2e Zondag van de Grote vasten – Zondag van de Heilige Gregory Palamas [Γρηγόριος Παλαμάς, 1296–1359]

H. Gregory Palamas, icoon Dionysiou klooster, AthosDe zondag van de Heilige Gregorius Palamas is
de tweede zondag van de Grote Vasten.
Zij herdenkt de Heilige Gregory Palamas [1296-1359].
Gregory Palamas was een monnik van de berg Athos in Griekenland, later de metropoliet [aartsbisschop] van Thessaloniki en staat bekend als een vooraanstaande theoloog betreffende het  Hesychasm.
Zijn leer belichaamt de verdediging van het Hesychasm tegen de aanvallen van Barlaam, welke in westerse kringen veelal wordt aangeduid als Palamism,
Deze zondag wordt tussen de zondag van de Orthodoxie en
de zondag van het Groot en Heilig Kruis gevierd.

Iedere zondag in de Grote en Heilige Vasten heeft haar eigen speciale thema.
Deze zondag heeft als thema dat de mens door Gods genade in de Heilige Geest
een goddelijke staat, de theosis kan bereiken.
Dit spirituele thema geeft een uitbreiding  aan dat van de eerste zondag van de Grote Vasten, het Orthodox Geloof.
Als aanvulling op het verkrijgen van het Geloof, dient men zich inspanning te getroosten.

De Apostellezing geeft daarom aan dat we meer aandacht dienen te schenken aan
de dingen die we hebben gehoord, opdat wij niet zullen afdrijven …
hoe kunnen wij daaraan ontkomen, nu wij zo’n grote zaligheid in het vooruitzicht hebben?
[Hebr.1: 10 -2: 3]
Het Evangelie les toont ons de scene van de inspanning en het verlangen via
de verlamde die door het dak tot Christus wordt gebracht.
[Marc.2: 1-12]

Historisch was het de Heilige Gregory Palamas, die 14 november zijn feestdag heeft,
die getuigenis aflegde dat de mens, in dit leven al, door gebed en vasten
deelachtig kan worden aan het ongeschapen licht, Gods goddelijke Glorie.
Na de heiligverklaring van H. Gregorius Palamas in 1368, werd er een tweede herdenking vastgesteld;  waarbij als een tweede Triomf van de Orthodoxie voor de 2e Zondag van de Grote Vasten werd gekozen.Het viert de veroordeling van de tegenstanders van de H. Gregory Palamas en de rechtvaardiging van zijn leer van de Kerk.

Saint Gregory Palamas celebration in ThessalonikiTroparion           Tn.8
Toortsdrager van de Orthodoxie,
steun en leraar van de Kerk,
Sieraad van de monniken,
onoverwinnelijke kampioen van Theologen,
Roem van Thessalonika,
Prediker van Gods Genade,
wonderdoende Gregorios ,
Bid onophoudelijk opdat
onze zielen worden gered
“.

Kontakion          Tn.4
Nu is het tijd voor actie!
een vonnis staat ons te wachten!
Dus laten we snel opstaan​,
laten we met tranen van berouw
een liefdegift aanbieden:

Onze zonden zijn talrijker dan het zand van de zee;
maar vergeef ons, o Meester van allen,
zodat we de onvergankelijke kronen mogen ontvangen
“.

Kontakion          Tn 8
Heilig door God bezield instrument van Wijsheid,
stralende luid-klinkende bazuin van de theologie,
zo bezingen wij U, o God geïnspireerde Gregorios.
wiens geest zich gehel gevestigd heeft in de Eerste Geest.
leid ook onze geest tot Hem, o Vader,
opdat we mogen zingen:
‘Verheug u, prediker van genade’
“.

Orthodoxie & verleidingen; tussen durf en wanhoop

Parintelui Petroniu Tanase2Meestal is de mens afwijzend om
met zichzelf geconfronteerd te worden;
hij is terughoudend om naar zichzelf
[in zijn ziel] te kijken.
Hij neemt er zelfs de tijd niet voor om
te zien hoe het met hemzelf gesteld is.
De mens is zelfs bang om dit te doen;
hij heeft het gevoel dat dit een riskante onderneming is.
Hij is bang wanneer
je te lang naar binnen in jezelf gaat kijken,
dat je dan duizelig wordt en de grip
[
de controle] verliest“.
Staretz Petroniu [Tanase – † 22 Februari 2011] skite Prodromu, Athos

De schokkende, walgelijke wortels van de Hebreeuwse onderbuikgevoelens tentoon gesteldKeer op keer laat Christus ons zien dat
Farizeeën eveneens niet alleen ongevoelig waren maar dat hun sluwheid en onwetendheid
de enige deugd waren die zij bezaten.
Terwijl Christus, de God en Redder,
alle zondaars die Hem naderden vriendelijk tegemoet trad, werden zij
boos en mompelden wat in zichzelf.
Zij wilden Zijn Heerlijkheid en de gedragslijn van Zijn geduld en Zijn overweldigende vriendelijkheid vermijden, uit de weg gaan.
De Farizeeën waren sluw, omdat ze ongevoelig waren om van het gegeven van vergeving uit te gaan, terwijl hun zielen meer verdorven waren     dan de andere mensen die zij zelf veroordeelden.
De Heer en Redder, is onnoemelijk goed en meer dan vriendelijk en wordt als een eindeloze schatkamer van barmhartigheid genoemd, maar ten opzichte van de Farizeeën liet Hij er geen gras over groeien.
De Farizeeën gedroegen zich als wilde paarden die je nog niet met een gestrekte hand durft aan te raken, laat staan dat je hen maar een ogenblik over hun zonden behoefde aan te spreken.
Daarom sprak de Heer in gelijkenissen en vermengde Zijn belastende geneeskunde met smakelijke honing; opdat Hij hen vakkundig op de genezing van hun ziekte kon wijzen,
Hij leerde hen dat genezing een opluchting teweeg brengt en dat God het berouw van een zondaar met vreugde treed en van de zondaars houdt.

Schoven van tarwe, Vincent van Gogh - Jezus Christus, Gods Zoon, is dé Eersteling voor GodGod is de oorsprong van
alle zichtbare en onzichtbare dingen.
God is onzichtbaar;
heb daarom eerbied  voor de onzichtbare God.
Kijk verlangend uit naar
deze onzichtbare God, snak naar Hem.
God is een eeuwige, Al-heilige, Barmhartige, Alwetende, Almachtige, Rechtvaardige, Alomtegenwoordige, Onveranderlijke, geheel tevreden, Hoog-gezegende Geest.
En jij bent het beeld van God.
Leef daarom op geestelijk niveau, veracht het vlees, wat alleen maar je tijdelijke woning is;
wees heilig, vriendelijk, wijs, rechtvaardig, waakzaam,                                                                    en onbevreesd; onveranderlijk in goede dingen en                                                                          wees met alles wat je ten deel valt tevreden.
God heeft Zichzelf een huis gebouwd en
heeft daardoor het volste recht daar ook in te wonen.
Wij zijn met z’n allen de huizen van onze Schepper;
Hij heeft ons geschapen voor Zichzelf, want
Hij “heeft al de dingen uit Zijn eigen interesse gedaan” en
Hij is Degene Die in ons  dient te wonen en niet de duivel, die dief en overvaller,
die bedrieger en moordenaar.
Johannes de Theoloog1.].Kom en verblijf in ons
[het Gebed tot de Heilige Geest];
2.].Indien iemand Mij liefheeft,
zal hij Mijn woord bewaren en
Mijn Vader zal hem liefhebben en
Wij zullen tot hem komen en
bij hem wonen
“.
John.14: 23;
3.].Weet gij niet, dat gij Gods tempel zijt en dat de Geest van God in u woont?“.
1Cor.3: 16

Sta hier eens bij stil – met elk woord dat je uit[spreekt],
– bij elke gedachte bij het lezen van God’s Woord [de H.Schrift].
Doe hetzelfde bij het lezen van de geschriften van de Heilige Vaders en
tijdens de verschillende gebeden en gezangen, die
we in de kerk horen of die we thuis opzeggen, want
het zijn allemaal ademhalingen en woorden van de Heilige Geest.
Het is om het anders te formuleren, de “Heilige Geest Zelf“, want
wij weten niet wat wij bidden, maar
de H. Geest Zelf pleit voor ons
met onuitsprekelijke verzuchtingen
“.
Rom.8: 26

''Laat ons in vrede tot de Heer bidden''De grote Litanie die dagelijkse in de Orthodoxe Kerk wordt gebeden is de meest begenadigde litanie, het is de litanie van de Liefde; want hierin worden zowel de levende christenen als de heiligen tezamen voorgesteld als deelgenoot aan het Lichaam van Jezus Christus.
Het eindigt met het mooiste van al,
de daaropvolgende uitroep:
Onze al-heilige, ongerepte, hoog-gezegende, roemrijke Koningin, moeder van onze God en altijd-maagd Maria
met alle Heiligen gedenkend, bevelen wij onszelf,
elkaar en geheel ons leven aan
“.
De dubbele Litanie van de gelovigen en smekende litanieën zijn ook intens mooi.
We zijn er zo gewend aan geraakt, maar laten we ons eens voorstellen dat
we ze voor het eerst horen  en laten we onszelf eens in de positie wanen
van een buitenstaander.
Wanneer we tot God bidden, dienen we onszelf altijd in de positie te stellen ten opzichte van Zijn onbegrensde Grootheid, dat Hij tevens omringd wordt door miljoenen Engelen en Heiligen, die opvliegen en zingen:
Christ in Glory, surrounded by angelsHeilig, heilig, Heilig is de Heer Sabaoth,
zowel Hemel als aarde zijn vol van Uw Heerlijkheid
“.

>> Degenen die Gods beschouwingen
niet begrijpen wandelen op een heuvelrug
als op het scherp van een mes en worden bij het minste of geringste door elk zuchtje wind uit balans gebracht.
– “Wanneer zij geprezen worden, juichen zij
himmel jauchzend hoch’
;
– wanneer zij bekritiseerd worden, zijn zij
‘zum Tode betrübt’ [uit Goethe’s Egmont, 1787].
– Wanneer zij feest vieren,
vreet hij zich als een feestvarken zo vol;
– wanneer zij lijdt ontberingen lijden,                                                                                                    steunen ze en kreunen ze.
– Wanneer zij inzicht hebben, dan lopen zij ermee te koop;
– wanneer zij iets niet begrijpen, doen ze alsof ze het inzicht wel hebben.
– Wanneer rijkdom hen ten deel valt, hebben zij een machogedrag;
– wanneer zij in armoede verkeren, speelt hij de huichelaar.
– Wanneer zij volgevreten zijn, groeit hun blazoen gretig;
– wanneer zij vasten , worden zij aanmatigend.
– Zij maken ruzie met degenen die hen berispen;
– degenen die hen vergeven, beschouwen zij als dwazen”.
Heilige Marc de ascetische [5e-6e eeuw],
over degenen die het idee hebben dat
zij rechtvaardig zijn door eigen werken.

Saint John of Kronstadt>> Veel mensen bidden wel,
maar maken er hun gewoonte van
hun gebed hypocriet te voltooien.
Veelal hebben ze zelf niet eens in de gaten of
ze wensen het gewoon niet te zien dat
ze ongeïnteresseerd bidden, niet in geest en in waarheid.
Zo er iemand zich opwerpt om hen te beschuldigen van dit ongeïnteresseerd bidden, worden ze boos op degenen die het waagt dit te zeggen, omdat
het naar hun mening een absurditeit zou zijn.
Deze mensen zijn niet van het een op andere moment hypocriet geworden, maar geleidelijk aan.
In eerste instantie baden ze misschien met hun gehele hart, maar daarna verdween de diepgang.
— Voor altijd en onophoudelijk bidden met je gehele hart is een moeilijke opdracht,
waaraan we ons echt moeten zetten, onszelf dienen te dwingen.
Hierover wordt gezegd dat “het Koninkrijk der Hemelen geweld wordt aangedaan“.
Matth.11: 12
— Deze mensen beginnen steeds meer oppervlakkig met hun lippen te bidden,
niet uit de diepten van de ziel, omdat dit is veel gemakkelijker is en
uiteindelijk nemen de aanvallen van het vlees en de duivel toe.
Ze bidden dan alleen nog maar met hun lippen, zonder
de kracht van de woorden van het gebed tot in het hart te laten neerdalen.
Er zijn nogal wat mensen die op die manier te bidden.
De Heer zei van hen:
Dit volk nadert Mij met de mond en
eert Mij met de lippen, maar
hun hart is verre van Mij
“.
Matth.15: 8
AntimensionWat hier over het gebed wordt gezegd
geldt evenzeer voor de gemeenschap met
de Heilige, onsterfelijk en leven-schenkende Mysteriën.
In het begin communiceert een mens op basis van een levend geloof, met een gevoel van Liefde en toewijding, maar na verloop van tijd, door de voortdurende tegenstand van het vlees en de duivel, laat hij hen de overwinning over zich toenemen
over de waarheid van God en
communiceert de mens ongeïnteresseerd,
neemt in feite niet langer deel aan het Lichaam en Bloed van Christus,
maar nuttigt slechts in overeenstemming met de gedachten van zijn hart brood en wijn.
De essentie van de Mysteriën wordt hem ontnomen,
Het is de Geest, Die levend maakt, het vlees heeft geen nut“.
John.6: 63;
of zoals de Verlosser het heeft gezegd,
Gij tracht Mij te doden, omdat Mijn Woord bij u geen woonplaats vindt“.
John.8: 37;
de mens is dus innerlijk beroofd door Satan.
Moge God ons allen van een dergelijke gewoonte afhouden,
van een dergelijke Godslastering ten opzichte van de Heer!
H. Johannes van Kronstadt

Maart de 4e – H. Gerasimos, de rechtvaardige van de Jordaan

interieur Gerasimos klooster aan de JordaanH Gerasimos leefde in de 5e eeuw en
was abt van een gemeenschap van 70 monniken die
in de woestijn ten oosten van Jericho leefden, in
de buurt van de rivier de Jordaan.
Hun leven was onverzettelijk, ze sliepen op rieten matten,
ze hadden cellen zonder deuren en de stilte werd strikt in acht genomen. Hun dieet bestond voornamelijk uit water, dadels en brood.
Er wordt gezegd, dat Gerasimos in zijn niet aflatend geloof en standvastigheid werd beïnvloed door een verwensing uit zijn jeugd, waarop  hij een leven ging leiden beneden het bestaansminimum.

Op een dag kwam Gerasimos, terwijl hij langs de Jordaan liep, een leeuw tegen die het in doodsangst uitbrulde. De leeuw kon zich, vanwege een grote splinter in een poot, niet in leven houden. Overmand door medelijden met het beest, verwijderde Gerasimos de splinter en maakte de wond schoon en verbond hem, waarna hij verwachtte dat de leeuw naar zijn grot zou terugkeren.
In plaats daarvan volgde het schepsel hem gedwee op zijn terugweg naar zijn klooster en
werd zijn toegewijd huisdier.
De hele gemeenschap was verbaasd over het plotseling vreedzame karakter van het dier
tot een leven van toewijding aan de abt; het roofdier at namelijk niets dan brood en groenten.

H Gerasimos van de JordaanDe leeuw kreeg als speciale taak het bewaken van de klooster ezel, die langs de Jordaan graasde.
Op een dag gebeurde het dat, terwijl de leeuw lag te dutten, de ezel afdwaalde en door een passerende handelaar werd gestolen.
Na zonder succes gezocht te hebben, keerde de leeuw terug naar het klooster, het hoofd laag bij de grond, vanwege zijn tekortkoming.
De broeders concludeerden al snel dat de leeuw de ezel had overmeesterd en opgegeten had.
Als straf, kreeg de leeuw de taak van de ezel; om het water in een zadelpak met vier aarden kruiken  van de rivier naar het klooster te gaan dragen.

Maanden later, gebeurde het dat de handelaar met de gestolen ezel en drie kamelen langs de Jordaan trok.
De leeuw herkende de ezel en brulde zo hard dat de handelaar op de vlucht sloeg en weg rende.
De leeuw nam het touw van de ezel tussen zijn kaken en leidde hem terug naar het klooster
met de kamelen, die er achteraan vastzaten en hen volgden.
De monniken beseften dat ze zich in de leeuw hadden vergist; waarop
de leeuw zijn naam “Jordanes” van de vader Gerasimos kreeg toegewezen.

Voor nog eens vijf jaar maakte de leeuw “Jordanes” deel uit van de kloostergemeenschap.
Toen vader Gerasimos in de Heer ontsliep en werd begraven, ging Jordanes op het graf van verdriet liggen brullen en legde haar hoofd op het graf tegen de grond.
Tenslotte liet ook Jordanes het leven en stierf op de laatste rustplaats van Gerasimos.

Jordanus, de Leeuw - standbeeld in het kloosterDe Icoon van de H. Gerasimos richt zich op de ontwikkeling van het directe contact tussen de monnik en de leeuw.
Abt Gerasimos en deze geschiedenis
zijn zo indrukwekkend dat
veel teksten naar hem verwijzen en
al snel na zijn dood werd hij als
een heilige erkend.
Het klooster dat hij stichtte heeft de tand van de tijd doorstaan en is tot op de dag  van vandaag een spirituele ontmoetingsplaats
van pelgrims in de woestijn.

Troparion           Tn.1
Saint-Gerasimos1“Als woestijnbewoner en
engel in het menselijk lichaam,
bleek u voor ons ​​een wonderdoener te zijn.
God-dragende vader Gerasimos
Door vasten, waken en bidden,
ontvangt u hemelse gaven om zieken te genezen en de zielen te redden van hen
die door u tot geloof zijn gekomen:
Eer aan God, Die u deze kracht verleende!
Eer aan Hem, Die u een kroon gaf!
Eer aan Hem, Die door u genezing verleent aan allen!
“.

Kontakion          Tn.4
Vader, door hemelse liefde ontstoken,
De voorkeur aan de hardheid van de woestijn van Jordanië
deed u alle geneugten van de wereld ontvluchten!
Daarom heeft een wild beest u zelfs naar uw overlijden gediend.
Hij stierf in gehoorzaamheid en verdriet op uw graf.
Door u is daarmee onze God verheerlijkt.
Nu u voor Hem staat, heilige Gerasimus,
houdt u nog steeds rekening met ons!
“.

Maart 8e – H. Felix, bisschop van Dunwich and verlichter van oost Anglia

H. Felix van Dunwich, Apostel en verlichter van oost Anglia, detailWat betekent het om je Kruis op te nemen?
Dit betekent dat je, van de hand van de Voorzienigheid,
ieder middel van genezing bereidwillig aanvaardt,
hoe bitter wat je wordt aangeboden,
ook maar kan zijn.
dat houdt in dat je je hele hebben en houwen
volledig in de hand van de Menslievende God overgeeft
“.
H. Nicolaas Velimirovich

Felix werd aan het einde van de zesde eeuw
geboren in Bourgondië hetgeen in oost-Frankrijk ligt.
Als jongeman werd hij hieromonnik, wellicht
onder invloed van de Ierse klooster van
de H. Columbanus bij Luxeuil in de Bourgogne.
Hier ontmoette hij een koninklijke uit East Anglia afkomstige banneling Sigebert, aan
wie Felix het christendom verkondigde en die hij doopte.

Neem je Kruis opToen Sigebert in 630 terugging naar oost Anglia,
vroeg hij Felix mee te gaan om zijn koninkrijk te evangeliseren.
Felix werd blijkbaar onmiddellijk tot bisschop gewijd, naar alle waarschijnlijkheid
door H. Honorius, de aartsbisschop van Canterbury.
Afvarend vanuit Kent, tekent de lokale traditie aan dat bisschop Felix aan
land kwam bij het verwoeste Romeinse fort wat
heden ten dage Felixstowe genoemd wordt.
Hoewel sommigen van mening zijn dat
bisschop Felix ‘Felixstowe’ als uitvalsbasis heeft uitgekozen,
geloven de meesten toch dat zijn bisschopszetel verder
langs de kust van Suffolk heeft gelegen wat nu
dan de bloeiende haven van Dunwich heet.

H. Felix van Burgundy, de bisschop van Dunwich, 8e maartBisschop Felix hield toezicht op het zendingswerk over geheel East Anglia.
De overlevering van Suffolk vermeldtt dat hij het was die
de lokale bevolking bijgebracht heeft om
kerken te bouwen met het vuursteen wat
zo overvloedig op Suffolkse velden voorhanden is.
Naast zijn kathedraal en een school die
naar wij aannemen in Dunwich gelegen waren en
zijn activiteiten in en nabij het Felixstowe schiereiland, was
hij o.a. ook actief in het noorden van de provincie
bijvoorbeeld bij HallowTree en in de buurt van Sutton Hoo.
Hier bij Beccles en in het dorp Flixton
[Hetgeen evenals Felixstowe naar de H. Felix is vernoemd],
predikte hij het christelijk geloof.
Ook blijkt hij op de Stour te hebben gevaren en
actief te zijn geweest in het zuiden van de provincie, in
Sudbury evenals in het centrum van Suffolk, heeft hij
samen met de toekomstige H. Sigebert een
klooster opgericht wat nu St. Edmunds in Bury heet.

Buiten Suffolk wordt ​​ook verkondigd dat
de H. Felix de oudste kerk in Norfolk te Babingley, in
de buurt van Sandringham heeft gesticht
De nabijgelegen dorpen van Shernborne en Flitcham, waarvan
wordt gezegd dat ze vernoemd zijn naar de H. Felix,
onderhouden nog steeds banden met de H. Felix.
H. Felix, die een miniatuur van de kerk in Woolpit, Suffolk vasthoudtDe heilige bisschop zou eveneens
in de omgeving van Swaffham bij  Saham Toney gepredikt hebben en misschien ook op Cockley Cley waar nog steeds een zeer oude kerk staat.
De heilige was ook actief in de buurt van Yarmouth op Loddon en Reedham en in dit gebied werkte hij nauw samen met een Ierse missionaris, de H. Fursey.
Tenslotte zegt de traditie dat
bisschop Felix een klooster stichtte in Soham in Cambridgeshire.

Bisschop Felix kon al dit werk doen dankzij
de volledige goedkeuring van de vrome koning van East Anglia, Sigebert.
Nadat deze in 635 stierf, werd Sigebert opgevolgd door zijn neef, Anna.
Deze man was de vader van diverse later heilig- verklaarde kinderen, waarvan
de meest bekende de H. Audrey is, die werd in het geloof werd onderwezen door
bisschop Felix en ook gedoopt, waardoor
zijn apostolisch werk na zijn ontslapen kon worden voortgezet.
Bisschop Felix overleed op 8 maart 647 en
werd daarop als de apostel van East Anglia gehuldigd en heilig verklaard.

H. Felix of Burgundy, Beeld achter het altaar van de h. Petruskerk in Mancroft, Norwich, UKTroparion           tn. 4
Als Regel van geloof en
een voorbeeld van zachtmoedighied,
heeft de waarheid van uw daden u aan uw kudde getoond.
Daarom zijt gij door nederigheid groot en
door armoede rijk geworden,
Vader en Hogepriester Felix.
Bid Christus God, onze zielen te redden
“.

Kondakion         tn.2
Goddelijke Roeper, bazuin van de Geest en
Planter van het geloof.
Uitroeier van het bigeloof,
beminde van de Heilige Drieëenheid.
Grote Vader, hiërarch Felix,
gij die heerst met de Engelen,
bid zonder ophouden voor ons allen
“.

28e februari – de H. Theodor, Grootmartelaar van Tyron en het wonder met de Kollyva

H. Theodorus, Grootmartelaar van TyronDeze heilige, glorierijke Martelaar van Christus was afkomstig uit Amasia in Pontus en was een Romeinse legeraanvoerder in  de tijd van de grote vervolging van keizer Maximianus [ca. 303].
Hij was al vanaf zijn jeugd christen maar
hield zijn geloof geheim, niet uit lafheid, maar
omdat hij van God nog geen teken had ontvangen
om zichzelf voor het martelaarschap op te offeren.
Terwijl zijn troepen in de buurt van de stad van Euchaïta [Helenopontus] werden gestationeerd, vernam hij dat de mensen in een stadsdeel de terreur van een vreselijke draak ondergingen, die hen vanuit het omliggende bos belaagde.

Hij realiseerde zich de zoektocht voleindigd was, waarin God hem zou laten zien of de tijd was gekomen om zichzelf te bieden voor het martelaarschap.
Diep in het bos kwam hij in een verlaten dorp waarvan de enige overgebleven bewoner, een christelijke prinses was, die Eusebia heette.
De H. Theodorus, die het monster verslaat en de prinses redtDeze Eusebia vertelde hem
waar het monster zijn hol had.
Hij ging op weg om het hol te vinden en bewapende zichzelf met
het teken van het Groot en Heilig Kruis.
Toen hij met het brullende, vuurspuwende beest geconfronteerd werd stak hij
zijn speer door zijn kop en doodde het.
Door Gods genade was hij er nu van overtuigd dat hij in staat zou zijn om de spirituele draak, de duivel te overwinnen.

Hij zou net zoals hij de zichtbare draak had gedood
zou de duivel overwonnen kunnen worden.
De H. Theodore keerde terug naar het kamp en
was ​​klaar om zijn christelijk Geloof te belijden.
Toen de commandant van zijn troepen een offer aan de goden van het Rijk wilde brengen, bleef Theodore in zijn tent.
Ik ben een christen,” zei hij tegen de ploeg die hem kwam ophalen’‘.
Ik ben alleen gericht op Christus. Hij is de Koning in wiens dienst ik sta en alleen voor Hem ben ik bereid offers te brengen!“.
Toen lieten zij hem in het bijzijn van andere christelijke soldaten
met listige vragen onderzoeken. Door goddelijke ijver bewogen moedigde Theodore zijn medechristenen met vuur aan om zich als hoogwaardige soldaten van Christus in zijn leger openbaar te maken.

Christus zegent de Alheilige Moeder Gods en de H.Theodore, mosaïc Demetriuskathedraal, Thessaloniki, GrDie nacht ging hij naar de heidense tempel en
sloeg het altaar van Rhea, de moeder van de goden kort en klein en legde de tempel door vuur in as.
Hij werd op heterdaad betrapt door een beheerder, welke hem zonder enig verzet aan de gouverneur Publius overleverde.
Er ontstond een oproer in Euchaïta toen dit bekend werd gemaakt; maar Theodore antwoordde rustig
op de vragen van de gouverneur en verkondigde
de absurditeit van het aanzien van een godheid, die
als een levenloos stuk hout in
luttele seconden tot as gereduceerd was.
Ondanks bedreigingen met ontzettende kwellingen antwoordde de Heilige:
Uw bedreigingen roepen bij mij geen angst op, want te midden van kwellingen zal de kracht van Christus mij vreugde en blijdschap schenken“.
Tandenknarsend van woede heeft de gouverneur hem daarop in een diepe kerker gegooid.

Die nacht verscheen Christus aan Zijn moedige dienaar en beloofde hem Zijn genade vooreerst zijn eten en drinken zou zijn, welke hem vreugde en bescherming zou verlenen.
Aldus getroost bracht Theodore zijn tijd hymnen zingend met de Engelen door, zodat ook al was
zijn cel werd afgesloten en versperd, de cipiers de indruk kregen dat andere christenen zich bij hem zouden hebben aangesloten.

fresco van de H. Theodore de Recruit and Theodore de CommandantToen men hem brood en water aanbood
weigerde Theodore dit met de woorden,
dat Christus hem voedsel uit de hemel beloofd had.
Toen hij de tweede keer vóór Publius werd  gebracht werd hem de functie van hogepriester van de afgoden aangeboden, waarop hij lachte en hij verzekerde
de gouverneur dat hij bereid was uit liefde voor Christus in stukken gesneden te worden.
Hij werd toen aan zijn enkels opgehangen terwijl zijn lichaam met ijzeren klauwen uiteen werd gescheurd.
Maar de ontembare overtuiging van de heilige
werd alleen maar versterkt
naarmate de beulen hem harder aanpakten.
De gouverneur bang dat dit voorbeeld andere christenen zou aanmoedigen, besloot dat het met hem  gedaan was en
hij veroordeelde hem om tot de dood door het vuur.
Martelaarschap van de Grootmartelaar, H. Theodore van TyronToen ze de brandstapel bereikt hadden en de Martelaar zijn kleding hadden ontnomen,
stuurde deze een vurig gebed tot God dat Deze de andere belijders zou versterken.
Hij liep vrijwillig de vlammen tegemoet, die hem omringden, maar deze lieten hem ongemoeid alsof ze voor hem wilden buigen.
In het midden van deze triomfantelijke vuurzee, die hem omringde, gaf de H. Theodore dankbaar zijn ziel aan God.
De vrome Eusebia heeft daarop zijn lichaam vrijgekocht, dat ze naar Euchaïta meenam.
Er werd daar een kerk ter ere van de martelaar gebouwd, die aan de vele pelgrims genezing van ziel en lichaam bezorgde, die hem vanwege zijn voorspraak kwamen bezoeken.

H. Theodore en het grote wonder van de Kollyva
Saint Theodor of tyron - Icoon Pantocrator monastery, AthosIn 361 deed Julianus de Afvallige zijn uiterste best om de heidense gebruiken weer te herstellen. Wetende dat de christenen gewend waren
de eerste week van de vasten door vasten en gebed te heiligen, gaf de sluwe tiran de prefect van Constantinopel de opdracht om
al het voedsel wat op de markten te koop was,
te besprenkeld met het bloed van dieren,
welke aan de goden geofferd waren.
Niemand in de stad Constantinopel zou op deze manier aan de besmetting van de afgoderij kunnen ontsnappen. Echter, de Heer liet Zijn uitverkoren volk niet in de steek, maar
stuurde Zijn dienaar Theodore om
de tiran te slim af te zijn.
Theodore vertoonde zich in een visioen aan Patriarch Eudoxius [360-364].
De heilige martelaar deelde hem mee wat er gebeurde en
liet hem weten dat hij de christenen moest instrueren niet
het eten van de markten te kopen.
In plaats daarvan  diende zij kolyva te eten
welke gemaakt wordt van korrels gekookte tarwe.
Dus, dankzij de tussenkomst van de heilige martelaar Theodore, zijn de Christelijke mensen van Constantinopel voor de besmetting van afgoderij bewaard gebleven.
Vanaf die tijd  herdenkt de Kerk dit wonder op de eerste zaterdag van de Grote Vasten,
om de gelovigen te herinneren aan het vasten en onthouden waarmee de macht van de zonde en de besmetting wordt voorkomen.

De heilige Theodore van Tyron heeft nog vele andere wonderen verricht voor
degenen die in Geloof een beroep op hem deden en die
in Christus Kerk het gebed en de diensten hebben voortgezet.
Op een dag verscheen hij in pracht en glorie op zijn witte paard aan een arme weduwe en bevrijdde haar enige zoon, die gevangen was genomen door de Saracenen.
Hij temde regelmatig opkomende stormen  gooide en verleende veiligheid tegen diefstal en
bracht verlorenen terug naar hun Heer Jezus Christus.
In al zijn wonderen, toonde deze Romeinse legeraanvoerder dat hij de hemelse beschermer van het christenvolk was geworden.

Orthodox-christelijke viering van het feest van Sint Theodore De Tyron
Het feest en de herdenking van de H. Theodore van Tyron wordt gevierd
met de Goddelijke Liturgie van de heilige Johannes Chrysostomus, die
wordt uitgevoerd op de ochtend van dit feest en wordt voorafgegaan door een dienst van de Metten [Orthros].
Een Grote Vespers kan de avond voor de dag van het feest worden gehouden.
De herdenking van de verschijning van de H. Theodore en het wonder van de kolyva
wordt elk jaar met een Goddelijke Liturgie en gedachtenis gevierd op de eerste zaterdag van de Grote Vasten.
Deze dag is de laatste van de drie zaterdagen van de zielen  Souls elk jaar waargenomen in het begin van de vastentijd plaatsvinden.
De gelovigen brengen kolyva mee naar de kerk en lijsten met namen van vrienden en familieleden mee, die in het geloof ontslapen zijn.
De namen worden tijdens de gedachtenisdienst door de priester hardop voorgelezen.

Troparion              Tn.2
Groot zijn de prestaties van het Geloof,
Want de Heilige Martelaar Theodore verheugde zich in de vlammen,
alsof het was aan wateren van rust,
Het aanbieden van zichzelf als zoete spijs aan de Drie-eenheid.
H. Theodore [met diadeem] en de H. Demetrius van ThessalonikiDaarom door zijn gebeden,
Christus God, red onze zielen!“.

Kontakion           Tn.8
Uw Geloof in Christus lag
als een pantser om uw hart:

Met Zijn hulp heeft u
de kracht van de vijand overwonnen.

Dus wordt u gekroond in de eeuwigheid
met een hemels diadeem“.

Door de gebeden van onze Alheilige Moeder Gods en alle Heiligen,
Heer Jezus Christus, onze God,
heb medelijden met ons ons en red ons!
Amen!

Heilige oudvader Porphyrios [Bairaktaris] van Kavsokalyvia [1906-1991] over de ascetische beoefening van het Vasten

Wandel waardig overeenkomstig de roeping, waarmee je geroepen bent
met alle nederigheid en zachtmoedigheid,
met lankmoedigheid en elkander in liefde te verdragen,
Zet je in de eenheid van Geest te bewaren door de band van de Vrede.
Een in Lichaam en een Geest, zoals je ook geroepen bent in de ene hoop van je roeping,
een Heer, een Geloof, een Doop,
Want God is de Vader van allen,
Hij Die is boven allen is verheven
en door allen en in allen werkzaam is.
Maar aan een ieder van ons is afzonderlijk Genade gegeven,
naar de mate, waarin Christus haar schenkt“.
Cf. Eph.4: 1-7

μονή Χρυσοπηγής• Dit artikel is mede samengesteld
aan de hand van het boek ‘Γέροντος Ποφύρου Καυσοκαλυβίτου Βίος και Λόγοι’,
door μοναστήρι ζωογόνο πηγή, Χρυσοπηγής, Χανιά, Κρήτη 2003;
> in het Engels vertaald ‘Wounded by love’  by Elder Porphyrios [Author],
John Raffan in 2005 [Translator]
> in het Nederlands vertaald
door het Klooster Portaïtisa, Trazegies, België, 2008.
uitgeverij Orthodox Logos, Tilburg
ISBN/EAN: 978-90-811555-5-7

ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΤΗΣMen wordt niet heilig door
het kwaad te bestrijden.
Laat het kwade met rust.
[wanneer je op straat uitwerpselen van een hond ziet liggen, loop je er ook omheen en
je kijkt er niet naar].
Kijk naar Christus en
al het schone wat je omringt,
alleen dat zal je redden.
Wat iemand heilig maakt is de liefde
voor de aanbidding van Christus,
die alle uitdrukkingsmogelijkheden te boven gaat, die alles wat bestaat te boven gaat.
Daarom probeert
de mens ascetische oefeningen te doen en neemt zaken op zich
die hem doen lijden uit liefde voor God.
Geen mens/monnik werd ooit heilig zonder ascetische oefeningen.
Niemand kan in het geestelijke omhoog komen
[de Ladder van John Climacos] zonder ascese.
Deze dingen zijn een noodzaak, je komt er niet omheen,
wil je vooruitgang boeken op de geestelijke weg.
Ascetische oefeningen zijn bijvoorbeeld metanieën [= grote of kleine buiging],
nachtwaken, enz. maar alles dient ongedwongen [zonder verplichting] te gebeuren.
as gentle as a lambAlles dient met vreugde te worden gedaan.
Het belangrijke zijn niet de metanieën die
wij kunnen maken, het bekruisigen of de gebeden, maar
de daad van het jezelf [aan Christus over] te geven,
de vurige liefde voor God en voor het geestelijke.
Er zijn veel mensen die deze dingen niet voor God doen,
maar als gymnastiekoefening, om
er fysiek voordeel uit te halen.
Maar geestelijke mensen doen dit om
er geestelijk voordeel mee te behalen; zij doen ze voor God.
Tegelijkertijd echter heeft het lichaam er
groot voordeel van en wordt niet ziek; er komt dus veel goeds uit voort.

H. Porphyrios [Bairaktaris] van Kafsokalivia, Athos.Bij de verschillende ascetische oefeningen,
metanieën, vigilies en andere onthoudingen,
is het vasten onlosmakelijk verbonden.
De Vaders hielden ervan te zeggen dat
een dikke bulk nog geen verfijnde geest maakt
[oa. H. Greg. de Theoloog & John Chrysostomos].
Alle boeken van de Vaders spreken over het vasten.
Zij benadrukken dat wij niet moeten eten wat
moeilijk verteerbaar is, of rijk en vet, omdat
dit niet alleen slecht is voor het lichaam, maar
vooral de ziel ontregelt.
Zij zeggen dat wanneer een lammetje slechts gras eet,
het daarom ook zo rustig is.
Daarom wordt er gezegd dat iemand
mak is als een lammetje is“.
Honden en katten en alle vleeseters zijn allemaal woeste dieren.
Vlees blijkt slecht te zijn voor mensen. Fruit en groente zijn juist goed.
De Ladder van de H. Johannes Climacos2Daarom spreken de heilige Vaders veelvuldig over Vasten en raden
zij het teveel eten en het plezier dat
men heeft bij het eten aan rijk voedsel
ten zeerste af.
Laat ons voedsel daarom eenvoudig zijn,
en laten wij er ons ook niet zoveel mee bezighouden, het leidt af van het gebed, waartoe we het doen.
Het is juist niet het goede eten of de goede levenscondities die
een goede gezondheid veroorzaken, maar eerder het tegenovergestelde.
Een heilig leven wordt door het leven in Christus gevormd [John van Kronstadt].
Ik ken kluizenaars die met de grootste strengheid hebben gevast en
nooit een dag ziek zijn geweest.
U loopt echt geen gevaar door te vasten en daarmee wat minder te consumeren.
Ik ben nog nooit iemand tegen gekomen die door te vasten ziek is geworden.
Mensen die vlees, eieren eten en melkproducten lopen meer gevaar ziek te worden dan
zij die een sober en mager dieet volgen.
Dit is een vaststaand feit en wordt bevestigd door de medische wetenschap.
Het wordt zelfs door vooraanstaande artsen aanbevolen.
Niet alleen worden zij die vasten niet ziek, maar
zij kunnen mogelijk zelfs van veel ziektes genezen.
Maar daarvoor dien je over Geloof beschikken en
dat kun je beter voeden dan je dikke buik.
Vast je zonder het Geloof in Christus dan zul je snel een leeg gevoel bemerken,
je misselijk voelen, naar eten verlangen. Vasten is namelijk een kwestie van geloof.
Het doet u geen kwaad wanneer je je eten beter na-kauwt en goed laat verteren.
Kluizenaars kunnen lucht in eiwitten veranderen en het vasten doet hen geen kwaad.
Wanneer je liefde kunt opbouwen voor het goddelijke,
kun je zelfs met plezier vasten en wordt alles veel gemakkelijker;
anders zou alles immers onoverkomelijk lijken.
Het overkomt degenen die hun hart aan Christus hebben gegeven en
met vurige liefde bidden dat zij erin slagen hun verlangen
naar voedsel en gebrek aan onthouding te overwinnen en
onder controle te houden.
Er zijn tegenwoordig genoeg mensen, die uit niet-religieuze overwegingen maar
gewoon omdat zij geloven dat het goed voor hun gezondheid is,
dachten dat ze onmogelijk een enkele dag zonder voedsel konden,
die nu vegetarisch leven.
Geloof me, het kan echt geen kwaad geen vlees te eten.
Maar wanneer iemand zwak en ziek is, is het echt geen zonde om
vlees, eieren en melkproducten te eten om
de gezondheid op peil te houden en te herstellen.
Denk er aan dat het menselijk lichaam water en zout nodig heeft.
Men hoort dikwijls dat zout slecht is, maar dit is niet waar;
het is een noodzakelijk element.
Er zijn zelfs mensen die er een grote behoefte aan hebben dan anderen.
Voor anderen is het niet zo noodzakelijk en voor sommigen is het ronduit slecht.
Het is een kwestie van de sporenelementen in het lichaam.
Hiervoor is onderzoek nodig.

H. Porphyrios Bairaktaris of Kafsokalivia2Ik heb een ideaalbeeld!
– iets om op de Heilige Berg ten uitvoer te brengen.
Ik heb namelijk tarwe besteld om dit fijn te malen en
bruin brood voor onszelf te gaan bakken.
En dan denk ik er tevens eraan om verschillende peulvruchten te malen en deze te vermengen:
tarwe met rijst, met soja, sojabloem met of met linzen, enz.
En dan beschikken wij ook nog over pompoenen,
tomaten, aardappelen en diverse andere groenten.
Vader Hesychios en ik zien het al voor ons.
Wij zeggen dan tegen elkaar
dat we ons ergens als kluizenaar kunnen vestigen en
tarwe zaaien en het dan in water weken en eten.
Is dat niet zo dat de heilige Basilios dit ook in de woestijn heeft gedaan?

En dit zou nu – in de ons gegeven tijd – onmogelijk zijn?
Het blijkt ook voor jou mogelijk te zijn een dusdanig vastenprogramma
samen te stellen dat gebaseerd is op bovengenoemde periode van vasten;
een werking die van oudsher is doorgegeven en die je jezelf eigen maakt,
heeft van oorsprong een eigen plaats in het Orthodoxe liturgisch leven ingenomen.
bij: Heer ik roep . . . [vespers 1e Zondag, tn.4]
Mozes en de brandende braambos, Arnold FribergToen Mozes, de heerlijke,
door het vasten was gereinigd, mocht hij U, naar Wie zijn verlangen uitging,
op de berg aanschouwen.
Volg hem dan na, mijn arme ziel,
haast u om in deze dagen van onthouding
gereinigd te worden van het kwaad,
opdat gij de Heer, Die u vergiffenis schenkt,
in uw ziel mag zien,
want Hij is de Goede, de Menslievende en Almachtige Heer
“. vert. Rus. klooster Den Haag

Moge de Heer ons allen een goede heilige vastentijd geven;
een waarachtige bekering in Christus door onze oefeningen
in een onophoudelijk gebed en aandacht.
Dat wij deelachtig mogen worden aan Zijn Goddelijke Genade,
het Mysterie van het Groot en Heilig Kruis en
de Opstanding van Christus mogen ervaren.

1e Zondag van de Grote en Heilige Vasten – Zondag van de Orthodoxie, de Waarheid van het Geloof

The Mind of the Orthodox Church; Amazon Paperback – 1998[Deze tekst is ontleend aan hoofdstuk 9 van het boek,
het “Synodikon van de Orthodoxie” door
Metropoliet Hierotheos van Nafpaktos ,
De gedachtengang van de Orthodoxe Kerk]
<<<
Iedereen die het “Synodikon van de Orthodoxie” leest
zal in een keer ontdekken dat, aan de ene kant, de ketters worden ge-‘anathematiseerd’ [verketterd] en
aan de andere kant door de heilige Vaders en belijders van de Kerk worden geprezen.
Voor de aanwezigen verkondigen het “anathema” indertijd drie keer en als laatste verkondigde
het volk bij elk voorstel ook drie keer dat zij dit
“zich eeuwige herinneren”.

Sommige mensen zijn nogal gechoqueerd wanneer zij een dergelijke actie meemaken of ervan horen, vooral als ze het “anathema” vernemen.
Ze vinden het erg hard en zeggen dat er op deze manier een geest van haat over de andere doctrines dan die van de Orthodoxe Kerk  wordt uitgedrukt.

vaders van de Oecumenische ConciliesMaar de feiten worden dan niet op
de juiste wijze geïnterpreteerd.
De vervloekingen kunnen niet als filosofische ideeën worden beschouwd of als een uiting van haat ten opzichte van de andere doctrines, maar
als een medische, heelkundige actie.
Allereerst worden de ketters door de keuze die zij hebben gemaakt beoordeeld als hun verval in ketterij en wordt hun afwijken van de leer van Christus Kerk bevestigd.
Door gebruik te maken van de filosofie hebben zij zichzelf in tegenstelling gebracht met
de Theologie en de Goddelijke Openbaring.
Op deze manier geven zij zelf de indicatie aan dat ze ziek zijn en zich in werkelijkheid afgezonderd hebben van de [oorspronkelijke] Kerk.
Deze afzondering [dwaling] toont de betekenis aan dat zij zich als ketter van de Kerk hebben afgescheiden.
De heilige Vaders bevestigen hen door het “anathema” van de reeds bestaande toestand en
daarnaast staan zij hun mede-christenen bij om zich te beschermen tegen deze ketterse dwaling/ziekte.

Metropoliet Hierotheos of NafpaktosEr bestaat hierover een karakteristieke uittreksel uit de registers van
de vierde bijeenkomst van het Zevende Oecumenische Concilie.
Daar wordt vermeld dat de heilige Vaders:
Het woord van Christus vervullen om
de lamp van de Goddelijke kennis welke
‘op de kandelaar’ is geplaatst om op
allen die in het huis zijn
[zijnde de Kerk]
te schitteren en om deze niet voor hen
“onder de korenmaat” te verbergen.
Op deze manier worden degenen die
de Heer belijden geholpen om ongehinderd
de pelgrimstocht  van het heil te vervolgen.
De heilige Vaders ontkrachten elke fout van de ketters door er in deze
grote afstand van te nemen, en wanneer een ledemaat rot is en ongeneeslijk
dan houw je ze af.
Zij bezitten de schop waarmee de dorsvloer wordt gereinigd en het graan, oftewel
het voedende Woord, wat het hart van de mens ondersteunt,
slaan ze op in het magazijn van de ene heilige Katholieke Kerk, maar
het kaf van het ketterse, de verkeerde leer verwijderen ze en
gooien het weg om het te verbranden in onblusbaar vuur
“.

Interieur van een kerk op de H. Berg Athos, kaarsen op een standaard en hangende lampades, op de voorgrond de voorzanger, met engelenmantel, die heen en weer loopt.Dus de ketters worden als ongeneeslijk ziek en als rotte ledematen van de Kerk beschouwd en worden daarom
afgesneden van het Lichaam van de Kerk.
De afwijkende, dwalende ketters dienen
in dit licht worden onderzocht [getoetst].
Op deze manier kan men dit als
Liefde van de Kerk voor
de mensheid beschouwen.
Want, zoals we elders eveneens hebben benadrukt, wanneer
iemand een foutieve geneeskundedidactiek aan de dag legt,
zijn er eveneens geen therapeutische resultaten en
zal nooit het gunstige resultaat van de behandeling worden bereikt.

Wat in het leven van mensen altijd op de eerste plaats komt is,
in iedere situatie, de opvoeding in de Kerk …
Onze Christenen dienen te leren wat er in de Kerk wordt gezegd en gedaan en
mensen dient tevens te worden bijgebracht van de dingen in de Kerk te gaan houden.
Tenzij we vanaf dit punt beginnen, hebben we niet met christendom te maken,
maar creëren
[vormen] we mensen die de geest van de Kerk niet in zich hebben en
hebben geen gelovigen maar onwetende bezoekers
“,
met andere woorden dan is de Kerk dood.
–  Metropoliet Dionysios van Kozani

Orthodoxie & het begin van de Grote Vasten [3] – 1e week

Lezingen van het 6e Uur:

Spreuken 1: 1-20, vooral de versen 5, 8-9:
De wijze hore en vermeerdere inzichtDe wijze hore en vermeerdere inzicht
en  wie verstandig is verwerve overleg . . . .
Maar de dwazen  verachten
wijsheid en tucht.
Hoor, mijn kind, de tucht van je vader
en verwerp de onderwijzing van je moeder niet
“.

Philokalia in 4 Volumes[Orthodoxe] christenen zullen
onmiddellijk herkennen dat de “Wijsheid
Die in het boek Spreuken uiteengezet worden veel overeenkomsten heeft met
de Philokalia en andere bekende
geschriften van onze Kerkvaders.

Het overdenken [mediteren] aan de hand van de Spreuken moedigt ons tijdens de Grote Vasten aan “de vreze Gods” [Spr.1: 7]
als eerste stap in de Wijsheid in Christus te beoefenen.
De Wijsheid Die we via het boek Spreuken aangeboden krijgen
is echter niet alleen een nuttig advies.
Het belicht de aan God behagende moraal en ethiek die
een belangrijke dimensie vormt van ons christelijk leven,
het begrip daaromtrent en haar manier van beleving.

De openingszin van Spreuken geeft de titel van deze verzameling geschriften aan,
gevolgd door een proloog op de inhoud ervan.
Onmiddellijk worden we geconfronteerd met
twee contrasterende bepalingen tot het verwerven van Wijsheid,
treffend geïllustreerd door de hierboven geciteerde verzen.

Wonderbare vermenigvuldiging van het Brood des HerenWanneer een wijs mens zich gericht houdt
op Wijsheid,  verkrijgt deze onderscheidingsvermogen, scherpzinnigheid,
perceptie, begrip en richtingsgevoel.
Spr.1: 2-8
Echter, de oriëntatie van de goddeloze leidt tot een dwaalspoor, want de seculiere, materialistisch ingestelde geest
heeft geen weet noch beseft [aanschouwt]
wat God is en voor ons kan betekenen.

Wanneer we “niet met hen op weg gaan en
onze voet niet weerhouden van hun pad” [Spr.1: 15]
maar in plaats daarvan kiezen voor “het kwaad” [Spr.1: 17],
dan zullen we lijden, want
we ontnemen onze eigen het leven in goddeloosheid” [Spr.1: 19].

De Wijsheid in Spreuken laat ons zien hoe we ons leven “voor de Heer“, gestalte geven
aan Wie eenieder van ons rekenschap zal dienen af te leggen.

We dienen ons natuurlijk voor ogen te  houden, dat
deze verzen vóór de menswording [de incarnatie] in het vlees van
de Heer werden samengesteld.
H. Seraphim van Sarow, het doel van ons leven is het verwerven van de H.Geest.De schrijver van Spreuken had
nog niet kennis gemaakt met onze “wetenschap”
betreffende Christus als de vleesgeworden Wijsheid.
Wanneer we echter goed luisteren, spreekt Christus
al voor de vleeswording door Spreuken tot ons!
Wanneer het woord “God” in Spreuken wordt aangehaald, zoals in vers 7,
kunnen we dit opvatten als
de God-mens, Jezus Christus“.   Christus is immers:
– De Alfa en Omega, de Heilige Wijsheid Zelf.
Het is Christus Die ons bijbrengt hoe
we door de wijze woorden van Spreuken
goed met anderen kunnen samengaan en leven.
Christus is de zeer luid
“zingende Wijsheid in de straten . . .
en beweegt Zich vrijmoedig op de pleinen”.
Spr.1: 20

Laat ons maar onder de “simpele, de dwazen” worden gerekend opdat
wij “de kennis en de bedachtzaamheid” kunnen verwerven [Spr.1: 4].
Wanneer we de Spreuken beschouwen als afkomstig van Christus Zelf,
“De wijze mens die deze dingen hoort, zal verstandiger zijn en
de mens van verstand zal richting aangeduid krijgen” [cf. Spr.1: 5].

eer je vader en je moederWanneer Spreuken vraagt ​​ons om
” . . . de instructie van uw vader te horen en
. . . niet de lessen van uw moeder te verwerpen“[cf. Spr.1: 9],
dienen we deze vermaning met heel ons verstand, hart en ziel te volbrengen.
Deze woorden brengen ons tevens de geheiligde stemmen van grootouders en
voorouders in herinnering, voor zover zij ons Geloof tot ontplooiing hebben gebracht.
Ze zullen ons ook herinneren aan de prediking, het navolgend onderwijs en
de raad van de vrome priesters, die wij in ons leven ontmoet hebben.
Ten slotte staan we stil bij de woorden van de Kerkvaders, die ons een
twee-duizend-jaar-oude, leven-schenkende stroom van de Heilige Traditie hebben
overgeleverd, die de rijkdom van de Orthodoxie aanhoudend vernieuwt.
Onder deze vaders zijn we gezegend met de ouderen waaronder we de –
Gerondas [Gr.Γέροντας] de Startez [Rus. стáрец, fem. Стáрица] en de Woestijnvaders [Abba’s] rekenen – die met hun woord, geschriften en gebeden zelfs vandaag  nog voor ons bidden.

VastenperiodeMoge God ons tijdens de komende Vastenperiode de Genade van aandachtig luisteren schenken  en
ons de weg wijzen naar onze redding!
Onze moeder, de Heilige Kerk, bedient ons met een uitbundige feestperiode van woorden en aanbidding.
Zij behoeft ons niet te beperken, ons te vernauwen of af te remmen, maar is voor ons een rustpunt waar we onszelf aansporen
ons van kwade hartstochten te weerhouden en de verraderlijke,
wereldse uitnodigingen van de goddelozen uit de weg te gaan.
cf. Spr.1: 10-14

Laat ons een Vasten houden dat de Heer welgevallig is:
want het ware vasten bestaat uit afkeer van het kwade;
het is beheersing van de tong, het afstand doen van slechte begeerten:
van kwaadspreken, leugen en meineed,
want het zich hiervan onthouden
is waarachtig aan God behaaglijk
“.
Apostichen van de Vespers

Heer, onze God, nagel ons vlees aan de vreze voor U en
doe mijn aardse leden voedsel ontberen [missen]
opdat we kunnen worden verlicht
door de aanschouwing van U,
o Heilige, leven-schenkende Wijsheid
“.
gebed van de H. Basilius de Grote, grote completen

Orthodoxie & het begin van de Grote Vasten [2] – 1e week

Lezingen van het 6e Uur:
In den beginne schiep God de hemel en de aarde.
De aarde nu was woest en ledig, en duisternis lag op de vloed en
de Geest Gods zweefde over de wateren.
En God zei laat er Licht schijnen en er was LichtEn God zei: Er zij licht; en er was licht.
En God zag, dat het licht goed was en
God maakte scheiding tussen het licht en de duisternis.
En God noemde het licht dag, en
de duisternis noemde Hij nacht.
Toen was het avond geweest en
het was morgen geweest: de eerste dag.
En God zei: Daar zij een uitspansel in het midden der wateren en dit make scheiding
tussen wateren en wateren.
En God maakte het uitspansel en
Hij scheidde de wateren die onder het uitspansel waren, van de wateren die boven het uitspansel waren;
en het was alzo.
En God noemde het uitspansel hemel.
Toen was het avond geweest en het was morgen geweest:
de tweede dag.
En God zei: Dat de wateren onder de hemel op een plaats samenvloeien en
het droge tevoorschijn kome; en het was alzo.
En God noemde het droge aarde en de samengevloeide wateren noemde Hij zeeën.
En God zag, dat het goed was.
En God zei:
Dat de aarde jong groen voortbrenge, zaadgevend gewas, vruchtbomen, die
naar hun aard vruchten dragen, welke zaad bevatten, op de aarde; en het was alzo.
En de aarde bracht jong groen voort, gewas, dat naar zijn aard zaad geeft en
geboomte, dat naar zijn aard vruchten draagt, welke zaad bevatten.
En God zag, dat het goed was.
Toen was het avond geweest en het was morgen geweest: de derde dag
“.
Genesis 1: 1-13

Toen Mozes, de Wetgever en profeet begon te spreken over de schepping van de wereld
om het door de Heer, door de majesteit van Zijn rechterhand, geschapen uitspansel van de hemel te laten zien voegde hij eraan toe:
En God zei: Dat er lichten zijn aan het uitspansel van de hemel om
scheiding te maken tussen de dag en de nacht en
dat zij dienen tot aanwijzing zowel van vaste tijden als van dagen en jaren;
en dat zij tot lichten zijn aan het uitspansel van de hemel om
licht te geven op de aarde; en het was alzo.
En God maakte de beide grote lichten, het grootste licht tot heerschappij over de dag en
het kleinere licht tot heerschappij over de nacht, benevens de sterren.
En God stelde ze aan het uitspansel van de hemel om licht te geven op de aarde en
om te heersen over de dag en over de nacht en
om het licht en de duisternis te scheiden.
En God zag, dat het goed was
“.
Genesis 1: 14-18

Christus en de KerkOok aan het firmament van het menselijk begrip
plaatste God
– hetgeen het gezag van de kerkvaders bevestigt – twee grote lichten, dat wil zeggen,
Christus en de Kerk, opdat Zij schijnen in de duisternis van onwetendheid en
onze bescheiden intelligentie verlichten zoals
de Evangelist Johannes  het Woord van de Heer omschrijft:
Want Het waarachtige licht, dat
ieder mens verlicht,
was komende in de wereld“.
John.1: 9

Plaats de lamp op de korenmaatTevens zijn er door God aan
dit firmament sterren geplaatst, hetgeen
de Aartsvaders, de Profeten en de Apostelen zijn, die ons met hun leer onderwezen en ons met hun wonderen verlichten, zoals
er in het Evangelie staat:
Gij zijt het licht in de wereld.
Een stad, die op een berg ligt, kan niet verborgen blijven
“,
                                                                               Matth.5: 14
en daar nog eens bovenop:
Laat zo uw licht schijnen voor de mensen, opdat
zij uw goede werken zien en uw Vader, die
in de hemelen is, verheerlijken
“.
Matth.5: 16

De Waarheid van de 12 apostelen overnemend behoort de Orthodoxe Kerk tot de ene Heilige en Apostolische KerkDe Apostelen, aan wie deze woorden waren gericht,
hebben zich terecht namens de gehele Kerk voorgenomen, dat
de Kerk zonder rimpels en zonder smet zou blijven, zoals de apostel zegt:
Christus heeft Zijn Gemeente liefgehad en heeft Zich voor haar overgegeven om
haar te heiligen, haar reinigende door het waterbad met het Woord en
zo Zelf de Gemeente voor Zich te plaatsen,
stralend, zonder vlek of rimpel of iets dergelijks,
zo dat zij heilig is en onbesmet
“.
Eph.5: 25-27

Nu zijn er tot onze tijden mensen die dankzij de leer van de Apostelen,
gelijk de sterren in deze wereld, niet alleen mensen die glansrijk werden
door het licht van hun verdiensten,
maar ook schitterde door de Grootsheid van hun leringen;
en die hebben het hele Universum door de stralen van hun prediking aangestoken,
zij hebben op allerlei plaatsen onderwezen, kloosters gesticht voor de Goddelijke eredienst, mensen geïnstrueerd om zich te onthouden van aardse zorgen en
om de duisternis van begeerlijkheid te verachten,
om de ware God te volgen door Wie alles ontstaan is
“.
Uit de levensbeschrijving van de volgelingen van
de H. Gregorius van Tours

Houdt de gedachte aan God altijd voor ogen,
houdt daarbij dit gebed om erbarmen op de tong:
Kom mij te hulp, o God;
Heer, haast U mij te helpen
“.
cf. Psalm 69: 2
H. Johannes Cassianus

21 Coptic Christian MartyrsKom met goede moed, Gelovigen,
laat ons de dwaling-brengende listen van de vijand doorzien en deze afwenden met het sterke pantser van het Vasten.
Laten wij niet betoverd worden door de lust van de hartstochten,
noch bevreesd zijn voor het vuur der beproevingen,
dan zal Christus, de menslievende, ons kronen met de kampprijs van trouw geduld.
Laat ons dus vol vertrouwen neervallen in gebed om
voor de wereld de Vrede te vragen en
voor onze zielen de grote genade
“.
gebed van de H. Theodorus in de Vespers

Orthodoxie & Heiliging

''ontferm U over mij, die gevallen ben''Door Christus’ Goddelijke kracht zijn wij
met kostbare en zeer grote beloften begiftigd,
opdat wij daardoor deel zouden hebben
aan de Goddelijke natuur en
ontkomen aan het verderf, dat
door de begeerte in de wereld heerst
2Petr. 1:4

Er wordt hier door Petrus medegedeeld dat
we “deelgenoten zijn geworden van de Goddelijke natuur….
“De Zoon van God is mens geworden, opdat
wij god konden worden”,
[de tweede g wordt altijd in kleine letters geschreven,
omdat de mens kan nooit een God te worden]
geeft dit concept prachtig weer.
de Kerkvader de Heilige Athanasios versterkt de betekenis van dit vers
wanneer hij zegt dat door Theosis [vergoddelijkt worden] doordat
de Genade, wat de Goddelijke natuur is, aan ons wordt doorgegeven“.
Wat anders voor bespottelijk zou worden gehouden is,
dat de gevallen, zondige mens  heilig kan worden zoals
God heilig is, hetgeen mogelijk is gemaakt door
Jezus Christus, de [vlees-] mensgeworden God.
Uiteraard blijft de cruciale christelijke bewering, dat
God één is, een absolute limiet stellen aan de eigenschap van Theosis.
Het is voor elke geschapen wezen , ontologisch,
[van het Grieks ὀν = zijnde en λόγος = woord, leer; de  zijnsleer],
onmogelijk om God of zelfs een andere god te worden.

Heilige Ireneüs van LyonDoor de Theoria,
de kennis van God in Jezus Christus,
leert de mens en ervaart hij wat het betekent om [als het geschapen beeld van God) volledig mens te zijn.
Door de gemeenschap met Jezus Christus deelt God Zich met het menselijke ras,
om het aan alles wat God aan kennis, gerechtigheid en heiligheid in Zich heeft
te vergenoegen.
Theosis geeft dan ook het principe aan,
de volledige restauratie van alle mensen [en van de hele schepping] te voltooien.
Life and Works of St. Irenaeus of Lyons [www.logos.com]Dit is gebaseerd op het begrip van verzoening
welke door Irenaeus van Lyon, “recapitulatie” [= herhaling van de hoofdinhoud] wordt genoemd.
Voor vele Kerkvaders gaat Theosis verder
dan alleen het herstel van mensen in hun toestand van vóór de zondeval van Adam en Eva.
Zij leiden dit af doordat Christus de menselijke en Goddelijke natuur in zijn persoon verenigd heeft,
is het nu voor iemand mogelijk geworden om
een nauwere gemeenschap met God te ervaren,
dan Adam en Eva dit aanvankelijk in
de Tuin van Eden hebben ervaren.
De mens zou daarom meer tot God
kunnen naderen dan Adam en Eva indertijd.
Sommige Orthodoxe theologen gaan nog  een stap verder door tevens te verkondigen
dat  Jezus om deze reden alleen al [vlees-] mens geworden zou zijn geworden, zelfs
indien Adam en Eva nooit gezondigd zouden hebben.
De hele mensheid is volledig teruggebracht tot haar volledige potentieel van het mens-zijn, omdat de Zoon van God een menselijke natuur tot Zich nam door geboren te worden uit een vrouw en dientengevolge ook het lijden op Zichzelf nam als gevolg van de zonde
[maar is zelf geen zondig mens geworden, omdat God in Zijn wezen ongewijzigd is gebleven].

Christus omvat de twee naturen van God en de mens heeft geen twee personen maar één;
Zo kwam er in Christus een bondgenootschap tot stand,
tussen de gehele mensheid en God.
Dus zijn de heilige God en de zondige mensheid in principe verzoend
in die enige mens, die zonder zonden is, Jezus Christus, onze God.

Christus gebed voor zijn volgelingen.
Dit sprak Jezus en Hij hief zijn ogen ten hemel en zei:
Vader het uur is gekomen; verheerlijk Uw Zoon, opdat Uw Zoon U zal verheerlijken,
gelijk Gij Hem macht hebt gegeven over alle vlees, om
aan al wat Gij Hem gegeven hebt, eeuwig leven te schenken.
Dit nu is het eeuwige leven, dat zij U kennen, de enige waarachtige God, en
Jezus Christus, Die Gij gezonden hebt.
Ik heb U verheerlijkt op de aarde door het werk te voleindigen, dat Gij Mij te doen gegeven hebt.
En nu, verheerlijk Gij Mij, Vader, bij Uzelf met de Heerlijkheid, die Ik bij U had, eer de wereld was.

Christus, bidt voor de gehele mensheid, in de schoot van de Nieuwe Eva, de TheotokosIk heb Uw Naam geopenbaard
aan de mensen, die Gij Mij uit de wereld gegeven hebt.
Zij behoorden U toe en Gij hebt hen Mij gegeven en zij hebben Uw Woord bewaard.
Nu weten zij, dat al wat
Gij Mij gegeven hebt, van U komt, want
de woorden, die Gij Mij gegeven hebt,
heb Ik hun gegeven en zij hebben ze aangenomen en in waarheid erkend, dat
Ik van U ben uitgegaan en
zij hebben geloofd, dat Gij Mij gezonden hebt.
Ik bid voor hen; niet voor de wereld bid Ik U, maar
voor hen, die  Gij Mij gegeven hebt, want zij zijn van U en
al het mijne is het uwe en het uwe is het mijne en
Ik ben in hen verheerlijkt.

En Ik ben niet meer in de wereld, maar zij zijn in de wereld en
Ik kom tot U. Heilige Vader, bewaar hen in uw naam, welke
Gij Mij gegeven hebt, dat zij een zijn zoals Wij.
Zolang Ik bij hen was, bewaarde Ik hen in uw naam, welke Gij Mij gegeven hebt en
Ik heb over hen gewaakt en niemand uit hen is verloren gegaan, dan
de zoon van het verderf, opdat de Schrift vervuld werd.
Maar nu kom Ik tot U en Ik spreek dit in de wereld, opdat
zij ten volle mijn blijdschap in zichzelf mogen hebben.
Ik heb hun uw woord gegeven en de wereld heeft hen gehaat, omdat
zij niet uit de wereld zijn, gelijk Ik niet uit de wereld ben.
Ik bid niet, dat Gij hen uit de wereld wegneemt, maar dat Gij hen bewaart voor de boze.
Zij zijn niet uit de wereld, gelijk Ik niet uit de wereld ben.

Heilig hen in uw waarheid; uw woord is de waarheid.
Gelijk Gij Mij gezonden hebt in de wereld, heb ook Ik hen gezonden in de wereld en
Ik heilig Mijzelf voor hen, opdat ook zij geheiligd mogen zijn in waarheid.
En Ik bid niet alleen voor dezen, maar ook voor hen, die door hun woord in Mij geloven,

opdat zij allen een zijn, gelijk Gij, Vader, in Mij en Ik in U, dat
ook zij in Ons zijn; opdat de wereld geloven zal, dat Gij Mij gezonden hebt.
En de heerlijkheid, die Gij Mij gegeven hebt, heb Ik hun gegeven, opdat
zij een zijn, gelijk Wij een zijn:
Ik in hen en Gij in Mij, dat zij volmaakt zijn tot een, opdat de wereld zal erkennen, dat
Gij Mij gezonden hebt, en dat Gij hen liefgehad hebt, gelijk Gij Mij liefgehad hebt.
Vader, hetgeen Gij Mij gegeven hebt –  Ik wil, dat, waar Ik ben, ook
zij bij Mij zijn, om mijn heerlijkheid te aanschouwen, die
Gij Mij gegeven hebt, want Gij hebt Mij liefgehad voor de grondlegging van de wereld.
Rechtvaardige Vader, de wereld kent U niet, maar Ik ken U, en dezen weten, dat
Gij Mij gezonden hebt; en Ik heb hun uw naam bekend gemaakt en
Ik zal hem bekend maken, opdat de liefde, waarmede Gij Mij liefgehad hebt,
in hen zij in Ik in hen“.
John 17: 1-26

Verdrijving van Adam en Eva uit het ParadijsDeze verzoening wordt gerealiseerd door de strijd
[inzet om te profiteren van je geestelijke verbetering]
om het oorspronkelijk beeld van de Icoon,
het beeld van Christus, te bereiken.
Zonder deze strijd, de praxis, is er geen waar Geloof;
Geloof zet aan tot werkelijke deelname,
zonder inzet is Geloof dood.
Deze inzet omvat de menselijke wil,
zijn denken en handelen zich te verenigen met Gods wil,
met Zijn gedachten en Zijn daden.
Een menselijk wezen dient zijn leven te modelleren
als in een spiegel tot een ware gelijkenis van God te worden.
Meer dan dat, omdat God en de mensheid méér zijn
dan een gelijkenis in Christus,
maar door de doop een èchte verbintenis zijn aangegaan,
loving Him would make us wholedient het leven van Christenen méér te zijn
dan een zuivere imitatie maar eerder
een verbintenis [een eenheid] te vormen met
het leven van God Zelf.
Op deze manier wordt degene, die z’n verlossing uitwerkt, verenigd met God,
Die binnen de standvastige bekeerling werkzaam is
zowel door dit zelf te willen als dat het is wat God vreugde bezorgt.

???????????????????????????????Gregory Palamas heeft voor ons de mogelijkheid
tot vereniging van de mensheid met God uitgewerkt
God bevestigt in Zijn energieën, dat
als gevolg van Gods transcendentie en volslagen anders-zijn,
dat het voor een persoon of ander schepsel onmogelijk is zich
verenigd te weten of te worden met Gods wezen.
Maar door het geloof is het mogelijk dat we phronema [Gr. φρόνημα] kunnen bereiken, een begrip omtrent het Geloof van de Kerk.

  • Phronema betekent in het Traditie van de Kerkvaders de gehele houding van de geest,
    die een mens uitstraalt van de relatie die hij met God heeft in de manier waarop hij leeft.
    Letterlijk, wanneer de nous [dwz, het spirituele intellect, niet te verwarren met de ‘rede’] wordt verduisterd, dan wordt de gehele geest vleselijk.
    Maar wanneer de nous wordt verlicht, betekent dit dat is de Heilige Geest er zich in bevindt, dan wordt de gehele geest één met de geest van de Heilige Geest en,
    natuurlijk, de Geest van de Kerk, het Lichaam van Christus . . . .
  • Wanneer we spreken van het leven in een Orthodoxe geest bedoelen we
    in den meest strikte zin van het woord dat onze nous zich verenigt
    met de nous van Christus, zoals de apostel Paulus het formuleert.
    Op deze manier accepteren we de ervaringen van de heiligen en
    degenen die met hen gemeenschap hebben.
    Dit is de weg van het leven van de Orthodoxe traditie en
    de manier van het leven in Christus.

De Orthodoxe geest wordt uitgedrukt door de dogma’s van de Kerk, want
aan de ene kant, drukken de dogma’s het leven dat de Kerk uit, alsmede
de openbaring die de heiligen hebben ontvangen en
aan de andere kant leiden ze de gepassioneerde mens en
de zojuist in Christus gedoopten,
om de eenheid en gemeenschap met God te bereiken.

We dienen op dit punt tevens te vermelden
dat de Theologie van de Kerk een ascetische is,
dat wil zeggen, het definieert de methoden van genezing,
om voor de mens vergoddelijking te bereiken ….
Dus dogma’s geven de openbaring en het leven weer die
de Kerk bezit en ze ook aan de mens doorgeeft om
hen te genezen en hem/haar naar vergoddelijking te leiden.
Ze zijn als het ware geestelijk verkeersborden.
In die zin kunnen we zeggen dat de dogma’s de mens redt en hem heiligt.
Dit gebeurt omdat deze hem genezen schenken en
hem de juiste richting op de pelgrimstocht naar God leiden.

Christ Chilandar, Mount Athos, GrIk heb mijn ogen geheven naar de bergen;
vanwaar zal mijn hulp komen?
Mijn hulp komt van de Heer,
de Schepper van hemel en aarde.
Hij moge uw voet niet doen wankelen;
Uw Bewaker moge niet slapen.
Zie, Hij zal niet sluimeren noch slapen,
de Bewaker van Israël.
De Heer zal u bewaken;
de Heer is uw beschutting ter rechterzijde.
Overdag zal de zon u niet branden,
noch de maan u schaden in de nacht.
De Heer moge u behoeden tegen alle kwaad;
de Heer moge uw ziel behoeden.                                                                                                         de Heer behoede uw komen en gaan,
                                                            van nu af,
                                                           en tot in eeuwigheid“.
                                                        Psalm 120 vert. RO klooster Den Haag.

Ontmoeting met de Heer in de Heilige CommunieDe pelgrimstocht naar Theosis omvat
vele vormen van praktische uitvoering.
Het [bij-]wonen van de gemeenschap met de Kerk en regelmatig aan de Mysteriën [rk. De Sacramenten] deel nemen;
hierbij is deelname aan de Goddelijke Liturgie vanzelfsprekend.
Ook is het belangrijk
het ‘gebed van het hart’ [het Jezus gebed]
te beoefenen,
het gebed dat nooit ophoudt, zo spoort Paulus Grieken uit Thessaloníki [Thess. 1 en 2].
Dit onophoudelijk gebed van het hart is een overheersend thema
in de geschriften van de kerkvaders, welke bijv. in de Philokalia verzameld zijn.

U zal rijkelijk de toegang tot het eeuwige Koninkrijk van
onze Heer en Heiland, Jezus Christus worden verleend.
Daarom zal het steeds mijn voornemen zijn u hieraan te herinneren,
hoewel gij het weet en in de Waarheid,
Die bij u is, versterkt zijt
“.
2Petr.1: 11,12

Het belangrijkste in het Geloof is de gehoorzaamheid;
juiste gehoorzaamheid aan de Waarheid is om er vertrouwen op te stellen.
Het Geloof in God betekent noodzakelijkerwijs de hele ziel aan gehoorzaamheid te onderwerpen.
De eenparigheid met de zuivere waarheid, het Woord zuivert en vernieuwt de ziel.
Daarom staat in Handelingen 15: 9 vermeld  dat Geloof het hart zuivert.
De Heilige Seraphim kan daarom stellen, dat
het doel van het Geloof het verwerven van de Heilige Geest is.
De mens zuivert zijn ziel door de Heilige Geest, hij kan dit doen door
verlevendigen macht en reinigende kracht van Hem te ontvangen.
Geloof of de gehoorzaamheid aan de waarheid, werkt deze zuiverheid in de hand,
maar de Heilige Geest bewerkstelligt dat geloof.
De Heer, onze God zuivert de harten [2Petr.1: 8], Hij doet dat door hen de Heilige Geest.
De Waarheid is puur en zuiverend, maar toch kan het niet van zichzelf de ziel zuiveren,
maar door het gehoorzamen of te geloven en
de ziel kan slechts gehoorzamen of geloven door de Heilige Geest,
Die werkt in dat geloof; en door dat geloof wordt het gezuiverd en
geeft het gestalte aan de Liefde.

Kondakion [vergevinszondag]         tn.6
“Gids der Wijsheid,
schenker van het verstand,
Opvoeder der onverstandigen en Beschermer der armen,
bevestig en onderricht mijn hart, o Meester.
Schenk mij het woord, Gij Die het Woord van de Vader zijt,
want zie, mijn lippen houden niet op
om tot U te roepen:
Barmhartige, ontferm U over mij,
die gevallen ben”.