4e Zondag na Pascha – de Zondag van de Verlamde

De verlamdeHeer, ik heb geen mens om mijzelf,
in het bad te helpen zodra er beweging komt in het water;
en terwijl ik me er heen sleep,
gaat een ander mij vóór
“.
John.5: 1-15

Deze zondag is het in de Kerk de zondag van de verlamde,
waarbij het Evangelie van vandaag verwijst naar de wonderbaarlijke genezing
door onze Heer Jezus Christus aan de badinrichting van Bethesda met de vijf zuilengangen,
in Jerusalem bij de schaapspoort .

Johannes de evangelist vertelt ons dat
op deze bijzondere dag Jezus [misschien was het al het feest van Pinksteren]
een bezoek bracht aan de stad Jerusalem.
Een van de plekken, die Hij daar bezocht was
de badinrichting [Bethesda], die vijf grote zuilengangen, of portieken had.
Het zwembad was gelegen buiten de muren van Jeruzalem.
De Hebreeuwse naam betekent “Huis van Genade“.
Het werd zo genoemd omdat, zoals het Evangelie ons informeert, daar altijd een groot aantal ongelukkige mensen verbleven, zoals kreupelen, doven en blinden,
zoiets als de koffiekamer na afloop van de Goddelijke Liturgie.
Op bepaalde tijden zou er, zo was onder hen bekend, een engel naar het zwembad komen die het water met kleine golven in beweging bracht.
Wanneer dit gebeurde, zou de eerste persoon die in het water belandde van
welke kwaal dan ook  genezen worden.
Natuurlijk tart zo’n wonder elke uitleg van de wetenschap, net
zoals dat bij wonderen die in onze tijd voorkomen.
Hoewel we deze wonderen niet kunnen verklaren, geloven we er toch in, tegen elke [medische] wetenschap in.

Wanneer er nu in Bethesda iemand zo slim was geweest een register van soorten wonderen bij te houden, dan zouden we daarin tegenkomen dat
de man van ons Evangelie van vanmorgen daar al langer dan 38 jaar had gelegen.
De beste jaren van zijn jeugd had hij daar doorgebracht, wachtend
op de rimpeling van het water in het zwembad.
Dienaar des HerenMaar hij had niemand – geen ouders, geen familie,
geen vrienden, die hem zouden kunnen bijstaan.
Iedereen bij Bethesda had zijn eigen problemen;
was met zijn eigen dingen bezig – op zich een goede zaak, maar
er is nu eenmaal meer in de wereld, met name
die van de zorg voor de gehandicapten.
Weet wel, gehandicapt zijn dat zie je niet aan de buitenkant, iemand kan er vrolijk uitzien, maar van binnen zowel lichamelijk of geestelijk onder zwaar lijden gebukt gaan.
Deze geschiedenis niet nieuw, zij is altijddurend, steeds maar weer hetzelfde, jaar in jaar uit; er verandert nu eenmaal niets aan de situatie van eenzame behoeftigen, of de zogeheten overheid hier voor zorgt of het gewoon vanwege bezuinigingen laat afweten.
Maar terug naar het Evangelie, het water zou in beweging gebracht worden en vóór de lamme er kon komen was er een gehandicapte die
maar nèt bij het zwembad lag of die was hem weer voor geweest.
Stel je voor, je hebt 38 lange jaren niet gelachen, geen vriendschap ontmoet, zonder enige vreugde, en je bent zeker naar het einde toe zonder enige hoop op verbetering.

Op een dag hoort die kreupele Iemand die tot hem sprak. Dat was op zich al vreemd.
Niemand sprak met hem, iedereen ging hem uit de weg, hij werd met de nek aangekeken,
hij behoorde tot de verstotenen [weggepest!].
ressurectionHet moet de man wel eventjes gekost hebben om
te beseffen dat Jezus van Nazareth, een gesprek met hem aanknoopte. Het is  dan ook zeer waarschijnlijk dat hij niet eens wist wie Jezus was.
Jezus vroeg de verschoppeling, “Wil je gezond worden?
Wat een vraag, na 38 jaar eenzaam lijden.
Toch legt de man geduldig aan de Zoon van God uit, waarom hij het was die zich onmogelijk van zijn verlamming kon ontdoen.
Hij had niemand – niemand in de wereld die om hem gaf. Het is niet erg prettig alleen op de wereld te zijn, of niet soms?  Niemand die zich iets van je aantrekt.
Om je geeft, niemand die je bijstaat om je te helpen
– de wereld kan er behoorlijk angstig uitzien als
je helemaal op je zelf bent aangewezen.
Stel je de reactie van de man voor toen Jezus tot hem zei: ” Sta op“.  Ja, sta op!
Probeerde hij soms meedogenloos te zijn? Heeft Hij er lol in om kreupelen te kwellen?
Maar wacht ! Die ogen ! Die medelevende stem !
Hij geeft om mij! Hij heeft met mij van doen!
De man sprong overeind en werd direct door de mens-geworden Zoon van God genezen .

MEE - komt allen tot mij . .De wereld is in al die 2000 jaar
nog geen sikkepitje veranderd.
Dat wil zeggen de mensen hebben totaal niets bijgeleerd;
er is wat dat betreft niets veranderd; iedereen is met zijn eigen sores bezig, z’n eigen huisje boompje, beestje. In veel opzichten is de wereld een veel eenzamere plek geworden om te wonen dan het in de tijd van Christus was.
Kijk maar naar de vijf grote gemeenten in ons land, naar plekken als Hoog-Catharijne.
Het krioelt er van de mensen die zelfs op zondag druk doende zijn in een klein gebied.
En toch zijn de mensen – velen van hen – vreselijk eenzaam, die haastige blik in hun ogen
– kopen, kopen, en weer werken om te kopen. En dat niet alleen in onze steden, maar ook elders in de wereld.
Er zijn massa’s mensen in de wereld van vandaag die wanhopig, stilletjes uitroepen:
ik heb niemand – niemand om mij te helpen“!
Mensen dakloos vanwege aardbevingen, in oorlogsgebieden, vluchtelingen,
gehandicapten en bejaarden,
die in eenzaamheid lijden en niet weten waar ze het zoeken moeten.
Het enige wat over blijft is hun ogen naar de Hemel op te slaan,
daar waar Verlossing wacht.

Mensen met eperkingen en hun omgeving ervaren de kunst van het meedoenWe beschikken heden ten dage over een heleboel dingen waar ze in Jezus’ dagen
nog niet van konden dromen: enorme ziekenhuizen, opgeleide specialisten, [sociale] verzekeringen en de Kerk
– en de aan de overheid gerelateerde opvoedings- en welzijnsprogramma’s.
Komt allen tot Mij3Maar voor de menselijke eenzaamheid
is er geen genezing, of niet soms.
We houden er niet van om
met de problemen van anderen
opgezadeld te worden.
Er is een Grieks spreekwoord dat zegt: “Verwijder het kwaad – uit mijn ogen“; we willen onaangenaamheden uit de weg gaan.
Lijdende mensen ergeren ons – wij van wie verondersteld wordt [Orthodoxe] Christenen te zijn en misschien zijn wij die de geestelijke weg gaan wel meer schuldig dan
die anderen, die ongelovigen.
ChristHet is Christus dringende oproep en de plicht van de Kerk om deze eenzame, lijdende mensen op te zoeken.  Hen de liefde van Christus te brengen en om hen onze liefde te brengen

– niet ons medelijden, met een meewarige blik, maar onze echte liefde, zorg en aandacht.
Op de een of andere manier is er voor ons altijd een mogelijkheid open, waarop deze randfiguren van onze samenleving geholpen kunnen worden.

Het goede nieuws van dit moment is dat iedereen wel zo iemand in zijn omgeving heeft; je moet het alleen maar zien, je er constant van bewust zijn.
De Heer Jezus Christus stierf voor onze zonden. Hij stierf voor vele zonden.
Hij is voor de zonden van alle mensen gestorven.
En Hij heeft ons lief met een Goddelijke Liefde die we onmogelijk kunnen begrijpen.
Dit dient ons geloof, onze overtuiging, onze boodschap van verzoening te zijn,
die we aan de gehele wereld dienen uit te dragen,
te beginnen met degenen die bij je om de hoek wonen.
En God zal ons bijstaan om dit te doen.

Orthodoxie & het Koninkrijk der Hemelen

Gezegend is het Koninkrijk . . .Koninklijke Deuren met afbeeldingen van de Annunciatie en de Vier EvangelistenDe Koninklijke Deuren wijzen ons de weg;
Hemel en aarde zijn door Christus weer bijeengebracht.
De icoon van de Verkondiging herinnert ons dat God als mens voor ons te wereld kwam.
De Moeder Gods maakte voor Christus de weg vrij om deze wereld te betreden en
voor ons demogelijkheid om de hemel te beërven.
De Iconen van de Vier Evangelisten herinneren ons dat we door
de onthulling van het Evangelie tot God komen.
In de Iconostasis zien we aan de rechterkant van de deuren de icoon van Christus met aan zijn linkerhand de icoon van de voorloper Johannes de Doper.
Aan de linkerkant van de deuren de icoon van de Zuivere Maagd met Christus als Kind met naast haar de icoon van de patroon                                                     van de betreffende parochiekerk.

Christ, iconostasis UtrechtIcoon-afbeeldingen hebben altijd een rol gespeeld in
het christelijk geloofsonderwijs van christenen.
Iconen zijn veel méér dan religieuze afbeeldingen.
Ze zijn een manier om op eenvoudige wijze de
mensen een aantal ingewikkelde christelijke begrippen duidelijk te maken; een wijze die bij iedereen die
ze ziet, zelfs een klein kind een herkenning meegeeft.
Iconen waren al in de vroegste dagen van de kerk
een hulpmiddel om christenen het Evangelie te verkondigen, ook voor hen, die misschien niet in
staat waren om zelf het Evangelie te lezen.
Christenen van de Orthodoxe Kerk beseffen dat
het onmogelijk is een indruk weer te geven hoe God eruit ziet. We hebben Hem immers nog nooit gezien, we kennen Hem nauwelijks, we kunnen Hem dus ook niet weergeven.
Echter, God kwam in deze wereld als een persoon, als mens.
Hij werd vlees en bloed, als Jezus Christus en dankzij de Apostel Lucas, de icoonschilder,
zijn wij in staat een weergave te geven van Zijn verschijning hier op de wereld.
Apostel Lucas schrijft een Icoon van de TheotokosDeze Apostel, zo vertelt ons de overlevering, schilderde Zijn Moeder, de Theotokos en
op die manier weten we ook
hoe Christus er uitgezien zou hebben.
De oudste afbeelding bevindt zich op de berg Sinaï – een icoon die in was is weergegeven.
Christ Pantocrator (Sinai) IconDat God mens werd
is een van de meest elementaire begrippen
in de christelijke leer.
We kunnen een beeltenis
van Christus op een icoon schilderen omdat Hij hier als persoon onder ons was.
Het woord “Icoon” betekent een indruk of afbeelding.
In eenvoudige bewoordingen is een icoon van Christus een afbeelding van Christus,
die iedereen laat zien dat God een mens werd.
Op een gewone afbeelding lijken dingen kleiner te worden zodat ze op afstand komen te staan.
Dit geeft de afbeelding een gevoel van diepte, hetgeen “perspectief” wordt genoemd.
Iconen zijn wat dat betreft afwijkend, bij veel van hen zul je zien dat
het beeld groter lijkt te worden naarmate het verder af staat
– het perspectief is van achteren naar voren, het “omgekeerd perspectief”.
Bij een gewoon schilderij kom je regelmatig de zon tegen, of
je kunt de licht- en schaduwwerking waarnemen.
Je zou het moment van de dag kunnen vaststellen, of kunnen zien dat het nacht is.
Dit soort kenmerken zul je op een icoon niet tegenkomen,
er zijn geen schaduwen of weergaven van  dag en nacht.
Een icoon toont een beeld van de hemel,
dus wordt deze verlicht door het onveranderlijk Licht van God.
Iconen zijn met een bepaald doel op deze manier geschilderd,
een icoon is een venster op de Hemel.
De verering van de Icoon wordt zo gezegd doorgeven aan
de Hemel en de daarop aanwezige afgebeelde persoon.
Het stuk hout met de afbeelding wordt niet zelf vereerd, maar
de Persoon die Zich in de Hemel bevindt.

God, in de persoon van Christus, afgebeeld als de Schepper der wereld, Monreale Sicilië [It]Het Oude Testament vertelt ons dat God wereld en de mensheid en alles wat er rondom ons bevindt geschapen heeft. Hij zag dat alle dingen die Hij gemaakt had goed waren en een lust voor het oog. Daarna gebeurde het dat de mens zich van God afwendde en
dat de gehele wereld daardoor onder de macht van de dood, het kwaad en de zonde kwam.
Met andere woorden, er was helemaal niets mis met de materie
met name omdat God het goed had gemaakt.

Het Nieuwe Testament leert ons dat God
zoveel van ons houdt dat Hij Zijn Zoon Christus
heeft gezonden om ​​mens te worden.
Icoon, Geboorte van Christus, Zoon van GodChristus is gekomen om ons te redden en
ons een kans te bieden weer tot God te kunnen komen.
Hij [Geest] werd stof [materie] zoals we zijn.
Omdat God in Christus mens is geworden, heeft deze fysieke wereld weer een begin gemaakt met de
Hemelse wereld herenigd te worden.
De materie [het stof] is begonnen
haar volle glorie te herwinnen.
Christus heeft ons laten zien dat
het menselijk vlees vervuld kan worden met God.
Hij was de fysieke materie waarbij
God tot de mensheid afdaalde.
Op dezelfde manier kan alle fysieke materie
met Gods aanwezigheid vervuld worden.
Dit overkomt de heiligen, vanwege het water van de doop, of door
het brood en de wijn bij het ontvangen van de Heilige Gaven in de Goddelijke Liturgie.
Het kan eveneens gebeuren door de ontmoeting met
de persoon die op het hout met verf op een icoon staat afgebeeld.

De Kerk gelooft dat Christus zowel God als mens is:
1.]. Hij verenigde door Zijn menswording Zijn Goddelijkheid met de materie van deze wereld.
2.]. In Christus werd de materie [het stof] met Zijn Hemelvaart vergoddelijkt.
Iedereen die verkondigt dat materie [stof] en God als goed en kwaad elkaars tegengestelden zijn vechten deze leer over Christus aan.
De christelijke Kerk aanvaardt dat het vóór Christus in de wereld onmogelijk was
om een ​​voorstelling van God  te maken: niemand had Hem immers gezien of was voldoende in staat Hem te begrijpen .
Echter zodra Christus op aarde kwam en hier onder ons verbleef,
was het mogelijk om ons een ​​beeld van God vormen, omdat Christus God was.
Iedereen die verkondigt dat je een beeld van God niet dient te vormen zoals
Christus was geeft in feite aan dat Christus ‘niet echt’ God was.
Christus in Zijn GlorieTot slot dient te worden opgemerkt dat
orthodoxe christenen geloven in de Opstanding
van Christus met een fysiek [stoffelijk] lichaam.
Wij geloven in een lichamelijke Opstanding voor
alle gelovigen, wanneer Christus in Zijn Volle Glorie en Majesteit terugkeert.
Wij geloven dat niet alleen onze geest zal overleven, of
zoals sommige aangeven dat we in een spookachtige spirituele vorm uit de dood zullen opstaan​​.
Zowel lichaam als ziel zal gered worden, materie en geest behoren bij elkaar en zullen dus ook gezamenlijk in de Opstanding in een Nieuwe Eenheid verbonden worden.
We geloven daarom ook dat lichaam en geest
gezamenlijk aan de eredienst deel dienen te nemen;
de geest en de materie dienen verenigd te zijn om God te prijzen.
Gezegend is het Koninkrijk, van de Vader en de Zoon en de Heilige Geest . . .In de Orthodoxe diensten wordt deze leer van de Kerk in praktijk gebracht.
Decoraties van bloemen staan ​​naast iconen gemaakt van hout en tempera en geven de kleuren weer van de aarde.
Kaarsen met hun bruine gloed van de bijenwas vormen naast de gouden olijfolie in glazen lampen een eenheid.
De wierook gemaakt van hars en                                                                                           boomsappen stuwt haar rook van gouden wierook op.
De mensen, die hun beste kleding van katoen en linnen en wol van schapen dragen,
buigen hun hoofd, bekruisigen zichzelf, bidden in stilte of
verheffen hun stem in lof tot God.
Het aanbieden van het brood en de wijnHet aanbieden van het brood en de wijn, vol van zonneschijn en goedheid van de aarde worden op het altaar gelegd.
De gehele schepping danst voor
haar Schepper, al Gods goedheid wordt
aan God geofferd.
Het Mysterie van de Heilige Geest
daalt neer om te bevestigen dat dit werkelijk de Hemel op aarde is en dat Koninkrijk van God nu komt.
De priester opent de Goddelijke Liturgie dan ook met de woorden:
Gezegend is het Koninkrijk van de Vader en van de Zoon en van de Heilige Geest,
  nu en altijd en in de eeuwen der eeuwen“;
waarna het volk een Kruisteken maar, buigt, en volmondig uitroep:
Amen“.

Het is een groot goed om jezelf
over te geven aan de wil van God;
de Heer laat ons door de Heilige Geest
vele wonderbare dingen ervaren en
onthult ons Zijn grote Mysterieën.
Verbind je nu met God,
morgen is het misschien te laat.

Orthodoxie & wat we werkelijk verlangen

Leg het accent meer op andere dingen
Maar al te vaak verlangen we andere dingen meer dan
dat we ons op God richten.
Misschien is het de afwikkeling van puntenlijstjes of willen we anderen overheersen; misschien is een verlangen naar een nieuwe auto of zelfverheffing.
Maar Jezus heeft ons duidelijk gemaakt dat het grootste en eerste gebod is
Hoor, Israël, de Heer, onze God, de Heer is een en
gij zult de Heer, uw God, liefhebben uit geheel uw hart en
uit geheel uw ziel en uit geheel uw verstand en
uit geheel uw kracht“.
Marc.12: 30

De Opgestane Christus met Maria MagdalenaWat houdt het in dat we
God méér dienen te verlangen boven iets anders.
Wat kunnen we daaraan doen?
De blijde Boodschap is dat
God ons vertelt wat er dient te gebeuren:
Heer, leer mij de weg van Uw Gerechtigheden,
opdat ik ze altijd mag zoeken.
Geef mij inzicht om Uw Wet te doorgronden,
en te onderhouden uit heel mijn hart.
Leid mij op het pad van Uw Geboden,
want dat is mijn verlangen.
Neig mijn hart naar Uw Getuigenissen,
maar niet tot hebzucht.
Keer mijn ogen af om geen ijdelheid te zien;                                                                                     maak mij levend op Uw weg.
Doe aan Uw dienaar Uw Woord gestand,
dat leidt tot vrees voor U.
Neem weg mijn beschaming, waarvoor ik vrees,
want Uw oordelen zijn goed.
Zie, ik verlang Uw Geboden;
maak mij levend in Uw rechtvaardigheid
“.
Ps.118: 33-40

King David, miniatureDe auteur van deze psalm wordt meer tot
andere dingen aangetrokken, meer nog dan God.
We komen dit tegen in vers 36, waar hij bidt –
Neig mijn hart naar Uw Getuigenissen,
maar niet tot hebzucht!
“.
Hij vraagt aan ​​God om zijn verlangen naar het Woord te verhogen en de reden waarom hij dit vraagt ​is omdat
hij andere dingen te veel wil.
Misschien zou hij liever op internet manoeuvreren of naar de sportschool gaan, ook al als er daardoor
geen tijd met God zou overblijven.
Dus het is nogal duidelijk –
zijn verlangen gaat naar iets anders uit dan naar God.
We kunnen dit ook zien, waar hij zegt –
Keer mijn ogen af om geen ijdelheid te zien . . .“.
Ps.118: 37
Het feit dat hij God vraagt ​​om zijn ogen te wenden van matige dingen,
laat zien dat z’n ogen gewend zijn te kijken naar minderwaardige dingen.
Misschien benijdt hij zijn buurman vanwege de prachtige nieuwe gemetselde barbecue of
heeft hij de grootste moeite om niet op de verkeerde manier te kijken naar
de man of vrouw die hij op straat tegenkomt.
Dus de psalmist verlangt meer naar andere dingen dan naar God.
In deze acht verzen legt hij zijn zondig hart voor God bloot en vraagt om hulp.

Wat vraagt hij?
Wat geeft hij aan wat hij werkelijk nodig heeft?
Wat hebben wij nodig?
We zouden ons kunnen voorstellen dat zijn grootste behoefte bestaat uit zelfdiscipline.
Dan behoeft hij alleen zijn computer maar uit te zetten of
niet zo veelvuldig naar de sportschool te gaan.
Hij moet gewoon ophouden de barbecue van zijn buurman te benijden of
na te denken over die man/vrouw in de straat.
Maar de psalmist vraagt God niet om zelfdiscipline.
Hij weet dat dit niet werkt om het probleem op te lossen.
Wat hij vraagt ​​is het leven – geestelijk leven.

Dit is zo belangrijk dat hij deze keer vraagt om:
“. . . maak mij levend op Uw weg” [Ps.118: 37];
“. . . maak mij levend in Uw rechtvaardigheid!” [Ps.118: 40].
Wat hij nodig heeft is geestelijk leven.
Hij heeft behoefte aan het opfrissen van de verwondering over Gods heerlijkheid,
de vreugde in Gods liefde, de verbazing over Gods machtige werken.

de roep om ons te binden met God, het heilige vuurHoe komt David er toe juist ‘dit’ te vragen?

Hier is een illustratie –
een ingedroogde korst brood of
een warm en smakelijke stuk brood.
Stel je voor dat je honger hebt;
je bent volledig uitgehongerd.
Aan je linkerhand ligt er op de grond een
koud, opgedroogde korst brood – de zonde.
Maar aan je rechterhand, ligt er op tafel een warm, boterzacht brood, vers uit de oven –
Jezus Christus, het Brood des Levens.
En je verlangt meer naar dat stuk koude, uitgedroogde korst
dan dat warme, boterzachte brood.
Waarom zou je dat doen?
De enige verklaring is
dat je niet in staat bent het warme,
boterachtige brood te zien.
Je hebt honger en hebt iets nodig om te eten, maar
het enige wat je ziet is die uitgedroogde korst brood.
Dus je richt je zo strek op die opgedroogde korst dat
je het warme boterzachte Brood niet eens ziet.

Dat is nu precies wat er gebeurt
wanneer je jezelf op iets anders richt dan op God.
Je hart komt om van de honger –
vanwege het plezier, de vreugde, de vrede en het tevreden gesteld zijn.
Op zich is daar niets mis mee.
Maar je verbonden zijn met de zondeval
is zo verblindend dat je geen oog meer hebt voor Jezus Christus,
die geheel voldoet aan het brood des Levens,
datgene wat je als enige levensvoorwaarde nodig hebt.
Maar alles wat je in beeld krijgt is die uitgedroogde korst van de zonde.
En op die manier begeert je hart de opgedroogde korst meer dan
het verse, warme brood.

Saint George & the dragon, how to live a balanced life“Maak mij levend“; geef me het Leven!
Dat verklaart waarom de psalmist
​​God verzoekt hem het leven te geven.
Hij heeft behoefte aan de Heilige Geest om hem bij te staan bij het zien en gewaarworden van
het verse, warme Brood.
Op het moment dat dat plaats vindt,
zal zijn hart geraakt/gekeerd worden;
het zal geen interesse meer hebben
in het uitgedroogde stuk brood, de zonde.
Dan zal hij  met heel zijn hart, ziel, verstand en kracht
naar het Ware Brood verlangen.
Maar stel je eens voor hoe tragisch het zou zijn
wanneer het hart  in plaats van gericht te zijn op de                                                                        smaak van het ware brood,                                                                                                      de uitgedroogde, harde korst gewoon ‘niet’ probeert te willen –
Ik mag het verlangen naar die korst niet willen;
ik dien de gedachte aan die korst gewoon van mij af te zetten“.
Dat is wat we doen wanneer we vertrouwen op onze eigen wilskracht
op ons eigen verlangen andere dingen boven God te stellen,
in plaats van te vertrouwen op de kracht van de H. Geest
We proberen God op die manier te tonen
dat we zelf de strijd aangaan Gods wensen te vervullen,
we hangen de krachtpatser uit.

Wat dienen we daarentegen wel te doen?
We dienen ons tot Jezus Christus te wenden zoals je bent of
zoals we bij de Psalmist zien met de zonde in zijn hart [Ps.118: 36,37].
H. Silouan de AthoniteHij beseft immers dat wanneer hij zich
– alleen door het Geloof tot God wendt -,
hij met zekerheid op vergeving kan rekenen en
als volmaakt rechtvaardig worden geteld want
“de gerechtigheid wordt hem toegerekend”.
Gen.15: 6
of zoals de H. Silouan de Athoniet ons voorhoudt:
Houdt je gedachten in de hel en wanhoop niet“.

Orthodoxe Monik in de graftomb van de MaagdVirgin Maria [Jeruzalem]Vandaag de dag zijn wij
daar nog steeds van overtuigd en zeker van,
omdat we het inzicht hebben gekregen
hoe God dit
– via het bloed en de gerechtigheid                                                                                                         van Jezus kan doen.
Dus ook al heb je zondige verlangens in je hart,
richt je tot Jezus Christus, hoe je ook bent, want door het Geloof alleen,
kun je er zeker van zijn dat God je zal vergeven, hij houdt van je en zal je helpen.
Wij noemen Hem dan ook de menslievende, want Hij heeft de mensen lief.
Vraag aan God jou als dienaar Zijn Woord gestand te doen,
dat is wat de psalmist doet [Ps.118: 33-34].
Hij weet dat de zonde voor ons zo verblindend werkt
dat we geen zicht hebben en ervaren dat Gods brood volledig en voldoende is.
Zelf de Apostel Paulus kreeg te horen “Mijn Genade is u genoeg“[2Cor.12: 9].
Gods Woord openbaart vraag ​​God dan ook om je in dit Woord te onderwijzen.

Doe hetzelfde als de psalmist heeft gedaan;
God zal je blindheid doen verdwijnen en
je het warme, boterzachte brood laten zien.
Vraag God om je hart te veranderen
het maakt niet uit hoe of hoeveel je ook iets anders dan God hebt verlangt,
God is in staat je hart veranderen.
Hij is in staat je zo’n smaak van het brood te geven dat
je alle interesse in de korst brood van de zonde verliest.
Doe daarom hetzelfde als de psalmist heeft gedaan en
vraag Hem je hart naar Zijn Getuigenissen
te doen wenden en niet tot de hebzucht
“.
Ps.118: 36-37
Smeek om Gods ingrijpen je hart te veranderen.

Houd niet op met bidden
Tot twee maal toe vraagt de psalmist in deze acht verzen
​​God hem het Leven te geven [Ps.118: 37,40].
Ik denk dat hij dit vraagt omdat God niet onmiddellijk
al het leven schenkt dat Hij te geven heeft,
we zouden er door om kunnen komen.
Misschien heeft de psalmist in vers 37 om het leven gevraagd en
heeft God hem een ​​voorproefje van Zijn glorie doen ervaren,
maar de psalmist wil meer.
Hij heeft behoefte aan meer,
dus vraagt hij in vers 40 opnieuw om het Leven en
weet hij dat God hem nog meer zal geven.
Dus houd er niet mee op God te vragen om u inzicht te geven;
blijf bidden en het
Vers gebakken brood is onderweg“.

H. Isaiah, de eenzameBeteugel de zonde met de beloften van God
In stormen en rukwinden hebben we behoefte aan een leidsman
en is in dit leven gebed broodnodig; want
we zijn gevoelig voor prikkels van onze gedachten, zowel
de goede als de slechte.
Wanneer ons denken vol toewijding en liefde
op God is gericht,
beheersen we onze hartstochten“.
H. Isaiah, de eenzame

Orthodoxie & ruimte scheppen

De Opgestane Christus met Maria MagdalenaKomt dan tot berouw en bekering,
opdat uw zonden uitgedelgd worden,
opdat er tijden van verademing mogen komen van het aangezicht des Heren en Hij de Christus, Die voor
u tevoren bestemd was, Jezus zal doen toekomen;
Hem moest de hemel opnemen tot de tijden van
de wederoprichting van alle dingen,
waarvan God gesproken heeft bij monde van
Zijn heilige Profeten, van oudsher.
Mozes toch heeft gezegd:
De Heer God zal u een Profeet doen opstaan uit uw broeders, gelijk mij:
naar Hem zult gij horen in alles wat Hij tot u spreken zal en het zal geschieden, dat
alle ziel, die naar deze Profeet niet hoort, uit het volk zal worden uitgeroeid.
En al de profeten, van Samuel af en vervolgens, zovelen er hebben gesproken
hebben ook deze dagen aangekondigd.
Gij zijt de zonen van de profeten en van het verbond, dat
God met uw vaderen gemaakt heeft, toen Hij tot Abraham zei:
En in uw nageslacht zullen alle stammen der aarde gezegend worden.
God heeft in de eerste plaats voor u Zijn Knecht doen opstaan en Hem tot u gezonden,
om u te zegenen, door een ieder van u af te brengen van zijn ongerechtigheden“.
Handelingen 3: 19-26

God heeft in de eerste plaats voor u Zijn tot ons
gezonden Kind Jezus doen Opstaan om u te zegenen,
door een ieder van u van uw ongerechtigheden te bevrijden“.
Apostel Petrus en Johannes genezen een kreupele man bij de Schone PoortDeze Apostolische uitspraak wordt verkondigd
wanneer Petrus en Johannes naar
de tempel gingen om er
op het negende uur te gaan bidden [Hand.3: 1]
Zij kwamen daar een bedelaar tegen, die
al vele jaren kreupel was geweest [Hand.3: 2-5].
God gebruikt de Apostelen om hem te genezen [Hand.3: 6-10] en dit herstel trekt een menigte aan die zich in de grote open ruimte bij de ingang van de Tempel verzamelen [Hand.3: 11].
Nu, deze mensen begrijpelijk geïnteresseerd reageren, grijpt de apostel Petrus deze gelegenheid om het Evangelie te verkondigen [Hand.3: 12-18].
Zijn prediking roept een verscheidenheid aan                                                                                  reacties op; een aantal toeschouwers wordt                                                                                        bewogen tot inzet en overtuiging.
In onze tijd is dit niet anders – mensen worden door diverse uitingen van de schoonheid van de Orthodoxie geroepen en worden door de veelvuldige verkondiging van de Liturgie overtuigd van de oorspronkelijk christelijke levenswijze en zetten zich in
– zelfs wanneer zij nog niet gedoopt zijn.

De Apostelen handelen als geroepen en laten hun getuigenis hierop volgen,
maar de autoriteiten proberen de prediking beperken te beperken, want zij beschouwen
dit als een afwijkend geformuleerde Theologie.
De Kerk vraagt om vermeten openbare actie
gedreven door de kracht van Jezus’ Naam en
de moed te hebben in Zijn naam te spreken.
Een botsing kan niet uitblijven.

Apostel PetrusDit gedeelte van de Handelingen onthult de mogelijkheden die Petrus aan de dag legt om
door zijn prediking een ​​beroep op het publiek te doen
– bedoeningen die uiteindelijk leidden tot de bekering van “velen van hen, die het woord gehoord hadden, werden gelovig en het getal der gelovigen werd ongeveer vijfduizend” [Hand.4: 4].
Terugkijkend op Handelingen 3: 12-18, zien we dat deze Apostel zijn verkondiging essentieel
duidelijk en direct richt op de waarneembare feiten van het Evangelie.

Na de natuurlijke pauze die zich voordoet tussen de verzen 18 en 19 doet Petrus
stap-voor-stap een beroep op zijn luisteraars om daadwerkelijke tot het geloof te komen.
Laten we de punten van zijn betoog doornemen.
1.]. De Apostel beschrijft de belangrijkste voorwaarde aan degenen die een ​​christelijk leven willen gaan leiden: “berouw” [Hand.3: 19].
Er kan geen transformatie, geen daadwerkelijke christendom,
geen vitale inzet, geen nieuw leven, en geen zegen plaatsvinden
zonder de fundamentele verandering van iemands innerlijke gesteldheid, het hart.
Teneinde ons te bekeren dient God Zelf ons de ogen te openen zodat
we onszelf als zondaars kunnen beschouwen.
De eigenlijke bekering volgt op deze openbaring,
de droefheid ten opzichte van God wordt opgewekt.
dit verdriet leidt op zijn beurt tot de biecht en
de innerlijke strijd om Christus in elk aspect van ons leven na te volgen.

2.]. Dan legt Petrus de Goddelijke gaven bloot die tot ons komen
wanneer we in dit berouw volharden.
Komt dan tot berouw en bekering, opdat” – na verloop van tijd –
uw zonden uitgedelgd worden, opdat er tijden van verademing mogen komen
van het aangezicht des Heren
“.
Hand.3: 19
Wanneer dit gebeurt, worden onze zonde “in de diepten van de zee geworpen” [Micha 7: 19].
Deze vergeving wordt op vele manieren ervaren: als reiniging, als acceptatie,
als liefde met grote vreugde tot gevolg, hetgeen Petrus allemaal samenvat als
tijden van verademing“.

De Apostel verkondigt vervolgens de Wederkomst van Christus [Hand.3: 20-21].
Wij, zijn luisteraars, ontvangen de openhartige gewaarwording
dat wij dit zullen maken met Jezus, de Christus Die hier wordt gepredikt,
hetzij tot ons volledig “herstel” [Hand.3: 21] of
om “onder het volk volkomen vernietigd te worden” [Hand.3: 23], dat
wil zeggen, tot onze eeuwige verdoemenis.
De voorman der Apostelen richt onze aandacht op de Profetieën
over het afgescheiden van God leven en de gevolgen van de afwijzing
van Zijn Verbond met de mensen en
Zijn beloften die daaraan gekoppeld zijn [Hand.3: 22-24].
Hij onderstreept deze twee alternatieven met voorbeelden
van Gods stelselmatige acties zoals deze in de Schrift te vinden zijn.

Ark des Verbonds, Byzantiijns Mosaïc, 805 ADPetrus richt zich met een persoonlijke, geruststellend oproep aan allen die naar hem willen luisteren, met inbegrip van ons.
Zijn boodschap is dat het zoonschap al de onze is;
Gij zijt de zonen van de Profeten en van het verbond, dat God met uw Vaderen gesloten heeft, toen Hij tot Abraham zei:
‘En in uw nageslacht zullen alle stammen                     ~ Ark des Verbonds ~                            der aarde gezegend worden’
“.                                                                                                               Hand.3: 25
Tot slot benadrukt de apostel Gods belofte aan allen
En in uw nageslacht zullen alle stammen der aarde gezegend worden.
God heeft in de eerste plaats voor u Zijn Knecht doen Opstaan en Hem tot u gezonden,
om u te zegenen, door een ieder van u af te brengen van zijn boosheden
“.
Hand.3: 26
Hij herstelt de primaire en fundamentele werking van het hart
die het voor elke persoon mogelijk moet maken om
de helende kracht van het Evangelie te realiseren:
ieder van ons moeten bekeren!
Help ons, o Heer,
om de resterende tijd van ons leven
in vrede en berouw te bewaren
“.
Uit: Goddelijke Liturgie van de heilige Johannes Chrysostomos

Orthodoxie & de verkondiging van de Verrezen Heer in onze tijd

Duisternis over het gehele landEn toen het zesde uur aangebroken was
kwam er duisternis over het gehele land
tot het negende uur
“.
Marc.15: 33

duisternis >
                                           &                                                                              licht ˅

SONY DSC

En zeer vroeg op de eerste dag der week
gingen zij naar het graf,
toen de zon opging
Marc.16: 2

De Evangelist Marcus is vrij nauwkeurig wanneer hij verhaalt dat de Heer werd gekruisigd op het derde uur [Marc. 15: 25];
die duisternis viel over het land op het zesde uur [Marc.15: 33]; en dat Christus                                                                                                       stierf op het negende uur [Marc.15: 34].
Volgens de Joodse tijdrekening, zou dit betekenen dat de Heer aan
het Kruis hing vanaf ongeveer 9:00 [het “derde uur“] tot 15:00 [het “negende uur“]
op die eerste “Vrijdag” van de Grote en Heilige Week;
want daarna viel er de laatste drie uur duisternis over het gehele land“.
Dit is beslist geen weerbericht van de Evangelist.
Prophet AmosIntegendeel, deze onverwachte duisternis was de
vervulling van de profetie van Amos
[lees het Oude Testament
over het zesde uur over de Grote en Heilige Vrijdag] hetgeen
een “teken” van grote betekenis was voor de vroege Kerk toen men het “schandaal” van het Kruis begon te overdenken:
Te dien dage zal het geschieden,
luidt het woord van de Heer, onze God,
dat Ik op de middag de zon zal doen schuilgaan en
bij klaarlichte dag het land in het donker zal zetten.
Dan zal Ik uw feesten in rouw verkeren, en al uw liederen in klaagzang.
Dan zal Ik rouwgewaad brengen                                                    op alle heupen en kaalheid op elk hoofd.                                                                                            En Ik zal het maken als de rouw over                                                                                                  een enig geborene en het einde ervan als een bittere dag
“.                                                           Amos 8: 9-10
Christ at the Cross, GolgothaDe vervulling van deze Profetie
bleek de kosmische dimensie en de betekenis van
de dood van de Heer aan het Groot en Heilig Kruis:
de hele schepping rouwde
vanwege de dood van de Zoon van God.
Dit is waarachtig een geweldig Mysterie!
Toch ten tijde van de kruisiging
wordt met deze zeer diepe duisternis
de solemniteit van de dood van de Heer geïntensiveerd, maar
tevens versterkt het de ontstentenis
van Christus Zelf Die aan het Kruis hing te sterven
schijnbaar door iedereen verlaten, met inbegrip van Zijn hemelse Vader:
En op het negende uur riep Jezus met luide stem: ‘E’lo-i, E’lo-i, la’ma sabach-tha’ni’,
wat betekent: ‘Mijn God, mijn God, waarom hebt Gij mij verlaten?’

Marc.15: 34

Saint Longinus the centurionNogmaals, de indruk bestaat dat er op het tijdstip van duisternis aan het Kruis  niemand bij Jezus aanwezig was.
Toch verhaalt het Marcusevangelie
dat op het moment van Zijn dood en de schijnbare verlatenheid,
een heidense hoofdman de eerste mens was
die tot het besef kwam dat dit niet het geval was:
De hoofdman, die tegenover Hem stond,
zag, dat Hij zo de geest gegeven had en
hij zei: ‘Waarlijk, deze Mens was Gods Zoon!’
“.
Marc.15: 39

Daarnaast was er eigenlijk een stille aanwezigheid van diep sympathieke figuren binnen enkele nabijheid van het Kruis, die de Apostel Marcus voor zijn rekening neemt:
Er waren ook vrouwen, die uit de verte toeschouwden, onder wie
Maria van Magdala en Maria, de moeder van Jacobus, de jongere, en
Maria van Joses en Salo’me, die toen Hij in Galilea was,
Hem volgden en dienden; en ook vele andere vrouwen die
met Hem naar Jeruzalem kwamen
“.
Marc.15: 40-41

Apostles Peter and John running to the tombHun rol was van groot belang, want door hun waakzaamheid konden ze weten waar
het graf van de Heer zich bevond:
Maria Magdalena en Maria,
de moeder van Joses zagen
waar Hij werd neergelegd
“.
Marc.15: 47
De aanwezigheid van deze trouwe vrouwelijke volgelingen van de Heer,
de vrouwen die we heden ten dage
kennen en vereren als de Myrrhon-dragende vrouwen bereiden ons voor op de geweldige Openbaring die zal plaats vinden;
Zeer vroeg in de morgen op de eerste dag van de week“.
Marc.16: 2
The Angel at the tombZij leggen rekenschap af van de ontdekking van het lege graf;
de verkondiging door de Engel van de Opstanding van Christus aan de vrouwen bij het lege graf en de verbazing van de vrouwen wordt in vrij beknopte woorden door Marcus, de Evangelist verhaald
en hij gebruikt hier slechts acht verzen voor
[Marc.16: 1-8].
Toen de myrrhon-dragende vrouwen bij het graf aankwamen droegen zij hun specerijen                                                                                in de hoop het dode lichaam van Jezus te zalven,
de duisternis die binnenkort met de vreugde hun hart zal oplichten
werd al verdreven door een ander teken uit de wereld van de natuur, want                               de vrouwen arriveerden “toen de zon was opgegaan“.                                                                   Marc. 16: 2
De kosmos had vanwege de dood van de Zoon van God gerouwd;
maar zal zich nu verblijden door “de aankondiging van
de Opstanding van de Zon der gerechtigheid.
De beweging van de duisternis naar het Licht
is een krachtig motief door de gehele Blijde Boodschap heen.
De duisternis is het symbool van de zonde of de laatste gruwel van de dood.
Jezus Christus is de aanwezigheid van Licht, en
dat Licht is zo sterk dat noch zonde noch dood Zijn Kracht kan weerstaan.
De Myrondragende vrouwen aan het grafDit is niet alleen literair een “symbool”, maar een levende werkelijkheid.
Marcus verhaalt vervolgens
dat de vrouwen
door ontsteltenis waren bevangen“,
toen “zij na het graf ingegaan waren,
een jongeling zagen zitten aan de rechterzijde,
bekleed met een wit gewaad
“.
Marc.16: 5
Deze “jongeling” was overduidelijk een Engel.
En het is dit engelachtig schepsel wat als                           eerste de Opstanding van Christus met                             een definitieve helderheid zal aankondigen die               met een nuchter verstand niet kan worden begrepen:
Weest niet ontsteld.
Jezus zoekt gij, de Nazarener, de gekruisigde.
Hij is opgewekt, Hij is hier niet;
zie de plaats, waar zij Hem gelegd hadden
“.
Marc.16: 6

??????????De Jezus Die gekruisigd was is het,
de Jezus Die nu uit de dood werd opgewekt.
De Verrezen Jezus is
noch een “spookbeeld”, noch een “geest”.
De Gekruisigde is nu de Verrezen Heer,
Jezus de Christus en de Koning van Israël.
De Vader heeft Zijn Zoon niet verlaten, maar
getuigde Degene wiens Opstanding nu aan de andere Volgelingen/Apostelen zal worden verkondigd en
via hen aan de gehele wereld.
Zoals al de bijbelgeleerden het beschreven:
De door Jezus de aan God aan het kruis gestelde vraag
‘Mijn God, mijn God, waarom hebt Gij mij verlaten?” [Marc.15: 34] is nu beantwoord.
Jezus is niet in de steek gelaten
“.
Onvoorwaardelijk gehoorzaam aan de Wil van God de Vader [zie Marc.14: 36],
heeft Jezus de beker van het lijden aanvaard.
Aan het Leven-schenkende Kruis is Hij de Messias,
de Koning van Israël en de Zoon van God (zie 15:32, 39).
Gods onfeilbare aanwezigheid in Zijn gehoorzame Zoon
leidt tot de definitieve actie van God:
Hij is opgestaan!“.
De schijnbare mislukking van Jezus is
door de Goddelijke ingreep [werking] omgedraaid [gecanceld, afgezegd],
Jezus is uit de dood opgewekt

De vier EvangelistenMarcus en de andere Evangelisten
hebben de gebeurtenissen van Die Eerste
en Glorieuze Paasmorgen vastgelegd;
zij leggen ieder voor zich getuigenis af van de Opstanding van Christus.
Wij accepteren hun getuigenis en verkondigen door de Kerk
dezelfde “Blijde Boodschap” aan
de wereld van vandaag.
En we nodigen anderen uit dit met ons te delen dat het leven met inbegrip van “zij, die  ontucht bedrijven en de tollenaars“.
Maar net als de myrrhon-dragende vrouwen,
dienen we deze Opstanding in onszelf te ervaren
op een diep en persoonlijk niveau.
In en door het geloof, kan de “steen“, die de ingang van ons eigen hart bedekt
worden “weggerold” door de Genade van God en
een nieuwe dage-raad kan de duisternis van de zonde en de dood verdrijven, die
ons levenden tijdens het leven doorboort en
ons een leven verstoken van het Licht doet ervaren.
Het zien van dit Licht is het werk van God, hetgeen we Genade noemen.
Wanneer de Opstanding van Christus in
het diepst van ons wezen waarachtig wordt ervaren,
kunnen we in eerste instantie niets anders dan stil zijn,
omdat we door “siddering en ontzetting” worden bevangen.
Marc.16: 8
Maar als we onze stem weer terugvinden
kunnen we door ons geloof en ons leven
dit met vreugde delen met anderen:
– “Christus is Opgestaan! [3x]

Paasstichen
:
Mp3: : Paschale Canon – in verschillende talen en melodieën

De Opgestane Christus met Maria Magdalena1e Paashymne:
Dat God verrijze,
en dat Zijn vijanden worden verstrooid.
Pascha is ons heden geopenbaard:
Pascha, nieuw en heilig.
Pascha, het mystieke Offer; Pascha, het verheven Offer;
Pascha, waar Christus ons verzoent; Pascha, Offer zonder smet;
Pascha, boven alles groot; Pascha der gelovigen;
Pascha, dat ons het Paradijs weer openstelt;
Pascha, dat ons allen weer heiligt.
Zoals rook verdwijnt, mogen zij verdwijnen.
Komt van het schouwspel, gij Vrouwen, die de goede boodschap brengt en
zegt aan Sion:
ontvangt van ons het vreugdevolle Evangelie van Christus’ Opstanding.
Verheug u, dans en juich, Jerusalem, nu gij Christus, de Koning,
als een Bruidegom zag treden uit het graf.
Aldus zullen de boosdoeners vergaan voor Gods aangezicht, maar
mogen zich verheugen de Gerechten.
Toen de myrrhon-dragende vrouwen
’s-Morgens vroeg bij het graf van de Levenschanker kwamen,
vonden zij een Engel, zittend op een steen,
die haar aansprak en zei:
Wat zoekt gij de Levende te-midden van de doden?
Wat treurt ge over de Onbederflijke, als ware Hij aan het bederf onderworpen?
Gaat heen en verkondigt het aan Zijn Apostelen.
Dit is de Dag, die de Heer gemaakt heeft;
laten wij juichen en ons verheugen“.
2e Paashymne:
Pascha, heerlijk schoon: Pascha van ons Heer;
Pascha vol majesteit is voor ons verschenen;
Pascha! Laat ons elkaar vol vreugde om armen.
O Pascha, Gij verlossing uit de smart:
Want zoals een Bruidegom uit Zijn tent,
is Christus heden uit het graf gegaan:
Hij vervulde de Vrouwen met vreugde:
“Boodschapt het aan de Apostelen!”
Eer aan de Vader en aan de Zoon en aan de Heilige Geest;
nu en altijd en in de eeuwen der eeuwen. A-men.
3e Paashymne:
Dag der Opstanding!
Laat ons lichtstralend worden door de plechtigheid en
laat ons elkander omarmen.
Laat ons zeggen:
Broeders‘, ook tot degenen die ons haten;
laten wij alles vergeven omwille van de Verrijzenis en zo roepen:                                                         ‘Christus, verrezen uit de doden,                                                                                                           door Zijn dood vertreedt Hij de dood en                                                                                             schenkt weer het Leven aan hen in het graf! ‘[3x]”

En Hij heeft ons het eeuwige Leven geschonken.
Wij aanbidden Zijn Verrijzenis op de derde dag
.

Orthodoxie & de Grote en Heilige Week

Christus laat Lazaros opstaan uit zijn grafDe Grote en Heilige Week, ook wel de Goede week of Lijdensweek genoemd, begint bij de zonsondergang op Lazarus zaterdag, de dag voor Palmzondag en
gaat door tot Pascha.
In de Orthodoxie is Pascha
het meest heilige deel van het liturgisch jaar.
Tijdens de Goede Week bevatten de Orthodoxe diensten de meest ingetogen en meest ontroerende momenten en hebben niet te vergeten de hoogste frequentie.
Om de toestand van diepe ellende van de wereld te markeren zijn de diensten
in de Grote en Heilige Week omgekeerd aan de gewoonlijke tijdstippen;
de Metten wordt in de avonduren gevierd en de Vespers in de ochtend.
De tien MaagdenDe dienst met de Metten van de dinsdagavond staat ​​bekend als
de Bruidegoms Metten, want
het thema is de gelijkenis van de tien maagden, en de aankomst van de Heer herinnerd ons eraan dat
Pascha niet alleen een historisch feest is,
maar tevens een voorbereiding
op Zijn Wederkomst.
Ook word er deze week een wierookvat zonder belletjes gebruikt om in gepaste sfeer                                                                                    aan te sluiten bij het lijden van Christus.

de vouw giet myronolie over de voeten van ChristusOp de Grote en Heilige Woensdag vindt overeenkomstig de Byzantijnse gewoonte
de Heilige ziekenzalving plaats welke de zalving als genezingsceremonie aanbiedt.
Deze zalving is een van de Mysteriën en
is derhalve alleen ontvankelijk voor degenen, die
Orthodox gedoopt zijn.
De woensdag is ook de dag waarop Judas overeenkwam Christus met een kus voor dertig zilverlingen te verraden.

Op de Grote en Heilige donderdagochtend gedenken we het Laatste Avondmaal
met een Grote Vespers, gevolgd door de Goddelijke Laatste AvondmaalLiturgie van H. Basilios de Grote.
In kathedralen of parochies met een bezoek van eene bisschop, wast de bisschop
‘s-ochtends de voeten van 12 priesters en diakens  na de Goddelijke Liturgie.

Donderdagavond hebben we de Grote en Heilige vrijdag Metten, met de lezing van de Twaalf Lijdens-Evangeliën:
Johannes 13: 31-18: 1
Johannes 18: 1-29
Matteüs 26: 57-75
Johannes 18: 28-19: 16
Mattheüs 27: 3-32
Marcus 15: 16-32
Mattheüs 27: 33-54
Lucas 23: 32-49
Johannes 19: 19-37
Marcus 15: 43-47
Johannes 19: 38-42
Mattheüs 27: 62-66
Het Groot en Heilig Kruis van ChristusNa het vijfde [of zesde] Evangelie, wordt
het Groot en Heilig Kruis uitgedragen
en wordt dit op gebruikelijke wijze
[met metaniën] vereerd.

Op grote en heilige Vrijdagochtend,
worden het 1e, 3e, 6e en 9e uur achter elkaar gebeden en staan ​​bekend als de Koninklijke Uren.
De Koninklijke Uren gaan over in de Grote Vespers, Kruisafnamewaarbij de priester Christus van het Kruis afneemt en het Lichaam in wit linnen doeken wikkelt, waarna hij het Lichaam op het altaar legt.
In de avond volgen dan de Klaagliederen, waarbij de Kerk een uitvaartdienst houdt voor Onze Heer, en leggen Hem in het graf
Dan volgt er een processie met brandende kaarsen om Christus’ afdaling in Hades te gedenken.
Van alle diensten van de Orthodoxe Kerk, is de dienst van Goede Vrijdag misschien wel de meest Indrukwekkende, het komt regelmatig voor dat volwassen mensen uit ontroeringen een traantje wegpinken.

Op Grote en Stille Zaterdag ochtend vieren we de Grote Vespers en
de Goddelijke Liturgie van de H. Basilius de Grote en gedenken we Christus’ afdaling in Hades
waarbij Hij de dood door Zijn dood overwint.
We zingen voor het eerst “Christus is opgestaan!
In de volle verwachting van Pascha.

In de namiddag volgen overeenkomstig een oude traditie
doopfeesten en Myronzalvingen voor de cathechumenen.

                      God zal opstaan!
Christos AnestiPascha, of het Feest van de Feesten,
is het belangrijkste feest in het Orthodoxe Christendom en begint zaterdagavond laat in een donkere kerk met
de Verrijzenis Vespers
waarbij de Odes van de bewening worden gezongen.
De priester steekt een kaars aan en vanuit de het altaar worden hiermee onze toegestoken kaarsen aangestoken terwijl de priester zingt:
Kom ontvangt het Licht van het Licht dat nooit door de duisternis wordt overwonnen en verheerlijk Christus, Die is opgestaan ​​uit de doden“.
Christ is risen, He is risen indeedZo mogelijk wordt er een processie gehouden rond de buitenkant van de kerk
en wanneer de priester bij de kerkdeur komt, leidt hij ons voor in het zingen van
de meest vreugdevolle en triomfantelijke Orthodoxe hymne,
de Opstandings Apolytikion
>>> MP3:

Christus is opgestaan ​​uit de doden,
door Zijn Dood vertreedt Hij de dood en
schenkt weer het leven aan hen in het graf!
“.                                                                                                 We komen opnieuw in de nu verlichte kerk
en vieren de PaasMetten en de Goddelijke Liturgie
Na deze Goddelijke Liturgie wordt er [veelal] een agape-maaltijd
gehouden om onze vasten te verbreken
[dit kan ook de volgende dag, na de PaasVespers].

In de namiddag, we opnieuw verzamelen met onze kaarsen,
waarbij we elkaar begroeten met “Christus is opgestaan!“;
en het antwoord is “Hij is waarlijk opgestaan!
[deze begroeting vindt plaats tot Hemelvaart]
We sluiten de Grote en Heilige Week af met een middagviering, de PaasVespers.

Orthodoxie & waarom Christus voor ons moest sterven?

Christ Pantocrator, [detail] Chilandar, Athos [Gr.]Maar toen de volheid van de tijd gekomen was,
heeft God zijn Zoon uitgezonden geboren uit een vrouw, geboren onder de wet,
om hen, die onder de wet waren, vrij te kopen, opdat
wij het recht van zonen zouden verkrijgen“.
Gal.4: 4-5

Veel sceptici vragen zich hierbij af:
• Waarom heeft Christus, Die toch volkomen onschuldig    was, de ergste vorm om dood te gaan,  de dood aan het   Kruis moeten doorstaan om de mens te verzoenen met   God de Vader?
• Heeft Christus werkelijk de dood overwonnen?
• Wat zou ons leven voor zin hebben gehad als Christus                                                                    niet voor ons was gestorven?
Om het belang van het offer van Christus te doorgronden,
dient men de reden van Zijn komst in de wereld te onderkennen.

Schepping van Adam en Eva– In overeenstemming met de Heilige Schrift werd de mens door God gevormd
uit “het stof van de aarde” [Gen.2: 7]
en werd hij geschapen naar het
beeld en gelijkenis” van God [Gen.1: 26].
– De mens werd als Koning over
de hele schepping in de Hof van Eden geplaatst [Gen.2: 8].
– De mens is vanaf het eerste begin gemaakt naar Gods “beeld” en  heeft alle mogelijkheden aan de “gelijkenis” van God zowel aan deugden als de volmaakte gehoorzaamheid overeenkomstig Gods Wil meegekregen.
– De mens werd door God gemaakt om een goddelijk leven op aarde te leiden.
De eerste mens had geen enkele belemmering voor Gods kennis en
door zijn zuiverheid kon hij het Woord van God via zijn denkleer [logica] aanschouwen. Doordat de mens op een dergelijke  wijze was geschapen,
leefde hij met een zondeloze gesteldheid en kreeg tevens de stem van het geweten.
– De mens was in staat gesteld om ‘niet’ te zondigen, maar
tegelijkertijd bezat hij de vrijheid om te zondigen.
Zonde was dus niet aan de menselijke natuur verbonden, maar
aan zijn vrije beslissing overgelaten; met
andere woorden het stond hem vrij zijn eigen wil te gebruiken.
– De mens leefde voor de val in volle harmonie met Gods heiligheid en
werd door gehoorzaamheid en heiligheid in staat gesteld zichzelf in de richting
van het lot van het zijn in de “gelijkenis” aan God te ontwikkelen.

schepping van de mens, Adam - Mosaïc. Sicilië Italië []12e eeuw]In Adam waren alle deugden nog niet volgroeid, noch
was heiligheid altijddurend en vervuld. De oor- spronkelijke staat van Adam, voor de zondeval, had als voorwaarde van Genade te leven in Gods aanwezigheid.
De mensen behoefden niet alleen in een dergelijke staat
te blijven, maar om vooruitgang te boeken dienden zij
de deugden met Gods hulp en hun vrije wil  te cultiveren.
Helaas waren de eerste mensen ongehoorzaam aan Gods gebod en aten van de boom van de kennis, die van
de “kennis van goed en kwaad” [Gen.3: 6].
De val van de mens is groter dan men zich
wel gerealiseerd heeft, omdat
1.]. Het zo gemakkelijk voor de eerste mens [Πρωτοπλαστ, Gr. voor het eerst gemaakt]
was geweest God gewoon te volgen en te gehoorzamen.
Er was geen enkel excuus voor het tegendeel.
2.]. De mens heeft immers nog het gebod van zijn Schepper meegekregen, maar
hij vertrouwde de woorden van het schepsel, de slang.
Eva verleid door de slang en Adam volgt haarEva werd niet verleid, maar liet zich verleiden, hetgeen resulteerde in de val; de adviezen die de slang aan Eva gaf waren een daad van rebellie tegen God.
Het doel van het testen van de verboden vrucht van de “boom van kennis van goed en kwaad” was, dat zowel Adam en Eva aan de mogelijkheid bezaten
te zijn als God” [Gen. 3: 6].
De satan verleidde Eva om zich over te leveren aan dezelfde zonde waarmee hijzelf ten onder was gegaan vóór de zichtbare wereld werd geschapen [Is.14: 12-16]; hij sleepte haar met zich mee
in het verderf. Lucifer en Eva wilden de gelijkenis aan God grijpen en boven Gods Glorie uit stijgen,
zonder Gods bemoeienis.
Ze wilden de grootsheid van Gods Majesteit bezitten teneinde met Hem te concurreren.

verleid door de duivel [slang], tot ongehoorzaamheid aan het gebodDe duivel is de vernietiger van het menselijk lichaam, ‘een doorn in het vlees’, zoals
apostel Paulus, zijn aanwezigheid heeft ervaren
en benoemde
[2Cor.12: 7].
Door het lichaam, als een opstapje te gebruiken, kruipt hij in de ziel en grijpt het hart en de geest van een mens, totdat hij deze volledig heeft verslonden, hij verminkt hem en ontneemt hen
de Goddelijke Schoonheid en Zuiverheid, het Begrip en Gerechtigheid,
de Liefde en het Geloof, van de Hoop en het Vooruitzicht op verbetering.
Dan bekrachtigt hij zich in de mens als op zijn troon en neemt alle touwtjes van
het menselijk lichaam en ziel in handen en de mens verwordt door hem
tot een dier waarop hij rijdt, een instrument wat hij bespeelt, een wild beest, waardoor
hij alles en iedereen om zich heen verslindt
“.
H. Nikolai Velimirovich [1880-1956]

verdrijving uit de tuin van Eden, het aardsparadijsDe zonde deed haar intrede toen de mens zijn vrije wil misbruikte en met Gods Wet heeft gebroken.
Zijn hart werd in beslag genomen door slechte verlangens. Van Gods Liefde verwijderd werd het hart van de mens door egoïsme bevangen.
Hij plaatste idolen om zich heen
als valse goden waar de Ware God was.
Vóór de zondeval, was God het centrum van ‘s mensen hart, gevoelens, gedachten, beslissingen en acties.
Maar vanaf het moment dat hij besloot om de Goddelijke Wet te overtreden, werd het ego van de mens
het centrum van zijn hart.
Zo werd de mens zondig, egoïstisch en beschouwde zichzelf als het middelpunt van de schepping.
Hij aanbad zichzelf en eiste dat alle anderen om hem heen dienden deel te nemen
aan deze aanbidding die hij bood aan zijn vergoddelijkt zelfbeeld en ego.
In de duisternis van zelfzucht heeft de mens bovendien nog het idee gekregen
dat hij werkelijk liefheeft en God dient, maar in werkelijkheid denkt hij,
wil hij en handelt hij in strijd met de Ware Liefde.

Adam,de eerste mens, is niet slechts een ouderwetse historische karakterschets, maar het oerbeeld van de gehele mensheidDe resultaten van de zondeval zijn:
1.]. De mens verloor zijn onschuld en                                                                         het kleed van de natuurlijke heiligheid.
Daarom nam hij “vijgenbladeren” om                                                               zijn naaktheid te bedekken [Gen.3: 8].
2.]. Gods genade, die de mens vóórheen de kracht verstrekte om
deugden en rechtvaardigheid te ontwikkelen, was verdwenen.
3.]. Het vermogen om zonder zonde, onschuldig en                                               eeuwig te overleven ging verloren.
4.]. Het eerste mensenpaar beroofde zichzelf van                                                   de rechtstreekse communicatie met God.
5.]. Angst en schuldgevoelens overvielen het hart van de mens.
6.]. De menselijke geest werd verduisterd, en
7.]. De mens beschuldigde God verantwoordelijk te zijn voor zijn val.
Hij beschuldigde God dat Hij hem Eva als zijn vrouw had geschonken [Gen. 3: 18].
Dit is de authentieke specifieke voorouderlijke zonde [Gr. προπατορικὴ ἁμαρτία of
προπατορικὸν ἁμάρτημα, προγονικὴ ἁμαρτία].

Vanuit zijn egoïstisch gesteldheid heeft de mens voortdurend het idee dat
hij gelijk aan God is/kan worden!     Maar in plaats daarvan
wordt hij een slaaf van de zonde en valt onder de tirannie van de dood.
God houdt echter van de mens en ziet niet graag dat de mens
zijn ondergang tegemoet gaat, dat de mens wordt vernietigd,
Hij gaf de mens de hoop, die is voorspeld in de “de eerste blijde boodschap“,
het [=Πρώτο-ενβαγγελιών], welke God hen meegaf:
Ik zal vijandschap zetten tussen u en de vrouw en tussen uw zaad en haar zaad;
dit zal u de kop vermorzelen en gij zult het de hiel vermorzelen“.
Gen.3: 15

Dit stelde de mens na zijn val gerust en gaf het “verstajem” [begrip] mee dat
de val van de mens niet onherstelbaar was.
In de menselijke natuur, zijn na de zondeval, de krachten en vaardigheden latent
aanwezig gebleven welke door de menselijke natuur van Christus zouden worden hersteld naar de staat van waaruit het was gevallen.
Adam en Eva uit het Paradijs verdreven, bestraffing met de doodDe bestraffing met de dood
was een uitdrukking van Gods Liefde
in de richting van de gevallen mens.
De Zonde zou niet voor altijd en eeuwig blijven voorbestaan.
Bijgevolg werd de mens wel verbannen uit de toestand van Gods Genade om de aarde waarvan hij werd genomen te gaan bewerken en kwam hij in de toestand van de ellende, zondigheid en de dood terecht.
Het gehele menselijk ras werd meegesleurd in de val van het eerste mensenpaar;
de voorouderlijke zonde werd daarmee van de ene generatie op de andere doorgegeven.

Het vooruitzicht dat de mensheid verlost zou worden van de gevolgen van de zondeval en haar innerlijke rust zou hervinden, schreeuwde om
vanuit grote behoefte om zijn verzoening met God teweeg te brengen.
De reden voor de schepping van de mens was immers
een leven van een ononderbroken communicatie met God.
Alleen in een dergelijke staat zou de mens echt gelukkig kunnen worden en
in staat om zijn bestemming te vervullen.
Maar toen hij vanwege de zonde werd gescheiden van God,
verloor hij zijn oorspronkelijke lotsbestemming.
Melchizedek aan het offeraltaar met Abel, de zoon van AdamIn alle religies en vooral in de mono- theïstische religie van het Oude Testament, werd  de verzoening met God verondersteld te worden bereikt door het aanbieden van offers, met name offers van bloed.
Voordat de mens tot God kon spreken,
ervoer hij dat hij een offer voor zijn zonden diende aan te bieden.
Voor degenen die de verzoening met God verlangden werd dit door toedoen van deze offers van bloed bereikt.
Omdat ze niets van meer waarde te bieden hadden dan hun eigen leven,
boden ze offers van dieren aan en door het offer van het bloed
kwamen ze tot de erkenning dat zij zelf de dood waardig waren.
In het boek Leviticus, zegt God:
Want de ziel van het vlees is in het bloed en
Ik heb het u op het altaar gegeven om verzoening over uw zielen te doen, want
het bloed bewerkt verzoening door middel van de ziel
“.
Lev.17: 11
Het bloed van het geofferde dier werd voor het eerst op het altaar gesprenkeld en
werd door God aanvaard als een offer namens de ziel van de persoon die het offer aangeboden. Vervolgens werd het gesprenkeld op de mens om van zijn zonden vergeven te worden en
zo werd hij gereinigd.
Door het offer van het bloed kreeg de mens
het recht deel te nemen aan de dienst van God en
werd hij om niet tegelijkertijd lid van Gods uitverkoren Volk.

het offer van Christus aan het KruisDe apostel Petrus zegt
met betrekking tot het offer van Christus aan het Kruis:
Gij zijt niet met vergankelijke dingen, zilver of goud, vrijgekocht van uw ijdele wandel, die [u] van de vaderen overgeleverd is, maar met het kostbare bloed van Christus, als van een onberispelijk en vlekkeloos lam.
Hij was van tevoren gekend, voor
de grondlegging van de wereld, doch
is bij het einde der tijden geopenbaard ter wille van u

1Petr.1: 18-20
God wist in Zijn voorkennis wat er met de mens zou gebeuren en in Zijn voorzienigheid heeft Hij het Mysterie                                                            van de menselijke Verlossing door Jezus Christus voorbereid.
Het is dus helemaal Gods beslissing geweest de weg te bewandelen
waarlangs Zijn Rechtvaardigheid en Heiligheid naar Zijn tevredenheid hersteld zou worden, die als gevolg van de menselijke belediging veroorzaakt was en
de gevallen mens weer met zijn Schepper kon verzoenen.
Het is een feit dat de gevallen en zondige mens, hoewel
hij oprecht verlangt vrij van schuld te zijn,
niet in staat bleek om dit zonder Gods inbreng te bereiken.
God strekte Zijn hand uit naar de mensGod strekte Zijn hand uit naar de mens en verzekerde hem dat verzoening alleen kon worden bereikt door de Genade van God Zelf in Jezus Christus.
Dit teken van Gods Genade was de komst van de unieke Hogepriester [volgens de orde van Melchizedek] onze Heer en Zaligmaker Jezus Christus, het geïncarneerde Woord en
de Zoon van God de Vader.
Hij zou uiteindelijk de enige Middelaar tussen God en de mens zijn.
De ware Messias moest zowel geheel [waarachtig] God als mens zijn om degenen [God en mens], die door de zonde  van elkaar gescheiden werden weer bij elkaar te brengen.
De Messias kwam tot de mens vanwege God en leerde de mens God kennen.
Als de Heiland alleen God was geweest of alleen de mens, zou
de verzoening onmogelijk te bereiken zijn geweest.
Als Christus was alleen mens was geweest, had Hij onmogelijk de mensheid kunnen redden, omdat Hij ook door de zonde zou gebonden zijn en zou Hij nooit in staat zijn om geweest de macht van de dood te overwinnen.
Als Hij alleen God was geweest, dan was Hij niet in staat geweest Middelaar tussen God en de mens te worden, omdat de zonde op die manier door God Zelf zou zijn vernietigd en
zou de tevredenheid van Gods Rechtvaardigheid niet aangetoond worden.
Het antwoord hierop was dat God aan de mens gelijk zou worden.
Door Zijn Incarnatie nam Hij de gehele menselijke natuur op Zich, maar zonder de zonde.
Christus Pantocrator - Florence [It]Toen het geïncarneerde Woord en de Zoon van God in de wereld kwam, sprak Deze
met de mens en verzekerde hem dat
de rust was aangebroken, omdat Hij Zichzelf zou aanbieden voor de redding van de gehele wereld.
Paulus heeft ons dit zo leren formuleren:
Toen de volheid van des tijd gekomen was, heeft God zijn Zoon uitgezonden
geboren uit een vrouw, geboren onder de wet, om hen, die onder de wet waren,                                                                                                 vrij te kopen, opdat                                                                                                                                 wij het recht van zonen zouden verkrijgen
“.
                                                                                Gal.4: 4-5
God heeft Zijn Zoon als Middelaar en Hogepriester van het Nieuwe Testament gezonden.
De missie van Christus was om de wereld met God te verzoenen door
Zijn gehoorzaamheid aan de wil van Zijn Vader.
Hij was er op uit de harmonie met de Goddelijke heiligheid en
de gerechtigheid van God met de mens te herstellen.
God had de mens uiteraard direct kunnen redden en verzoenen, maar
Hij respecteerde de menselijke vrijheid van de wil.
Hij kon aan Zijn goddelijke wil hebben voldaan, maar
zonder het unieke offer aan het Kruis
zou de rechtvaardiging niet hebben plaatsgevonden.

Als God Zijn reddende Genade verleend zonder Zijn Goddelijke Rechtvaardigheid tevreden te stellen, dan zou het fundament van de morele orde van de wereld in wanorde zijn geraakt.
Zonde zou ophouden zonde te zijn, wanneer de Goddelijke Justitie was gestopt
welke de straf op de zonde noodzakelijk maakte.
Het werd van Gods Goddelijke Heiligheid en Rechtvaardigheid geëist dat
er een waarachtig offer zou plaats vinden om de dood van de zonde te vernietigen,
zodat de mens zou worden geregenereerd in Gods absolute Gehoorzaamheid.
Het was van essentieel belang dat de mens, door zijn eigen vrije wil,
alle verbindingen met de zonde teniet doet; om God te behagen.
De mens betreurt zijn vroegere zondige manier van leven en
begint een nieuw leven in Godsvrucht, Goedheid, Deugd en
in volle gehoorzaamheid aan Gods Wil.
Christus verbreekt de banden met de dood, icoon van een orthodoxe parochie in AlbaniëGeen mens had dit logische offer ooit
hebben kunnen aanbieden.
Allen waren onder de zonde en
leefden in de schaduw van de dood.
Allen werden beroofd van Gods Genade en
waren daardoor niet in staat om
de Verlossing te verkrijgen.
Ook kon geen van de engelen
de gevallen mens herstellen en
haar de natuurlijke heiligheid terug bezorgen, omdat heiligheid is iets buiten de essentie en de aard van engelen en alleen kan worden ontvangen door
hun gemeenschap met de Heilige Geest.
Daarom heeft God de verzoening en verlossing van
de gevallen menselijke ras door Zijn Zoon bewerkstelligd,                                                              Die volledig mens werd.
Het offer van de God aan de mens werd niet alleen beperkt in het Lijden van onze Heer en de dood aan het Kruis.
Het omvatte al zijn gehele leven en het omvat een offer van absolute gehoorzaamheid aan God de Vader.
Geboorte van Christus in het vlees, liggend in een doodskist en met doodswindselen omgordChristus ‘Lijden begon niet in Gethsemane, maar in Bethlehem [zie de icoon van de Geboorte van Christus in het vlees] en bereikte de ultieme climax met
de dood aan het Kruis op Golgotha.
Het offer welke Christus als Hogepriester heeft aangeboden [en nog steeds in de Goddelijke Liturgie aanbiedt] is als perfect en aanvaardbaar offer door God aanvaard.
Het moest een
logisch, moreel en geestelijke offer zijn.
Het offer van onze Heer aan het Kruis en
het vergieten van Zijn bloed was dat Volmaakte Offer, Uniek en aanvaardbaar voor God de Vader, het voldeed aan Gods Goddelijke Rechtvaardigheid.

God is niet blij met menselijk slachtoffers [Psalm 50], maar
Christus aan het Kruis liet de Ultieme Gehoorzaamheid aan Zijn Vader zien.
Christus zegt: “Zie, hier ben Ik om Uw Wil te doen.
Hij heft het eerste op, om het tweede te laten gelden.
Krachtens die Wil zijn wij eens en voor altijd geheiligd door
het Offer van het Lichaam van Jezus Christus
“.
Hebr.10: 9-10
Christus bood het offer aan het Kruis aan niet omdat Hij gedwongen werd om dit te doen,
maar vanuit Zijn Goddelijke Wil, maakt Hij de mens vrij van de dood.
Uit liefde voor de mens stierf Christus aan het Kruis en
opende daarmee voor ons de weg naar het Hemels [Gods] Koninkrijk.
Dus, zoals door de ongehoorzaamheid van Adam de zonde in de wereld kwam:
Gelijk door een mens de zonde de wereld is binnengekomen en door de zonde de dood,
zo is ook de dood tot alle mensen doorgegaan, omdat allen gezondigd hebben
Rom.5: 12; evenzo ontvangen door de Gehoorzaamheid van de tweede Adam, Christus,
diegenen die in Zijn Naam geloven het eeuwige Leven.
Laatste Avondmaal, CoptischChristus heeft, in Zijn menselijke natuur,
de aard van het menselijk ras vernieuwd,
door de menselijke natuur [het vlees]
zonder de zonde te aanvaarden.
Hij heeft de menselijke natuur met God geheiligd en verenigd en werd Zelf
het Hoofd van dit Unieke Lichaam, Zijn Kerk.
In Christus Jezus is de mensheid geprolongeerd vanwege
de hypostatische vereniging van de twee naturen van Christus,
de Goddelijke en de menselijke.
Het Woord van God is mens geworden om de mens te heiligen en
brengt hem tot het niveau van de godheid.
Vanaf het eerste begin, werd Christus door Johannes de Doper verkondigd als
het “Lam Gods, dat de zonde der wereld wegneemt“.
John.1: 29
De apostel Paulus zegt:
– “Het zal ons , die ons geloof vestigen op Hem, worden toegerekend,
die Christus Jezus, onze Heer, uit de doden opgewekt heeft,
Die om onze overtredingen is overgeleverd en om onze rechtvaardiging is opgewekt“.
Rom.4: 25
– “God echter bewijst Zijn Liefde jegens ons, doordat Christus, toen
wij nog zondaren waren, voor ons gestorven is“.
Rom.5: 8
Veel meer zullen wij derhalve, thans door zijn bloed gerechtvaardigd,
door Hem behouden worden van de toorn.
Want als wij, toen wij vijanden waren, met God verzoend zijn door de dood va Zijn Zoon,
zullen wij veel meer, nu wij verzoend zijn, behouden worden, doordat Hij leeft;
en dat niet alleen, maar wij roemen zelfs in God door onze Heer Jezus Christus,
door Wie wij nu de verzoening ontvangen hebben“.
Rom.5: 9-11

Hij gaf Zijn Leven voor velen, Epitaphion, grafleggingOnze Heer Zelf
verzekerde ons dat Hij is gekomen
Om Zijn Leven te geven als losprijs
voor velen

Matth.20: 28
Christus kwam, als de Hogepriester, om
te sterven voor onze zonden en het vergieten van Zijn Bloed aan het Kruis heeft de aard van het zoenoffer.
Christus heeft als zondeloos zijnde
– “Hiermee de Liefde aangetoond,
                                                                                   niet dat wij God liefgehad hebben, maar                                                                                            dat God ons heeft liefgehad en
                                                                                   Zijn Zoon gezonden heeft als                                                                                                                  een verzoening voor onze zonden“.
1John.4: 10;
Want ook Christus is eenmaal om de zonden gestorven als rechtvaardige voor onrechtvaardigen, opdat Hij u tot God zou brengen:
Hij, die gedood is naar het vlees, maar levend gemaakt naar de geest,
in welke Hij ook heengegaan is en gepredikt heeft aan de geesten in de gevangenis, die
eertijds ongehoorzaam geweest waren, toen de lankmoedigheid Gods bleef afwachten
“.
1Petr. 3: 18-20
Zoals de offerdieren van het Oude Testament symbolisch en onbewust de zonden en schuld van degenen die hen aangeboden op het altaar nam; ook Christus werd Degene Die aanbiedt
en Degene Die wordt aangeboden.
Ook u heeft Hij, hoewel gij dood waart door uw overtredingen en onbesnedenheid naar het vlees,
levend gemaakt met Hem, toen Hij ons al onze overtredingen kwijtschold, door
het bewijsstuk uit te wissen, dat door zijn inzettingen tegen ons getuigde en ons bedreigde.
En dat heeft Hij weggedaan door het aan het kruis te nagelen:
Hij heeft de overheden en machten ontwapend en openlijk tentoongesteld en zo over hen gezegevierd
“.
Col.2: 13-15
Door Zijn Eigen vrije wil nam Hij bewust onze zonden op Zich en verbrak “de banden” die ons de weg tot het heil belemmerden.

Het offer van de eniggeboren Zoon van God werd voor de gehele mensheid aangeboden, want
Extreme NederigheidWant zo heeft God de wereld Lief gehad, dat
Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat
een ieder, die in Hem gelooft, niet verloren ga, maar eeuwig leven zal hebben
“.
John.3: 16
Jezus Christus is de verzoening, niet
alleen voor de gelovigen, maar
voor de zonden van de hele mensheid.
Christus stierf niet voor de weinigen alleen, maar
om de zonden van de gehele wereld weg te nemen, en
opdat de mens door Hem gered zou worden.
Onze Heer Jezus Christus heeft dit verkondigd zeggende:
Wie in Hem gelooft, wordt niet veroordeeld;                                                                                 wie niet gelooft, is reeds veroordeeld, omdat                                                                                   hij niet heeft geloofd in de Naam van de                                                                                             eniggeboren Zoon van God“.
                                                             John.3: 18
Christus stierf voor allen om allen te redden, maar niet ieders zonden zijn vergeven.
Want er zijn nog die mensen die weigeren om Christus’ aanbod van Genade te aanvaarden.
Het gevolg van hun ontrouw is hun eigen veroordeling.
Het bloed van het Nieuwe Testament werd ook voor hun redding vergoten en
ook heeft het al hun ongerechtigheden weggewassen.
Omdat de ongerechtigheden van alle zondaars niet groter waren dan de gerechtigheid van Christus, noch hebben we meer gezondigd dan de rechtvaardige daad van Hem bewerkt heeft Die voor ons is gestorven; de zonden van de gehele mensheid zijn als
een druppel water in de oceaan in vergelijking tot
de oneindige Liefde van God voor de mens.

Kruis boven de Iconostase van Zmiski [Russ]Christus is werkelijk aan het Kruis gestorven, want Hij was geheel mens.
Hij daalde af in Hades met Zijn logische ziel en de Logos; en werd opgewekt uit de dood, omdat, zoals Hij ons verzekerd
heeft met de woorden: “Ik heb het u gezegd, eer het geschiedt, opdat gij geloven moogt, wanneer het geschiedt.
Niet veel zal Ik meer met u spreken, want de overste der wereld komt en
heeft aan Mij niets,                                                                                                                                   maar de wereld moet weten,                                                                                                                 dat Ik de Vader liefheb en zo doe, als                                                                                                   Mij de Vader geboden heeft
“.
                                                                                John.14: 29-31
In Hades predikte de Geest van Christus tot de geesten van de mensen en
bereikte Zijn eerste overwinning op het rijk van de dood.
De apostel Paulus leert ons dan ook dat:
God Hem daarom ook uitermate heeft verhoogd en
Hem de naam boven alle naam heeft geschonken, opdat
in de naam van Jezus zich alle knie zou buigen van hen,
die in de hemel en die op de aarde en die onder de aarde zijn, en
alle tong zou belijden: Jezus Christus is Heer, tot eer van God, de Vader!
“.
Phil.2: 9-11

Johannes de doper kondigt de nederdaling ter helle aan de rechtvaardigen van de hades [Slovetsky klooster [17e eeuw]Het belang van Christus ‘afdaling in Hades laat zien dat Hij de Redder is van allen,
de levenden en de doden.
Geen macht in de natuur, of
obstakels van tijd of ruimte kan tussen Christus en het vinden van de manier om de mensheid te redden in komen te staan.
Hij is de Redder van alle generaties,
vóór en ná Zijn incarnatie.
Het offer van Christus heeft de macht om de mens te redden, vanaf Adam tot de laatste mens die voorafgaand aan Zijn wederkomst geboren wordt.

De Opstanding van onze Heer en Zaligmaker is het bewijs van Zijn triomfantelijke intrede in Zijn heerlijkheid.
Christus stierf, werd opgewekt uit de doden op de derde dag, en leeft voor altijd.
Hij heerst over de levenden en de doden.
Hij overwon de dood en kreeg in Zijn Goddelijke Autoriteit over al de levenden en
bezit de sleutels van de dood en het dodenrijk.
Dit is het grootste bewijs dat het offer aan het Kruis door de hemelse Vader werd aanvaard.
Dit is de garantie, dat onze redding werd bereikt en de uitdagende dood werd veroverd.
De val van de mensheid werd hersteld.
In Jezus Christus’ Opstanding begroeten we de komst en de heerlijkheid van Zijn Koninkrijk.
Christus’ Opstanding is een visie van ‘s-werelds laatste Glorie na
de algemene opstanding van de doden.

Icoon Opstanding uit de doden en de 12 grote Kerkfeesten [Russ. 1903]Het mag nu natuurlijk heel duidelijk geworden zijn dat, als Christus niet was gekomen,
de mensheid niet zou zijn verheven.
Verzoening zou niet hebben plaatsgevonden en de mens zou nog steeds onder de slavernij van de zonde en de schaduw en de tirannie van de dood zijn geweest.
Als Christus niet was gekomen, dan zou de mens van de kennis van de ware God zijn verstoken.
Door de Opstanding van Christus  werd de geschiedenis van de mens werd afgebogen
van de weg tot vernietiging tot het pad van de Zaligheid.
Iedere mens wordt door Christus uitgenodigd om, in Hem, door Hem en met Hem, hieraan deel te nemen.
– “In Hem”, betekent dat de mens, door het Heilig Mysterie van het doopsel,
lid wordt van Zijn Heilige Kerk.
– “Met Hem”, betekent dat de mens de weg van Christus ‘leven moeten leven.
– “Door Hem”, betekent dit gebeurt dat door de Genade van de Heilige Geest, Die
Christus door de Heilige Mysteriën van de Orthodoxe Kerk verleent,
de mens kan worden geheiligd en verheerlijkt.
Christus daalt af in de  Hades en verkondigt Zijn Blijde BoodschapDoor canonieke Doop neemt de mens deel aan de Dood en de Verrijzenis van Christus.
Door het algemene heil dat Christus aan
het Kruis heeft aangeboden te accepteren,
worden we opgeroepen onze persoonlijke verlossing te bewerkstelligen door gebruik te maken van Gods Genade in ons
door in ons dagelijks leven
het leven van Christus na te volgen.
Door de doop wordt de voorvaderlijke zonde [erfzonde 1] ] vergeven
en de verzoening bereikt.
Als Christus nooit was gekomen zou niemand zijn gered; zou de Kerk nooit zijn opgericht en zouden er geen Mysteriën [RK. Sacramenten] hebben bestaan.
Zo zou het voor de mens onmogelijk zijn geweest om zijn heil te bereiken.
De voorouderlijke zonde zou nog intact zijn geweest en
de belediging die de mens God heeft aangedaan zou nooit zijn verwijderd.
Door Christus’ Opstanding werd de mens een kind [vriend] van God en
allen die in Christus geloofden vrienden met Christus zijn geworden
Gij zijt Mijn vrienden, indien gij doet, wat Ik u gebied.
Ik noem u niet meer slaven, want de slaaf weet niet, wat zijn heer doet; maar
u heb Ik vrienden genoemd, omdat Ik alles, wat Ik van Mijn Vader gehoord heb,
u heb bekend gemaakt
“.
John.15: 14,15
''God is met ons, Hij is en zal zijn''Onze vriendschap met Christus dient een
Vriendschap van Gehoorzaamheid aan Zijn geboden te zijn en een Offer [overgave] van onze vrije wil om Zijn Goddelijke Wil te volgen.
Door het hebben van de Opgestane Christus als onze persoonlijke vriend zijn we er zeker van dat we in staat zijn om met Hem te communiceren, niet alleen in onze goede momenten van het leven, maar
vooral in tijden van nood.
Wij laten Hem vaak vallen, maar Hij zal ons nooit in de steek laten.
In al onze moeilijke momenten, zelfs als we het gevoel hebben dat Hij er niet is,
staat Hij altijd voor ons klaar, daar Hij ons achterliet met de belofte:
Zie, Ik ben met u al de dagen tot aan de voleinding van de wereld“.
Matth.28: 20

1] Pdf   De erfzonde

5e Zondag van de Grote en Heilige Vasten – H. Maria van Egypte; goede voornemens en dode werken

Christ & the Theotokos - Extreme HumilityChristus, opgetreden als hogepriester der goederen, die gekomen zijn, is door de grotere en meer volmaakte tabernakel, niet met handen gemaakt, dat is, niet van deze schepping en dat niet met het
bloed van bokken en kalveren, maar 
met
Zijn eigen bloed eens voor altijd binnengegaan in
het heiligdom,
waardoor Hij een eeuwige verlossing verwierf.
Want als [reeds] het bloed van bokken en stieren en
de besprenkeling met de as der vaars hen, die verontreinigd zijn, heiligt,
zodat zij naar het vlees gereinigd worden,
hoeveel te meer zal het bloed van Christus,
Die door de eeuwige Geest 
Zichzelf als                                                                                               een smetteloos Offer aan God gebracht heeft,
                                                                  ons bewustzijn reinigen van dode werken, om                                                                                de levende God te dienen?“.
                                                              Hebr.9: 11-14

De Grote en Heilige Vasten loopt ten einde.
En wanneer de Grote Vasten een strijd over een bepaalde tijdspanne omvat, dan
is dit tevens het geval met ons ​​leven.
De spanwijdte van het leven wordt ons gegeven als een strijd en zal niet voor eeuwig voortduren. De mens kan dit leven nu eenmaal niet onbeperkt voortzetten, want
zoals het de mensen beschikt is,
eenmaal te sterven en daarna het oordeel
“.
Hebr.9: 27
Aan het einde van ons leven, zullen we teleurgesteld zijn als we ons realiseren
dat we onvoldoende gestreden hebben.
Vorige week hebben we gehoord over de geestelijke Ladder.
Zullen we dan teleurgesteld zijn wanneer we tot de slotsom komen dat we bij
het beklimmen van de geestelijke Ladder, niet de hoogten bereikt hebben, die we dienden te bereiken?  Zullen wij de uiteindelijke vragen tijdens een gewetensonderzoek positief kunnen beantwoorden?
De Grote en Heilige weekWe zijn de afgelopen weken gericht geweest
om tijdens deze korte tijdspanne van
de Grote Vasten ons voor te bereiden op
de vervolmaking en de ziel zoveel mogelijk op
te maken om de gebeurtenissen van het Lijden, sterven en  de Opstanding van onze Heer Jezus Christus, die binnenkort plaatsvinden  te
kunnen gedenken.
Op dit punt aangekomen stellen we ons nog wat laatste vragen:
Heb ik vooruitgang geboekt?
Sta ik wat steviger
[of hoger?] op de geestelijk Ladder dan voorheen?“.
Of kunnen we misschien tot onze verbazing                                                                                       vaststellen dat we toch                                                                                                                             enige spirituele vooruitgang hebben geboekt.
Dan volgt de vraag: “Hoe weet ik vast te houden wat mij deze weken gegeven is?
Hoe richt ik m’n leven zo in dat ik niet opnieuw nalatig zal blijken en
verloren laat gaan wat ik zojuist heb verkregen?
En wanneer we de afgelopen weken geen vooruitgang hebben geboekt,
zullen we dan in staat blijken te behouden wat we voorheen al verkregen hadden?

Easter history, 5 part-icon, russianWe hebben onze hoop op God gevestigd, dat
Hij onze geestelijke vooruitgang zal blijven ondersteunen, zodat we onze strijd kunnen voortzetten en tegelijkertijd onderkennen we
de ernstige twijfels, omdat we onszelf maar al te goed kennen. We kunnen onszelf niet vertrouwen.
Steeds weer opnieuw dienen we ons te verontschuldigen als gevolg van
onze menselijke zwakheid.
Of misschien hebben we onszelf de limiet gesteld dat er geen echte beperkingen zijn.
We kunnen meer doen, maar we willen onszelf niet “overbelasten“.
We vergeten wat er op het spel staat.
We vergeten wat God in Zijn oneindige mededogen, voor ons heeft gedaan.
Onze Heer Jezus heeft Zichzelf voor ons zondaars overgeleverd.
Hij offerde Zijn bloed, opdat wij gezuiverd konden worden, genezen konden worden van onze passies die ons zo gemakkelijk op een zijspoor brengen en
we ons op zondige wegen begeven.

De lezing van vandaagDe lezing van vandaag stelt duidelijk dat
we ons geweten dienen te reinigen.
Het maakt ons  duidelijk dat
redding door het bloed van onze Heer tot ons komt;
Het bloed van Christus, Die
door de eeuwige Geest Zichzelf als een smetteloos Offer aan God gebracht heeft
“.
Hebr.9: 12
Paulus gaat verder met te zeggen dat het bloed van Christus ons geweten aanspreekt en
Heeft kunnen reinigen van dode werken, om de levende God te dienen“.
Hebr.9: 14

Dode werken t.o.v. de Levende God.
We kunnen de Levende God niet dienen met “dode werken”, hetgeen betekent met zonden. Onze zonden maken ons ziek, veroorzaken de ​​dood in ons, maken ons tot een onvolledig mens. Onze dode werken – onze zonden – scheiden ons van God, Hij Die
uit het niets – alles wat bestaat heeft geschapen en nog steeds schept.
Ze stuwen ons in de richting van het ‘niet-zijn’, in de richting van het niets, en
in tegenstelling tot wat de wereld regelmatig oppert, is niets ons meer “menselijk” of
het is “een grotere realiteit”.
Onze dode werken kunnen ons niet tot volledige mens maken.
Ze maken ons onaf, niets waard, ziek.
Ze maken ons ongeschikt om de ware Liefde Die enkel van God komt te ontvangen.
We hebben daarom een schreeuwende behoefte aan spirituele genezing.
Maar dan dienen we ons geweten te reinigen en
te verlangen dat we gezuiverd worden van de resultaten van het kwaad;
dan dienen we eveneens een gezond verlangen op te bouwen
naar dingen die God welgevallig zijn.

De Kerkvaders leren ons dat we ziek worden door de dode werken van de zonden, omdat
onze voorkeur uitgaat naar datgene wat ziekmakend is.
Je zou op z’n minst dienen te onderkennen dat de door ons gekozen weg niet goed werkt.
De Apostel Paulus beschrijft deze ziekte in zijn brief aan de Romeinen,
wanneer hij zichzelf, in nederigheid, de plaats van het treurende toekent en zegt,
Wat ik uitwerk, weet ik niet; want ik doe niet wat ik wens, maar
waar ik een afkeer van heb, dat doe ik
“.
Rom.7: 15
We willen doen wat juist is, maar we vallen iedere keer weer opnieuw omlaag.
Het lijkt er haast op dat onze natuur ons gewoon dwingt om dode werken te doen,
dat we datgene doen wat God onwaardig is.
Onze verlangens zijn ziek. We wensen de verkeerde dingen.
We kunnen deze eigenschap alleen maar overwinnen wanneer we dit bewust bijstellen en
alleen datgene verlangen wat God welgevallig is.

Twee voorbeelden van zo’n ongezonde voorkeur worden ons vandaag in beeld gebracht.
>> De eerste wordt in het Evangelie van vandaag gelezen.
Christus en zijn discipelen zijn op weg naar Jeruzalem.
Nu genieten de discipelen van de drukte om hen heen,
de leraar spreekt tot hen en zij geven Zijn woorden aan ons door.
Christus spreekt over de gebeurtenissen van Zijn Lijdensweg,
hoe in Jeruzalem de hogepriesters en schriftgeleerden Hem zullen veroordelen en
Hem aan de heidenen zullen overleveren, die Hem ter dood zullen brengen.
Maar daarna, zal Hij, op de derde dag, ​​uit de dood opstaan.
De H. Schrift vermeldt dat de discipelen “verbaasd waren“.
Wat is dat, nu, wat Hij zegt? Zou er niet een nieuw Koninkrijk komen?
Zou onze Leraar niet de nieuwe koning zijn, Die
ons zou redden van de tirannie van de Romeinen?
Dood en vervolgens de Opstanding? Wat is dit allemaal?
Niet alleen zegt de H. Schrift dat de discipelen “verbaasd” waren, maar
ook dat ze “bang” waren. Ze konden dit niet bepaald woorden van troost noemen.
Niettemin, en nogal verrassend, horen we van twee leerlingen
– de broers Johannes en Jacobos – die zelfs een ongezond verlangen kenbaar maken.
Ondanks de bovenmaatse woorden die ze hebben allemaal gehoord hebben over
het komende Lijden van onze Heer Jezus, komen ze uit voor een sterk verlangen om
de voorrang boven hun broeder-discipelen te hebben.
In het aards Koninkrijk denken ze dat Christus spoedig zal opstaan,
ze willen de eervolle posities innemen, de één links en de ander rechts van de Meester.
In het Evangelie van Mattheus wordt ons duidelijk gemaakt dat bij deze manier van inbreng het de moeder van de discipelen was die Jezus had gevraagd om een bijzondere ereplaats aan haar zonen te verlenen.          [“Dat nu echt een Joodse moeder” zo heeft een joodse bekeerling tot de Orthodoxie mij ooit verduidelijkt].
De andere tien leerlingen zijn verbolgen wanneer ze kennis nemen dat
de twee de macht over hen zouden willen verkrijgen.

Vóór de roemrijke Opstanding en nog vóór de Neerdaling van de Heilige Geest met Pinksteren, zien we hoe onvolmaakt de discipelen wel niet waren.
We zien wat voor behoefte zij hadden aan de genezing van de ziel.
De Zoon des mensen legt ze echter onverstoord uit wat
het betekent om een ​​dienstknecht van Christus te zijn.
In de wereld is de piramidestructuur bekend welke
met een driehoekvorm wordt aangeduid.
Boven in het midden van de driehoek staan de leidinggevenden.
De managers hebben gezag over de vele ondergeschikten.
Maar boven de managers staan de top-managers en deze senior managers
heersen weer over de managers en zo verder tot de top van de driehoek.
In de kerk wordt deze machtsstructuur echter omgekeerd.
Hier staan de vele ondergeschikten aan de top en
de weinige aan de top bevinden zich hier aan de onderkant, want
Christus zegt: “Wie onder u groot wil zijn, zal aller dienaar zijn“.
Want de Zoon des mensen is niet gekomen om gediend te worden,
maar om dienstbaar te zijn en zijn leven te geven als losgeld voor velen“.
Matth.20: 28; Marc.10: 44,45
Lucas maakt dat duidelijk in de ontmoeting van Martha en Maria met Christus, waarbij er
ook gekozen wordt voor het beste gedeelte.
Luc.10: 40,41
Gedurende de Grote en Heilige Vasten, hebben we het gebed van de H. Ephraïm de Syriër gebeden. “Heer en Meester van mijn leven” en hebben we gebeden, “geef mij niet een geest van heerszucht“. De geest van heerschappij houdt een verlangen in om macht over je broeders uit te oefenen.
Maar Christus leert ons dat christelijke leidinggevenden zichzelf dienen op te stellen als dienaren van hun collega-dienaren.

Daarom zullen wij wanneer onze veeleisende houding is genezen, gaan verlangen wat het beste is voor anderen en niet voor onszelf. “Want ook de Zoon des mensen is niet gekomen om gediend te worden, maar om te dienen …”.

>> Het tweede voorbeeld van een ongezond verlangen wordt ons voorgehouden met
de heilige Maria van Egypte, wiens synaxis wij vandaag vieren.
Heilige Zosimas ontmoet de H. Maria in de woestijn.
Het gebed van de H. Zosimas tot God was dat hem een monnik in het beoefenen van de extreme ascese zou worden getoond die naar de verlichting werd geleid.
Hij vroeg zich af of er geen monnik bestond, die hem
in zijn ascetische inspanning zou hebben overtroffen.
H. Maria van Egypte, vlucht na haar diepgetroffen bekering bij de Kerkdeur de woestijn in om daar een ascetisch leven te gaan leiden.En hier ontmoet hij deze heilige, die leeft alsof ze geen lichaam bezit, die terwijl zij bidt in de lucht zweeft, die door de H. Geest kent vele dingen kent en daardoor helderziend is.
Deze vrouw, die nog niet eens monnik is, wordt
het onverwachte antwoord op zijn gebed.
Hij smeekt haar om haar levensverhaal te vertellen, hoe ze in de woestijn verzeild is geraakt en hoe
het kwam dat God haar bezocht en haar tot een heilige [volwaardig mens, op God gericht] maakte. Was ze ook van een klooster afkomstig? Een maagd die in de woestijn had verbleven vanaf haar jeugd? Wat was haar levensverhaal?

De H. Maria van Egypte waarschuwt de H. Zosimas dat het verhaal betreffende haar verleden niet erg stichtelijk [Verheffend] is. De H. Zosimas is het hier beslist mee oneens.
Hij wil dat hem de waarheid duidelijk wordt gemaakt en hij smeekt haar er zelfs om.

Dan krijgt hij, bijna met tegenzin, het trieste verhaal te horen van het leven dat de H. Maria van Egypte geleid heeft.
We horen hoe ze de vleselijke verlangens van haar tienerjaren volgde, altijd deed wat haar vlees genoegens zou verschaffen, zonder dat ze maar een ogenblik rekening hield met Gods wet.
Hoe meer ze haar verlangens volgde, hoe meer ze probeerde om haar onverzadigbare hartstochten te bevredigen, hoe meer ze probeerde de lusten van haar ziel te vervullen, hoe zieker haar ziel werd.

Later bleven haar ongezonde verlangens haar in haar leven van berouw in de woestijn achtervolgen. Ze benoemt dit als dat ze “gek werd van haar verlangens:
” Geloof me, vader, in de zeventien jaar dat ik in deze woestijn verbleef heb ik als met wilde beesten gevochten – zo was ik van de verlangens en passies doordrongen.
Dus zelf in de troosteloze woestijn werd de H. Maria van Egypte verzocht door ongezonde verlangens die haar tot dode werken aangespoorden,
hoewel ze juist naar de eenzame woestijn was gekomen om de levende God te dienen.
Laat ons eens stil staan hoe ze met haar “gekke verlangens” omging.
Laat ons eens vernemen hoe haar ziel zich omkeerde [Gr. μετάνοια, haar oorspronkelijke levenshouding veranderde]  en zij zich kon verbeteren.

Maar wanneer zulke verlangens in mij opkwamen ik sloeg mezelf op de borst en
bracht mijzelf de gelofte in herinnering, die ik had afgelegd, toen ik de woestijn introk.
In mijn gedachten keerde ik terug naar de icoon van de Moeder Gods [de Theotokos], Die
mij had ontvangen en ik riep haar in gebed toe.
Ik smeekte haar om de gedachten weg te jagen waarop mijn ellendige ziel dreigde te bezwijken.
En na dit lange tijd huilend te hebben volbracht, mijzelf iedere keer weer opnieuw op de borst te slaan, kreeg ik eindelijk licht te zien wat op mij en overal om mij heen leek te schitteren.
En na die hevige storm is er een blijvende rust op mij neergedaald.

Vele jaren lang worstelde de H. Maria van Egypte in de woestijn en riep tot God en de Moeder Gods. Ze huilde en sloeg haar borst.
Ze volgde de heilige profeet Koning David die zegt:
Ik stort mijn gebed uit voor Uw aangezicht;
voor Uw aanschijn klaag ik mijn nood.
Mijn geest ging uit mij heen,
maar Gij, Heer, kent mijn wegen.
Op de weg die ik gaan moest
hadden zij een valstrik voor mij verborgen.
Tevergeefs wendde ik mij naar rechts om een verdediger,
maar er was niemand die mij wilde kennen.
Vluchten was mij onmogelijk;
er was niemand die zich om mijn leven bekommerde
“.
Psalm 141 [142]: 2 -6
En de vrede van God, die alle verstand te boven gaat,
heeft haar hart en gedachten in Christus Jezus behoed
“.
Phil.4: 7
Op deze, op de H. Schrift beschreven manier, werd haar verlangen genezen.
Door zichzelf met geweld aan de H. Geest te onderwerpen,
door haar hart en verlangens voor God en Zijn meest zuivere Moeder uit te storten,
verdween haar verlangen naar dode werken.
– Ze werd genezen, en zij verkreeg datgene wat “goed en verkwikkend is voor de ziel”.
– Ze wenste God met heel haar hart te dienen.
– Ze kreeg zo’n spirituele vooruitgang dat ze los kwam van de aarde en zweefde.
– Ze beklom gestaag de geestelijke ladder [van de H.  Climacos] en twijfelde niet, omdat
ze in haar streven en haar bedoelingen volhardend was gebleven.
– Zij heeft in eenzaamheid geworsteld en zij heeft gevast en gebeden.
– Ze bleef standvastig, want God gaf haar een nieuw verlangen welke haar “bizarre                   verlangens” overtroffen en haar ziekte werd overwonnen.
– Ze werd een nieuwe schepping en verlangde met geheel haar hart, datgene te doen wat       God van haar verlangde.
H Silouan, de AthonietZoals de heilige Silouan de Athonite hierover zegt:
De ziel die zo ver is gekomen om
God volledig te leren kennen,
verlangt niets anders meer en 
wil zich ook niet meer hechten aan alles wat zich op de aarde bevindt;
wanneer je hem een koninkrijk aan zijn voeten legt,
zou hij het niet wensen, want
de Liefde van God geeft zo’n zoetheid en vreugde aan
de ziel, dat 
zelfs het leven van een koning haar niet langer enige zoetheid kan schenken“.
H. Silouan, de Athoniet uitgeverij AXIOS
ISBN 90-72666-03-8

Dus waarom komt het dat we niet die dingen van God                                                                     kunnen aanvaarden zoals het hoort?
Waarom kunnen wij niet toegeven aan het ware en vurig verlangen om
God en onze naaste lief te hebben, om te bidden, te vasten,
te doen wat welgevallig is in de ogen van God ?
Heer. verander mijn hart . . .Waarom komen er niet steeds christelijke gedachten in ons op en doen we dingen waar we later spijt van krijgen?
Kortom, waarom zijn we dan niet in staat
de genezing van God te verkrijgen, waar
we zo naar verlangen?
Ons antwoord zal zeker dienen te zijn dat
we gewoon niet hard genoeg ons best doen.
We dienen een begin te maken.
Neem een voorbeeld aan
de heilige Maria van Egypte hoe zij tot
verandering kwam en hoe zij met haar leven een nieuw begin maakte.
Zij bevond zichzelf in Jeruzalem en zij wenste, in de overvolle menigte die er verzameld was, om alleen nog het Leven-schenkende Kruis van de Heer te aanbidden.
Maar toen ze probeerde de kerk binnen te komen, hield een onzichtbare kracht haar tegen.
Maar ze bemerkte dat ze niet opgaf.

>>> Voor een keer in haar leven maakte zij een goede keuze <<<

Ze wilde het Groot en Heilig Kruis met het Godsvolk aanbidden –
maar hoewel ze het keer op keer probeerde, werd haar de toegang tot de heilige tempel ontzegd. Daarop, bemerkte ze op een icoon de Moeder Gods en smeekte onder tranen:
O Vrouwe, Moeder van God, Die ontstond God het Woord in het vlees ontving,
weet dat ik, heel goed besef, dat er aan mij geen eer of lof valt te behalen.
Ik ervaar mijzelf als ontzettend onrein en verdorven wanneer ik naar uw icoon kijk ,
O aller-zuiverste maagd, die uw lichaam en geest in zuiverheid hadt bewaart om Hem te ontvangen. Terecht doe ik haat en walging opkomen voor het aangezicht van uw maagdelijke zuiverheid.
Maar ik heb gehoord dat God Die in U verwekt werd mens is geworden om
zondaars  tot bekering te roepen.
Kom mij redden, want ik heb geen andere hulp.
Verzorg dat de ingang tot de Kerk voor mij wordt geopend.
Sta mij toe om het eerbiedwaardige Hout, de levensboom, waarop Hij Die in het vlees heeft geleden en waarop Hij Zijn heilige Bloed vergoot voor de verlossing van zondaren en voor mij, onwaardig als ik ben.
Wordt mijn trouwe getuige voor uw zoon, dat ik nooit meer mijn lichaam zal bezoedelen door de onzuiverheid van de ontucht, maar dat ik zodra ik de Boom van het Kruis heb aanschouwd de wereld en haar verleidingen zal af zweren en zal gaan waar Gij mij zult heenleiden
“.
Daarna werd haar verzoek ingewilligd en kon zij de Kerk vrij, zonder tegenwerking betreden. De onzichtbare kracht die haar had tegengewerkt, werkte nu met haar mee.
Ze vereerde het kostbaar Hout van het Kruis met de andere christenen aldaar,
bezocht al de heilige plaatsen van Jeruzalem en vervolgde daarop, versterkt en verrijkt,
haar weg naar haar nieuwe berouwvolle leven aan de overkant van de rivier de Jordaan.

Via Maria van Egypte ontdekken we hoe we in de woestijn van ons leven
een nieuw begin kunnen maken.
We proberen het beter te doen en zullen ongetwijfeld falen.
We vallen en halen onszelf overeind.
call the Theotokos, Iviron icon on a stampMaar om aan de genezing, die afkomstig is van
werkelijke bekering, te beginnen, dienen we
tot God en tot de Allerheiligste Moeder Gods te roepen.
Het is zeer passend om in deze tijd aandacht te schenken aan de Al-heilige, Moeder Gods, de Theotokos, en altijd maagd Maria.
Toen de H. Maria van Egypte in Jeruzalem was, zagen
we hoe gemakkelijk de Moeder Gods het gebed van
Maria van Egypte onder de aandacht van de Jezus bracht.
We zien hoe vaak de H. Maria van Egypte in de woestijn, door de Al-heilige Maagd werd geholpen; hoe iemands gebeden tot Gods troon te laten doorklinken.
Door de voorspraak van de Moeder Gods, werd Maria van Egypte gered van een leven van zonde en verderf.
Zij zal ons ongetwijfeld net zo redden.
De Moeder van God ontfermt zich over ons zondaars.
Hebben de dode werken ons verziekt? Zijn we verdrietig? Zijn we moedeloos?
Hebben we het gevoel dat ons gebed niet wordt gehoord?
Ervaren we problemen met het om een goed verlangen om te bidden op te bouwen?
Zijn wij het die nog altijd in zonde vervallen?
Hebben we iemand nodig om een ​​nieuw begin te maken?
Bij deze genoemde punten, is het hoog tijd om de Moeder Gods aan te roepen!
Ze houdt van de mensen en zorgt voor de meest wanhopige zondaars en
Zij zal met tedere zorg voor u en mij zorg dragen.
En niet alleen de Allerheiligste Moeder Gods, maar ook al de heiligen, de engelen,
onze beschermengel, onze patroonheilige:
allen wachten ons op om ons bij vragen te hulp te snellen.
Dit is hoe we een begin kunnen maken:
<< door God om hulp te vragen via de Moeder Gods en de heiligen >>.
De Moeder van God hielp de heilige Maria van Egypte en Zij heeft mij kunnen helpen en
zal ook jou kunnen helpen. Laten we dat niet vergeten.

Nu de Grote Vasten ten einde loopt dienen we haar unieke mogelijkheid om
ons geestelijk leven opnieuw in te stellen niet uit het oog te verliezen,
want op een dag zal ook ons einde naderen net als voor een ieder van ons hier vandaag.
Het lijkt misschien niet gepast om te praten over een nieuw begin aan het einde van de Grote Vasten, maar vooral in het geval van je eigen geestelijk leven, is het beter laat dan nooit. Het laatste uur van ons leven komt iedere dag een stukje dichterbij.

Apolytikion         tn.8
In U, o Moeder, werd duidelijk gered Gods evenbeeld,
want nadat gij het Kruis aanvaard hebt om Christus na te volgen,
leerde gij door uw voorbeeld om het vergankelijk vlees te verachten,
maar te zorgen voor de ziel die onsterflijk is.
Daarom, o heilige Moeder Maria
verheugt zich uw geest met de Engelen“.

Orthodoxie & vrijmoedigheid

crucifixion_icon2Daar wij nu een grote Hogepriester hebben,
Die de hemelen is doorgegaan,
Jezus, de Zoon van God, laten wij aan die belijdenis vasthouden.
Want wij hebben geen Hogepriester, Die niet kan meevoelen met onze zwakheden,
maar Een, Die in alle dingen op gelijke wijze (als wij) is verzocht geweest,
doch zonder te zondigen.
Laten wij daarom met vrijmoedigheid toegaan tot de Troon van Genade, opdat
wij barmhartigheid ontvangen en genade vinden om hulp te verkrijgen te gelegener tijd.
Want elke hogepriester, die uit de mensen genomen wordt, treedt voor de mensen op bij God, om gaven en offers te brengen voor de zonden.
Hij kan tegemoetkomend zijn jegens de onwetenden en dwalenden, daar
hij ook zelf met zwakheid omvangen is, die hem verplicht evenzeer
als voor het volk, voor zichzelf offers voor de zonden te brengen.
En niemand matigt zichzelf die waardigheid aan, doch
men wordt ertoe geroepen door God, zoals immers ook Aäron.
Zo heeft ook Christus Zichzelf niet de eer toegekend Hogepriester te worden maar
Hij, die tot Hem sprak: Mijn Zoon zijt Gij; Ik heb U heden verwekt;
zoals Hij ook op een andere plaats spreekt:
Gij zijt Priester in eeuwigheid naar de ordening van Melchisedek
“.
Hebr.4: 14 –5: 6

"de Troon van Genade"Laten wij daarom met vrijmoedigheid toegaan tot
de Troon van Genade, opdat
wij barmhartigheid ontvangen en genade vinden
om hulp te verkrijgen in tijd van nood
“.
De apostel Paulus adviseert ons om “de Troon van Genade” moedig te benaderen.
Deze uitnodiging lijkt misschien nogal vreemd voor degenen onder ons die in een wereld zonder koninklijke elite leven.
De enige hoogwaardigheidsbekleders die ons waarschijnlijk aanspreken zijn overheidsdienaren en rechters.
Wanneer we ze niet vrijmoedig naderen, worden we in ieder geval voor een rechtbank geregeerd
door een genadeloze papieren wet.

Er zijn nog maar een paar landen in de wereld waar
de vorst nog als staatshoofd regeert, maar de meesten van ons
hebben op het eerste gezicht geen kennis voor wat betreft vorsten en tronen.
Metropoliet Athenagoras van het orthodoxe aartsbisdom van België en exarch van Nederland en Luxemburg - Visit to Constantinople (June 22, 2013)In de Orthodoxe Kerk gaat de bisschop liturgisch gezien
de dienst voor vanaf zijn troon.
Maar ook hier hebben we zelden de gelegenheid om onze hiërarch op hun troon te benaderen, tenzij zij bij de eredienst voorgaan, zoals op 22 maart a.s. in
de Griekse parochie in Rotterdam.

Wat is dan die “Troon van Genade“, Die
de apostel ons vermaant te benaderen?
Wie zit daarop?
Wat voor grote Barmhartigheid en Genade zouden
we daar dienen te zoeken door deze Troon
vrijmoedig te benaderen?
En, eerlijk gezegd, hoe halen wij het in ons hoofd om
daar met vrijmoedigheid op af te stappen?
Vrijmoedigheid betekent immers, nergens door geremd te worden,
gemakkelijk pratend over gevoelens die erg persoonlijk zijn,
alsof er jou ook maar iets te verwijten valt.

De apostel Paulus vertelt ons dat Jezus Christus ‘te Zijner tijd‘ zal verschijnen;
Hij Die de Zalige en enige Heerser zal doen aanschouwen,
de Koning der koningen en de Heer van alle heren,
Die alleen de Onsterfelijkheid bezit en een ontoegankelijk Licht bewoont,
Die geen enkel mens gezien heeft of zien kan.
Hem zij eer en eeuwige kracht!
“.
1Tim.6: 15-16

Christus op de Troon van GenadeAls we op Zijn rechtbank toestappen en al
de aanwezigen rond Zijn Troon ontmoeten,
zal er geen misverstand zijn over de identiteit van Zijn Koninklijke Heerschappij.
Paulus herinnert ons eraan dat we
voor zeker op een dag voor Hem
dienen te verschijnen.

Cross, the Tree of Life2Wanneer we zijn gezegend zijn op deze derde zondag van de vasten een dienst in de Orthodoxe Kerk
bij te wonen,
zullen we in staat gesteld worden het
Kruis van de Heer te vereren, Die
er Zijn handen erop uitstrekte en met
Hem de gehele wereld met Zich mee voerde.
Het Kruis het werktuig van de dood,
hebt Gij gemaakt
tot een instrument van leven, Almedelijdende.
Heilig ons die het vereren,
Gij zijt de enig gezegende en hoogverheven
God van onze Vaderen
“.
Orthros voor de verering van het Kruis

christ-enthronedDankzij deze Troon, worden we bevrijd van de wereld.
Wij omarmen de vreugdevolle uitnodiging van de Kerk:
Komt allen gelovigen,
laten wij de leven-schenkende Boom aanbidden, waarop
Christus de eerbiedwaardige Koning
Zijn handen uitstrekte,
Hij tilde ons op tot de hoogste zaligheid,
wij die met Zijn hulp de oude vijand hebben ontweken
door verlangen de weg tot God hebben bewandeld. . . .
O Heer, Gij  die waart gekruisigd. . .
ontferm U over ons
“.

Wanneer we voor deze Troon neerknielen,
ontmoeten we onze ware Heer,
de Christus Die als onze Koning en God regeert.
De Apostellezing van vandaag onthult Christus als
de regerende Monarch van al wat bestaat,
zichtbaar en onzichtbaar, en
als onze grote Hogepriester.
zie Hebr.4: 14-15; 5: 5

Als de God-mens, is Jezus Christus “door de Hemelen gegaan” [Hebr.4: 14).
We hebben een koning die kan en kan “meevoelen met onze zwakheden” [Hebr.4: 15],
want Hij blijft volledig mens zoals wij in alle eeuwigheid,
net zoals Hij was in de tijd, maar altijd “zonder zonde” [Hebr.4: 15].

Toen Christus onder ons was en in het vlees Zijn dienstwerk verrichtte,
bouwde Hij een eeuwige band op waarmee we Hem als een van ons kennen
– als Degene die ons begrijpt, als Degene bij Wie
we Barmhartigheid en Genade kunnen vinden
en hulp in tijd van nood
“.
cf. Hebr.4: 16
Laten we ons nooit door Zijn Majesteit uit angst laten weerhouden,
maar eerder het wagen Zijn “Troon van Genade” te naderen
cf. Hebr.4: 16
Kruisje, met Christus verschijning aan de Myrondragende vrouwenWij kunnen wenende achter Hem staan, bij zijn voeten en
Zijn voeten nat maken met onze tranen en
ze afdrogen ze met onze haren en
zijn voeten kussen en zalven
met de geurende olie.
cf. Luc.7: 38
Wij buigen voor Hem die ons geneest en
we bevestigen Hem als onze Koning en God.
Als ons leven-schenkende Redder,
kent Hij ons hart beter dan wij onszelf kennen,
zodat we zonder aarzelen tot Hem te roepen!
Heb medelijden met mij, zondaar,
opdat ik kan U benaderen en aanraken, o Christus, mijn God
“.
Gebed van H. Johannes Chrysostomos
Goddelijke Liturgie
voorafgaand aan de communie

Troparion           tn1.
Heer, red Uw volk
en zegen Uw erfdeel
en bescherm Uw Gemeente
door Uw Kruis

Orthodoxie & niet wanhopig zijn

Je Kruis opnemen, liturgie en LevenHoe zwak je geestelijk leven ook mag zijn, wanhoop niet;
want wanhoop is een
van de wapens van de tegenstrever,
waarmee hij jouw correcte en wenselijke handelingen/gedragingen wil afzwakken en
op die manier je weerstand wil breken,
opdat jij als was wordt in zijn handen .
Ook al wanhoop je over jezelf,
blijf vertrouwen op de Genade van God.
Wanneer jouw manier van doen
niet leidt tot bekering, zal
Gods Genade dit werk voor je doen.
Soms, wordt de achtergrond en de oorzaak van je wanhoop in je geestelijk leven veroorzaakt doordat
je persoonlijk je idealen boven je niveau hebt gesteld,
of je hebt onvoldoende maatregelen getroffen betreffende
een noodzakelijke geleidelijke vooruitgang [wil je gewoon te snel].
Omdat je dan niet kunt bereiken wat je voor ogen staat, geraak je in wanhoop.

Ladder of Divine Ascent, closeupDaarom is het beter je krachten en mogelijkheden
meer geleidelijk te verdelen en binnen de gaven die
God je ter beschikking stelt  in te zetten.
Wees ervan overtuigd dat God slechts
een stap voor stap ontwikkeling van je verlangt en
je iedere keer een treetje verder op
de ladder [van H. Climacos] zal begeleiden
tot je Hem uiteindelijk zal ontmoeten en Hij
kan opmerken
Jij goede en getrouwe dienstknecht!”.
Je behoudt dan een goed geweten
zowel voor God als voor de mensen.
Een goed geweten is toch het mooiste
wat je op aarde kunt verwerven.
Wanneer je dan als Jacob, toen hij de engelen op- en neer zag klimmen, met
een gerust hart kunt inslapen en in het duister van de hem omringende wereld
het Paradijs zal kunnen aanschouwen.

In je wanhoop kun je niet ​​voor de Heer verschijnen,
tenzij je eerst voorbereidingen treft om
jezelf geleidelijk aan te verbeteren.
Het verdient de voorkeur om tegen Hem te zeggen:
Heer ik kan mezelf niet veranderen en dan naar U toe komen,
maar ik kom tot U, zodat U mij kunt verbeteren“.
Dit komt overeen met de woorden van de Romeinse honderdman, die
tot Jezus sprak toen hij Hem vroeg om zijn knecht te genezen:
Heer, ik ben niet waardig dat Gij tot mij komt, maar spréék
en ik zal gezond worden“.
Matth. 8: 8

Wanhoop niet als je het gevoel hebt dat je God niet genoeg lief kunt hebben.
Zeg niet wat heeft het voor nut om mij met werken zo uit te sloven, terwijl
ik niet van Hem houd, er gewoon niet bij kan.
Zeg liever als ik God niet kan liefhebben, is het een troost dat
Hij van mij houdt en dat Hij met Zijn liefde mij kan liefhebben.
Als je de geestelijke vermogens beoefent maar
een echte gehechtheid met God niet kan aanvoelen,
wanhoop dan niet.
Probeer je bij je spirituele lezingen te houden, zelfs
wanneer je het allemaal niet kan bevatten.
Houd niet op te bidden, zelfs als je geen warmte ervaart,
beken altijd je onvermogen ook al ervaar je geen boetedoening.
Misschien dat je vanwege je volharding de Gods Genade verkrijgt, Die
jou begrip, warmte en boetedoening bijbrengt.

De eenvoudige zuiverende volharding is een van de geestelijke middelen
die God je meegeeft om zelfs zonder berouw in Zijn Geest voort te gaan!
Daarentegen breek je met wanhoop zijn geboden vertrouwen en zou je
van de ladder [H. Climacos] afdalen en God helemaal kunnen vergeten.
Zelfs als je jezelf een zwakkeling voelt en in een belabberde staat verkeert,
wanhoop dan niet.
De Heilige Silouan de Athoniet [van de berg Athos] zegt hier over:
“Houdt je gedachten in de hel en wanhoop niet”
Het is beter om dit voor te blijven en te belijden dat je bent zoals je bent
dan je door wanhoop tot erger te laten leiden.
God kent al je gedachten en weet alles wat je gedaan hebt en zult gaan doen.
Hij wil alleen dat je zelf erkent dat je door te hebben gezondigd,
rechtstreeks tegen Hem of tegen je medemens en omgeving en daarmee ook tegen Hem,
jezelf hebt afgewend van Zijn liefde en daarmee van Zijn geboden, want
iemand die God waarlijk lief heeft, onderhoudt de geboden en begaat geen zonden.
Nu zondigt echter iedereen want de hoogmoed van de mens is erg groot en
daarom is het zaak om in ieder geval iedere keer opnieuw te herkennen en erkennen dat
je je van God hebt afgekeerd, zodat je Hem met oprecht berouw telkens weer om vergeving kunt vragen.
Die vergeving is zo groot, dat het al een zonde op zich is,
wanneer je na je biecht zou twijfelen aan de door Hem geschonken vergeving.

Christus heeft Zijn dienaren uitgezonden om zijn vrienden voor het bruiloftsmaal uit te nodigen.
Hij heeft ze een eerste keer uitgezonden en nog een tweede keer,
dat wil zeggen, eerst de profeten, toen de apostelen, om
Zijn menswording te verkondigen…
Door de profeten heeft Hij de toekomstige menswording van zijn enige Zoon aangekondigd en door de apostelen heeft Hij het gepredikt toen het vervuld was…

Wat was het doel van Zijn menswording?
De Apostelen verkondigen:
1.].De tijd is vervuld en het Koninkrijk Gods is nabijgekomen.
Bekeert u en gelooft de Blijde Boodschap, het Evangelie“.
Marc.1: 15
2.].
Zij, die gezond zijn, hebben geen geneesheer nodig, maar zij, die ziek zijn.
Ik ben niet gekomen rechtvaardigen te roepen, maar zondaars“.
Marc.2: 17
3.].De Zoon van de mensen is niet gekomen om Zich te laten dienen, maar
om te dienen en Zijn leven te geven als losprijs voor velen“.
Marc.10: 45
Het Koninkrijk des Heren heeft in Jezus’ verkondiging, welke
ons door de Apostelen is overgeleverd,
is de kern van de Blijde Boodschap en
de smalle weg daartoe is de vergeving van zonden, welke
alleen maar wordt verleend
dankzij het Groot en Heilig Kruis van Christus.
Geloven in het Evangelie wil zeggen dat we
de gave om niet dat Jezus voor onze zonden stierf en
uit de doden is opgestaan om ons te redden,
met blijdschap aannemen en van daaruit leven.
De Blijde Boodschap is dat wie opstandig waren tegen God
voor altijd welkom kunnen blijven in Zijn Koninkrijk, wanneer
zij zich maar weer omkeren naar God en|geloven in wat onze Heer en Verlosser voor ons zondaars heeft gedaan.
Onze zonden kunnen ons niet langer scheiden van God.

De Goddelijke Liturgie is het geschenk van de vrijwillige overgave van Jezus Christus,
waardoor Hij ons Gods oneindige Liefde voor iedere mens openbaart.
In dit wonderbare Mysterie toont zich de “onovertrefbare” Liefde
Die ertoe aanzet “het eigen leven te geven voor Zijn vrienden” [conf. John.15: 13].
Christus heeft de Zijnen “tot het einde toe” liefgehad.
John.13: 1
Deze woorden vormen de inleiding op Jezus’ gebaar van oneindige nederigheid:
voordat Hij voor ons aan het Heilig Kruis stierf,
waste Hij, omgord met een linnen doek, de voeten van zijn leerlingen.
Op dezelfde wijze blijft Jezus ons in
het Mysterie van de Eucharistie “ten einde toe” liefhebben,
tot aan de gave van zijn Lichaam en zijn Bloed.
De waarachtige woorden van God zijn:
Zalig zij, die genodigd zijn tot het bruiloftsmaal van de Heer“.
Openb.19: 9