Augustus 6e – Transfiguratie van onze Heer en Verlosser Jezus Christus – “Heer, het is goed voor ons om hier te zijn”

Transfiguration, door Theophan de Griek 15e eeuwOp de berg Thabor
openbaarde Jezus Zijn leerlingen een Hemels Mysterie.
Gedurende Zijn leven onder hen had Hij gesproken
– over het Koninkrijk der Hemelen en
– over Zijn Wederkomst in Heerlijkheid.
Om eventuele twijfel over dit Koninkrijk uit
hun hart te bannen en om hun geloof in
datgene wat in de verre toekomst verborgen
door een voorafbeelding [een schaduw] in
het heden te bevestigen,
gaf Hij hen op de berg Thabor
– een prachtig visioen van Zijn heerlijkheid,
– een beeld vooraf van het Koninkrijk der Hemelen.
Het was alsof hij op dat moment                                                                                                           aan hen wilde doen blijken dat:
Je in de loop der tijd het gevaar loopt je Geloof te verliezen.
Om je hiervoor te behoeden laat Ik je nu al weten dat
sommigen die hier naar Mij luisteren de dood niet  zullen smaken, totdat
zij de Zoon des mensen hebben zien komen in de Heerlijkheid van Zijn Vader“.
Bovendien zo vervolgt de Evangelist om ons te verzekeren dat Christus een dergelijke macht zou kunnen bevelen als hij wenste:
En zes dagen later nam Jezus Petrus en Jakobus en Zijn broeder Johannes mee en
Hij leidde hen een hoge berg op, in de eenzaamheid.
En Zijn gedaante veranderde voor hun ogen en
Zijn gelaat straalde gelijk de zon en
Zijn klederen werden wit als het licht.
En zie, hun verschenen Mozes en Elia, die met Hem spraken“.

De Goede Herder geeft Zijn leven voor Zijn schapen [John.10: 11]– Dit zijn de Goddelijke Mysteriën Die
wij vandaag vieren;
– Dit is onze deelname aan de Openbaring op die berg;
– Dit is het feest van Jezus, de Christus, Die ons hiertoe heeft aangetrokken.
Laten we dan luisteren naar Gods Heilige stem Die ons overtuigend uit de hoogte oproept, vanaf de top van deze berg, zodat wij met de uitverkoren volgelingen van de Heer
tot de diepe betekenis van deze heilige geheimen kunnen doordringen,
hetgeen ons verstand te boven gaat dat we het haast niet kunnen verwoorden.
Jezus gaat ons voor om ons de weg te tonen, zowel de berg op als naar de Hemel, en
– ik spreek vrijmoedig – het is nu aan ons om Hem zo snel we kunnen te volgen.
In het verlangen naar de Hemels aanblik, die ons deelgenoot maken aan Zijn uitstraling,
vernieuwen we onze spirituele eigenschappen en keren wij ons om
in de richting van Zijn Goddelijke gelijkenis, waardoor
we voor eeuwig deelgenoot worden aan zijn Goddelijkheid en
het verhogen we ons tot nog nooit vermoedde hoogten.

De transfiguratie op de berg Sinaï, met Mozes en Elia naast Petrus, Jacobus, Zijn broeder en Johannus de TheoloogLaten we met vertrouwen en vreugde
de wolken binnengaan, zoals Mozes en Elia, of zoals Jacobus, Zijn broeder en Johannes de Theoloog hun weg zijn gegaan.
Laten we als Petrus worden overgehaald
de Goddelijke visie te aanschouwen en
te worden veranderd door die Heerlijke Verandering [Transfiguratie].
 Laten we ons uit de wereld wegtrekken           [ons distantiëren], en
 ons ​​afzijdig houden van wat de aarde ons biedt,
 ons boven het lichaam te verheffen,
 ons van ons eigen wezen en
 ons wenden tot de Schepper, tot
Wie Petrus in extase uitriep:
Heer, het is goed voor ons om hier te zijn“.
Het is inderdaad ontzettend goed om hier te zijn, zoals je gezegd hebt, Petrus.
Het is goed om met Jezus samen te zijn en hier voor eeuwig te verblijven.
Met wat meer geluk of/en wat hoger bereikte Goddelijke eer
zouden we dan mogelijk door Hem zo ver kunnen komen
dat we ons voor God openstellen en in Zijn Licht kunnen leven?

Aangezien ieder van ons het Goddelijke beginsel in zijn hart bezit en
kan dit worden veranderd [getransformeerd] tot Zijn Goddelijke Beeld,
wij dienen daarom ook van vreugde uit te roepen:
Heer, het is goed voor ons om hier te zijn
– hier waar alle dingen met Goddelijke uitstraling schitteren,
– waar sprake is van Vreugde, Blijdschap en Verrukking;
– waar zich niets anders in onze harten bevindt, dan Vrede, Rust en Stilte;
– waar wij God kunnen aanschouwen.
Want hier, in ons hart, neemt Christus Zijn intrek samen met God, onze Vader,
Die zegt als Hij binnenkomt:
Vandaag heeft dit huis het Heil aanschouwd.
wijding van de eerstelingen, de vruchten van ons werkMet Christus, ontvangt ons hart alle rijkdommen van Zijn Eeuwige Genadegaven [Zegeningen] en daar waar ze voor ons in Hem worden opgeslagen, zien we als
in een spiegel weerspiegeld zowel
de eerste vruchten [de eerstelingen] en
de hele wereld tot uitbundige bloei komen.
Heilige Anastasius de Sinaïet,
[† 685, feestdag 20 april]
Apolytikion – Transfiguration [mode Barys Byzantine, Mp3]:

 

Saint Anastasius of the SinaïDeze Heilige Anastasius van de Sinaï
leefde in de zevende eeuw en was één van
de grote asceten die op Berg Sinaï opbloeide.
Vanaf zijn jeugd werd hij in grote vroomheid
en liefde voor God grootgebracht.
Toen hij zijn volwassenheid bereikt, verliet hij de wereld en trad in een klooster om het juk van Christus op zich te nemen [Matth.11: 29].
Hij had maar een wens – om zich te vervolmaken in deugd en hij ging naar het Sint Catherina Klooster op de berg Sinaï, waar de bekende Heilige Johannes van de Ladder [30 maart] hegoumen [abt] was.
Hier heeft hij geprofiteerd [lering getrokken] uit het voorbeeld van de vele heilige mensen om hem heen,                                                                      die van oudsher bedreven zijn in het kloosterleven.
Vanwege zijn diepe nederigheid ontving de Heilige Anastasius van God
de Genade van Wijsheid en geestelijk onderscheidingsvermogen.
Hij beschreef de levens van verschillende heilige Vaders, evenals
vele andere geestelijk leerzame geschriften.
Na verloop van tijd werd hij door de gemeenschap waardig bevonden
om de wijding van het heilige priesterschap te ontvangen.

Aansluitend aan de Heilige Johannes van de Ladder en diens broer George,
werd de Heilige Anastasius hegoumen van het klooster op de Sinai.
Hij was ijverigste in zijn verzet tegen elke ketterij,
bracht deze aan het daglicht en weerlegde ze en
liet hun bewonderaars met schaamte achter.
Hij reisde zelfs naar Syrië, Egypte, en Arabië om
daar de ketterijen aan de kaak te stellen en teniet te doen,
ter versterking van de Kerk van Christus.

Jouw Bescherm-EngelDe Heilige Anastasius leert ons tevens dat
God elke christen een bescherm-angel meegeeft, die
ons hele leven zorg voor ons draagt.
Maar we kunnen deze beschermengel door
onze zonden verdrijven, net zoals een imker
de bijen wegjaagt met verstikkende rook.
Terwijl de demonen ons trachten te beroven van
het Hemels Koninkrijk,
leiden de Heilige Engelen ons op
Gods weg om goed te doen.
Daarom zouden alleen de meest dwaze mensen in
hun onbevreesde houding hun Beschermengel ontkennen en door hun eigen trotse weg te gaan zichzelf distantiëren.

Beijvert u daarom des te meer, broeders, om
uw roeping en verkiezing te bevestigen; want
als gij dit doet, zult gij nimmer struikelen.
Want zo zal u rijkelijk worden verleend
de toegang tot het eeuwige Koninkrijk van
onze Heer en Heiland, Jezus Christus
“.
2Petr.1: 10,11

Apolytikion – Transfiguration   tn.7
“Gij werd verheerlijkt op de berg, o Christus God,
en aan Uw Leerlingen toonde Gij Uw Heerlijkheid.
Doe ook voor ons,
zondaars Uw eeuwig Licht stralen:
Gij die ons het Licht schenkt, ere zij U”.

 

9e week na Pinksteren – Orthodoxie & Het Lichaam van Christus, onophoudelijk trouw aan het verkregen Geloof

Mystical icon of the ChurchEr is een verscheidenheid aan activiteiten, maar
het is dezelfde God, die in alles werkt“.
1Cor.12: 6
De éénheid van de Kerk, het Lichaam van Christus,
is een vooropgesteld doel

Paulus keert in deze passage terug naar deze zorg.
Hij roept op tot éénheid en richt zich hierbij op
twee bijzondere kwesties, die verdeeldheid oproepen:
de onzorgvuldigheid bij het avondmaal [1Cor.11: 31-32]
de onwetendheid over de gaven van de Heilige Geest [1Cor.12: 1-6].

De apostel wil de Corinthiërs te herinneren aan de eenheid door hen herhaaldelijk
te benoemen in familiale termen als “wij” [1Cor.11: 31-34] en “broeders” [1Cor.11: 33; 12: 1]. Tegelijkertijd maakt hij duidelijk dat eenheid een waar geschenk is van Godswege.
2.]. Vervolgens identificeert hij zeven manieren waarop de Heer werkt
om ‘de ware eenheid’ onder hen te bereiken.

De Apostel Paulus spreekt van Gods daden en daarmee benadrukt hij dat
een coöperatieve reactie van ons uit noodzakelijk is om de gave [Genade] van
de Heer te vervolmaken.
God maakt vandaag de dag net zoveel gebruik van onze eigen reacties
als Hij dat deed in de eerste eeuw en met hetzelfde doel:
‘de opbouw van de gemeenschap in Zijn Lichaam, de Kerk’.

1.]. Paulus herinnert ons eraan dat
Wanneer we onszelf zouden beoordelen,
wij niet door God geoordeeld zouden worden
” [1Cor.11: 31].
Wanneer we onszelf open en eerlijk, met Gods hulp, beoordelen,
wenden we ons op natuurlijk wijze tot Hem, als Vader en belijden we onze zonden
in een poging onze eigen geestelijke gezondheid te herstellen.
God is getrouw om te vergeven en te genezen [1John.1: 9] en
in dit proces ondervinden we dat we niet worden veroordeeld.
Onze relaties met onze medechristenen profiteren daar dan van,
want zelfonderzoek en zelfoordeel slechten de barrières tussen ons.

2.]. Door het oordeel van God over ons heen te laten komen,
worden we eraan herinnerd dat Hij ons tevens kastijdt.
We ons mogen verheugen in de beproevingen als
een Genadegave van de Liefde des Heren [Psalm 89: 17] terwijl
we er verzekerd van kunnen zijn dat we
niet met de wereld veroordeeld zullen worden“.
1Cor.11: 32
Degenen, die de Heer liefheeft, die kastijdt Hij en
Hij geselt ieder kind, dat Hij aanneemt
“.
Hebr.12: 6
Veracht jezelf in Gods Naam“, zo zegt Saint Isaäc de Syriër,
en zonder dat je je ervan bewust bent,
zal je Glorie vergroot worden
“.
Gods Genade werkt voor de nederige
in gemeenschap met de beproeving.

3.]. De Apostel herinnert ons eraan dat
we nog steeds slaven van stomme afgoden zijn,
zoals we ons voor onze doop gedroegen [1Cor.12: 2].
Alleen door de werking van de Heilige Geest worden we in staat gesteld om
te zeggen dat Jezus onze Heer en Verlosser is” [1Cor.12: 3].
Afgoderij verdeelt ons, maar in Christus Jezus,
zijn we verenigd en worden we één gemaakt.

Leven uit Genade4.]. God doet ons eenheid toekomen door ieder afzonderlijk lid van de Gemeenschap afzonderlijk bepaalde Genade te schenken.
We zien een rijke diversiteit aan dergelijke geschenken in elke gemeenschap [1Cor.12: 4].
Sommige zijn behept met de Genade van herder, andere zijn catecheet, sommigen hebben de Gave van het woord,
Zijn Apostelen [Eph.4: 11];
sommige vermanen anderen, die richting nodig hebben,
anderen hebben de middelen om vrijelijk Genade rond te strooien,
geven ijverig leiding en sturen bij, of zijn behept met vrolijkheid [Rom.12: 8].
Deze door God gegeven capaciteiten maken het Lichaam van Christus tot één geheel.

5.]. God moedigt de eenheid aan door diverse ploegen te laten ontstaan [1Cor.12: 5].
Priesters worden aangesteld om de gemeenschap in aanbidding als één Lichaam naar behoren te besturen. Onze bisschoppen en hun plaatselijke dekens worden aangesteld om toezicht te houden op het werk van de vele voorgangers en de gemeenschappen van het begin af aan
te verzekeren van de Ware Eenheid tussen hen en Christus.
We zien dit rijke en naadloze tapijt van Gods Werk
zich met sommige onderbrekingen verspreiden
over vele landen wereldwijd.

katoenen tapijt met Pauw ontwerp, uit de 'hippie'-tijd,  handgemaakte decor - kunst voor aan de muur uit 19836.]. De Kerk is een tapijt wat
met een verbazingwekkende verscheidenheid aan activiteiten wordt uitgerold [1Cor.12: 6].
Onze goede God beheert het gehele Lichaam van Christus met liefdevolle Zorg,
spint ons samen met koorden van Liefde en weeft ons samen tot een imposante reeks,
soms met strubbelingen, maar na overwinning van tekortkomingen, overeenkomstig
Zijn wil.

7.]. Tenslotte, worden we eraan herinnerd dat,
hoewel God werkt door eenlingen, Zijn inspanningen voor degenen voor wie en namens wie Hij  arbeidt [1Cor.12: 6]
– voor iedereen en voor allen Winst oplevert [1Cor.12: 7].
Mag ik nimmer voor mijzelf leven, maar
voor U, mijn Meester en Weldoener
“.
Gebed na het ontvangen van de Communie.

Onophoudelijke Zorg
Er mag geen verdeeldheid voorkomen in het Lichaam, maar. . .
de leden dienen één en dezelfde zorg voor elkaar te hebben
“.
1Cor.12: 25
De Kerk is een organische gemeenschap waarbij onderling afhankelijkheid eenheid smeedt,
zoals de Apostel het besefte en zoals het vandaag de dag nog steeds bestaat.
Tot nu toe heeft de Apostel de term “Lichaam van Christus” nog niet gebruikte om
de onderlinge afhankelijkheid van de leden van de Kerk te beschrijven.
Zoals hij het hart van zijn vermaning elkaar lief heeft weergegeven, identificeert hij
de Kerk als het Lichaam van Christus teneinde de noodzaak van wederzijdse zorg te benadrukken.
De gelovigen te Corinthe roept hij tot deze noodzakelijke zorg op en gebruikt daarbij
de analogie van het menselijk lichaam.
“Het lichaam is één” en toch “heeft het vele leden” [1Cor.12: 12].
Hij breidt de analogie uit tot de Heer: “zo ook Christus”.
1Cor.12: 12

de Kerk als Bruid van ChristusOmdat hij overeenkomstig redeneert, zou je verwachten dat
hij doorgaat met de woorden “dus ook de Kerk“.
Maar de Heilige wordt aangetrokken door
het Mysterie van de Kerk als het Lichaam van Christus.
De noodzaak voor leden binnen de Kerk om
zorg voor elkaar te hebben vloeit voort uit ons diepste wezen, de verbondenheid in het Lichaam van Christus.
Paulus bedoelt dit niet als onstoffelijk, maar hij onderwijst vanuit
zijn ervaring van het gedeelde lidmaatschap in Christus.
Het is mogelijk om
een ​​soort christologie te overwegen waarin Christus . . .
niet in Zichzelf als een individu kan worden opgevat.
Wanneer we beweren dat Hij de Waarheid is . . .
bedoelen we Zijn relatie met Zijn lichaam, de Kerk, onszelf . . . . .
We bedoelen een persoon en niet een individu;
we bedoelen een relationele werkelijkheid. . . .
Hier is het de Heilige Geest niet Degene Die ons helpt bij
het overbruggen van de afstand tussen Christus en onszelf,
maar Hij is de Persoon van de Drie-eenheid Die Zichzelf daadwerkelijk
in de geschiedenis realiseert waar wij Christus benoemen . . . . .
Christus bestaat niet eerst als waarheid en dan als gemeenschap;
Hij is beide tegelijk
“.
uit Metropoliet John Zizioulas, “Being as a Communion”, blz. 110-11

In onze ervaring van deze levende gemeenschap, herkennen we Jezus, de Christus niet
eerst als Iemand die bestaat en vervolgens later als de vele leden, waaruit Hij bestaat.
Hij staat voor ons bekend als één door Zijn vele leden, allemaal op hetzelfde moment.
Uit deze ervaring, die door de Heilige Paulus alom bekend is geworden,
komt zijn bewering dat
het Lichaam in feite niet één lid is, maar velen“.
1Cor.12: 14

Merk op dat de apostel geen onderscheid maakt tussen
een fysiek menselijk lichaam en het Lichaam van Christus.
Zijn uitspraken zijn eveneens op beiden van toepassing.
Als hij spreekt over de voet, het oor, en het oog [1Cor.12: 15-17],
weten we heel goed dat hij spreekt over de leden van de Kerk en
niet slechts over de delen van een menselijk lichaam.

Alle leden van de Kerk, het Lichaam van Christus zijn even belangrijk en
inderdaad dus even vitaal, in de zin van het dragen van het Leven.
Een heer, of dame in het zwart is niet beter dan Zijn Meester.
... voorbij bezorgdheid en voorbij angst, 'Laat in je hart de Liefde en Vrede van Christus heersen, want daartoe bent u geroepen als de leden van één lichaamLaten we onszelf voor ogen houden
elk lid van de Kerk dusdanig te beschouwen en te behandelen als noodzakelijk om het Leven als geheel
in stand te houden, als een geëigend deel van de onderlinge werkelijkheid van
de gemeenschap van het Lichaam van Christus.
Wanneer we dit anders benaderen
hakken we het lichaam in stukken en
brengen we het leven van de Kerk om zeep.
Om al deze redenen is onze wederzijdse zorg
broodnodig [1Cor.12: 21-22].
Ieder onderdeel van het lichaam verdient de eer,
hoe onaantrekkelijk we in termen van menselijke beoordelingen ook kunnen zijn [1Cor.12: 23].
Dat is Gods oog gericht op de lamp van het christelijk hart [1Cor.12: 24].
Er kan geen onderscheid gemaakt worden in het Lichaam van Christus,
waarin Zich de Heilige Geest heeft gehuisvest!
Alle ware [1Cor.12: 26] “leden dienen dezelfde zorg voor elkaar hebben“,
waar zou anders het lichaam zijn” [1Cor.12: 19]?
Wanneer één lid lijdt, lijden alle leden mee,
als een lid geëerd wordt [ontvangt],
delen alle leden in de vreugde“.
1Cor.12: 26; worden geen buitenstaanders op een openingsreceptie uitgenodigd.
Christus, Die de Heilige Geest over Zijn heilige Apostelen gezonden heeft en
de gehele wereld verlicht, ontferm U ook over ons en verlos ons
want Gij zijt goed en hebt de mensen lief
“.
Vespers, maandag na Pinksteren

Onophoudelijk streven naar Liefde
Geloof, Hoop en Liefde
En nu blijven Geloof, Hoop en Liefde, deze drie;
maar de grootste van deze is de Liefde
“.
1Cor.13: 13 -14: 1
De apostel legt ons de Evangelische Liefde, de Blijde Boodschap uit en vereenzelvigt dit met de agape [αγάπη], een liefde die eeuwig duurt,
als de opening tot alle deugden, de grootste.
Hij gebiedt ons “de Liefde“, dan ook “na te streven
Cor.14: 1
Wat is de essentie van deze bijzondere Liefde, die
we dienen na te streven?
We weten dat het goddelijke is, want
“God is liefde” [1John.4: 8] en
Christus onze Verlosser is de vleesgeworden Liefde.
Paulus gebiedt ons dat wij Deze Liefde na streven. Waarom?
De Heer Jezus maakt ons dit Zelf duidelijk:
Wanneer je van Mij houdt, dan onderhoud je Mijn geboden“.
John.14: 15
Hij herinnert ons aan de uitroep:
De eerste van al Mijn geboden is:
‘Hoor, Israël, de Heer onze God is één Heer.
Gij zult de Heer uw God liefhebben uit geheel uw hart,
uit geheel uw ziel en met geheel je vermogen
‘”
Marc.12: 29-30 en Deut.6: 5

Zo is de Liefde welke de apostel ons gebiedt na te streven
de Heer, Jezus Christus Zelf, “Die ons het eerst heeft liefgehad“.
1 John.4: 19
Laten we bewust aandacht besteden aan Paulus woorden die
Hij met betrekking tot de liefde op een rijtje zet; Hij herinnert ons eraan dat
ze voortkomen uit hetgeen onze Verlosser onze menselijke natuur voorhoudt.
We leren van de Liefde van God [Christus, de menslievende]
hoe we Lief dienen te hebben, door de Liefde boven alles na te streven,
zoals Hij ons mensen boven alles Lief heeft.

Gij allen, die als de Heilige-Johannes-de-Doper, in Christus zijt bekleed . . .1.]. De Liefde is “lankmoedig” [1Cor.13: 4].
Paulus begint als heilige niet alleen door
de liefde alleen maar te beschrijven.
Integendeel, zoals we uit zijn geschriften opmaken,
is deze beschrijving een opdracht:
Bekleed u dan met [Christus] Liefde, als
door God uitverkoren heiligen en geliefden,
door innerlijke ontferming, goedheid, nederigheid, zachtmoedigheid en geduld
“.
Kol.3: 12
We maken dikwijls de fout van de meedogenloze dienaar die
de lankmoedige toegeeflijkheid van zijn heer ontvangt, maar dit nalaat, het niet aan anderen kan doorgeven [Matth.18: 23-34].
Liefde is “verdraagzaam zijn, zonder voor boos te worden, als enig in zijn soort” [1Cor.13: 4].
Met andere woorden, “Geef [toe] aan het goddelijke/zalige van de broederlijke liefde en
de vriendelijkheid van de Broederlijke Liefde.
Want als deze dingen bezit en in jou in overvloed aanwezig zijn,
zul je daarmee vrucht dragen . . . in de kennis van onze Heer Jezus Christus
“.
2Petr.1: 7-8
Laten we ons gedragen als kinderen van de Allerhoogste.
Want Hij is goed jegens de ondankbaren en bozen [kwaadwilligen],
wij dienen barmhartig te zijn, gelijk onze Vader barmhartig [genadig] is“.
Luc.6: 35-36
Liefde, is niet jaloers2.]. De Liefde “is niet jaloers” [1Cor.13: 4].
Het oorspronkelijke Griekse woord ‘ζηλεύω’ wordt weergegeven met “afgunst” en
deelt dezelfde wortel als ‘Laat ons niet zijn als broers van Jozef’ [Gen.37: 8, 18-20],
“jaloezie”, ζήλια.
Want het begeren van het vlees gaat in tegen de Geest en dat van de Geest tegen het vlees – want deze staan tegenover elkaar
– zodat gij niet doet wat gij maar wenst.
Indien gij u echter door de Geest laat leiden, dan zijt gij niet onder de wet.
Het is duidelijk, wat de werken van het vlees zijn: ontucht, onreinheid, losbandigheid,
afgoderij, toverij, veten, twist, afgunst, uitbarstingen van toorn,
zelfzucht, tweedracht, partijschappen, nijd, dronkenschap, brasserijen en dergelijke,
waarvoor ik u waarschuw, zoals ik u gewaarschuwd heb, dat
wie dergelijke dingen bedrijven, het Koninkrijk Gods niet zullen beërven“.
Gal.5: 17- 21
Je dient te accepteren wat je overkomt. ook je verleidingen.

Na het groepje negatieve raadgevingen somt de Apostel ons
op welke wijze we lief dienen te hebben.
1.]. We dienen onszelf nooit “op te blazen” of onszelf “op de voorgrond te plaatsen
voordat we een ander als véél beter naar voren hebben geschoven;
in plaats daarvan dienen we naar zelfvernedering te streven [1Cor.13: 4].

2.]. Liefde gedraagt zich “niet onbeleefd” maar
zegt gewoon vriendelijk waar het op staat
[1Cor.13: 5].
We hebben minder zorg voor onze eigen behoeften, gaan
een eventuele berisping/vernedering niet uit de weg en
zoeken onophoudelijk naar manieren om
in de behoeften van anderen [de gemeenschap] te voorzien, zoals
God ons het ons aangeeft, ons meevoert.

3.]. Liefde “is ook niet provocerend” [1Cor.13: 5].
We weigeren boos en geagiteerd te geraken als onze “rechten” worden geschonden.
Wanneer we ons volledig hebben onderworpen aan Jezus Christus, onze Heer,
behoren alle rechten slechts aan Hem toe.
Bij de doop zeggen we:
Ik buig me neer voor de Vader en de Zoon en de Heilige Geest“.
Bij de verschillende wijdingen wordt gezegd:
Maak deze dienaar sterk in de Dienst aan Uw Kerk, opdat
hij in rechtvaardige arbeid vrucht moge dragen,
welgevallig aan Uw Goedheid.
Gij Zelf Heer, bewaar hem in alle zuiverheid, opdat hij
het Geloofsmysterie met een rein geweten moge bewaren.
Maak dat hij een voorbeeld mag zijn voor allen die met hem dienen
“.
Wanneer we dan op de rechterwang worden geslagen,
keren wij de ander tevens de andere wang toe
“.
Matth.5: 39,
zodat wij telkens opnieuw tot onze laatste ademtocht toe  getroffen kunnen worden.
Liefde “heeft geen kwaad in de zin” [1Cor.13: 5];
laten we geen puntentotaal bijhouden, maar een nuchtere benadering hanteren!
Laten we niet vergeten:
Wanneer je dan je gaven naar het altaar brengt en
je daar herinnert, dat je broeder iets tegen je heeft,
laat je gave dan daar, voor het altaar en ga eerst heen,
verzoen je met je broeder en kom en offer daarna je gave“.
Matth.5: 23-24;
maar ga niet achter z’n rug met je familie tot in tranen toe
zitten verhalen,  hoe erg je wel aan iemand geleden hebt.

Liefde betekent “Jezelf niet verheugen in ongerechtigheid” [1Cor. 13: 6],
maar dat je de waarheid en je eigen doen en laten – duidelijk onder ogen ziet.
Omdat Christus namelijk de Waarheid is [John.14: 6] en
omdat wij als Zijn Lichaam alleen op Hem vertrouwen,
het kwaad uit de weg gaan en er
onafgebroken naar streven goed te doen.

alles is afkomstig van de hand van de HeerLaten we alles wat ons overkomt
dragen alsof het afkomstig is van de hand van de Heer en
wij zullen in staat zijn om “alle dingen weten te verdragen” [1Cor. 13: 7].
De liefde vergaat nimmermeer;
maar profetieën zullen afgedaan hebben;
tongen zullen verstommen;
kennis zal afgedaan hebben
” [1Cor. 13: 7]
In Christus kunnen we nooit falen!
Ik beschik over géén Leven, géén Licht, géén Vreugde,
géén Kracht en géén Liefde behalve in U,
Gij, Die de mensen liefhebt
“.
Archimandriet Sophrony Sacharov
Iedereen mag hopen dat er ooit een dag zal komen, dat
hij zal mogen meewerken met Gods Genade,
op een heel andere manier dan die waaraan
hij gewend was in het begin van zijn geestelijke ervaring.
God Zelf is voortdurend met Zijn Werk, met ons, bezig en
wij zijn alleen Zijn Instrumenten.
Voor een goed instrument volstaat het
de werking van God,
in zich te ontdekken en te onderscheiden en
er volop aan mee te werken.

7e Zondag na Pinksteren – Orthodoxie & onderlinge verdraagzaamheid

Apostel Paulus“Wij, die sterk zijn,
dienen de gevoeligheden van de zwakken te verdragen en niet onszelf behagen.
Ieder van ons dient te trachten zijn naaste te behagen, ten goede, tot opbouw van elkaar,
want ook Christus heeft Zichzelf niet behaagd, maar, gelijk geschreven staat:
De smaadwoorden van hen, die U smaden, kwamen op Mij neer.
Al wat namelijk tevoren geschreven is, werd tot ons onderricht geschreven, opdat
wij in de weg der volharding en van de vertroosting van de Blijde Boodschap
de hoop zouden vasthouden.
De God nu van de volharding en van de vertroosting moge u
eensgezind van hetzelfde gevoelen geven
te zijn naar [het voorbeeld van] Christus Jezus, opdat
jullie eendrachtig uit een mond de God en Vader van
onze Heer Jezus Christus mogen verheerlijken.
Daarom, aanvaardt elkaar, zoals
ook Christus ons aanvaard heeft tot heerlijkheid Gods”.
Rom.15: 1-7
“Laat ieder van ons trachten zijn naaste te behagen, ten goede, tot opbouw van elkaar”.
Rom.15: 2
Origenes had in de derde eeuw het idee dat er in deze enig verzet tegen
Paulus vermaning zou kunnen ontstaan,
waarbij gesuggereerd werd dat mogelijk gezegd zou kunnen worden dat
de Apostel zichzelf zou tegenspreken, omdat elders vermeldt staat:
Zoek ik soms de mensen te behagen?
Indien ik mensen zou trachten te behagen,
zou ik geen dienstknecht van Christus zijn
“.
Gal.1:10

Als antwoord hierop dient opgemerkt te worden dat
het maar één enkele zaak is om te proberen anderen te behagen.
Door anderen lof toegezwaaid krijgen is een ding
en is iets heel anders dan om hen te behagen, zodat
zij het in hun eigen leven ‘vrucht kunnen doen dragen’ zodat
het jun in hun groei tegemoet kan komen.
Met andere woorden het dient zowel degenen die het zien en horen,
als onszelf.

Origenes vervolgt. “We zijn niet geroepen om anderen te plezieren door dingen te doen . . . . .
tegen het geloof, eer, en vroomheid . . . . .
Paulus heeft dit zelf aangehaald, toen hij eraan toevoegde dat
hij er behagen in stelde zijn naaste onderrichtte met
het doel om hem op te leiden
[te stichten]”.
uit: het commentaar op de Romeinen.

Onze maatstaf voor de opbouw van anderen is Christus Zelf.
Zijn leven en bijvoorbeeld, het door anderen ontvangen en gedeeld worden,
zal hen altijd leiden “volgens Jezus Christus”.
Rom.15: 5
Laat ons onze intenties en handelingen jegens anderen
voortdurend gericht zijn met de Heer als onze standaard.

In Christus vinden we voldoende reden om
de zwakheden van anderen te verdragen,
wees geduldig en versterk daarmee onze naasten op
hun beurt op vele verschillende manieren anderen te versterken,
deel met hen datgene wat we in Christus hebben ontvangen
Rom.15: 4-6
Onze constante doel dient te zijn om God te verheerlijken en
anderen met de grootst mogelijke vriendelijkheid te behandelen,
ons herinnerend hoe ons Heer onophoudelijk
vriendelijk en barmhartig voor ons is geweest.
Rom.15: 7

Anderen een christelijk voorbeeld geven is niet
zo overweldigend als het op het eerste gezicht lijkt, want
God geeft ons genadig de Blijde Boodschap [de Heilige Schrift] om
onze daden en woorden juist te gestalte te kunnen geven.
Rom.15: 4
We hebben een goddelijke gids tot onze beschikking,
samen met de vele waardige voorgangers en medechristenen die
onze manier van doen en laten verlichten.
Dat geeft ons het fundament van hoop.
Rom.15: 4
Laten we dan ook niet wanhopen,
maar de taak op ons nemen
anderen tot voorbeeld te zijn.

Regelmatig kunnen de zwakheden van anderen ons onoverkomelijke lijken.
Rom.15: 1
Maar ons wordt gevraagd hun beperkingen te verdragen,
ook al lijken deze de groei van andere christenen af te remmen.
Hoe we dat dienen te doen?
Door op God te vertrouwen, dat
onze schamele inspanningen zullen transformeren in echt stichting,
dat zelfs ons schamel struikelblok uit balans raakt tot Zijn eer,
zolang we ons maar overgeven in Zijn handen.
Heer, leer mij Uw Wil te doen, want Gij zijt mijn God!“.
Psalm 142 [143]; Grote Completen

Het is veel gemakkelijker om de tekortkomingen van medechristenen te verdragen
– en zo nederig en dankbaar te zijn –
wanneer we dit overlaten aan God Die immers “alles goed” doet.
Marc.7: 37
Het opbouwen van anderen vereist de diepte van het geduld,
een kracht en geriefelijkheid die God ons alleen in Genade kan schenken.

Laten we niet vergeten dat wij van Christus zijn, want
Hij is de meester van dit werk en
wij zijn met Hem bekleed.
Laten we stoppen ons te verontrusten en rust vinden in Hem.
Wij doen ons uiterste best en laat de uitkomst aan de Heer over.
Wanneer we Zijn Blijde Boodschap, lezen en ervan leren,
worden we innerlijk verteerd door de Goddelijke Wijsheid en Kracht
en krijgen we inzicht dat God ons inderdaad bij de hand neemt en ons leidt.

Het gebed van Paulus:
“De God nu van de volharding en van de vertroosting
moge u eensgezind van hetzelfde gevoelen geven
te zijn naar [het voorbeeld van] Christus Jezus,
opdat  jullie eendrachtig uit een mond
de God en Vader van onze Heer Jezus Christus mogen verheerlijken”
Rom.15: 5
Wanneer we er indringend om vragen,
zal God de gemeenschappelijke grond die we delen met anderen
aan ons onthullen.
Dit geldt vooral op die momenten dat we ons in omstandigheden bevinden
dat we overvallen worden met conflicten of meningsverschillen.
Sterker nog, als we van plan zijn om
“de God en Vader van onze Heer Jezus Christus te verheerlijken”
in zowel woord als daad [Rom.15: 6], dan
zullen onze inspanningen niet tevergeefs zijn en
niet worden verspild.
We kunnen de meest moeilijke mensen aan die
we met vriendelijkheid tegemoet treden [Rom.15: 7] en
God zal ons bijstaan om het even welke beledigingen we naar het hoofd krijgen geslingerd
en de beledigingen van anderen weten overwinnen.

En deze dingen schrijven wij,
opdat onze blijdschap volkomen zij.
En dit is de verkondiging, die wij van Hem gehoord hebben en u verkondigen:
God is licht en in Hem is in het geheel geen duisternis.
Indien wij zeggen, dat wij gemeenschap met Hem hebben en in de duisternis wandelen,
dan liegen wij en doen de waarheid niet
“.
1John.1: 4-6
Wie zegt: Ik ken Hem, en zijn geboden niet bewaart, is een leugenaar en
in die is de waarheid niet;
maar wie zijn woord bewaart, in die is waarlijk de liefde Gods volmaakt.
Hieraan onderkennen wij, dat wij in Hem zijn.
Wie zegt, dat hij in Hem blijft, behoort ook zelf zo te wandelen,
als Hij gewandeld heeft
“.
1John.2: 4-6
Ieder, die de zonde doet, doet ook de wetteloosheid en de zonde is wetteloosheid.
En gij weet, dat Hij geopenbaard is, opdat Hij de zonden zou wegnemen, en in Hem is geen zonde.
Een ieder, die in Hem blijft, zondigt niet; een ieder, die zondigt,
heeft Hem niet gezien en heeft Hem niet gekend.
1John.3: 4-6
Gij zijt uit God, kinderkens, en gij hebt hen overwonnen; want
Hij, die in u is, is meerder dan die in de wereld is.
Zij zijn uit de wereld; daarom spreken zij uit de wereld en hoort de wereld naar hen.
Wij zijn uit God; wie God kent, hoort naar ons; wie uit God niet is, hoort naar ons niet.
Hieraan onderkennen wij de Geest der waarheid en de geest der dwaling.
Christus met zijn lievelingsapostel Johannes1John.4: 4-6
Want al wat uit God geboren is, overwint de wereld; en dit is de overwinning, die de wereld overwonnen heeft; ons Geloof.
Wie is het, die de wereld overwint, dan wie gelooft, dat Jezus de Zoon van God is?
Dit is Hij, die gekomen is door water en bloed, Jezus Christus,
niet slechts met water, maar met het water en met het bloed.
En de Geest is het, die getuigt, omdat de Geest de waarheid is.
1John.5: 4-6

Orthodoxie & gebed

Christus, wees het lLcht op onze wegGij zijt het licht der wereld.
Een stad, die op een berg ligt, kan niet verborgen blijven.
Ook steekt men geen lamp aan en zet haar onder de korenmaat, maar
op de standaard en zij schijnt voor allen, die in het huis zijn.
Laat zo uw licht schijnen voor de mensen, opdat zij uw goede werken zien en uw Vader, die in de hemelen is, verheerlijken.
Meent niet, dat Ik gekomen ben om de wet of de profeten te ontbinden;
Ik ben niet gekomen om te ontbinden, maar om te vervullen.
Want voorwaar, Ik zeg u: Eer de hemel en de aarde vergaat,
zal er niet een jota of een tittel vergaan van de wet, eer alles zal zijn geschied.
Wie dan een van de kleinste dezer geboden ontbindt en de mensen zo leert,
zal zeer klein heten in het Koninkrijk der Hemelen; doch
wie ze doet en leert, die zal groot heten in het Koninkrijk der Hemelen“.
Matth.5: 14-19

De theologische traditie van de orthodoxe kerk houdt ons voor dat
het Koninkrijk van der Hemelen uit het hier en nu bestaat, uit de toekomst van de gehele mensheid en de gehele geschapen wereld.
Orthodoxe christenen geloven dat het Koninkrijk van God tevens aanwezig is in de Kerk en
dat het door een wisselwerking hiermee aan de gelovigen wordt meegedeeld.

Gij, Die vuur zijt, verlicht mij met Uw LiefdeSoms stel ik me zo voor dat ik Gods telefoonnummer aan het kiezen ben om Hem te vertellen wat ik Hem werkelijk wil zeggen.
Het is een manier om door te dringen tot God, door zodra ik verbinding hebt gelegd,
ik het gevoel krijg dat dit het juiste moment is om over te brengen wat ik nu precies wilde laten weten.
Het is een andere manier dan de meeste andere mensen die creatief omgaan met
gebeden uit een gebedenboek, door deze
bijvoorbeeld in te korten.
Dus ‘s morgens en ‘s avonds [’s nachts] leg je even verbinding, hetgeen ongeveer een half uurtje in beslag kan nemen of
minder en je eventjes kunt bijpraten.
In de wereld van vandaag beschikt niet iedereen over de tijd om dat te doen.
Veel christenen, ook orthodoxe, weten gewoon niet wat
ze in een gesprek met God zouden moeten zeggen.
Maar er zijn ook mensen die misschien een beetje langer de tijd hebben en
een groter deel van de dag ter beschikking hebben.
Zeker wanneer je de geschriften van de negentiende-eeuwse orthodox-religieuze figuren bekijkt die specifiek vastleggen hoe je, als een leek, de orthodoxe spiritualiteit beleeft en
deze eigenlijk als leidraad kunt beschouwen.
Ze zeggen dat je eigenlijk niet meer moet zeggen dan nodig is.
Dus een verkorting van het gebed is een andere veel voorkomende manier om
creatief met gebed om te gaan.

kloostergebed, dag en nacht, onafgebrokenEen andere methode is de wijze waarop de mensen hiermee omgaan is dat ze niet noodzakelijk zelf gebeden uitspreken.
Zij kunnen dit gewoon aan anderen, die wel tijd hebben, delegeren.
Dat is niet het geval voor de dagelijkse gebeden – je bidt of je doet dit niet.
Maar als je een bepaalde intenties [bedoelingen] of zorgen hebt,
wanneer je een bepaalde ziekte hebt of een familielid een bepaalde ziekte heeft,
dan heb je gewoon geen keuze, bij wie, die je zo nabij is, kun je anders terecht.
Bijvoorbeeld, je gaat zelf tegenover een bepaalde icoon staan, van een heilige, die
bekend staat om behulpzaam te zijn bij een bepaalde ziekte en
vraagt de heilige om bij Christus een goed woordje voor je te doen, om je te genezen.
Of je kunt geld doneren aan een klooster, met deze specifieke icoon en vraagt of ze dagelijks een dienst willen doen in de vorm van een akatist of gebed en je geeft hen de naam van jezelf of je familielid.
Er bestaat namelijk het idee dat bepaalde [monastieke] mensen, hetzij vanwege hun spirituele verdiensten, of gewoon vanwege hun positie, beter zijn in het gebed, dat God hen beter verhoort, dat God hen sneller verhoort.
Op die manier kun je het verzoek om gebed/voorspraak delegeren aan die mensen en
heb je de hoop dat door hun voorspraak jouw zaak zal worden bevorderd.

Moeder Gods [Portaitissa], Zij, Die de weg wijstEen gebed dat is vooral populair
onder orthodoxe vrouwen van dit ogenblik is
de orthodoxe versie van het in het westen bekende “Wees gegroet Maria . . . . .”:
Maagd, Die God gebaard hebt, verheug U.
Hoog-begenadigde Maria, de Heer is met U.
Gij zijt de meest gezegende en
gezegend is de vrucht van Uw schoot,
want Gij hebt ons gebaard
de Redder onzer zielen
“.
Het is een vrij korte tekst en het is iets dat de mensen vanuit het hart kennen.
Veel mensen kennen ook de melodie die ermee gepaard gaat, zodat ze het daadwerkelijk kunnen zingen.

christ (1)Het ‘Jezus gebed’ of ‘het gebed van het hart’ is
bij buitenstaanders meer omstreden.
Het bestaat uit een kort verzoek:
Heer Jezus Christus, Zoon van God,
heb medelijden met mij, zondaar
” en
het heeft nogal een legendarische status in
de gehele orthodoxe wereld, met name
de monniken van de berg Athod [Gr.] en
tot op zekere hoogte ook die in de westerse wereld,
zodat er zeer toegewijde spirituele mensen zijn
die dit gebed voortdurend in hun hart meedragen.
Dit kleine verzoek [stilte] moment omvat veel meer dan het idee dat je hele leven voortdurend dicht bij Jezus is en een beroep doet op Jezus,
het is een verkorte Geloofsbelijdenis.
Maar er zijn ook discussies gaande of het wel zo goed is om dit als leek te praktiseren;
het zou alleen iets voor kloosterlingen zijn om te doen.
Prayer RopeWanneer u probeert om dit als leek te doen, zou je verstrikt kunnen raken in
je spirituele ontwikkeling en het leven zoals het is z’n vrije loop laten.
Een deel van degenen die het in de praktijk brengen heeft een meer uitgesproken mening
die zijn meer in het Jezus gebed geïnteresseerd en
het gebruiken als meditatiegebeuren tijdens een dienst in een kerkgemeenschap,
dan de eigenlijke ambitie het ‘zonder ophouden’ hun gehele leven te gebruiken.
Het is een kwestie waarover verschillende orthodoxe christenen verschillende meningen hebben.

Want wij hebben geen hogepriester, die niet kan meevoelen met onze zwakheden, maar
Een, Die in alle dingen op gelijke wijze [als wij] verzocht is geweest, doch zonder te zondigen.
Laten wij daarom met vrijmoedigheid toegaan tot de Troon der Genade, opdat
wij barmhartigheid ontvangen en Genade vinden om hulp te verkrijgen te gelegener tijd
“.
Hebr.4: 15-16
En dit is de vrijmoedigheid, die wij tegenover Hem hebben, dat Hij, indien
wij iets bidden naar Zijn Wil, ons verhoort.
En indien wij weten, dat Hij ons verhoort, wat wij ook bidden,
weten wij, dat wij de beden verkregen hebben, die
wij van Hem hebben gebeden
“.
1John.4: 14-15; verg. Matth.7: 7-8; Phil.4: 6
Een relaties wordt opgebouwd door middel van goede communicatie.
Gods Woord onthult dat Hij naar ons luistert en onze verzoeken beantwoordt in
overeenstemming met Zijn wil en onze belangen.
Hij wil dat wij Zijn liefde beantwoorden.
We spreken tot God in onze gedachten en in onze gebeden en
Hij spreekt op Zijn beurt tot ons door Zijn Woord, Zijn Geest en Zijn dienaren.
Hieraan onderkennen wij, dat wij Hem kennen:
indien wij zijn geboden bewaren.
Wie zegt: Ik ken Hem, en Zijn geboden niet bewaart, is een leugenaar en in die is de waarheid niet: maar wie Zijn woord bewaart, in die is waarlijk de liefde tot God volmaakt.
Hieraan onderkennen wij, dat wij in Hem zijn.
Wie zegt, dat hij in Hem blijft, behoort ook zelf zó te wandelen, zoals
Hij gewandeld heeft
“.
1John.2: 3-6; verg. 1John.3: 22
Een kaars verliest geen licht, door een ander licht te gevenAangezien wij de ontvangers zijn van Gods Liefde
verwacht Hij dat wij deze Liefde delen met anderen.
Christus zei dat Zijn volgelingen door de eeuwen heen
herkenbaar zouden zijn aan die Liefde.
Een nieuw gebod geef Ik u, dat gij elkander liefhebt;
gelijk Ik u liefgehad heb, dat gij ook elkander liefhebt.
Hieraan zullen allen weten, dat gij discipelen van Mij zijt, indien
gij deze Liefde hebt onder elkander
“.
John.13: 34-35; verg. 1John.4: 11
Hieraan onderkennen wij, dat wij de kinderen Gods liefhebben, wanneer
wij God liefhebben en Zijn geboden doen.
Want dit is de Liefde Gods, dat wij Zijn geboden bewaren.
En Zijn geboden zijn niet zwaar
“.
1John.5: 2-4
     Johannes legt hiermee uit dat God van ons verwacht dat
wij onze liefde tot God en anderen delen/overbrengen door Zijn geboden te onderhouden.
Het leven van Jezus Christus is een voorbeeld van hoe wij ons leven dienen in te richten.
Jezus onderhield Gods geboden [John.5: 10].
Hij behaagde God vanwege Zijn gehoorzaamheid en
Zijn verlangen om de Wil van God te doen.

?????????????????Ik hoop dat Mijn Heer en Meester u eveneens
Genade geeft om de weg te gaan
die zo velen gingen, de weg naar Hem toe.
Je schaamt je misschien voor wat je tot
nog toe in je leven hebt misdaan, maar
bij Hem ben je altijd welkom.
David, die ook het een en ander achter de rug had,
de ons bekende profeet en psalmist belijdt hierover:
Ik zocht de Heer en Hij heeft mij verhoord,
Hij heeft mij bevrijd uit al mijn beproevingen.
Nadert tot Hem en wordt verlicht:
uw gezicht zal niet beschaamd worden“.
Psalm 33 [34]: 5
David kwam tot het besef dat hij zichzelf in de moeilijkheden had gebracht,
hij legde zijn zonden in gebed op Gods altaar neer.
Deze armzalige heeft geroepen en de Heer heeft hem verhoord;
Hij heeft hem verlost uit al zijn kwellingen“.
Psalm 33 [34]: 6
Ga op een rustig moment
voor uzelf deze psalmverzen eens lezen en
proeft en ziet dat de Heer goed is,
want zalig is de mens die
op Hem vertrouwt.

6e Zondag na Pinksteren – Orthodoxie & innerlijke genezing

Jezus gaat aan land en geneest de mensen, bevrijdt hen van hun onvolkomenheden.En in een schip gegaan zijnde, stak Hij over en Hij kwam in zijn eigen stad.
En zie, men bracht een verlamde, op een bed liggende, tot Hem.
En daar Jezus hun geloof zag, zei Hij tot de verlamde:
Houd moed, mijn kind, uw zonden worden vergeven.
En zie, sommige der Schriftgeleerden zeiden bij zichzelf: Deze lastert God.
En daar Jezus hun overleggingen kende,                                                                                           zei Hij:                                                                                                                                                         Waarom overlegt gij kwaad in uw hart?
Want wat is gemakkelijker, te zeggen:
Uw zonden worden vergeven, of te zeggen:
Sta op en wandel?
Maar, opdat gij weten moogt, dat de Zoon des
mensen macht heeft op aarde zonden te vergeven
– toen zei Hij tot de verlamde:
Sta op, neem uw bed op en ga naar uw huis.
En hij stond op en ging naar huis.
Toen de scharen dit zagen, vreesden zij en
zij verheerlijkten God, Die
zulk een Macht aan de mensen gegeven had“.
Matth.9: 1-8

Jezus Christus geneest ons mensen om
verschillende redenen en onder verschillende omstandigheden.
Het principe is:
Jezus geneest mensen omdat hij van hen houdt en ze bij God wil brengen.
In dit geval echter, wordt Jezus bewogen door twee bijkomende zaken.
1.]. Christus ziet het geloof van de vrienden van deze man en
Hij is geraakt door hun bezorgdheid.
2.].  Christus is teleurgesteld door het cynisme en
het verzet van degenen die enkel aanwezig zijn om hem te bekritiseren.
Zij twijfelen aan Zijn Gezag, dus Hij toont het aan: ‘Hij geneest de man!’
Vervolgens benadrukt ‘Hij’ dat het wonder dat
‘Hij’ heeft verricht laat zien dat
‘Hij’, als God de bevoegdheid heeft om zonden te vergeven.

De echte uitdaging voor jou en mij is om te erkennen dat
Jezus’ autoriteit Zich niet alleen uitstrekt tot Zijn bevoegdheid om
te onderwijzen en te bevelen, maar ook om
te genezen, te herstellen, te helpen, te vergeven en te zegenen.

Secularisme [van het Latijn saecularis, “wereldlijk, tijdelijk“] is de overtuiging dat
religie en geloof geen invloed mogen uitoefenen op de maatschappij.
De scheiding tussen kerk en staat is een belangrijk principe in veel westerse staten.
Secularisme is gebouwd op trots en egoïsme.
Trots is het pad van de Zelf-liefde [egoïsme].
Zelf-liefde leidt tot zelf-aanbidding, dat is narcistische afgoderij.
[Narcissus, volgens de Griekse mythologie, werd verliefd op het mooiste schepsel
wat zijn ogen ooit hadden gezien – zijn eigen spiegelbeeld in een volkomen gladde plas water].
Mensen met een seculiere geest, die last hebben van het atheïsme, bezitten weldegelijk een god.
Het beeld van die god kijkt terug op zijn meest trouwe volgelingen door middel van een spiegel.
De Secularist streeft naar een toestand van eigenliefde en eigen wil,
vaak beschreven in termen als “een positief gevoel van eigenwaarde” en
persoonlijke vermogens“.
Voor de Secularist is de manier wijze van leven teruggebracht tot
een bestaan ​welke ​bewogen wordt door driften en neigingen, die natuurlijk lijken, zolang
andere autonome individuen erin toestemmen.
Mann og kvinne [man en vrouw] VigelandIn de schoonheid van liefdevolle, toegewijde intimiteit tussen een man en een vrouw, die aan elkaar zijn toevertrouwd in de gemeenschap van het huwelijk, streeft
ieder voor zich [als martelaar] zijn/haar persoonlijke wensen en behoeften op
te geven ten behoeve van de andere,
dit verwordt tot een toestand van eigenliefde en eigen wil, ingeruild door het misbruik van het lichaam in het
zelfzuchtige streven naar plezier.
Het wonder van het grootbrengen van kinderen op de wereld en op te voeden in een liefdevol thuis heeft iets van een hobby voor mensen, die tijd die hen over blijft en dit ter beschikking stelt en enkel als voornaamste belang stelt in andere belangrijker prioriteiten, zoals het werken aan een bepaalde positie [een grandioze baan], sociale contacten en/of reizen.
Loopbaanontwikkeling, hoge status, en
bovenmatige, royale inkomsten worden aangezien als teken van succes.
Dankzij de inspanningen van de feministen, zijn vrouwen althans gedeeltelijk, nu zeker net zo egoïstisch en hebben zich dezelfde waanvoorstellingen toegemeten als mannen met
betrekking tot het huwelijk, de familie-verhoudingen en werkgelegenheid.
We geloven dat in Gods schone schepping – ‘en zie het was zeer goed’ – het bederf zijn intrede heeft gedaan tot in de wortel, door menselijke schuld. Dat bederf tast ook de aarde aan, onze lichamelijkheid en ook onze seksualiteit.
Reeds lang voor het millennium heeft de Orthodoxie deze symptomen van egoïsme reeds begrepen als de uiteindelijk kern van de geestelijke verdorvenheid, die de man en vrouw tot verslaafde maken, waardoor ze meer als irrationele, instinctieve dieren – meer als echte zombies, – dan als waarachtige menselijke personen functioneren.
[Bovendien dient opgemerkt te worden, dat de gevreesde Zombie Apocalypse, in geestelijke zin,
de westerse wereld al begint te ondermijnen. Je wordt gebeten en er bestaat een remedie].

Instrument tot genezing
Jezus Christus, de Zoon van GodDe Orthodoxe weg, de weg van Christus, bevordert
de innerlijke genezing, omdat dit het leven van de persoon in overeenstemming brengt met
zijn ware, gezonde menselijke natuur.
Dit pad leidt ons tot de ervaring van een persoonlijke transformatie veel verder dan datgene wat we zelf kunnen bereiken of ook zelfs maar kunnen voorstellen,
alleen zonder de actieve hulp van Christus, de Zoon van God, Die ons het beste kent is dit te bereiken.
Veel psychiatrisch ongemak als gevolg van overvragen [meer vragen dan redelijk is], overconsumptie, ongebreideld gedrag bij onze jeugdigen zou hierdoor uit de weg geruimd kunnen worden.

Christus zei:  'Ik ben de Waarheid en het Leven'.Onder de fundamentele doctrines van het secularisme bestaat het religieus pluralisme,
het geloof dat alle religies dezelfde universele waarheden bevatten, die
deel uitmaken van de menselijke ervaring, en beweren dat er géén enkele religie met
een “monopolie op de waarheid” bestaat, zou niemand terecht mogen beweren dat
de ene religie in hoofdzaak juister dan andere religies.
Hoewel Secularisten beweren ook religieuze tolerantie als een gratis doctrine te beschouwen, zijn ze vaak extreem intolerant ten opzichte van een persoon of gemeenschap, die beweert een nauwkeuriger begrip van de werkelijkheid te
bezitten dan de Secularisten zichzelf voorhouden.
Binnen de seculiere wereldbeschouwing, worden alle dogma’s [afgezien van de dogma’s die goed met het systeem van Secularisme samenvallen] overwogen als instrumenten om mensen te discrimineren en te controleren.
Volgens het dogma van religieus pluralisme, is  het een christen toegestaan, zolang
de christelijke persoon bereid is om in zijn christelijke geloof compromissen te sluiten,
op het punt waar de christelijke manier conflicten oproept met de Seculaire doctrine.
Met andere woorden, van Christenen wordt syncretisme [versmelting van wijsgerige en religieuze opvattingen en meningen van verschillende herkomsten] verwacht,
vervlakking van het Christelijk geloof met onverenigbare religieuze overtuigingen.
Pogingen om Orthodoxie [hetgeen ”het ware geloof” betekent] te vervlakken met niet-orthodoxe meningen produceert iets wat onderdoet en
veel minder is  dan het authentieke christendom.
God wenst dat mensen, die – a priori – in verlorenheid en zonde leven, gered worden door het Bloed van Christus. Daartoe heeft Hij de Kerk in de wereld gezet. Zij heeft de opdracht boven alle opdrachten om deze verzoening te prediken. Daarbij is de redding van de euro en de Griekse economie een kleinigheid.
De orthodoxe christen dient zich altijd bewust te zijn dat onze vroegste christelijke voorouders werden gemarteld en vermoord door heidenen omdat ze
het religieus pluralisme af hebben gewezen, maar de Blijde Boodschap van de ware God verkondigden en weigerden om compromissen te sluiten met de Waarheid,
zelfs tot het punt van de dood.

Als we eerlijk zijn hebben we, als menselijke wezens, géén enkel recht.
Alles wat we ons als goed overkomt, is als geschenk van de Goede God, Die
van de mensen houdt en de dingen ‘om niet’ in onze sterfelijke handen gegeven.
Zoals de Blijde Boodschap ons eraan  herinnert, brengt de ware God – zon en regen aan goede mensen en slechte mensen, omdat Hij nu eenmaal van ‘ons allemaal’ houdt.
Hij nodigt ons vervolgens allemaal uit om onze vrije wil actief  te gebruiken om het kwaad in de richting van Hem te bekeren, opdat Hij ons eens zal kunnen omarmen en ons ​
​onze geestelijke erfenis kan schenken, omdat
we onze potentieel volledig hebben waar gemaakt.
Als orthodoxe christenen, helpen we anderen, niet omdat we denken dat zij bepaalde rechten bezitten, noch omdat wij in egoïstisch zin onszelf als verlichte heldhaftige redders zien van de benadeelden.
En de vrede van God, die alle verstand te boven gaat zal uw hart en gedachten in - Christus, Jezus - bewaren, Phil.4: 7 Christus, onze Heer en Meester, heeft ons geboden,
Heb de Heer, uw God, lief met geheel uw hart, met heel uw ziel en met heel uw verstand” en
Heb uw naaste lief als uzelf”.
Wanneer je van Mij houdt“,  zo heeft Christus ons geleerd, “zult je Mijn Geboden onderhouden“,
Dus streven we ernaar op de juiste wijze onze Meester te volgen tot ‘Zijn eer’, voor het welzijn van anderen, die God liefheeft en als pad van genezing voor onze eigen ziel.
Alleen wanneer we ons hart zuiveren door middel van gebed en berouw kan Goddelijke Liefde binnen ons werkzaam zijn zodat
we echt van anderen houden zoals we zouden moeten.
Orthodoxe Christenen geloven niet in zgn. opgelegde “sociale rechtvaardigheid”.
In plaats daarvan proberen we philanthropie, “liefde tot de mensheid” in
het leven van de mensen om ons heen te brengen.      God houdt immers van ons.
In reactie op de Goddelijke Liefde, Die we ‘om niet’ krijgen, is het helpen van de armen en verdrukten omdat God van hen en van ons houdt.
Hoewel we geld kunnen bezitten, hebben we méér last van destructieve soorten als innerlijke armoede.  We zorgen voor de zieken omdat
God ons hiertoe oproept ten einde hun pijn een beetje te verlichten, tot
we zelf perfect zijn, lijden ook wij in deze wereld aan ziekte van het lichaam en de ziel.

God, hoelang nog moet het duren,
voordat de mensheid wakker wordt?
Hoelang nog staan wij voor hete vuren?
In alles schieten wij tekort.
Behoed ons voor de ondergang!
Ontferm U, Heer! Wij zijn zo bang!
“.
uit: Nel Benschop ‘Geloven is geluk’ – 1990

6e woensdag na Pinksteren – Orthodoxie & doe maar gewoon, dat is Mij genoeg

paulus_1

Zoals geschreven staat:
Wat geen oog heeft gezien en
geen oor heeft gehoord en
wat in geen mensenhart is opgekomen, al
wat God heeft bereid voor degenen, die
Hem liefhebben.
Want ons heeft God het geopenbaard door
de Geest.
Want de Geest doorzoekt alle dingen, zelfs de diepten Gods.
Wie toch onder de mensen weet, wat in een mens is, dan de geest van de mens zelf, die in hem is?
Zo weet ook niemand, wat in God is, dan                                                                                          de Geest van God.
Wij nu hebben niet de geest der wereld ontvangen, maar
de Geest uit God, opdat wij zouden weten, wat
ons door God in genade geschonken is.
Hiervan spreken wij dan ook met woorden, die
niet door menselijke wijsheid, maar
door de Geest geleerd zijn, zodat
wij het geestelijke met het geestelijke vergelijken.
Doch een niet-geestelijk mens aanvaardt niet hetgeen
van de Geest van God is, want het is hem dwaasheid en
hij kan het niet verstaan, omdat het slechts geestelijk te beoordelen is.
Maar de geestelijke mens beoordeelt alle dingen,
zelf echter wordt hij door niemand beoordeeld.
Want wie kent de zin des Heren, dat hij Hem zou voorlichten?
Maar wij hebben de zin van Christus.
En ik, broeders, kon niet tot u spreken als tot geestelijke mensen, maar
slechts als tot vleselijke, nog on-mondigen in Christus.
Melk heb ik u gegeven, geen vast voedsel, want
dat zouden jullie nog niet kunnen verdragen.
Ja, dat kunt gij ook nu nog niet, want gij zijt nog vleselijk.
Want als er onder u nijd en twist is, zijt gij dan niet vleselijk, en
leeft gij niet als (onveranderde) mensen?
Want wanneer de een zegt:
Ik ben van Paulus; en de ander: Ik van Apollos;
zijt gij dan niet (onveranderde) mensen?
Wat is dan Apollos? Of wat is Paulus?
Dienaren, door wie gij tot geloof gekomen zijt, en
wel zoals de Heer dit aan een ieder geschonken heeft.
Ik heb geplant, Apollos heeft begoten, maar
God gaf de wasdom.
Daarom, noch wie plant, noch wie begiet, betekent iets, maar
God, die de wasdom geeft.
Wie plant en wie begiet, staan gelijk; alleen
zal elk zijn eigen loon krijgen naar zijn eigen werk
“.
1Cor.2: 9 – 3: 8

H. PaulusHet vertrouwen van de Corinthiërs is
op louter menselijke denken gebaseerd hetgeen hen in hun groei in Christus blokkeert.
De Apostel Paulus brengt ons dit thema bij in het eerste deel van zijn eerste brief.
Iedere van de komende passages, die
we verder lezen, benadrukt een volgende stap, die van essentieel belang is voor
onze persoonlijke groei in Christus.
1.]. We  dienen gevolg te geven aan de oproep van God.
2.]. We dienen de verandering door de Heilige Geest te aanvaarden [1Cor.2: 9 – 3: 8] en daarmee
de ware wijsheid te zoeken [1Cor.3: 18-23] en
3.]. het oordeel over anderen aan God over te laten [1Cor.4: 5-8].

de roeping om ons te binden met God, het heilige vuurHet zal overduidelijk zijn dat we
als christenen gevolg dienen te geven aan
de oproep van God.
Drie van de vier keren verwijst de apostel naar het initiatief van God Zelf naar ons toe [1Cor.2: 1, 2, 9).
Slechts eenmaal beschrijft hij onze reactie,                                                                                        hoe wij als de gelovigen worden opgeroepen                                                                                      Jezus Christus te kennen en wel als                                                                                                      de Gekruisigde [1Cor.2: 2].
Met andere woorden nadat we nadrukkelijk [3x] door God zijn geroepen,
leren we God alleen kennen door Christus en Zijn Kruis [1x].

Wat betekent het om door God te worden geroepen?
In de Blijde Boodschap wordt dit beschreven als de communicatie van God tot Zijn volk.
Hij maakt Zijn wil bekend en leidt ons op onze weg in het uitvoeren van Zijn plannen.
Dientengevolge wordt door degenen, die God kennen, deze ervaring
beschreven als “Zijn richtlijnen”
De roeping van PaulusGod roept de christenvervolger Saulus
in Tarsus om Hem te dienen als
Zijn apostel [1Cor.2: 1].
Hij benoemt Saulus als ἀπόστολος, dat wil zeggen, iemand die officieel “uitgezonden” wordt met een boodschap [Hand.26: 13-19].
De roeping van God stuurt hem uit met een boodschap aan de heidenen [Hand.26: 17], waar hij van zijn eigen ervaring als basis voor het onderwijs gebruik maakt om hen                                                                                         Gods Wil te openbaren en hen te doen                                                                                                 gehoorzamen, zoals de Heer verwacht.

Door Gods Wil is hij geroepen om de Corinthiërs Gods roep te laten horen, aan hen,
die “in Christus Jezus geheiligd zijn” te “heiligen” [1Cor.1: 2].
Alle christenen worden eveneens “heilig” genoemd en onderscheiden zich van de rest van de mensheid door een zuiver en moreel leven te volgen.
Tegelijkertijd worden wij geroepen om te reageren op Gods oproep
– om “een beroep te doen op de Naam van Jezus Christus, onze Heer” [1Cor.1: 2].
De apostel Paulus openbaart ons tevens dat het aanroepen van God betekent dat wij trouw op Hem reageren.
Teneinde Gods oproep trouw te beantwoorden omarmen we zijn wegen en zijn we Hem gehoorzaam. Op deze manier krijgen we “Genade. . . en vrede van God onze Vader en de Heer Jezus Christus” [1Cor.1: 3].
Gods genade en vrede stellen ons dan vervolgens in staat om “in alles door Hem verrijkt” te worden [1Cor.1: 5].
Via de Kerk, het lichaam van Christus onder de mensen, ontvangen we
alles wat we nodig hebben om een ​​levende relatie met God op te bouwen, met inbegrip van
het juiste woord en kennis [1Cor.1: 5].
We zijn dus in staat om God op te pakken door gebed en aanbidding en door over Hem aan anderen te verkondigen – door te getuigen van de aanwezigheid van Zijn genade en de vrede die Hij ons in het leven schenkt.
Bovenstaande volgorde om tot het ware Geloof in Christus te komen waren de Corinthiërs bekend, want zij hadden reeds de “getuigenis” van de apostelen over Christus ontvangen [1Cor.1: 6].
Het onderricht van de apostelen heeft hen van geestelijke gaven voorzien en ze kijken uit naar de wederkomst van Christus [1Cor.1: 7] in de hoop “op de dag van de wederkomst van onze Heer Jezus Christus” onberispelijk te worden bevonden [1Cor.1: 8].
God is trouw aan de apostel Paulus en aan de Corinthiërs.
Hij is trouw aan ons en aan allen die Hij roept tot Zijn volk te behoren.
Laten we daarom trouw zijn aan de roeping tot ons wanneer we naar Hem uitroepen:
Koningen zullen dit zien en opstaan; vorsten zich neerbuigen,
ter wille van de Heer, die getrouw is, de Heilige van Israël, die u verkoren heeft.
De Heer zegt: ‘Ten tijde van het welbehagen heb Ik u verhoord en
ten dage van het heil heb Ik u geholpen;
Ik zal u behoeden en u stellen tot een verbond voor het volk om het land weder te herstellen, om verwoeste eigendommen weer tot een erfdeel te maken’“.
Jesaja 49: 7-8
Hiervan spreken wij dan ook met woorden, die
niet door menselijke wijsheid, maar door de Geest geleerd zijn, zodat
wij het geestelijke met het geestelijke vergelijken“.
1Cor.2: 13

Paulus predikt in het antieke VeriaPaulus daagt ons uit als leden van Christus Lichaam [de Kerk] om
naar onszelf te kijken.
We dienen onze “natuurlijke” menselijke neigingen af te leggen [1Cor.2: 14] en
onszelf ‘niet’ te
gedragen als gewone mensen
1Cor.3: 3
De Corinthiërs demonstreerden maar al te duidelijk de natuurlijke menselijke conditie door hun gedrag,                                                                                                                               hetgeen leidt tot “afgunst, twist, en tweedracht“.                                                                             1Cor.3: 3
De Apostel Paulus stelt ​​ons nadrukkelijk de vraag te onderkennen wat
er zo natuurlijk is in ons, met de vraag, “Bent u niet vleselijk?” [1Cor.3: 4].
Kunnen we zoals we nu zijn een gemeenschap in Christus vormen en
verklaren dat we vrij zijn van afgunst en strijd?
Kiezen we voor Christus of dragen we enkel bij aan de verdeeldheid in onze parochie gemeenschap? Als we in Christus groeien, dient een dergelijk gedrag niet mogelijk te zijn.
De apostel onthult de tegenstrijdigheid in het toegeven aan deze natuurlijke neiging in ons, terwijl wij tegelijkertijd beweren ontvangers van “de diepe dingen van God” te [1Cor.2:10] te zijn.

De Apostel Paulus herinnert ons aan de wonderlijke werkelijkheden die
God heeft bereid voor degenen die Hem liefhebben” [1Cor.2: 9].
Hij wijst ons erop dat we de Heilige Geest hebben ontvangen wanneer wij christenen zijn.
Waarom heeft God ons de Heilige Geest gegeven, anders dan juist door Christus
[1Cor.2: 12] “opdat wij de dingen zouden kennen die ons vrijmaken en
we zouden weten wat ons door God is geschonken
“.
God geeft ons niet alleen leven in Christus, maar Hij geeft ons tevens
wat van essentieel belang voor het leven; dit nieuwe leven is:
de kracht van de leven-schenkende Geest.
Door de Heilige Geest groeien wij in Christus,
hebben wij een Leraar in ons
naar Wiens leiding wij luisteren.
Hij kan dan voor de “natuurlijke mens” ontoegankelijk blijken te zijn [1Cor.2: 14], maar
Hij geeft ons, christenen, de mogelijkheid van persoonlijke verandering [transformatie].
We behoeven niet te blijven voortborduren op de wijze van “de natuurlijke mens, die
de dingen van de Geest Gods niet hebben ontvangen
” [1Cor.2: 14].
Door de Heilige Geest, Die ons onderwijst, hebben we rechtstreeks toegang tot
de Geest van Christus” [1Cor.2: 16].

lakzegelDeze mogelijkheid tot verandering [transformatie] wordt ons geschonken wanneer wij het Mysterie van Christus
bij het Mysterie van de doopsel en de Myronzalving ontvangen.
We hernieuwen die gave door
bekering in het Mysterie van de Biecht en het ontvangen van de Heilige Gaven tijdens de Goddelijke Liturgie.
In de doop zijn we verenigd met Christus,
is ons de Genade van Zijn vergeving
om niet gegeven.
Door de Myronzalving we zijn verzegeld [σφραγισμένο, van een stempel voorzien,                                                                                           zoals onder officiële aktes],  met de Heilige                                                                                       Geest, waardoor we door Hem geestelijk in                                                                                       staat zijn tot onderscheidingsvermogen.                                                                                             1Cor.2: 14
De inwonende Heilige Geest werkt in en door onze geest, de Heilige Geest verlicht ons hart en de Heilige Geest instrueert ons in de geest van Christus,
stimuleert ons op de christelijke weg.
Wanneer de Heilige Geest ons de dingen van God onthult, verkrijgen we de mogelijkheid om in het dagelijks leven geestelijk geconfronteerd te worden, “geestelijke dingen worden niet met menselijke wijsheid maar door God geleerd, zodat wij wat geestelijk is ook geestelijk doorgeven” [1Cor.2: 13].
Zelfs wanneer we nog steeds vleselijk handelen en ons “zoals gewone mensen” gedragen [1Cor.3: 3], is nog niet alles verloren.
Door middel van tranen, belijdenis en berouw, kunnen we opnieuw aansluiting vinden en
het Mysterie van de verbondenheid met Christus vernieuwen, worden we getransformeerd
door de inwoning van de Heilige Geest.

De Apostel doet in deze passage een beroep op ons om terug te keren naar “God”,
want Hij alleen is Het, Die ons doet groeien [1Cor.3: 7].
Met Zijn hulp, leren we elke menselijke neiging te weerstaan ​​om “woorden die ons niet door menselijke wijsheid, maar door God zijn geleerd” te gebruiken [1Cor.2: 13].
In plaats daarvan verlangen we naar en zoeken de verandering-schenkende [transformerende] woorden van Christus, ” die de Heilige Geest ons leert” [1Cor.2: 13].
Zelfs wanneer iedereen om ons heen, “de natuurlijke mens” niet begrijpt wat van Gods Geest komt,  gelooft dat de wegen van de Heer slechts “dwaasheid” zijn [1Cor.2: 14].

Het heilige [orthodox] christelijk Geloof is niet als melk bestemd voor kleine baby’tjes die
aan elke natuurlijke behoefte/neiging tegemoet willen komen [1Cor.3: 1-2].
In plaats daarvan verlangen we het volwassen en vaste voedsel [1Cor.3: 2], hetgeen ons verandering brengt/ons transformeert.
Onze woorden en daden worden begeleidt doordat we de Geest van de Heer Jezus Christus hebben  ontvangen.

Troparion  [ziekenzaling] tn.4
Ik ben blind geworden aan de ogen van mijn ziel
en daarom snel ik tot U, o Christus,
als hij die van zijn geboorte af een blinde was;
en vol berouw roep ik tot U:
ontferm U over mij, Verzoeningsgezinde
“.

Troparion  [ziekenzaling] tn.3
Door mijn slechte daden is mijn ziel verlamd, o Heer,
richt mij weer op door Uw Goddelijke hulp,
zoals Gij eens de verlamde hebt doen opstaan,
opdat ik tot U mag roepen
schenk mij genezing, genadige Christus
“.

Orthodoxie & levenservaring opdoen

voetwassingIn het eerste hoofdstuk van Genesis lezen we dat
de mens is gemaakt naar Gods beeld en geroepen is te zijn als Hij.
Dit godsbeeld wordt, zoals de Kerkvaders het formuleren, vooral vorm gegeven door onze
intelligentie en vrije wil.
Want alzo heeft God de wereld lief gehad, dat
Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat
een ieder, die in Hem gelooft, niet verloren ga, maar
eeuwig leven zal hebben“.
John.3: 16
We zijn ons nooit helemaal bewust van hoe God Zich in ons leven manifesteert,                                                                                                              hoe actief Hij in ons bestaan een rol speelt.
We weten dat Hij er is:
Want in Hem leven wij, bewegen wij ons en
zijn wij, gelijk ook enige van uw dichters hebben gezegd:
Want wij zijn ook van Zijn geslacht“.
Hand.17: 28
Wij zijn in Hem en Hij is in ons, maar we zijn ons er alleen nooit helemaal bewust van
hoe hij er is, en wat Zijn drijfveren voor ons leven betekenen.

De Oudvaders deze waarheid van Zijn “onbegrijpelijkheid” herkend en
hebben dit op verschillende wijzen uitgedrukt, herinneren ons eraan dat we het kunnen aanschouwen, zoals Paulus het uitdrukte: “Want nu zien wij nog door een spiegel, in raadselen“.
1Cor.13: 12
Wij kunnen het niet helemaal bevatten, we vragen ons in feite af of we Hem er niet toe kunnen bewegen te doen wat wij zelf willen.
We proberen een “deal” te maken: als dit gebeurt, zal ik dit of dat te doen.
We maken ons geloof soms voorwaardelijk, Geloof dient echter te worden aanvaard ondanks datgene wat er om ons heen gebeurt en niet vanwege datgene wat er gebeurt.

H. Doop en H. MyronzalvingAls we, zoals bij de doop, op Christus vertrouwen en onszelf door bekering
blijven reinigen, worden we in staat gesteld om het Licht van Christus te reflecteren.
Ons onophoudelijk gebed dient te zijn:
Heer Jezus Christus, Zoon van God,
heb medelijden met mij de zondaar
“.
We zijn schepselen, we bezitten geen onafhankelijk bestaan.
We zijn allen afhankelijk van God en door Zijn Genade
kunnen we het Licht van Christus ons laten verheffen.
Dit is een geestelijke werkelijkheid, welke
door onze Heer Jezus Christus Zelf werd geopenbaard.
De waarde hiervan is ondoorgrondelijk; dit is een realiteit en waarheid.
De Kerk wordt wel een ziekenhuis genoemd die onze zwakheden kan genezen,
opdat onze ziel gezuiverd kan worden en
het leven in Christus in ons kan plaatsvinden.

uit het paradijs verdrevenNa de eerste menselijke val zijn we voorbeschikt om egocentrische keuzes te maken;
we worden als het ware geleid door onze hartstochten [eigen zinnige oordelen]
in plaats van keuzes te maken op basis van liefde tot de ander [naastenliefde, agape].
De heilige Isaäc de Syriër houdt ons voor:
Toegeven aan het vlees [de menselijke                                                                                             tekortkomingen],                                                                                                                                     veroorzaakt in ons schandelijke driften en                                                                                       onbetamelijke fantasieën . . . . .“.                                                                                                         Philokalia
Hartstochten komen voort uit het hart van de persoon.
Jezus vertelde ons:
Want van binnenuit, uit het hart der mensen, komen de kwade overleggingen,
ontucht, diefstal, moord, echtbreuk, hebzucht, boosheid,
list, onmatigheid, een boos oog, godslastering, overmoed, onverstand.
Al die slechte dingen komen van binnen uit naar buiten en maken de mens onrein“.
Marc.7: 21-23
Paulus schreef hierover:
Want toen wij in het vlees waren, werkten de zondige hartstochten, die
door de wet geprikkeld worden, in onze leden, om voor de dood vrucht te dragen“.
Rom.7: 5
De hartstochten kunnen hetzij vóór het huwelijk of na de echtelijke vereniging opgewekt worden. In beide gevallen leiden ze tot een keuze van de Ik-gerichtheid, het afgezonderd zijn of de zelfgenoegzaamheid over een rechtvaardig gepast vereniging.

Passies kunnen een individu ontvankelijk maken tot tweedracht tussen God en de mensheid.
Paulus waarschuwing betreft de onlosmakelijk verbonden aanval van de “demon” met
God en de naaste:
Het is duidelijk, wat de werken van het vlees zijn:
ontucht, onreinheid, losbandigheid, afgoderij, toverij, veten, twist, afgunst,
uitbarstingen van toorn, zelfzucht, tweedracht, partijschappen, nijd,
dronkenschap, brasserijen en dergelijke, waarvoor ik u waarschuw,
zoals ik u gewaarschuwd heb, dat wie dergelijke dingen bedrijven,
het Koninkrijk Gods niet zullen beërven

Gal.5: 19-21
the demons of the nightDe kerkvaders schrijven dit toe aan de demon van elke passie die nooit zal aflaten de vereniging met God en de mensheid onderuit te halen.
Een voorbeeld van hoe dit werkt kan ons begrip vermeerderen.
De demon van lust kan, zoals de kerkvaders ons voorhouden, ons leven toe-eigenen. De moderne samenleving faciliteert deze ziekte. Seks wordt overal op ons afgevuurd onder vrijwel alle mogelijke communicatiemiddelen: kunst, mode, muziek, nieuws, pornografie [met name internet] en bij de verkoop van vrijwel elk product van schoonmaak- en levensmiddelen, van auto’s tot computers. De aards gebonden wereld toont ons niet te ontkennen naakte lichaamsdelen, overwegend de genitale gebieden.
De kerkvaders waren duizend jaar geleden al bekend met zulke verlokkingen.
H. Izaak syros-1De Heilige Isaac van Syriër schreef:
Passies worden hetzij door beelden of sensaties opgewekt die beelden en het geheugen gebruiken, die in eerste instantie niet begeleid worden door gepassioneerde bewegingen of gedachten, maar
die op een later ogenblik een bepaalde uitwerking tot gevolg hebben“.
Een manier om met deze passies om te gaan, zo vervolgt de Heilige Isaac:
Je dient je gedachten aan niets anders
te hechten dan aan je eigen ziel . . . . .
“.

De mens heeft de vrijheid gekregen een onafhankelijke ​​keuze tussen Christus en
de demon te maken. Paulus stelt daarom:
Wie zal ons scheiden van de liefde van Christus?
Verdrukking of benauwdheid . . . of vervolging of honger . . . ,
of naaktheid . . . , of gevaar. . . , of het zwaard?
Gelijk geschreven staat:
Om Uwentwil worden wij de ganse dag gedood, wij zijn gerekend als slachtschapen.
Maar in dit alles zijn wij meer dan overwinnaars door Hem, die ons heeft liefgehad.
Want ik ben verzekerd, dat noch dood noch leven, noch engelen noch machten,
noch heden noch toekomst, noch krachten, noch hoogte noch diepte, noch enig ander schepsel
ons zal kunnen scheiden van de liefde Gods, welke is in Christus Jezus, onze Heer
“.
Rom.8: 35-39
Waakzaamheid en onderscheidingsvermogen zijn belangrijke deugden
die dienen te worden overgenomen door degenen die verlangen Christus inwoning in hen te doen plaatsvinden en om de macht van de passies overwinnen.
Ilias de Presbyter vertelt ons:
De demonen voeren in de eerste plaats
door middel van gedachten . . . . . oorlog tegen de ziel
“.
Philokalia
Idealiter plaatsen orthodoxe christenen een ‘spirituele woestijn’ voor zichzelf
teneinde zich af te zonderen van de “verlokkingen”, die
zo wijd verspreid worden in ons moderne leven.
De geestelijke dood treedt op
wanneer deze gedachten op het ‘Ik’ zijn gericht.

De Heilige Maximos de Belijder wist dit ook:
“Het liefde tot zichzelf en de slimheid van de mensen vervreemden zich van elkaar en
verdraaien de wet, Zij heeft onze enige menselijke natuur in vele stukken uiteengereten”.
De woorden van de Heilige Maximos zijn eens te meer van toepassing
wanneer we ons richten op de vereniging tussen God en onze hele mensheid.
Zonde veroorzaakt dat we ons buiten de gemeenschap plaatsen of
datgene wat de verdeeldheid met God en de naaste genoemd kan worden.
De Heilige Johannes Chrysostomus zegt:
“Heb je gezondigd begeef je naar de Kerk en belijdt je berouw voor je zonde, want hier is de arts, niet de rechter, hier wordt iedereen niet onderzocht, maar ontvangt vergeving van zonden van Hij, Die is, de Ene, waarachtige God”.

Wanneer de Kerk, als Lichaam van Christus,  de ‘arts’ is, dan dient daar de breuk met God en de naaste hersteld te worden, daar wordt de breuk hersteld en
wordt de mens weer gericht op God en Zijn Wil.
Zonde wordt aldus beschouwd een ziekte of gebrek zijn.
Door de genezing worden we weer naar een oude staat hersteld.

We weten dat deze genezing vindt plaats in de Heilige Doop, de Heilige Mysterie van Boete, De Heilige Ziekenzalving en het waardig ontvangen van de Heilige Eucharistie: het Heilige Lichaam en Bloed van Christus.
Johannes Chrysostomus herinnert ons in zijn Goddelijke Liturgie, van alles wat God voor ons deed: Hij neem ons vlees aan, het Kruis, het Graf en de Opstanding.
Het doel van dat alles is om ons met Hem te verzoenen:
Nadat wij gevallen waren hebt Gij onophoudelijk alles gedaan om ons in de hemel te leiden en hebt Gij ons weer doen opstaan
Άγιο ΠοτήριοWij worden er vervolgens aan  herinnerd dat Christus ons zei;
Neemt en eet, dit is Mijn Lichaam, Dat voor u gebroken wordt tot vergeving van zonden” en
Drinkt gij allen hieruit: Dit is Mijn Bloed van het Nieuw Verbond, Dat voor u en voor velen wordt vergoten, tot vergeving van zonden“.
Vergeving houdt in dat je je verzoent met Christus en de gehele mensheid.
De schrijver van de Blijde Boodschap Mattheus vertelt ons:
Maar Ik zeg u: Een ieder, die in toorn leeft tegen zijn broeder, zal vervallen aan het gerecht.
Wie tot zijn broeder zegt: Leeghoofd, zal vervallen aan de Hoge Raad, en
wie zegt: Dwaas, zal vervallen aan het hellevuur.
Wanneer gij dan uw gave brengt naar het altaar en u daar herinnert, dat
uw broeder iets tegen u heeft, laat uw gave daar, voor het altaar en
ga eerst heen, verzoen u met uw broeder en kom en offer daarna uw gave.
Wees vriendelijk jegens uw tegenpartij, tijdig, terwijl gij nog met hem onderweg zijt, opdat
uw tegenpartij u niet aan de rechter zal overleveren en de rechter aan zijn dienaar en
gij in de gevangenis wordt geworpen.
Voorwaar, Ik zeg u: Gij zult daar voorzeker niet uitkomen, voordat
gij de laatste penning hebt betaald
“.
Matth.5: 22-26

Het gaat om een ​​actieve gedragsinspanning in de richting van verzoening.
Trots is in deze een barrière tot bekering; Nederigheid daarentegen is de deur tot Berouw
– Heilige Johannes Climacos [van de Ladder] wijst erop:
“Trots zorgt er voor dat  we onze zonden vergeten . . . de herinnering aan hen leidt tot nederigheid”. – De Heilige Isaac de Syriër zegt dat: “de persoon die de kennis heeft bereikt van zijn eigen zwakheid de top van nederigheid heeft bereikt”.

Wanneer iemand die God of zijn naaste heeft beledigd dient hij zich te bekeren.
God en wij in navolging van Hem, dienen de berouwvolle zondaar met Gods eigen liefde te omarmen, teneinde hem te vergeven.
We dienen te bidden dat indien we of iemand ons of God heeft beledigd,
hij door Zijn Lichaam, de Kerk wordt verzoend met God en ons.
De basis van dit berouw is een gevoel van zijn ontrouw aan God en
de strafbaarstelling van ons, het berouw in het hart en de vastberadenheid dit te wijzigen,
het hebben van een metanoia, een fundamentele verandering van geest en hart
om niet weer in de fout te gaan en God daarmee te beledigen.
God onderkent het verschil tussen authentiek en onecht berouw.
Als deze kennis wordt misbruikt als rechtvaardiging voor de zonde, heeft er derhalve geen echte bekering plaatsgevonden, ongeacht hoeveel inzet er aan het gebed zou zijn besteed.
Wanneer de gevallen broeder echter als de dief aan het kruis tot Christus roept
zullen zij de vergeving van God verkrijgen.

belofte3Een wijs persoon heeft eens gezegd
dat  God niet kijkt waar we vandaan komen, maar waar we naartoe gaan.
Als het berouw voortkomt uit een verlangen naar een zuiver hart, zal de berouwvolle, ongeacht hoe vaak hij ook gefaald heeft,
God weten te vinden.
Zalig de reinen van hart,
want zij zullen God zien
“.
Matth.5: 8

Saint Silouan de Athoniet. fresco AthosDe Heilige Silouan heeft erop gewezen dat,
“degene die een hekel heeft aan z’n medemens en hem verwerpt is in verarmd.
Hij kent de ware God niet, Die immers
de allesomvattende Liefde is”.
De Heilige Apostel Petrus maakt ons duidelijk wat God ons heeft gegeven:
Zijn Goddelijke Kracht immers heeft ons met alles, wat tot leven en godsvrucht strekt,
begiftigd door de kennis van Hem, Die
ons geroepen heeft door zijn Heerlijkheid en Macht; hierdoor zijn wij met kostbare en
zeer grote beloften begiftigd, opdat
gij daardoor deel zoudt hebben aan de                                                                                               Goddelijke natuur en ontkomen zou aan                                                                                           het verderf, dat door de begeerte                                                                                                         in de wereld heerst
“.                                                                                                                           2Petr.1: 3-4
We proberen dit allemaal rationeel te begrijpen, met ons koppie maar zo werkt het niet.
We weten dat zulke dingen ons verstand te boven gaat;
wel weten we dat ze met ons hart – intuïtief – kunnen waarnemen, voelen, ervaren.
Dit is gevaarlijk, zoals we zullen zien en toch is dit echt de diepste soort van weten.
Maar zelfs met dit soort van weten, is het bestaan ​​van God in ons leven
nog slechts gedeeltelijk in ons bewustzijn te bevatten;
de rest vindt buiten ons bewustzijn plaats.
Natuurlijk, hoe meer we geestelijk volwassen worden, hoe
meer we Zijn energie in ons kunnen laten komen, in ons bewustzijn, alwaar
het vervolgens kan worden uitgedrukt in de daden in ons leven.
We zullen nooit helemaal deze mogelijkheid bereiken,
want er zal altijd meer zijn;
we zijn nooit helemaal ‘vervult’ met Gods energie.
De Heilige Gregorius van Nyssa wist dit toen hij zei dat:
onze zoektocht naar God een ‘eindeloos zoeken’ omvat“.
Hij bedoelde hiermee dat deze energie altijd naar ons zal komen,
onafgebroken actief in ons is, altijd toeneemt, maar
qua bevattingsvermogen zijn we ons er nauwelijks van bewust,
onderscheiden we het maar  gedeeltelijk.
Ons onderscheidingsvermogen van God in ons, hoewel bewust,
kan maar voor een heel klein gedeelte, maar kan zich slechts trachten
voortdurend leeg te maken voor Zijn Aangezicht.

bron van levenOmdat dit waar is, geloven we dat
God in de “diepte” van ons leven als bron functioneert en uit deze bron komen
heel wat zaken voort, die altijd Zijn aanwezigheid belichamen [incarneren].
Met dit in het vooruitzicht kunnen we niet rusten; dient ons reactievermogen niet te verslappen door de een of andere vermoeidheid.
De Heilige Gregorius van Nazianze wist dit:
Nu is het tijd, echt het is tijd, oh mijn ziel,                                                                                         ken jezelf en je lot . . .
                                                                                    Kijk naar jezelf, oh mijn ziel!                                                                                                                 Geef niet toe aan enige vermoeidheid“.
De Heilige Antonius de Grote zei verder: “Hij die zichzelf kent, weet alles” en
De Heilige Petrus van Damascus voegt hieraan toe,
Aan hem is gegeven die is zo ver gekomen is om zichzelf te kennen
is de kennis van alle dingen geschonken
“.

God schiep , , ,, druk op de knop.Dit gebeurt echter niet op oproep, met
één druk op de knop.
Wij, als levende en groeiende wezens, hebben een rol te spelen in het vervolmaken van onze persoon door beschikbaar te zijn en open staan ​​voor Gods aanwezigheid.
We dienen samen te werken – de vaders noemen dit “synergie” –
op een dusdanige wijze dat de energie van God en de energie van onze eigen Ikje samensmelten en ons continu op een nieuw niveau brengt.
In tegenstelling tot sommige van de meest voorkomende kwaliteiten welke
met het christendom verbonden zijn, bestaan er specifieke kwaliteiten op
onze zoektocht naar onze dieptes:
overgave, verkondiging, stilte, wachten, in de hoop op, gedenken, enz.
Het is door dergelijke kwaliteiten, die er voor zorgen [voor zover het ons wordt toevertrouwd] dat de volle omvang van Gods aanwezigheid [dat is Zijn aandeel) in
ons bewustzijn tot ontwikkeling komt.
Die beweging neemt verschillende vormen aan:
compassie, vergeving, liefde, zorg – heiligheid.
Op deze zoektocht in dergelijke ervaringen zullen we vooral bezig zijn met
onze deelname aan datgene wat we kunnen beschouwen als Gods aandeel in Zijn aanwas.
Uit deze “diepte” roept de psalmist in de ervaring van de onderdrukte neergang en een rommelig leven tot een bron van waaruit zulke een goddelijke rijkdom ontspruit.

Licht in de duisternisWe ervaren een zeker onbehagen, want
deze diepte is gevaarlijk, omdat we alles niet kunnen overzien wat er zich in bevindt.
We hebben inderdaad al eerder gewaarschuwd, in onze diepten bevindt zich de duivel zelf, de grote bedrieger.
We kunnen ons geen voorstelling maken van
de diepste uithoeken van onze ziel waar
hij weer niet op de loer ligt en steeds opnieuw met zijn kwade en donkere intenties
de stromen van de Goddelijke energieën blokkeert
De woestijnvaders wisten dat onze diepten door enorme krachten worden omgeven, zowel                                                                                          negatieve als positieve, die van de                                                                                                        duisternis en het Licht.
De donkere en negatieve dienen ook tot het bewustzijn worden gebracht en zij dienen als een ervaren ziekte worden beleden, worden bezworen en vervangen.
Maar dit dient de Kracht van het Licht van de menswording van Christus niet te weerhouden; de duivel dient ons er niet van weerhouden God te aanschouwen;
Het Licht is immers sterker dan de duisternis.
Zoek daarom de deur naar de binnenste kamer van je ziel, en
je zal de deur van het Koninkrijk der hemelen ontdekken
“.
H. Johannes Chrysostomus
De heilige Ephraïm de Syriër wist dat God bij de schepping al
het gehele Hemelse Koninkrijk” in de mens had geplaatst en dat deze
om dit te bereiken heel diep zou moeten graven.
Zulke mensen kennen deze eenvoudige waarheid:
de weg “naar boven” is de weg “naar binnen“.
En om de positieve eigenschappen hiervan te beklemtonen en te ervaren dienen we de noodzaak van het negatieve niet uit de weg te gaan.
Ons slagveld zal voor altijd gevormd worden door “te worstelen tegen zulke overheden“.
God wil dat we nu eenmaal méér uit ons leven halen en
dat we echt aan de slag gaan Hem uit te breiden.
Omdat Hij leeft niet alleen “in de hoogten“, maar ook in onze “diepten” leeft
dient onze inzet te zijn door te dringen in het contact met Hem en
ons in de diepte der diepten te begeven.
Deze diepten zijn niet een plaats in de ruimtelijke zin, maar de potentie die je op jouw weg hebt meegekregen het is er door een ander uitgezet, door de levende God Zelf,
de Schepper die “het ademende leven in het stof blaast” en
er Zijn eigen beeld er aan heeft meegegeven.
Hij is de Schepper, wij de schepselen . . . . .

Vreselijk is het, te vallen in de handen van de levende God!
Herinnert u de dagen van weleer, toen gij, na verlicht te zijn, zo
menigmaal lijden doorworsteld hebt,
– hetzij zelf een schouwspel van smaad en verdrukking,
– hetzij deelnemende aan het lot van hen, die in zulk een toestand verkeerden.
Want gij hebt met de gevangenen mede geleden en
de roof van uw bezit blijmoedig aanvaard, want
gij wist, dat gijzelf een beter en blijvend bezit hebt
“.
Hebr.10: 31-34

neiging om zelf de 'bouwmeester' te worden van ons spiritueel levenAls we ons eenmaal van dit juk hebben ontdaan, treedt een ander struikelblok op.
Want, vanaf het moment waarop men heeft geleerd onze kwellingen zonder ophouden aan God toe te vertrouwen, ontstaat er al vlug de neiging om zelf de ‘bouwmeester’
te worden van ons eigen spiritueel leven.
Wanneer je daarbij stil gaat staan, begint
alles weer op een heel ander niveau.
Het moeilijkste is hier niet tegen te strijden, maar iedere vorm van strijd op te schorten.
Of het nu gaat om het vasten of de regelmaat van je persoonlijk gebed, of bepaalde andere  voorschriften in acht nemen als een vorm van innerlijke hygiëne.
Dit alles is slechts stro vergeleken met het Goddelijk vuur.
De Goddelijke Liturgie en in haar schitterende hymnen vermaant ons om
alle aardse zorgen opzij te zetten; om de Koning van het heelal te ontvangen, onzichtbaar begeleid door Zijn lijfwacht van Engelscharen
CherubimDat betekent dat we vertrouwend op God al onze beslommeringen opzij dienen te zetten.
Of het nu gaat om relationele, familiaire professionele of zelfs spirituele problemen,
wij dienen alles aan God op te dragen,
om aldus een zekere beschikbaarheid te verwerven voor Zijn Heilige Geest.
Nog eerder dan een zintuiglijke gewicht  bestaat de traagheid van het vlees uit
een ongeordende knoop van onze gevoelens, van onze gedachten of nog meer van onze herinneringen.
Dit alles is op zich zeker niet slecht, maar het vertroebelt onze beschouwing.
Daarom is het noodzakelijk zich fundamenteel te leren ‘ont-doen’
[van nul af aan te (her-)beginnen] om alles te vergeten,
om klip en klaar te leren ‘geheel en al oog te zijn‘ [Abba Macarius] , want
door jezelf onder de loep te nemen, ontdekt de mens op mysterieuze wijze God.
De omvang van onze zorgen verhinderen onze geestelijke [weder-]geboorte;
zij houdt ons aan de oppervlakte van onszelf en ver verwijderd van
het goddelijk geheim in ons hart.
H. Mattheüs, EvangelistWeest niet bezorgd over uw leven,
wat gij zult eten of drinken, of over uw lichaam, waarmede gij het zult kleden.
Is het leven niet meer dan het voedsel en het lichaam meer dan de kleding?
Ziet naar de vogelen des hemels: zij zaaien niet en maaien niet en brengen niet bijeen in schuren en toch voedt uw hemelse Vader die; gaat gij ze niet verre te boven? Wie van u kan door bezorgd te zijn een el aan zijn lengte toevoegen?“.
Matth.6: 27
Oudvader Jacob heeft tot in de vroege uurtjes met God gestreden.
Ten slotte heeft hij gegriefd de goddelijkheid van                                                                             zijn tegenstrever erkend.
Hij ontving Gods zegen waaraan we het beeld van onszelf en ons leven in de geest
in zijn hoogste vorm kunnen herkennen.
Maar al te vaak strijden we in het geloof tegen God waardoor we onszelf verheerlijken.
Het is een vorm van mystiek activisme die zich verstart rondom ons ‘innerlijk schouwen’.
deze weg berooft ons van onszelf en we hebben het zelf niet eens in de gaten.
Jesus Christ Pantocrator BlessingWij kunnen God niet aanschouwen, zoals
de zon ons toelaat om de wereld te zien,
is God de glans die ons geweten toestaat om
Zich in waarheid te onthullen.
Er duikt nog een gevaar op door jezelf als bron
van het ‘spirituele leven’ te beschouwen.
Dit autisme maakt ons volledig ondoordringbaar.
Het sluit ons af, uit vrees voor het nieuwe en
belemmert het onbekende van de Wil van God.
De vrees om de teugels los te laten opdat God het reisgezelschap, de gemeenschap leidt,
stelt onze angst voor de woestijn op de proef.
Men neemt dan de tragische beslissing daar te gaan waar men het goed dunkt . . . .                                                                                                               mogelijke problemen uit de weg gaat . . . .                                                                                           vervolgens vecht men tegen de bedrieglijke schijn die                                                                     de woestijn ons in haar onmetelijkheid toont.
De aanvaarding is wellicht één van de minst aangename, want
dit zal ons in alle helderheid de roes doen aanvaarden die
het diepste bewustzijn van Gods Wil veroorzaakt.
Op het einde van de rit wil God slechts het goede, maar
wij weten nog steeds niet wat Hij voor ons nog
achter de hand hebben heeft en daar zit onze vrees.
Als remedie dienen wij door schade en schande wijs geworden
een ‘strategie van het onmogelijke’ aan te hangen;
door in vol vertrouwen dan alles maar bij God in handen te geven.
Het is geen onmogelijke weg,
maar het is het onmogelijke
welke de Koninklijke Weg vormt.

5e Zondag na Pinksteren – Werp uw zorg op de Heer en Hij zal voor u zorgen

Laat Uw levenschenkende Geest over ons neerdalenBroeders,
de begeerte van mijn hart en 
mijn gebed over hun behoud gaan tot God uit.
Want ik getuig van hen, dat zij ijver voor God bezitten, maar zonder verstand.
Want onbekend met Gods gerechtigheid en
trachtende hun eigen gerechtigheid te doen gelden, hebben zij zich aan de gerechtigheid van God niet onderworpen.
Want Christus is het einde der wet, tot                                                                                              gerechtigheid voor een ieder, die gelooft.
Want Mozes schrijft:
De mens, die de gerechtigheid naar de wet doet, zal daardoor leven.
Maar de gerechtigheid uit het geloof spreekt aldus:
Zeg niet in uw hart: Wie zal ten hemel opklimmen?
– namelijk om Christus te doen afdalen; of:
Wie zal in de afgrond nederdalen?
– namelijk om Christus uit de doden te doen opkomen.
Maar wat zegt zij?
Nabij u is het woord, in uw mond en in uw hart,
namelijk het woord van het Geloof, dat wij prediken.
Want indien gij met uw mond belijdt, dat Jezus Heer is en
met uw hart gelooft, dat God Hem uit de doden heeft opgewekt,
zult gij behouden worden; want
met het hart gelooft men tot gerechtigheid en
met de mond belijdt men tot behoudenis“.
Rom.10: 1-10

Laat ons de Heer biddenGod, in Uw Naam verlos mij,
doe mij recht in Uw kracht.
God, verhoor mijn gebed,
luister naar de woorden van mijn mond.
Want vreemden staan tegen mij op,
en sterken belagen mijn ziel;
zij hebben zich God niet voor ogen gesteld.
Zie toch, God is mijn Helper;
de Heer is de Beschermer van mijn ziel.
Hij keert het onheil af op mijn vijanden,
vernietig hen in Uw trouw.
Vrijwillig zal ik U een offer brengen,
Uw Naam wil ik belijden, Heer, want dat is goed.
Want aan iedere kwelling hebt Gij mij ontrukt;
mijn oog heeft neergezien op mijn vijanden
“.
Psalm 53 [54]

Broeders, de begeerte van mijn hart en
mijn gebed over hun behoud gaan tot God uit“.
Kunnen wij niet instemmen met het verlangen van de apostel Paulus, hetgeen
hij zo openhartig met ons deelt in de lezing van vandaag?

Velen van ons zijn als degenen die zoals Saint Paul ervaren dat,
vrienden, buren en kennissen goddelijke deugden vertonen en
een prijzenswaardige houding aannemen die door de Heer
werd voorgehouden en aangemoedigd.
Toch zijn ze nog steeds “onbekend met Gods gerechtigheid . . . . .
en richten zich alleen op eigen gerechtigheid, want zij onderwerpen zich
niet [meer] aan de gerechtigheid van God
“.
Rom.10: 3
In de afgelopen decennia, heeft het secularisme en nihilisme een grote aanhang gekregen,
het veroorzaakt elke denkbare vorm van onverschilligheid, weerstand en vijandigheid
jegens ons christelijk geloof.
Wij begrijpen de Apostel Paulus maar al te goed, want
we ervaren zelf zijn pijn en hulpeloosheid in onze tijd
wanneer zij die ons zo dierbaar zijn zich afkeren van het geloof
tot gerechtigheid” en de belijdenis van hun geloof verwerpen “. . . . . tot zaligheid“.
Rom.10: 10

LandscapeWat kunnen we doen?
Laten we goede nota nemen van
de houding die de Apostel hier aanneemt.
Hij wil zich niet afwenden van
zijn verloren broeders.
Integendeel, zij blijven zijn hart vervullen:
hij bidt “dat zij gered kunnen worden” [Rom.10: 1] en
het Woord van het Geloof blijven verkondigen.
Hij belijdt de Heer Jezus Christus met zijn mond en gelooft in zijn hart
dat God Hem heeft opgewekt uit de doden“.
Rom.10: 9

We kunnen in de verleiding komen om ons hart te sluiten voor
onze geliefden om de pijn van tegenover hun gebrek aan geloof te vermijden.
Vaak zijn degenen die buiten het geloof leven die ons aansporen
om op te huiden ons zorgen te maken over hen.
Zij smeken ons om hun onverschilligheid en weerstand
te accepteren als een kwestie van hun vrije keuze.
Zij beschouwen hun leven evenzo toegestaan als
het leven van degenen onder ons die aan de Kerk deelnemen.
We kunnen echter dergelijke suggesties niet accepteren
zonder dat het een schrikbeeld in ons hart achterlaat;
we kunnen maar moeilijk verwerken dat
een levensinstelling zonder God
als zo natuurlijk wordt aanvaard.
Hoe kunnen we hen die ons dierbaar zijn zo aan hun lot overlaten,
zij weigeren onze bezorgdheid over
het grote verlies van hun ziel voor lief te nemen.
“De Liefde van Christus stimuleert ons” [2Cor.5: 14], want
Vele wateren kunnen de liefde niet blussen en rivieren spoelen haar niet weg.
Al bood iemand alles wat hij bezit voor de liefde,
smadelijk zou men hem afwijzen
“.
Hooglied 8: 7

In dit geval van onze ongelovige kinderen,
zouden we in de verleiding kunnen komen om
hun acties als een verraad te zien aan wat wij hen hebben onderwezen en
van de idealen waarmee we hen hebben opgevoed te volgen.
Toch moeten we ons hart niet verharden en
genegenheid plaats te laten nemen door woede.
We dienen deze verleiding buiten te sluiten of niet vergeten te verwerpen;
eerder, is het noodzakelijk dat we ‘elkaar lief te hebben’, want de
Liefde is uit God; en een ieder, die liefheeft, is uit God geboren en kent God“.
1John.4: 7
blessed is the man who trusts in the Lord, whose confidence is in HimLaten we het verlangen in ons hart
blijven koesteren, zelfs wanneer we lijden.
We leren van de apostel Paulus
nooit op te houden voor onze geliefden te bidden en tevens voor al degenen die los staan ​​van het Geloof.
Bij het ophouden te bidden is er namelijk sprake van een gebrek aan geloof
van onze kant.
Weigeren te bidden staat gelijk aan  het opgeven van hoop dat God ons hoort,
voor ons zorgt en de harten van Zijn verloren kinderen zal vernieuwen.
We kunnen onmogelijk het wel en wee van onze gebeden overzien, want
Belijdt daarom elkander uw zonden en
bidt voor elkander, opdat gij allen genezing ontvangt.
Het gebed van een rechtvaardige vermag veel, doordat
er kracht aan verleend wordt“.
Jac.5: 16
Ieder van onze activiteiten dient te worden vooraf gegaan door gebed.
De apostel Paulus geeft aan deze aanpak vorm:
Nabij u is het woord, in je mond en in je hart,
namelijk het woord van het Geloof, dat wij prediken“.
Rom.10: 9

Archimandriet Sophrony zegt hierover:
Hoe meer we ons zelf in pijnlijke bekering vernederen,
hoe sneller reikt ons gebed tot God
[uit: over het gebed]
Trots, kritiek, zelfverheffing en vijandigheid jegens onze naaste
voeren ons alleen maar verder weg van de Heer.
Laat ons onze energie richten op de innerlijke staat van ons hart,
en de Heer in Hem waardige daad en woord belijden, opdat
de kracht van Zijn opstanding aan velen kan worden geopenbaard.

Almachtige God, hemelse Vader,
Wiens verlangen voor een ieder is dat zij de kennis van Uw waarheid bekomen,
wij bidden en smeken U aan al uw kinderen redding te verlenen,
ondanks onze eigen onverschilligheid, mislukkingen en
de hardheid van ons hart
“.

Juli 3e – Heilige Germanus, 1e bisschop van het eiland Man

Saint Germanos of ManDe Heilige Germanus werd
ca. 410 geboren in Armorica Bretagne en
trok later naar Ierland, waar hij een leerling werd
van de Heilige Patrick [17 mrt.], die
mogelijk zijn oom is geweest.
Hij zou een zoon zijn geweest van Hy Baird en Liamain, de zuster van de Heilige Patrick.
Na een korte reis naar Ierland, waar hij contact met zijn oom had, verbleef hij vanaf zijn dertig jarige leeftijd enige tijd in het klooster welke in Zuid-Wales door Illtyd [6 Nov] was gesticht.
Daarna keerde hij naar Ierland terug, Saint Patrick, Irelandalwaar
de Heilige Patrick hem in 466
bisschop wijdde en hem naar het eiland Man in de Ierse zee uitzond.
De ‘Chronicles van het eiland Man’, welke tussen de 12e en 14e eeuw in Rushen Abbey op het eiland geschreven werd, benoemen hem als een leerling van de Heilige Patrick en vermelden dat hij zijn bisschopszetel vaststelde te Peel aan de westkust, daarom wordt hij ook wel bisschop van Peel genoemd. Vanaf hier begon Germanus en zijn team de christelijke boodschap te verspreiden onder de lokale bevolking.

Parochiekerk H. Germanus, oorspronkelijk in KruisvormEr wordt gesuggereerd dat de naam Germanus eigenlijk een latere verbastering is van de Britse naam Coemanus, waarvan bekend is dat hij in deze periode eveneens op dit eiland werkzaam was.
Dit was de zoon van een Britse prins en een Pictische vrouw uit Ulster.
Germanus ‘naam in de Man’se volkstaal is Carmane.
Oorspronkelijke kathedraal van H. Germanus binnen de muren van het fort Peel Kasteel op het eiland St Patrick'sDe parochie op Man van Germanus
is naar hem vernoemd en de kathedraal van
het eiland, dat zich toelegt op de verering van Germanus werd oorspronkelijk gebouwd op het eiland St. Patrick
[een klein eiland voor de westkust van Man].
Het bleek onmogelijk om deze kathedraal economisch in stand te houden en
in de 20e eeuw werd een andere kerk in
de buurt van het centrum van Peel geconsacreerd toegewijd aan de
Heilige Germanus.
Het is ook mogelijk dat de latere Noorse kolonisten, die inmiddels tot het christendom bekeerd waren, de kerk van de heilige Johannes, dicht bij het centrum van het eiland, als hun werkgebied binnen de parochie van Germanus beschouwden.

Na de evangelisatie in WKirk German in Peel, became cathedral in 1980ales, wordt Germanus naam eveneens teruggevonden in Spanje en Gallië. Zijn martelaarschap is gesitueerd in Normandië.
Zijn gedachtenis is bewaard gebleven in plaatsnamen, zoals Jarman en Gremain, in gebieden als Caernavonshire, Denbighshire, Montgomeryshire en Radnorshire.
Zijn naam wordt tevens gevonden in de Handelingen van Kieran en
die van andere vroege Ierse heiligen.
Leland noemt een bedevaart naar Garmon [“Armon”] op Llanarmon yn Ial,
waar votiefgeschenken werden geschonken in de vorm van een ​​standbeeld in priesterlijke gewaden.

Heer van alle naties,
in Wie geen aanzien is des persoons
Jood noch heiden, man noch vrouw,
slaaf noch vrije, noch ontwikkelde wreedaard,
toon ons hoe we in Uw waarheid leven,
dat alle mensen gelijk zijn in Uw ogen.
Als zien we Uw aanwezigheid in
elke persoon die we ontmoeten,
opdat wij Uw Liefde en goedheid
aan iedereen bekend kunnen maken
“.

Troparion heilige Germanus      tn.2
Neef van Heilige Patrick en missionaris in Ierland,
U hebt het geloof in vele landen verspreid.
Van Wales naar Bretagne en vandaar naar het eiland Man,
U hebt Christus verheerlijkt waar Gij rondtrok.
Bid tot Christus onze zielen te redden
“.

4e Zondag na Pinksteren – Orthodoxie & het geschied overeenkomstig ons Geloof

HonderdmanToen Jezus nu Kafarnaüm binnenging,
kwam een hoofdman tot Hem met
een bede en zei:
Heer, mijn knecht ligt thuis, verlamd, met hevige pijn.
Hij zei tot hem: Zal Ik komen en hem genezen?
Doch de hoofdman antwoordde en zei:                                      Heer, ik ben niet waard, dat Gij onder mijn dak komt, maar                                                      spreek slechts een woord en mijn knecht zal herstellen.                                                                Want ik ben zelf een ondergeschikte met soldaten onder mij en                                                  ik zeg tot de een: Ga heen, en hij gaat heen en                                                                                  tot een ander: Kom, en hij komt en                                                                                                      tot mijn slaaf: Doe dit, en hij doet het.
Toen Jezus dit hoorde, verwonderde Hij Zich en zei tot hen, die Hem volgden:
Voorwaar, zeg Ik u, bij niemand in Israël heb Ik een zo groot geloof gevonden!
Ik zeg u, dat er velen zullen komen van oost en west en
zullen aanliggen met Abraham en Isaäk en Jakob in het Koninkrijk der hemelen; maar
de kinderen van het Koninkrijk zullen uitgeworpen worden in de buitenste duisternis;
daar zal geweend worden en het tandengeknars.
En Jezus zei tot de hoofdman:
Ga heen, u geschiede naar uw geloof.
En de knecht genas, juist op dat uur“.
Matth.8: 5-13

Kafarnaüm was een grens- en vissersplaats aan het meer van Genezareth, in die tijd een garnizoensstad welke overbevolkt was en waar het nogal wanordelijk aan toe ging.
Het wijst erop dat er veel mensen woonden met een uiteenlopende cultuur en levensbeschouwing; het lijkt wel een beetje op onze chaotische tijd.
Grenselose [ordenende] ChaosBij gebrek aan principes liepen er nogal
wat personen rond, die profijt probeerde
te trekken van de omstandigheden;
grenzeloosheid roept immers chaos op.
Zoals in onze tijd geloven de meeste figuren zonder aarzelen dat de religie die de meerderheid onderschrijft tevens
de drager van Gods Waarheid.
Een bestudering van de wereldreligies maakt duidelijk dat de perceptie van God,
de wereld en de mens nog steeds niet samenvallen en ook nu juist vaak tegenstrijdig zijn.
Je kunt je dus afvragen hoe je in goed vertrouwen een discussie kunt aangaan wanneer
ieder van ons er vast van overtuigd is dat zijn eigen religie de absolute waarheid bevat.

Er zijn in deze twee belangrijke mogelijkheden om andere deelnemers duidelijk te maken
hoe men over God, gebod en levensovertuigingen denkt en wat dat tot gevolgen,
zgn. richtingaanwijzers [in België vaak pinker en in het dialect clignoteur genoemd].
1.]. De wijze waarop een sterke nadruk wordt gelegd, waarop mensen van verschillende godsdiensten elkaar toestaan – ​​naast elkaar – te bestaan ​​en over en weer in vrede hun leven in te richten.
2.]. Vanuit het diepst van ons hart wederzijds begrip op te brengen
in de leer van de diverse religies waarover we in dialoog zijn.
Onvoldoende wederzijds begrip betekent immers dat je elkaar niet erkent en dit spotbeeld heeft weert misverstanden tot gevolg.
In tegenstelling tot de historische conflicten is dit de wijze  waarop een vreedzaam bestaan vandaag de dag mogelijk.
Wederzijds begrip in elkaars geloof, vraagt om de erkenning
dat de aanhangers van een religie inzicht krijgen
hoe hun religie in elkaar zit hetgeen zich
manifesteert zich op drie niveaus:
1.]. De mate waarop die mensen ervaring en kennis opdoen.
2.]. Het niveau van rationele en waarneembare kennis.
3.]. Het niveau van niet-waarneembare inzichten waarop de massa helaas lijkt te functioneren.
Veel conflicten die ​​tussen de aanhangers van verschillende godsdiensten zijn ontstaan
zijn te wijten aan verkeerde informatie en misverstanden.
Daarom zijn met name de religieuze leiders verantwoordelijk voor
het opleiden en begeleiden van de massa, die maar al te gemakkelijk worden misleid.
Religieuze leiders dienen mede verantwoordelijk te zijn
voor de religieuze conflicten in de huidige samenleving;
zonder uitzondering dienen zij zich vrijmoedig uit te spreken over het probleem van
de verkeerd begrepen waarheid door de massa en
de grote behoefte aan een vreedzaam samenleven van
de mens en daarmee ook zij die een bepaald geloof aanhangen.
Met andere woorden jouw vrijheid van geloof begint bij de vrijheid,
die je andere wereldgodsdiensten toebedeelt.
Op die manier kan ieder ‘zijns weegs’ gaan en
u gebeurt alles overeenkomstig ieders Geloof en
wordt iedere naaste [knecht] exact op dat tijdstip genezen
“.
cf. Matth.8: 13

Op grond van bovenstaande dienen wij te bezien
welke morele overtuigingskracht we kunnen opbrengen voor
de rechten van toekomstige generaties.
Daarvoor zijn ook in een pluralistische samenleving als de onze
voldoende bouwstenen beschikbaar, die samen een breed en hecht fundament
kunnen leggen voor een goed beleid.
De verkenning van een orthodoxe houding ten opzichte van
niet-christelijke godsdiensten begint met het christelijke begrip van God.
De nadruk ligt op het mysterie van de goddelijke werkelijkheid
– de essentie van God – Die de menselijke capaciteiten overtreft.
Het is een fundamentele waarheid van het orthodoxe christendom dat
Gods essentie onbegrijpelijk en ontoegankelijk is voor de menselijke persoon;
het gaat het doen en laten van de lichamelijke, stoffelijke, creatuurlijke mens ver te boven.
In onze gebeden drukken wij dit onder andere uit als volgt uit:

  • Beschouw de natuur aandachtig, dan zul je alles beter begrijpen . . .Zegen mijn ziel, de Heer;
    Heer mijn God, Gij zijt onnoemlijk groot.
    Gij bekleedt U met luister en pracht,
    Gij omhult U met licht als een mantel
    “.
    Vespers begin en
    vervolg van Psalm 103
  • “… want Gij zijt de onzegbare, onbegrijpelijke,
    onzichtbare, ondoorgrondelijke God,                                                                                           de onveranderlijk zijnde
    “.                                                  uit: Eucharistische Canon, Liturgie van Johannes Chrysostomos
    Een kleine verandering in de weergave benadrukt de fundamentele waarheid.
    Gods wezen is totaal “verheven” – “gaat elke dimensie te boven, is onnoemlijk groot,gaat voorbij aan elke beschouwing, staat boven elke vorm van begrip“.

Toch, terwijl de essentie van God zich buiten de maatschappij bevindt,
openbaart God Zich door Zijn Glorie.
De menselijke persoon participeert in Gods energieën welke zich als
Theophanieën manifesteren:
De heerlijkheid van de Drie-ene God omarmt het universum [τα πάνια] en
verenigt alle dingen in het kader van Zijn liefde“.
Gods heerlijkheid [Gr. Δόξα, Hebr. כ בוטה (Kaboth), Arab. شيخنا (Shekhina)]
wordt aan menselijke personen onthuld in hun ware intieme relatie als
één, het einde en de vervulling met de oorspronkelijke schepping van de mens.

De geopenbaarde Glorie van God – Zijn energie – doordringt de gehele schepping en is
het beginpunt van het christelijk leven en de hoop.
Deze centrale waarheid van het christendom werd via de doxologie meegedeeld
aan Jesaja [6: 3] en is verwoord in de engelachtige hymne van de Goddelijke Liturgie,
die het bovenstaand aangehaald hooggebed [αναφορά] begeleidt:
Heilig, Heilig, Heilig, U bent de Heer der heerscharen
[Gr. Σαβαώθ, Hebr. שבאותה, Arab. سباته (Sabaoth)].
Hemel en aarde zijn gevuld met Uw heerlijkheid“.
Deze hymne drukt aan de ene kant het totale Mysterie van God uit en
merkt aan de andere kant op, dat Zijn Goddelijke Glorie en Liefde
alle vormen van leven omvat, Zijn gehele Schepping.

de menselijke relatie met GodOnze verkenning gaat nog verder met
het onderzoek naar
de menselijke relatie met God.
De basis van allesomvattende christelijke opvatting is dat alle menselijke personen
een geschapen beeld van God omvatten.
Dit is verbonden met de bewustwording – hoe God alle menselijke personen aangaat.
Op haar beurt is dit verbonden met het                                                                                               bewustzijn – dat ieder menselijke individu –                                                                                       alle andere menselijke personen aangaat.
Gij zult niet wraakzuchtig en haatdragend zijn tegenover de kinderen van uw volk, maar uw naaste liefhebben als uzelf: Ik ben de Heer” [Lev.19: 18].
Hillel de Oudere [ca. 50 v.Chr. – ca. 10 n.Chr.] een Joods wetgeleerde zei hierover :
“… Hoe kan je de ander liefhebben als jezelf terwijl de ander altijd een ander is?”.
Bij het laatste avondmaal zegt Christus tot Zijn volgelingen:
Een nieuw gebod geef Ik u, dat gij elkander liefhebt;
gelijk Ik u liefgehad heb, dat gij ook elkander liefhebt.
Hieraan zullen allen weten, dat gij discipelen van Mij zijt, indien
gij liefde hebt onder elkander
“.
John.13: 34-35
De eerste grootheid in deze complex relatie is verticaal,
dat wil zeggen de verhouding van de mens tot God is een opgaande lijn.
Toch is deze verticale relatie met God niet compleet zonder de secundaire,
horizontale lijn – de relatie van elk menselijk individu tot
alle andere menselijke personen.
Het bindmiddel in deze relatie van personen – God en de mensheid – is wederzijdse Liefde.
Het ultieme voorbeeld wordt gegeven door de Heilige Drie-eenheid, waar
de band tussen de Vader, de Zoon en de Heilige Geest de wederzijdse Liefde is.

Daarom moet de band tussen de personen die de mensheid vormen eveneens
uit de onderling wederzijdse liefde bestaan;
geen enkel mensenkind kan zich hier aan onttrekken.
Om een ​​authentiek mens te zijn dient men in gemeenschap met andere personen te zijn
de “liefdevolle houding tot elkaar in een wederkerige relatie“.
De christelijke levenswijze is in gemeenschap met iedere individu onderling en
het verbonden zijn van de mens als gemeenschap met God.
Dit is goed en aangenaam voor God, onze Heiland,
Die wil, dat alle mensen behouden worden en
tot erkentenis van de Waarheid komen.
Want er is een God en ook een middelaar tussen God en de mensen,
de mens Christus Jezus, Die Zich gegeven heeft tot een losprijs voor allen en
daarvan wordt getuigd te juister tijd
“.
1Tim.2: 3-6

De Orthodoxie legt de nadruk op de schepping van de mens als
beeld en de gelijkenis aan God [Gen.  1: 26].
Dit betekent dat de persoonlijkheid van ieder mens onuitwisbaar gekenmerkt wordt als Gods evenbeeld. Daaruit volgt dat iedere persoon, die Gods beeld in zich draagt, toegang heeft en aanspraak kan maken op de openbaring en verlossing van God. God is van alle tijden, in alle plaatsen en in alle dingen aanwezig.
Hij heeft de mens tot in perfectie geschapen, deze wijst Hem echter af en Hij begeleidt de mens naar zijn verlossing; Gods enige doel is de mens te redden en te verheerlijken.
De betekenis van dit beeld van God in de mens dient te worden begrepen als Zijn universele stempel in alle menselijke wezens, in hun heelheid als personen met een onsterfelijke ziel en lichaam.
De mens, een wezen van ziel en lichaam, gaat omlaag [vernederd zich en stijgt op als een unieke ontologische entiteit.
De mogelijkheid om na een val op te staan schenkt ieder mens de potentie om openbaring, verlossing en verheerlijking te bereiken.
Het bezit van de rede en de wil om op te treden,
alle mensen hebben die mogelijkheid, om
“als” God, een zekere mate van goddelijkheid te bereiken.

Emmanuel Clapsis, [“The Challenge of Contextual Theologies” 93] heeft opgemerkt dat
er in principe drie standpunten die de christenen met betrekking tot
de niet-christelijke godsdiensten hebben ingenomen.
1.]. Dat de niet-christen veroordeeld zullen worden, omdat er geen heil bestaat
buiten het zichtbare lichaam van Christus, de Kerk.
2.]. Dat de niet-christen gered kan worden, ondanks
de godsdienst die hij beoefent, maar alleen door de genade van God.
3.]. Dat de niet-christen kan gered worden door middel van de godsdienst die hij beoefent,
want niet-christelijke religies bezitten ook verlossende waarheden .
Deze drie weergaven lopen parallel aan de drie benaderingen, die elders geïdentificeerd worden
als exclusivisme; inclusivisme en cultureel pluralisme.

De benadering van het exclusivisme is door vele orthodoxe geleerden als onhoudbaar verworpen.
Dit zou de belangen rond het faciliteren van missionaire inspanningen of de wereldvrede niet bevorderen; exclusiviteit wordt tevens verworpen omdat het niet op waarheid is berust.
De meerderheid van de orthodoxe geleerden zouden inclusivisme accepteren.
Sommige orthodoxe geleerden hangen de benadering aan welke gekenmerkt wordt als cultureel pluralisme, maar met kwalificaties; relativisme en syncretisme worden afgewezen.
De benadering dat het christendom slechts één van de wereldreligies is, die de zegen van de verlossing aanbiedt, wordt niet geaccepteerd.
In plaats daarvan richt men zich op de Geest van God, de Trooster,
Die ons “in alle waarheid” meevoert naar waar allen in Christus één worden.
Hierbij wordt de nadruk gelegd op “de middenweg”, die van het inclusivisme.
Het os overduidelijk dat de weg van exclusivisme vanwege het ontbreken van de waarheid wordt afgewezen; terwijl het andere uiterste, het dunne ijs van het culturele pluralisme door allerlei gevaren wordt omgeven.

De Blijde Boodschap bevestigt de centrale plaats van Christus.
Laten we er rekening mee houden dat theologie zich niet bezig houdt met speculatie;
het is de ervaring in en vanuit het Lichaam van Christus.
De theologische studie volgt de lijn van de Traditie van de kerk: de liturgie en de “ongeschreven” ervaringen; waaronder de Heilige Schrift, de geschriften van de kerkvaders, de doctrines en canons. Met een vaste christelijke overtuiging dienen de uitdagingen en de kansen van vandaag die religieus pluralisme begeleiden te worden aangepakt en
de dialoog die we nu een inde toekomst aangaan dienen in overeenstemming te zijn met onze wortels uit ons verleden.

De christelijke Blijde Boodschap met het Goede Nieuws omtrent onze Opstanding [Redding] dient centraal te staat.
Christ icon, strangers are friends you have yet to meetJezus Christus vertelt ons immers :
Ik ben de Weg, de Waarheid en het Leven.
Niemand komt tot de Vader dan door Mij
“.
John.14: 6
Petrus verklaart in de dorpen van Caesarea Filippi,
“Gij zijt de Christus”.
Marc.8: 29
De Apostel Paulus verklaart aan de heiligen te Colosse:
Hij is het beeld van de onzichtbare God, de eerstgeborene van de gehele schepping,                     want in Hem zijn alle dingen geschapen, die in de hemelen en die op de aarde zijn,
de zichtbare en de onzichtbare, hetzij tronen, hetzij heerschappijen, hetzij                               overheden, hetzij machten; alle dingen zijn door Hem en tot Hem geschapen
“.
           Col.1: 15-16
De Schrift vloeit over met de eenduidige bevestigingen over Zijn Menswording en
de fundamentele overtuigingen dat in Christus de mensheid is Opgestaan,
met God wordt verzoend, Hem aanbidt en het eeuwige leven zal beërven.
En de behoudenis is in Niemand anders, want
er is ook onder de hemel geen andere Naam aan de mensen gegeven, waardoor
wij behouden zullen worden
“.
Hand.4: 12
Want alzo lief heeft God de wereld gehad, dat
Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat
een ieder, die in Hem gelooft, niet verloren zal gaan,
maar eeuwig leven zal hebben.
Want God heeft zijn Zoon niet in de wereld gezonden, opdat
Hij de wereld zou veroordelen, maar
opdat de wereld door Hem behouden zal worden
“.
John.3: 16,17
Want het heeft de ganse volheid behaagd in Hem woning te maken en
door Hem, vrede gemaakt hebbende door het bloed van Zijn Kruis,
alle dingen weer met Zich te verzoenen, door Hem,
hetzij wat op de aarde, hetzij wat in de hemelen is
“.
Col.1: 19,20
“Alle knieën zal zich buigen voor Hem” [Rom.14: 11; Is.45: 23].
Hij is “gisteren en heden dezelfde en tot in eeuwigheid” [Hebr.13: 8].
De Orthodoxie bevestigt voortdurend
de centrale plaats van Christus, in de Kerk en in de wereld.
Deze en andere soortgelijke Bijbelse uitspraken bevestigen
de Waarheid welke door het christendom opgeëist wordt.
Zij zijn het Woord van God en dit verkondigt zowel expliciet als impliciet
de fundamentele overtuigingen van de Christelijke Orthodoxe Traditie.
En vanwege deze verklaringen kan worden opgemerkt dat
dit de Waarheid verkondigt aan de hele mensheid;
“Want alzo lief heeft God de wereld …” is geen beperkende verklaring;
Gods Liefde strekt Zich uit tot de hele wereld.
Ook de doelstelling “… alle dingen met Zichzelf te verzoenen …” hebben grenzen;
de Trinitaire doelstellingen zijn universeel.
Ze moedigen een houding van inclusiviteit aan en
schreeuwt om een relaties met de andere religies.
We worden eraan herinnerd dat
de “Heilige Geest waait waarheen Hij wil” [John.3: 8].
Petrus de eerste onder gelijken van de apostelen zegt:
Inderdaad bemerk ik, dat er bij God geen aanzien des persoons is, maar
onder elk volk is wie Hem vereert en gerechtigheid werkt, Hem welgevallig, naar
het woord, dat Hij heeft doen brengen aan de kinderen Israëls om
vrede te verkondigen door Jezus Christus.
Deze is aller Heer
“.
Hand.10: 34-36
De Apostel Paulus refereert hieraan tijdens zijn missiereis waarbij
hij de Atheners op de Areopagus aanspreekt en
opmerkt dat zij een onbekende God aanbidden,
Wiens Naam en Boodschap hij kwam verhalen om te verkondigen.
Hand.17: 23-31

De orthodoxe weergave van de dialoog met andere religies is
eveneens geworteld in de kerkvaders.
Na de Apostolische periode eist de H. Justinus,
Martelaar, aan van de apologeten uit de 2e eeuw,
de claim van het christendom op wanneer hij zegt dat
De Zaken die hieromtrent terecht onder alle mensen werden verkondigd
zijn het eigendom van ons christenen“.
Justin omarmt het geloof dat zowel heidenen als joden aanhangen op
basis van hun vroomheid en heiligheid.
Hij stelt dat “Christus, de eerstgeborene is van God, en
bovenal dat Hij het Woord [de Logos] is
aan Wie elke menselijke inspanning deelgenoot is geworden;
ook degenen die leefden volgens de rede zijn daarom christelijk“.
Alle mensen zijn in staat om deel te nemen aan de “spermatikos logos
[het zaad van de rede]:
Want elke mens sprak goed in verhouding tot het aandeel dat hij had aan het zaad-woord [de rede verspreid onder de mensen] en daarmee in verbondenheid ook het inzicht bezat “, omdat “het zaad van de rede [de Logos] welk geïmplanteerd is in elke menselijk ras“, deze Gods openbaring voor iedereen toegankelijk heeft gemaakt.
De pre-existentie van de eeuwige Logos van God
maakt dat “alle menselijk ras deel neemt” aan Gods openbaring.
Het “zaad van de Logos is aangeboren in alle menselijk ras en woont in alle mensen”.
Het verenigt de mensheid en maakt allen tot “deel van de Logos”.
The Ante-nicene Fathers, Vol. I

Johannes Chrysostomus, maakt ons al in de vierde eeuw duidelijk, dat
God “niet bijzonder is, maar Hij is de Vader van allen” en
Zijn voorzienigheid de “volkeren” tot het heil voert.
Aan de Joden gaf God de “schriftelijke wet“, maar
aan de volkeren gaf Hij de “natuurlijke wet“,
de aangeboren wet van het menselijk geweten en rede.

In onze tijd trekt de orthodoxe theologische wetenschap, op basis van de studie van de kerkvaders, de conclusie dat de redding van de niet-christenen, de niet-orthodoxe en de ketters
afhankelijk is van de Algoede, Alwijze en Almachtige God, Die
in Handelingen de Kerk, maar ook op andere “wijze” werkt.
Gods reddende genade wordt ook gekanaliseerd buiten de Kerk.
Er kan niet worden aangenomen dat het heil aan de niet-christenen,
die in ware vroomheid en volgens de natuurlijke wet van God die “Liefde is”
wordt ontkend.
Wie niet liefheeft, kent God niet, want God is liefde.
Hierin is de liefde Gods jegens ons geopenbaard, dat
God Zijn eniggeboren Zoon gezonden heeft in de wereld, opdat
wij zouden leven door Hem
“.
1John.4: 8,9
In Zijn Rechtvaardigheid en Barmhartigheid zal God hen waardig achten,
zelfs al zijn ze buiten de ware Kerk.
Dit standpunt wordt door veel orthodoxen gedeeld, die
het eens zijn dat Gods heil strekt zich uit tot alle die leven en
volgens Zijn “Beeld” deel te nemen aan de Logos.
De Heilige Geest heeft door
de profeten van het Oude Testament gehandeld en
in die volkeren lopen ook profeten en leraren rond.
Redding staat ook open buiten de Kerk.

Flowering and Future [Sources for Biblical and Theological Study]Daarom vinden er binnen de Orthodoxie belangrijke 20e eeuwse studies plaats welke zich stevig ontwikkelen en geworteld zijn in de Schrift en de kerkvaders.
De studie van de wereldgodsdiensten is uitgegroeid tot een belangrijke discipline in het curriculum van orthodoxe theologische scholen, zijn er Theologische leerstoelen vastgesteld in zowel Athene als Thessaloniki, waar
de voortdurende inspanningen in de geschiedenis van de wereld religies en de vergelijkende studie van religie floreren.
Hiernaast ontwikkelen zich uitstekende leerboeken ondersteunende academische programma’s.
Deze ontwikkelingen getuigen van een krachtige orthodoxe theologische zorg omtrent de vraagstukken van religieuze waarheid en een bereidheid om in die Waarheid, een leidinggevende rol te vervullen.
Diverse relevante studies rapporteren over de hedendaagse orthodoxe missionaire inspanning en andere activiteiten met betrekking tot de dialoog met andere religies.

De kwestie van de christelijke waarheid wordt binnen de Orthodoxe Theologie van het grootste belang geacht ten opzichte van andere religies.
Vroeg Pontius Pilatus zich immers ten opzichte van Christus af: “Wat is waarheid?“. John.18: 38
Hij stelde deze vraag aan Jezus, die ​​voor hem stond en zweeg.
Christenen interpreteren dit stilzwijgen als Zijn antwoord dat
de Waarheid voor Pilatus stond – Christus is de Waarheid.

Byzantine RevivalHet Byzantijnse Rijk heeft zichzelf geïdentificeerd als
een orthodox christelijke staat, maar heeft een  diversiteit van religieuze praktijken binnen haar grenzen toegestaan.
Voor de Orthodoxie bestaat er zoiets als een vereniging tussen de feitelijkheid van de waarheid binnen het christendom en een mandaat tot tolerantie.
We kunnen zeggen dat men zich geen christen kan noemen zonder gelijktijdig de tolerantie en
de christelijke liefde kan omarmen.
Deze meest belangrijke en aanhoudende leer over tolerantie wordt in de Orthodoxie benadrukt in
een encycliek van de Oecumenische Patriarch Metrophanes III [1520-1580].
Dit document werd aan de Grieks-orthodoxe gemeenschap                                                           op Kreta (1568) geschreven
na de rapportage dat aldaar de Joden werden mishandeld.
De Patriarch stelt,
dat het onrecht is … ongeacht aan wie het wordt toegepast of uitgevoerd,
het is en blijft nog steeds onrecht. De onrechtvaardige persoon wordt nooit ontheven van de verantwoordelijkheid over deze handelingen onder het voorwendsel dat er onrecht wordt gedaan tegen een onrechtzinnige en niet aan een gelovige.
Als onze Heer Jezus Christus ons in de evangeliën niet had onderdrukt of
iemand valselijk had beschuldigd;
dan heeft Hij daarmee geen onderscheid gemaakt of
gelovigen de ruimte gegeven om
degenen van een ander geloof te verwonden
“.

Vandaag de dag leven er veel orthodoxe christenen in maatschappijen met
culturele, taalkundige en religieuze verschillen.
Dit dient gecultiveerd en gevoed  te worden met
een diepe innerlijke houding van respect, tolerantie en begrip in
de richting van andere mensen en hun religies.
De Orthodoxe Kerk behoeft geen officiële uitspraak over deze kwestie te doen.
Echter, de lange Traditie van respect en tolerantie voor
andere religies is goed verwoord door aartsbisschop Anastasios:
“wordt geschapen naar het beeld van God,
iedere mens is onze broeder en zuster
“.
Waarheid verwijst naar de kennis van het zijn.
Tolerantie “impliceert een zekere relatie van religieus geloof met waarheid in elke concrete manifestatie in de wereld, nationaal, politiek of sociologisch
De bron van alle waarheid is God, de Schepper, die leven geeft aan alle wezens.
God is de opdrachtgever en de mens is de ontvanger.”
[cit. uit “Facing People of Other Faiths”, Yannoulatos]

Het is een sterk gehouden orthodoxe opvatting dat
de inzet voor de christelijke waarheid bevestigt wordt in een
pluriforme, democratische omgeving waar
alle mensen in vrede en harmonie kunnen samenleven.
Vasthoudend aan de waarheid van het christendom, verdedigt de orthodoxie
het recht dat alle religieuze uitingen harmonieus naast elkaar dienen te bestaan,
in de vorm van vrijheid, waar eenieder door de wet gelijke bescherming wordt geboden.
Orthodox christendom ziet de dialoog niet alleen als een goede, maar ook noodzakelijk voorwaarde, als de onvermijdelijke interactie met andere religies,
de dialoog tussen de verschillende religies kan het best gekweekt worden in
een sfeer van vrede en met middelen die een onderlinge diepgaand inzicht benadrukt als de meest wenselijke manier.
Er zijn uiteraard risico’s in de dialoog, met name als voorbereiding onvoldoende is of
als er te grote nadruk op waar de dialoog plaatsvindt.
De risico’s zonder een dergelijke dialoog zijn vele malen groter.
Holy Spirit in the form of a doveDe Heilige Geest dient Zich vrij te kunnen manifesteren waar en wanneer Hij wil, ervan uitgaande dat de werking van de Heilige Geest – God aan Zichzelf,
te beperken niet de juiste manier is. Orthodoxie erkent en aanvaardt het mandaat om waarheid te zoeken en
de Heilige Geest te volgen waar Hij ons voert, ook in de verdieping van andere godsdiensten of levensbeschouwingen als
Zijn Waarheid daarmee is gediend.
De gulden middenweg is de manier waarop de Orthodoxie extremen en valkuilen die kunnen leiden tot de vernietiging in zich verenigt en zorgvuldig tracht te vermijden.
De traditie van de Kerk bevordert het begrip van de Waarheid in alle ervaring van de menselijke persoon. Als de zon schijnt en leven en energie geeft aan de fysieke wereld,
zal de Zoon van God, de Logos, elke menselijke persoon die “in de wereld komt” verlichten. orthodoxe gebed tot de Heilige Geest
De Heilige Geest en de Logos bieden leven voor iedereen.
Echter, de centrale plaats van Christus, de “Redder van de wereld”,
de Logos, dient niet ontkend te worden.
Hij is de vleesgeworden en
universele verlossing en
is “voor altijd Dezelfde”.

O diepte van Rijkdom, van de Wijsheid en van de Kennis van God,
hoe ondoorgrondelijk existeren Zijn beschikkingen en hoe onnaspeurlijk Zijn wegen!
Want: wie heeft de zin des Heren gekend? Of wie is Hem tot raadsman geweest
Of wie heeft Hem eerst iets gegeven, waarvoor hij vergoeding ontvangen moet
want uit Hem en door Hem en tot Hem zijn alle dingen:
Hem zij de heerlijkheid tot in eeuwigheid!

Rom.11: 33-36