Orthodoxie & ontwikkeling en zingeving

12 Apostelen - 12 АпостоловVeerkracht is
het vermogen van een mens of
een sociale gemeenschap
zich te ontwikkelen en grote moeilijkheden te boven te komen en
zich hierdoor tot volheid te vervolmaken.

Een dergelijk vermogen
bevat verschillende elementen:
1.]. De mogelijkheid om zich te beschermen en  zich te verdedigen, weerstand te bieden.
2.]. De kracht om iets op te bouwen.
3.]. De wil om zich doorlopend met elkaar verbonden te weten.

  • Veerkracht wordt gedurende het hele leven in een voortdurend proces opgebouwd,
    in een interactie tussen de sterveling [basis van de gemeenschap] en de omgeving.
  • Veerkracht varieert dus voortdurend, naargelang de context en de verschillende levensfases.
  • Veerkracht is nooit een absoluut gegeven.
    Niets is ooit definitief verworven en niets is definitief verloren;
    dit is het realisme én de hoop op flexibiliteit,

raderen in een schijfloop van een windmolenHet betreft hier echt  geen nieuwe techniek, die
universeel ingezet kan worden, wanneer
je met mensen wilt samenwerken.
Niettemin kan flexibiliteit een bijdrage leveren
tot de aandacht voor bepaalde inmengingen en
ook nieuwe ontwikkelingen inspireren.

Het vertrekpunt is een ingrijpende wijziging
van ons perspectief op de werkelijkheid:
we dienen te leren oog te hebben op
de positieve mogelijkheden die
sluimerend aanwezig zijn in of achter
een probleemsituatie of probleemgedrag.

Met passie, met geduld en inzicht zoeken we naar elementen die
een bijdrage kunnen leveren tot de opbouw van de gemeenschap;
de wijzen waarop een mens in en vanuit zijn omgeving daartoe
kunnen bijdragen en de wijze waarop we
dit alles op gang kunnen brengen
[ieder individu beschikt immers over specifieke talenten, waarvan
de gemeenschap haar voordeel kan doen].

de sleutel, het onderdeel - de persoonsgebonden inzetAls basis voor gedragslijnen
treffen we dikwijls twee elementen aan:
de onderlinge relatie en de zingeving.
[De onderlinge relatie is in de eerste plaats dat er sprake dient te zijn van een diepgaande aanvaarding door (een) ander(e individuen)].
Zingeving is dikwijls nauw verbonden met relatie, maar ook met een bepaald project, waarmee men zich engageert
[bijvoorbeeld vanuit het Geloof], maar dient tevens aangemoedigd te worden.
Zingeving kan zich in verschillende vormen uitdrukken:
de vormgeving is vaak verbonden met [nationaal] karakter
en de persoonsgebonden inzet.

Hoewel levensvatbaarheid wordt opgebouwd uit componenten die
altijd in hun context gesitueerd dienen te worden,
zijn er toch enkele telkens terugkerende elementen te onderscheiden
in de manier waarop iemand greep heeft op gebeurtenissen:
1.]. het integreren van het gevoel van eigenwaarde.
2.]  het toepassen van sociale en professionele vaardigheden
[zoals het organisatievermogen of om (externe) hulp in te roepen in geval van nood].
3.]. het gebruiken maken van humor etc . . .

In crisissituaties geldt flexibiliteit waarbij men een beroep doet op krachten
die nog aanwezig zijn (in de gemeenschap of de vriendenkring etc.] en
dit veelal via een bepaalde theorie [werkwijze].

Er kunnen ook andere mogelijkheden verkend worden, zoals
een beroep op persoonlijke eigenschappen zoals financieel inzicht,
schoonheidservaring, welke allemaal met zingeving verbonden kunnen zijn.
Elke situatie biedt specifieke kansen om gewaar te worden en
ermee aan de slag te gaan.

trefwoord, onderlinge afstemmingBij dit onderwerp is bij elke impuls een trefwoord verbonden dat
betrekking heeft op flexibiliteit of veerkracht:
de volgende trefwoorden kunnen een rol spelen:
 God, als Degene Die het huis bouwt
  acceptatie van de ander
 het scheppen van vrijheid en ruimte
–  culturele ontwikkeling
 gedragslijnen
een gevoel van eigenwaarde
 wisseling van vooruitzichten;
 verwezenlijken van gemeenschapsdoelen;

Greep op ontwikkelingen en hun zingeving
Door deze vorm van bezinning hebben we de toekomst van de gemeenschap voor ogen
in de hoop datgene op te roepen dat een bewustzijns-verbreding op gang brengt en
leidinggevenden bewust maakt van hun eigen en andermans mogelijkheden, maar
ook van de veerkracht die aanwezig is in de Kerk als leef- en leergemeenschap.
Wie gelooft dat mensen en organisaties in staat zijn om
door moeilijke momenten en situaties heen te groeien,
ontwikkelt daardoor een apart levensgevoel dat
voor christenen nauw kan aansluiten bij
de drie basisdeugden van Geloof, Hoop en Liefde.

Draagt elkanders lasten,
het levensverhaal van Christoffel, Χριστόφορος [de Christusdragende],
waarbij Christus een beroep doet op krachten die in de gemeenschap aanwezig zijn.

raderen, afstemmen van elkaar - regelmatig doorsmerenIn het land Canaän leefde eens een man, Reprobus genaamd.
Van af zijn geboorte was hij erg groot,
fors gebouwd en ontzettend lelijk.
Omdat zijn ouders vonden dat hij
niet om aan te zien was
kreeg hij van hen de naam Reprobus
wat uitgestotene [ναυαγός] ,
verworpene betekent, hij
die niet langer mag meedoen.
ReprobusGroot geworden kreeg hij
de gestalte van een reus en was geweldig sterk.
Maar hij werd door iedereen uitgelachen en beschimpt.
Vaak zei hij bij zichzelf dat hij niet langer Reprobus wilde heten,
hij wilde net als anderen dat hij gezelschap om zich heen had.
In de iconografie van de Orthodoxe Kerk wordt deze heilige vaak voorgesteld als een man met krachtig postuur en het hoofd van een hond, want hij werd door de mensen als een hond behandeld en de laan uitgestuurd of ging zelf weg.
Heilige Christophoros besloot om dienaar te worden
van de Machtigste Koning.
Zo hoopte hij dat hij niet langer uitgestoten werd.
De koning van zijn land wilde hem graag als ambtenaar hebben, want hij verzette het werk voor velen arbeiders en in de strijd stond hij zijn mannetje.
Reprobus had echter besloten alleen
de Grootste onder de koningen te dienen.
Hij trok door vele koninkrijken tot hij die Koning gevonden had
van wie de wereld [de mensen] wisten dat Hij de Machtigste was.
Een van die koningen zag de reusachtige man voor zijn troon verschijnen en
nam hem met vreugde in dienst, want koningen
kunnen sterke ambtenaren altijd goed gebruiken.
Zo werkte Reprobus daar tot op een dag dat er
‘s avonds een feest gehouden werd in het paleis.
???????????????????????????????Ook hij mocht er bij zijn.
Nadat er veel gegeten en gedronken was,
trad er een zanger op, die
bij het spel van zijn Luit een verhaal vertelde.
Het was een spannende geschiedenis,
waar iedereen stil naar zat te luisteren.
Reprobus echter zag, dat de koning
tijdens het verhaal soms een Kruisteken maakte
en ook merkte hij dat de koning dat deed, elke
keer als de verteller het over de duivel had.
Was de koning soms ergens bang voor?

The King of Glory, manifests the tranquility of the One, who is at peace in the calm of love.Toen het feest afgelopen was,
ging hij naar de koning toe en
vroeg hem waarom hij dit had gedaan.
De koning wilde hierop echter geen antwoord geven,
hij schaamde zich misschien een beetje om
voor zijn Geloof uit te komen.
Reprobus echter zei, dat hij het wilde weten en
dat hij de koning niet kon blijven dienen, wanneer
deze hem dit niet vertellen wilde.
Zo moest de koning wel bekennen, dat
hij angst had voor de duivel en
zich tegen hem wilde beschermen met
het teken van het kruis.
Dus de duivel is machtiger dan jij?“, vroeg Reprobus.
Ja, dat moest de koning wel toegeven.
Dan kan ik je niet verder dienen“, zei Reprobus,
want ik wil aan de machtigste heerser mijn diensten aanbieden“.
Zo zei hij de koning vaarwel en ging op zoek naar de duivel.

Het duurde niet lang tot hij in een kaal verlaten gebied kwam.
Er liep een bochtige weg tussen zandheuvels door en
opeens stond een groep ridders voor hem, waarvan
er één erg woest en afschrikwekkend uitzag.
Deze kwam op hem toe en vroeg hem wat hij wilde.
Ik zoek de heer Duivel“, antwoordde Reprobus.
Dan ben je aan het goede adres“, antwoordde de ridder,
want dat ben ik zelf. Wat wil je van me?“.
Ik wil de sterkste heer dienen“, zei Reprobus, “en ik begrijp dat jij de sterkste bent“.
“Zeker, zeker”, grijnsde de ridder,
“kom maar met me mee”.
Zo volgde Reprobus de duivel, maar kort daarop
liepen zij beiden over een brede rechte weg toen
de duivel aan de zijkant een Kruisbeeld zag staan.
the devil existsHij kromp ineen, boog van de weg af
en klauterde met Reprobus over rotsen
en kronkelpaden tot hij een stuk verderop
de hoofdweg weer bereikte.
Zeg eens“, zei Reprobus, “waarom maakte je die omweg? Had je ergens last van?“.
Ik, ergens last van, hoe kom je erbij“, riep de duivel, maar terwijl ze doorliepen
oogde hij wel naar links en naar rechts van de weg of er niet misschien weer zo’n Kruisbeeld stond.
Je was bang voor dat Kruis“, zei Reprobus, “hoe komt dat?“.
Nu kon de duivel er niet meer omheen en
moest toegeven dat het Kruisbeeld het teken is van Christus en
dat hij dat teken niet verdragen kon.

ag17Dan is Christus sterker dan jij“,
stelde Reprobus vast,
en omdat ik de sterkste heer
wil dienen, zeg ik je mijn dienst op.

Ik ga Christus zoeken“.
Bij het woord Christus trok de duivel een zuur gezicht, keek schichtig om zich heen en maakte dat hij weg kwam.
Reprobus vervolgde zijn pad en
moest nu lang zoeken tot hij bij een eenzame kluizenaar kwam.
Die moet je kunnen helpen“, hadden de mensen gezegd.
De kluizenaar zag de machtige Reprobus aankomen.
Hij opende de deur van zijn huisje en liet hem binnen.
Diep bukkend ging hij door de deuropening en
zette zich op wat stro dat er lag, met zijn rug tegen de wand van de hut.
Wanneer je Christus wilt vinden, moet je wel veel vasten“, zei de kluizenaar.
Vasten?” antwoordde Reprobus verontrust en
hij ging rechtop zitten tegen de wand, dat het hutje kraakte,
dat lukt mij niet“.
Ook moet je veel bidden“, voegde de kluizenaar eraan toe.
Van bidden heb ik nog nooit gehoord“, zuchtte Reprobus,
ik wil Christus dienen, ik wil wat doen!“.
Daarover moest de kluizenaar een lange tijd nadenken, maar
na enige tijd beduidde hij hem, dat hij mee naar buiten moest komen.
Daar wees hij met de hand op het dal, waar je in de verte de rivier kon horen bruisen.
Daar beneden“, zei hij,
Daar bevindt zich de rivier, waar vaak reizigers naar de overkant willen.
Er is echter geen brug en het water stroomt zo wild, dat
er al velen in zijn omgekomen.
Je bent zo groot en sterk, dat je de mensen over zou kunnen dragen.
Wanneer je dat lang genoeg doet, dan zal eens ook Christus onder de reizigers zijn.
Zo zul je hem kunnen ontmoeten“.
Dat leek Reprobus een goede raad te zijn.

Hij liep de heuvel af naar de rivier. Die bruiste erg wild, maar hij was niet bang.
Hij bouwde aan de oever een hut om in te wonen.
Ook nam hij een sterke rechte staf als steun bij de overtocht en
begon zo aan zijn taak.
Vele jaren bracht hij reizigers over de rivier en
ze kwamen altijd veilig aan de overzijde.
Niets was hem teveel en hij nam dankbaar aan
wat de mensen hem voor zijn diensten wilden geven.
Als hij ongeduldig of teleurgesteld was, dat
het zo lang duurde tot hij Christus ontmoeten mocht,
troostte hem de kluizenaar en
zei hem er mee door te gaan en vol te houden.

En zo gebeurde het ten slotte na vele jaren, toen
Reprobus uitrustte in zijn hut, dat hij buiten een kinderstem hoorde roepen:
Kom naar buiten en zet me over!“.
Hij ging zijn hut uit, keek naar links en naar rechts maar zag niemand.
Toen ging hij weer naar binnen.
Weer echter klonk dezelfde stem die hem riep; maar weer vond hij niemand.
Toen hij de stem voor de derde keer hoorde en
weer gehoorzaam naar buiten ging om te zien wie het was die hem riep,
zag hij een kind staan dat hem vroeg hem over de rivier te dragen.
Reprobus zette het kind op zijn schouders, nam
de staf en begon aan de overtocht.
Saint Christophoros pray for usMaar toen hij het water inging, zwol de rivier aan,
het water steeg hoger en hoger en het kind werd zo zwaar als lood.
Hoe verder hij de rivier inliep hoe hoger het water steeg en
hoe zwaarder het kind hem op de schouders drukte.
Ja hij vreesde te moeten verdrinken toen
hij door het midden van de rivier waadde.
Saint ChristophorosToen hij in grote nood en met inspanning van al zijn kracht
de andere oever had bereikt, zette hij het kind neer en zei tegen hem:
Je hebt me
in groot gevaar gebracht.
Je was zo zwaar dat de hele wereld
niet méér had kunnen wegen dan jij
“.
Het kind antwoordde:
Daarover hoef je niet verwonderd te zijn, Reprobus; want je hebt niet alleen de wereld op je schouders gedragen, maar ook Hem, Die de wereld geschapen heeft.
Weet nu, dat ik Christus ben,
je Koning, Die je met dit werk dient.
En omdat je mij hebt gedragen,                                                                                                           zal je een nieuwe naam krijgen.                                                                                                           Tot nu toe heette je Reprobus,
van nu af aan zul je Christophorus
[in het Nederlands zeg men Christoffel]
Saint Christophoros BlWh
Christusdrager – genoemd worden.
Opdat je kunt zien, dat Ik de Waarheid spreek,
vraag ik je, je staf te nemen en hem aan de overzijde
bij je thuiskomst in de grond te zetten.
Hij zal de volgende ochtend bladeren en vruchten dragen
“.

Na deze woorden verdween het Kind voor zijn ogen.
Christophoros echter ging terug door de rivier.
Bij zijn hut aangekomen plantte hij zijn staf in de grond en toen hij de volgende ochtend opstond droeg se staf bladeren en vruchten.
Toen wist Christophoros dat hij een dienaar van de grootste Koning was geworden.
De feestdag van de Heilige Christophoros is de 24e van de maand Juli.

Natuurlijk zal het een mens [gemeenschap] die
ontzag heeft voor God goed vergaan,
want hij/zij hebben toch ontzag voor God?
cf. Prediker 8: 12
En toch ziet de praktijk er veelal heel anders uit.
Nu ja, wie dicht bij de Heer leeft, kan op zich met weinig toe
– zijn diepste vrede ligt immers niet in zijn [gelijk] bezit.

Januari 19e – Heilige Macarios, de Kluizenaar [ca. 300-390]

άγιος Μακάριος ο ΑιγύπτιοςHeilige Macarios de Egyptenaar was
een van de grootste van de christenen die
zich als pionier van  het monastieke leven in
de woestijnen van Egypte vestigde.
De Griekse term Μακάριος betekent
‘welzalig’ of ‘gezegend’ [Psalm 1].
Vele anekdotes zijn tot ons gekomen over
zijn strijd de volmaaktheid te verwerven
ondanks de ruwe wereld om hem heen;
waaronder een, waarin hij met een vermoorde man spreekt, een andere waarbij hij dode opwekt en
eentje waarbij hij twee meisjes geneest.

Volgens de levensbeschrijving van Macarios
waren zijn ouders zeer vrome mensen, vergelijkbaar met Abraham en Sara,
die leefden in de Opper-Nijl, het gebied van de Blauwe Nijl,
het huidige noordoosten van Zuid-Soedan.
Zijn vader was priester, maar moest rondkomen van het werk op het land.
Lower Egypt and the Valley of the Natron Lakes west of Cairo, MapNadat een dochtertje op jonge leeftijd was overleden, verhuisden Macarios’ ouders vanwege pesterijen naar Djidjber,
een dorp in het zuidwesten van de Nijldelta.
Daar werd Macarios geboren, zoals
een engel aan zijn vader had voorspeld [vergelijkbaar met Isaäk].
Hij groeide op tot een knappe, sterke jongen en hielp zijn vader op het land.
Hij werd lezer en diaken en trouwde om zijn ouders te gehoorzamen, maar
wilde zijn vrouw niet bekennen.
Natron, mineraalOm haar niet te hoeven ontmoeten, hetgeen
hem in verzoeking zou kunnen brengen,
vroeg hij zijn vader toestemming
zich met zijn werkers en  kamelen
aan te sluiten bij een ploeg die natron
[een licht ontsmettend middel]
uit de woestijn haalden.
Dit was gevaarlijk werk, omdat Berberstammen in de Westelijke Woestijn
vaak mensen gevangen namen.
Macarios mocht mee en kreeg zo de bijnaam ‘de kamelenhoeder’.
’s-Nachts verscheen hem daar een engel, die hem opriep om zich in de woestijn te vestigen en een geestelijke gemeenschap te stichten.
Macarios ging echter terug naar huis en kort daarop stierf zijn vrouw [uit eenzaamheid?].
Toen ook zijn ouders overleden waren, hield
Macarios te hunner gedachtenis een herdenkingsfeest.
Daar kwam ook een kluizenaar uit de buurt, die
hem aanspoorde om zijn hart te volgen en de woestijn in te trekken.
Al tijdens zijn vroege jeugd had hij een persoonlijke oproep ervaren
zijn leven als kluizenaar in de woestijn door te brengen,
een leven van gebed, soberheid en arbeid,
dus de aansporing was niet tegen dovenmansoren gericht.

Schuilplaats in de WoestijnTijdens de beginperiode van zijn leertijd in de woestijn,
werd hij als een kop van jut gebruikt en
vanwege een steeds terugkerende laster achtervolgd,
die hem onverdiend veel schade aanbracht.
Een vrouw die nabij de woestijn verbleef, beschuldigde hem, om onbekende redenen, haar openlijk te hebben lastig gevallen. Ze moet goed van de tongriem zijn gesneden,
want de mensen uit haar omgeving namen het voor haar op.
Ze verweet Macarios  een wolf in schaapskleren te zijn;
zij grepen hem, sloegen hem bont en blauw en
sleepten hem door de straten.

H. Macarios beschrijft het hart als de plaats waar Christus rustEn hoe reageerde deze nieuwe kluizenaar hierop?
Als een ware heilige in christelijke zachtmoedigheid,
besloot hij zich niet te verdedigen en
richtte zich met nog meer verbetenheid
door extra hard te werken aan zijn dagelijkse taken
om het kind van wie zijn aanklager beweerde dat
hij haar zwanger had gemaakt, te verzorgen.
Waarschijnlijk, dacht hij bij zichzelf,
dat de echte vader niet voor dat kind zou opkomen!

Gelukkig is de waarheid
via andere wegen aan het licht gekomen.
Toen het uur van de vrouw was gekomen,
viel de geboorte van het kind haar dermate zwaar, dat ze spontaan toegaf dat de werkelijke vader iemand anders was dan Macarios.
Geschokt door deze belijdenis, veranderden de buren, die zo zeker waren van de schuld van de kluizenaar, van toon en prezen hem nu de hemel in vanwege zijn nederigheid.

kluizenaarMacarios dankte God ongetwijfeld
voor het redden van zijn reputatie, maar hij
had nu zijn buik vol van de publieke opinie.
Hij vluchtte naar de bergachtige woestijn en
bouwde een Skete op in de buurt van de Nijldelta.
Daar zou hij toen hij ongeveer 30 jaar was,
de resterende 60 jaar van zijn leven gaan doorbrengen
en werd op die plaats spirituele leider van een
grote schare andere monniken, die
zich haastten onder zijn supervisie te mogen samenleven.

H. Macarios van EgypteTot nu toe was Macarios, zoals
de meeste van de Egyptische kluizenaars lekenbroeder gebleven.
Maar na een periode wijdde de plaatselijke bisschop hem tot priester, zodat
hij de Mysteriën [Lat. Sacramenten] voor zijn volgelingen kon opdragen.
De monniken van Skete werden vooral bekend om hun soberheid.
Hoewel dit soms buitensporig leek,
was dit niettemin indrukwekkend.
Later zou Macarios zelf verklaren:
Ik heb niet een keer méér gegeten, gedronken of geslapen als de natuur mij aangaf“.
Toch hield hij zijn discipelen steeds de waarschuwing voor
nimmer trots te zijn op hun vasten.

Macarios  geliefde onderwijs, omvatte de stelling:
Leg alles wat je overkomt, of het nu goed of slecht is, in Gods handen“.
Zelfs als opmerking over het gebed, zei hij dat de beste gebeden
niet altijd degenen zijn, die lang of welluidend zijn.
Korte gebeden zijn even aangenaam voor God, zoals
God, kom mij te hulp“; of
Heer, u weet als geen ander wat goed voor mij is“.
Deze absolute zachtheid en geduld welke
hij zelf aan de dag legde had veel bekeringen tot gevolg.
– Maar de Heilige werd ook tot zelfbeheersing aangezet.
Zo duidde God hem aan dat twee gehuwde vrouwen die
in zijn omgeving leefden nog heiliger waren dan hijzelf.
Dat kon hij niet op zich laten zitten en hij ging dan ook bij hen op bezoek om
hen te zien en van hun geestesgesteldheden te leren.
Wat zijn uw methoden voor
het bereiken van volmaaktheid?
Vroeg hij hen.
Zij antwoordden als uit één mond:
Wij leven in nederigheid, geduld,
liefdadigheid en eensgezindheid met
datgene wat onze mannen ons voorschrijven.
We vermijden zorgvuldig enig werkloos gedrag of uitgebreide gesprekken en
wijden al onze krachten, zowel naar lichaam als ziel, aan de Glorie van God,
we heiligen iedere handeling door het gebed“.
Dat was de onthullende les die
deze twee vrouwen de celibataire monnik bijbrachten.
– Een leerling vroeg de heilige Macarios eens
hoe hij het leven in Christus diende aan te pakken.
De heilige vertelde hem om naar de begraafplaats te gaan en
eerst alle doden, hardop, uit te schelden en vervolgens
deze heengegane schepselen met
alle lof de hemel in te prijzen.
Toen de leerling terugkwam,
vroeg de Meester wat de doden geantwoord hadden
op zijn de berisping en overvloedige lof.
Niets“, antwoordde de leerling.
Macarios,
[misschien terugdenkend aan zijn eerdere lijden aan laster]
zei daarop:
Trek hier dan de les uit dat je
noch door lof of vleierij verheven wordt.
Wanneer je sterft aan de wereld en aan jezelf,
zal je beginnen in Christus te leven“.

Macarios klooster, Wadi al-Natrun [Egypte]Ook de heilige is niet aan beproevingen van buitenaf gespaard gebleven.
Op een gegeven moment deed de ketterse bisschop van Alexandrië hem en zijn monniken op een eiland in de Nijl in de ban.
Maar de ballingen lieten geen tijd verloren gaan en brachten de heidense eilandbewoners tot het geloof.
Uiteindelijk werden ze weer vrijgelaten, want het gewone volk hield te veel van hen om hen dat opnieuw te laten overkomen.
Het is de heilige Macarios die ons nog steeds voor ogen houdt:
Wees niet bang voor valse beschuldigingen:
God weet immers altijd de Waarheid
“.
De relieken van zowel Macarios de Egyptenaar,
Macarios de Stedeling en Macarios van Tkow,
‘de drie Macarii’, worden in
het Klooster van Macarios
in de Wadi al-Natrun [Egypte]
bewaard en vereerd.

Enige vaderspreuken van de H. Macarios:
Door de Genade van de Heilige Geest verwerft ieder van ons de redding van zijn ziel.

  1. De Heilige Geest dient het werk van onze handen te steunen. Er staat immers in de Psalmen: “Als de Heer het huis niet bouwt of de stad behoudt, tevergeefs waken haar bewakers en zwoegen de bouwers tevergeefs”.
  2. Slaat geen dag overWat is de wil van God voor
    eenieder die Hem aanroept?
    De absolute reiniging van zonde,
    de bevrijding van de passies, de
    schande en  de overname van de deugd.
    Dat wil zeggen de zuivering en
    heiliging van het hart, welke wij ervaren wanneer wij ons met behulp van de H. Geest buigen [Metanoina] voor God.
    Zalig zijn zij die zuiver hart, want zij zullen God zien” zei de Heer.
    En David zei hierover «Wie is waardig de berg van de Heer te beklimmen en Zijn heilige plaats te betreden», waarop geantwoord werd. “Hij die schone handen en
    een zuiver hart bezit
    “.
  3. De Heilige Geest bevindt Zich in de bewustwording dat onze passies
    diep geworteld en verborgen zijn in de ziel en daar tekeer gaan. Dit motiveert ons, samen met Hem hiertegen weerstand te bieden, bidt daarom allen vurig tot de Heer: “Heer reinig mij van mijn diepe geheimenissen“.

34e Zondag na Pinksteren – ‘Ik Geloof in één God!’

'Heer, ontferm U'Dit is een getrouw woord en alle aanneming waard,
dat Christus Jezus in de wereld gekomen is om
zondaren te behouden, onder
welke ik een eerste plaats inneem.
Maar hiertoe is mij ontferming bewezen, dat
Jezus Christus in de eerste plaats in mij
zijn ganse lankmoedigheid zou bewijzen tot
een voorbeeld voor hen, die
later op Hem zouden vertrouwen ten eeuwigen leven.
De Koning der eeuwen, de onvergankelijke,
de onzienlijke, de enige God,
zij eer en heerlijkheid in alle eeuwigheid! Amen“.
1Tim.1: 15-17

Is het niet waar?
H. Johannes de doper1Dat dit getrouwe Woord
jou het meest dierbaar is geworden?
Alle hoop was op jezelf gericht, op eigen verbetering,
op eigen werken gericht, in plaats van op God.
Toen alle hoop was vervlogen, leerde
God je daarmee de deemoed kennen,
toen alles je steeds meer uit handen werd geslagen en
je uiteindelijke wel moest erkennen, hoewel
alles in u zich daartegen verzette:
Heer, Jezus Christus,
Zoon van de levende God,
ontferm U over mij, zondaar
“.
Theotokos, van altijd durende BijstandToen er uiteindelijk niets anders overbleef
kwam het Godsgeschenk uit de hemelen:
onze Heer, Jezus Christus, om zondaren
te redden en te ver-‘heer’-lijken.
Onze gedachten kunnen afdwalen naar
de tijd en de zoete herinnering,
toen we als zondaar ons
deemoedig gingen opstellen ten opzicht van God,
toen we onze zondigheid onder ogen zagen.
Niets op de wereld heeft mijn hart
ooit met meer vreugde vervuld, dan
de ervaring de Goddelijke Liefde voor mij als zondaar,                                                                   toen ik voor Hem neerknielde – mijzelf vernederde.
Zou je dat ook niet willen ervaren?
Je knieën buigen en de woorden weer te geven als de verloren zoon:
de verloren zoon2b“Vader, ik ben het niet waard nog langer . . .
wees mij… zondaar… genadig, wilt U
mij aannemen als Uw loonslaaf?”.
Wie zich zo vernedert, zal zonder twijfel
een blijk van Zijn zondaarsliefde ontvangen en
zal wensen nooit meer van die plaats te hoeven gaan.
De wereld zal weer opbloeien wanneer
men gelooft in zelfopoffering ten opzichte van elkaar;
dat is dat beste plaats, het mooiste plekje op de aarde!
Daar waar je mag buigen als een zondaar, daar
waar je verloren ziel eeuwige Liefde en Zaligheid ontvangt!
Zondaren worden daar ver-‘Heer’-lijkt, Zalig gemaakt;
zij worden hier in beginsel mee vol gegoten.
Als een vat worden ze eerst leeg gegoten.
Alles van ons moet eruit en plaats maken.
ΤΟ ΠΑΝΑΓΙΟΝ ΠΝΕΥΜΑEn dan worden we, als een
Mysterie van de Heilige Geest met Genade vol gegoten;
vol gegoten met Gods Genade.
Uit Zijn volheid
hebben wij ontvangen Genade op Genade en toch,
kinderen van God, en toch … zondaars gebleven …
Of, … bent jij dat station al gepasseerd?
Kunt je, wil je nog wel staan naast die mensen in Utrecht,
naast je mede-parochianen, naast die man of vrouw, die
je zoveel ellende berokkend heeft…?
Ligt daar niet een oorzaak van zoveel bekrompenheid in het geestelijke leven,  dat we wel zeggen zondaren te zijn, maar
dat we ons in de praktijk mijlen ver boven ander
verheven voelen?
Neen, wij [orthodoxe] christenen zijn ‘anders’…?
Nee! We zijn precies hetzelfde.
Waar is in uw leven de verwondering om zoveel Liefde?
Bent u niet vergeten dat het ging om de Genade voor zondaren?
Immers alleen dan kan de roemtaal van het Geloof weerklinken:
Onverdiende heerlijkheden,
heb ik van mijn God genoten,
ik roem in vrije gunst alleen
“.

— > Mijn ziel kleeft aan de grond,
maak mij levend naar Uw Woord.
Ik heb U mijn wegen bekend gemaakt en
Gij hebt mij verhoord;
leer mij Uw Gerechtigheden.
Doe mij de weg kennen van Uw Gerechtigheden,
om Uw Wonderwerken te overwegen.
Mijn ziel is slaperig door onverschilligheid;
bevestig mij in Uw Woorden.
Maak mij los van de weg der boosheid,
maar ontferm U mijner door Uw Wet.
Heer, ik ben gehecht aan Uw Getuigenissen,
laat mij niet beschaamd staan.
Ik ga voort op de weg van Uw Geboden,
omdat Gij mijn hart hebt wijd gemaakt
.
uit Psalm 118 [119] vert, ROC Den Haag

Saints Peter & Paul, Karrakallou iconWanneer Paulus denkt aan die zondaarsliefde
[en laat het tevens de overdenking zijn van ons hart],
dan kan hij het niet laten, om met één pennenstreek
de tegenstelling nog scherper te stellen.
Hij zegt: Ik ben voornaamste!
Hoor je het goed!? Dit is een kind van God op zijn plaats!
Niet: Ik was… Maar: ik Ben!, “Je suis en Christ!“.
Ik ben de voornaamste van de zondaren . . .,
de minste van de apostelen . . .,
de allerminste van al heiligen . . .!
In dienen achteraan,
in zondigen voorop: de voornaamste,                                     de koploper, een die anderen meesleept.
Wie zo leeft, het kan niet anders,                                                                                                          die heeft zijn broeders lief.
Wie zo leeft, het kan niet anders, die is deemoedig en klein.
Zwart op wit, met één pennenstreek:
Onverdiende Genade, voor de voornaamste van de zondaren.

Dit is geen overdrijving! Dit is niet iets om trots op te zijn.
Maar Paulus zegt het, om het Evangelie,
de Blijde Boodschap van vrije Genade in het middelpunt stellen!
Christus Jezus is in de wereld gekomen, om
zondaren Zalig [Heel/Heilig] te maken, van welke
ik de voornaamste ben.
De groei door bezinking op oudere afzettingen van Genade
kenmerkt zich door de bede:
Vader, ik… ik heb gezondigd! Wees mij… zondaar…, genadig!“.
Wie zo leeft is mild, ootmoedig en klein.
Die probeert zich niet te verheffen boven een ander,
zeker niet door een ander te beschadigen,
door een ander verdacht te maken.
Dat zijn de werken van het vlees,
dat zijn werken van de duivel.

Grotere genade kenmerkt zich door dieper te buigen,
door deemoed en je steeds kleiner te voelen.
Christus Jezus is gekomen, om de zondaren zalig te maken!
Zelfs de grootste onder hen.
Laat dit een laatste aansporing zijn,
voor u, die buiten staan en Christus nog steeds niet zien zitten,
een laatste klop op de deur van uw hart!
Wanneer Paulus, de voornaamste, de koploper,
hij die iedereen meesleepte, bekeerd is,
waarom zou het dan voor jou niet kunnen?
Dit is een getrouw woord en
alle aanneming waardig,
dat Christus Jezus in de wereld gekomen is,
om de zondaren Zalig te maken,
van welke ik [zegt Paulus] de voornaamste ben.

Dit is een echte, oprechte Blijde Boodschap, zelfs voor,
ja juist voor de grootste schurk in of buiten
de [orthodox] christelijke Parochies.
–> Dit is de Blijde Boodschap voor de grootste farizeeër, want
de zonde van eigengerechtigheid is ongetwijfeld
de grootste zonde, het is godslastering!
–>Dit is de Blijde Boodschap voor de grootste zondaar;
–>Dit is de Blijde Boodschap voor de slechtste slechterik;
–>Dit is de Blijde Boodschap voor de voor de jongste en de oudste;
–>Dit is de Blijde Boodschap voor de voor de hardste,                                                                         voor de koudste, voor de meest verharde zondaar;
–>ja de Blijde Boodschap is voor alle bewuste en onbewuste zondaars!

Dit is een getrouw woord en alle aanneming waard,
dat Christus Jezus in de wereld gekomen is om zondaars te behouden,
onder welke ik een eerste plaats inneem.
Amen
“.

    Het zevenvoudig pad
'Κύριε, ελέησον . . .'1. Ik buig in liefde en dankbaarheid voor het Mysterie en
ik open mijn hart vol medelijden voor al wat leeft;.
2. Ik zie alle schepselen als mijn broeders en zusters en
ik draag ze zoals ik zelf gedragen zou willen worden;
3. In overgave vind ik vrede en ongewapend ga ik de weg
Vrede wens ik vriend en vijand;.
4. Niets en niemand eigen ik mij toe
Ik leef eenvoudig en alles wordt mij gegeven;.
5. Ieders dienaar ben ik, niemands slaaf
Zo geef ik gehoor aan mijn roeping;
6. Belangeloos ga ik om met de mensen,
in ieder groet ik het Licht;
7. In vreugde leef ik dit leven,
om mijn lippen zo maar een glimlach.
cf. H. Franciscus – ”leven in aandacht”,
leefgemeenschap Stoutenburg,
Amersfoort.

Monniken van het Nederlands Cisterciënzer-klooster Sion [Diepenveen] verhuizen

Abdij-Sion-DiepenveenDe broeders van abdij Sion staan op een cruciaal punt van hun bestaan.
De muren van het ooit bloeiende klooster ademen 125 jaar gebed en gezang.
Nog acht broeders zijn het, die een naar wereldse maatstaven volstrekt zinloos leven voortzetten.
Nieuwe monniken melden zich zelden aan en
als ze het al doen, houden ze het sobere monnikenbestaan niet lang vol.
Ze lijken de strijd tegen de tijd te verliezen.
De abdij is verkocht, er komt nu een oecumenische gemeenschap in
het voormalige klooster en bijgebouwen [waaronder in de boerderij].

klooster in het LichtDe jongere kern van de broeders heeft besloten
niet zomaar het licht uit te doen.
Ze trekken verder naar het noorden van Nederland,
terug naar hun wortels, naar een eilandje dat
haar naam aan hen te danken heeft:
Schiermonnikoog
[schiermonnik = grijze monnik].
Abdij Sion2Tegen de achtergrond van
dit ingrijpende proces van
loslaten en voorzichtig nieuw leven laten ontkiemen,
gaat een film op zoek naar de diepere motivatie van deze mannen.
Wat drijft hen vandaag de dag om monnik te zijn,
tegen alle eisen van de moderne maatschappij in?
De film op NPO.nl geeft een uniek kijkje in de ziel van mannen
wiens leven meestal verborgen blijft.

Kijk mee:
http://www.npo.nl/de-terugkeer-van-de-monniken-op-schiermonnikoog/27-12-2015/RKK_1676990

ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ, ΘΕΟΥ ΥΙΟΣ, ΣΩΤΗΡDe hoogste waardigheid van de mens,
zijn belangrijkste en bijzonderste kracht,
het diepste geheim van zijn mens-zijn,
is zijn vermogen om te beminnen.
Dit vermogen in het diepste van zijn ziel
is het bewijs dat hij in zich
het beeld en de gelijkenis van
God draagt
“.                                                     Thomas Merton                                                                                                                              [Cisterciënzer monnik, 1915-1968]

Het gebed van het hart tot Jezus Christus, het Jezusgebed

Jacobsladders of zonneharpenOp de zoektocht om
je van de wereldse invloeden te ontdoen
ben ik een tijdje opgetrokken met de monniken van de berg Athos [Gr.], die
mij zijn voorgegaan in het Jezusgebed, opdat lichaam en geest in balans worden gebracht en ik met Gods hulp leerde te leven in het hier en nu.

20150418-PK-Athos500webAlle heilige vaders op de berg Athos
drukken ons op het hart dat een christen
in onze wereld in de eerste plaats het leven behoudt wanneer deze zijn gebedsleven blijft opbrengen.
– Wil je van je zorgen bevrijd worden? Bidt.
– Wil je gered worden? Bidt.
Alle gebeden zijn goed en heilig, maar
het Jezusgebed, is hun koningin.
Heer Jezus Christus,
Zoon van de levende God,
ontferm U over mij,
zondaar
“.

monnik in gebedVanuit dit kleine maar krachtige [harts-]gebed,
zijn de heilige vaders van de Athos hun weg gegaan
en werd dit hun wapenuitrusting, het middel waarmee
men zich op het Licht van het Lichaam der Kerk,
Jezus Christus richt.
Roep Christus voortdurend aan, wanneer je het kunt opbrengen meerdere malen zowel overdag als ‘s-nachts en
het zal je brengen bij wat je wilt bereiken en
wat je nog niet kent;
– een positieve gemoedstoestand en minder angst;
– klachten als slapeloosheid,                                                            angst en depressieve gevoelens nemen af.
Het is een prachtig instrument die
je vaste gewoonten en patronen                                                                                                             zal veranderen en die je                                                                                                                           een grote dienst zal bewijzen.

een gebedshoekjeBij het elke vorm van gebed dien je eerst voor te bereiden
zoek een rustige plek, waar je niet gestoord en
afgeleid wordt door wat dan ook en concentreer je op datgene wat je van plan bent te gaan doen
– het gebed – in het gebed zoekt je als gelovige
contact met God, hierin bijgestaan door de Heilige Geest.

Je dient te beginnen met te letten op je ademhaling,
het geeft je signalen omtrent je gemoedstoestand.
Het eerste wat we als kind doen wanneer we geboren worden
is dat we inademen en het laatste wat we op deze aarde zullen doen
is onze laatste adem uitblazen.
μοναχός άγιο όρος 2Mozes vraagt aan God Zijn Majesteit te laten zien en
God verschijnt hem in de eenvoud van de wind:
– het is de Geest Gods, Die hem voorbijgaat;
– het is de Geest Gods, Die de rode zee doet wijken;
– het is de Geest Gods, Die de kwakkels brengt, het voedsel van de zee, die het hemelse manna vervangen;
– het is de Geest Gods, Die Mozes belooft is welke
over de 70 oudsten wordt verdeeld.
Onze adem helpt niet alleen het zuurstofrijk bloed
vol voedingsstoffen voort te bewegen
en alle grote het goeds in ons lichaam te verspreiden.
Adem is het transportsysteem voor de vitale levenskracht.
Wanneer we inademen worden we ons bewust.
Ben je gestrest of door de wereld overweldigd,
sluit je ogen en adem vier seconden in door de neus en
uit door de neusgaten, en herhaal dat nog vier keer.

Comboskini, gebedssnoerOp deze manier stel je de aardse zorgen terzijde,
immers niet alle dingen, die je geest je zoal tegen komt
berusten op Waarheid!
Door je op het gebed te concentreren kun je met Gods hulp
– Werkelijk rust vinden – op een acceptabele manier om gaan met alles wat zich aandient in het leven van alledag;
– het leren leven met je eigen onhebbelijkheden;
– het proces van je irritaties, je ongeduld, je frustratie,
je boosheid en ook je verdriet, welke onrust veroorzaken.
– door onophoudelijk Gods hulp in te roepen, met
geduld en toewijding komt de rust vanzelf
Begin met slechts 10 minuten per dag, zittend in een rustige ruimte
eventueel met je ogen dicht en herhaal het gebed
op het ritme van je ademhaling.

vaders Nectarios en Chrystophoros kelia Agia TriadaVergeet niet in je leven stabiliteit te vinden, dat
behoeft niet altijd werk te betekenen.
– Ook in andere dingen kun je een levenstaak vervullen –
zoals de zorg voor anderen, een hobby of vrijwilligerswerk.
– Probeer dit opgewekt met volle inzet en vrolijk te verrichten.
– Probeer de praktisch activiteiten dusdanig in je leven door te voeren dat je in evenwicht blijft, niet te langdurig hetzelfde, niet te snel of te langzaam;
je doet al datgene wat je doet voor God en
behoeft er geen eer aan te onttrekken.
– Hoe gedraag je jezelf – wees jezelf en hoe sta je er zelf in en hoe behandel je de ander.
Veel van dit soort dingen dienen herzien te worden,
wil je een bewust en betrokken balans vinden.

Laat negatieve momenten van het leven los, achter je, geef er niet meer aan toe.
Alles wat je doet opdragen aan God is ook gebed, zeker als
dit gedragen wordt door het gebed van het hart.
Dit gebed tijdens het werk biedt je de kans om negatieve momenten
van het leven – aan je voorbij te laten gaan, je aandacht wordt door het gebed
dusdanig in beslag genomen dat je het vanzelf loslaat;
je lichaam is niet meer gespannen en ook je geest
wordt teruggebracht tot haar oorspronkelijk doel,
gewoon leven in het aangezicht van de Heer.
Je behoeft niet langer een lichaamshouding [een pose ten opzichte van anderen]
aan te houden, want God neemt je zoals je bent.
Je let alleen op het gebed en leert hoe je
zelfs onder zware omstandigheden met gratie kunt overleven.

άγιο όρος 22Wanneer je geest vrij is van gedachten en lagere gevoelens
[dit bereikt de mens door onophoudelijk alert te blijven]
wordt zowel het werk als de geestelijke arbeid door Gods Genade verbonden
met het hart.
Materiële voorstellingen worden niet langer opgeroepen en de mens wordt op het                                                                                                   spirituele pad omhoog geleid.
Dan wordt de menselijke geest afgestemd op het hart en
bereikt de mens vervolgens een vergoddelijkt niveau,
door deelgenoot te worden aan de goddelijke genade.
Dan wordt in de mens het ‘beeld‘ teruggebracht tot Gods gelijkenis.

Psalmen op basis van Waarheid samengesteld – Psalm 22 [23] – als broeders elkaar hoeden

Christus, HerderDe Heer is mijn Herder,
het ontbreekt mij aan niets.
Op grazige weiden doet Hij mij verblijven;
aan verkwikkende wateren heeft Hij mij geleid.
Hij heeft mijn ziel bekeerd.
Hij leidt mij langs het pad der gerechtigheid,
omwille van Zijn Naam.
Zelfs al ga ik midden in de schaduw des doods,
dan vrees ik geen kwaad, want Gij zijt met mij.
Uw staf en Uw stok zijn mijn troost.
Gij richt een tafel voor mij aan,
voor de ogen van mijn verdrukkers.
Met olie zalft Gij mijn hoofd:
hoe heerlijk is Uw heilige Kelk!
Uw Barmhartigheid volgt mij van nabij,
alle dagen van mijn leven.
Ik mag wonen in het Huis des Heren,
tot in lengte van dagen“.
Psalm 22 [23]

Christus, de deemoedigeIn deze Psalm wordt ook gesproken van een herder.
Tijdgenoten van Jezus hebben in Hem
het beeld van de goede herder herkend.
Want geen ander als Hij
zocht zo de verloren mens weer op.
Zelfs mensen van de onderkant van samenleving, want voor Hem was elk mens belangrijk, zoals
een échte herder zich verantwoordelijk weet
voor het kleinste en zwakste onder de dieren.

  • Jeremia profeteerde het al vlak voor
    de ineenstorting van het Koninkrijk Juda en
    vóór de verwoesting van Jeruzalem in 587 v.Chr.
    In Babylonië verbleven de Joden als slaven, weggevoerd uit hun land van melk en honing.
    Er is wee-geroep, bedreiging, ondergang,
    hoop en tenslotte de belofte dat
    er een Nieuwe Herder zou komen.
    Jeremia stelt de koning en de leiders van het volk
    persoonlijk verantwoordelijk voor de deportatie.
    Machtswaanzin en hang naar materiële welvaart
    hebben er voor gezorgd dat ze van
    het beloofde Land in de afgrond terecht zijn gekomen.
    Dit alles heb ik gezien en ik richtte mijn aandacht
    op alle daden, die onder de zon geschieden ten
    tijde dat de ene mens macht heeft over de ander
    tot diens onheil“.
    Prediker 8: 9
    Jeremia voorspelt dat er een nieuwe koning,
    een Nieuwe Herder zal opstaan, Die het volk
    weer zal voeren naar grazige weiden.
    Hij zal regeren in de geest van Koning David.
    Daarmee geeft hij aan dat een koning pas goed is
    als het kleinste schaap tot zijn recht mag komen.
    Een koning die het volk zó zal besturen dat
    elke onderdaan een plaatsje onder de zon wordt gegund.
  • Jezus wijst ons op het feit dat er
    in onze huidige samenleving zoveel mensen verloren rondlopen.
    Hij evalueert met zijn vrienden en werkt een plan uit:
    “Hoe willen jullie dat we nu verder gaan?”.
    De Kerk van ChristusHij leert zijn volgelingen dat iedereen mee mag in het schuitje,
    omdat er teveel mensen terechtkomen tussen de wal en het schip.
    Ze worden doodgedrukt door
    massieve krachten; Jezus leert
    Zijn volgelingen om elkaars broeders en behoeders te zijn.
    Hij leert hen ook dat er niet één herder is, maar dat we elkaars herder, elkaars hoeder mogen zijn, want mensen kunnen niet zonder elkaar.
    Iedereen heeft mensen nodig die hem dragen, die
    je corrigeren en tot de orde roepen.
    Vooral als je pijn lijdt aan het leven,
    heb je mensen nodig die je dragen.
    Om elkaar te kunnen weiden moet je weg uit de al te enge omgeving.
    Want God is niet alleen de weg, de waarheid en het leven,
    Hij is niet alleen een veilige weg, een been om op te staan,
    een rots om op te bouwen.
    Hij wil dat wíj die stevige rots en dat been zijn.
    Dat we elkaar op de been krijgen en op de been houden.
    Dat we elkaar beschermen tegen herders die
    alleen maar met holle woorden uit zijn op eigen welbevinden.
    Want wie beschermt anders de kleinen van deze wereld?
    Dat gebeurt niet door instanties en overheden, maar
    door mensen als u en ik.

student en Kerk, domplein UtrechtChristenen zijn degenen die
de grote Herder, Christus volgen;
waar Hij in Zijn tent gastvrijheid verleent in de woestijn en met een arme vluchteling
Zijn bloed deelt.
Een Arabisch  of Syrisch grasland is
heel anders dan de omheinde weilanden waarmee wij vertrouwd zijn.
Het is veel groter en vaak grenzeloos.
Verreweg het overgrote gedeelte is woestijn – dat wil zeggen, het land is net nog niet helemaal kaal, maar wordt slechts voor een paar maanden verfrist door regen en
ligt er voor de rest van het jaar verlaten bij onder
een meedogenloze zon die al het leven uit de bodem zuigt.
de herder met zijn schapenHet landschap verliest bijna zijn glans:
eentonig op en neer gaande heuvels, met weinig karakter als dat van de golven der zee en als een tintelende luchtspiegeling onder een wolkeloze hemel.
Deze verbijsterende monotone indruk
wordt slechts door twee uitzonderingen onderbroken.
Hier en daar is de grond gespleten door                                                                                             een diep ravijn, die verschil aanbrengt en                                                                                           door zijn plotselinge duisternis mens en dier                                                                                     verrast vanwege de roofdieren die                                                                                                         er in de uitsparingen hun holen hebben.
Maar er zijn ook ravijnen die zacht en mooi zijn, waar water opborrelt, wat
rustig tussen rijke grasbanken doorloopt met bomen, die schaduw verlenen.

In zo’n landschap zoals ik heb beschreven, is een grote Herder natuurlijk onmisbaar.
Wanneer je Hem daar ontmoet, ‘alleen al Zijn onvertogen uitstraling’, leunend op Zijn staf en met verweerde ogen ziet Hij zorgzaam toe op zijn verstrooide schapen.
ieders leven heeft een verhaal . . . wat is het jouwe?Hij is hun enige toevlucht en beschutting.
Je hart springt op om te vragen:
Bestaat er in de hele wereld zo’n
dierbaar Mysterie van leven en vrede zoals bij Hem?
Hij is zeer dicht bij Zichzelf en zo prominent als
de herder een functie heeft voor de schapen in de woestijn zo is het onderkomen van deze Herder.
In westerse ogen is het onderkomen in de woestijn foeilelijk – bruine en zwarte brokken steen –
vaak achteloos op elkaar gestapeld, met
een paar houten schotten welke het vertrappelde zand
aan de voorkant van de lage deuropening afsluiten, dat
een mens ongemakkelijk dient te bukken om
er binnen te geraken.
Maar sta er dan eens bij stil dat deze mens op de vlucht is –
aan de wildernis van het leven buiten tracht te ontkomen.
monniksstaf met kruisje, GeorgiëWat ons dan het meest vertroost in deze herder?
Zijn stok en zijn staf.
Hij heeft een staf, zo’n lange stok met
een gebogen uiteinde, om een afgedwaald schaap daarmee terug te kunnen halen.
Of, als het moet, een lam dat in een diepe kuil gevallen is,
mee op te trekken.
Als ik deze Herder volg,
dien ik niet te denken dat mij niets kan overkomen.
Maar die staf en die stok, die geven mij moed om
verder te gaan op de weg, die Hij mij toont.

Dat is het landschap welke de Psalmist
voor ogen had en het deed hem
aan de gemengde wildheid en schoonheid van
zijn eigen leven denken.
Het menselijk leven is als deze wildernis met verschrikkelijke contrasten,
waar het licht zo helder kan schijnen, maar
waar de schaduwen en de duisternis verraderlijk kunnen zijn;
waar de weiden zich rijk uitstrekken, maar tevens
in de rimpels van uitgestrekte woestijnen verscholen zijn;
waar paden ondoorgrondelijk zijn;
waar de passie van de mens opveert, maar direct om vergelding roept;
waar alles is onderverdeeld en er toch wanorde heerst, maar
de wet onverbiddelijk van zich doet spreken;
en waar een mens wordt opgejaagd
tot de dood hem als ongenaakbare erfenis te wachten staat.

De Heer is mijn Herder” of in het Grieks
– “Ποιμένας μου ο Κύριος, και δεν θα στερηθώ“,
want de kracht van het orgineel gaat bij ons enigszins verloren:
– “Be-hoed [be-Herder] mij Mijn Heer en ik zal niet worden geroofd“.
Dit is het thema van de eerste vier verzen.

In de tijd waarin wij leven lopen er vele mensen die spotten met dit soort theologie
vrij voorhanden en inderdaad verheugend, zoals de parel blinkt onder de zwijnen.
Het is immers veel beter om met Jezus Christus, onze Verlosser staande te blijven dan
met de Logica ten onder te gaan.
Jezus Christus leert ons dat de mens niet verkeerd kan zijn wanneer
deze zich deemoedig tegenover God opstelt in plaats van dat hij
in zichzelf het beste probeert te vinden en zich verheft boven de ander.
Is er soms een vader onder u, die, als zijn zoon hem om een vis vraagt,
hem voor een vis een slang zal geven?
Of als hij om een ei vraagt, hem een schorpioen zal geven?
Indien dan gij, hoewel gij slecht zijt, goede gaven weet te geven aan uw kinderen,
hoeveel te meer zal uw Vader uit de hemel de Heilige Geest geven aan hen,
die Hem daarom bidden?
“.
Luc.11: 11-13
Of welke vrouw, die tien schellingen heeft en er een verliest,
steekt niet een lamp aan en veegt het huis en
zoekt zorgvuldig, totdat zij hem vindt?
“.
Luc.15:8
Zo zeg ook Ik u, zal er vreugde onder Gods engelen zijn
over één zondaar die zich bekeert.
Dat is een ware getuigenis en beroert elke snaar van ons hart.
Kracht, zo blijkt uit de natuur, levert geen enkel voordeel op, omdat
werkelijke macht en wijsheid zo ver van ons af staat dat
ook al bezitten we alles en zijn we in kwaliteit nog zo superieur
het kan onmogelijk op tegen dat verhevene waar wij in onze deemoed naar streven.
Dat zit dus in de mens en het komt eruit als hij God hier om vraagt en er naar streeft.

De werelds gerichte gedachten leveren meer slapeloosheid op dan die van ons,
Gods Licht schijnt consistenter dan onze wereldse lichten;
met een hart dat standvastig voor ons zorgt,
want al zijn we onrustig onder elkaar;
Hij is Koninklijker dan de edelste koning,
Vaderlijker dan onze dierbaarste vaderschap;
diepere en met meer compassie dan
ooit een moeder zich over ons heeft bekommerd.
Wie ervaart onder de mensen, dat God het hoogste is wat er in het leven bestaat
om onze Herder te zijn, noemt Hem zijn Herder en
kent Hem als een ware Herder, Die weet wie Zijn schapen zijn.
Wie van u, die honderd schapen heeft en er een van verliest,
laat niet de negenennegentig in de wildernis achter en
gaat het verlorene zoeken, totdat hij het vindt?“.
Luc.15: 4

Cross cruciaalGod kan geen grotere bereidheid van Liefde
of Zelfopoffering tonen;
dat is het Geloof van de sterke en
onzelfzuchtige mens door al de eeuwen heen.
En die sterkte bestaat niet uit
een zuiveren gevolgtrekking van de Logica, maar
de onvermijdelijke verhoging welke het gevolg is
van de plicht en liefde die uit pure deemoed
– van vader- en moederschap of vriendschap
wordt vervuld. Paulus zegt hierover:
Want het leven is mij Christus en het sterven gewin“.
Phil.1: 21, waarmee hij aangeeft dat Gods Liefde zo sterk in zijn persoonlijke natuur is doorgedrongen
als Gods ultieme geschenk, dat hij betwijfelt of                                                                                zijn eigenliefde hiermee kan concurreren;                                                                                          zo oneindig groot is zijn verlangen alles voor                                                                                    deze God-mens te betekenen, nu het nog kan.
Zo hebben de bekende deemoedigen zich door alle tijden gevoeld en uitgedrukt.
Het is niet alleen vanuit hun diepste diepte, maar uit hun hoogste hoogten
– de Hemelen – waaruit deze getuigen tot ons spreken en zeggen:
Er is een rots hoger dan ikzelf
God is Heiliger, Sterker en Onsterflijker dan mijn kracht,
Liefdevoller dan ik in uitersten kan opbrengen!
In liefde en voor zover zij hebben liefgehad en zichzelf hebben opgeofferd voor anderen,
hebben zij het onfeilbare bewijs verkregen, dat God leeft en van de mensen houdt en
Zichzelf onvoorwaardelijk voor de mensen overgeeft.
Niets kan dat Geloof doen wankelen, want het berust op de beste instincten van onze natuur en is de kroon geworden op het leven van alle christenen.
David was geen huurling, maar een koning wiens hart
verbonden was met zijn werk, die deed waar hij voor stond en
die dit nooit eventjes afraffelde, anders
had hij zijn God nimmer een herder durven noemen.
En is God in elke relatie van ons eigen leven.
Terwijl onoprechtheid en ontrouw aan de plicht
niets minder inhoudt dan een verlies aan de kwaliteit en
de belijdenis van ons Geloof in God;
wordt datgene wat we doen met inzet voldaan en
is de liefde tot het uiterste, een getuigenis van Gods Liefde en
getuigt een onophoudelijke zorg voor anderen
van de overtuiging dat Hij ons verheft.

32e Zondag na Pinksteren – Zondag na Theophanie

John the Baptist1 [Serbian]Toen Jezus vernam, dat Johannes overgeleverd was,
trok Hij Zich terug naar Galilea.
En Hij verliet Nazareth en ging wonen te Kapharnaüm, aan de zee, in het gebied van Zebulon en Naftali, opdat vervuld zou worden het woord, door de profeet Jesaja gesproken, toen hij zei:
Het land Zebulon en het land Naftali, aan de zeeweg,
over de Jordaan, Galilea der heidenen:
het volk, dat in duisternis gezeten is, heeft een groot Licht gezien, en voor hen, die gezeten zijn in het land en de schaduw van de dood, is een Licht opgegaan.
Van toen af begon Jezus te prediken en te zeggen:
Bekeert u, want het Koninkrijk der Hemelen is nabij gekomen“.
Matth.4: 12-17

Christ & John, the Baptist - behold the lamb of GodDe Blijde Boodschap na Theophanie maakt melding
van het moment dat Christus begon te prediken, zodra Johannes de Doper van het wereldtoneel was verdwenen.
Uiteindelijk zou Johannes op gewelddadige wijze van deze aardbodem verwijderd worden.
Herodes gaf de opdracht hem te onthoofden nadat Johannes hem op de vingers had getikt
van zijn onwettige huwelijkspraktijken.
Op deze manier had Herodes het idee dat
de beschuldigingen uit de mond van de prediker
de wereld uit zouden zijn.
Immers de Waarheid zou door een gecontroleerd ingrijpen zijn leven niet langer tot een gruwel maken.
Op deze wijze bedrijven de meeste machthebbers                                                                             immers demagogie [misleiding].

OudersOuders dienen hun kinderen bij te brengen dat
het strijd, inspanning en opoffering kost om Christus na te volgen. Christus is namelijk de enige weg, er is geen andere.
Saint Paisios, the Athonite2Geef je dit aan je kinderen mee,
dan hebben ze niets anders nodig,
want dit omvat
het hele christelijk onderwijs

H. Paisios van de berg Athos

Het offer wat Christus van ons verlangt is bekering
Alles wat wij nodig hebben is berouw, want
iedere mens bezit de hang naar negativiteit,
we lijden allemaal aan de zonde, gaan regelmatig in de fout.
schildpadZoals een schildpad waar hij ook gaat, zijn schild met zich meedraagt,
zo voert de mens meer in zijn schild, waar de mens ook gaat,
hij sleept de last van de zonde met zich mee.
Zonde is te vergelijken met een slagaderlijke bloeding,
je kunt er dood aan gaan en
Metanoia2Christus is in Zijn Lichaam, de Kerk,
de Geneesheer [ο Θεραπευτής].
In het menselijk bestaan is zonde
een vreemde eend in de bijt,
de zonde hoort er eigenlijk niet.
De mens is gemaakt naar Gods beeld en gelijkenis en
is tot het goddelijke geneigd;
maar wordt telkens lastig gevallen door de zonde,
die hij bedrijft, welke van buiten af door de tegenstrever
[de duivel, de gevallen engel] wordt geïnitieerd [opgewekt].
Alle tranen en al de zuchten en
alle filosofieën en alle fijne voornemens [woorden]
hebben de zonde [de duivels invloed of ziekte]
niet van de mens kunnen wegnemen,
zij is vergroeid met het menselijk bestaan.
Christus Jezus is in de wereld gekomen om zondaren te behouden
en dat is een getrouw woord en alle aanneming waard
“.
1Tim.1: 15
Maar de mens kan genezen worden door God.
want God werd mens, om ons te bevrijden uit het lichaam van de zonde en
de remedie van de zonde werd door Christus aangeboden als een goddelijke medicijn.
Indien wij gemeenschap met God hebben [een relatie met Hem aangaan]
en in de duisternis wandelen, dan liegen wij en doen de waarheid niet;
maar indien wij in het licht wandelen, gelijk Hij in het licht is,
hebben wij gemeenschap met elkander; en
het bloed van Jezus, zijn Zoon, reinigt ons van alle zonde
“.
1John.1: 6,7

Ο Χριστός είναι ο ΘεραπευτήςGod biedt van Zijn kant het Bloed van Zijn Zoon aan
en verwacht van de mens dat deze zich bekeert.
Bekering wordt gezien als het geneesmiddel, maar
alleen aan degene die erom vraagt, aan degene die
zich bewust is van de toestand van zijn ziekte, aan de persoon die zijn verwondingen in deze wereld aan God,
de grote arts laat zien en omschrijft als zijnde een misstap,                                                           een ongelukje.
Bekering is de bewuste aanvaarding van het heil [het behoud] in Christus.

Wat is zonde?
Volgens de woorden van de profeet Jesaja, welke ook
de Evangelist in de Blijde Boodschap ons onder de aandacht brengt
is zonde de duisternis van de ziel “Het volk dat in duisternis zat …” [Isaiah 9: 1] of
de zonde verduistert de ziel [Matth. 4: 16].
En berouw opent ons de ogen van de ziel.
Gesloten ogen kunnen niet zien welk een verwoesting de mens wacht.
Door de Genade Gods, de H. Geest, worden de ogen van de mens geopend,
wordt de mens verlicht en ziet en komt God tegen.

BerouwWat is berouw?
Zoals berouw wordt uitgedrukt of verwoord.
Het is de verandering van gedachten, geest, de verandering van de moraal.
Stel je een auto voor die tijdens een afdaling plotseling weigert te remmen.
De bestuurder kan de situatie niet onder controle krijgen en het stuur in bedwang houden; de auto stort in het ravijn.
De beschadigde remmen, de “rem” is
de geest van de mens, van de zondaar.
Koortsachtig en buiten zinnen, weet de mens niet wat te doen.
De auto wordt naar een oncontroleerbare ravage gevoerd.
Plotseling hoor je een stem die je beroerd:
hiermee kun je de situatie veranderen!
Pas op! Een afgrond voor je, waar ga je heen?
Je zult van koerst dienen te veranderen en als de bliksem dienen te veranderen.
Berouw is de omschakeling van de geest;
heel voorzichtig wordt er – stapje voor stapje –
een verandering aangebracht in je leven.
Bekering is de grootste ommekeer.
Je weet wat het betekent om van koers te veranderen,
op de glibberige helling te stoppen?
Bekering is het ontwaken van de ziel.
De slaperige ziel van de zonde heeft een grens bereikt, er dient wat te gebeuren.
Je ontwaakt plotseling het is alsof je ziel of je bewustzijn ontwaakt,
je innerlijke wereld wordt wakker en
je ziet de puinhoop die je wordt geopenbaard
door datgene wat je voorheen deed.
Voordat je – Knock-out  ging –  ,
ontdek je, ja zo was ik!
Ik lag te slapen!
Je overziet de puinhoop die je van je leven hebt gemaakt . . .;
en onmiddellijk schiet je overeind [je staat op] en
je verandert van koers,
je leven gaat de verandering tegemoet.

Voorwaarden bekering
Bekering is een moedige daad,
een van de moedigste daden van de mens.
Het is een daad, waarbij bepaalde voorwaarden hun plaats dienen te vinden.
αυτοσυνειδησία, jezelf bewust worden, Orthodoxie is een teamsport1.]. Zelfkennis.
Je dient jezelf bewust te zijn van je situatie;
tot nog toe was je ziek en [zwaar] gewond,
maar toch deed je of je gezond en krachtig was, droeg luxe kleding en was trots op jezelf wanneer je in de spiegel keek.
Je was je niet bewust van je ellendige situatie! Het was een illusie, te denken dat het allemaal wel goed zat.
En deze hallucinatie brengt je de meeste schade toe.
Het blokkeert de weg naar de dokter/therapeut voor een behandeling.
De ziekte werkt door in een verzwakt lichaam en houdt zich met een illusie overeind;
zo vergaat het de meeste mensen.
Het ontbreekt hen niet alleen aan een zondegevoel, maar
ze hebben tevens de illusie dat ze ondanks de zonden, tot de beste mensen behoren.
Ik! Je weet toch best wie ik ben, Ik ben de beste mens die je je maar kunt voorstellen.
Waarom bekeren?
“Wie ondergaat hier schuld in de voortgang …
Deze mens heeft geen zelfbewustzijn.
Het is van groot belang om zelfkennis op te doen; om jezelf te leren kennen,
om jezelf te onderzoeken, je bewust te worden van je zwakheden en je zonden.

Bestuderen van de Blijde Boodschap2.]. Maar zelfbewustzijn op zich is ook niet genoeg.
Je dient over enige Godskennis te beschikken.
Zelfbewustzijn is het kennen van je ziekte.
Kennis van God is om Hem in Christus te kennen en
te weten dat Hij de arts is Die je van je ziekte kan genezen.
En onze Heer Jezus Christus, is als geneesheer door God de vader, onder Gods kinderen gezonden, om hen te genezen.
Deze onwetendheid bestaat bij
heel veel mensen vandaag de dag.
Er is een dokter en er bestaat een ziekenhuis, de Kerk.
En in dat ziekenhuis voorziet Christus ons voortdurend van een Bloedtransfusie.
Opent de verwondingen en biedt allen – Zijn Heilig Bloed –.
En toch zijn er mensen die hier niet van weten of willen weten en
een pijnlijke dood sterven zonder berouw.

3.]. Afgezien van zelfkennis en kennis van God hebben we aan nog iets behoefte.
Je onderkent de ziekte en je kent de dokter, die er iets aan kan doen.
Maar stap je ook op die dokter af met Geloof en Hoop.
Geloof en Hoop! Heb ik gezondigd? Ja, wat denk je, wie zondigt er niet?
Je wordt niet worden ontmoedigd, dat is toch verschrikkelijk en het vergroot je zonde.
Nogmaals, wanhoop niet.
• Wacht maar, ik zal je twee personen laten zien.
Beiden hadden grimmige en donkere vormen aangenomen.
En op het laatste ogenblik van hun leven kregen zij spijt voor wat ze deden.
Ze zeiden zoiets als : ” Ik heb gezondigd”
De Goede Moordenaar aan het Kruis - Το καλό ληστή στο σταυρόMaar degenen die dit zei
– met Geloof en Hoop en Liefde voor
de mens naast Christus -, zijn medemens
die werd gered en inwoner werd van
het Hemels Koninkrijk, het Paradijs.
In het drama van de zonde vond
deze rover aan het Kruis de oplossing
voor gezond berouw, Geloof, Hoop en Liefde.
Al het andere in het drama van een onrustig geweten vindt alleen maar de donkergrijze methodiek van zelfvernietiging.
Bekering als
een louterende wroeging maakt alles anders.
De Goede Moordenaar op GolgothaHet berouw en de zelfkennis is dus niet genoeg
maar dient een ommekeer [uit Liefde tot God]
tot gevolg te hebben.
“Heer, gedenk mij in Uw Koninkrijk!” .

Sommigen mensen verkondigen dat,
indien je niet in de stemming bent voor het gebed,
je maar beter niet kunt bidden.
Dit is een misvatting van het vlees;
het hart van de mens verlangt te bidden.
Sinds de dagen van Johannes de Doper tot nu toe
breekt het Koninkrijk der hemelen zich baan met geweld en
geweldenaars grijpen ernaar
“.
Matth.11: 12
Onze verlossing is niet te bewerken
door onszelf geweld aan te doen.
Alleen in Christus Jezus
kan de mens gered worden!

H. Johannes van Kronstadt

Namen hebben een grote betekenis.
Voor iemand die liefheeft zijn zij als een toverklank die
de ziel in vuur en vlam zetten,
omdat zij symbolen zijn,
omdat zij de onvervangbare aanduiding zijn
van een persoon.
Een naam zegt ons meer dan alle titels en beschrijvingen,
omdat hij in de plaats van
de gehele persoonlijkheid treedt.
De naam roept het geliefde beeld op.
Een naam is het rechtstreekse communicatiemiddel
tussen de ander en mijzelf.
ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ, ΘΕΟΥ ΥΙΟΣ, ΣΩΤΗΡEen naam is eigen aan een persoon.
De naam Jezus betekent ‘God redt’ en
Hij begint te prediken en te zeggen:
Bekeert u, want het “Koninkrijk der Hemelen” is nabij gekomen.
God Zelf heeft deze Naam door
de aartsengel Gabriël laten kennen
toen Hij door de H. Geest in
de moederschoot werd ontvangen.
Wij kunnen veel andere titels noemen
– Christus, dat is Gezalfde, Heer, Verlosser, Koning –
maar de dierbaarste, de meest ‘eigen’ naam blijft Jezus.
Alles wat God tot heil van de mensen heeft beschikt,
ligt in deze Naam besloten.
Jezusgebed, gebed van het hartHet uitspreken van Zijn Naam richt ons weer op de Persoon van de goddelijke Verlosser en herinnert ons eraan dat
buiten deze Naam werkelijk geen heil
voor de mensen mogelijk is.
Alleen door Hem, in Hem en met Hem zijn
wij gered en aangenaam in de ogen van de Vader.
Door Jezus wordt ons Genade geschonken.
Door Jezus worden onze zonden vergeven en
alles wat wij in de Naam van Jezus doen,
goede daden of het lijden dat wij dragen,
wordt ons tot heil.
Buiten deze Naam is ons
geen andere naam
tot redding gegeven.

31e Zondag na Pinksteren – de Zondag voor Theophanie

Ο Ιωάννης ο ΒαπτιστήςBegin van het Evangelie van Jezus Christus,
de Zoon van God.
Gelijk geschreven staat bij de profeet Jesaja:
Zie, Ik zend mijn bode voor uw aangezicht uit,
die uw weg bereiden zal;
de stem van een, die roept in de woestijn:
Bereidt de weg des Heren, maakt zijn paden recht
,
En het geschiedde, dat Johannes doopte in de woestijn
en de doop der bekering tot vergeving van zonden predikte.
En het gehele Joodse land liep tot hem uit en alle inwoners van Jeruzalem en zij lieten zich door hem dopen in de rivier de Jordaan onder belijdenis van
hun zonden.
En Johannes was gekleed met kameelhaar en met
een lederen gordel om zijn lendenen en hij at sprinkhanen en wilde honing.
En hij predikte en zei:
Na mij komt, die sterker is dan ik, wiens
schoenriem ik niet waardig ben,
neer bukkend,
los te maken.
Ik heb u gedoopt met water, maar
Hij zal u dopen
met de heilige Geest
“.
Marc.1: 1-8

Ο Ιωάννης ο Βαπτιστής -predikte in de woestijn1.]. Ik heb het idee dat God niet voor niets
de levensverhalen van mensen als Johannes de Doper, de Apostel Paulus en de Profeet Jesaja etc,
in de Blijde Boodschap heeft opgenomen.
De geschiedenis van de Bijbel zet ons ertoe aan
te leren en een voorbeeld te nemen aan de hand van  hun leven.
Velen hebben de neiging te geloven dat deze mensen op een of andere manier over bovenmenselijke krachten beschikten en dat er weinig of geen gelijkenis is met
de mens van onze tijd.
Dit is echter niet waar.
Jacobus karakteriseert Elia met de woorden:
Elia was slechts een mens zoals wij en
hij bad een gebed, dat het niet regenen zou en
het regende niet op het land, drie jaar en zes maanden lang en
hij bad opnieuw en de hemel gaf regen en
de aarde deed haar vrucht ontspruiten
“.
Jac.5: 17,18
De heiligen waren dus mens net zo als jij en ik en hadden net als wij
hun tekortkomingen.

Een ander voorbeeld is Petrus, die tegen Cornelius zei, toen
deze voor hem knielde:
Sta op, ik ben zelf ook maar een mens.
En terwijl hij zich met hem onderhield, ging hij
bij hem binnen en vond er gelijkgestelden velen bijeen.
Bij Christus is namelijk geen aanzien des persoons en is iedereen gelijk.
Zo keken de mensen ook vol bewondering naar de Apostelen Johannes en Petrus,
nadat zij een lamme man hadden doen opstaan:
Petrus zei:
Wat verwondert gij u hierover, of wat staart gij ons aan, alsof
wij door eigen kracht of godsvrucht deze hadden doen lopen?
De God van Abraham en Isaäk en Jacob, de God onzer vaderen, heeft
Zijn knecht Jezus verheerlijkt, Die gij hebt overgeleverd en
verloochend ten overstaan van Pilatus, ofschoon
deze oordeelde, dat men Hem moest loslaten.
En op het geloof in Zijn naam heeft Zijn naam deze, die
gij ziet en kent, sterk gemaakt; en het Geloof door Hem
heeft hem dit volkomen herstel gegeven
in uw aller tegenwoordigheid

Hand.3: 12-13,16
Het Godsvolk, over wie we in de Blijde Boodschap lezen en
die we bewonderen vanwege de werken die God met hen deed,
werden geen van allen supermensen.
Het waren allemaal mensen net als jij en ik.
Paulus zegt daarover:
Zulk een vertrouwen hebben wij door Christus op God.
Niet dat wij uit onszelf bekwaam zijn iets als ons werk in rekening te brengen, maar
onze bekwaamheid is Gods werk, Die ons ook bekwaam gemaakt heeft om
dienaren te zijn van een Nieuw Verbond met Hem,
niet naar de letter, maar naar de Geest, want
de letter doodt, maar de H. Geest maakt levend
“.
2Cor.3: 4-6

Al de vermogens waarover wij beschikken komen van God.
En Elia, Johannes de Doper, Petrus en Paulus waren niet tot meer in staat
dan wie dan ook van ons.
God heeft geen behoefte aan Super-helden zoals in
onze westerse wereld wordt voorgehouden.
Om Zijnentwil worden de bevoegdheden verleend en
zouden wij in staat worden gesteld hetzelfde de doen als
het al diegenen overkwam die in het verleden met
God [door de woestijn] wilden optrekken.

2.]. Johannes de Doper
Ο Ιωάννης ο Βαπτιστής2Laten we na deze korte inleiding nu eens kijken
naar Johannes de Doper. De engel Gabriël die zijn geboorte aan zijn vader aankondigde, zei over hem:
En blijdschap en vreugde zal uw deel zijn en
velen zullen zich over zijn geboorte verblijden.
Want hij zal groot zijn voor de Heer en
wijn en sterke drank zal hij niet drinken en met de Heilige Geest zal hij vervuld worden,
reeds van de schoot van zijn moeder af en
velen der kinderen van Israël zal hij bekeren tot de Heer, hun God.
En hij zal voor zijn aangezicht uitgaan in de geest en de kracht van Elia,
om de harten der vaderen te keren tot de kinderen en
de ongehoorzamen tot de gezindheid der rechtvaardigen,
ten einde voor de Heer een wel-toegerust Volk te bereiden
“.
Luc.1: 15-17
en zoals Jezus later over hem zei:
Ο Ιωάννης ο Βαπτιστής - doopte in de JordaanMaar waarom zijt jullie dan allemaal uitgelopen? Om een profeet te zien?
Ja, Ik zeg u, zelfs meer dan een profeet.
Deze is het, van wie geschreven staat:
Zie, Ik zend Mijn bode voor uw aangezicht uit, die uw weg voor U heen bereiden zal.
Voorwaar, Ik zeg u, onder hen, die uit vrouwen geboren zijn, is er niemand opgestaan, groter dan Johannes de Doper, maar de kleinste in het Koninkrijk der hemelen is groter dan hij
“.
Matth.11: 9-11
De kleinste in het Koninkrijk der Hemelen zal groot zijn voor de Heer” –
deze laatste opmerking maakt het belang van Johannes de Doper er niet minder om.
Hij zou “Groot zijn voor de Heer“!
Onder die uit een vrouw geboren zijnOnder die uit een vrouw geboren zijn,
dus wij allemaal
wordt niemand hoger verheven dan
deze geroepene.
Johannes was in het leven geroepen,
had een voorbestemming om mensen
voor te bereiden op de Heer.
Hij had een missie te volbrengen en
was hiertoe bestemd vanaf zijn geboorte.
Dit geldt echter niet alleen voor hem.
Zoals de Blijde Boodschap stelt:
Wij weten nu, dat God alle dingen doet medewerken
ten goede voor hen, die God liefhebben, die
volgens zijn voornemen geroepenen zijn“.
Rom.8: 28 en
Nu heeft God echter de leden,
elk in het bijzonder,
hun plaats in het Lichaam aangewezen,
zoals Hij heeft gewild“.
1Cor.12: 18
Zoals Johannes’ functie was de voorloper van Christus te zijn,
heeft ieder van ons dus een functie in het lichaam,
een oproep aan ons die God speciaal heeft benoemd.
Zeker zijn we niet per ongeluk op deze aarde gezet.
In plaats daarvan zullen we onder onze medemens gekend zijn en
zo niet aan de mensen, maar toch
voorzeker als kind van onze God, onze Vader.

3.]. In de woestijn
Er is niet zo veel geschreven over de tijd die
Johannes vóór zijn prediking heeft doorgebracht.
Maar de Geschiedenis- en Icoonschrijver Lucas
vat deze periode als volgt samen:
Het kind nu groeide op en
werd gesterkt door de Geest.
En hij vertoefde in de woestijnen tot
op de dag, dat hij zich aan
Israël vertoonde‘.
Luc.1: 80
John verbleef in de woestijnen
tot op de dag, dat hij zich aan Israël vertoonde“.
God heeft Johannes als zijn bijzondere dienaar,
als lid van het Lichaam van Christus,
zijn plaats in het lichaam gewezen,
zoals Hij heeft gewild [1Cor12:18].
Hij heeft ook de tijd bepaald dat Johannes
zich in de openbaarheid kon begeven;
Hij doet dat zoals Hij dat wil;
Hij bepaalt het moment..
Je behoeft dus niet uit te kijken naar
een plaats in het Lichaam van Christus;
een positie na te streven,
want God heeft reeds bepaald
op welk moment jij welke positie in zal nemen.

Born april 2012Hij heeft in de hele grote wereld
een positie voor je bepaald,
maakt uit wanneer daartoe geschikt bent en
zorgt dat je op het moment van openbaring
voldoende bent uitgerust.
Met andere woorden:
 al de menselijke overwegingen doen niets ter zake
Hij zal wel duidelijk maken hoe en wat je doet in Zijn Lichaam,
je behoeft je dus niet druk te maken wat je zult zeggen en
hoe je dient te handelen;
Hij regelt het wel in Zijn grote Wijsheid.
Gaat er iets niet helemaal goed, dan gebeurd dat
omdat wij iets hebben te leren.
De roeping van Johannes was om de weg des Heren te bereiden en
hij was daar vanaf het eerste moment van op de hoogte.
Je zou kunnen zeggen dat Johannes wist dat hij zijn oude leven
achter zich diende te laten en dat hij
Gods Woord diende te gaan verkondigen:
In het vijftiende jaar van de regering van keizer Tiberius, toen
Pontius Pilatus stadhouder over Judea was, en
Herodes viervorst over Galilea,
en zijn broeder Filippus viervorst over Iturea en
het land Trachonitis, en Lysanias viervorst over Abilene,
onder de hogepriesters Annas en Kajafas,
kwam het woord Gods tot Johannes, de zoon van Zacharias, in de woestijn.
En hij kwam in de gehele Jordaanstreek en predikte
de doop der bekering tot vergeving van zonden, gelijk
geschreven staat in het boek der woorden van de profeet Jesaja:
De stem van een, die roept in de woestijn:
Bereidt de weg des Heren, maakt recht zijn paden.
Alle kloof zal gevuld worden en alle berg en heuvel zal geslecht worden en
de krommingen zullen recht en de oneffen wegen vlak worden en
alle vlees zal het heil Gods zien
“.
Luc.3: 1-6
God had Johannes toegerust voor deze speciale functie.
Ο Ιωάννης ο Βαπτιστής - Hij predikte in de woestijn de doop der bekeringHij was de voorloper van de Heer Jezus Christus, degene die Zijn weg zou voorbereiden en een doop van bekering
zou prediken.
God heeft ons in het Lichaam van Christus geplaatst met een bepaalde functie, Hij definieert ook hoe en wat we in deze omstandigheden dienen te doen.
God bepaalde dat Johannes de doop van bekering diende te prediken tot vergeving van zonden; dat deed hij als Zijn vertegenwoordiger en
God bepaalde tevens dat Johannes dat diende te doen vanuit de woestijn;
dat was de opleidingsomgeving waar God hem plaatste.
De omstandigheden werden bepaald, wat hij diende te eten en ook zijn outfit;
gekleed met kameelhaar en met een lederen gordel om zijn lendenen en
hij at sprinkhanen en wilde honing
“.
God bepaald dus de omstandigheden en
het moment dat onderwijs gegeven wordt en
dan gebeurt het.
Alles is in gereedheid gebracht, wanneer
het vlees en daden van zijn gebroken,
zijn we klaar om het te doen.
Niet dat we het idee hebben
dat we het voor God zouden moeten doen, maar
dat Hij ons vanaf het begin heeft uitgenodigd om
het te doen.
Hij staat aan de deur en Hij klopt” en
jij moet opendoen
Openb.3:20

4.]. En de menigte die kwam

Het evangelie van Lucas gaat verder:
Hij sprak dan tot de menigte, die uitliepen om
zich door hem te laten dopen
Adderengebroed, wie heeft u een wenk gegeven om
de komende toorn te ontgaan?
Brengt dan vruchten voort, die aan de bekering beantwoorden.
En gaat niet bij uzelf zeggen:
Wij hebben Abraham tot vader; want ik zeg u, dat
God bij machte is uit deze stenen Abraham kinderen te verwekken.
Ook ligt reeds de bijl aan de wortel der bomen.
Iedere boom dan, die geen goede vruchten voortbrengt,
wordt uitgehouwen en in het vuur geworpen
“.
Luc.3: 7-9

Adderengebroed2Als Gods diplomaat noemde hij zijn generatie “adderengebroed“;
het doel was dus niet om de mensen te behagen.
In plaats daarvan sprak hij datgene wat God hem ingaf te spreken en
God bepaalde tevens de intensiteit waarmee hij hen aansprak.
Begin je al iets te herkennen?
Geen zalvende woorden, geen aai over je bol, maar
recht toe, recht aan – weet je wel wat je hier komt doen;
waarom je je laat dopen!
Niet omdat je uit een bepaald land komt –
Niet omdat je je familie een genoegen wilt doen –
Niet omdat je gezien wilt worden door je omgeving –
Maar om vrucht te dragen en zo niet
dan wordt je als een boom omgehakt en in het vuur geworpen.
Johannes diende een hoger doel, welke God hem had aangeduid.
“God kent Zijn eigen schapen en leidt hen allen naar buiten,
Hij gaat voor ze uit en de schapen volgen Hem, omdat
zij Zijn stem kennen”.
John.10: 4
Het behoeven ons dus niet te verwonderen dat
een Blijde Boodschap wel eens hard kan aankomen.
Er wordt niet geadverteerd, de Blijde Boodschap wordt niet
met allerlei mooie aantrekkelijke dingen omkleed.
Maar de mensen waren er van doordrongen dat ze
hier met een profeet hadden te maken.
Vandaag zijn er mensen [meestal met financieel gewin] die
verkondigen: “Ik ben een leraar” of “Ik ben een profeet”.
Johannes deed dat niet, hij was zoals God hem gevormd had.
In feite horen we hem nergens zeggen dat hij een profeet was, maar
de mensen wisten het en onze Heer bevestigde dat ook nog eens.
De bediening van Johannes was zo indrukwekkend dat er mensen waren die
het idee kregen dat hij misschien de Christus was,
maar Johannes ontkende het en beleed:

Dit was het getuigenis van Johannes, toen de Joden uit Jeruzalem
priesters en Levieten tot hem zonden om hem te vragen: Wie zijt gij?
En hij beleed en ontkende het niet; en hij beleed: Ik ben de Christus niet.
En zij vroegen hem: Wat dan? Zijt gij Elia?
En hij zei: Ik ben het niet. Zijt gij de profeet? En hij antwoordde: Neen.
Zij zeiden dan tot hem:
Wie zijt gij? Wij moeten toch antwoord geven aan hen, die ons gezonden hebben;
wat zegt gij van uzelf?
Hij zei: Ik ben de stem van een die roept in de woestijn:
Maakt recht de weg des Heren, gelijk de profeet Jesaja gesproken heeft
“.
John.1:  19-23
De titel van profeet deed er niet toe; hij was degene die
slechts was aangesteld als een “stem van een roepende in de woestijn
of dat nu in Brussel, Amsterdam of Utrecht gebeurde,
datgene wat God heeft aangesteld,
mocht geen naam hebben,
ongeacht de hoogte van de functie.

5.]. Alle waren gekomen om hem te . . .
Johannes werd populair, lag bij de mensen in de smaak, werd een beroemdheid.
Echter zijn opdracht was ten dienste van Degene Die na hem kwam,
dus toe Jezus in beeld kwam was zijn taak ten einde.
En de gedoodverfde beroemdheid zag de scharen hem verlaten
om de Heer te volgen en zijn reactie was:
Johannes antwoordde hun en zei:
Ik doop met water; midden onder u staat Hij, van wie gij niet weet,
Hij, die na mij komt, wiens schoenriem ik niet waardig ben los te maken.
Dit geschiedde te Bethanië over de Jordaan, waar Johannes doopte.
De volgende dag zag hij Jezus tot zich komen en zei:
Zie, het lam Gods, dat de zonde der wereld wegneemt.
Deze is het, van wie ik zei:
Na mij komt een man, die voor mij geweest is want Hij was eer dan ik.
En zelf wist ik niet van Hem, maar opdat Hij aan Israël geopenbaard zou worden,
daarom kwam ik dopen met water.
En Johannes getuigde en zei:
Ik heb aanschouwd, dat de Geest nederdaalde als
een duif uit de hemel en Hij bleef op Hem.
En ik kende Hem niet, maar Hij, Die mij gezonden had om
te dopen met water, Die had tot mij gezegd:
Op Wie gij de Geest ziet neerdalen en op Hem blijven,
Deze is het, Die met de heilige Geest doopt.
En ik heb gezien en getuigd, dat Deze de Zoon van God is.
De volgende dag stond Johannes daar weer met twee van zijn discipelen.
En toen
hij Jezus zag gaan, zei hij:
Zie, het lam Gods!

John.1: 26-36
” En zij kwamen tot Johannes en zeiden tot hem:
Rabbi, die met u was aan de overzijde van de Jordaan en
van wie gij getuigd hebt, zie, die doopt en allen gaan tot Hem.
Johannes antwoordde en zei:
Geen mens kan iets aannemen, of het moet hem uit de hemel gegeven zijn.
Gij kunt zelf van mij getuigen, dat ik gezegd heb:
Ik ben de Christus niet, maar ik ben voor Hem uit gezonden.
Die de bruid heeft, is de bruidegom; maar
de vriend van de bruidegom, die erbij staat en naar hem luistert,
verblijdt zich met blijdschap over de stem van de bruidegom.
Zo is dan deze mijn blijdschap vervuld.
Hij moet groter en ik moet kleiner worden”.
John.3: 26-30

En daarmee was Johannes inbreng voltooid.
Johannes liet zich niet door de menigte leiden en
betreurde het niet dat zijn opdracht voltooid was.
Juist het tegenovergestelde,
toen de tijd gekomen was dat de mensen hem verlieten en
de Heer gingen volgen was hij daarover verheugd;
het resulteerde uiteindelijk in de gevangenis waar hij werd onthoofd;
zoals zo velen voor en na hem, die Christus volgden:
Ο Ιωάννης ο Βαπτιστής - onthoofdingVrouwen hebben haar doden uit de opstanding terugontvangen, anderen hebben zich laten folteren en van geen bevrijding willen weten, opdat zij aan een betere opstanding deel mochten hebben.
Anderen weer hebben hoon en geselslagen verduurd, daarenboven nog boeien en gevangenschap. Zij zijn gestenigd, op zware proef gesteld, doormidden gezaagd,
met het zwaard vermoord; zij hebben rondgezworven in schapenvachten en geitenvellen, onder ontbering, verdrukking en mishandeling
– de wereld was hunner niet waardig –
zij hebben rondgedoold door woestijnen en gebergten,
in spelonken en de holen der aarde
“.
Hebr.11: 35-38
Johannes, de doper was dus een mens, een mens als ieder van ons.
Hij kon de oproep hebben geweigerd en leven zoals iedereen van zijn tijd;
het zou hem zeker veel gemakkelijker zijn afgegaan.
Maar hij gaf er de voorkeur aan God te volgen.
Een christelijke manier van leven kan moeilijke tijden doormaken,
er zijn momenten dat je beseft dat er veel gemakkelijker paden bestaan.
Wij zijn echter alleen in staat het moeilijke paden te bewandelen,
wanneer we doordrongen zijn dat we
dat alleen maar aankunnen met Christus aan onze zijde:
Daarom dan, laten ook wij, nu
wij zulk een grote wolk van getuigen rondom ons hebben,
afleggen alle last en de zonde, die ons zo licht in de weg staat en
met volharding de wedloop lopen, die voor ons ligt.
Laat ons oog daarbij [alleen] gericht zijn op Jezus, de leidsman en
voleinder van het Geloof, Die, om de vreugde, welke voor Hem lag,
het kruis op Zich genomen heeft, de schande niet achtende en
gezeten is ter rechterzijde van de troon Gods
“.
Hebr.12: 1-2
Er is ons maar een manier aangegeven om het spirituele pad te bewandelen:
het verlangen om de weg van Christus te gaan
Omdat we niet kijken naar
degenen die gezien worden, maar
naar het niet-zichtbare; want
het zichtbare is tijdelijk, maar
het onzichtbare is eeuwig“.
2Cor.4:18

Apolyticion        tn6
De scharen der Engelen stonden aan Uw graf
en de wachters lagen als dood.
Bij het graf stond Maria Magdalena,
zoekend het allezuiverst Lichaam van de Heer.
Gij hebt de hel overwonnen,
zonder erdoor te worden aangetast.
Gij hebt de Maagd ontmoet, Levenschenker,
Die uit de dood zijt opgestaan,
Heer, ere zij U“.

Alleluia      Ps.90
“Wie onder de schutse verblijft van de Allerhoogste
en onder de bescherming woont van de God des Hemels.
Hij mag zeggen tot de Heer:
Gij zijt mijn Beschermer en mijn Toevlucht;
Gij zijt mijn God op Wie ik vertrouw”.

31e Zondag na Pinksteren – voorfeest van Theophanie

Annual ring of amiability kindnessBlijf gij echter nuchter onder alles, aanvaard het lijden, doe het werk van
een evangelist, verricht uw dienst ten volle.
Want wat mij aangaat, reeds
word ik als plengoffer geofferd en
het tijdstip van mijn verscheiden
staat voor de deur.
Ik heb de goede strijd gestreden,
ik heb mijn loop ten einde gebracht,
ik heb het geloof behouden;
voorts ligt voor mij gereed de krans der rechtvaardigheid, welke
te dien dage de Heer, de rechtvaardige rechter,
mij zal geven, doch niet alleen mij maar
ook allen, die Zijn Verschijning hebben liefgehad“.
2Tim.4: 5-8

De tijd komt en is daar
Oftewel “Ο χρόνος που έρχεται, και εκεί
de vrijheidsstrijderEenzame schoonheid wordt vaak
over het hoofd gezien en is onbemind.
Wanneer de mens oog had voorbij haar grenzen,
voorbij de gezichten en oordelen,
zou deze wereld de pijn voorbij zijn . . . .;
onbekend maakt immers onbemind.
De mens is nu eenmaal geboren om niet alleen te zijn
– zelfs in een gemeenschap kan een mens zich eenzaam voelen.
Laten we dan zeggen dat de mens geboren is voor elkaar;
zeggen dat mensen geestelijk geboren worden in de buurt van de ander.
Laten we zeggen dat ieder van ons geboren is en
ieder moment iemand aan zijn zijde zal vinden.
Laten we het zo formuleren dat sinds Eva uit de rib werd gevormd,
iedere Adam op deze planeet wordt geboren om een metgezel te vinden.
Het is echt niet noodzakelijk dat Eva dan een vrouw zou zijn voor Adam en andersom,
maar in de zin dat zij een metgezel aan hun zijde zullen vinden.

De wijsheid van de drie Hierachen [feest eind januari]Het ‘ongekend maakt onbemind’
geldt zeker voor de verborgen schatten
van de Apostolische Kerk, je behoeft er
de krant maar voor open te slaan.
De Waarheid wordt echter verkondigd,
het dient alleen maar opgepakt te worden.
De mens weet het – heeft het Godsbesef ingebakken meegekregen –
maar zij weet het, of zo veel beter en
weet het niet, gaat niet op zoek naar                                                                                                     Goddelijk gezelschap en zal zich zonder                                                                                             Hem eenzaam voelen en                                                                                                                         uiteindelijk eenzaam sterven.

En blijft Eva natuurlijk Adam zoeken en omgekeerd zoekt de ander natuurlijk de een;
maar waarom zijn sommige mensen geboren om eenzaam te zijn?
Ze weten het en zo ze het zich al dan niet bewust zijn, zij zoeken gezelschap,
zonder dat komen ze er niet uit en blijven uiteindelijk eenzaam achter.
vogelverschrikker - skiaxtroIk merk dat er mensen zijn die, ook al hebben ze anderen aan hun zijde,
de neiging blijven houden eenlingen te zijn.
Ze blijven liever in hun eigen wereldje leven, met inbegrip van hun eigen dingen.
Zij consumeren het leven, zoeken datgene wat hen bevredigt en
dit zorgt dat ze hun eenzaamheid “vergeten”.
Of zoeken ze driehoeksverhoudingen met andere mensen, op zoek naar hun identiteit,
zonder te weten dat ze zonder een directe relatie aan te gaan
de meest eenzame mensen blijven.
De eenzame die deze situatie herkent, ja, die ontmoet inderdaad deze dingen.
Zij geven de voorkeur om te reizen, observeren de wereld om zich heen –
beleven de wereld om zich heen – door middel van hun reizen, hun onrust.
Helaas maakt dit ons niet gelukkig,  want zelfs die “dingen” zullen aan
het eind opdrogen en zullen uiteindelijk geen voldoening geven.
Misschien is het mooi om iedere keer te verkassen en
de wereld om je heen te observeren, maar
er zal een tijd komen dat je er “genoeg” van krijgt.
Wanneer je er je buik vol van hebt,
wanneer je er “moe” van bent,
breekt de tijd aan
dat je niet langer eenzaam wilt zijn en
wil je niet meer.
En dan ga je op zoek naar je metgezel in de vorm van een Eva [of jouw Adam].
stone stairesMaar wat als dit “verlangen” in onze wereld
in deze wereld bereikt is,
dan sta je oog in oog met een andere uitdaging,
de uitdaging van het herontdekken  van de wereld waarvan de meest van de huidige westerse mensen vergeten zijn dat die wereld geschapen is om Zijnentwil, om Gods Wil.
De eens zo intieme eenzaamheid, heeft in zich de mogelijkheid meegekregen een-intieme gemeenschap met God te worden.
En zodra de mens zich vertrouwd met deze wereld – met de God-mens onder de mensen -,
dan zal hij zich niet langer “niet-vertrouwd” ervaren om opnieuw te thuis te komen.
Het is je enige mogelijkheid om je Leven
samen met anderen terug te krijgen.
Jouw wereld komt je mogelijk ideaal voor en
voelt heerlijk aan terwijl je elke reis opnieuw het geluk zoekt, maar
geluk kan onmogelijk bestaan zonder
de confrontatie met de ander, met God.
De Barmhartige Samaritaan, Vincent van Gogh 1890Dit is de wereld waar we allen naar op weg zijn;
voor die wereld zijn we geboren en
de mens weet onbewust dat we daar naar op weg zijn
en dient die richting op te kijken . . .
– Christelijke waarden als
Liefde en Compassie
zijn onlosmakelijk aan
het zoeken naar God verbonden:
de ontmoeting met de zieken,
de randfiguren en
de onbeminden –

Januari 1e – de Besnijdenis des Heren

Besnijdenis des Heren, Jan 1stEn toen acht dagen vervuld waren, zodat
zij Hem dienden te besnijden, ontving
Hij ook de Naam Jezus, D
ie door de engel genoemd was, eer Hij in de moederschoot was ontvangen“.
Luc.2: 21

Bij het begin van het nieuwe jaar
worden ons uit Liefde voor de mensen
door het Lichaam van Christus, de Kerk
nieuwe kansen en nieuwe mogelijkheden aangeboden.
Met name op een dag als deze bezinnen we ons op Gods Mensenliefde, welke de Heer ons aanbiedt
in het perspectief van de eeuwigheid.
En dit omdat Christus Zelf met Zijn menswording,
hetgeen we een paar dagen geleden hebben gevierd,
in de tijd verscheen en door ons leven in Hem                                                                                   een vooruitzicht aanbood.
In dit perspectief hebben we met elkaar zelfs de beste wensen uitgewisseld,
hetgeen aantoont hoe belangrijk wij het vinden ons hart open te stellen en
de aanwezigheid van onze Heer en Verlosser te aanvaarden.

Η Περιτομή του Κυρίου. Εορτή του Μεγάλου ΒασιλείουOnze Kerk eert vandaag op deze dag
niet voor niets een groot  voorbeeld.
De Heilige Basilius de Grote, die leefde en werkte
vanuit de verlichtende Genade van onze Heer,
heeft ons de weg tot de hemelse vreugde
bekend gemaakt.
Op hetzelfde moment viert de Kerk het grote Feest van de besnijdenis des Heren.
De Blijde Boodschap wordt ons in het Evangelie aangereikt en verwijst naar het feit dat de Heer overeenkomstig de Joodse Traditie besneden is,
hetgeen de groei en spirituele emancipatie van
de wijsheid en de genade van God aanduidt.
Ook wordt dit beschouwd als de eerste Messiaanse                                                                          openbaring van onze Heer, die op de leeftijd van                                                                              twaalf jaar met Zijn ouders naar de Tempel in                                                                                  Jeruzalem trok om voor het eerst                                                                                                          het Joodse Pascha te vieren.
Daar in de Tempel ging Hij een bovenmatig dialoog aan met de wetgeleerden van
het Israëlische Volk, maar ook met zijn moeder, hetgeen van Zijn aanwezigheid blijk gaf
en Zijn aandeel in het Geloof wat daar in de tempel werd geopenbaard.
Hij onthult zijn relatie met God de Vader en hierdoor manifesteert zich als
het ware de Verlossing van de wereld.

De wonderbaarlijke besnijdenis
De besnijdenis van onze Heer wil ons de oproep aan
de gehele mensheid laten zien dat
allen zijn geroepen,
zij verwijst overduidelijk naar
de onzichtbare besnijdenis [beroering] van het hart,
die de christenen in Zijn Lichaam [de Kerk]
een nieuwe realiteit doet ervaren, door kennis te nemen van deze gewoonte.
De doop heeft de gelovigen de toegang verleend tot het Lichaam van Christus, de Kerk
dat wil zeggen het verleent ons alle geestelijke middelen [uitrusting] om
het pad dat tot vergoddelijking leidt te betreden.
De Goddelijke LiturgieDit betekent dat wij ingaan [reageren] op de oproep van onze Heer en Verlosser door
een levende relatie met hem aan te gaan,
hetgeen wordt uitgedrukt door regelmatig aan Zijn liefdevolle openbaring in de Goddelijke Liturgie deel te nemen.
In de flamboyante [hartstochtelijk] levenswijze en de persoonlijkheid waarop
de H. Basilios zich manifesteerde                                                                                                         werd aan de gehele mensheid                                                                                                                 een fenomeen getoond.
Saint Basilios the Great2Als deelnemer aan gemeenschap der heiligen,
bewandelde hij de juiste weg en toonde
met zijn heilige voorbeeld hoe de mens op
de meest efficiënte wijze elk moment van zijn leven,
de tijd die hij in het ondermaanse doorbrengt,
dient te gebruiken om het Koninkrijk Gods te kunnen betreden.
Hij was begenadigd/gezegend om in zo’n korte tijd dat ons leven duurt zo veel werk te verzetten waarmee hij de bewondering en de nobele wens bij iedere gelovige deed ontstaan hem in zijn voetsporen te volgen.

De dag van vandaag dient ons te vervullen met vreugde, want het herinnert ons eraan dat we heel ver kunnen gaan in reactie op de Liefde, die de Heer ons doet toekomen,
Die ons op geen enkele wijze in de steek laat en
ons de problemen die we onszelf aandoen alleen laat oplossen.
Deze dag geeft ons de getuigenis waaruit
we de spirituele conclusie kunnen trekken dat
onze blik gericht dient te zijn op de glorieuze toekomst.
Dit inzicht brengt ons ertoe dat we vol verwachting uitkijken
welke zegen ons het komend jaar ten deel valt,
in plaats van achterom te kijken naar het spoor van
schade welke we achter ons laten, maar
het biedt ons de mogelijkheid
de eeuwige vreugde
van onze Heer
tegemoet te
treden.