Psalmen op basis van Waarheid samengesteld – Psalm [30 [31], Houvast

για την περίοδο της νηστείαςVolgende week begint al weer
een nieuwe periode in het Kerkelijk jaar,
de periode van de VOORVASTEN
[για την περίοδο της νηστείας].
Allerlei gedachten en verwachtingen
gaan onophoudelijk door ons heen.
Hoe zal het ons persoonlijk
vergaan in het leven?
Wat staat ons te wachten in het geheel van het wereldgebeuren;
en in het kerkelijk bestaan?
Een mens kan zich klein en kwetsbaar voelen;
we kunnen immers de toekomst niet overzien.
En toch is er voor levend Geloof
een vaste zekerheid, een
die David belijdt in
Psalm 30 [31]:

  • Op U Heer, vertrouw ikOp U, Heer vertrouw ik,
    laat mij niet beschaamd worden in eeuwigheid.
    Red mij en bevrijd mij in
    Uw rechtvaardigheid;

    neig Uw oor tot mij, haast
    U mij te bevrijden.

    Wees voor mij een beschermende God,
    een toevluchtsoord om mij te redden.
    Want Gij zijt mijn sterkte en mijn toevlucht; om Uw Naam zult Gij
    mij geleiden en voeden.

    Gij bevrijdt mij uit de strik,
    die zij heimelijk hadden gespannen.
    Heer, Gij zijt mijn beschermer:
    In Uw handen beveel ik mijn geest.
    Gij hebt mij verlost, Heer God der Waarheid;
    Gij haat allen die aan ijdelheid hechten.
    Op de Heer stel ik mijn vertrouwen;
    ik juich en verheug mij over Uw Barmhartigheid.
    Want Gij ziet neer op mijn vernedering,
    Gij verlost mijn ziel uit de verdrukking.
    Gij hebt mij niet opgesloten in de hand van mijn vijand,
    mijn voeten hebt Gij in vrije ruimte gesteld“.
    Psalm 30[31]: 1-9

προσκυνητήςHet is een krachtige belijdenis die houvast biedt, troost in leven en in sterven
[zoals de vaders van de Kerk het noemen].
David gaat verder en duidt op de wisselingen en de veranderingen die
zich in ons leven kunnen voordoen.
In Gods hand ligt
mijn levensbegin en mijn levenseinde;
maar ook alles wat daar tussen ligt.
– De tijd dat ik jong ben en mijn weg nog vinden moet.
– De tijd dat ik midden in het leven sta en veel verantwoordelijkheid draag.
– De tijd dat ik oud geworden ben en mijn krachten voel afnemen.
– Tijden van voorspoed en vreugde, maar ook tijden van ziekte en zorg.
– Alle mogelijke gebeurtenissen die zich in ons leven kunnen voordoen.
Als David deze belijdenis uitspreekt, kent hij zelf de nodige strijd.

  • Heer, wees mij genadigHeer, wees mij genadig,
    want ik wordt gekweld;
    mijn oog is ontsteld door verdriet,
    mijn ziel en mijn hart zijn ziek.
    Want in smart gaat mijn leven voorbij,
    mijn jaren vergaan in zuchten.
    Mijn kracht is door ellende in zwakheid veranderd,
    mijn beenderen zijn ontsteld.
    Niet slechts al mijn vijanden versmaden mij, maar mijn buren nog meer:
    ik ben een schrik voor mijn bekenden.
    Die mij zien vluchten van mij weg,
    als een dode ben ik uitgewist uit hun hart.
    Ik ben een gebroken vat,
    ik hoor hoe velen kwaad tegen mij beramen.
    Toen zij tegen mij bijeenkwamen,
    besloten zij mij het leven te ontnemen
    “.
    Psalm 30[31]: 10 -14
    Dit zijn toch echt geen woorden van een mens, die
    vanuit een comfortabele positie op God vertrouwt.
    Je leest van vijanden en vervolgers, van angst en zwakte,
    van schuldbesef en geestelijke verlatenheid.
    Je komt hier een zwaar aangeslagen mens tegen.
    Zijn belijdenis klinkt te midden van veel verwarring en nood.
    Mijn vertrouwen is op U, Heer• “Maar ik vertrouw op U, o Heer en
    zeg: Gij zijt mijn God, in
    Uw handen ligt mijn lot.
    Bevrijd mij uit de hand van mijn vijand,
    van hen die mij achtervolgen.
    Doe Uw aanschijn lichten over Uw dienaar, red mij in Uw Barmhartigheid
    “.
    Psalm 30[31]: 15-17
    David heeft in de loop van zijn leven leren schuilen bij de Heer; Hij stelt in de tekst zijn vertrouwen op Gods hand.
    Een hand waar David
    Gods hart achter weet.
    En daarom is het een Vaderhand
    die nooit loslaat.
    Een genadige hand in Christus. Een sterke hand die vasthoudt door de diepten heen.
    Alleen omdat die hand Christus eenmaal heeft losgelaten op Golgotha.
    In díe hand zijn mijn tijden, aldus David.
    Nee, dat wil niet zeggen dat ik die hand altijd voel en beleef.
    Het kan zo donker zijn. Je zult maar een onbegrepen weg moeten gaan.
    Door het dal van de schaduw van de dood bijvoorbeeld.
    • “Heer, laat mij niet beschaamd staan omdat ik U heb aangeroepen,
    maar laat de goddelozen te schande worden en
    afdalen in de Hades. Doe de bedrieglijke lippen verstommen,
    die kwaad spreken tegen de gerechte met trots en hoon.
    Heer, hoe groot is de overvloed van Uw GoedheidHeer, hoe groot is de overvloed van Uw Goedheid, die Gij verborgen hebt voor wie U vrezen.
    Die Gij bewijst aan wie op U vertrouwen, voor het oog van
    de zonen der mensen. Gij verbergt hen in het verborgene van Uw aangezicht voor het oproer
    der mensen. Gij beschut hen in een tent
    voor de tegenspraak van hun tong.
    Gezegend zijt de Heer,
    want wonderbaar was Zijn Barmhartigheid in de versterkte stad
    “.
    Psalm 30[31]: 18-22
    Toch kon ook David het zicht op God ook kwijt zijn.
    Toch mag het levende geloof belijden: mijn tijden – in Uw hand.
    Door alle strijd en aanvechting heen is het waar, omdat Gód het waarmáákt.
    Zo behoort onze belijdenis te weerklinken.
    Hoe je zover komt? Dat is een kwestie van overgave.
    In vers 6 heeft David immers beleden:
    • “in Uw handen beveel ik mijn geest [= leven]”.
    Daar hebt je het.
    Ten diepste is dit een geschenk van de Heilige Geest.
    Het is God, de Heilige Geest, Die doet belijden.
    Deze is het, Die mij – ondanks alle verdrukking – tot
    de overgave en het vertrouwen doet komen.
    Gelukkig degene die met Davids belijdenis,
    ook de zijne heeft gevonden,
    daarmee wordt de drempel van de overgave bereikt.
    Dan kun je met vertrouwen, ja met Gódsvertrouwen
    de toekomst tegemoet zien.
    • “In mijn verbijstering had ik gezegd;
    ik ben verworpen vanuit Uw ogen.
    Maar daarom hebt Gij de stem van mijn smeking verhoord,
    toen ik tot U had geroepen

    Psalm 30[31]: 23
    Als slot roept David ons allen op om
    de Heer steeds opnieuw te blijven zoeken,
    want Hij verleent ons moed en kracht aan
    degene die hopend op Hem wacht.
    • “Bemint de Heer, al Zijn ingewijden,
    want de Heer zoekt Waarheid.
    Hij zal allen, die hoogmoedig handelen
    overvloedig vergelden.
    Wees [man en vrouw] als een man, sterk Uw hart,
    gij allen, die vertrouwt op de Heer
    “.
    Psalm 30[31]: 23-25
    vert. Archimandrite Adriaan,
    RO-Klooster Den Haag

In de zoektocht naar het houvast in je levenIn de zoektocht naar het houvast in je leven
kom je vroeg of laat Christus tegen,
de gekruisigde, de door God Verlatene.
Hij is niet het antwoord op je problemen, maar juist het probleem, dat al je antwoorden op losse schroeven
worden gezet.
Ik moet dan steeds weer denken aan de tophit, die nog altijd actueel is:
Vluchten kan niet meer” van Annie M.G. Schmidt en Harry Bannink.
Mp3:

Het is jammer dat veel kerken hetzelfde doen als de autofabrikant.
Ze presenteren Christus als een glimmend onderscheidingsteken,
Christus redt, Christus redt, alle mensen opgelet“,
het antwoord op al je problemen.
Als een Verlosser, die van boven af buiten jezelf alles oplost.
Natuurlijk is Jezus een redder buiten mijzelf, maar tegelijk is Hij
alomtegenwoordig in mij, bevindt Hij Zich in mijn heiligdom.
Waarom praten gelovigen dan altijd nog voornamelijk over Hem als de ander,
buiten ons, daar ergens boven ons, in de Hemel?
Angst, neem ik aan,
Christus dient ons christenen ook weer niet
te dicht op de huid te zitten, want wat kan ons dan wel niet
allemaal overkomen?
H. Maximos, de belijderZo is dan wie in Christus is een nieuwe schepping;
het oude is voorbijgegaan, zie, het nieuwe is gekomen.
En dit alles is uit God, die door Christus ons met Zich verzoend heeft en ons de bediening der verzoening gegeven heeft, welke immers hierin bestaat, dat God in Christus de wereld met Zichzelf verzoenende was, door hun hun overtredingen niet toe te rekenen, en dat Hij ons het woord der verzoening heeft toevertrouwd.
Wij zijn dus gezanten van Christus, alsof
God door onze mond u vermaande;
in Naam van Christus vragen wij u:
laat u met God verzoenen
“.                                                                                                                   2Cor.5: 17-20

35e Zondag na Pinksteren – Zaccheüszondag

Ο Απόστολος ΤιμόθεοςDit is een betrouwbaar woord en alle aanneming waard.
Ja, hierom getroosten wij ons moeite en grote inspanning, omdat wij onze hoop gevestigd hebben op de levende God, Die een Heiland is voor alle mensen, inhet bijzonder voor de gelovigen.  ==>   Beveel en leer dit.
Niemand schatte u gering om uw jeugdige leeftijd, maar
wees een voorbeeld voor de gelovigen ==> in woord,
in wandel, in liefde, in geloof en in reinheid.
In afwachting van mijn komst moet gij u toeleggen op
het voorlezen, het vermanen en het leren.
Veronachtzaam de gave in u niet, die
u krachtens een profetenwoord geschonken is onder
handoplegging van de gezamenlijke oudsten.
Behartig deze dingen, leef erin, opdat
aan allen blijke, dat gij vooruitgaat“.
1Tim.4: 9-15

Zand wat over de Mediterranean waaitHet regent arrogantie op de hoofden van
de mens van deze tijd; de aandacht voor de eenling wordt opzij geschoven.
De clown van het volksvermaak doet het verdriet vergeten; maar de eenzame sterft aan de tranen van de artiest.
Onvermogen wordt vertroebeld door
een spel coalitievormende partijen,
die elkaar de hand boven het hoofd houden                                                                                       en de onmenselijkheid van hun beslissingen                                                                                     aan de publieke gevoelens onttrekt.
Het zijn de tegennatuurlijke gevolgen van de tijd waarin wij leven,
welke de zelfgenoegzaamheid van de macht heeft gecamoufleerd, die
uiteindelijk de arrogantie en de angst die daaruit voortkomt doet sterven.

''Was nun kleiner man''2Was nun kleiner man“,
jij die uitkijkt naar de Glorie van de Waarheid op
het moment dat je ontslagen wordt het heel moeilijk
krijgt en niet meer weet wat je moet doen.
Het is erg moeilijk een nieuwe baan te bekomen, omdat
er veel werkloosheid heerst, vooral als je de fatale leeftijd bent gepasseerd.
Jaren lang heb je onbekommerd kunnen genieten van
het opgedrongen consumentengedrag; nu blijk je eerst
je woning te moeten verpanden om in
je levensonderhoud te voorzien.
Na lang zoeken vindt je een woning, die
veel goedkoper is dan de kamer bij familie.
Je zit financieel nog steeds erg krap,                                                                                                    de overheid geeft niet thuis.
In het warenhuis waar je werkt zijn ze niet meer  tevreden, omdat je te weinig
verkoopt t.o.v. je collega’s. Ze stellen daar een regel in, waarbij iedereen voor
een bepaald bedrag per maand dient te verkopen. Je haalt de verkoopquote niet meer en
wordt uiteindelijk ontslagen omdat je – door het aflatende openbaar vervoer –
opnieuw te laat op je werk komt; de aansluiting woning-werk past nu eenmaal precies.
''Was nun kleiner man''Het gaat slechter met je, omdat het gebrek aan vooruitzichten, je gevoel van eigenwaarde steeds verder doet slinken.
Ondanks alle moeilijkheden die je meemaakt, behoud je de goede bedoelingen,
want je partner fleurt je
met zijn/haar liefde weer op.
Er zijn geen onwaarschijnlijke elementen in dit levensverhaal te ontdekken;
je ziet het om je heen.
Maar het is de Liefde tussen personen [de naasten] tijdens een periode vol ellende, Die alles overwint.

PaulusAan dit boek welke tijdens de
middelbare school periode gelezen diende
te worden moet ik terugdenken wanneer
ik op deze Zaccheüszondag de Apostel Paulus,
zijn geestelijk kind – zijn kleine man – hoor toespreken:
Dit is een betrouwbaar woord en
alle aanneming waard.
Ja, hierom getroosten wij ons moeite en
grote inspanning, omdat wij
onze hoop gevestigd hebben op de
‘Levende God, Die een Heiland is voor alle mensen“.
Wij dienen
de Levende en Waarachtige God“.                                                                                                    1Thess.1: 9
De Levende God, Die de Hemelen, de aarde,
de zee en al wat erin is gemaakt heeft
“.
Hand.14: 15 en zal blijven doen.
Vanaf de tijd van de ‘Verlichting‘ en haar evolutietheorie
– de nieuwe vorm van de oude alchemistentheorie –
wordt de veronderstelde spontane generatie van werkelijk leven
in de tijd teruggeschoven en buiten het bereik van empirisch onderzoek gehouden.
Theologie is uit de mode, wetenschap, carrière en consumptie voeren
de boventoon en wanneer je theologie studeert is deze dusdanig doorspekt
van de maatschappelijke invloed dat  de Kerk buiten beeld verdwijnt.
In de wetenschap wordt gebruik gemaakt van cijfermatige (numerieke) informatie.
Er worden slechts statistische technieken gebruikt om een beschrijving van de resultaten
te kunnen geven en de verwachtingen over de resultaten te toetsen;
de mens en zijn/haar gevoelens staan buiten spel.

Onze hoop hebben wij gevestigd op de levende God,
Die een Heiland is voor alle mensen; met name voor de gelovigen
b
eveel en leer dit“, zegt Paulus en hij doet dit niet voor niets;
het Woord van de levende God is namelijk overal en voor alle tijden.
De levende God heeft tot de mensen gesproken.

Al tijdens het eerste Verbond met de mensen, heeft
het volk  de stem van de levende God horen spreken uit het midden van het vuur
Niet met onze vaderen heeft de Heer dit Verbond gesloten, maar
met ons, zoals wij hier heden allen in leven zijn.
Van aangezicht tot aangezicht heeft de Heer met u gesproken op de berg uit
het midden van het vuur
“.
Deut.5: 4
Hij zei:
Passing through te seaIk ben de Heer, uw God, Die u
uit het land Egypte
“, uit  het diensthuis
[het slavenhuis – het tranendal],  geleid heb.
Gij zult geen andere goden
voor mijn aangezicht hebben.
Wij hebben afgelopen maand gehoord
hoe Jezus als Heiland van de wereld in de wereld kwam en dat  God bij Zijn Doop
in de Jordaan Zijn stem deed horen:
En zie, een stem uit de hemelen zei:
Deze is Mijn Zoon, de Geliefde,
in Wie Ik Mijn Welbehagen heb
“.
Matth.3: 17
Petrus, Jakobus en Johannes hoorden Gods stem toen Jezus op de berg Thabor van gedaante veranderde.
Zie, daar overschaduwde hen een lichtende wolk, en zie,
een stem uit de wolk zei:
Deze is Mijn Zoon, de Geliefde, in
Wie Ik Mijn Welbehagen heb; hoort naar Hem!
“.
Matth.17: 5
Ο Απόστολος Πέτρος1En Petrus als voorganger
[eerste onder gelijken] van de Apostelen getuigt
Want wij zijn geen vernuftig gevonden verdichtsels nagevolgd, toen wij u
de Kracht en de Komst van onze Heer Jezus Christus hebben verkondigd, maar
wij zijn ooggetuigen geweest van Zijn Majesteit.
Want Hij heeft van God, de Vader,
Eer en Heerlijkheid ontvangen, toen
zulk een stem van de Hoogwaardige Heerlijkheid tot Hem kwam:
Deze is Mijn Zoon, Mijn Geliefde, in Wie Ik Mijn Welbehagen heb.
En deze stem hebben ook wij uit de hemel horen                                                                              komen, toen wij met Hem op de heilige berg waren.
En wij achten het Profetische Woord [daarom] des te vaster, en
gij doet wel er acht op te geven als op een lamp, die
schijnt in een duistere plaats, totdat
de dag aanbreekt en de morgenster opgaat in uw harten.
Dit moet gij vooral weten, dat
geen Profetie uit de Schrift een eigenmachtige uitlegging toelaat;
want nooit is Profetie voortgekomen uit de wil van een mens, maar,
door de Heilige Geest gedreven,
hebben mensen van Godswege gesproken

2 Petr.1: 16-21

De levende God heeft tot de mensen gesproken.
De boodschap is in Profetische geschriften bewaard.
Eigenmachtige uitlegging van de Schrift wordt niet toegelaten omdat
Gods woord een vaste betekenis heeft die de mensen kunnen verstaan.
Jeremia waarschuwde het volk:
Gij verdraait de woorden van de levende God“.
Jer.23: 36
God zegt hun,
Daarom zie, Ik hef u zeker op en werp u weg“.
Jer.23: 39
Indien wij weigeren naar de levende God te luisteren
waarom zou Hij dan naar ons luisteren?
kritiek op de huidige samenleving - κατακρισιPetrus spreekt van onkundige en onstandvastige mensen die tot hun eigen verderf de Schriften verdraaien [2Petr.3: 16]
Wij mogen de woorden van de levende God niet verdraaien en daarom vragen wij
de Kerk om uitleg, zoals die
vanaf haar oorsprong is verkondigd.
Wij buigen ons hoofd wanneer wij in gebed tot God spreken.                                                                                                                                       Wij dienen nog meer eerbied te hebben                                                                                               wanneer God tot ons spreekt, wanneer de                                                                                           heilige Schrift wordt voorgelezen, want                                                                                               door dit Levende Woord zullen wij                                                                                                       geoordeeld worden.
Want het woord Gods is levend en krachtig en
scherper dan enig tweesnijdend zwaard en het dringt door, zo diep, dat
het vaneenscheidt ziel en geest, gewrichten en merg, en
het schift overleggingen en gedachten des harten; en
geen schepsel is voor Hem verborgen, want
alle dingen liggen open en ontbloot voor de ogen van Hem,
voor wie wij rekenschap hebben af te leggen
“.
Hebr.4: 12,13

Psalmen op basis van Waarheid samengesteld – Psalm 11 [12] – Red mij, Heer

Triptych - De TransfiguratieRed mij, Heer,
er is geen heilige meer:
De waarheid wordt zeldzaam onder de kinderen der mensen.
Ieder spreekt leugen tegen zijn naaste, hun lippen zijn vals,
zij spreken kwaad in hun hart.
Laat de Heer alle bedrieglijke lippen verdelgen, en
de grootsprekende tong.
Die zeggen.
Wij zullen ons tong verheffen,
onze lippen behoren ons toe;
wie is Heer over ons?
Maar nu sta ik op, zegt de Heer;
om de nood der armen,
om het zuchten van de lijdenden.
Ik zal hen in veiligheid brengen,
Ik zal vrijmoedig met hen spreken.
De woorden des Heren zijn vlekkeloos:
Zilver, in vuur gegloeid, in aarde beproefd, zevenvoudig gelouterd.
Gij, o Heer, bewaar en behoed ons tegen dit geslacht, tot in alle eeuwigheid.
De goddelozen omringen ons, maar in Uw verhevenheid slaat Gij acht op
de kinderen der mensen
“.
Psalm 11 [12], vert. Orth. klooster, Den Haag.

Het dodenrijk beneden is over u in beroering om u bij uw komst te ontmoeten;
het wekt de schimmen voor u op, al de bokken der aarde;
het doet alle koningen der volken van hun tronen opstaan.
Zij allen vangen aan tot u te zeggen:
Ook gij zijt krachteloos geworden als wij, gij zijt aan ons gelijk geworden;
Uw trots is in het dodenrijk neergeworpen, de klank uwer harpen;
het gewormte ligt onder u gespreid en maden zijn uw bedekking.
Hoe zijt gij uit de hemel gevallen, gij morgenster, zoon van de dageraad;
hoe zijt gij ter aarde geveld, overweldiger der volken!
En gij overlegde nog wel:
Ik zal ten hemel opstijgen, boven de sterren Gods mijn troon oprichten en
zetelen op de berg der samenkomst ver in het noorden;
Ik wil opstijgen boven de hoogten der wolken, mij aan de Allerhoogste gelijkstellen.
Integendeel, in het dodenrijk wordt gij neergeworpen, in het diepste der groeve.
Wie u zien, beschouwen u, letten op u:
Is dit de man, die de aarde deed sidderen, die koninkrijken deed beven;
Die de wereld tot een woestijn maakte en haar steden afbrak;
die zijn gevangenen niet naar huis liet keren?
De koningen der volken liggen allen met ere, ieder in zijn woning,
Maar gij zijt weggeworpen, ver van uw graf, als een verafschuwde scheut,
overdekt met verslagenen die door het zwaard doorboord zijn, die
neerdalen naar de stenen der groeve als een weggetrapt aas.
Gij wordt met hen niet in een graf verenigd, omdat
gij uw land te gronde hebt gericht, uw volk gedood.
Nimmer wordt het nageslacht der boosdoeners genoemd.
Maakt voor zijn zonen een slachtbank gereed om
de ongerechtigheid van hun vaderen; opdat
zij niet opstaan en de aarde in bezit nemen en
het oppervlak der wereld vullen met steden.
Zo sta Ik tegen hen op,
luidt het woord van de Heer der heerscharen en
Ik roei van Babel uit naam en rest, telg en spruit,
luidt het woord des Heren.
En Ik zal het maken tot een bezit van roerdompen en tot waterpoelen,
en Ik zal het wegbezemen met de bezem der verdelging,
luidt het woord van de Heer der heerscharen.
De Heer der heerscharen heeft gezworen:
Voorwaar, zoals Ik gedacht heb, zo zal het geschieden, en
zoals Ik besloten heb, zal het tot stand komen
“.
Isaiah 14: 9-24

Lucifer en de gevallen engelenMisschien herken je het begin van het drama van
Vondel in “Lucifer” over de gevallen engel.
De naam Lucifer komt uit vers 14 van bovenstaande tekst; het gedeelte wordt opgevat als een beschrijving van
de engel, die in opstand kwam tegen God:
O morgenster, zoon van de dage raad,
hoe diep ben je uit de hemel gevallen!

De Vulgaatvertaling gebruikt voor morgenster
het woord lucifer en zo kreeg de gevallen engel die naam.

Maar in de prachtige beginregels gaat het niet over
de satan, maar over God:
Want de Heer zal Zich over Jacob ontfermen en
nog zal Hij Israël verkiezen en ze op hun eigen bodem doen wonen; dan zal de vreemdeling zich bij hen aansluiten en
men zal zich voegen bij het huis van Jacob.
En de volken zullen het met zich nemen en het naar zijn eigen plaats brengen en
het huis van Israël zal ze als erfelijk bezit verkrijgen op de grond des Heren,
tot slaven en tot slavinnen.
Zo zullen zij degenen die hen gevangen namen, gevangen nemen en
heersen over hun drijvers.
En het zal geschieden ten dage, wanneer
de Heer u rust geeft van uw smart en van uw onrust en van de harde dienst die
men u heeft laten verrichten, dat gij dit spotlied op de koning van Babel zult aanheffen:
Hoe heeft de drijver opgehouden, opgehouden is de verdrukking!
De Heer heeft de stok der goddelozen verbroken, de scepter der heersers, die
in verbolgenheid zonder ophouden natiën sloeg, die
in toorn volken vertrad in meedogenloze vervolging.
De gehele aarde heeft rust, is stil; men breekt uit in gejubel;
Zelfs de cipressen verheugen zich over u, de ceders van de Libanon:
Sinds gij neerligt, klimt niemand naar ons op om ons te vellen
“.
Isaiah 14: 1-8

ανασταση5Is hier geen sprake van een Blijde Boodschap
voor onze tijd; geeft dit geen Licht in de duisternis;
hier is sprake van een belofte, die het virus uit nieuws van dit moment doet vervagen.
Digitalisering, onvrede, ontworteling, ontketende onmacht en zelfverachting; potverteerders die
alleen maar vergaderen en het onderwijssysteem
naar de bliksem helpen, van de overheid verwacht
de burger geen hulp meer.
Het is als de Psalmist, die uitschreeuwt:
Red mij, Heer, er is geen heilige meer:
de waarheid wordt zeldzaam onder
de kinderen der mensen.
Ieder spreekt leugen tegen zijn naaste,                                                                                               hun lippen zijn vals; zij spreken kwaad in hun hart
“.                                                                     Psalm 11 [12]: 2,3
Het is de Heer, Die ons bewaart en
behoedt tegen de goddeloze wereld om ons heen,
in Zijn grootse Luister, Zijn Majesteit slaat Hij acht op de kinderen der mensen.
De Heer, Die onafgebroken Zijn Genade en Waarheid onder
de mensen voortbrengt en Zichzelf daarmee bevestigt.
Het “Geef ons heden ons dagelijks brood“,
is niet de haastig hap met het oog gericht op
wat je vandaag weer allemaal te doen heb en
vervolgens het journaal uitknippen – een vluchtige afscheidskus en
jezelf weer in de massa begeven.
Het is een moment voor jezelf, het is de tijd nemen om van het moment te genieten,
te genieten van alles wat mij door Gods Genade in de schoot wordt geworpen.
Ik proef Zijn opstanding om de nood der armen, om het zuchten der lijdende te ledigen.
Hij, Die ons in veiligheid brengt, Die vrijmoedig met ons spreekt.
Het vleesgeworden Woord spreekt vrijmoedig met ons;
Zijn Woord is vlekkeloos: zilver, in vuur gegloeid, in aarde beproefd, zorgvuldig gelouterd.
De goddelozen omringen ons, maar in Zijn verhevenheid slaat God acht op
de kinderen der mensen.

Nooit eerder is Geloof in het Woord van God zo ondermijnd als in onze tijd.
We leven in een tijd van compromissen.
In het belang van de goede lieve vrede en de harmonie
wordt de Waarheid telkenmale geweld aangedaan.

het Paradijs2
De vervulling van profetische gebeurtenissen zoals voorzegd in de
Blijde Boodschap maakt de opvatting dat Gods Woord werkelijk wordt en geloofwaardig blijft.
Het verplicht ons tot het nemen van
een beslissing en nodigt ons uit Gods reddingsplan, Zijn Verlossing
serieus te nemen, het Geloof dat
Gods waarheid uiteindelijk zal triomferen.
Hij is absoluut betrouwbaar en de weg die Hij ons toont is meer dan de moeite van het bewandelen waard.

Orthodoxie & lijdend, ‘zelf’ het voortouw nemen

Ο Απόστολος Πέτρος4Heiligt de Christus in uw harten als Heer,
altijd bereid tot verantwoording aan
al wie u rekenschap vraagt van de hoop,
die in u is, doch met zachtmoedigheid en vreze
en  met een goed geweten, opdat
bij al het kwaad, dat men van u spreekt, zij
die uw goede wandel in Christus smaden,
beschaamd gemaakt worden“.
1Petr.3: 15-16

Onder een snel en onstabiele karakter ligt een oprecht,
toegewijd volgeling van Christus verborgen, die                                                                                vele malen het voortouw nam.
Ο Απόστολος Πέτρος3Want hij ging ervan uit dat,
goed en kwaad doende, het beter is te lijden,
indien de wil van God dit eist.
Want ook Christus is eenmaal om
de zonden gestorven
als rechtvaardige voor onrechtvaardigen, opdat
Hij u tot God zou brengen:
Hij, die gedood is naar het vlees, maar
levend gemaakt naar de geest, in welke
Hij ook heengegaan is en gepredikt heeft aan de geesten in de gevangenis, die eertijds ongehoorzaam geweest waren,
toen de lankmoedigheid Gods bleef afwachten, in de dagen van Noach,
terwijl de ark in gereedheid werd gebracht, waarin weinigen,
dat is acht zielen, door het water heen gered werden
“.
1Petr.3: 17-20

  • Christus naderde de schoonmoeder van Petrus, vatte haar hand en
    richtte haar op. En de koorts verliet haar en zij diende hen
    “.
    1: 31
  • Petrus zei tot Christus: Heer, als Gij het zijt,
    beveel mij dan tot U te komen over het water.
    En Christus zei: Kom!
    En Petrus ging uit het schip en liep over het water en ging naar Jezus.
    Maar toen hij zag op de wind, werd hij bevreesd en
    begon te zinken en hij schreeuwde: Heer, red mij!
    Terstond stak Jezus hem de hand toe en greep hem en zei tot hem:
    Kleingelovige, waarom zijt gij gaan twijfelen?
    En toen zij in het schip geklommen waren, ging de wind liggen
    “.
    14: 28-32
  • Toen traden de belastingontvangers op Petrus toe en zeiden:
    Betaalt uw Meester het hoofdgeld niet? Hij zei: Zeker wel.
    En toen hij thuiskwam, was Jezus hem voor met de vraag:
    Wat dunkt u, Simon? Van wie heffen aardse koningen rechten of belasting?
    Van hun zonen of van de vreemden?
    Toen zei Petrus: Van de vreemden.
    Jezus sprak tot hem: Zo zijn dus de zonen vrij.
    Maar opdat wij hun geen aanstoot geven, ga gij naar de zee,
    werp een vishaak uit en de eerste vis, die bovenkomt, grijp die.
    En wanneer je deze de bek opendoet, zult je een zilverstuk vinden.
    Neem dat en geeft het hun voor Mij en voor u
    “.
    17: 24-27
  • Petrus kwam bij Jezus en zei: Heer, hoeveel maal
    zal mijn broeder tegen mij zondigen en moet ik hem vergeven?
    Tot zevenmaal toe? Jezus zei tot hem: Ik zeg u, niet tot zevenmaal toe, maar
    tot zeventig maal zevenmaal
    “.
    18: 21-22
  • En Jezus nam Petrus en Jacobus en Johannes mee en
    leidde hen een hoge berg op, hen alleen.
    En Zijn Gedaante veranderde voor hun ogen en
    Zijn klederen werden schitterend, hel wit, zoals
    geen voller op aarde ze kan maken
    “.
    9: 2,3
  • En Jezus zei: Wie is het, die Mij heeft aangeraakt?
    En terwijl allen het ontkenden, zei Petrus: Meester,
    de scharen drukken en verdringen U.
    Maar Jezus zei: Iemand heeft Mij aangeraakt, want
    Ik heb kracht van Mij voelen uitgaan
    “.
    8: 45,46
  • En Hij zond Petrus en Johannes uit, zeggende:
    Gaat heen, maakt het Pascha voor ons gereed, opdat
    wij het kunnen eten
    “.
    22: 8
  • Simon Petrus antwoordde Jezus uit naam van de twaalf:
    Heer, tot wie zullen wij [heen]gaan?
    Gij hebt woorden van eeuwig leven; en
    wij hebben geloofd en erkend, dat Gij de Heilige Gods zijt
    “.
    6: 68,69

Heilige Christus in je levenHeilig Christus in je hart als
Heer en Meester van je leven
en maak geen aanspraak op
menselijke overwegingen
teneinde deze vaardigheid te identificeren.
In ware liefde tot het Leven dien je voor jezelf de lijst van criteria vast te stellen.
IJzersterk, daar draait het om
wanneer je Schoonheid ontmoet.
Hier wordt geen mogelijkheid geboden de menselijke ratio te laten spreken, maar
geldt enkel de formulering die in de reële wereld afhankelijk zijn van het individu.
Geloof, Hoop en Liefde laten zich niet in wiskundige en economische afwegingen persen;
daarbij laat je het hart spreken.

Hier is de Sterveling die individueel in vrijheid beslist, wat hij wil
– welke kwalificaties je hier persoonlijk aan toekent en
degene die hem hierin bijstaat zal alleen kunnen vaststellen
welke overwegingen hierbij voor jou van gewicht zijn.
een liefdesband die alleen door Lijden ontwikkeld kan wordenBij geen enkele levensbeschouwing
is sprake van een strikt noodzakelijke
Liefdes band die zover gaat dat
deze alleen door Lijden ontwikkeld kan worden.
Alleen bij het christendom is een Liefdesrelatie en een Verbond met God strikt noodzakelijk,
is de ratio alleen niet voldoende,
kan alleen de geschiedenis van de Blijde Boodschap uitkomst bieden.
Ook dit is afhankelijk van het individu, deze beslist wat er belangrijk voor hem is.
Als Liefde tot God en de naaste zo belangrijk is, laten we dan op weg gaan en
zien waar we uit komen en wat we tegen komen.
Maar als de afweging – het menselijke afwegingsproces –
zo belangrijk voor de mens is, dan zal geen enkele steen tot Geloof komen.
Deze is al dan niet glimmend uit zelfzucht alleen datgeen bezitten
wat van wereldse waarden uitgaat en niet van God.
Bij Liefde tot God en de naaste kom je nader tot elkaar
en is er sprake van een weloverwogen relatie.
Daarom zegt God – Ik ben, Die is en er altijd al was – omdat
God in leven en lijden het menselijk verstand te boven gaat en
alleen Hij zal je deze Genade kunnen verlenen.
???????????????????????????????God kan zelfs uit stenen kinderen van Abraham verwekken“[Matth.3: 9].
Maar wanneer het niet zo van belang
is dat Liefde tot God zich open stelt voor die relatie – zich alleen met wereldse zaken bezig houdt – dan zal een levensbeschouwing
voor niemand waarde hebben.
Het hangt er dus weer van af
wat je zelf zult beslissen.
Wiskundige afwegingen zeggen je niet                                                                                                 wat goed is en wat verkeerd;                                                                                                                   het laat alleen modellen zien en                                                                                                             geeft formules hoe de dingen werken.
Wiskunde kom je overal tegen van de macro- tot in de microkosmos!
Verkondiging krijgt in het Lichaam van Christus, de Kerk
hier en nu handen en voeten . . . het wordt interessant . . .
het wordt nu een persoonlijke vraag, hoe ik in deze mij in deze wereld voortbeweeg . . .
stelt mij de vraag waar ik naar toe ga . . . hoe ik me ten opzicht van mijn naaste beschouw.
Eucharistie - θεία μετάληψηDeze manier van benaderen breekt
het besef los, of beter gezegd,
je komt tot de ontdekking dat je
de Waarheid in je leven gaat ontmoeten.
Iets waarmee je erg blij zult zijn,
al lang blij had moeten zijn, maar
toen was je er nog niet klaar voor
om “deze afweging” te maken.
Je ervaart dan pas dat
daar een grote Kracht van uit gaat.

Orthodoxie & ontwikkeling en zingeving

12 Apostelen - 12 АпостоловVeerkracht is
het vermogen van een mens of
een sociale gemeenschap
zich te ontwikkelen en grote moeilijkheden te boven te komen en
zich hierdoor tot volheid te vervolmaken.

Een dergelijk vermogen
bevat verschillende elementen:
1.]. De mogelijkheid om zich te beschermen en  zich te verdedigen, weerstand te bieden.
2.]. De kracht om iets op te bouwen.
3.]. De wil om zich doorlopend met elkaar verbonden te weten.

  • Veerkracht wordt gedurende het hele leven in een voortdurend proces opgebouwd,
    in een interactie tussen de sterveling [basis van de gemeenschap] en de omgeving.
  • Veerkracht varieert dus voortdurend, naargelang de context en de verschillende levensfases.
  • Veerkracht is nooit een absoluut gegeven.
    Niets is ooit definitief verworven en niets is definitief verloren;
    dit is het realisme én de hoop op flexibiliteit,

raderen in een schijfloop van een windmolenHet betreft hier echt  geen nieuwe techniek, die
universeel ingezet kan worden, wanneer
je met mensen wilt samenwerken.
Niettemin kan flexibiliteit een bijdrage leveren
tot de aandacht voor bepaalde inmengingen en
ook nieuwe ontwikkelingen inspireren.

Het vertrekpunt is een ingrijpende wijziging
van ons perspectief op de werkelijkheid:
we dienen te leren oog te hebben op
de positieve mogelijkheden die
sluimerend aanwezig zijn in of achter
een probleemsituatie of probleemgedrag.

Met passie, met geduld en inzicht zoeken we naar elementen die
een bijdrage kunnen leveren tot de opbouw van de gemeenschap;
de wijzen waarop een mens in en vanuit zijn omgeving daartoe
kunnen bijdragen en de wijze waarop we
dit alles op gang kunnen brengen
[ieder individu beschikt immers over specifieke talenten, waarvan
de gemeenschap haar voordeel kan doen].

de sleutel, het onderdeel - de persoonsgebonden inzetAls basis voor gedragslijnen
treffen we dikwijls twee elementen aan:
de onderlinge relatie en de zingeving.
[De onderlinge relatie is in de eerste plaats dat er sprake dient te zijn van een diepgaande aanvaarding door (een) ander(e individuen)].
Zingeving is dikwijls nauw verbonden met relatie, maar ook met een bepaald project, waarmee men zich engageert
[bijvoorbeeld vanuit het Geloof], maar dient tevens aangemoedigd te worden.
Zingeving kan zich in verschillende vormen uitdrukken:
de vormgeving is vaak verbonden met [nationaal] karakter
en de persoonsgebonden inzet.

Hoewel levensvatbaarheid wordt opgebouwd uit componenten die
altijd in hun context gesitueerd dienen te worden,
zijn er toch enkele telkens terugkerende elementen te onderscheiden
in de manier waarop iemand greep heeft op gebeurtenissen:
1.]. het integreren van het gevoel van eigenwaarde.
2.]  het toepassen van sociale en professionele vaardigheden
[zoals het organisatievermogen of om (externe) hulp in te roepen in geval van nood].
3.]. het gebruiken maken van humor etc . . .

In crisissituaties geldt flexibiliteit waarbij men een beroep doet op krachten
die nog aanwezig zijn (in de gemeenschap of de vriendenkring etc.] en
dit veelal via een bepaalde theorie [werkwijze].

Er kunnen ook andere mogelijkheden verkend worden, zoals
een beroep op persoonlijke eigenschappen zoals financieel inzicht,
schoonheidservaring, welke allemaal met zingeving verbonden kunnen zijn.
Elke situatie biedt specifieke kansen om gewaar te worden en
ermee aan de slag te gaan.

trefwoord, onderlinge afstemmingBij dit onderwerp is bij elke impuls een trefwoord verbonden dat
betrekking heeft op flexibiliteit of veerkracht:
de volgende trefwoorden kunnen een rol spelen:
 God, als Degene Die het huis bouwt
  acceptatie van de ander
 het scheppen van vrijheid en ruimte
–  culturele ontwikkeling
 gedragslijnen
een gevoel van eigenwaarde
 wisseling van vooruitzichten;
 verwezenlijken van gemeenschapsdoelen;

Greep op ontwikkelingen en hun zingeving
Door deze vorm van bezinning hebben we de toekomst van de gemeenschap voor ogen
in de hoop datgene op te roepen dat een bewustzijns-verbreding op gang brengt en
leidinggevenden bewust maakt van hun eigen en andermans mogelijkheden, maar
ook van de veerkracht die aanwezig is in de Kerk als leef- en leergemeenschap.
Wie gelooft dat mensen en organisaties in staat zijn om
door moeilijke momenten en situaties heen te groeien,
ontwikkelt daardoor een apart levensgevoel dat
voor christenen nauw kan aansluiten bij
de drie basisdeugden van Geloof, Hoop en Liefde.

Draagt elkanders lasten,
het levensverhaal van Christoffel, Χριστόφορος [de Christusdragende],
waarbij Christus een beroep doet op krachten die in de gemeenschap aanwezig zijn.

raderen, afstemmen van elkaar - regelmatig doorsmerenIn het land Canaän leefde eens een man, Reprobus genaamd.
Van af zijn geboorte was hij erg groot,
fors gebouwd en ontzettend lelijk.
Omdat zijn ouders vonden dat hij
niet om aan te zien was
kreeg hij van hen de naam Reprobus
wat uitgestotene [ναυαγός] ,
verworpene betekent, hij
die niet langer mag meedoen.
ReprobusGroot geworden kreeg hij
de gestalte van een reus en was geweldig sterk.
Maar hij werd door iedereen uitgelachen en beschimpt.
Vaak zei hij bij zichzelf dat hij niet langer Reprobus wilde heten,
hij wilde net als anderen dat hij gezelschap om zich heen had.
In de iconografie van de Orthodoxe Kerk wordt deze heilige vaak voorgesteld als een man met krachtig postuur en het hoofd van een hond, want hij werd door de mensen als een hond behandeld en de laan uitgestuurd of ging zelf weg.
Heilige Christophoros besloot om dienaar te worden
van de Machtigste Koning.
Zo hoopte hij dat hij niet langer uitgestoten werd.
De koning van zijn land wilde hem graag als ambtenaar hebben, want hij verzette het werk voor velen arbeiders en in de strijd stond hij zijn mannetje.
Reprobus had echter besloten alleen
de Grootste onder de koningen te dienen.
Hij trok door vele koninkrijken tot hij die Koning gevonden had
van wie de wereld [de mensen] wisten dat Hij de Machtigste was.
Een van die koningen zag de reusachtige man voor zijn troon verschijnen en
nam hem met vreugde in dienst, want koningen
kunnen sterke ambtenaren altijd goed gebruiken.
Zo werkte Reprobus daar tot op een dag dat er
‘s avonds een feest gehouden werd in het paleis.
???????????????????????????????Ook hij mocht er bij zijn.
Nadat er veel gegeten en gedronken was,
trad er een zanger op, die
bij het spel van zijn Luit een verhaal vertelde.
Het was een spannende geschiedenis,
waar iedereen stil naar zat te luisteren.
Reprobus echter zag, dat de koning
tijdens het verhaal soms een Kruisteken maakte
en ook merkte hij dat de koning dat deed, elke
keer als de verteller het over de duivel had.
Was de koning soms ergens bang voor?

The King of Glory, manifests the tranquility of the One, who is at peace in the calm of love.Toen het feest afgelopen was,
ging hij naar de koning toe en
vroeg hem waarom hij dit had gedaan.
De koning wilde hierop echter geen antwoord geven,
hij schaamde zich misschien een beetje om
voor zijn Geloof uit te komen.
Reprobus echter zei, dat hij het wilde weten en
dat hij de koning niet kon blijven dienen, wanneer
deze hem dit niet vertellen wilde.
Zo moest de koning wel bekennen, dat
hij angst had voor de duivel en
zich tegen hem wilde beschermen met
het teken van het kruis.
Dus de duivel is machtiger dan jij?“, vroeg Reprobus.
Ja, dat moest de koning wel toegeven.
Dan kan ik je niet verder dienen“, zei Reprobus,
want ik wil aan de machtigste heerser mijn diensten aanbieden“.
Zo zei hij de koning vaarwel en ging op zoek naar de duivel.

Het duurde niet lang tot hij in een kaal verlaten gebied kwam.
Er liep een bochtige weg tussen zandheuvels door en
opeens stond een groep ridders voor hem, waarvan
er één erg woest en afschrikwekkend uitzag.
Deze kwam op hem toe en vroeg hem wat hij wilde.
Ik zoek de heer Duivel“, antwoordde Reprobus.
Dan ben je aan het goede adres“, antwoordde de ridder,
want dat ben ik zelf. Wat wil je van me?“.
Ik wil de sterkste heer dienen“, zei Reprobus, “en ik begrijp dat jij de sterkste bent“.
“Zeker, zeker”, grijnsde de ridder,
“kom maar met me mee”.
Zo volgde Reprobus de duivel, maar kort daarop
liepen zij beiden over een brede rechte weg toen
de duivel aan de zijkant een Kruisbeeld zag staan.
the devil existsHij kromp ineen, boog van de weg af
en klauterde met Reprobus over rotsen
en kronkelpaden tot hij een stuk verderop
de hoofdweg weer bereikte.
Zeg eens“, zei Reprobus, “waarom maakte je die omweg? Had je ergens last van?“.
Ik, ergens last van, hoe kom je erbij“, riep de duivel, maar terwijl ze doorliepen
oogde hij wel naar links en naar rechts van de weg of er niet misschien weer zo’n Kruisbeeld stond.
Je was bang voor dat Kruis“, zei Reprobus, “hoe komt dat?“.
Nu kon de duivel er niet meer omheen en
moest toegeven dat het Kruisbeeld het teken is van Christus en
dat hij dat teken niet verdragen kon.

ag17Dan is Christus sterker dan jij“,
stelde Reprobus vast,
en omdat ik de sterkste heer
wil dienen, zeg ik je mijn dienst op.

Ik ga Christus zoeken“.
Bij het woord Christus trok de duivel een zuur gezicht, keek schichtig om zich heen en maakte dat hij weg kwam.
Reprobus vervolgde zijn pad en
moest nu lang zoeken tot hij bij een eenzame kluizenaar kwam.
Die moet je kunnen helpen“, hadden de mensen gezegd.
De kluizenaar zag de machtige Reprobus aankomen.
Hij opende de deur van zijn huisje en liet hem binnen.
Diep bukkend ging hij door de deuropening en
zette zich op wat stro dat er lag, met zijn rug tegen de wand van de hut.
Wanneer je Christus wilt vinden, moet je wel veel vasten“, zei de kluizenaar.
Vasten?” antwoordde Reprobus verontrust en
hij ging rechtop zitten tegen de wand, dat het hutje kraakte,
dat lukt mij niet“.
Ook moet je veel bidden“, voegde de kluizenaar eraan toe.
Van bidden heb ik nog nooit gehoord“, zuchtte Reprobus,
ik wil Christus dienen, ik wil wat doen!“.
Daarover moest de kluizenaar een lange tijd nadenken, maar
na enige tijd beduidde hij hem, dat hij mee naar buiten moest komen.
Daar wees hij met de hand op het dal, waar je in de verte de rivier kon horen bruisen.
Daar beneden“, zei hij,
Daar bevindt zich de rivier, waar vaak reizigers naar de overkant willen.
Er is echter geen brug en het water stroomt zo wild, dat
er al velen in zijn omgekomen.
Je bent zo groot en sterk, dat je de mensen over zou kunnen dragen.
Wanneer je dat lang genoeg doet, dan zal eens ook Christus onder de reizigers zijn.
Zo zul je hem kunnen ontmoeten“.
Dat leek Reprobus een goede raad te zijn.

Hij liep de heuvel af naar de rivier. Die bruiste erg wild, maar hij was niet bang.
Hij bouwde aan de oever een hut om in te wonen.
Ook nam hij een sterke rechte staf als steun bij de overtocht en
begon zo aan zijn taak.
Vele jaren bracht hij reizigers over de rivier en
ze kwamen altijd veilig aan de overzijde.
Niets was hem teveel en hij nam dankbaar aan
wat de mensen hem voor zijn diensten wilden geven.
Als hij ongeduldig of teleurgesteld was, dat
het zo lang duurde tot hij Christus ontmoeten mocht,
troostte hem de kluizenaar en
zei hem er mee door te gaan en vol te houden.

En zo gebeurde het ten slotte na vele jaren, toen
Reprobus uitrustte in zijn hut, dat hij buiten een kinderstem hoorde roepen:
Kom naar buiten en zet me over!“.
Hij ging zijn hut uit, keek naar links en naar rechts maar zag niemand.
Toen ging hij weer naar binnen.
Weer echter klonk dezelfde stem die hem riep; maar weer vond hij niemand.
Toen hij de stem voor de derde keer hoorde en
weer gehoorzaam naar buiten ging om te zien wie het was die hem riep,
zag hij een kind staan dat hem vroeg hem over de rivier te dragen.
Reprobus zette het kind op zijn schouders, nam
de staf en begon aan de overtocht.
Saint Christophoros pray for usMaar toen hij het water inging, zwol de rivier aan,
het water steeg hoger en hoger en het kind werd zo zwaar als lood.
Hoe verder hij de rivier inliep hoe hoger het water steeg en
hoe zwaarder het kind hem op de schouders drukte.
Ja hij vreesde te moeten verdrinken toen
hij door het midden van de rivier waadde.
Saint ChristophorosToen hij in grote nood en met inspanning van al zijn kracht
de andere oever had bereikt, zette hij het kind neer en zei tegen hem:
Je hebt me
in groot gevaar gebracht.
Je was zo zwaar dat de hele wereld
niet méér had kunnen wegen dan jij
“.
Het kind antwoordde:
Daarover hoef je niet verwonderd te zijn, Reprobus; want je hebt niet alleen de wereld op je schouders gedragen, maar ook Hem, Die de wereld geschapen heeft.
Weet nu, dat ik Christus ben,
je Koning, Die je met dit werk dient.
En omdat je mij hebt gedragen,                                                                                                           zal je een nieuwe naam krijgen.                                                                                                           Tot nu toe heette je Reprobus,
van nu af aan zul je Christophorus
[in het Nederlands zeg men Christoffel]
Saint Christophoros BlWh
Christusdrager – genoemd worden.
Opdat je kunt zien, dat Ik de Waarheid spreek,
vraag ik je, je staf te nemen en hem aan de overzijde
bij je thuiskomst in de grond te zetten.
Hij zal de volgende ochtend bladeren en vruchten dragen
“.

Na deze woorden verdween het Kind voor zijn ogen.
Christophoros echter ging terug door de rivier.
Bij zijn hut aangekomen plantte hij zijn staf in de grond en toen hij de volgende ochtend opstond droeg se staf bladeren en vruchten.
Toen wist Christophoros dat hij een dienaar van de grootste Koning was geworden.
De feestdag van de Heilige Christophoros is de 24e van de maand Juli.

Natuurlijk zal het een mens [gemeenschap] die
ontzag heeft voor God goed vergaan,
want hij/zij hebben toch ontzag voor God?
cf. Prediker 8: 12
En toch ziet de praktijk er veelal heel anders uit.
Nu ja, wie dicht bij de Heer leeft, kan op zich met weinig toe
– zijn diepste vrede ligt immers niet in zijn [gelijk] bezit.

Januari 19e – Heilige Macarios, de Kluizenaar [ca. 300-390]

άγιος Μακάριος ο ΑιγύπτιοςHeilige Macarios de Egyptenaar was
een van de grootste van de christenen die
zich als pionier van  het monastieke leven in
de woestijnen van Egypte vestigde.
De Griekse term Μακάριος betekent
‘welzalig’ of ‘gezegend’ [Psalm 1].
Vele anekdotes zijn tot ons gekomen over
zijn strijd de volmaaktheid te verwerven
ondanks de ruwe wereld om hem heen;
waaronder een, waarin hij met een vermoorde man spreekt, een andere waarbij hij dode opwekt en
eentje waarbij hij twee meisjes geneest.

Volgens de levensbeschrijving van Macarios
waren zijn ouders zeer vrome mensen, vergelijkbaar met Abraham en Sara,
die leefden in de Opper-Nijl, het gebied van de Blauwe Nijl,
het huidige noordoosten van Zuid-Soedan.
Zijn vader was priester, maar moest rondkomen van het werk op het land.
Lower Egypt and the Valley of the Natron Lakes west of Cairo, MapNadat een dochtertje op jonge leeftijd was overleden, verhuisden Macarios’ ouders vanwege pesterijen naar Djidjber,
een dorp in het zuidwesten van de Nijldelta.
Daar werd Macarios geboren, zoals
een engel aan zijn vader had voorspeld [vergelijkbaar met Isaäk].
Hij groeide op tot een knappe, sterke jongen en hielp zijn vader op het land.
Hij werd lezer en diaken en trouwde om zijn ouders te gehoorzamen, maar
wilde zijn vrouw niet bekennen.
Natron, mineraalOm haar niet te hoeven ontmoeten, hetgeen
hem in verzoeking zou kunnen brengen,
vroeg hij zijn vader toestemming
zich met zijn werkers en  kamelen
aan te sluiten bij een ploeg die natron
[een licht ontsmettend middel]
uit de woestijn haalden.
Dit was gevaarlijk werk, omdat Berberstammen in de Westelijke Woestijn
vaak mensen gevangen namen.
Macarios mocht mee en kreeg zo de bijnaam ‘de kamelenhoeder’.
’s-Nachts verscheen hem daar een engel, die hem opriep om zich in de woestijn te vestigen en een geestelijke gemeenschap te stichten.
Macarios ging echter terug naar huis en kort daarop stierf zijn vrouw [uit eenzaamheid?].
Toen ook zijn ouders overleden waren, hield
Macarios te hunner gedachtenis een herdenkingsfeest.
Daar kwam ook een kluizenaar uit de buurt, die
hem aanspoorde om zijn hart te volgen en de woestijn in te trekken.
Al tijdens zijn vroege jeugd had hij een persoonlijke oproep ervaren
zijn leven als kluizenaar in de woestijn door te brengen,
een leven van gebed, soberheid en arbeid,
dus de aansporing was niet tegen dovenmansoren gericht.

Schuilplaats in de WoestijnTijdens de beginperiode van zijn leertijd in de woestijn,
werd hij als een kop van jut gebruikt en
vanwege een steeds terugkerende laster achtervolgd,
die hem onverdiend veel schade aanbracht.
Een vrouw die nabij de woestijn verbleef, beschuldigde hem, om onbekende redenen, haar openlijk te hebben lastig gevallen. Ze moet goed van de tongriem zijn gesneden,
want de mensen uit haar omgeving namen het voor haar op.
Ze verweet Macarios  een wolf in schaapskleren te zijn;
zij grepen hem, sloegen hem bont en blauw en
sleepten hem door de straten.

H. Macarios beschrijft het hart als de plaats waar Christus rustEn hoe reageerde deze nieuwe kluizenaar hierop?
Als een ware heilige in christelijke zachtmoedigheid,
besloot hij zich niet te verdedigen en
richtte zich met nog meer verbetenheid
door extra hard te werken aan zijn dagelijkse taken
om het kind van wie zijn aanklager beweerde dat
hij haar zwanger had gemaakt, te verzorgen.
Waarschijnlijk, dacht hij bij zichzelf,
dat de echte vader niet voor dat kind zou opkomen!

Gelukkig is de waarheid
via andere wegen aan het licht gekomen.
Toen het uur van de vrouw was gekomen,
viel de geboorte van het kind haar dermate zwaar, dat ze spontaan toegaf dat de werkelijke vader iemand anders was dan Macarios.
Geschokt door deze belijdenis, veranderden de buren, die zo zeker waren van de schuld van de kluizenaar, van toon en prezen hem nu de hemel in vanwege zijn nederigheid.

kluizenaarMacarios dankte God ongetwijfeld
voor het redden van zijn reputatie, maar hij
had nu zijn buik vol van de publieke opinie.
Hij vluchtte naar de bergachtige woestijn en
bouwde een Skete op in de buurt van de Nijldelta.
Daar zou hij toen hij ongeveer 30 jaar was,
de resterende 60 jaar van zijn leven gaan doorbrengen
en werd op die plaats spirituele leider van een
grote schare andere monniken, die
zich haastten onder zijn supervisie te mogen samenleven.

H. Macarios van EgypteTot nu toe was Macarios, zoals
de meeste van de Egyptische kluizenaars lekenbroeder gebleven.
Maar na een periode wijdde de plaatselijke bisschop hem tot priester, zodat
hij de Mysteriën [Lat. Sacramenten] voor zijn volgelingen kon opdragen.
De monniken van Skete werden vooral bekend om hun soberheid.
Hoewel dit soms buitensporig leek,
was dit niettemin indrukwekkend.
Later zou Macarios zelf verklaren:
Ik heb niet een keer méér gegeten, gedronken of geslapen als de natuur mij aangaf“.
Toch hield hij zijn discipelen steeds de waarschuwing voor
nimmer trots te zijn op hun vasten.

Macarios  geliefde onderwijs, omvatte de stelling:
Leg alles wat je overkomt, of het nu goed of slecht is, in Gods handen“.
Zelfs als opmerking over het gebed, zei hij dat de beste gebeden
niet altijd degenen zijn, die lang of welluidend zijn.
Korte gebeden zijn even aangenaam voor God, zoals
God, kom mij te hulp“; of
Heer, u weet als geen ander wat goed voor mij is“.
Deze absolute zachtheid en geduld welke
hij zelf aan de dag legde had veel bekeringen tot gevolg.
– Maar de Heilige werd ook tot zelfbeheersing aangezet.
Zo duidde God hem aan dat twee gehuwde vrouwen die
in zijn omgeving leefden nog heiliger waren dan hijzelf.
Dat kon hij niet op zich laten zitten en hij ging dan ook bij hen op bezoek om
hen te zien en van hun geestesgesteldheden te leren.
Wat zijn uw methoden voor
het bereiken van volmaaktheid?
Vroeg hij hen.
Zij antwoordden als uit één mond:
Wij leven in nederigheid, geduld,
liefdadigheid en eensgezindheid met
datgene wat onze mannen ons voorschrijven.
We vermijden zorgvuldig enig werkloos gedrag of uitgebreide gesprekken en
wijden al onze krachten, zowel naar lichaam als ziel, aan de Glorie van God,
we heiligen iedere handeling door het gebed“.
Dat was de onthullende les die
deze twee vrouwen de celibataire monnik bijbrachten.
– Een leerling vroeg de heilige Macarios eens
hoe hij het leven in Christus diende aan te pakken.
De heilige vertelde hem om naar de begraafplaats te gaan en
eerst alle doden, hardop, uit te schelden en vervolgens
deze heengegane schepselen met
alle lof de hemel in te prijzen.
Toen de leerling terugkwam,
vroeg de Meester wat de doden geantwoord hadden
op zijn de berisping en overvloedige lof.
Niets“, antwoordde de leerling.
Macarios,
[misschien terugdenkend aan zijn eerdere lijden aan laster]
zei daarop:
Trek hier dan de les uit dat je
noch door lof of vleierij verheven wordt.
Wanneer je sterft aan de wereld en aan jezelf,
zal je beginnen in Christus te leven“.

Macarios klooster, Wadi al-Natrun [Egypte]Ook de heilige is niet aan beproevingen van buitenaf gespaard gebleven.
Op een gegeven moment deed de ketterse bisschop van Alexandrië hem en zijn monniken op een eiland in de Nijl in de ban.
Maar de ballingen lieten geen tijd verloren gaan en brachten de heidense eilandbewoners tot het geloof.
Uiteindelijk werden ze weer vrijgelaten, want het gewone volk hield te veel van hen om hen dat opnieuw te laten overkomen.
Het is de heilige Macarios die ons nog steeds voor ogen houdt:
Wees niet bang voor valse beschuldigingen:
God weet immers altijd de Waarheid
“.
De relieken van zowel Macarios de Egyptenaar,
Macarios de Stedeling en Macarios van Tkow,
‘de drie Macarii’, worden in
het Klooster van Macarios
in de Wadi al-Natrun [Egypte]
bewaard en vereerd.

Enige vaderspreuken van de H. Macarios:
Door de Genade van de Heilige Geest verwerft ieder van ons de redding van zijn ziel.

  1. De Heilige Geest dient het werk van onze handen te steunen. Er staat immers in de Psalmen: “Als de Heer het huis niet bouwt of de stad behoudt, tevergeefs waken haar bewakers en zwoegen de bouwers tevergeefs”.
  2. Slaat geen dag overWat is de wil van God voor
    eenieder die Hem aanroept?
    De absolute reiniging van zonde,
    de bevrijding van de passies, de
    schande en  de overname van de deugd.
    Dat wil zeggen de zuivering en
    heiliging van het hart, welke wij ervaren wanneer wij ons met behulp van de H. Geest buigen [Metanoina] voor God.
    Zalig zijn zij die zuiver hart, want zij zullen God zien” zei de Heer.
    En David zei hierover «Wie is waardig de berg van de Heer te beklimmen en Zijn heilige plaats te betreden», waarop geantwoord werd. “Hij die schone handen en
    een zuiver hart bezit
    “.
  3. De Heilige Geest bevindt Zich in de bewustwording dat onze passies
    diep geworteld en verborgen zijn in de ziel en daar tekeer gaan. Dit motiveert ons, samen met Hem hiertegen weerstand te bieden, bidt daarom allen vurig tot de Heer: “Heer reinig mij van mijn diepe geheimenissen“.

34e Zondag na Pinksteren – ‘Ik Geloof in één God!’

'Heer, ontferm U'Dit is een getrouw woord en alle aanneming waard,
dat Christus Jezus in de wereld gekomen is om
zondaren te behouden, onder
welke ik een eerste plaats inneem.
Maar hiertoe is mij ontferming bewezen, dat
Jezus Christus in de eerste plaats in mij
zijn ganse lankmoedigheid zou bewijzen tot
een voorbeeld voor hen, die
later op Hem zouden vertrouwen ten eeuwigen leven.
De Koning der eeuwen, de onvergankelijke,
de onzienlijke, de enige God,
zij eer en heerlijkheid in alle eeuwigheid! Amen“.
1Tim.1: 15-17

Is het niet waar?
H. Johannes de doper1Dat dit getrouwe Woord
jou het meest dierbaar is geworden?
Alle hoop was op jezelf gericht, op eigen verbetering,
op eigen werken gericht, in plaats van op God.
Toen alle hoop was vervlogen, leerde
God je daarmee de deemoed kennen,
toen alles je steeds meer uit handen werd geslagen en
je uiteindelijke wel moest erkennen, hoewel
alles in u zich daartegen verzette:
Heer, Jezus Christus,
Zoon van de levende God,
ontferm U over mij, zondaar
“.
Theotokos, van altijd durende BijstandToen er uiteindelijk niets anders overbleef
kwam het Godsgeschenk uit de hemelen:
onze Heer, Jezus Christus, om zondaren
te redden en te ver-‘heer’-lijken.
Onze gedachten kunnen afdwalen naar
de tijd en de zoete herinnering,
toen we als zondaar ons
deemoedig gingen opstellen ten opzicht van God,
toen we onze zondigheid onder ogen zagen.
Niets op de wereld heeft mijn hart
ooit met meer vreugde vervuld, dan
de ervaring de Goddelijke Liefde voor mij als zondaar,                                                                   toen ik voor Hem neerknielde – mijzelf vernederde.
Zou je dat ook niet willen ervaren?
Je knieën buigen en de woorden weer te geven als de verloren zoon:
de verloren zoon2b“Vader, ik ben het niet waard nog langer . . .
wees mij… zondaar… genadig, wilt U
mij aannemen als Uw loonslaaf?”.
Wie zich zo vernedert, zal zonder twijfel
een blijk van Zijn zondaarsliefde ontvangen en
zal wensen nooit meer van die plaats te hoeven gaan.
De wereld zal weer opbloeien wanneer
men gelooft in zelfopoffering ten opzichte van elkaar;
dat is dat beste plaats, het mooiste plekje op de aarde!
Daar waar je mag buigen als een zondaar, daar
waar je verloren ziel eeuwige Liefde en Zaligheid ontvangt!
Zondaren worden daar ver-‘Heer’-lijkt, Zalig gemaakt;
zij worden hier in beginsel mee vol gegoten.
Als een vat worden ze eerst leeg gegoten.
Alles van ons moet eruit en plaats maken.
ΤΟ ΠΑΝΑΓΙΟΝ ΠΝΕΥΜΑEn dan worden we, als een
Mysterie van de Heilige Geest met Genade vol gegoten;
vol gegoten met Gods Genade.
Uit Zijn volheid
hebben wij ontvangen Genade op Genade en toch,
kinderen van God, en toch … zondaars gebleven …
Of, … bent jij dat station al gepasseerd?
Kunt je, wil je nog wel staan naast die mensen in Utrecht,
naast je mede-parochianen, naast die man of vrouw, die
je zoveel ellende berokkend heeft…?
Ligt daar niet een oorzaak van zoveel bekrompenheid in het geestelijke leven,  dat we wel zeggen zondaren te zijn, maar
dat we ons in de praktijk mijlen ver boven ander
verheven voelen?
Neen, wij [orthodoxe] christenen zijn ‘anders’…?
Nee! We zijn precies hetzelfde.
Waar is in uw leven de verwondering om zoveel Liefde?
Bent u niet vergeten dat het ging om de Genade voor zondaren?
Immers alleen dan kan de roemtaal van het Geloof weerklinken:
Onverdiende heerlijkheden,
heb ik van mijn God genoten,
ik roem in vrije gunst alleen
“.

— > Mijn ziel kleeft aan de grond,
maak mij levend naar Uw Woord.
Ik heb U mijn wegen bekend gemaakt en
Gij hebt mij verhoord;
leer mij Uw Gerechtigheden.
Doe mij de weg kennen van Uw Gerechtigheden,
om Uw Wonderwerken te overwegen.
Mijn ziel is slaperig door onverschilligheid;
bevestig mij in Uw Woorden.
Maak mij los van de weg der boosheid,
maar ontferm U mijner door Uw Wet.
Heer, ik ben gehecht aan Uw Getuigenissen,
laat mij niet beschaamd staan.
Ik ga voort op de weg van Uw Geboden,
omdat Gij mijn hart hebt wijd gemaakt
.
uit Psalm 118 [119] vert, ROC Den Haag

Saints Peter & Paul, Karrakallou iconWanneer Paulus denkt aan die zondaarsliefde
[en laat het tevens de overdenking zijn van ons hart],
dan kan hij het niet laten, om met één pennenstreek
de tegenstelling nog scherper te stellen.
Hij zegt: Ik ben voornaamste!
Hoor je het goed!? Dit is een kind van God op zijn plaats!
Niet: Ik was… Maar: ik Ben!, “Je suis en Christ!“.
Ik ben de voornaamste van de zondaren . . .,
de minste van de apostelen . . .,
de allerminste van al heiligen . . .!
In dienen achteraan,
in zondigen voorop: de voornaamste,                                     de koploper, een die anderen meesleept.
Wie zo leeft, het kan niet anders,                                                                                                          die heeft zijn broeders lief.
Wie zo leeft, het kan niet anders, die is deemoedig en klein.
Zwart op wit, met één pennenstreek:
Onverdiende Genade, voor de voornaamste van de zondaren.

Dit is geen overdrijving! Dit is niet iets om trots op te zijn.
Maar Paulus zegt het, om het Evangelie,
de Blijde Boodschap van vrije Genade in het middelpunt stellen!
Christus Jezus is in de wereld gekomen, om
zondaren Zalig [Heel/Heilig] te maken, van welke
ik de voornaamste ben.
De groei door bezinking op oudere afzettingen van Genade
kenmerkt zich door de bede:
Vader, ik… ik heb gezondigd! Wees mij… zondaar…, genadig!“.
Wie zo leeft is mild, ootmoedig en klein.
Die probeert zich niet te verheffen boven een ander,
zeker niet door een ander te beschadigen,
door een ander verdacht te maken.
Dat zijn de werken van het vlees,
dat zijn werken van de duivel.

Grotere genade kenmerkt zich door dieper te buigen,
door deemoed en je steeds kleiner te voelen.
Christus Jezus is gekomen, om de zondaren zalig te maken!
Zelfs de grootste onder hen.
Laat dit een laatste aansporing zijn,
voor u, die buiten staan en Christus nog steeds niet zien zitten,
een laatste klop op de deur van uw hart!
Wanneer Paulus, de voornaamste, de koploper,
hij die iedereen meesleepte, bekeerd is,
waarom zou het dan voor jou niet kunnen?
Dit is een getrouw woord en
alle aanneming waardig,
dat Christus Jezus in de wereld gekomen is,
om de zondaren Zalig te maken,
van welke ik [zegt Paulus] de voornaamste ben.

Dit is een echte, oprechte Blijde Boodschap, zelfs voor,
ja juist voor de grootste schurk in of buiten
de [orthodox] christelijke Parochies.
–> Dit is de Blijde Boodschap voor de grootste farizeeër, want
de zonde van eigengerechtigheid is ongetwijfeld
de grootste zonde, het is godslastering!
–>Dit is de Blijde Boodschap voor de grootste zondaar;
–>Dit is de Blijde Boodschap voor de slechtste slechterik;
–>Dit is de Blijde Boodschap voor de voor de jongste en de oudste;
–>Dit is de Blijde Boodschap voor de voor de hardste,                                                                         voor de koudste, voor de meest verharde zondaar;
–>ja de Blijde Boodschap is voor alle bewuste en onbewuste zondaars!

Dit is een getrouw woord en alle aanneming waard,
dat Christus Jezus in de wereld gekomen is om zondaars te behouden,
onder welke ik een eerste plaats inneem.
Amen
“.

    Het zevenvoudig pad
'Κύριε, ελέησον . . .'1. Ik buig in liefde en dankbaarheid voor het Mysterie en
ik open mijn hart vol medelijden voor al wat leeft;.
2. Ik zie alle schepselen als mijn broeders en zusters en
ik draag ze zoals ik zelf gedragen zou willen worden;
3. In overgave vind ik vrede en ongewapend ga ik de weg
Vrede wens ik vriend en vijand;.
4. Niets en niemand eigen ik mij toe
Ik leef eenvoudig en alles wordt mij gegeven;.
5. Ieders dienaar ben ik, niemands slaaf
Zo geef ik gehoor aan mijn roeping;
6. Belangeloos ga ik om met de mensen,
in ieder groet ik het Licht;
7. In vreugde leef ik dit leven,
om mijn lippen zo maar een glimlach.
cf. H. Franciscus – ”leven in aandacht”,
leefgemeenschap Stoutenburg,
Amersfoort.

Monniken van het Nederlands Cisterciënzer-klooster Sion [Diepenveen] verhuizen

Abdij-Sion-DiepenveenDe broeders van abdij Sion staan op een cruciaal punt van hun bestaan.
De muren van het ooit bloeiende klooster ademen 125 jaar gebed en gezang.
Nog acht broeders zijn het, die een naar wereldse maatstaven volstrekt zinloos leven voortzetten.
Nieuwe monniken melden zich zelden aan en
als ze het al doen, houden ze het sobere monnikenbestaan niet lang vol.
Ze lijken de strijd tegen de tijd te verliezen.
De abdij is verkocht, er komt nu een oecumenische gemeenschap in
het voormalige klooster en bijgebouwen [waaronder in de boerderij].

klooster in het LichtDe jongere kern van de broeders heeft besloten
niet zomaar het licht uit te doen.
Ze trekken verder naar het noorden van Nederland,
terug naar hun wortels, naar een eilandje dat
haar naam aan hen te danken heeft:
Schiermonnikoog
[schiermonnik = grijze monnik].
Abdij Sion2Tegen de achtergrond van
dit ingrijpende proces van
loslaten en voorzichtig nieuw leven laten ontkiemen,
gaat een film op zoek naar de diepere motivatie van deze mannen.
Wat drijft hen vandaag de dag om monnik te zijn,
tegen alle eisen van de moderne maatschappij in?
De film op NPO.nl geeft een uniek kijkje in de ziel van mannen
wiens leven meestal verborgen blijft.

Kijk mee:
http://www.npo.nl/de-terugkeer-van-de-monniken-op-schiermonnikoog/27-12-2015/RKK_1676990

ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ, ΘΕΟΥ ΥΙΟΣ, ΣΩΤΗΡDe hoogste waardigheid van de mens,
zijn belangrijkste en bijzonderste kracht,
het diepste geheim van zijn mens-zijn,
is zijn vermogen om te beminnen.
Dit vermogen in het diepste van zijn ziel
is het bewijs dat hij in zich
het beeld en de gelijkenis van
God draagt
“.                                                     Thomas Merton                                                                                                                              [Cisterciënzer monnik, 1915-1968]

Het gebed van het hart tot Jezus Christus, het Jezusgebed

Jacobsladders of zonneharpenOp de zoektocht om
je van de wereldse invloeden te ontdoen
ben ik een tijdje opgetrokken met de monniken van de berg Athos [Gr.], die
mij zijn voorgegaan in het Jezusgebed, opdat lichaam en geest in balans worden gebracht en ik met Gods hulp leerde te leven in het hier en nu.

20150418-PK-Athos500webAlle heilige vaders op de berg Athos
drukken ons op het hart dat een christen
in onze wereld in de eerste plaats het leven behoudt wanneer deze zijn gebedsleven blijft opbrengen.
– Wil je van je zorgen bevrijd worden? Bidt.
– Wil je gered worden? Bidt.
Alle gebeden zijn goed en heilig, maar
het Jezusgebed, is hun koningin.
Heer Jezus Christus,
Zoon van de levende God,
ontferm U over mij,
zondaar
“.

monnik in gebedVanuit dit kleine maar krachtige [harts-]gebed,
zijn de heilige vaders van de Athos hun weg gegaan
en werd dit hun wapenuitrusting, het middel waarmee
men zich op het Licht van het Lichaam der Kerk,
Jezus Christus richt.
Roep Christus voortdurend aan, wanneer je het kunt opbrengen meerdere malen zowel overdag als ‘s-nachts en
het zal je brengen bij wat je wilt bereiken en
wat je nog niet kent;
– een positieve gemoedstoestand en minder angst;
– klachten als slapeloosheid,                                                            angst en depressieve gevoelens nemen af.
Het is een prachtig instrument die
je vaste gewoonten en patronen                                                                                                             zal veranderen en die je                                                                                                                           een grote dienst zal bewijzen.

een gebedshoekjeBij het elke vorm van gebed dien je eerst voor te bereiden
zoek een rustige plek, waar je niet gestoord en
afgeleid wordt door wat dan ook en concentreer je op datgene wat je van plan bent te gaan doen
– het gebed – in het gebed zoekt je als gelovige
contact met God, hierin bijgestaan door de Heilige Geest.

Je dient te beginnen met te letten op je ademhaling,
het geeft je signalen omtrent je gemoedstoestand.
Het eerste wat we als kind doen wanneer we geboren worden
is dat we inademen en het laatste wat we op deze aarde zullen doen
is onze laatste adem uitblazen.
μοναχός άγιο όρος 2Mozes vraagt aan God Zijn Majesteit te laten zien en
God verschijnt hem in de eenvoud van de wind:
– het is de Geest Gods, Die hem voorbijgaat;
– het is de Geest Gods, Die de rode zee doet wijken;
– het is de Geest Gods, Die de kwakkels brengt, het voedsel van de zee, die het hemelse manna vervangen;
– het is de Geest Gods, Die Mozes belooft is welke
over de 70 oudsten wordt verdeeld.
Onze adem helpt niet alleen het zuurstofrijk bloed
vol voedingsstoffen voort te bewegen
en alle grote het goeds in ons lichaam te verspreiden.
Adem is het transportsysteem voor de vitale levenskracht.
Wanneer we inademen worden we ons bewust.
Ben je gestrest of door de wereld overweldigd,
sluit je ogen en adem vier seconden in door de neus en
uit door de neusgaten, en herhaal dat nog vier keer.

Comboskini, gebedssnoerOp deze manier stel je de aardse zorgen terzijde,
immers niet alle dingen, die je geest je zoal tegen komt
berusten op Waarheid!
Door je op het gebed te concentreren kun je met Gods hulp
– Werkelijk rust vinden – op een acceptabele manier om gaan met alles wat zich aandient in het leven van alledag;
– het leren leven met je eigen onhebbelijkheden;
– het proces van je irritaties, je ongeduld, je frustratie,
je boosheid en ook je verdriet, welke onrust veroorzaken.
– door onophoudelijk Gods hulp in te roepen, met
geduld en toewijding komt de rust vanzelf
Begin met slechts 10 minuten per dag, zittend in een rustige ruimte
eventueel met je ogen dicht en herhaal het gebed
op het ritme van je ademhaling.

vaders Nectarios en Chrystophoros kelia Agia TriadaVergeet niet in je leven stabiliteit te vinden, dat
behoeft niet altijd werk te betekenen.
– Ook in andere dingen kun je een levenstaak vervullen –
zoals de zorg voor anderen, een hobby of vrijwilligerswerk.
– Probeer dit opgewekt met volle inzet en vrolijk te verrichten.
– Probeer de praktisch activiteiten dusdanig in je leven door te voeren dat je in evenwicht blijft, niet te langdurig hetzelfde, niet te snel of te langzaam;
je doet al datgene wat je doet voor God en
behoeft er geen eer aan te onttrekken.
– Hoe gedraag je jezelf – wees jezelf en hoe sta je er zelf in en hoe behandel je de ander.
Veel van dit soort dingen dienen herzien te worden,
wil je een bewust en betrokken balans vinden.

Laat negatieve momenten van het leven los, achter je, geef er niet meer aan toe.
Alles wat je doet opdragen aan God is ook gebed, zeker als
dit gedragen wordt door het gebed van het hart.
Dit gebed tijdens het werk biedt je de kans om negatieve momenten
van het leven – aan je voorbij te laten gaan, je aandacht wordt door het gebed
dusdanig in beslag genomen dat je het vanzelf loslaat;
je lichaam is niet meer gespannen en ook je geest
wordt teruggebracht tot haar oorspronkelijk doel,
gewoon leven in het aangezicht van de Heer.
Je behoeft niet langer een lichaamshouding [een pose ten opzichte van anderen]
aan te houden, want God neemt je zoals je bent.
Je let alleen op het gebed en leert hoe je
zelfs onder zware omstandigheden met gratie kunt overleven.

άγιο όρος 22Wanneer je geest vrij is van gedachten en lagere gevoelens
[dit bereikt de mens door onophoudelijk alert te blijven]
wordt zowel het werk als de geestelijke arbeid door Gods Genade verbonden
met het hart.
Materiële voorstellingen worden niet langer opgeroepen en de mens wordt op het                                                                                                   spirituele pad omhoog geleid.
Dan wordt de menselijke geest afgestemd op het hart en
bereikt de mens vervolgens een vergoddelijkt niveau,
door deelgenoot te worden aan de goddelijke genade.
Dan wordt in de mens het ‘beeld‘ teruggebracht tot Gods gelijkenis.

Psalmen op basis van Waarheid samengesteld – Psalm 22 [23] – als broeders elkaar hoeden

Christus, HerderDe Heer is mijn Herder,
het ontbreekt mij aan niets.
Op grazige weiden doet Hij mij verblijven;
aan verkwikkende wateren heeft Hij mij geleid.
Hij heeft mijn ziel bekeerd.
Hij leidt mij langs het pad der gerechtigheid,
omwille van Zijn Naam.
Zelfs al ga ik midden in de schaduw des doods,
dan vrees ik geen kwaad, want Gij zijt met mij.
Uw staf en Uw stok zijn mijn troost.
Gij richt een tafel voor mij aan,
voor de ogen van mijn verdrukkers.
Met olie zalft Gij mijn hoofd:
hoe heerlijk is Uw heilige Kelk!
Uw Barmhartigheid volgt mij van nabij,
alle dagen van mijn leven.
Ik mag wonen in het Huis des Heren,
tot in lengte van dagen“.
Psalm 22 [23]

Christus, de deemoedigeIn deze Psalm wordt ook gesproken van een herder.
Tijdgenoten van Jezus hebben in Hem
het beeld van de goede herder herkend.
Want geen ander als Hij
zocht zo de verloren mens weer op.
Zelfs mensen van de onderkant van samenleving, want voor Hem was elk mens belangrijk, zoals
een échte herder zich verantwoordelijk weet
voor het kleinste en zwakste onder de dieren.

  • Jeremia profeteerde het al vlak voor
    de ineenstorting van het Koninkrijk Juda en
    vóór de verwoesting van Jeruzalem in 587 v.Chr.
    In Babylonië verbleven de Joden als slaven, weggevoerd uit hun land van melk en honing.
    Er is wee-geroep, bedreiging, ondergang,
    hoop en tenslotte de belofte dat
    er een Nieuwe Herder zou komen.
    Jeremia stelt de koning en de leiders van het volk
    persoonlijk verantwoordelijk voor de deportatie.
    Machtswaanzin en hang naar materiële welvaart
    hebben er voor gezorgd dat ze van
    het beloofde Land in de afgrond terecht zijn gekomen.
    Dit alles heb ik gezien en ik richtte mijn aandacht
    op alle daden, die onder de zon geschieden ten
    tijde dat de ene mens macht heeft over de ander
    tot diens onheil“.
    Prediker 8: 9
    Jeremia voorspelt dat er een nieuwe koning,
    een Nieuwe Herder zal opstaan, Die het volk
    weer zal voeren naar grazige weiden.
    Hij zal regeren in de geest van Koning David.
    Daarmee geeft hij aan dat een koning pas goed is
    als het kleinste schaap tot zijn recht mag komen.
    Een koning die het volk zó zal besturen dat
    elke onderdaan een plaatsje onder de zon wordt gegund.
  • Jezus wijst ons op het feit dat er
    in onze huidige samenleving zoveel mensen verloren rondlopen.
    Hij evalueert met zijn vrienden en werkt een plan uit:
    “Hoe willen jullie dat we nu verder gaan?”.
    De Kerk van ChristusHij leert zijn volgelingen dat iedereen mee mag in het schuitje,
    omdat er teveel mensen terechtkomen tussen de wal en het schip.
    Ze worden doodgedrukt door
    massieve krachten; Jezus leert
    Zijn volgelingen om elkaars broeders en behoeders te zijn.
    Hij leert hen ook dat er niet één herder is, maar dat we elkaars herder, elkaars hoeder mogen zijn, want mensen kunnen niet zonder elkaar.
    Iedereen heeft mensen nodig die hem dragen, die
    je corrigeren en tot de orde roepen.
    Vooral als je pijn lijdt aan het leven,
    heb je mensen nodig die je dragen.
    Om elkaar te kunnen weiden moet je weg uit de al te enge omgeving.
    Want God is niet alleen de weg, de waarheid en het leven,
    Hij is niet alleen een veilige weg, een been om op te staan,
    een rots om op te bouwen.
    Hij wil dat wíj die stevige rots en dat been zijn.
    Dat we elkaar op de been krijgen en op de been houden.
    Dat we elkaar beschermen tegen herders die
    alleen maar met holle woorden uit zijn op eigen welbevinden.
    Want wie beschermt anders de kleinen van deze wereld?
    Dat gebeurt niet door instanties en overheden, maar
    door mensen als u en ik.

student en Kerk, domplein UtrechtChristenen zijn degenen die
de grote Herder, Christus volgen;
waar Hij in Zijn tent gastvrijheid verleent in de woestijn en met een arme vluchteling
Zijn bloed deelt.
Een Arabisch  of Syrisch grasland is
heel anders dan de omheinde weilanden waarmee wij vertrouwd zijn.
Het is veel groter en vaak grenzeloos.
Verreweg het overgrote gedeelte is woestijn – dat wil zeggen, het land is net nog niet helemaal kaal, maar wordt slechts voor een paar maanden verfrist door regen en
ligt er voor de rest van het jaar verlaten bij onder
een meedogenloze zon die al het leven uit de bodem zuigt.
de herder met zijn schapenHet landschap verliest bijna zijn glans:
eentonig op en neer gaande heuvels, met weinig karakter als dat van de golven der zee en als een tintelende luchtspiegeling onder een wolkeloze hemel.
Deze verbijsterende monotone indruk
wordt slechts door twee uitzonderingen onderbroken.
Hier en daar is de grond gespleten door                                                                                             een diep ravijn, die verschil aanbrengt en                                                                                           door zijn plotselinge duisternis mens en dier                                                                                     verrast vanwege de roofdieren die                                                                                                         er in de uitsparingen hun holen hebben.
Maar er zijn ook ravijnen die zacht en mooi zijn, waar water opborrelt, wat
rustig tussen rijke grasbanken doorloopt met bomen, die schaduw verlenen.

In zo’n landschap zoals ik heb beschreven, is een grote Herder natuurlijk onmisbaar.
Wanneer je Hem daar ontmoet, ‘alleen al Zijn onvertogen uitstraling’, leunend op Zijn staf en met verweerde ogen ziet Hij zorgzaam toe op zijn verstrooide schapen.
ieders leven heeft een verhaal . . . wat is het jouwe?Hij is hun enige toevlucht en beschutting.
Je hart springt op om te vragen:
Bestaat er in de hele wereld zo’n
dierbaar Mysterie van leven en vrede zoals bij Hem?
Hij is zeer dicht bij Zichzelf en zo prominent als
de herder een functie heeft voor de schapen in de woestijn zo is het onderkomen van deze Herder.
In westerse ogen is het onderkomen in de woestijn foeilelijk – bruine en zwarte brokken steen –
vaak achteloos op elkaar gestapeld, met
een paar houten schotten welke het vertrappelde zand
aan de voorkant van de lage deuropening afsluiten, dat
een mens ongemakkelijk dient te bukken om
er binnen te geraken.
Maar sta er dan eens bij stil dat deze mens op de vlucht is –
aan de wildernis van het leven buiten tracht te ontkomen.
monniksstaf met kruisje, GeorgiëWat ons dan het meest vertroost in deze herder?
Zijn stok en zijn staf.
Hij heeft een staf, zo’n lange stok met
een gebogen uiteinde, om een afgedwaald schaap daarmee terug te kunnen halen.
Of, als het moet, een lam dat in een diepe kuil gevallen is,
mee op te trekken.
Als ik deze Herder volg,
dien ik niet te denken dat mij niets kan overkomen.
Maar die staf en die stok, die geven mij moed om
verder te gaan op de weg, die Hij mij toont.

Dat is het landschap welke de Psalmist
voor ogen had en het deed hem
aan de gemengde wildheid en schoonheid van
zijn eigen leven denken.
Het menselijk leven is als deze wildernis met verschrikkelijke contrasten,
waar het licht zo helder kan schijnen, maar
waar de schaduwen en de duisternis verraderlijk kunnen zijn;
waar de weiden zich rijk uitstrekken, maar tevens
in de rimpels van uitgestrekte woestijnen verscholen zijn;
waar paden ondoorgrondelijk zijn;
waar de passie van de mens opveert, maar direct om vergelding roept;
waar alles is onderverdeeld en er toch wanorde heerst, maar
de wet onverbiddelijk van zich doet spreken;
en waar een mens wordt opgejaagd
tot de dood hem als ongenaakbare erfenis te wachten staat.

De Heer is mijn Herder” of in het Grieks
– “Ποιμένας μου ο Κύριος, και δεν θα στερηθώ“,
want de kracht van het orgineel gaat bij ons enigszins verloren:
– “Be-hoed [be-Herder] mij Mijn Heer en ik zal niet worden geroofd“.
Dit is het thema van de eerste vier verzen.

In de tijd waarin wij leven lopen er vele mensen die spotten met dit soort theologie
vrij voorhanden en inderdaad verheugend, zoals de parel blinkt onder de zwijnen.
Het is immers veel beter om met Jezus Christus, onze Verlosser staande te blijven dan
met de Logica ten onder te gaan.
Jezus Christus leert ons dat de mens niet verkeerd kan zijn wanneer
deze zich deemoedig tegenover God opstelt in plaats van dat hij
in zichzelf het beste probeert te vinden en zich verheft boven de ander.
Is er soms een vader onder u, die, als zijn zoon hem om een vis vraagt,
hem voor een vis een slang zal geven?
Of als hij om een ei vraagt, hem een schorpioen zal geven?
Indien dan gij, hoewel gij slecht zijt, goede gaven weet te geven aan uw kinderen,
hoeveel te meer zal uw Vader uit de hemel de Heilige Geest geven aan hen,
die Hem daarom bidden?
“.
Luc.11: 11-13
Of welke vrouw, die tien schellingen heeft en er een verliest,
steekt niet een lamp aan en veegt het huis en
zoekt zorgvuldig, totdat zij hem vindt?
“.
Luc.15:8
Zo zeg ook Ik u, zal er vreugde onder Gods engelen zijn
over één zondaar die zich bekeert.
Dat is een ware getuigenis en beroert elke snaar van ons hart.
Kracht, zo blijkt uit de natuur, levert geen enkel voordeel op, omdat
werkelijke macht en wijsheid zo ver van ons af staat dat
ook al bezitten we alles en zijn we in kwaliteit nog zo superieur
het kan onmogelijk op tegen dat verhevene waar wij in onze deemoed naar streven.
Dat zit dus in de mens en het komt eruit als hij God hier om vraagt en er naar streeft.

De werelds gerichte gedachten leveren meer slapeloosheid op dan die van ons,
Gods Licht schijnt consistenter dan onze wereldse lichten;
met een hart dat standvastig voor ons zorgt,
want al zijn we onrustig onder elkaar;
Hij is Koninklijker dan de edelste koning,
Vaderlijker dan onze dierbaarste vaderschap;
diepere en met meer compassie dan
ooit een moeder zich over ons heeft bekommerd.
Wie ervaart onder de mensen, dat God het hoogste is wat er in het leven bestaat
om onze Herder te zijn, noemt Hem zijn Herder en
kent Hem als een ware Herder, Die weet wie Zijn schapen zijn.
Wie van u, die honderd schapen heeft en er een van verliest,
laat niet de negenennegentig in de wildernis achter en
gaat het verlorene zoeken, totdat hij het vindt?“.
Luc.15: 4

Cross cruciaalGod kan geen grotere bereidheid van Liefde
of Zelfopoffering tonen;
dat is het Geloof van de sterke en
onzelfzuchtige mens door al de eeuwen heen.
En die sterkte bestaat niet uit
een zuiveren gevolgtrekking van de Logica, maar
de onvermijdelijke verhoging welke het gevolg is
van de plicht en liefde die uit pure deemoed
– van vader- en moederschap of vriendschap
wordt vervuld. Paulus zegt hierover:
Want het leven is mij Christus en het sterven gewin“.
Phil.1: 21, waarmee hij aangeeft dat Gods Liefde zo sterk in zijn persoonlijke natuur is doorgedrongen
als Gods ultieme geschenk, dat hij betwijfelt of                                                                                zijn eigenliefde hiermee kan concurreren;                                                                                          zo oneindig groot is zijn verlangen alles voor                                                                                    deze God-mens te betekenen, nu het nog kan.
Zo hebben de bekende deemoedigen zich door alle tijden gevoeld en uitgedrukt.
Het is niet alleen vanuit hun diepste diepte, maar uit hun hoogste hoogten
– de Hemelen – waaruit deze getuigen tot ons spreken en zeggen:
Er is een rots hoger dan ikzelf
God is Heiliger, Sterker en Onsterflijker dan mijn kracht,
Liefdevoller dan ik in uitersten kan opbrengen!
In liefde en voor zover zij hebben liefgehad en zichzelf hebben opgeofferd voor anderen,
hebben zij het onfeilbare bewijs verkregen, dat God leeft en van de mensen houdt en
Zichzelf onvoorwaardelijk voor de mensen overgeeft.
Niets kan dat Geloof doen wankelen, want het berust op de beste instincten van onze natuur en is de kroon geworden op het leven van alle christenen.
David was geen huurling, maar een koning wiens hart
verbonden was met zijn werk, die deed waar hij voor stond en
die dit nooit eventjes afraffelde, anders
had hij zijn God nimmer een herder durven noemen.
En is God in elke relatie van ons eigen leven.
Terwijl onoprechtheid en ontrouw aan de plicht
niets minder inhoudt dan een verlies aan de kwaliteit en
de belijdenis van ons Geloof in God;
wordt datgene wat we doen met inzet voldaan en
is de liefde tot het uiterste, een getuigenis van Gods Liefde en
getuigt een onophoudelijke zorg voor anderen
van de overtuiging dat Hij ons verheft.