1e Zondag na Pinksteren – Orthodoxie & een Wolk van getuigen

Paul in Prison, Remnrandt van RhijnEn wat moet ik nog verder aanvoeren?
Immers, de tijd zou mij ontbreken, als ik ging verhalen van
Gideon, Barak, Simson, Jefta, David en Samuel en de profeten,
die door het geloof koninkrijken onderworpen,
gerechtigheid geoefend, de vervulling der belofte verkregen hebben,
muilen van leeuwen dichtgesnoerd, de kracht van het vuur gedoofd hebben.
Zij zijn aan scherpe zwaarden ontkomen, in zwakheid hebben zij kracht ontvangen,
zij zijn in de oorlog sterk geworden en hebben vijandige legers doen afdeinzen.
Vrouwen hebben haar doden uit de opstanding terugontvangen,
anderen hebben zich laten folteren en van geen bevrijding willen weten, opdat
zij aan een betere opstanding deel mochten hebben.
Anderen weer hebben hoon en geselslagen verduurd, daarenboven nog boeien en gevangenschap.
Zij zijn gestenigd, op zware proef gesteld, doormidden gezaagd, met het zwaard vermoord;
zij hebben rondgezworven in schapenvachten en geitenvellen,
onder ontbering, verdrukking en mishandeling – de wereld was hunner niet waardig –
zij hebben rondgedoold door woestijnen, en gebergten, in spelonken en de holen der aarde.
Ook deze allen, hoewel door het geloof een getuigenis aan hen gegeven is,
hebben het beloofde niet verkregen, daar God iets beters met ons voor had, zodat
zij niet zonder ons tot de volmaaktheid konden komen.
Daarom dan, laten ook wij, nu wij zulk een grote wolk van getuigen rondom ons hebben,
afleggen alle last en de zonde, die ons zo licht in de weg staat en
met volharding de wedloop lopen, die voor ons ligt.
Laat ons oog daarbij [alleen] gericht zijn op Jezus, de Leidsman en
Voleindiger van het Geloof, Die, om de vreugde, welke voor Hem lag,
het Leven-schenkende Kruis op Zich genomen heeft, de schande niet achtende en
gezeten is aan de rechterzijde van de troon van God“.
Hebr.11: 32-12: 2

De Profeten, frescoImmers, de tijd zou mij ontbreken, als ik ging verhalen van
Gideon, Barak, Simson, Jefta, David en Samuel en de profeten,
die door het geloof koninkrijken onderworpen,
gerechtigheid geoefend, de vervulling der belofte verkregen hebben,
muilen van leeuwen dichtgesnoerd en de kracht van het vuur gedoofd hebben.                                                                                                                                        Zij zijn aan scherpe zwaarden ontkomen,                                                                                          in zwakheid hebben zij kracht ontvangen,
zij zijn in de oorlog sterk geworden en                                                                                                hebben vijandige legers doen afdeinzen
“.
Op de icoon van de Verrijzenis genaamd “Overwinning op de hel” staat Christus
zegevierend schrijlings bovenop de poorten van Hades, terwijl Hij Adam en Eva uit hun graven opheft. Hij heeft “overheden en machten” ontwapend,
openlijk tentoongesteld en zo over hen gezegevierd” [Col.2: 15] en
het leven geschonken aan de gevallen mensheid.
In het vandaag gelezen gedeelte van de brief van de apostel Paulus
worden zes oude profeten en krijgers genoemd die,
een goede getuigenis hebben verkregen door het Geloof” [Hebr.11: 39] en
de overwinning van Christus in vreugde ontvingen.
Door het geloof onderwierpen deze leiders inderdaad “koninkrijken” terwijl
zij op aarde verbleven [Hebr.11: 33].

Profeet Gideon– De profeet Gideon bijvoorbeeld verpletterde een superieur coalitie Midjanitische [nakomelingen van Midian, zoon van Abraham & Ketura, vijanden van Israël] krachten door het Geloof.
Hij minimaliseerde met een ​​kleine groep van 300 man het leger van 32.000 manschappen, door het Midjanitische kamp in verwarring te brengen, terwijl zij met
niets anders dan fakkels, klei potten en trompetten waren uitgerust [Richt.6: 33 – 8: 21].
– De profetes Deborah riep Barak op Israëls leger te voet aan te voeren tegen een enorme Kanaänitische kracht, die ondersteund werd door negenhonderd ijzeren wagens.
Barak ging de strijd aan begeleid door Deborah.
Op een cruciaal moment, handelde hij vanuit het Geloof, nam
het op tegen het geavanceerde  Canaänitische leger en overwon [Richt.4: 4 -5: 31].
– De machtige krijger Jefta leidde een coalitie van de stammen van Israël tegen de Ammonieten. Omdat hij vol was van Geloof en stevig in zijn overtuigingen,
schonk de Heer hem de overwinning [Richt.10: 6 – 11: 32].
Samuel de profeet heeft ook ” gerechtigheid geoefend en
daardoor de vervulling der belofte verkregen” [Hebr.11: 33].
Hij werd ontvangen en geboren in antwoord op gebed [1Kon.1: 1-20],
en werd opgevoed voor de bediening in Gods heiligdom [1Kon.1: 21 – 3: 21].
God heeft hem hiervoor uitgekozen om de eerste twee koningen van Israël te zalven.
Gedurende zijn leven vocht hij voor de persoonlijke integriteit en intieme gemeenschap met God [Hebr.12: 1-5].

Van al deze oude leiders die door het geloof “koninkrijken” hebben overwonnen wordt de profeet David, de psalmist en Koning van Israël, het best herinnerd.
De herinnering aan zijn heldendaden en de belofte van een toekomstige Messias werd de volgende Psalm-strofen  ontwikkeld:
Christ Pantocrator3Want bij de Heer is bescherming,
bij de Heilige van Israël, onze Koning.
In die tijd hebt Gij in een visioen tot
Uw kinderen gesproken en gezegd:
Ij schenk hulp aan een machtige en
verhef de uitverkorenen van Mijn volk.
Ik heb David gevonden als Mijn dienaar;                                                                                          Ik heb hem gezalfd met Mijn heilige olie.
Mijn hand zal hem werkelijk steunen;
Mijn arm zal hem sterken en kracht schenken.
Zijn zaad zal stand houdenGeen vijand zal iets tegen hem vermogen;
de zoon der ongerechtigheid zal hem niet kunnen schaden.
Zijn vijanden zal Ik voor zijn aangezicht neerslaan;
die hem haten, zal Ik op de vlucht drijven.
Mijn Waarheid en Mijn Barmhartigheid zullen met hem zijn;
in Mijn Naam verheft hij zijn hoorn.
Zijn hand zal Ik leggen op de zee;
zijn rechterhand overmeestert grote rivieren.
Profeet David door de hand van KapeluckHij zal tot Mij roepen: Gij zijt mijn Vader;
Gij zijt mijn God, de Beschermer van mijn heil.
Ik maak hem tot Mijn eerstgeborene,
verheven boven de koningen der aarde.
Tot in eeuwigheid zal Ik hem Mijn Barmhartigheid schenken:
Mijn Verbond met hem is getrouw.
Tot in de eeuwen der eeuwen zal Ik zijn zaad doen duren;                                                           zijn troon als de dagen van de hemelen.
Maar als zijn zonen Mijn Wet verlaten,
als zij niet wandelen naar Mijn oordelen.
Als zij Mijn Gerechtigheid schenden,
of Mijn Geboden niet onderhouden.
Dan zal Ik hun wetteloosheid met de roede bezoeken,
hun zonden met geselslagen.
Maar Mijn Barmhartigheid zal Ik hun niet onttrekken,
Ik zal geen onrecht doen aan Mijn Waarachtigheid.
Ik zal Mijn Verbond niet schenden;
wat over Mijn lippen is gekomen,
zal niet krachteloos worden
“.
Psalm 88[89]: 19-35
Ook “heeft hij gerechtigheid geoefend” [Hebr.11: 33; 1Kon 24],
de vervulling der belofte verkregen” [Hebr. 11:33; 2Kon.7],
muilen van leeuwen dichtgesnoerd” [Hebr.11:33; 1.Kon.17] en
is hij aan “scherpe zwaarden ontkomen“[Hebr.11:33; 2Kon.15-18].

profeet SamsonDe apostel Paulus noemt ook nog
de profeten Samson [Richt.14-16] en
Daniel[Dan.6], die eveneens geconfronteerd werden met leeuwen.
Wanneer de apostel spreekt over dat
ze “de kracht van het vuur gedoofd hebben” [Hebr.11: 34], herinneren we ons de zevende en achtste odes van de feestelijke canons van de Kerk, die
spreken van de ‘goddelijke-geïnspireerde jongeren die
weigerden het schepsel te aanbidden in plaats van de Schepper,
en vervolgens frank en vrij de vuuroven betraden [zie Dan.3].
In onze eigen gevechten tegen overheden en machten,
de duivel en zijn trawanten die ons als leeuwen opjagen.
Ze ontsteken het vuur van de verleiding die in onze zwakke vlees opkomt en
maken de aanbidding van geschapen zaken aantrekkelijk voor ons.
We kunnen zijn gevallen en ​​keer op keer  zijn opgestaan,
in een poging onze Heer en Zaligmaker te behagen.

Wees ervan overtuigd dat Christus onze uitglijders evenals onze overwinningen Persoonlijk kent en daarnaast ons Geloof in Hem ziet.
Laten we niet wanhopen!;
Christus is verrezen!“.
Mogen we opstaan ​​in de vaste overtuiging met Hem voor ogen en
een zekere hoop op de Verrijzenis en
Heilige Romanos de melodezing vervolgens triomfantelijk de gezangen van de viering mee
samen met al de ons omringende heiligen,
ook al kijkt de Psaltist je vanuit zijn verheven positie
misnoegend aan.

Orthodoxie & zelfverrijking

Orthodoxe kerk, oud ontmoet nieuwWat wij in onze moderne tijden
in niet-orthodoxe culturen tegenkomen
is een anti-icoon van de Kerk.
We worden aangemoedigd om geïsoleerd op te trekken,
onafhankelijk en autonoom, zelfs in de kerken wordt
verdeeldheid nagestreefd, ik ben van Paulus, ik ben van Petrus;
Ik ben protestant, ik vrijgemaakt, ik Grieks-, Roemeen-, Bulgaars-,
Russisch-, geünieerd- en ga zo maar door.
Uitreiking van de Heilige Communie met broodDe vroeg- christelijke leer van de apostelen
biedt nu eenmaal ontberingen in het gaan
van heerlijkheid tot heerlijkheid.
Groeien wij, ons aan de Waarheid houdende,
in liefde in elk opzicht naar Hem toe,
Die het hoofd is, Christus“.
Eph.4: 15

Meestal wonen we ver van de kerk.
Elke kerk diensten die we kunnen bijwonen wordt beperkt tot het weekend,
sommigen van ons zelfs slechts één dienst in de maand en
gaan vervolgens boodschappen doen in het plaatselijk winkelcentrum.
De centrale focus van ons leven in de Kerk
is zo ver weg dat we de [symbolische] klokken niet kunnen horen,
we laten ons wel verrassen door andere onheilspellende geluidsbronnen.
Hoe kunnen we in deze spanning, groeien van heerlijkheid tot heerlijkheid?
Het klinkt nog erger dan een soap, als iets extra’s of als verfraaiing van iets ongrijpbaars.
Maar ik ben tot het inzicht gekomen dat dit niet zo is,
dat echter de vitale, leven-schenkende voedingsstoffen ontbreken.
De diensten en gebeden zijn universeel voor elke traditie en elk land, Orthodox of niet,
en bezitten een lange weg die christenen dienen te gaan om tot heerlijkheid te komen.

Maar wat gebeurd er wanneer de taal van de dienst onbegrijpelijk is voor de christen?
In Rusland en Griekenland en al die andere landen, is de taal van de diensten
voor het overgrote deel onbegrijpelijk;
voor de gelovigen [in de Russische, Griekse en Noord-Afrikaanse dorpen, spreekt niemand een vreemde taal en komt het zelden voor dat ze de Slavische, Oud Griekse of Arabische teksten begrijpen, dus hoe is het dan mogelijk dat zij als christenen toch groeien van heerlijkheid tot heerlijkheid?
Omdat hun cultuur nu eenmaal doordrongen is van de Orthodoxie.
De moeders zegenen daar hun dagelijks voedsel en vervolgens hun kinderen met
het teken van het levenschenkende Kruis,
de heiligen worden aangeroepen bij elke vreugde, elke smart en elke geestelijke strijd
– of het nu is om geduld te verkrijgen of in eenzaamheid te worden opgevangen . . . . .

Orthodoxe fresco's in moderne stijlIn onze moderne tijden, zijn we meer en meer in staat
om de diensten in onze eigen taal horen, maar
dit zorgt nog niet dat ons leven
en daarom ons hart niet behoeft te worden geraakt:
– we bezitten de intellectuele kennis van het geloof,
alleen maar om de volgende stap te kunnen nemen
– die van het hart, die de details verrijken en
het leven invulling geven en het rijker maakt.

fresco Golgatha Orthodoxe gemeenschap ChambësyChristenen bidden om datgene
wat de Vader heeft gewild in zijn Zoon en dat dit
over de gehele aarde zoals in de hemel zal worden gedaan.
Om dit te kunnen vragen
dient God  eveneens te worden gevraagd
om onze wil dusdanig te vormen dat we in staat zijn                                                                        te verlangen dat Gods wil zal geschieden.
Onze wil bestaat voornamelijk uit datgene wat de wereld voor ogen staat en
zoals we om ons heen zien wordt Jezus nog steeds aan het kruis genageld.
Maar God bleek in staat onze eigenzinnigheid teniet te doen, waardoor
het voor ons mogelijk wordt om via Gods Zoon te smeken dat
Gods wil op aarde zal geschieden.
Diensten in de plaatselijke omgangstaal zullen wel de garantie geven, dat de in onze westelijke cultuur opgroeiende kinderen nog enig houvast krijgen aangeboden om te begrijpen waar ze mee bezig zijn;
het geeft een wat vreemde ervaring wanneer ik volwassen in het westen opgegroeide generaties tegenkom, die werkelijk niet weten wat er zoal in de kerk gevierd wordt.
Ja, het is traditie, maar die staat bij hen door de invloed om hen heen op uitsterven;
en zo wordt Jezus nog steeds aan het kruis genageld.
Daarom dienen we voor hen en de daarop volgende generaties tot een hernieuwde gezamenlijke aanpak te komen, in plaats van voetstoots aan te nemen wat het merendeel van de oudere landgenoten ons voorhouden

Geef ons heden ons dagelijks brood,  door James Clarke HookDaarom dienen we niet om méér te verlangen dan ons dagelijks brood, zoals ons van alles niets aan te trekken en ons ten koste van anderen te verrijken.
Alleen op basis van het werk van Christus is het voor ons mogelijk om niet meer dan ons dagelijks brood te vragen.
Net zoals God Israël dagelijks Manna [brood] heeft geleverd in de woestijn, zullen volgelingen van Jezus alles verkrijgen wat ze nodig hebben en daarmee te leren dag in dag uit van elkaar afhankelijk te zijn.
Zonder de gemeenschap die Jezus in het leven heeft geroepen,
zijn we geneigd om te hamsteren, niet alleen middelen, maar ook [spaar]geld,
in een vergeefse poging om een veilig bestaan te verzekeren.
Natuurlijk zijn onze inspanningen in het leven niet zonder risico’s
en levert het resultaat van ons zwoegen alleen rechtvaardigheid op.
maar het maakt ook ons ​​eigen leven angstig,
bang dat we nooit genoeg zullen hebben.
Verzamelt u geen schatten op aarde, waar
de mot en roest ze ontoonbaar maakt en waar dieven inbreken en stelen;
maar verzamelt u schatten in de hemel, waar
noch mot noch roest ze ontoonbaar maakt en
waar geen dieven zullen komen inbreken of stelen“.
Matth.6: 19-21

geef ruimte om te groeien in ChristusIn waarheid, kunnen we nooit genoeg hebben wanneer we
het brood, dat de duivel Jezus heeft aangeboden, verlangen.
Maar Jezus is de Blijde Boodschap voor de armen:
Jezus antwoordde en zei tot hen:
Gaat heen en boodschapt Johannes wat gij hoort en ziet:
blinden worden ziende,
lammen wandelen,                                                                                                                                  melaatsen worden gereinigd,                                                                                                                doven horen,                                                                                                                                              doden worden opgewekt en                                                                                                                  armen ontvangen het Evangelie“.                                                                                                        Matth.11: 4-5
want Christus heeft als God een menselijk leven geleid
opdat de mensen God niet meer zullen vragen dan
hun dagelijks brood;
Zalig zijn zij die aan Hem
geen aanstoot nemen“.
Matth.11: 6

Orthodoxie & standvastig blijven

Geestelijke groeiEen boom herken je aan zijn bladeren en
de vruchten, die hij voortbrengt.
Een goede boom brengt goede vruchten voort,
laat zijn schoonheid zien in 
datgene wat hij voortbrengt,
blinkt daarin uit en 
is welwillend dit met anderen te delen“.
Gregory Palamas [Γρηγόριος Παλαμάς 1296–1359]

Dit is ontleend aan de woorden van de Apostelen dat
onze lichamen tempels van de Heilige Geest” zijn
1Cor.6: 19 en dat we
deel hebben aan de goddelijke natuur“.
2Petr.1: 4

Mozes, die zijn armen opheft gedurende het gevechtVolharden en aanschouwen zijn twee zeer kleine, maar
zeer belangrijke woorden in onze christelijke woordenschat:
volharden alsof je ziet“.
Wij zijn geroepen om te leven door Geloof, niet
door overal grip op te hebben, maar om echt te leven door het Geloof dat we dienen te leven als ware het
door de ogen aanschouwd.
Mozes geeft ons een voorbeeld:
Door het geloof heeft Mozes, volwassen geworden,
geweigerd door te gaan voor een zoon van Farao’s dochter,
maar hij heeft liever met het volk Gods kwaad verdragen,
dan tijdelijk van de zonde te genieten en
hij heeft de smaad van Christus groter rijkdom geacht dan
de schatten van Egypte, want hij hield de blik gericht op de vergelding.
Door het geloof heeft hij Egypte verlaten, zonder de toorn van de koning te duchten.
Want hij bleef standvastig, als ziende de Onzienlijke
“.
Hebr.11: 27
Volwassen geworden in het Geloof betekent dus volharden alsof je ziet
en dat je dus dankzij je Geloof je leven kunt voortzetten,
wat er ook gebeurd, al stort je hele wereld in.

God vraagt ​​God hiermee heel veel van ons, maar
blijkbaar is het de enige manier om onze liefde tot Hem te bewijzen en
waardig gevonden te worden deel te nemen aan Zijn Hemelse Koninkrijk.
Petrus deelt ons daarom mee:
Hem heb je lief al heb je Hem niet gezien;
in Hem geloof je, ofschoon je Hem thans nog niet ziet en
je bent vervuld met onzegbare vreugde, omdat
je het doel bereikt van dat Geloof:
de zaligheid van je ziel
“.
1Petr.1: 8,9
De Griekse tekst zou ook vertaald kunnen worden als de omschrijving:
Zonder Hem gezien te hebben, heb je Hem lief, al
heb je Hem nu niet gezien, je gelooft in Hem
“.

Dit is de essentie van de beroemde uitspraak van het Pascha:
Leef het komende jaar door alles wat de Heilige Schrift en de kerk leren geheel te geloven en
breng het onafgebroken, ijverig in de praktijk en ik durf je te verzekeren dat je
aan het eind van het jaar in feite echt zult geloven en
vrij, liefdevol en ongebonden zult voelen
het ook daarna in praktijk te brengen.

Het bouwen van een waterputEen groot deel van ons geestelijk leven wordt,
of we willen of niet, geleefd op die “alsof” basis.
Men heeft veel verdriet om wat er om ons heen gebeurd, maar
we doet alsof we vrolijk zijn omwille van het koninklijk bruiloftsmaal, gaan we het grote feest niet te bederven:
– we zien niets, wij begrijpen niets [volledig],
– we hebben een groot aantal onbeantwoorde vragen,
– we voeren voortdurend strijd met de dingen die we echt zouden willen
– we zouden op de een of andere manier anders willen zijn.
overlevenMaar wij geloven en vertrouwen op God, dus
we leven alsof we de antwoorden al in onze zak hebben hetgeen betekent dat we leven zoals de Blijde Boodschap ons leidt,
zonder ons te verontschuldigen, zonder uitstel of
het bedenken van een redelijke verklaring voor
gedrag dat uit ons onbewuste voortkomt.
Dit is niet gemakkelijk, maar
dit is onlosmakelijk aan een leven in Geloof verbonden.

Kijk nog eens naar Mozes, en de context waarin het werd gezegd
dat hij volhardde alsof hi het voor ogen zag.
Door het Geloof heeft Mozes, volwassen geworden,
geweigerd door te gaan voor een zoon van Farao’s dochter en
hij wilde liever met Gods volk kwaad verdragen dan voordeel te trekken uit de zonde;
hij stelde de versmading met Christus boven de schatten van Egypte, want
hij hield het oog gevestigd op de vergelding die zijn loon zou zijn.
Door het geloof heeft hij Egypte verlaten zonder te toorn van de koning te vrezen, want
hij bleef standvastig alsof hij de Onzienlijke met eigen ogen had gezien
“.
Hebr.11: 25-27

VolhardenVolhardend alsof je het ziet is ongelooflijk hard werken, maar
de voordelen zullen eeuwig zijn.
We zullen bepaalde ideeën, meningen, activiteiten, genoegens en wereldse gedrag in het belang van het leven door het geloof dienen op te offeren aan de Onzienlijke God-mens, Die
het eeuwige leven heeft beloofd aan hen die

in Hem geloven en Zijn Wil doen.
Immers het Geloof is
werkelijk geloven en “dingen die men niet ziet” met hart en ziel omhelzen.
Geloof nu is de zekerheid van waar men op hoopt en
de overtuiging van wat men niet ziet;
juist daarvoor hebben onze Voorouders een goed getuigenis gekregen.
Want door het Geloof erkennen we dat
de wereld door Gods Woord tot stand is gebracht en dat
de zichtbare dingen niet alleen maar uit het waarneembare zijn ontstaan
“.
Hebr.11: 1-3
Ga heen in vredeHeeft de heenzending plaats gevonden met:
Gaat nu heen in Vrede . . . . .“,
dan gaan we als in een lichtprocessie onze eigen weg
met de zegen van onze Heer.
Laat het je dan niet overkomen dat Gods Mysteriën
een zo diepgaande verklaring vragen dat het
een obstakel voor jou zou kunnen opwerpen.
Leef voort, volhard in het Geloof,
alsof je het dagelijks onafgebroken
voor ogen ziet!
Breng daarbij dank aan God in je hart,
want daar vindt de muziek van het leven plaats en
de uiting daarvan straalt af op je omgeving . . .

Orthodoxie & Martelaarschap

Laatste AvondmaalGod is Liefde
1John.4: 8
Wat een prachtige en navolgbare waarheid.
We zouden niet geweten hebben dat God liefde is, wanneer
Hij ons niet Zijn Zoon gegeven had.
Dit is hoe God Zijn liefde onder ons toonde:
Hij zond zijn enige Zoon in de wereld                                                                                                  opdat wij zouden leven door Hem.
Dit is liefde: niet dat wij God hebben liefgehad, maar
dat Hij ons heeft liefgehad en Zijn Zoon heeft gezonden als
zoenoffer voor onze zonden“.
John.4: 9-10
Deze liefde verklaart Zijn “kommernis, zorgzaamheid”,
dat is duidelijk zichtbaar in de schepping.
Alleen oneindige Liefde kan deze zorg openbaren;
alleen de liefde kan datgene wat Hij ons geeft uitleggen,
het waarborgen van de integriteit van de schepping

In het zenden van Zijn Zoon Jezus Christus
wordt die Liefde geopenbaard er is niets anders maar hoe
oneindig veel meer dan Hij al had aangetoond met de schepping van alle dingen.
De aanvaarding van de zending van Zijn Zoon Jezus Christus, onze Heer
is de uitvoering ervan in gehoorzaamheid tot aan het onbaatzuchtig einde toe
Het kan niets anders betekenen dan de Openbaring van de oergrond van
de absolute Liefde van de Vader voor Zijn schepselen.

GE DIGITAL CAMERADit betekent echter niet dat we in staat zijn gesteld om
de diepte van deze Goddelijke Liefde
te doorgronden vanuit de schepping.
De zelfopoffering van de Zoon in opdracht van de Vader
zit regelrecht verbonden in het weefsel van de schepping.
Het was zo gezegd in de schepping meegenomen, dat
God de wereld zou dienen te verlossen, vrij te maken.
In het licht van Gods voorkennis van wat er met Zijn Schepping, die
op zichzelf heel goed was, komen zou, kan
de wereld niet zijn geformeerd
zonder rekening te houden met de zending van ‘Zijn geliefde Zoon’. . . . .
De bereidheid om Jezus’ zending te aanvaarden
kan niet door Hem zijn uitgelokt door overreding,
als het ware dient eerder in Hem a priori, spontaan
de bereidheid aanwezig zijn geweest
‘vóór de grondlegging van de wereld’.
dit wordt verklaard in:
En allen, die op de aarde wonen, zullen het [beest] aanbidden,
ieder, wiens naam niet geschreven is in het boek des levens van het Lam,
dat geslacht is sedert de grondlegging der wereld
“.
Openb.3: 8
Vervolgens zien we in Jezus de liefde van de Wijngaardenier,
die ‘had een vertegenwoordiger stuurde, een Zoon, die Hij liefhad.
Marc.12: 1-12
Zijn Vader neemt  door Hem te zenden het risico . . . . . om
de moordenaars die Zijn voorgaande boodschappers al hadden vermoord . . . . .
Door zelfs Zijn Zoon ‘niet te sparen’
Hoe zal Hij, die zelfs zijn eigen Zoon niet heeft gespaard, maar
voor ons allen overgegeven heeft, ons met Hem
ook niet alle dingen schenken

Rom 8: 32
Cross', ICXC NIKAdoor Hem onder ons te laten wonen,
door Hem geeft Hij Zichzelf eigenlijk over aan onze ‘goodwill’ . . . .
– omdat Hij voorziet wat wij Hem zullen aandoen –
in de Goddelijke Boodschapper manifesteert Zich een verandering die,
zowel Zijn Verhevenheid als Nederigheid laat zien.
Dit zou dienen te worden uitgedrukt in                                                                                              de rust en de overgave van Zijn volgelingen.
Jezus openbaart deze aardse kant van de zending van het Heil,
Hij manifesteert “rust en overgave” die
overeenkomt met de zorgzaamheid van de Vader, de verzorger van de Wijngaard.
Wat hier op het spel staat is jouw redding
een totale redding die het gehele bestaan ​​en de ganse wereld omarmt,
of haar verbeurdverklaring . . . . .
En in deze zorg, deze zorgzaamheid, leidt Hij ons uiteindelijk,
waarbij in de heuvel Golgotha genaamd, aan alle wezens
de betekenis van Zijn Liefde wordt getoond.

the stub used to behead the Batak’s [Bulgaria] Martyrs bestialityTot behoud van deze erfenis en
het verrijken van onze toekomst
worden wij allen in Christus geroepen
tot ditzelfde martelaarschap,
de een in hoge mate de ander globaal.
Daarmee worden wij geroepen
een eerbetoon aan God te brengen,
met Christus mee ons eigen kruis te dragen en
getuigenis af te leggen van onze geloofsovertuiging.
'knowing yoyrself . . .' - yeat's visionZalig zijn zij die God, door een bijzondere Genade,
de mogelijk geeft om hun trouw aan Hem
te verzegelen door hun bloed!
Groot is de eer en het geluk voor een
arm sterfelijke mens die eveneens een arme zondaar is,
zijn gemiddelde, ellendig leven voor Hem beschikbaar te stellen,
aan Hem, Die uit oneindige Liefde voor ons,                                                                                      Zijn meest kostbare Zoon heeft gegeven!
Martelaren zijn slachtoffers die van de Goddelijke Liefde en Glorie getuigen.
Ze leggen getuigenis af, zoals het woord in het oorspronkelijke Grieks betekent,
een getuigenis van de oneindige Macht en de Goedheid van God, waarin
ze hun hele vertrouwen hebben gesteld en de Waarheid verkondigen van
Zijn heilig openbaar gemaakt Geloof, hetgeen zij met hun bloed bevestigen.
Geen getuigenis kan meer authentiek zijn, God meer verheerlijken, een steun in de rug zijn voor de gelovigen of de ongelovigen meer overtuigen.
Tot op de dag van vandaag wordt door de bestendigheid van onze Martelaren
onze heilige geloofsovertuiging bevestigd.
God zal hen verheugd opwachten vanwege hun keuze tot het middel waarmee Hij Zelf ook dit grote werk heeft volbracht.
Zijn wij Gods getuigen en komen wij op voor Zijn Woord, dan blijkt dat
op zijn minst door een leven van zelfverloochening, zachtmoedigheid en heiligheid.
Blijkt het niet eerder dat wij door een tegenovergesteld gedrag Zijn heilig Lichaam, de Kerk bevuilen, waarvan het een eer zou zijn en een belediging Zijn aanbiddelijke Naam
bloot te stellen aan de godslasteringen als de ongelovigen.

Orthodoxie & navolging van Christus

Christus, de schepper van alle dingen,
is neergedaald als de regen,
Hij laat Zich kennen als een bron en
verspreidt zich als een rivier“.
Hos.6: 3; John.4: 14; 7: 38

Jij hebt je met Christus bekleed en bent Zijn volgeling geworden.
Geen enkel schepsel, zichtbaar of onzichtbaar,
zou je mogen belemmeren om
Christus na te volgen . . . . .
Wat zouden de aantrekkelijkheden van deze wereld en
de koninkrijken der aarde voor jou
nog dienen te betekenen.
Het is immers mooier met Christus te sterven dan
de gehele wereld te beheersen.
Hem zoek je, Hij die voor ons gestorven is;
naar Hem verlang je, Hij die voor ons verrezen [opgestaan] is.

De bloemendrager -door Diego Rivera 1935Je [weder-]geboorte komt naderbij . . . . .
Laat je door het onvermengde Licht omhelzen;
pas wanneer je daarin slaagt ben je volwaardig mens geworden;
wanneer je het lijden aanvaardt van God . . . . .,
wanneer je aardse verlangens kruisigt en
in Hem geloof in materie terzijde legt,
zal levend water in je binnenste vloeien [John.7: 38].
Dan kan je het onvergankelijk voedsel of
de zoetheid van dit leven weer proeven.
Je hongert naar het brood van God,
het lichaam van Jezus Christus, zoon van David, en
als drank wil je Zijn bloed
welke de onvergankelijke liefde is.

Een mens is een mengsel van ziel en vlees,
vlees dat gevormd is naar de gelijkenis van God en
vormgegeven door Zijn twee Handen,
de Zoon en de Geest.
Adam kreeg bij de schepping het vermogen om God als in een spiegel te zien
en werd daardoor gegrondvest in de waardigheid van de engelen.
Hij zag alles wat goed was, niet met zijn lichamelijke ogen,
maar met die van de intelligentie;
hij zag het Gelaat van zijn Schepper
Hij aanschouwde Zijn heerlijkheid
en onderhield zich elk moment met Hem.
Toen hij Gods Gebod overschreed en van de boom proefde,
is hij door zijn blindheid gevallen en
in de duisternis van de dood verzeild geraakt.

Hoe zul je op een dag vergoddelijkt worden wanneer je nog geen mens geworden bent?
Hoe kun je volmaakt zijn, terwijl je nog maar amper geschapen bent?
Hoe zul je onsterfelijk zijn, terwijl je gehoor gegeven hebt aan de Schepper in je sterfelijke natuur? Aangezien je het werk van God bent, dien je geduldig de Hand van jouw Pottenbakker af te wachten, Die alle dingen op de juiste tijd doet.
Toon Hem een soepel en volgzaam hart en bewaak de vorm die Hij je gegeven heeft,
door in je het water te dragen dat van Hem komt en
zonder welke je, door je te verharden,
de beeltenis van Zijn vingers, zou verspelen.
Door je door Hem de kans te geven je te vormen, zul je tot aan de volmaaktheid opstijgen;
Zijn Hand heeft jouw immers geschapen.
Maar wanneer je door hard te worden, Zijn kunstwerk afwijst en
je ontevreden toont met hetgeen waarmee Hij je tot mens heeft gemaakt, dan
zul je door je ondankbaarheid, niet alleen Zijn kunstwerk, maar
het leven zelf wegwerpen.
De goedheid van God heeft je immers gevormd en is eigen aan jouw menselijke natuur.
Ethiopisch Orthodoxe afbeelding  Jesus wast de voeten van Zijn volgelingenWanneer je je door jouw geloof aan Hem overgeeft en
je aan Hem onderwerpt,
zul je de Genade van Zijn beeld en
Zijn gelijkenis terug ontvangen en
zul je Zijn volmaakte werk zijn.
Bekijk alles eens wat voor ons is gemaakt:
wat een heerlijkheid ons wordt geboden,
– wat voor overeenkomst, als we naar de heilsgeschiedenis kijken, ons
door de Heer wordt aangeboden vanaf de vaderen en de profeten;
wat voor belofte en tegemoetkoming , wat voor Barmhartigheid er
vanaf den beginne door de Schepper wordt geschonken!
Uiteindelijk heeft Hij in Zijn onuitsprekelijke Welwillendheid jegens ons getoond,
door Zelf onder ons komen te wonen en door aan het Kruis te sterven teneinde ons tot ommekeer en te bewegen en ons daardoor te begeleiden tot het Leven.
En wij laten onze eigenzinnigheid niet los, onze voorliefde voor deze wereld,
onze neiging tot het kwaad en onze rigide [starre] gewoontes, daardoor
lijken we op kleingelovige mensen of keren onszelf geheel van God af.

Ethiopisch Orthodoxe afbeelding  - ThomaszondagEn valt het je dan op hoe God, ondanks dat alles,
Zijn flexibele karaktertrek laat zien.
Hij beschermt ons en verzorgt ons onzichtbaar;
ondanks onze tekortkomingen levert Hij ons niet definitief over aan het verval en aan de illusies van deze wereld;
met groot geduld verhindert Hij dat wij ten onder gaan en
bespeurt Hij als een Vader reeds het moment waarop                                                                    wij als verloren kinderen naar Hem zullen keren.
Door Zijn manier van doen heeft Hij ons getoond de weg terug te vinden.
Hij sluit Zijn Kerk voor niemand; niet voor Zijn tegenstanders, de Godslasteraars,
de eeuwige vijanden van Zijn Naam.
Hij laat hen niet alleen toe tot de vergeving wanneer ze hun fouten inzien, maar
Hij beloont ze tevens met het Koninkrijk der Hemelen.
Zijn wereld staat open voor alle gelovigen die
verlangen naar het Vaderland, hetgeen
het beloofde land was in de woestijn
voor Zijn volk van Israël.

In de woestijn waarin we verblijven worden we met
God en Zijn heerschappij geconfronteerd;
het is kiezen of delen: óf
Je zult op de middag als een blinde in de duisternis rondtasten;
je zult op je wegen niet voorspoedig zijn, maar
bij voortduring slechts verdrukt en beroofd worden,
zonder dat iemand je redt.
???????????????????????????????Je zult een vrouw ondertrouwen, maar
een andere man zal haar beslapen.
Je zult een huis bouwen, maar het niet bewonen.
Je zult een wijngaard planten, maar
de vrucht daarvan niet genieten.
Je eigen rund zal voor je ogen geslacht worden, maar
je zult daarvan niet eten.
Je ezel zal in jouw bijzijn geroofd worden, en niet tot u terugkeren.
Je kleinvee zal aan je vijanden worden gegeven,
zonder dat iemand je te hulp komt.
Je zonen en dochters zullen aan een ander volk worden overgeleverd, terwijl
jij het met eigen ogen ziet, en de gehele dag naar hen smacht, zonder iets te kunnen doen.
Een volk, dat je niet kent, zal de vrucht van jouw bodem eten en
alles waarvoor jij gezwoegd hebt;
zul je bij voortduring slechts verdrukt en vertrapt zien worden.
Je zult waanzinnig worden vanwege het schouwspel, dat je ogen zullen zien.
De Heer zal je slaan met boze zweren aan de knieën en aan de dijen, waarvan
je niet kunt genezen; van uw voetzool af tot uw schedel toe.
De Heer zal jou en de koning, die je over jezelf hebt aangesteld,
naar een volk voeren dat je niet kende, jij noch je vaderen en aldaar
zult je andere goden dienen van hout en steen.
Je zult een voorwerp van ontzetting worden,
een spreekwoord en spottend beschaamd worden onder alle volken,
naar wiens land de Heer je wegvoert.
Je zult veel zaad naar je akker brengen, maar weinig inzamelen, want
de sprinkhaan zal het opvreten.
Wijngaarden zult je beplanten en bewerken, maar er geen wijn van drinken of opleggen;
want de worm zal eraan knagen.
Olijfbomen zult je bezitten over heel jouw gebied, maar je niet met olie zalven;
want de olijven zullen afvallen.
Je zult zonen en dochters verwekken, maar zij zullen jouw niet toebehoren,
want zij zullen in gevangenschap gaan.
Van al je geboomte en veldvruchten zullen de sprinkhanen zich meester maken.
Steeds meer zal de vreemdeling in je midden jou te boven gaan, terwijl jij steeds verder wegzinkt.
Hij zal u te leen geven, maar jij niet aan hem; hij zal het hoofd zijn, en jij het staartstuk.
Al deze vervloekingen zullen over je komen, je achtervolgen en je treffen, totdat je verdelgd zijt,
wanneer je niet geluisterd hebt naar de stem van de Heer, uw God en
de geboden en inzettingen die Hij jou heeft opgelegd niet hebt onderhouden;
deze geboden en inzettingen zullen onder jou tot een teken en een wonder zijn en
onder je nageslacht voor altijd.
Omdat je de Heer, jouw God, niet met vreugde en blijdschap gediend hebt vanwege al je overvloed,
Zul je de vijanden, die de Heer tegen je zal doen optrekken, dienen, onder honger en dorst,
in naaktheid en met gebrek aan alles; Hij zal een ijzeren juk om je hals leggen,
totdat Hij je verdelgd heeft
“.
Deut.28: 29-48

Óf:
“Je komt tot Hem, wanneer je vermoeid en belast bent, en Hij zal u rust geven;
je neemt Zijn juk op je en je leert van Hem, want Hij is zachtmoedig en nederig van hart en
je zult daarmee rust vinden voor je ziel; want Zijn juk is zacht en Zijn last is licht”.
Matth.11: 28-30

Wat zouden de aantrekkelijkheden van deze wereld en de koninkrijken der aarde
jou nu nog kunnen bieden of wat hebben ze in feite te betekenen.

Orthodoxie & het opleiden van alle gelovigen

Uitreiking van de Heilige Communie met broodJezus zegt tot ons:
Gaat heen in de gehele wereld en
verkondigt het evangelie aan de ganse schepping“.
Marc.16: 15

Deze woorden van ons Heer laten ons
de omvang zien van de taak die aan de Kerk gesteld wordt.
De volgende woorden van de blijde Boodschap geven de uitvoering aan van deze taak:
En Hij heeft zowel apostelen als profeten gegeven,
zowel evangelisten als herders en leraars om
de heiligen toe te rusten tot dienstbetoon,
tot opbouw van het Lichaam van Christus
“.
Eph.4: 11, 12

vaardigheid in de Lage LandenDeze aanmanende woorden geven de belangrijkste functie weer
van elk pastoraal werkende zijn/haar kerkleden te onderwijzen.
God verwacht dat Zijn gemeente de discipline opbrengt en
haar leden oproept als Zijn werk ‘een Licht in de wereld te zijn‘.
Er dient daarom geen enkel voorbehoud te worden aanvaard
de leden van een christelijke gemeenschap
onderwijs te onthouden.
In iedere christelijke gemeenschap dienen de leden dusdanig te worden opgeleid
dat ze zijn voorbereid en tijd besteden aan datgene wat Christus ons
aan opdracht heeft meegegeven.
Iedereen die dan ook verantwoordelijk is voor Christus’ kudde heeft de plicht en
dient de hem/haar toevertrouwde zielen in Dit werk te behouden.

De desbetreffende gemeenschap  vormt niet alleen ‘een Licht in de wereld’, maar staat tevens aan verleidingen bloot. We worden in de huidige samenleving onophoudelijk verleid door leerstellig andersdenkenden die het christelijk Geloof
luidkeels afkeuren en oproepen tot afvalligheid.
Om de voortgang te bewaken dient de grondslag van de Blijde Boodschap
voortdurend te worden bewaakt.

Zie, ik weet dat Gij mijn God zijt;
voor God zing ik Zijn Profetie, voor de Heer
zing ik Zijn Woord.
In God stel ik mijn vertrouwen;
ik vrees niet voor wat een mens mij kan doen.
In mijzelf, God, heb ik een gelofte afgelegd,
dat ik U met lofzangen zou vergelden.
Want Gij hebt onze ziel aan de dood ontrukt,
mijn ogen van tranen bevrijd
Gij hebt mijn voeten verhinderd te vallen,
opdat ik welgevallig moge staan voor
het aanschijn des Heren in het licht der levenden
“.
Psalm 54 [55]: 8-14

De beste hulp die de ons toevertrouwde mensen gegeven kan worden is
hen te leren om samen te werken met God . . . . .
Het is duidelijk dat alleen ons spreken over het kruis opnemen en
jezelf verloochenen de werkers, de arbeiders in de wijngaard zal ontwikkelen . . . . .
De mensen hebben al zoveel gehoord  maar hebben tevens door uw voorbeeld
te leren hoe zij door het kruis en zelfverloochening dienstbaar kunnen zijn;
zich in te spannen voor degenen voor wie Christus gestorven is?
De beste hulp die de leden van onze Kerk kunnen geven is niet [s]preken, maar
hen door het voorbeeld voor te geven hoe dit varkentje gewassen dient te worden.
Geef zelf het voorbeeld iets te doen voor anderen . . . . .
en door je geheel en al te geven.
Aan het werk dus door zelf een voorbeeld van Christus volgeling te zijn
Gelukkig zijn er diverse voorbeelden aan te wijzen van mensen
die het voorbeeld geven en de Kerk loopt over van de mensen die
hun vrije tijd [naast hun eigen huishouden] aan de voortgang van de kerk
besteden en er worden bemoedigende resultaten ervaren daar
waar een dergelijk programma consequent wordt gevolgd;
of niet soms?

Er werd een vragenlijst verstuurd naar een aantal mensen die bekend staan omdat
ze actief betrokken zijn bij de voortgangsprogramma’s.
Uit een samenvatting van de reacties blijkt dat:
samen vaardig1.].  De pastoraal leidinggevende de sleutel is tot
het succes van een voortdurende leken-opleiding.
Hij dient zijn belangrijkste functie in deze opleiding te herkennen en zijn kudde leiden als een enthousiasmerend,
ziel-winnend team.
2.]. Er dienen gezamenlijke gedragsregels op gesteld te worden voor pastoraal leidinggevenden, voor bestuursleden en voor                                                        leiders van leken-activiteiten.
De tijd die aan een training hiertoe dient te worden besteed
varieert van een uur, een dag tot één weekend.
Ongeacht de duur dienen alle deelnemers het eens te zijn met het programma.
3..] Gedurende ongeveer vier maanden worden er wekelijks trainingen rond het programma  uitgevoerd door de pastoraal werkende en assistenten tot er een hecht samenwerkingsverband ontstaat rond het doel van het programma.
4.]. Binnen al de activiteiten dient het ontstaan van een competitiesfeer te worden voorkomen, ieders inbreng is even belangrijk, iedereen beschikt over zijn/haar kwaliteiten, is van nut en kan onmogelijk gemist worden.
– dit houdt tevens in dat eenieder verantwoordelijkheid draagt voor het goede verloop.
5.]. Beginnelingen dienen aangemoedigd te worden om initiatieven te nemen en steeds verantwoordelijker taken op zich te nemen.
6.]. Elke training moet omvatten:
een afgesproken tijdseenheid voor instructie en inspiratie
een afgesproken tijdseenheid voor vaardigheidstraining
een afgesproken tijdseenheid voor de uitwisseling van ervaringen, rapportage en
de volgende bijeenkomst[en].

Vaardigheidstraining aan leken zal onmogelijk tot succes leiden
wanneer het slechts aan andere activiteiten wordt toegevoegd  waardoor
er overvolle activiteitenschema’s ontstaan.
Een dergelijke training dient de prioriteit te krijgen die het verdient;
de opzet en aanzet hiertoe kan alleen door een gedragen bestuur worden genomen.
Wanneer deelnemers een keuze dienen te maken uit een overvolle agenda
zal de gewonnen inzet meestal verdwijnen.
Wanneer eenieder doordrongen is van gezamenlijkheid en
het feit dat op ieders inzet gewacht wordt
zullen frustraties voorkomen kunnen worden.

Ik wil ookEr zijn voldoende jongeren in onze gemeenschap
die iets in hun mars hebben,
hetgeen blijkt uit het volgen van Hogescholen en Universiteiten.
Het belang van vaardigheidstraining binnen de gemeenschap dient daarom benadruktcte worden als een onlosmakelijk verbonden zijn met het ‘christen zijn’;
christendom kan niet als vrijblijvend worden beschouwd.
Het is schandalig dat de meeste van jonge mensen die afstuderen
nog nooit een Bijbel aan de binnenkant bekeken hebben,
laat staan dat zij weet hebben wat er van hen in het leven verwacht wordt.
Deze situatie dient met inzet van de ouders worden verholpen.
Ook op dit gebied dient een intensieve vaardigheidstraining te worden opgezet
met het item ‘hoe lees en leef ik de bijbel’.
We verliezen de jonge mens door hun christelijke ervaring verloren te laten gaan
door het alleen ‘op de wereld gericht zijn’ in hun jeugd,
zij worden aan onze universiteiten voortdurend geïnstrueerd op carrière,
verkrijgen van voldoende middelen door geld verdienen en
een mogelijk rooskleurige toekomst;
ze krijgen hierdoor onvoldoende bagage mee in
het delen [van hun geloof] met anderen.
Als we geen wijziging aanbrengen in de opzet van onze gemeenschap
dan kunnen we alleen maar een nog grotere verslechtering verwachten,
een religieuze leven wat alleen maar voldoet aan de opgelegde zondagsplicht.
Daartoe heeft God ons niet alleen geroepen en
werken we degeneratie van ons christelijk Geloof in de hand.
Ditzelfde grondbeginsel geldt voor het religieus onderwijs, de catechese in groepsverband.
Er dient een uitlaatklep te zijn na afloop van de diensten.

Breng de gemeenschap bij hoe Jong-gelovigen geleerd wordt te getuigen;
een dusdanig belangrijk onderdeel van het christelijke leven als
de Mysteriën, de zondagsplicht, het gebed, het vasten en hun bijdrage aan
het in stand houding van het geheel.
In de selectie van kerkelijke functionarissen dient het vermogen en
de bereidheid om zich in te zetten en te getuigen te prevaleren
boven een ‘hoogstaande vooropleiding’ en mogelijk ‘ander’ aanzien.
Grote zorg dient te worden betracht bij het selecteren van pastores en hun assistenten. Laat het mannen en vrouwen zijn die zich met hart en ziel inzetten,
die op hun woord te vertrouwen zijn, zich onberispelijk gedragen, niet bang zijn om vuile handen te maken en zweet te laten druppelen.
Laat hen die voor instructie [in woord en beeld] te geven uitgekozen worden
niet alleen gekwalificeerd zijn in boekenwijsheid,
maar in dienstbaarheid en omgang met de meest uiteenlopende karakters.
God heeft het duidelijk gemaakt dat Zijn Kerk een ziekenhuis is een ​​training op de toekomst.
Iedere kerkelijke gemeenschap dient een inspirerende training voor christelijke werkers
te zijn; . . . . . niet alléén onderwijs, maar het eigenlijke werk dient te worden verricht,
onder de hoede van ervaren instructeurs.
Laat de uitverkozen docenten het voortouw nemen in het werken onder de mensen en
verenig anderen met hen, zij zullen hun lessen trekken door hun voorbeeld.
De catechisatie dient een tijdsindeling te hebben waarbij we samen komen om op een dusdanige manier te leren dat wij op onze beurt in staat zijn om anderen te onderwijzen.
Het studiemateriaal en de discussie dient zich te richten op de activiteiten van de leden.
Een dergelijke nadruk zal ook hier een nieuw leven en hernieuwde aanpak geven.

Het is onnodig om aan te halen dat deze leken wanneer zij naar hun huis zijn teruggekeerd, de samenkomst van de gemeenschap met ijver en kennis benaderen en
ook meer inzet vertonen en hun christen zijn delen met andere leden van de Kerk
Uiteindelijk zal iedere deelnemer vreugde ontlenen bij het zien van zielen
voor wie hij zich heeft ingezet en tot de doop overgaan.

Regel het goed voor elkaarRegel het goed voor elkaar
Onze kerken zullen steeds meer worden gereorganiseerd en onafhankelijk functioneren,
zonder ‘bediend’ te worden door een gewijd en betaald pastoraal werker en niet-betaalde krachten zullen hun vrije tijd besteden aan de opleiding van leken en de uitvoering van de niet-gewijde taken tijdens diensten in de kerk.
Het zal tot een van de feestgelegenheden behoren wanneer een bisschop of zijn handlanger, de priester de Mysteriën in de Gemeenschap zullen komen doen.
Daar waar weinig leken zich geroepen voelen het offer en de daarbij behorende weg van het priesterschap te gaan zullen noodgrepen de oorspronkelijke gebedsdiensten gaan vervangen;
komt er door het gemeenschapsaantal te weinig middelen binnen, dan zal ook
het gezamenlijk kerkgebouw er aan geloven en zullen huisdiensten, zoals
in het begin van het christendom de gewijde Godshuizen gaan innemen.
Waar het uiteindelijk om gaat is niet de uiterlijke schijn, maar
de inborst van het christendom en dat
de Blijde Boodschap ongeschonden wordt doorgegeven.
Wekelijkse deelname aan een persoonlijk getuigenis, zal
dan de christelijke voortgang op Zijn Weg laten zien!

De tijdsgeest vereist dat iedere deelnemer aan de christelijke Kerk
een verkondiger zal zijn en dat eenieder zal kunnen uitgroeien tot
een volwaardig volgeling van de oorspronkelijke Christus.
Het is en blijft één Heer, Jezus Christus,
Die als eniggeboren Zoon van God om
onzentwille mens is geworden,
Die geboren is uit de Vader vóór alle eeuwen.
Hij is Licht uit Licht, ware God, geboren, niet geschapen,
één in wezen met de Vader, en door Wie alles geworden is;
Die om ons mensen, en om onze verlossing uit de hemel is neergedaald en
vlees heeft aangenomen door de Heilige Geest uit de Maagd Maria en mens geworden is.
Die voor ons onder Pontius Pilatus gekruisigd is, geleden heeft en begraven is;
Die opgestaan is op de derde dag volgens de Schriften;
Die opgevaren is ten hemel, en zetelt aan de rechterhand van de Vader;
Die zal wederkomen in heerlijkheid, om levenden en doden te oordelen, en
aan Wiens Hemels Koninkrijk geen einde zal zijn.
En in de Heilige Geest, Heer en Levendmaker, Die uitgaat van de Vader;
Die aanbeden en verheerlijkt wordt tezamen met de Vader en de Zoon;
die door de Profeten gesproken heeft.
In één heilige, katholieke en apostolische Kerk.
Wij belijden één Doop tot vergeving van zonden.
Wij verwachten de Opstanding uit de doden en het leven van de komende eeuwigheid.
Kom Heer Jezus, kom!
“.

Pinksteren, Orthodoxie & ‘Zoek de vrede en streef die na’

pentecost2Het is verstandig en wijs om
je dagelijkse taken opzij te zetten en
je dagelijkse problemen en zorgen,
gedachten en discussies te laten varen;
rust te vinden op een de heilige plek [de Kerk]
waar men zich kan vernieuwen  door gebed en andere,
nieuwe gedachten kan opdoen,                                                                                                              die niet alledaags zijn.
Pentecost - AscensionFeesten worden ons van oudsher gegeven, want
zou een mens niet op adem komen van
de gewone dagelijkse routine
en zich niet onder dompelen in gebed
dan zou hij zich al Gods grote daden niet in herinnering brengen en zichzelf voorbij rennen en zich geen krachten opdoen
voor de weg, die vóór hem ligt een offer voor de toekomst en zich in spiritueel verheffend dingen verdiepen.

Pentecost musikantenHet feest van Pinksteren is een feest van de Geest en
Die Geest geeft ons gedachten die
verfrissen en ons verheffen.
Dit zijn de gedachten van de eerste, stralende dagen van het christendom en de leven-schenkende kracht van het Goede,
de Liefde van God voor de mens.
Op deze dag ontving een kleine groep mensen in het verre en                                                      impopulaire Palestina inspiratie uit de hoogte om de wereld,
hun wereld te verlaten en werden er nieuwe en verlossende waarheden verkondigd.
Voor hen lag de uitgestrekte [Romeinse] rijk dat
zich uitstrekte van de Eufraat tot de Atlantische Oceaan en
van de Rijn en de Donau naar Ethiopië,
waar mensen woonden, van het leven genoten, zwoegden, maar
elkaar ook onderling haatten en soms met barbaarse martelingen de dood injagen.
Ze worden bestuurd aan de hand van een wetgevende machtsstructuur en
een hoogstaande cultuur, ze beschikken over een strak omlijnde organisatie en
over externe overvloed op allerlei zaken.
Het lijkt wel een beetje op onze maakbare wereld, waarbij
de bomen tot in de Hemel groeien.
Maar dit is niet alles wat de mens zoekt en dit is niet datgene wat hij verlangt na te streven.
In plaats daarvan, worden de mensen dit zat en krijgen behoeften,
ja, dorsten naar iets wat dieper graaft,
iets meer Warmte en werkelijk Leven in Zich draagt.

Het was in deze wereld en op deze dag, dat de Apostelen werden uitgezonden
om het goede nieuws, de Blijde Boodschap van de Heiland te gaan verkondigen
datgene wat de mens werkelijk nastreeft en wat niet ver van hem verwijderd is.
Het omvat inderdaad iets innerlijks wat elke persoon in zich meedraagt;
​​ een schat waar hij zich nog niet eens bewust van is.
Die schat omvat het zoonschap, het kindschap bij God en
een Goedheid en Vreugde, waarmee niets in deze wereld kan worden gelijkgesteld en
wanneer hij dit niet kan vinden, in zichzelf of bij zijn naaste,
kan het niet met iets anders worden uitgewisseld.

Zij verkondigen:
– dat de Heiland hen nabij was
ook degenen die Hem werden gehaat hadden en
Hem van zich af gestoten, uitgeworpen hadden.
–  dat de Heiland ook in hen een hele wereld van schoonheid zou openbaren:
zoals bij de ongelukkige en gerespecteerd Zaccheüs,
zoals bij de zondares, Maria Magdalena,
zoals bij Peter die snel boos werd en een zwaard trok,
zoals in de met Hem mede gekruisigde moordenaar.

Zij onthullen dat alle ongeluk en pijn wordt veroorzaakt door het feit:
– dat mensen nemen een verkeerd uitgangspunt kiezen,
– dat altijd en bij iedereen te ontcijferen val en inzicht geeft,
– dat wat slecht in elkaar zit en wat als niet goed dient te worden beschouwd;
– dat degene die met haat zich voedt en doodt, de geest verzoekt,
– niet datgene is wat de geest verheft en die vrucht van Liefde en Vreugde in zich draagt.

Zij adviseren:
– Op te houden met datgene te zoeken wat slecht is in de naasten
maar veeleer datgene te vinden en vast te houden wat goed in hen is en
bloot gelegd kan worden om zowel hen als jezelf te verlossen.
– Je zult hen van alles besparen, omdat iedere mens gelooft in zijn eigen goedheid;
iedereen dit bewaard en voortgaat om goed voor elkaar te zijn;
iedereen heeft die eeuwige en goddelijke roeping tot perfectie in zich.

Men dient anderen daarom in deze  te ondersteunen:
– in hen te geloven en hen helpen wat goed en bewonderenswaardig is te ontwikkelen;
– die in hen zichtbaar blijft en waarin ze zichzelf uiteindelijk zullen respecteren;
– dat ze zich ontwikkelen in die innerlijke Goedheid;
– dat die innerlijke kracht wordt versterkt en wat ze de overwinning op het kwaad schenkt . . . . .
Want, het is alleen dat wat goed is in de mens kan door anderen bemint worden en
het is alleen in die innerlijke Liefde dat men kan voortleven.

Deze Apostolische Leer is , dat de Apostelen is op deze dag in de wereld geboren en
vanaf dat moment voortgezet tot nu toe, datgene waaraan wij onze cultuur ontlenen.
Het christendom heeft dus als inhoud:
– niet vechten met wapens,
– geen geweld te gebruiken en
– niet het doden van geen enkele vijand [wat er ook gebeurd],
de wereld kan niet met oorlog of geweld worden overwonnen [of verkregen],
dat hebben de eeuwen voor ons duidelijk gemaakt.
Laat iedereen dat als les uit de geschiedenis meekrijgen!

En dat is het enige wat ook de nieuwe generaties [christenen] vaak vergeten
datgene wat de basis vormt en essentieel is in het christendom.
Een van de eerste en meest onontbeerlijke regel
van het christelijke geestelijk leven is:
kijk niet naar datgene wat slecht is in elkaar,
maar datgene wat is goed en
daarmee zou eindelijk rust krijgen en ophouden je naaste te haten en
beginnen met liefdevolle onderlinge verhoudingen.

– Voor ons christenen is de redding, de vreugde en
het leven “de Liefde!”.
We weten van één kerkelijk leider die, vóór de oorlog,
sterk werd beoordeeld en bekritiseerd.
De vrije nieuwsgaring
– nam voortdurend en tegenover Hem gestelde positie in . . . . .
– zij brachten resoluties en protesten tegen Hem in . . . . . en
– zocht een geschikt moment uit om Hem uit hun omgeving te verwijderen . . . . .
– toen brak de hel uit en de “Onafhankelijke Staat” ontstond . . . . . een bevrijding
– en Die Mens bleek iets te bezitten wat niemand zelfs maar kon vermoeden:
Hij werd de grootste herder en held en
eindigde Zijn Leven groter dan een koning, ja, als Koning over de Koningen.
– Hij eindigde prachtig, als één Groot Martelaar, aan het Leven-schenkende Kruis.
En Vandaag op deze Pinksterdag is Hij de trots op Zijn Kerk, die Hij,
zonder elke twijfel, één keer diende om Zijn schaamte, de mens te redden.
Niemand weet welke bijzonder goede dingen er
verborgen liggen in een mens, de naaste!
We kunnen een perfecte mens in deze wereld niet vinden
maar we dienen ook niet zo’n persoon te gaan zoeken omdat er
absoluut niets goeds in de mens te vinden is.
>  Iedere persoon die we dagelijks ontmoeten draagt ​​Gods Icoon in zijn binnenste;
>  Iedere persoon – zelfs de ergste – heeft die momenten dat hij/zij geweldig is, goed en dierbaar.

Dit is waar we ons in deze hoogstaande cultuur, de christelijke onze aandacht op dienen te richten,
dat is waar we naar dienen te zoeken en waar we ons over dienen te verheugen.
Om deze reden dienen we wanneer de duivel ons verleidt om kwaad over iemand te denken,
wanneer we iemand ontmoeten of wanneer we ons iets herinneren;
waardoor we iemand niet uit kunnen staan;
laat ons onmiddellijk proberen deze storm te kalmeren;
ons te vernederen en liefdevolle gedachten te hebben:
die mens, die ik niet kan uitstaan, is ook een kind van God;
Christus stierf ook voor hem en
stond ook uit de doden op [verrees] voor hem;
God kijkt ook met Liefde op hem neer, zo goed en vertederend en
wacht [misschien wel jaren] op zijn terugkeer naar de Vaderlijke omhelzing;
die mens ook weet hoe goed Hij is, misschien wel veel beter dan ik.
Hij zal zeker zijn problemen hebben,
mogelijkheden en onmogelijkheden die zijn binnenkant verbranden en
hem pijn bezorgen;
ook hij is mijn broeder/zuster, waardig om mededogen en liefde te ontvangen . . . . .

>  Om deze reden maken we kransen van het gras vandaag,
het is een teken van Lente, van Leven, hetgeen
in de kerkgebouwen op de grond is uitgespreid.
– We weven er uw en onze gebeden in voor degenen die ons hebben verlaten en
al onderweg zijn naar het Hemels Koninkrijk en
voor al diegenen die u en ons dierbaar zijn en in deze wereld voortworstelen.
– We weven hen ook in het gebed dat God ons allen mag helpen
– Zie je in elkaar alleen wat slecht is, maar ook goed,
dat we zouden dienen te gaan verheugen in het goede van onze naaste,
zodat we misschien eveneens worden gevuld met goedheid.
– En als je kijkt naar die kransen die uw iconen bedekken in jullie huizen,
voeg deze gebeden dan in de dagelijkse gebeden van ons gebedssnoer:
Heer, help me het goede in ieder mens te zien,
dat die grote druppels zichtbaar worden uit
Uw grote, heilige en eeuwige oceaan van Liefde
en dat ze ook mijn ziel doen ontwaken.
cf. vader Milovan Katanic, servisch priester in Amerika

Orthodoxie & Pinksteren en de gaven van de Heilige Geest

Discover why God has made you; the purpose driven lifeEr is de laatste tijd groeiende aandacht voor
de gaven van de H. Geest en het is dan ook niet te begrijpen dat een geestelijk hoogstaande persoon,
een kardinaal nota bene in ons land het Pinksterfeest wil degraderen tot een gewoon feest
dat slechts op één Zondag gevierd wordt.
Van oudsher van vóór de scheiding der geesten in 1054                                                                  bestaan er ‘drie Hoogfeesten’, welke op ‘twee dagen’ gevierd                                                        worden, Kerst, Pasen en Pinksteren;
het heeft te maken met Gods heilsplan en de toepassing van
Zijn wil in het dagelijks leven van elke christen.
1.]. Kerst: God werd mens in Jezus Christus.
God, die een geestelijk wezen is, heeft in de vorm van de mens Jezus van Nazareth
een menselijke vorm aangenomen en is in hem volledig mens geworden. Behalve in de zonde.
2.]. Pasen: is het belangrijkste christelijke feest in het liturgische jaar, volgend op de Goede Week. Christenen vieren deze dag dat de Heer Jezus Christus is opgestaan [verrezen] uit de doden,
op de derde dag na zijn kruisiging.
3.]. Pinksteren: Tien dagen na Hemelvaart wordt de uitstorting van de Heilige Geest gevierd.
Het is de vijftigste dag ná Pasen. Met deze uitstorting wordt de geboorte of het begin van de christelijke kerk gevierd.
> Knibbelen aan deze hoogfeesten is nog erger dan het afschaffen van de Zondagsplicht;
het ontkent namelijk het feit dat we in Nederland een christelijke basis bezitten
[waarop een cultuur is gebaseerd];
toegeven aan een dergelijke desastreuse geest
is toegeven aan de op de wereld gerichte geest [de satan].

''Laat ons in vrede tot de Heer bidden''Dit voor wat betreft de tijdgeest waarin wij leven,
terug naar ons onderwerp:
Pinksteren en de gaven van de Heilige Geest“.
In de Evangeliën zijn het voornamelijk de Apostelen Paulus en Lucas, die aan de gaven van de H. Geest aandacht aan schenken.
Wanneer we over ‘gaven van de H. Geest’ spreken, waar hebben we het dan over?
Over talenten, die komen aanwaaien? Over wonderlijke dingen die we ontmoeten?
Of gaat het toch weer over iets anders?
En Paulus zegt:
Streeft dan naar de hoogste gaven.
En ik wijs je een weg, Die nog veel verder omhoog voert
“.
1Cor.12: 31
Kun je dan naar gaven van de H. Geest streven?
Hoe dan? En zijn er dan hogere en minder belangrijke gaven?
Hoogste en laagste?
En wat is het nut van deze gaven?
Dat zijn de vragen waarover we ons mee bezig houden.

Waneer we over gaven spreken kunnen we drie dingen aanwijzen.
1.]. Genadegaven worden onderscheiden door uitingen van de H. Geest:
Ten aanzien van de uitingen van de Geest, broeders, wil ik je niet onkundig laten.
Gij weet, dat je, toen jullie nog heidenen waren,
je jezelf blindelings naar stomme afgoden liet drijven.
Daarom maak ik je bekend, dat niemand, door de Geest Gods sprekende, zegt:
Vervloekt is Jezus; en dat niemand kan zeggen: Jezus is Heer, dan
doordat dit door de Heilige Geest ingegeven wordt.
Er is verscheidenheid in genadegaven, maar het is dezelfde Geest“.
1Cor.12: 1 – 4
2.]. dan hebben we de talenten [bv. het maken van tenten door Paulus zelf, in Hand.18: 3].
Laat ik proberen een korte definitie van de drie termen te geven.
Een genadegave [χάρισμα, charisma] is een door Genade van God ontvangen voorrecht in
het functioneren voor het Koninkrijk van God.
Een geestesuiting [πνευματικών, pneumatikon] is
een direct door de Heilige Geest gewerkte uiting [zie 1Cor.12: 1]
en
Jaagt de liefde na en streeft naar de gaven van de H. Geest,
doch vooral naar het profeteren” [1cor.14: 1] of
een Openbaring in
Hoe toch zal men zelfs bij onbezielde dingen, die
geluid geven, fluit of citer, als zij geen verschil in
toon doen horen, te weten komen wat op de fluit
of de citer gespeeld wordt?“.
1Cor.12: 7
Een talent is een natuurlijke kwaliteit, die aangeboren of aangeleerd is.

3.] Een christen wordt bekleed zich door de doop met Christus  en verkrijgt daardoor
een bijzondere positie – los van de wereld – hij gaat op weg naar het Koninktijk Gods en
de natuurlijke mens wordt dan opnieuw geboren:
Jezus zei tot Nicodemus:
Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u, tenzij iemand wederom geboren wordt,
zal hij het Koninkrijk Gods niet kunnen zien.
Nicodemus zei tot Hem: Hoe kan een mens geboren worden, als hij oud is?
Kan hij dan voor de tweede maal in de moederschoot ingaan en geboren worden?
Jezus antwoordde: Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u,
tenzij iemand geboren wordt uit water en Geest,
kan hij het Koninkrijk Gods niet binnengaan.
Wat uit het vlees geboren is, is vlees, en wat uit de Geest geboren is, is geest.
Verwonder u niet, dat Ik u gezegd heb: Gijlieden moet wederom geboren worden.
De wind blaast, waarheen hij wil, en gij hoort zijn geluid, maar gij weet niet, vanwaar
hij komt of waar hij heengaat; zo is een ieder, die uit de Geest geboren is“.
John.3: 3-8

Op die manier zijn we in dienst van het Koninkrijk Gods gekomen.
Alle drie omschrijvingen omvatten datgene
wanneer we over de ‘gaven van de H. Geest‘ spreken.
Dit blijkt b.v. wanneer er sprake is van een wonder
Dit  hangt voornamelijk af van filosofische vooronderstellingen en
de definitie die gegeven wordt van een ‘wonder’.
Dit laat ik even buiten beschouwing, aangezien we om dezelfde reden
liever niet spreken over ‘natuurlijke’ en ‘bovennatuurlijke’ gaven.
Indien nodig wordt daarvoor de termen ‘gewoon’ en ‘bijzonder’ gebruikt.

Mattheus 25: 35-36De meest bekende uitingen van de H. Geest
Want aan de een wordt
door de Geest gegeven met wijsheid te spreken, en
aan de ander met kennis te spreken krachtens dezelfde Geest;
aan de een geloof door dezelfde Geest en
aan de ander gaven van genezingen door die ene Geest;
aan de een werking van krachten, aan de ander profetie;                                                           aan de een het onderscheiden van geesten en                                                                                   om in talen te spreken of de betekenis ervan uit te leggen“.                                                           1Cor.12: 8-10
Een uiting van ‘wijsheid en kennis’ betreft o.a. inzicht in Gods heilsplan en
de toepassing van Zijn wil in het dagelijks leven.
Bijvoorbeeld: God wil Zijn Apostelen uitzenden – dat is algemene bekend – maar
wil Hij ook mij of jou op dit moment op pad sturen om te gaan verkondigen?
Daar komt de gave van wijsheid aan te pas.

Bij een uiting van ‘geloof’ [1Cor.12: 9] gaat het niet over het Geloof dat behoudt, maar
de gave van het ‘Geloof wat bovennatuurlijk is‘, welke sommigen onder ons ontvangen.
Het is een Geloof, dat ‘bergen kan verzetten‘.
Door dit geloof ontvang je bijzondere gebedsverhoringen en
worden bijvoorbeeld mensen van kwalen bevrijd.
De hierna genoemde gave van genezing en de werking van krachten
kunnen als voorbeelden van dit bovennatuurlijk Geloof worden gezien.

Het is opmerkelijk dat er in het Grieks gesproken wordt over ‘gaven van genezingen’,
in het meervoud dus.
We zullen dit zo moeten opvatten, dat je deze gave niet permanent bezit, maar
dat deze uitingen iedere keer opnieuw, al naar gelang het noodzakelijk is
zich door de H. Geest openbaren.
Het zijn geen talenten die je bezit, maar de H. Geest bezit deze gaven en
gebruikt ons als instrument om Zijn doel te bereiken.

De ‘kracht om wonderen te doen‘ of de ‘werking van krachten‘ is
een verzamelnaam van allerlei tekenen en wonderen die
door de kracht van de Heilige Geest worden verricht.
Het trappen op of gebeten worden door giftige slangen
zonder dat het je iets doet [Hand.28: 3-6 en Marc.16: 18],
het rustig lopen te midden van de wilde dieren van Daniël in de leeuwenkuil en heiligen in de Romeinse arena.

‘Profetie’ is het direct onder inspiratie van de Heilige Geest spreken namens God:
vermanend, bemoedigend, verborgen dingen aan het licht brengen,
soms met betrekking tot toekomstige gebeurtenissen.

Na het profeteren komt het toetsen van de profetie.
Daarvoor is de gave van het ‘onderscheiden van geesten‘ van belang, maar
eveneens voor het beoordelen van de andere uitingen:
uit welke geest gebeurt iets – waarom gaan de dingen zoals zij gaan
het onderscheidingsvermogen, is een Openbaring of bovennatuurlijke werking van God.
Voor hetzelfde geld is het afkomstig van de duivel of ontsproten aan
menselijke fantasie of psychische kracht,
worden er spelletjes gespeeld, zijn wij speelbal van anderen.

‘om in talen te spreken of de betekenis ervan uit te leggen’ is een direct
door de H. Geest geïnspireerd schrijven/spreken/vertalen in een voor de spreker onbekende taal.
De ‘ vertolking/vertaling’ is de gave om de inhoud van de boodschap aan de gemeente uit te leggen. Het is geen aangeleerde vertaaltechniek, maar een gave die direct door de Heilige Geest wordt ingegeven. Zo’n iemand heeft veelal ook de Gave van het Woord en weet op eenvoudige wijze de moeilijkste begrippen uiteen te zetten.

Prioriteiten in uitingen van de H. Geest
De volgorde van de opsomming in 1Cor.12: 8-10 geeft aan
hoe deze in Corinthe gezien werden.
Paulus begint hier met wijsheid en kennis [vers 8], die in Corinthe voorop stonden,
zoals blijkt uit 1Cor.1: 5-7:
Want in elk opzicht zijt gij rijk geworden in Hem:
in alle woord en alle kennis, gelijk het getuigenis aangaande Christus
onder u bevestigd is, zodat gij ten aanzien van geen enkele genadegave te kort komt
“.
Paulus zelf kent een andere prioriteit, hij zet namelijk het profeteren voorop [1Cor.14: 1].
Zijn opsomming ziet er iets anders uit en deze vinden we in 1Cor.12: 28
En God heeft sommigen aangesteld in de gemeente,
ten eerste apostelen, ten tweede profeten, ten derde leraars,
verder krachten, daarna gaven van genezing,
[bekwaamheid] om te helpen, om te besturen en in talen te spreken

Hij geeft duidelijke prioriteiten aan: ten eerste, ten tweede…
Vervolgens valt het op dat hij geen onderscheid maakt tussen
meer gewone gaven en bijzondere.
De gave om in talen te spreken en die van het besturen staan naast elkaar.
En vervolgens zegt hij in vers 31:
Streef naar de hoogste gaven“, d.w.z. apostel en profeet.
Ook naar de andere gaven mag gestreefd worden, zo
stelt hij in 1Cor.14: 1, maar ook daar laat hij dit weer volgen door
maar allereerst naar de profetie“.

Geestesgaven aanleren?
Wat moeten we verstaan onder ‘streven naar‘?
Kun je gaven en uitingen van de H. Geest dan aanleren?
We horen Paulus spreken over ‘streven naar‘ gaven [1Cor.14: 1], maar
ook met betrekking tot het uiteen te zetten
dient eenieder op zijn beurt te spreken
en over de profeten wordt gezegd dat:
Gij alleen een voor een kunt profeteren, opdat
allen lering en allen opwekking erdoor ontvangen.
En de geesten der profeten zijn aan
de profeten onderworpen, want
God is geen God van wanorde, maar
van vrede“.
1Cor. 14:31-33
Eén duidelijke conclusie kunnen we hieruit meteen al trekken,
namelijk dat de gaven, ook de bijzondere uitingen niet functioneren
bij wijze van een soort van extase.
Dit gebeurt wel in andere godsdiensten:
dat is het dwingende van de tegenstrever, de satan, wat de bijbel bezetenheid noemt.
Je kunt een genade voor het priesterschap, diaken worden, niet afdwingen –
de situatie zo bespelen dat je er – op eigen kracht – toekomt,
je wordt ervoor gevraagd en gekozen.
Blijkt het toch anders te zijn gegaan – dan blijkt dat vanzelf en kunnen er ‘brokken’ vallen,
ja, ernstige mistoestanden ontstaan, hetgeen maar al te vaak gebeurd.

Maar terug naar onze vraag: kunnen geestesgaven aangeleerd worden?
Ja en nee. Sommige meer, andere minder, zou ik zeggen.
In ieder geval kun je de uitingen van de Geest niet leren op een mechanische wijze, zoals je
in het reguliere onderwijs je Gymnasium [etc.] behaalt en daarom priester, diaken wordt.
Stel, iemand ziet in mij de gave van herder.
Hij gaat dezelfde boeken lezen, dezelfde cursus volgen, dezelfde studie etc.
Is dat een garantie dat hij dezelfde persoon wordt als ik? Nee!
misschien wordt hij een goede schaapsherder, maar
een herder van mensen dat is nogal niet wat.
Een herder van mensen dient bv. niet iemand te zijn die overheerst,
manipuleert om zijn doel te bereiken;
een herder van mensen mag ook niet zachtzinnig zijn want dan krijg je een
geneesheer, die smerige wonden maakt en alles op een loopje laat.
Neen, een diaken, een priester wordt daarvoor door de H. Geest op
de een of andere manier ‘een gesteldheid’ aangemeten waardoor hij opvalt en
gevraagd wordt.
Het heeft dus niet zozeer te maken met kennisoverdracht en intellectuele ontwikkeling;
iemand met een geheel andere opleiding, andere dan theologische boeken, kan toch
een pastorale gave ontwikkelen.

Waarmee heeft het ‘streven naar’ dan wel te maken?
Het is volgens mij te vergelijken met karakterontwikkeling, die
voor een groot deel een gegeven is, maar
voor een ander deel beïnvloedbaar.
Zo is het ook gesteld met de karakterontwikkeling van de ‘nieuwe mens’.
Het kan een karakter worden waarin gaven van de H. Geest functioneren,
maar dat gebeurt niet noodzakelijkerwijs.
Hier speelt het ‘streven naar’ een rol.
Het Griekse woord voor ‘streven naar’ betekent letterlijk ‘ijverig zijn, beijveren’.
Het spreekt over een ernstig en intens verlangen.
Hetzelfde woord komt ook voor in Gal.4:18,
“Het is mooi als men altijd ijvert voor een goede zaak,
maar dan ook altijd, en niet alleen als ik bij u ben”.
Zo leren we een belangrijke les, die ook bij de gaven heel belangrijk is.
Wanneer je niet blijvend naar een gave streeft, maar
alleen af en toe, is er geen sprake van ‘ijveren’, maar
van interesse, nieuwsgierigheid of zelfs sensatie!

Heel praktisch gesproken kunnen we bij ‘beijveren’ denken aan het bidden om een gave en aan het bestuderen van de bijbel met betrekking tot de gave waarnaar je verlangt.
Maar het is ook belangrijk te praten, bidden en
op te trekken met gelovige vrienden in
wie je de gave ziet functioneren.
Denk aan de profetenscholen in het eerste verbond.
En verder geeft Paulus in 1Kor.14:12 het belangrijke advies om
in het bezig zijn met gaven uit te munten tot stichting van de gemeente.

Een gave zijn is belangrijker
Het altaar met daarboven het Groot en Heilig KruisEen geestesgave ontvangen is het voorbereidende werk.
Het belangrijkste is niet een gave te hebben,
maar om ‘een gave te zijn‘.
Heeft de gemeenschap in jou iemand gekregen die
tot haar opbouw en haar vervolmaking is.
Dat dit het doel is, blijkt al uit het prioriteitenlijstje van Paulus:
de eerste gaven zijn de mensen.                                                                                                            Zij hebben niet alleen een gave, ze zijn zelf een gave.
Dit lezen we ook in,
Hij heeft zowel apostelen als profeten gegeven,
zowel evangelisten als herders en leraars“.
Eph.4: 11
Deze gaven die God de mensen ter beschikking stelt,
zijn zelf ook mensen teneinde
Zijn gemeente een dienst te bewijzen.
Paulus zegt duidelijk dat iedere gelovige gaven heeft:
Dit alles is het werk van één en dezelfde Geest, Die
aan ieder zijn gaven uitdeelt zoals Hij het wil“.
1Cor.12: 11

De vraag is dus niet zozeer of wij gaven hebben, maar
meer of wij ook toegewijd zijn om ‘een gave te zijn‘ voor anderen en
dat is dienstbaar en beschikbaar zijn wanneer dat nodig is.
En dat geldt voor de bisschop, de priester, de diaken, maar
ook voor ieder ander wanneer dat nodig is.
Wij zijn uit God; wie God kent, hoort naar ons;
wie uit God niet is, hoort naar ons niet.
Hieraan onderkennen wij de Geest van de Waarheid en
de geest der dwaling
“.
1John.4: 6

Een gave vraagt om een offer
Van het zijn van een Genadegave komen we op
de relatie tussen Gaven van de Geest en toewijding.
Hierover spreekt Paulus:
Wij hebben nu gaven, onderscheiden naar de Genade, Die ons gegeven is:
profetie, naar gelang van ons Geloof; wie dient, in het Dienen;
wie onderwijst, in het Onderwijzen; wie vermaant, in het Vermanen;
wie mededeelt, in Eenvoud; wie leiding geeft in IJver;
wie barmhartigheid bewijst, in Blijmoedigheid

Rom.12: 6-8
Paulus bespreekt hier de gaven onder het thema van het ‘Ware offer‘:
Ik vermaan u dan, broeders,
met beroep op de barmhartigheden Gods, dat gij uw lichamen stelt tot
een levend, heilig en een aan God welgevallig offer:
dit is uw redelijke eredienst
“.
Rom.12: 1
Ook hier hanteert Paulus geen onderscheid tussen natuurlijk en bovennatuurlijk.
Ook hier gaat het niet om de gaven op zich.
De lijst bevat slechts voorbeelden, hij is niet geordend naar prioriteiten en is ook niet volledig.
En er wordt verondersteld dat ‘iedere gelovige‘ gaven heeft.
Waar het hem om gaat is dit:
hoe gaat iemand met zijn/haar gaven om?
Is iemands leven een heilig en God welgevallig offer?

Paulus maakt ook hier geen onderscheid tussen ‘gewone’ en ‘bijzondere’ gaven.
Hij noemt enerzijds meer alledaagse gaven zoals dienstbetoon, onderwijs,
bemoediging, leiding geven, hulpverlening en ziekenzorg.
Hij spoort de gelovigen aan deze op een goede manier in praktijk te brengen.
Anderzijds noemt hij de meer bijzondere gave van profetie en zegt hierover:
“gebruik die in overeenstemming met het Geloof”,
dat wil zeggen naar de mate van het Geloof, dat
God een ieder in het bijzonder toebedeelt [Rom.12: 3].
Ook hier is de spits dus hoe iemand met deze gave om gaat.
Voor alle meer bijzondere gaven is het van belang dat
we handelen naar de mate van onze Geloofsovertuiging.
Geloof staat dan tegenover twijfel.
Paulus zegt hierover:
Maar wie twijfelt, wanneer hij eet, is veroordeeld, omdat
hij het niet uit Geloof doet.
En al wat niet uit geloof is, is zonde
“.
Rom.14: 23
We mogen niet denken, baat het niet dan schaadt het niet.
Twijfel schaadt!
Niet ‘je eigen weg gaan in geloof’ als je dat Geloof niet bezit.
Dat is bijzonder schadelijk.
Maar ben je er eenmaal zelf van overtuigd dat de Heer je iets laat zien,
spreek dan vrijmoedig en laat je niet de mond snoeren.
Jij bent het de Heer en de gemeente verplicht, te zeggen wat je op je hart meedraagt.
Het is ook schadelijk als je uit schaamte zwijgt,
laat de gemeente maar reageren,
de tijd zal het leren.

Brede opvatting van charismata
De opvatting van Paulus over Gaven van de H. Geest is dus heel breed.
Hij verstaat hieronder niet alleen de bijzondere uitingen, maar
ook de meer gewone menselijke kwaliteiten en talenten.
Bovendien zegt hij over zijn ongehuwde staat:
Ik zou wel willen, dat alle mensen waren, zoals ikzelf.
Doch iedereen heeft van God zijn bijzondere gave, de een deze, de ander die.
Maar tot de ongehuwden en de weduwen zeg ik:
Het is goed voor hen, indien zij blijven, zoals ik
“.
1Cor.7: 7,8
Dus ook een maatschappelijke positie als celibatair
ziet hij als een charisma, een Genade van de H. Geest.
In deze context dienen we bij de verwijzing naar de Gave van een ander niet denken aan
het op een liefdevolle en gepaste wijze omgaan met zijn of haar levensgezel:
De man kome jegens de vrouw zijn (echtelijke) verplichtingen na en
evenzo de vrouw jegens haar man.
De vrouw heeft niet zelf over haar lichaam te beschikken, doch haar man en
eveneens heeft de man niet zelf over zijn lichaam te beschikken, doch zijn vrouw.
Onthoudt dat elkander niet, tenzij met onderling goedvinden (en) voor een bepaalde tijd, om
u te wijden aan het gebed, maar om daarna weer samen te komen, opdat
niet de satan u zal verzoeken wegens uw gemis aan zelfbeheersing
“.
1Cor.7:3-5
Alles wat een christen uit Genade is of mag doen voor de Heer,
ziet Paulus als een Gave van de H. Geest [charisma],
een uit genade van God ontvangen voorrecht
om Hem te dienen.

Tot nut voor zowel gelovigen als ongelovigen

We hebben eerder al opgemerkt dat Paulus zegt dat
de gaven tot nut van de gemeente dienen te zijn.
Moeten we dit zo verstaan dat Paulus
het nut van de charismata beperkt tot de gemeenschap van gelovigen?
Hij toch algemener in:
Maar wie profeteert,
spreekt voor de mensen
stichtend, vermanend en bemoedigend
“.
1Cor.14: 3
En in vers 24-25 spreekt hij zelfs ronduit over
het nut van de gave van profetie voor ongelovigen:
Maar als allen profeteren en er komt een ongelovige of toehoorder binnen, dan
wordt hij door allen weerlegd, wordt hij door allen doorgrond,
Het verborgene van zijn hart komt aan het licht en
hij zal zich ter aarde werpen, God aanbidden en belijden, dat
God inderdaad in uw midden is“,
De ons gegeven gaven van de H. Geest zijn van
groot belang voor de verspreiding van het Evangelie.
Aangezien de context in de brieven die van de christelijke gemeenschap is,
is het niet vreemd dat we dit aspect daar minder, maar
in het boek Handelingen veel meer tegenkomen.

In Handelingen lezen we regelmatig over ‘tekenen’ en ‘wonderen’;
we zijn ze de afgelopen weken in de lezingen tegengekomen
[Hand.2: 43; 5: 12; 6: 8; 8: 6, 13; 14: 3; 15: 12].
De genezingen en andere charismata dienen als
legitimatie van de prediker en zijn boodschap.
Wonderen en tekenen ondersteunen en bevestigen
de Blijde Boodschap van de apostelen.
Lucas schrijft over Paulus en Barnabas dat
Zij verkeerden daar dan geruime tijd, vrijmoedig sprekende in
vertrouwen op de Heer, Die getuigenis gaf aan het woord van Zijn Genade en
tekenen en wonderen door hun handen deed geschieden
“.
Hand.14: 3
In dezelfde lijn spreekt ook Marcus over genezingen:
Doch zij gingen heen en predikten overal, terwijl de Here medewerkte en het woord bevestigde door de tekenen, die erop volgden’ (Mar.16:20).

We zien in het boek Handelingen dat door het zien van genezingen en wonderen mensen tot geloof komen.
Dit gebeurt bijvoorbeeld bij de genezing van Eneas [Hand.9: 32-35] en
de opwekking uit de dood van Dorcas [Hand.9: 37-43].
Zo zien we dat de charismata enerzijds
gezien worden als manifestaties van de Geest [1Cor.12: 4-11] en
anderzijds als legitimatie van de prediker en zijn boodschap [2Cor.12: 2].

Orthodoxie & Pinksteren, de geboorte van de Kerk

Pinksteren1> Hoe kun je ondanks het feit dat je maar tot
een kleine groep christenen behoort
toch het Woord verkondigen?

Ik had onlangs een ontmoeting met een afgestudeerde
aan de Hoge School Management
en sprak met hem over zijn visie over
hoe je een kleine kerkgemeenschap uitbouwt.
Hij deelde de droom van een kerk vol met kleine groepen waarin, onder andere,
iedereen zijn verloren geraakte vrienden, buren en werk laat samenvallen met
de verkondiging van de Blijde Boodschap.
Zijn opwinding over deze droom sprak me zo aan
dat ik enthousiast werd in de stappen die we zouden kunnen ondernemen om
onze kleine groep christenen effectief te laten functioneren.

Voor ik hier aan begin dien ik eerst de vier beweegreden nader te omschrijven:
1.].En toen zij [Zijn volgelingen] Hem zagen, liepen zij met Hem weg,
maar sommigen twijfelden.
En Jezus kwam naderbij en sprak tot hen, zeggende:
‘Mij is gegeven alle macht in de hemel en op de aarde.
Gaat dan heen en maakt al de volken tot mijn discipelen en
doopt hen in de Naam van des Vader en van de Zoon en van de Heiligen Geest en
leert hen onderhouden al wat Ik u bevolen heb.
En zie, Ik ben met u al de dagen tot aan de voleinding der wereld
“.
Matth.28: 18-20
Jezus gebiedt dus ieder van ons [christenen] om te gaan
[ons tot anderen te wenden, op hen af te stappen] en
hen tot volgeling te maken
[van hen te houden en de Blijde Boodschap met hen delen].
2.]. Omdat het je omgeving vooruithelpt, voedt
– hen verbindt met datgene wat zij niet kennen,
hun zielen raakt door God.
Jezus zei dit nadat hij met een vrouw [een mogelijke volgeling]
de Blijde Boodschap had gedeeld bij de bron; Hij deelde met haar Datgene
Wat Hij van Zijn [en Onze] Vader diende te delen.
De Samaritaanse vrouw liet haar kruik staan en
ging naar de stad en zei tot de mensen:
Komt mee en ziet een mens, die gezegd heeft alles wat ik gedaan heb:
zou deze niet de Christus zijn?
Zij gingen de stad uit en kwamen tot Hem.
Intussen vroegen zijn discipelen Hem, zeggende: Rabbi, eet.
Hij zei echter tot hen: Ik heb een spijs te eten, waarvan gij niet weet.
De discipelen dan zeiden tot elkander:
Iemand heeft Hem toch niet te eten gebracht?
Jezus zei tot hen: Mijn spijs
[voedsel] is de wil te doen van Degene, Die
Mij gezonden heeft en Zijn werk te volbrengen
“.
John.4: 28-34
3.]. Omdat verloren mensen nu eenmaal redding nodig hebben:
Ik [Paulus] spreek Waarheid in Christus, ik lieg niet, want
mijn geweten betuigt mij dit mede door de Heilige Geest:
Ik heb een grote smart en een voortdurend hartzeer.
Want zelf zou ik wel wensen van Christus verbannen te zijn ten
behoeve van mijn broeders, mijn verwanten naar het vlees …

Rom.9: 1-3
Paulus, de geroepen Apostel, had constant verdriet omdat verloren mensen in zijn omgeving
werden verdoemd waren en afgesloten van de Blijde Boodschap, het Woord, Christus.
4.]. Omdat dit God verheerlijkt . . . . . ook wij zijn:
Dienstknecht [geworden] van Christus Jezus, een geroepen apostel,
afgezonderd tot verkondiging van de Blijde Goddelijke Boodschap, die
Hij tevoren door Zijn Profeten beloofd had in de heilige Schriften –
aangaande zijn Zoon, gesproten uit het geslacht van David naar het vlees,
naar de Geest van Heiligheid door Zijn Opstanding uit de doden
verklaard Gods Zoon te zijn in kracht, Jezus Christus, onze Heer door
Wie wij Genade en het apostelschap
[mede-] ontvangen hebben om
gehoorzaamheid van het Geloofs te bewerken voor
Zijn Naam onder al de heidenen, tot welke ook gij behoort,
geroepenen van Jezus Christus
“.
Rom.1: 1-5
Op die wijze brengen we verloren mensen tot gehoorzaamheid van het geloof en
verheerlijken we Gods naam.

Maar het probleem is echter dat de meest gelovigen het wel geloven,
– misschien regelmatig hun kerkgemeenschap bezoeken,
– misschien hun portemonnee trekken ten behoeve van de Kerkbijdrage
– en that’s all –
zij zijn in het geheel niet actief betrokken,
laat staan bij het maken van volgelingen.

Gij echter hebt een zalving van de Heilige en gij weet dat allen> Wat kan een geestelijk leider [bisschop, priester]                               van een kleine groep dan ondernemen om
Gods Gemeenschap in deze te doen groeien?
1.]. Laat ieder afzonderlijk lid van de gemeenschap
bidden om de begenadigde werking van de H. Geest.
Wanneer we in gehoorzaamheid ‘Christus’ verheerlijken,
dient Hij eerst geboren te worden in onze harten, door                                                                  bemiddeling van de H. Geest.
Dus vraag allereerst indringend aan elk lid van je gemeenschap om gebed.
2.]. Vraag Onze [gezamenlijke] Vader hoe Hij wil dat u stappen onderneemt in
het maken van volgelingen en maak stapje voor stapje de stappen die Hij je aangeeft.
3.]. Vraag de gehele geloofsgemeenschap samen met je te bidden voor jouw inzet en
samen te delen wat God met ons doet.
Dit betekent voor iedere voorganger, ook de bisschop, intensief overleg heeft over
het hoe en waarom van datgene wat er in de gemeenschap te gebeuren staat.
Het ‘dienaar‘ zijn is een gezamenlijk optrekken,
d.w.z. weten wat de beweegredenen van mensen zijn,
niet óver de mensen leiding geven maar sámen met de mensen.
Omdat dit soort stappen een invasie inhouden van
het koninkrijk van de tegenstrever [de satan],
is Gods krachtige hulp hoogstnoodzakelijk.
Vraag derhalve de gemeenschap, het Bisdom en de Parochie voor u te bidden en
deel vervolgens met hen, iedere gemeenschap afzonderlijk, hoe
God de vragen beantwoordt; God kan daarbij uw voorbeeld en ervaringen
gebruiken om hun hart te roeren.
4.]. God zal Zijn [ant]Woord gebruiken om het gemeenschapsleven in
het leven van de groepsleden te implementeren en te effectueren.
5.]. Organiseer samen gespreksgroepen –
werk samen aan het schrijven van en deel dit in 90 seconden getuigenissen met elkaar,
leer aan de hand van een eenvoudige presentatie de Blijde Boodschap lezen en begrijpen,
maak er een rollenspel van.
Wijdt hier op z’n minst iedere week ruimte voor in en
doe dit af en toe eens bij een wisselend iemand thuis,
weet wel er is niets zo bevrijdend
als samen een maaltijd gebruiken.
Doe vergaderingen om en om bij bestuursleden thuis.
Deze aanpak zal het vermogen van de groep versterken en
aan te tonen hoe belangrijk het is dat
we samen de Blijde Boodschap delen.
6.]. roep alle leden op om te bidden en God te vragen
welke stappen zij zelf dienen te nemen om
daadwerkelijk een christelijke gemeenschap te vormen.
Omdat Jezus ieder van ons gebiedt om uit te trekkenn en discipelen te maken,
heeft Hij een unieke plan met ieder van ons om dit te doen.
Er bestaat geen enkele competitie, ieder brengt zijn kwaliteiten in en
alles wat een ander doet is, mits in overleg, goed.
Als we dan met elkaar bidden en Zijn Goddelijke Visie zoeken,
zal Hij ons de specifieke mensen aanreiken, die de Blijde Boodschap uitdragen en
ons de concrete stappen aanwijzen die wij, hoe zwaar ook, op ons dienen te nemen.
7.]. Laat elk van ons één zijn en onverdeeld de stappen nemen die God ons geeft en
laten we voor elkaar in de groep om een goed resultaat bidden.
Laat elke persoon deelgenoot zijn wat er tijdens de week ervaren wordt
toen zij God vroegen welke stappen zij dienden te nemen.
Misschien dat iemand zal beginnen regelmatig te bidden voor de ongelovigen;
een ander zou een buurman uitnodigen voor het diner.
Maak van elke stap een feest, of die nu klein of groot is en
blijf onafgebroken voor elkaar bidden.
8.]. Wees mededeelzaam over welke stappen genomen en vieren een overwinning
als gehele groep.
Elke week vindt er een uitwisseling plaats over welke stappen er de afgelopen week genomen zijn
en welke nieuwe stappen God aanbiedt om verder te komen – en
blijf bidden voor elkaar.
9.]. Plan activiteiten waarbij de gemeenschap anderen, misschien ongelovige vrienden, of
afgehaakte gelovigen kunnen uitnodigen.
Een thuisgroep kan Kerst-, Paas- en Pinksterbijeenkomsten opzetten,
maar ook voor de jongeren sport-, picknick-, barbecue-, muziek- en leesbijeenkomsten
worden opgezet, waarbij tevens ongelovige vrienden. buren, en collega’s kunnen worden uitgenodigd.
Wanneer we vurig om een dergelijke invulling bidden,
zal God een dergelijke aanpak zeker ondersteunen,
ziet onze omgeving het mooie van de christelijke omgang met elkaar
en de liefde voor de omgeving en  zullen significante gesprekken plaatsvinden.
10.]. En wat is het Resultaat?
Wanneer we samen ergens om bidden;
elkaar, jong en oud, hoog en laag, geletterd en ongeletterd ondersteunen en
God genadig meewerkt,
zul je mensen tegenkomen die concrete stappen ondernemen
om de verloren gewaande Blijde Boodschap van het Evangelie vlot te trekken en
zie verloren gewaande mensen weer tot het Geloof komen en toegevoegd worden
aan onze kleine maar gelovige christelijke gemeenschap
Christ-is-risen– alleen al om hun bestwil geeft dit je
vreugde en de heerlijkheid van Christus.
Ik denk dat Christus graag eens iets
zou vernemen van de mensen om jou heen
hoe ze een dergelijk initiatief zouden vinden.
Vroeg of laat zal Hij dit je door de H. Geest
persoonlijk laten weten hoe Hij dit heeft ervaren.

“Een wereld zonder Christus’ Kerk is als een lichaam – zonder ziel -;
Je dient te kunnen Dansen alsof er niemand [dan God] kijkt;
Je dient Lief te kunnen hebben alsof je nooit gekwetst zal kunnen worden;
Je dient te kunnen Zingen alsof er niemand [dan God] zal kunnen luisteren en
Je dient te kunnen Leven alsof de Hemel op aarde reeds bestaat” ;
Succes
.

7e Zondag na Pasen – de vaders van de eerste twee Oecumenische Concilies

Christ Pantocrator, [detail] Chilandar, Athos [Gr.]Dit sprak Jezus en Hij hief Zijn ogen ten hemel en zei:
Vader het uur is gekomen; verheerlijk Uw Zoon, opdat Uw Zoon U verheerlijke,
gelijk Gij Hem macht hebt gegeven over alle vlees, om
aan al wat Gij Hem gegeven hebt, eeuwig leven te schenken.
Dit nu is het eeuwige leven, dat zij U kennen,
de Enige waarachtige God, en Jezus Christus,
Die Gij gezonden hebt.
Ik heb U verheerlijkt op de aarde door het werk te voleindigen, dat
Gij Mij te doen gegeven hebt.
En nu, verheerlijk Gij Mij, Vader, bij Uzelf met de heerlijkheid, die
Ik bij U had, eer de wereld was.
Ik heb Uw naam geopenbaard aan de mensen, die
Gij Mij uit de wereld gegeven hebt.
Zij behoorden U toe en Gij hebt hen Mij gegeven en
zij hebben Uw Woord bewaard.
Nu weten zij, dat al wat Gij Mij gegeven hebt, van U komt,
want de woorden, die Gij Mij gegeven hebt, heb Ik hun gegeven en
zij hebben ze aangenomen en in waarheid erkend, dat
Ik van U ben uitgegaan, en zij hebben geloofd, dat
Gij Mij gezonden hebt.
Ik bid voor hen; niet voor de wereld bid Ik U, maar
voor hen, die Gij Mij gegeven hebt, want zij zijn van U, en
al het Mijne is het Uwe en het Uwe is het Mijne, en
Ik ben in hen verheerlijkt.
En Ik ben niet meer in de wereld, maar
zij zijn in de wereld en
Ik kom tot U. Heilige Vader,
bewaar hen in Uw Naam, Welke Gij Mij gegeven hebt, dat
zij één zijn zoals Wij.
Zolang Ik bij hen was, bewaarde Ik hen in Uw Naam, Welke
Gij Mij gegeven hebt, en
Ik heb over hen gewaakt en niemand uit hen is verloren gegaan, dan
de zoon van het verderf, opdat de Schrift vervuld werd.
Maar nu kom Ik tot U en Ik spreek dit in de wereld, opdat
zij ten volle Mijn Blijdschap in zichzelf mogen hebben“.
John.17: 1-13

Ik kom tot U en Ik spreek ‘dit’ in de wereld, opdat
zij ten volle Mijn Blijdschap in zichzelf mogen hebben

Metropoliet Athenagoras van het orthodoxe aartsbisdom van België en exarch van Nederland en Luxemburg - Visit to Constantinople (June 22, 2013)Wanneer de Kerk van Christus vandaag de Heilige Vaders van het
Eerste twee Oecumenische Concilie gedenkt
– die door de Heilige Geest geïnspireerd in staat waren om ons de waarheid over God in de formulering van de geloofsbelijdenis uit te leggen en door te geven –  wordt tijdens de Goddelijke Liturgie een passage uit het Heilig Evangelie van de Apostel en Evangelist Johannes gelezen welke wel wordt aangeduid als het Hoogpriesterlijk Gebed van Christus.

De Heer bidt voor Zijn volk
De Heer staat als voor het Heilige Altaar en bidt voor de gewone gelovigen van deze wereld.
Voordat Hij de weg van het Lijden en het Groot en Heilig Kruis gaat, om vrijwillig de vreselijke kwelling en schaamte te ondergaan, bidt onze Heer voor degenen die als wees na zijn vertrek zullen achterblijven. Hij bidt voor hen die Hem bij het eerste teken van gevaar zullen verraden.
De Heer bidt voor Zijn volk, omdat Hij van hen houdt.

Dit is iets waarmee we vertrouwd zijn.
Wanneer een moeder stervende is, wanneer de vader van kleine en niet-begrijpende kinderen op de drempel van de dood staat, zijn hun harten vervuld van angst over het lot van degenen die achterblijven, hun oogappels die binnenkort wees zullen worden.
Dit komt niet al te vaak voor.
Vaders en moeders verlaten deze wereld meestal nadat hun kinderen zijn opgegroeid en ​​op eigen benen staan, dus geen behoefte hebben aan ondersteuning van hun bejaarde ouders.
Maar hoe wordt een moederhart door verdriet overweldigd bij het zien dat
niets haar geliefde kind kan helpen dan gebed alleen!
Sommigen zullen misschien zeggen dat dit te wijten is aan een gebrek aan Geloof.
Waarom zouden moeders angstig zijn vanwege hun kinderen wanneer God hen behoed, bij hen is?
Maar laten we eens luisteren naar de liefdevolle, bevreesde woorden van Christus
die Hij uitsprak toen Hij voor Zijn discipelen bad, en dus voor ons:
Ik bid voor hen: Ik bid niet voor de wereld, maar voor degenen, die Gij Mij gegeven hebt . . . . .
En nu ben ik niet meer in de wereld, maar deze zijn in de wereld . . . . .
Heilige Vader, bewaar ze in Uw naam, welke Gij Mij gegeven hebt
“.

Hij Die dit gebed aanbiedt – zo vol van medeleven en sympathie, angst en hoop – is
Degene, Die
tot Zijn discipelen zei: “Ik ben het Licht van de wereld“.
John.8: 12
Natuurlijk bidt de Heer niet alleen voor Zijn elf Apostelen.
Hij is God; tijd bestaat niet voor Hem.
Voor hem is er geen “gisteren” of “morgen”;
voor hem is er maar één keer: “Hier en nu“.
Daarom bidt onze Heer in Zijn Hogepriesterlijke Gebed voor zowel de apostelen, hun opvolgers,
de bisschoppen en de priesters van Zijn Kerk, Zijn Lichaam.
Ook voor hen die zich drie eeuwen later zouden verzamelen nabij Nicea
om met elkaar te spreken, te zingen en ons de Geloofsbelijdenis te verkondigen
– het zinnebeeld van ons geloof.
Hij bidt voor hen, dat deze formulering zou worden aanvaard en
door de gehele kerk als fundament wordt afgekondigd:
Want ik hen de woorden, die Gij Mij gegeven hebt en
zij hebben ze ontvangen en
zij hebben zeker geweten dat Ik uit U voortkwam
“.

Onze Heiland ziet alles tijdens dit gebed:
Hij ziet onze verlorenheid in onze eigen passies,
verbitterd door grieven en eenzaamheid,
datgene wat wij inhouden en
ons beven van angst voor wat er komen gaat;
Hij ziet ons zoals wij er vandaag de dag voorstaan,
met de vraag tot onze gemeenschappelijke Vader, dat
Hij ons zal behouden in Zijn Naam.
Hij bidt voor ons, omdat
Hij weet hoe moeilijk het voor ons zal zijn om ons geloof vast te houden,
hoe moeilijk het voor ons zal zijn om ons kinderlijke vertrouwen
te midden van de verlokkingen en verleidingen van deze wereld
vast te houden en te behouden.

God is voor ons! God is met ons! God is onder ons!
God zal Zich niet van ons afwenden wanneer we de weg van de Gekruisigde gaan,
Hij zal ons niet afvallen wanneer we door onze zonden opnieuw wegvallen en
opnieuw het Kruis opnemen.
Hij blijft om ons tot Hem te blijven roepen tot het eeuwige leven:
tot de vreugde die alleen door Hem en in Hem verkregen kan worden;
want ons geluk is alleen mogelijk mèt Hem.
We beschouwen Hem maar al te vaak als een strenge rechter in plaats van
de enige Rechtvaardige, Die ​​Zich eerlijk, maar oprecht uitspreekt over ons doen en laten.
Maar in Zijn Hogepriesterlijk Gebed tot God de Vader, pleit de Heer voor ons.

Hij vraagt niet gewoon om ons behoud; Hij vraagt ​​noch om rust,
noch om de waarheid, noch om gerechtigheid voor de mensheid;
maar – alleen naar Zijn [naar dit] Woord te luisteren!
– – -> Hij zegt tot Zijn en Onze Vader:
Maar nu kom Ik tot U en
Ik spreek dit in de wereld, opdat
zij ten volle Mijn Blijdschap
in zichzelf mogen hebben
“.

Als we alleen dit niet zouden vergeten.
Als we alleen dit maar niet zouden vergeten,
al is het maar één keer,
onze Heiland Dit Woord horen zeggen over de Perfecte Vreugde
niet alleen met onze oren
– die kunnen echt niet meer worden verrast door woorden of
verbaasd staan vanwege preken en toespraken – maar
met ons gehele hart en met de diepste diepten van onze ziel.
Misschien zou op die momenten de onnoemelijke Vreugde en Waarheid
kunnen terugkeren in ons leven, wanneer die warmte tot de aarde terugkeert
die vermoeid, belast en beladen is door de kou.

Toen hoorden de twaalf discipelen [opnieuw] het Woord dat klonk
toen Hij Zijn bevelen aan hen ten einde had gebracht . . . . .
Ik dank U, Vader, Heer van de Hemel en de aarde, dat
Gij deze dingen voor wijzen en verstandigen verborgen, doch
aan kinderkens geopenbaard hebt.
Ja, Vader, want zo is het een welbehagen geweest voor U.
Alle dingen zijn Mij overgegeven door mijn Vader en
niemand kent de Zoon dan de Vader, en
niemand kent de Vader dan de Zoon en
wie de Zoon het wil openbaren.
Komt tot Mij, allen, die vermoeid en belast zijt, en
Ik zal u rust geven;
neemt mijn juk op u en leert van Mij, want
Ik ben zachtmoedig en nederig van hart, en
gij zult rust vinden voor uw zielen;
want mijn juk is zacht en mijn last is licht
“.
Matth.11:1, 25-30