het Paradijs, zodat
we nu weer in vrede kunnen verkeren met God.
Dus wanneer we het gordijn in de iconostase openen,
herinnert dit ons eraan dat onze Heer Jezus Christus de scheiding tussen Hemel en aarde vernietigde welke ons van God en van elkaar uiteen deed gaan.
Dit is de reden waarom bij de dood van onze Heer Jezus Christus,
het voorhangsel van de tempel van boven tot onder scheurde [Matth.27: 51].
Nu kunnen we de vriendschap en relatie met God en  Zijn heiligen in de Hemelen bekomen.
De priester of bisschop, als vertegenwoordiger van Christus,
is de enige die het is toegestaan om het gordijn te openen.
Net zoals Christus de enige is, Die in staat is ons terug te brengen
in de relatie met God.

Orthodoxie & vertrouwen

Ontmoeting in de TempelEen Kind is ons geboren, een Zoon is ons gegeven en de Heerschappij rust op Zijn schouder en men noemt Hem Wonderbare Raadsman, Sterke God, Eeuwige Vader, Vredevorst.
Groot zal de Heerschappij zijn en eindeloos de vrede op de troon van David en over Zijn Koninkrijk, doordat Hij het sticht en grondvest met Recht en Gerechtigheid,
van nu aan tot in eeuwigheid.
De ijver van de Heer over de Heerscharen zal dit doen“.
Isaiah 9: 5,6

Ik kwam vandaag diverse dingen tegen, in een krantenartikel [nd],
m’n psalmenboek en zo maar een zeer heldere tekstvertaling:
Een ieder dan, die [in] Mij belijden zal voor de mensen,
hem zal ook Ik belijden voor Mijn Vader, Die in de Hemelen is;
maar al wie
[in] Mij verloochenen zal voor de mensen,
die zal ook Ik verloochenen voor Mijn Vader, Die in de hemelen is
“.
Matth.10: 32,33

Licht ontmoetingVolgens de Christelijke leer is Jezus
de Eengeboren Zoon van God en
de door God in het Oude Testament [de Tenach] bij monde van de Profeten beloofde Messias [o.a. Jesaja 53: 3 en verder] de ‘Gezalfde‘ van God, Die de mensen verlost van hun zonden en de harmonie tussen God en mensen,
die verbroken was als gevolg van de zondeval van de eerste mensen in het paradijs,
hersteld heeft.

Waar zijn nu de oorspronkelijke apostelen en discipelen?
Zij, die alleen doen, datgene waartoe zij als Christen geroepen zijn, zelfs in het diepst van je hart [ziel]
ben je er van bewust ook al is het een alledaagse frase.
In de Naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest“;
wanneer je je met het kruisteken, waarmee je ieder werk begint, verkondig je
bij de eerste dagelijkse voeding die je tot je neemt;
wanneer je op weg gaat in de auto of met de trein en wanneer je gaat slapen.
Op deze manier verkondig je, belijd je God voor de mensen;
je kunt niet anders want dit is de het Abrahamitische principe van
de ‘Rechtvaardiging door Geloof’.
De Opstanding uit de doden wordt hiermee in het Kruis[teken] letterlijk genomen.
Door het Kruis[teken] dat we maken verkondigt het Christendom
de cruciale plaats die zij in de wereld inneemt, omdat het
de uiteindelijke overwinning op de dood en daarmee
een open toekomst, tot uitdrukking brengt:
Indien nu van Christus gepredikt wordt, dat Hij uit de doden is opgewekt, hoe
komen sommigen onder u ertoe te zeggen, dat er geen Opstanding uit de doden is?
Indien er geen Opstanding der doden is, dan is ook Christus niet opgewekt.
En indien Christus niet is opgewekt, dan is immers onze prediking zonder inhoud en
zonder inhoud is ook uw Geloof.
Dan blijken wij ook valse getuigen van God te zijn, want
dan hebben wij tegen God in getuigd, dat Hij de Christus opgewekt heeft, Die
Hij toch niet heeft opgewekt, indien er geen doden opgewekt worden.
Immers, indien er geen doden opgewekt worden, dan is Christus ook niet opgewekt en
indien Christus niet is opgewekt, dan is uw Geloof zonder vrucht, dan zijt gij nog in uw zonden.
Dan zijn ook zij, die in Christus ontslapen zijn, verloren.
Indien wij alleen voor dit leven onze Hoop op Christus gebouwd hebben, zijn wij
de beklagenswaardigste van alle mensen.
Maar nu, Christus is opgewekt uit de doden, als eersteling van hen, die ontslapen zijn.
Want, dewijl de dood er is door een mens, is ook de Ppstanding der doden door een Mens.
Want evenals in Adam allen sterven, zo zullen ook in Christus allen levend gemaakt worden
“.
1Cor. 15:12-22
laten we niet voorbij gaan aan datgene wat Christus ons gebracht heeft:
Ik ben het Licht voor de wereldIk ben het Licht van de wereld;
wie Mij volgt, zal nooit meer in de duisternis wandelen, maar
hij zal het Licht van het Leven bezitten
“.
John.8: 12
Kun je dìt verzwijgen?
Christus was zich ervan bewust [en als het goed is Zijn volgelingen ook],
dat Hij [Zijn Vaders] Gods verzoeningsplan ten uitvoer moest brengen.
Zo Hij het gewild had, had Christus nooit in handen behoeven te vallen van wereldse autoriteiten: Hij is namelijk Heer over de Heerscharen, over aartsengelen,
over Koning, Keizer, Admiraal . . .
Na Zijn Opstanding vertelde Jezus overeenkomstig Zijn Blijde Boodschap wat
er verder nog zal gebeuren.

– Hij zei terug te zullen keren naar ‘de Vader’, vanwaar
– Hij Zijn volgelingen [de gelovigen] zou blijven bijstaan.
– Hij beloofde daarbij dat Zijn volgelingen de ‘Heilige Geest’
zouden ontvangen om hen verder te leiden op ‘Zijn weg’.
– Ook beloofde Hij Zijn terugkeer naar de aarde, op
een tijdstip dat ‘de Vader’ zou bepalen, al
gaf Hij wel duidelijke kenmerken van de tijd voor Zijn terugkomst;
– Hij voorspelde geloofsafval, liefde die verkilt,
veel oorlogen, burgeroorlogen, veel epidemieën en [honger-]nood en aardbevingen enz.

Jesus Christus licht van de wereldVlak voor Zijn hemelvaart benadrukte Jezus ten overstaan van Zijn discipelen het belang dat Zijn boodschap van Verlossing en Bevrijding door Vergeving van zonden, aan
de gehele wereld bekend zou worden gemaakt.
Gaat heen in de gehele wereld, verkondigt het Evangelie aan de gehele schepping.
Wie gelooft en zich laat dopen, zal behouden worden, maar
wie niet gelooft, zal veroordeeld worden
“.
Marc.16: 15,16
De Blijde Boodschap is dat de toehoorders wel wakker geschud moeten worden,
door het te verwoorden, erover te schrijven en duidelijk te maken dat
de geïnteresseerde luisteraar of lezer de diepte van dit Mysterie ontdekken,
dat zij erdoor opgewekt worden, tot Leven komen.
De hoofdthema’s, zoals de aanstaande wederkomst van Christus,
de sterke eenheid en parallellie tussen Eerste [O.T.] en Tweede Verbond {N.T.] en
de eschatologische verwachting van de Bijbelse feesten en
het Bijbels Huwelijksverbond dragen ertoe bij de veelkleurige Wijsheid van God en
het Profetisch perspectief dat Hij gelegd heeft in Zijn Woord [Zijn Waarheid],
te ontdekken.

Christus Pantocrator, de AlleenheerserGod, wie is met U te vergelijken?
Zwijg niet, houd U niet stil, o God.
Want zie, Uw vijanden zijn luidruchtig;
die U haten heffen het hoofd.
Zij smeden slechte plannen tegen Uw volk:
zij spannen samen tegen Uw heiligen.
Zij zeiden: Komt, laat ons hen vernietigen uit de volkeren, opdat er geen herinnering meer zij aan de naam van Israël.
Want eensgezind hebben zij overlegd,
gezamenlijk hebben zij een verbond gesloten tegen U . . .

. . . Zij worden beschaamd en ontsteld in de eeuwen der eeuwen;
zij zullen in verwarring raken en vergaan.
Dan zullen zij weten dat Uw Naam is: Heer,
en dat Gij alleen de Allerhoogste zijt over geheel de aarde
“.
uit Psalm 82 vert. Den Haag.

Want van U is het Koninkrijk en
de Kracht en de Heerlijkheid,
in alle eeuwigheid,
Amen
“.
nb. Het Christelijk feest van de Ontmoeting van Onze Heer en Verlosser Jezus Christus in
de Tempel, [westen: Maria Lichtmis] wordt op de 2e ferbruari gevierd.

Orthodoxie & levensbeschouwing

Patience and Humility, the God-human virtueHet is geen toeval
dat ik dit onderwerp aanhaal.
Het is namelijk gericht op
een beschouwing van gevoelens.
Onze Hoop, vrees, ambities en liefdes
zijn en houden de controlerende factoren van ons leven in stand.
De zuiver geestelijke, logische of redenerende functie is vooral dienaar van onze verlangens en angsten.
Het succes waar het ons echt om gaat is vooral innerlijk.
Het kan, en
ik ben ervan overtuigd dat het ook het meest veilige uiterlijke succes bewerkstelligt,
maar het echte werk gebeurt in onze binnenkamer.
Het bestaat uit zelfbeheersing en de mogelijkheid om te bezien en
ten uitvoer brengen van wat werkelijk Waar is.
Het resulteert in zowel geestelijke als lichamelijke gezondheid,
het biedt een heilzame werking, vriendelijkheid, nut en geluk.

Ik heb dit bemerkt wanneer ik de tijd neem voor mezelf teneinde
echt na te denken en te mediteren over wat ik als mens waardeer en uiteindelijk doe.
Dan schrijf ik deze bevindingen voor mijzelf op en bemerk dan dat ik
meer kans maak en moed en vertrouwen heb om die keuzes te maken die
werkelijk met die principiële waarden te maken hebben.
Iets of Iemand zorgt er dan voor dat ik die actuele opgeschreven waarden
ook werkelijk aan mijn toegewijd christelijke leven kan toevoegen.
Het aangezicht van God de Vader schuilt immers in het hart van ieder menselijk wezen.

Jesus, the Christ - iconWat met hoop, angsten, ambities en liefdes
samenhangt is het geloven in de Waarheid,
datgene wat in overeenstemming is met de werkelijkheid
zoals die is of door mij wordt ervaren.
Wat waarheid precies betekent is van het begin van de mensheid al onderwerp van discussie. De vraag naar de aard van waarheid is namelijk van belang omdat
de mens prefereert datgene te geloven wat daarmee in overeenstemming is.
Waarheid is bovendien de rots, het fundament van iedere grootse persoonlijkheid.
Trouw aan de Waarheid is enerzijds zoals wij Die ervaren;
Die de basis van ons leven vormt in overeenstemming met onze idealen; het verleent ons Kracht.
Christus zegt niet voor niets: “Ik ben de Weg, de Waarheid en het Leven“.
John.14: 1-13

Waarheid daagt immer uit tot de volledige bepaling van de onderkenning.
Net als elektriciteit hetgeen alleen kan worden verklaard door haar verschijnsel.
Het is het kompas voor de ziel, de bewaker van het geweten,
de uiteindelijke toetssteen van rechtvaardigheid.
Waarheid is de Openbaring van het ideaal; maar het is ook
de Bron van inspiratie vanwege dat ideaal,
een constante drang om het Leven te realiseren.

Adam & Eva op het verkeerde been gezet door de duivelLiegen is een van de oudste ondeugden in de wereld
– het maakte haar debuut in het eerste vastgelegde gesprek in de geschiedenis, in het beroemde vraaggesprek in de tuin van Eden.
De leugen is het opofferen van de onschuld teneinde geen verkeerde indruk te maken.
Het is als een buitenbeentje vermomd in deugden.
Waarheid kan op zichzelf staan, want
het heeft geen chaperonne of escorte nodig.
Leugens zijn echter laf en angstaanjagende dingen die informatie moeten wegmoffelen, altijd onder begeleiding van velen.
Ze zijn als een stel dronken lieden, die tevergeefs op zoek zijn naar anderen om ondersteuning te vinden. De leugen is de metgezel en medeplichtige van alle andere ondeugden.

Heilige Drie-eenheid2Waarheid is de oudste van alle deugden;
het is de door de Profeten voorziene Godmens,
Die reeds bestond voordat er ook maar sprake was van de mens of van wat er dan ook maar waar te nemen of te aanvaarden was.
Het is de Onveranderlijke, de Constante,
de Allesomvattende; het is de Wet van de Eeuwige Waarheid in de Goddelijke natuur.
– de Goddelijke Drie-Eenheid Die altijd identieke resultaten onder identieke omstandigheden voortbrengt.
Wanneer een mens de grote Waarheid in de natuur ontdek,t heeft hij de sleutel tot het begrip van miljoenen verschijnselen;
wanneer hij de grote Waarheid in de moraal in zichzelf ontdekt,
heeft hij de sleutel tot zijn geestelijke [goddelijke] wedergeboorte.
In het gesprek met Nicodemus, een van Israëls oversten, stelt Jezus het karakter van het Hemels Koninkrijk op de voorgrond, door te zeggen, dat men er, het Joods bloed en gerechtigheid ten spijt, slechts door wedergeboorte kan binnengaan.

Het altaar met daarboven het Groot en Heilig KruisVoor het individu, bestaat er niet zoiets als een theoretische waarheid; de grote waarheid die niet wordt geabsorbeerd door ons hele leven en denken.
Wanneer Waarheid niet een onlosmakelijk onderdeel van ons leven is geworden,
is het voor ons christenen, die het Hemels Koninkrijk verwachten, geen echte Waarheid.
Wanneer we de Waarheid kennen en
er niet naar leven,
bestaat ons leven enkel uit leugens.

In zijn taalgebruik, is de mens die de Waarheid, zoekt voorzichtig in zijn woorden, hij weegt zijn woorden op een goudschaaltje en probeert in zijn opmerkingen noch dominant noch schuw over te komen.
Hij probeert nooit dingen te zeggen wanneer hij er niet volledig zeker van is.
Wat hij zegt draagt een krans van oprechtheid en heeft het kenmerk van puur goud.
Als hij je prijst, dan kunt u zijn verklaring onvoorwaardelijk aanvaarden als
zuiver op de graad“, je hoeft je hoofd niet te breken om te zien wat er valt af te dingen voordat je zijn of haar oordeel kan accepteren.
Zijn/haar belofte staat voor iets, je aanvaardt dit net zoals je je eigen evenbeeld aanvaardt,
je bent er van overtuigd dat het hem niet uitmaakt hoeveel het hem kost om
zijn woord door zijn daad gestalte te geven, hij zal het altijd nakomen.
Zijn eerlijkheid is niet alleen beleid.
De mens die eerlijk is alleen maar omdat het hem “het beste uitkomt“, is niet echt eerlijk,
hij is alleen maar met politiek en manipulatie bezig.
Meestal zal zo’n persoon zijn schijnbare loyaliteit aan de Waarheid verzaken en
zal hij voor de duivel overuren  maken – als hij daardoor betere voorwaarden zou kunnen verkrijgen.

Waarheid betekent “dat wat men onvoorwaardelijk  gelooft en vertrouwt“.
Het is eenvoudig en rechtgeaard leven door een waarachtig Geloof;
Geloof wordt verinnerlijkt door een reeks aan gebeurtenissen.
Waarheid is altijd sterk, dapper, manmoedig, en
toch vriendelijk, zachtaardig, kalm en rustgevend.

Er bevindt zich een essentieel verschil tussen incorrectheid en onwaarachtigheid.
Een mens kan de fout in gaan en toch manhaftig door Waarheid leven;
hij die Waarheid in zijn leugenachtig leven erkent, maar die het in zijn manier van doen ontkent. De een blijft trouw aan wat hij gelooft, de ander is verrader van wat hij weet.
Wat is waarheid?“,
was de grote vraag die Pilatus bijna tweeduizend jaar geleden aan Christus stelde,
en dit werd door Christus niet beantwoord en de echo klinkt door de eeuwen voort.
Parijs,Sacré CoeurWe krijgen er voortdurend kleine onthullingen van, een glimp van voortdurend nieuwe ontwikkelingsstadia,
maar nooit compleet, een finale definitie.
Wanneer we maar voldoen aan de waarheid die we kennen en steeds verder zoeken en meer te weten komen, verwerven we voor onszelf een geestelijke houding van ontvankelijkheid en leren we de Waarheid
in haar volheid en kracht kennen.
Waarheid is de bron van de moraal en
al staat zij als de zon versluierd aan de hemel, door Zijn Licht kunnen we onze weg vervolgen en ons leven in de warmte voortzetten, zelfs wanneer we er maar een klein deel van ontwaren en maar een microscopisch klein gedeelte van Zijn stralen opvangen.

Welke van de grote religies van de wereld geeft de echte, de finale en absolute Waarheid?
We dienen derhalve onze individuele keuze te maken en zo goed mogelijk onze weg door het leven te zoeken.
Iedere nieuwe sekte, elke nieuwe cultus bevat een kern van waarheid, tenminste; het bevat iets wat de aandacht trekt en aanhangers wint.
Het mosterdzaadje van de Waarheid wordt vaak onderschat; de ogen van de mens kunnen verblind worden om de onware onderdelen of fasen van de verschillende religies te onderscheiden.
Maar, tot de fundamentele Waarheid staan zij niet in verhouding  en onderscheiden ze zich door een gebrek aan permanent karakter, groei en de mate waarin zij voldoen aan inspiratie tot het hart van de mens.
Richtingaanwijzers met dwalingen hebben een snelle groei, maar ze ondergraven hun eigen levenskracht en sterven, terwijl de Waarheid nog steeds voortleeft.

ECB-FrankfurtDe mens die het verkrijgen van rijkdom als doel en bepalend voor zijn leven stelt, ziet dit als een mikpunt in plaats van als
een middel om een doel te bereiken en
leeft los van de Waarheid.
Waarom wordt in onze wereld rijkdom veelal als criterium van succes en rijkdom gesteld; het synoniem van iets te bereiken?
Echt succes in het leven betekent de overwinning van de enkeling, van het ‘IK’; het betekent “hoe jij jezelf hebt opgewerkt“, niet “hoe heb je je eigen mazzel tof overtroffen“.
De grote vraag van het leven is niet: “Wat heb ik?“, maar “Wie of wat ben ik?

De mens is meestal trouw aan datgene wat hij het meest begeert.
De mens die zijn idealen, waarheid en karakter opoffert aan enkel geld of positie,
weegt zijn geweten af aan een puinhoop in de ene schaal tegen een
zak met goud in de andere.
Hij is trouw aan wat hij het zwaarst vindt wegen en denkt alleen maar aan meerwaarde,
maar dit is niet altijd de Waarheid.
Waarheid is de loyaliteit van het hart in de abstracte zin van het Woord, wanneer het
aan het daglicht komt is het voor eenieder aanvaardbaar.

marktkoopmanDe handelaar die liegt, zit vast aan een spel, hij misleidt en laat je te veel betalen;
hij doet een beroep op zijn
armoedig geweten door te verkondigen dat
de leugen nu eenmaal onlosmakelijk
met handel verbonden is
“;
deze verklaring klopt van geen kant evenals zijn manier van werken.
Hij gedraagt zich als een klein kind die zijn diefstal verdedigt door te verkondigen dat het nodig is om te stelen om te
kunnen overleven.
De permanente zakelijke welvaart van een individu, een stad of een natie berust uiteindelijk alleen op commerciële integriteit alleen, ondanks
alles wat cynici ook verkondigen of alle uitzonderingen daarop.
Een bekend Nederlands spreekwoord luidt:
Al is de leugen nog zo snel, de waarheid achterhaalt haar wel“.

Een politicus die weifelt, afwacht, telkens verschuift en voortdurend
zijn zeilen bijstelt om elk zuchtje wind van populariteit op te vangen,
is een bedrieger, die alleen maar succes heeft als hij dit onderkent.
Een leugen bezit maar een beperkte tijd van leven, waarheid geldt voor alle tijden.
Een leugen leeft nooit door zijn eigen vitaliteit, het blijft alleen bestaan, omdat het waarheid voorwendt.
Wanneer de leugen wordt ontmaskerd, gaat zij ten onder en sterft.
Wanneer een golfbeweging in de ene kant van het land wordt overweldigd door
beweringen in een ander gedeelte en het effect groter is dan alle andere tezamen,
dan moet er ergens iets fout zijn.
Waar sprake is van onwaarheid dan ontstaan er altijd conflicten, discrepantie en onmogelijkheden.
Als al de waarheden van het leven en de ervaring uit de eerste seconde van de tijd, of een gedeelte van de eeuwigheid, werden samengebracht, zou er een perfecte harmonie in harmonie en eenheid in eenheid zijn, maar als twee leugens bij elkaar komen, zoeken ze ruzie en proberen elkaar te vernietigen.

Het zijn de kleinigheden van het dagelijks leven die voor ons de basis van
de Waarheid en de voortdurende Leidsman en inspiratie zouden dienen te vormen.
Waarheid is niet een mooi kledingstuk, bestemd voor speciale gelegenheden,
het is sterk, goed samengesteld en duurzaam handgeweven materiaal/stof voor ons dagelijkse leven, we zijn ermee bekleed.

De mens die zijn beloften niet nakomt vergeet wat Waarheid is.
De vrek vergeet nooit waar hij zijn schat verbergt” zegt een van de vroege filosofen.
Laten we Waarheid als kostbaar goed cultiveren en ons woord als opperste waarde blijven beschouwen, welke onze onschuld bewaart en dat elke misstap een misdaad mag blijken en dat dit te ontkennen voor onmogelijk wordt gehouden.
De mens die alleen maar leuke dingen verkondigt en beloften doet die lichtvaardig zijn,
is ten opzichte van iemand anders die een rots lijkt waarmee de hoop op leven wordt gebouwd,  wreed en leugenachtig.
Hij die zijn afspraken niet zorgvuldig bewaart, ze onzorgvuldig breekt of ze negeert,
is als een gedachteloze dief die in een andere tijd leeft.
Het geeft blijk van egoïsme,
onvoorzichtigheid en laksheid voor wat betreft het profijtbeginsel.
Het is onjuist overeenkomstig de eenvoudigste rechtvaardigheid van samenleven.
Mensen die willens en wetens anderen door behendige, scherpzinnige opmerkingen
een verkeerde indruk geven kunnen op een leugenachtige en meest laffe wijze,
anderen op het verkeerde been zetten, misleidend zijn.
Zulke mensen zouden zelfs hun eigen moeder in ouderdom bedriegen.
Net als moordenaars die zichzelf hun misdaad goedpraten en zichzelf feliciteren
met de slimheid over hun alibi.

De mens die de gehele week zijn geloofsovertuiging opzij zet en
deze slechts op zondag serieus neemt, leeft in een schijnwereld.
Wie zoekt naar de hoogste beloning met de minst mogelijke inzet,
is onwerkelijk.
De mens die zijn geweten sust voordat hij in kan slapen,
leeft onrealistisch.

Het uitgaan van de kerk te Nuenen, Vincent van GoghDe kracht van de Waarheid dient het hoogste,
zuiverste en meest verheven doel te zijn en
is gebaseerd op vier
fundamentele menselijke relatieregels,
– de liefde voor de Waarheid, de zoektocht naar de Waarheid, het geloof in de Waarheid, en het werken aan de Waarheid.

  • De liefde voor de Waarheid is de gecultiveerde honger ernaar en tevens de Waarheid Zelf,
    zonder enige gedachte van wat het ook mag kosten, welke offers het ook vraagt en hoe de theorieën of overtuigingen een mensenleven ook kunnen vernietigen.
    Op het hoogste niveau is deze levenshouding zeldzaam, echter
    tenzij je jezelf in harmonie, in balans kunt houden,
    is het individu in staat in waarheid dapper zijn weg te vervolgen.
  • De mens die op zoek is naar de Waarheid, zou ieder moment van de dag
    bereid zijn het vroegere geloof op te geven voor een hoger, beter en
    zo natuurlijk mogelijk getrouw Geloof.
  • De mens die jaar in jaar uit, dezelfde politiek kaart trekt,
    stemt probleemloos zonder zorgen of personen in met dezelfde vraagstukken en
    stemt alleen maar op een bepaalde manier, omdat hij altijd al zo heeft gestemd.
    Deze mens offert de trouw aan de waarheid op aan een zwak, mistig denkpatroon,
    een hardnekkige gehechtheid aan een onveranderlijke vooringenomenheid.
    Zo’n mens blijft zijn leven lang in de wieg liggen, waar hij zijn vroege jaren doorbracht.
  • De weg en de zoektocht naar de Waarheid betekent dat het individu niet alleen
    de Waarheid dient te volgen zoals hij het ziet, maar
    hij dient, voor zover hij dat kan, de Waarheid te blijven toetsen om
    te zien of hij nog steeds gelijk heeft.
    Toen het grote passagiersschip op het rif ten onder ging, bleek de kapitein uiterst precies te varen op zijn instrumenten. Echter zijn kaart bleek een oude te zijn en het rif bleek er niet op te staan. Loyaliteit aan het verleden betekent regelmatig stagnatie.
    Tot voor kort ploegden ze in China met het instrument van vierduizend jaar geleden.
    De zoektocht naar de waarheid is de engel van de vooruitgang zowel in de beschaving als de moraal.
    Het houdt ons waakzaam, overmoedig en agressief ten opzichte van ons eigen leven.
    Daartegenover brengt het ons tederheid en sympathie bij voor anderen.
    Andermans leven kan een signaal zijn in onze vooruitgang of datgene wat wij zouden behoren te bereiken.
    We kunnen ons dan gelukwensen zonder hen op enig punt te veroordelen.
    Alle waarheden van de wereld staan niet centraal in datgene wat wij belijden;
    de zon van de wereld is niet alleen op onze eigen deur gericht. We dienen altijd
    de Waarheid te verkondigen, echter alleen in liefde en vriendelijkheid.  Door onze Waarheid zou er immers wel eens Liefde voor kunnen worden opgeroepen en dat gebeurt nooit door een vuist te maken.

Geloof in de Waarheid is essentieel om gezelschap te perfectioneren met de waarheid.
Het individu dient een perfect vertrouwen en zekerheid van de uiteindelijke triomf van recht, orde, en gerechtigheid te hebben, en te geloven dat alle dingen evolueren in de richting van die Goddelijke voleinding, het maakt niet uit hoe donker en somber het leven   van dag tot dag misschien lijkt.

Samson vernietigt de tempel van de Philistijnen door PhillipsGeen enkel succes kan blijvend geluk veroorzaken dan wanneer deze gegrond is
op de rots van Waarheid.
Welvaart die gebaseerd is op leugens, bedrog en intriges, is slechts tijdelijk en
kan niet lang duren want een paddenstoel overleeft zelfs een eik.
Net als de blinde Samson, die in de filistijnse tempel een gevecht aanging, bleek een persoon wiens leven gebaseerd was op bedrog en de ondersteunende kolommen van zijn eigen bouwwerk vielen naar beneden en hij ging in de ruïnes ten onder.
Het maakt niet uit welke prijs een mens dient op te brengen voor de waarheid, al krijgt hij het voor een koopje.
De leugen van anderen kan ons nooit lang kwaad berokkenen,
het draagt altijd iets in zich wat uiteindelijk verwijdert dient te worden.
Werken  voor de belangen en de vooruitgang van de Waarheid is een noodzakelijk onderdeel van echte vriendschap.
Wanneer een mens liefde bezit voor de Waarheid, zal hij dan niet bij zijn zoektocht om deze te vinden, er zelf op blijven vertrouwen en zal hij niet zelfs wanneer hij die niet kan vinden, niet rusten om het te vinden en ondertussen de waarheid onophoudelijk blijven verkondigen?

De sterkste wijze waarop een mens de kracht van de waarheid in de wereld verspreidt is
door de Waarheid zelf in zijn manier van leven tot voorbeeld te stellen;
in elk detail van de gedachte, woord en daad,
teneinde van zichzelf een stralend voorbeeld van de Waarheid te maken en
haar stille invloed voor zichzelf te laten spreken en op die manier zijn directe daden
zo ver als hij kan verheerlijken door zijn eigen manier van leven en handelen.
Laat een mens het eerst eens voor zichzelf proberen, voordat hij tracht
anderen te onderwijzen of te beleren en dit gaat op voor iedere weg van morele groei.
Laat de individuele mens beseffen dat de waarheid in wezen een innerlijke deugd is, in relatie tot hemzelf, zelfs wanneer er geen ander levend menselijk wezen zou bestaan;
het wordt alleen aannemelijk wanneer hij dit in zijn dagelijks leven uitstraalt.

Waarheid is in de eerste plaats, intellectuele bovenmenselijke eerlijkheid,
het verlangen om recht te doen;
het betreft in de tweede plaats, de morele eerlijkheid, de honger naar rechtvaardig leven.

bisschop Maximos van Evmenia in de Heer ontslapen

Bisschop Maximos van EvmeniaDe betreurde Bisschop Maximos van Evmenia
[in de wereld Ioannis Mastichis]
werd geboren op 30 september 1935 in Stylis [Griekenland].
In 1958 behaalde hij een Master in Theologie
aan het Theologisch Instituut van Halki [Turkije].
Op 7 september 1958 werd hij tot diaken gewijd
door Metropoliet Maximos van Stavroupolis,
die hem zijn naam toevertrouwde.
Dezelfde metropoliet wijdde hem op
8 september 1958 tot priester.
In hetzelfde jaar werd hij naar Nederland gestuurd;
enige tijd later werd hij gepromoveerd tot archimandriet.

In 1977 werd hij door
de Heilige Synode van het Oecumenisch Patriarchaat van Constantinopel
unaniem verkozen tot hulpbisschop van de Metropoliet van België
met de hoge titel van ‘Bisschop van Evmenia’.
Zijn bisschopswijding had plaats in Rotterdam op 11 december 1977.
Sinds 1992 resideerde Bisschop Maximos in Brussel.
Hij was verantwoordelijk voor het ziekenhuispastoraal en voor de biecht
in de Griekstalige parochies.

De door allen geliefde Bisschop Maximos,
geestelijk kind van de onvergetelijke Rector van de Theologische School van Halki,
onderscheidde zich door zijn grote gehoorzaamheid,
zijn nederigheid en zijn onbegrensde menslievendheid.
Hij heeft als geestelijke vader vele gelovigen geholpen.
Eeuwige gedachtenis!

bron:
aartsbisdom van België van het oecumenisch patriarchaat

Het lichaam van bisschop Maximos zal op
dinsdag 27 januari 2015 om 19 uur in
de Orthodoxe kathedraal te Brussel gebracht worden
om er de hele nacht te verblijven.
De uitvaartdienst zal 28 januari plaatsvinden in de kathedraal,
9-11 uur Metten en Goddelijke Liturgie,
11 uur Uitvaart.

Eeuwige gedachtenis!

Orthodoxie & rijkdom

H. JacobusWelaan dan, gij rijken,
weent en maakt misbaar over
de rampen, die u zullen overkomen.
Uw rijkdom is verrot,
uw klederen zijn door de mot aangevreten,
uw goud en zilver is verroest, en
het roest ervan zal tegen u getuigen en
uw vlees verteren als vuur.
Gij zijt schatten gaan opleggen, terwijl
het de laatste dagen zijn.
Zie, het loon, dat door u
is ingehouden van de arbeiders, die
uw landen hebben gemaaid, schreeuwt, en
het geroep van hen, die uw oogst hebben binnengehaald, is doorgedrongen tot de oren van de Heer Sabaoth
[van de hemelse legermachten].
Gij hebt op aarde weelderig geleefd en u te goed gedaan,
gij hebt uw hart vetgemest in de slachttijd.
Gij hebt de rechtvaardige veroordeeld, ja vermoord;
er is geen verweer tegen u.
Hebt dus geduld, broeders, tot de komst des Heren!
Zie, de landman wacht op de kostelijke vrucht van het land en
heeft geduld, totdat de vroege en late regen erop gevallen is.
Oefent ook gij geduld, sterkt uw harten, want
de komst des Heren is nabij.
Broeders, zucht niet tegen elkander, opdat
gij niet onder het oordeel valt;
zie, de Rechter staat voor de deur“.
Jac.5: 1-9

Kapitaal in de 21ste eeuwEr is dus niets nieuws onder de zon, wanneer
je de lezing van vandaag tot je door laat dringen;
het ondersteunt het zojuist verschenen boek:
Kapitaal in de 21ste eeuw” van de auteur Thomas Piketty.

De Schepper gaf het eerste mensenpaar al
een hele wereld om van te genieten, waardoor
het voor de hand ligt dat de bezittingen op zich niet verkeerd behoeven te zijn.
Het achtste gebod luidt: “Gij zult niet stelen” [Ex.20: 15].
Eén persoon dient overduidelijk iets te bezitten voordat
een ander het kan stelen.
Het boek Handelingen vertelt ons over
de Christelijke houding in het vroege Christendom.
Sommigen gaven hun bezittingen weg, maar degenen die hun eigendom behielden
werden niet beschouwd als onvolkomen christenen [Hand.5: 4].
De Blijde Boodschap veroordeelt nergens de rijkdom, die iemand bezit.
Het wijst wel op de verantwoordelijkheid, die een rijk iemand bezit en
dat deze zich bewust dient te zijn van de gevaren die de rijkdom met zich meebrengt.
Het belangrijkste aspect is het beheer over dit vermogen,
de controle die men dient te bezitten en de juiste houding hier tegenover.

Geld is niet “de wortel van alle kwaad”,
zoals Paulus regelmatig verkeerd wordt geciteerd.
Zijn eigenlijke woorden zijn,
De liefde voor geld is een wortel van alle kwaad” [1Tim.6: 10].

Hebben wij er iets aan . . .Falen om prioriteiten te stellen is een
groot gevaar bij voorspoed en overdaad.
Vraag jezelf niet af:
Hoeveel kan ik maken?” of
Hoeveel kan ik uitgeven?”;
Hoe belangrijk kan ik worden?“.
De juiste vraag is echter
Hoeveel mensen om mij heen kan ik begunstigen [zegenen] met de rijkdom die God mij heeft toevertrouwd?
en met rijkdom wordt niet alleen geld en goederen bedoeld.

Jacobus beschouwde het niet als een zonde om rijk te worden.
Zijn zorg was het misbruik van de rijkdom die ervoor zorgde dat God werd vergeten.
In hoofdstuk 4 bekritiseert hij de plannen die niet aan God toe behoren.
Hij geeft hier mensen het advies die hun rijkdom gebruiken alsof
er geen verantwoording ten opzichte van God bestaat:
“. . . te huilen en te jammeren vanwege de rampen, die hen zullen overkomen“.

De onrechtvaardige rijke
Jacob, heel gevoeligJacobus somt 3 aanklachten op tegen de onrechtvaardige rijke.
Hij beschuldigt hen van ongevoeligheid, van onrecht en zelfbevrediging.

1.]. Ongevoeligheid
Uw rijkdom is verrot, uw klederen zijn door de mot aangevreten,
uw goud en zilver is verroest, en het roest ervan zal tegen u getuigen en
uw vlees verteren als vuur.
Gij zijt schatten gaan opleggen, terwijl het de laatste dagen zijn
“.[vs. 2-3]
Met gevoelloosheid wordt bedoeld hardheid, hardvochtigheid, meedogenloosheid, onaandoenlijkheid en gevoelloosheid.
Zij waren ongevoelig om allereerst de juiste prioriteiten en waarden te stellen,
uitgaande van de behoeften van anderen om hen heen.
In die tijd bestond rijkdom voornamelijk uit voedsel, kleding en geld.
De rijken aten goed, gingen goed gekleed en brachten hun tijd rijkelijk door.
Jacobus zegt: “Je rijkdom [vrijwel zeker verwijzend naar voedsel] is verrot en
de mot heeft je kleren aangetast. Je goud en je zilver is verroest.
“Hun zorgvuldig opgebouwde voedsel, mode, en fortuinen,
brengen alleen loze waarden op”.
Het wordt niet zo hoog gewaardeerd dat ze totaal geen behoefte hadden aan God;
Ze hadden hun geloof in hun middelen gestopt in waarden die geen enkel nut betroffen, feesten en braspartijen.
Ze genereerden geestelijke waarheden en zetten het feit dat ze ten opzichte van God
verantwoording zouden dienen af te leggen, naast zich neer.
Ze hebben er nooit bij stil gestaan dat God beheerder van alle dingen is.
Jezus beschreef een andere rijke man door te zeggen:
“. . . Ziel, gij hebt vele goederen liggen, opgetast voor vele jaren,
houd rust, eet, drink en laten we vrolijk zijn
“(Luc. 12:19).
God noemde hem een dwaas, omdat hij verzuimd had om rekening houden met het eeuwige.
Het is een foutieve prioriteit die rijkdom stelt wanneer men maar hamstert
zonder er nuttig gebruik van te [laten] maken.
Tijd en onbruik zijn er de oorzaak van dat het verrot, verroest en dat het
de ondergang tegemoet gaat.
Rijkdom is zo onzeker.
Geldmarkten en aandelenmarkten fluctueren van uur tot uur.
En het is niet bepaald optimistisch om te denken dat bij jouw bank de deposito’s zijn beschermd door de een of andere regering die zelf in de schulden zit.
Eigenlijk behoeft goud niet corroderen zoals ijzer doet. Jacobus gebruikt echter dit woord als voorbeeld om te laten zien dat hun goud ook zijn waarde kan verliezen.
Wanneer het voedsel rot is en kleren door de mot wordt aangetast en
zelfs opgepot geld zijn waarde verliest, worden ze misbruikt.
Degenen, die hun rijkdommen misbruiken zullen uiteindelijk de lasten dragen van
een omkering van hun fortuinlijk leven.
Hun comfort en privileges zullen ophouden en dat einde is zo zeker dat Jacobus het beschrijft alsof het reeds heeft plaatsgevonden.
Hij spreekt erover dat de rijkdom al verrot is, de kledingstukken door de mot zijn aangevreten en al het geld reeds gedevalueerd is.

Overdaad  schaadtOp voorraad houden van rijkdom toont ongevoeligheid
voor het stellen van prioriteiten.
Erger nog, het toont ongevoeligheid aan voor de mensheid.
Jacobus zei al eerder,  “Iedereen . . . . . die weet dat hij
het goede dat hij zou moeten doen, niet doet, zond
igt”,
Jac.4: 17
Wat een kolossale zonde om anderen te zien omkomen in bittere ellende, terwijl jij een overvloed aan goederen bezit waar je nooit gebruik van maakt.
Op het einde van je leven gaat ook je vermogen verloren en blijven de armen berooid. Hoe kan er zo’n gevoelloze minachting voor anderen bestaan?
We hebben onze tafels met goed eten gevuld en eten er te veel van, maar bekommeren ons er niet over hoe een ander zijn “dagelijks brood” bij elkaar sprokkelt .
We vullen onze kasten zover vol tot we ons niet eens meer kunnen herinneren
wat er zich erin bevindt.
Een lokale kledingwinkel houdt zijn halfjaarlijkse verkoop.
Ik hield me er gisteren op om een broek te kopen; toen ik rondkeek  viel mij een tekst te binnen, die mij van de aankoop weerhield.
Mijn kleren zijn niet bijzonder modieus of van de beste kwaliteit, maar ik heb een kast vol.
Arme mensen behoeven zich nooit zorgen te maken over de mot – ze dragen namelijk
de enige kleren die ze aan hun lijf hebben.
We hopen onze fortuinen steeds hoger op die hun waarde verliezen, terwijl
de armen nauwelijks kunnen overleven. Heb je daar wel eens bij stil gestaan?
Jacobus verafschuwde de ongevoeligheid van degenen die er geen ogenblik bij stil staan
de behoeften van de naasten, de ongelukkige armen te verlichten.
Vooral wanneer het hamsteren van rijkdom voor zelfzuchtige genoegens gebruikt werd of helemaal geen doel had.
Deze mensen doen me denken aan hen die nauwelijks nog reële behoeften bezitten.
Een man die miljarden Euro’s bezit is net zo goed en rijk als wanneer hij miljoenen bezit”.
Het is al erg genoeg dat er mensen zijn die ongevoelig zijn voor de naasten waar ze door hun levenswijze nooit contact mee hebben,met de gewone mensen van de straat;
zij verkeren vaak alleen in hun eigen kringen,
zij leiden een bestaan los van de wereld;
denkend aan meer en nog meer en nog hogere bonussen.
Het blijkt dat 1% van de wereldbevolking, meer dan de helft van het wereldvermogen bezit,
terwijl 26% de wereldbevolking z’n hoofd nauwelijks boven water weet te houden

onrecht2.]. Onrecht
Deze rijken waren ook in de tijd van Jacobus schuldig aan groot onrecht.
Ze bedrogen niet alleen de arme arbeiders,
ze kochten de rechters om en ondermijnden hiermee de rechtsgang.
Jacobus beschuldigt hen van niet minder dan moord.
De dagloner werd [niet alleen in Palestina] zeer slecht betaald.
Hij werd ingehuurd en per dag betaald, hij leefde op de rand van de hongerdood.
Hoe staat het met ons, waarom is er sprake van 0-urenkontrakten en is het noodzakelijk om als ZZP’er de kost te verdienen in plaats van als werknemer.
De lonen waren in die tijd zo mager dat het voor dagloners onmogelijk was
voedsel voor ‘slechte tijden’ op te slaan; van het loon voor de dag werken konden ze slechts het eten van die dag bekostigen.
God stelde in een wet dat de arbeidende mens dient te worden beschermd
tegen onderdrukkende werkgevers.
Hij zei: “Al is een man nog zo slecht, laat hij niet gaan slapen met een nog niet uitgevoerde belofte tot betaling, terwijl hij zelf gaat slapen in z’n bezittingen . . . .
Betaal de werknemer iedere dag het loon dat hem toekomt voor de zon ondergaat, omdat hij arm is, rekent hij erop .”
Deut.24: 12,15
het loon van een dagloner zal niet de nacht bij u overblijven tot de morgen“.
Lev.19: 13
De velden werden gemaaid, het feest van de oogst viering kon beginnen, maar
er was geen vreugde onder de onbetaalde medewerkers aan de oogst.
Hun lonen waren opeisbaar, maar in in hun eigen taal betekende dit dat
er ‘nooit’ zou worden uitbetaald.
Ze zaten ’s-winters zonder verwarming in hun woning en wanneer de pacht niet op tijd werd  voldaan stonden ze op straat.
Hun kinderen kregen geen medische verzorging en hun scholing liep gevaar.
De nieuwe oogst deed de welvaart van de eigenaars echter sterk toenemen.
De velden bestonden niet alleen uit een stuk agrarisch grondgebied,
slechts wat percelen, maar het waren waarschijnlijk grote landgoederen, die
zich tot aan de horizon uitstrekten.
Hun directe omgeving en de buren werden bijeengeroepen voor een oogstfeest, terwijl
de arme werkman, die zijn loon nodig had omwille van de directe behoeften van zijn familie werd bedrogen. Wat een onrecht!
Maar de foutieve werkwijze werd nog verergerd.
De rijke gebruikte tevens zijn invloed om zich tegen de sociale kritiek te verzetten en diende aanklachten tegen de armen in die hen van onrecht betichtten.
Gij hebt de rechtvaardige veroordeeld” [vs. 6] is dus een juiste term en geeft aan
dat ze de juridische processen kunnen veranderen om voor zichzelf eigendommen en rijkdom te kunnen vergaren.
De rijken verkrijgen via hun vrienden en partijvorming vaak politieke macht en
kunnen kopen wat ze willen.
Een bekende uitspraak van hen luidt:
De gouden regel is dat ‘degenen die het goud bezitten de wet voor schrijven!’
De arme arbeiders hadden een gerechtvaardigde zaak, maar
de rechtbanken werden gecontroleerd door de rijken;
waar heb ik dit eerder gehoord?
Jacobus zegt daarom: “Jullie hebben de rechtvaardigen veroordeeld en
vermoorden onschuldige mensen . . . . .“.
Misschien dat sommige van de rechtvaardigen uiteindelijk een gewelddadige dood
gestorven waren, maar velen van hen werden gewoon beroofd van hun levensonderhoud.
Joodse geschriften zeggen,
Het brood der behoeftigen is het leven der armen,
wie hen daarvan berooft, is een moordenaar“.
Jezus Sirach 34: 22

De rijke man en de arme Lazarus,afb. Cornelis JetsesAls de arme sterft als gevolg van onrechtvaardigheid,
door degene die er niet in geslaagd is om hen te betalen, maakten dezen zich volgens Jacobus niet alleen aan verwaarlozing schuldig,
maar aan moord.
Jacobus toont ons een diep medeleven voor de lasten van de slachtoffers en zou zich openlijk op het onderwerp
van onrecht hebben kunnen uitspreken.

In plaats daarvan kiest hij ervoor om te benadrukken:
De kreten van de werklieden van de oogst hebben de oren van de Heer, de Almachtige, de koning van de hemelse heerscharen bereikt“.
Fraude blijft voor God echt niet onopgemerkt.
Zijn oren horen het geroep van Zijn volk.
God is nog steeds gevoelig voor het lijden van de onderdrukten.

De Almachtige God geeft zo veel om de onderdrukten dat
Hij Zijn Zoon heeft gezonden om onder eenvoudige en
onbelangrijke mensen te verblijven.
Jezus werd geboren uit een eenvoudige dienstmaagd
in een Hem beschikbaar gestelde grot en
werd uiteindelijk begraven in een geleend graf.
Hij weet alles over het onrecht wat overal
in de mensheid en de geschiedenis plaats vindt.
Welzalig de armen van Geest . . .“.

3.]. zelfbevrediging
weelderig leven= weelderig leven, je te goed doen en je hart vetmesten
Hoewel onvermijdelijk door gelijkgestelden omringd, waren de rijken buiten- proportioneel in hun luxe en levensstijl.
Wanneer luxe in het leven domineert, bemoeilijkt dit het karakter.
Karakter toegevoegd aan rijkdom heeft echter een groot potentieel voor het goede,
maar genotzucht opgezadeld met rijkdom staat gelijk aan de zonde.
Ook wij hier in Nederland genieten van een geweldige luxe en
niemand van ons
zou een terugkeer naar oude primitieve omstandigheden voorstaan.
Toch zou ons karakter kunnen profiteren van het advies van een hindoe,
die zijn naaste onderwijst met:
Laat me weten waar je behoefte aan hebt en
ik zal je duidelijk maken wat je dient te doen om
het zonder meer te verkrijgen“.
Bij ons zeggen we:
Tevredenheid is de landingsbaan voor geluk,
de grootste schat, die je maar kunt bezitten“.
Degenen tot wie Jacobus zich wendt zijn zelf doorvoed met hun rijkdom,
terwijl ze in feite uitgehongerd zijn en dood.
Ze zijn als varkens, die zich volvreten in het slachthuis; ze concentreren zich
alleen maar op het vullen van hun magen en zijn zich niet bewust van hun lot.
Hun kortstondige tevredenheid is hun enige zorg.
Het oordeel kan echter ieder moment van de dag vallen;
de dood komt als een dief in de nacht;
de Mensenzoon komt op een tijdstip
waarop je het niet verwacht“.
Luc.12: 40

In plaats van te handelen om dat oordeel te vermijden,
lopen dit soort rijken een grotere schuld op
door hun egoïstische zelfbevrediging.
Zij zullen worden veroordeeld voor het misbruiken van rijkdom
voor het comfort en hun wellustige genot, terwijl
zij geen enkele zorg hebben voor de minderbedeelden.
Als rijkdom gevormd wordt ten koste van de weerloze,
zal het oordeel volgen. God zal vonnis vellen over
de manier waarop mensen hun geld vergaren en
de wijze waarop ze het uitgeven.

Armoede ten opzichte van ongegronde rijkdom
Icoon van het Laatste Oordeel - Parochie van de H. Eliah. Brampton Oontario, Canada
Wenen en jammeren” is nu
niet bepaald een oproep tot bekering.
Het drukt de wanhoop en ellende uit die rijke uitbuiters ervaren wanneer
het Laatste Oordeel komt.
Ze knerpen en krijsen het uit van
de ellende die hen overkomt.
Zelfvoldaan in hun overvloed, hebben zij Gods aanspraken genegeerd.
Nu beseffen ze dat de grootste armoede niet voortkomt uit lege broekzakken,
maar vanuit een lege ziel.
Straatarm worden zij met het Goddelijk oordeel geconfronteerd.
De molens van God malen langzaam maar ze malen buitengewoon fijn.
Sommigen kunnen met onrechtvaardigheid voor langere tijd wegkomen.
Het oordeel is nabij; Gods afrekening zal rechtvaardig zijn.
Onverwachte getuigen zullen informatie aandragen tegen de onrechtvaardige;
hun rotte graan, bezoedelde geld en de mot in hun kledingstukken
zullen getuigenis afleggen van hun egoïsme.
De onbetaalde lonen zullen om gerechtigheid en oordeel roepen.
De werklieden zullen nog zuchten onder het lijden wat hen onder de meedogenloze werkgevers is aangedaan. Hun armzalig bestaan deed hun stem weerklinken, maar zal er een zucht klinken vanwege het eerherstel.
De Heer, de Almachtige, Die aan de kant van de armen en hulpelozen staat en
Die de tirannie en onderdrukking zal vernietigen,
hoorde hun stem.

Binnen tien jaar na de brief van Jacobus vernietigde Titus,
de Romeinse generaal, Jeruzalem.
Toen hij de stad verliet, waren er geen rijke joden meer.
Ze werden gedood of als slaaf verkocht en al hun rijkdom
werd vernietigd of in beslag genomen.
God oordeelt nooit via een bankrekening of
een verklaring die de moeite waard is.
Hij peilt het hart, waar geen chirurg ooit bij kan komen.
Hij kijkt naar gerechtigheid en waar deze ontbreekt,
zal Zijn oordeel ogenblikkelijk volgen.

Rijkdom is op zichzelf moreel neutraal, noch goed noch kwaad.
Rijkdom is echter als vuur – erg handig, maar ook erg gevaarlijk.
Er dient een evenwicht te zijn tussen voorzichtige besparing en zondig oppotten.
Materiële rijkdom zal waardeloos zijn als onze Heer terugkeert, maar
we weten noch de dag noch het uur van Zijn komst.
We dienen elk moment van de dag klaar te zijn wanneer Hij komt,
ook wanneer Zijn terugkeer op zich laat wachten,
zijn wij zelf verantwoordelijk om te voorzien in de toekomst.
Stel prioriteiten, niet op uw bezittingen, maar hoe je deze gebruikt.
Hoe groot is uw bankrekening?
Zou jij bereid zijn om de verwachte Heer een blik in je verborgene te geven?
Hij zal dat op zekere dag doen.
Hoe heb jij gebruik gemaakt van je rijkdom en talenten?
Dan is het best lastig om nog langer weg te kijken;
want het zal de Heer een vreugde zijn je bij de ontmoeting te zeggen:
Gij goede, getrouwe en gelovige dienstknecht, over weinig ben je getrouw geweest;
over veel zal ik je aanstellen; ga in, in de vreugde van Mijn Hemels Koninkrijk!“.

Orthodoxie & Genade op genade

 

Apostel PetrusPetrus, een apostel van Jezus Christus,
aan de vreemdelingen, die
in de verstrooiing zijn in
Pontus, Galatie, Kappadocie, Asia en Bitynie,
de uitverkorenen naar de voorkennis van
God, de Vader, in heiliging door de Geest, tot
gehoorzaamheid en besprenkeling met
het bloed van Jezus Christus:
Genade en Vrede worde u vermenigvuldigd.
Geloofd zij de God en Vader van onze Heere Jezus Christus, Die ons naar zijn grote barmhartigheid
door de Opstanding van Jezus Christus
uit de doden heeft doen wedergeboren worden tot
een levende hoop, tot een onvergankelijke, onbevlekte en
onverwelkelijke erfenis, die in de hemelen weggelegd is voor u,
die in de kracht Gods bewaard wordt door het geloof tot de zaligheid, welke
gereed ligt om geopenbaard te worden in de laatste tijd.
Verheugt u daarin, ook al wordt gij thans, indien het moet zijn, voor korte tijd door allerlei verzoekingen bedroefd, opdat de echtheid van uw geloof, kostbaarder dan vergankelijk goud, dat door vuur beproefd wordt, tot lof en heerlijkheid en eer zal blijken te zijn bij de openbaring van Jezus Christus.
Hem hebt gij lief, zonder Hem gezien te hebben; in Hem gelooft gij, zonder Hem thans te zien, en gij verheugt u met een onuitsprekelijke en verheerlijkte vreugde,
daar gij het einddoel van het Geloof bereikt, dat is de zaligheid der zielen.
Naar deze zaligheid hebben gezocht en gevorst de profeten, die
van de voor u bestemde genade geprofeteerd hebben, terwijl zij naspeurden, op
welke of hoedanige tijd de Geest van Christus in hen doelde, toen Hij vooraf getuigenis gaf van al het lijden, dat over Christus zou komen, en van al de heerlijkheid daarna.
Hun werd geopenbaard, dat zij niet zichzelf, maar u dienden met die dingen, welke u thans verkondigd zijn bij monde van hen, die door de Heilige Geest, Die
van de hemel gezonden is, u het evangelie hebben gebracht, in
welke dingen zelfs engelen begeren een blik te slaan.
Omgordt dus de lendenen van uw verstand, weest nuchter, en vestigt uw hoop volkomen op de Genade, die u gebracht wordt door de Openbaring van Jezus Christus.
Voegt u, als gehoorzame kinderen, niet naar de begeerten uit de tijd uwer onwetendheid,
maar gelijk Hij, die u geroepen heeft, heilig is, wordt [zo] ook
gijzelf heilig in al uw wandel; er staat immers geschreven:
Weest heilig, want Ik ben heilig.
En indien gij Hem als Vader aanroept, die zonder aanzien des persoons naar ieders werk oordeelt, wandelt dan in vreze de tijd uwer vreemdelingschap, wetende, dat gij niet met vergankelijke dingen, zilver of goud, zijt vrijgekocht van uw ijdele wandel, die (u) van de vaderen overgeleverd is, maar met het kostbare bloed van Christus, als van een onberispelijk en vlekkeloos lam.
Hij was van tevoren gekend, voor de grondlegging der wereld, doch is bij het einde der tijden geopenbaard ter wille van u, die door Hem gelooft in God, die Hem opgewekt heeft uit de doden en Hem heerlijkheid gegeven heeft, zodat uw geloof tevens hoop is op God.
Nu gij uw zielen door gehoorzaamheid aan de waarheid gereinigd hebt tot ongeveinsde broederliefde, hebt dan elkander van harte en bestendig lief, als wedergeboren, en niet uit vergankelijk, maar uit onvergankelijk zaad, door het levende en blijvende woord van God.
Want: Alle vlees is als gras en al zijn heerlijkheid als een bloem in het gras; het gras verdort en de bloem valt af, maar het woord des Heren blijft in der eeuwigheid.
Dit nu is het woord, dat u als evangelie verkondigd is.

Legt dan af alle kwaadwilligheid, alle bedrog, huichelarij, afgunst en alle kwaadsprekerij, en verlangt als pasgeboren kinderen naar de
redelijke, onvervalste melk, opdat gij daardoor moogt opwassen tot zaligheid,
indien gij geproefd hebt, dat de Heer goedertieren is.
En komt tot Hem, de levende steen, door de mensen wel verworpen, maar bij God uitverkoren en kostbaar, en laat u ook zelf als levende stenen gebruiken voor de bouw van een geestelijk huis, om een heilig priesterschap te vormen, tot het brengen van geestelijke offers, die aan God welgevallig zijn door Jezus Christus.
Daarom staat er in een Schriftwoord: Zie, Ik leg in Sion een uitverkoren en kostbare hoeksteen, en wie op hem zijn geloof bouwt, zal niet beschaamd uitkomen.
U dan, die gelooft, geldt dit kostbare, maar voor de ongelovigen geldt: De steen, die de bouwlieden afgekeurd hadden, die is geworden tot een hoeksteen en een steen des aanstoots en een rots der ergernis, voor hen, die zich daaraan, in hun ongehoorzaamheid aan het woord, stoten, waartoe zij ook bestemd zijn.
Gij echter zijt een uitverkoren geslacht, een koninklijk priesterschap, een heilige natie, een volk [aan God] ten eigendom, om de grote daden te verkondigen van Hem, die u uit de duisternis geroepen heeft tot zijn wonderbaar licht:
u, eens niet zijn volk, nu echter Gods volk,
eens zonder ontferming, nu in zijn ontferming aangenomen
“.
1 Petr.1: 1-2: 10

Deze redding hebben de Profeten afgesmeekt en zorgvuldig onderzocht,
die van de Genade, welke geprofeteerd tot u zou komen “.
De H. Theophan de kluizenaar biedt twee beschrijvingen om de ziekte van
de onwetendheid in het hart te overwinnen.

– “Eerst en vooral is gebed noodzakelijk“, zegt hij,
waarbij we de Heilige Geest dienen te smeken om
Zijn Goddelijke Licht in ons hart te doen neerdalen“.
– “Ten tweede dienen we de verkregen kennis [van waarheden]” te doorzoeken,
om duidelijk te achterhalen wie van hen goed zijn en welke slecht.
We dienen ze niet als de wereld en de zintuigen het doen te beoordelen,
maar ze dienen te worden beoordeeld door . . . de Heilige Geest . . .
het Woord van de Goddelijk geïnspireerde H. Schrift, of
die van de heilige Vaders en Leraren van de Kerk“.
Unseen Warfare, blz. 90

De Blijde BoodschapIndien wij onder de beschutting van de Kerk de H. Schrift lezen,
wanneer we ‘met‘ de Kerk op zoek zijn, dan bidden we voorafgaand tot de H. Geest
opdat Deze ons een juist oordeel schenkt
ons door deze Goddelijke teksten heen te leiden en wij zullen daarop
genezing te vinden.
In deze verzen onthult de Apostel Petrus drie manieren die ons genezen van
de ziekte van onwetendheid
aan de hand van de H. Schriften:
het herstel van het ware perspectief,
de correctie van de ondankbaarheid en
de verlichting van vergeetachtigheid.

De H. Schrift herstelt in ons het doelmatigste vooruitzicht op het leven.
Seculier humanisme verwijst slechts naar een wereld zonder God, of
marginaliseert God als een idee welke
zich beperkt tot die mensen die behept zijn met
een bijzondere belangstelling voor religie.
De H. Schrift daarentegen benadert God als ‘de primaire drijfveer
te midden van de menselijke geschiedenis.
Hij alleen verleent het heil voor alle volken en
Hij alleen stelt ons bij en opent ons voor het vermogen teneinde
ons over alles in en om ons heen te kunnen verwonderen.

Zie hoe breed deze twee inzichten uit elkaar liggen!
De apostel Petrus, spreekt tot zijn medechristenen en
roept ons aan als pelgrims en bijwoners [vs. 1: 1, 2: 11],
want hij aanvaardt dat wij tot een koninkrijk behoren  en
niet van deze wereld zijn” [John.18: 36].
Hij ziet ons behorend tot een uitverkoren Volk [1Petr.1: 2; 2: 9]
die in het Leven geroepen zijn
door de handelingen en de Liefde van God Zelf [vs.1: 2].
We zijn niet zo maar een groep individuen
die toevallig bij elkaar komen om
religieuze handelingen te verrichten en schone woorden te verkondigen.
Voor ons is het geen samenkomst, maar een integraal onderdeel van een plan waarmee
God Zich richt op de zonde, ziekte, onwetendheid en verwarring in de geschiedenis van de mensheid in goede banen leidt.

Profeten van het Oude TestamentChristenen zijn niet de allereerste mensen aan wie God zijn plan om alle dingen te herstellen openbaarde.
De oudtestamentische Profeten ontvingen reeds lange tijd terug vele voorafbeeldingen.
Zoals de H. Petrus verkondigt,
dat de Profeten overeenkomstig het plan van God [zij hebben door de H. Geest hebben gesproken] “de Genade afsmeekten en zorgvuldig onderzochten“[vs.1: 10].
Verder waren ze door
– “de Geest van Christus, Die in hen was” – in staat
– “het lijden van Christus en de heerlijkheid die erop zou volgen” –
te voorspellen [vs.1: 11].
Zij aanschouwden de voorafbeelding van
– “Zijn Triomf over de dood” -.

We weten dat de Openbaringen aan de profeten door de H.Geest vervuld zijn
[vs.1: 12 en 1Cor.10: 11]!
Beschouw het als een groot voorrecht om dit als Christenen te mogen ontvangen, want
wij zijn de eersten die de gehele Waarheid hebben leren kennen.
Generaties voor ons hebben de zegen van het [her]kennen van Jezus Christus
niet ontvangen;
ze ontvingen alleen maar een glimp, via de oude profetieën,
de Waarheid die nu tot ons komt informeert ons tot in detail.

De eer die we hebben ontvangen doet onze geest neerbuigen en
vervult ons [hart] met dankbaarheid, voor
God Die ons als Zijn volk heeft geroepen.
We hebben een heel goede reden om “staat allen recht” en
het aanbod van “een offer van lof,” in
de woorden van de Goddelijke Liturgie te gebruiken.
De H. Schrift geneest immers onze ondankbaarheid!

Het altaar met daarboven het Groot en Heilig KruisTen slotte, zoals de H. Petrus het formuleert:
zijn wij
een uitverkoren geslacht,
een koninklijk priesterschap,

een heilige natie, Zijn eigen volk“,
want wij zijn geroepen
uit de duisternis te komen
tot Zijn wonderbaar Licht
” [vs.2:  9].
Petrus herinnert ons eraan hoe het oude Israël,
ooit geroepen om het volk van God te zijn,
werd “verstoten“[Rom.11: 15), terwijl wij,
die eertijds geen volk waren . . .
nu het volk van God zijn geworden“[1Petr.2: 10].

Laat ons niet ophouden te lezen en
zowel individueel als gezamenlijk de Schrift bestuderen
om genezen te worden van onze vergeetachtigheid.
We herinneren ons dat we “in Zijn ontferming zijn aangenomen” [vs.2: 10];
Christus neemt ons onder Zijn hoede en redt ons uit de nood.
Wij komen tot de Heilige Schrift vanwege
dit vooruitzicht en om Genade op genade gewaar te worden!
Verlicht ons hart, o Meester,
met het zuivere Licht van Uw Goddelijke kennis
“.
Goddelijke Liturgie H. Johannes Chrysostomos