24e Zondag na Pinksteren – Want Christus is onze Vrede, Die de scheiding heeft vernietigd.

Christus, onze schuilplaatsWant Hij is onze vrede, Die
de twee een heeft gemaakt en
de tussenmuur, die 
scheiding maakte,
de vijandschap, weggebroken heeft, doordat 
Hij in Zijn vlees de wet der geboden, uit inzettingen bestaande,                                                                                                    buiten werking gesteld heeft, om in Zichzelf,                                                                                    Vrede makende,
                                                                                   de twee tot een nieuwe mens te scheppen en                                                                                      de twee, tot een lichaam verbonden,
weer met God te verzoenen door het Kruis,                                                                                      waaraan 
Hij de vijandschap gedood heeft.
En bij Zijn komst heeft Hij vrede verkondigd aan u, die veraf waart en
vrede aan hen, die dichtbij waren; want
door Hem hebben wij beiden in een Geest de toegang tot de Vader.
Zo zijt gij dan geen vreemdelingen en bijwoners meer, maar
medeburgers der heiligen en huisgenoten Gods,
gebouwd op het fundament van de apostelen en profeten, terwijl
Christus Jezus zelf de hoeksteen is.
In Hem wast elk bouwwerk, goed ineen sluitend, op
tot een tempel, heilig in de Heer, in
Wie ook gij mee opgebouwd wordt tot
een woonstede Gods in de Geest“.
Eph.2:14-22

De apostolische lezing van deze dag is genomen uit
de brief van de apostel Paulus aan de Epheziërs.
In deze brief van de apostel Paulus aan de Epheziërs
brengt hij ons het belang bij van
de bediening van het geheimenis dat van eeuwen her
verborgen is gebleven in God, de Schepper van alle dingen“.
Eph.3: 9 
Het Mysterie betreft de Goddelijke Economie van het heil aan de mensen,
die in Jezus Christus geopenbaard wordt aan de mensheid.
De redding van de mensen vindt zijn beslag ” [door] in Christus” in Zijn Heilige Kerk en
is het resultaat van de Liefde en Genade van God.
Daarin worden wij verenigd en vormen een Lichaam met de vroegere vijanden,
de heidenen worden met de Joodse Traditie verenigd.

In de eerste eeuwen van het christendom werden de mensen verdeeld in deze twee groepen, de joodse en de uit het heidendom afkomstige christenen.
Ze leefden weliswaar naast elkaar, maar stonden vijandig tegenover elkaar.
Sommige Joden haatten de heidenen en beschouwden hen als mindergelovig, incompleet [vanwege het ontbreken van de besnijdenis] en tweederangs.
En de heidenen gaven te kennen dat ze de Joden maar bijgelovig en onaangenaam vonden.

Vrede zij met u allen, vredesicoonEphese was nu zo’n christengemeenschap waarvan
de gelovigen uit het heidendom en joodse vreemdelingen van
de Belofte afkomstig waren; net zo gemengd als je tegenwoordig nationalistische [griekse, bulgaarse, roemeense, russische en servische/allochtone] en autochtone parochies in Nederland tegenkomt; er is gewoon echt leiding van bovenaf nodig
om beide groeperingen ècht met elkaar te laten samenwerken.
Nu gebeurde het nadat Paulus in Ephese de
Blijde Boodschap gebracht had, dat hem melding werd gemaakt dat er een geest van onderlinge discriminatie heerst,
de ene partij voerde de boventoon [toon X] en
de ander werd terzijde geschoven.
Er werd weliswaar goed onderwijs gegeven, maar er stak steeds een fundamenteel probleem de kop op welke blijk gaf van een                                                     gebrek aan onderlinge Liefde in Christus.

Christus is onze heilige Vrede
Met bijna poëtische extase begint de apostel in deze brief de Vrede en
het samenbindend werk van Christus te beschrijven.
Anders dan we zouden verwachten spreekt Paulus
niet zoals gebruikelijk over het oordeel en de toorn van God
ten opzichte van de Joden en hun nationale gevoelens,
welke als zonde dienen te worden beschouwd.

de christelijke gemeenschapNeen, Paulus spreekt hier over de rijkdom van de Goddelijke Liefde die
deze twee tegengestelde religieuze groepen met elkaar verzoent en rust biedt.
Christus als “kroonprins van de Vrede” overeenkomstig de profetische woorden
van Jesaja:
Groot zal de heerschappij zijn en
eindeloos de Vrede op de troon van David en over Gods Koninkrijk, doordat Hij
het sticht en grondvest met
recht en gerechtigheid,
van nu aan tot in eeuwigheid.
De ijver van de Heer der heerscharen
zal dit doen plaatsvinden
“.
Jesaia 9: 6
Met andere woorden God strekt Zijn armen uit
[zie de afb. boven de iconostase in de orthodoxe kerk Utrecht],
zwevend tussen de hemel en de aarde, tussen twee echte werelden,
God verhindert de voortgang van onvrede, stelt paal en perk aan de vrede
tussen hemel en aarde, verenigt de mens op aarde en verenigt daarmee de mens met God.

Waar is deze vrede van afkomstig?
Vredesduif mosaïcVrede is de vrucht van de Heilige Geest
en het belangrijkste kenmerk van de goddelijkheid [wat met (een) god te maken heeft], zoals Paulus uitroept:
Overigens, broeders, weest blij,
laat u terecht wijzen, laat u vermanen,
weest eensgezind, houdt vrede en
de God van de Liefde en van de Vrede
zal met u allen zijn
“.
2Cor.13: 11

De mens verenigt zich pas met God door zich een vreedzame natuur aan te meten.
En de liefdevolle relatie van de mens met Zijn Schepper in het Paradijs
was helemaal rustig en dient als een aangeboren element te worden beschouwd.
Maar omdat je jezelf verheft en in opstand komt ten opzichte van de wil van God,
wordt deze liefdevolle relatie met Hem verstoord en
verdwijnt elke vorm van Vrede uit het hart.
Daarna verwordt deze onderlinge relatie tot een barrière
een torenhoge verhoogde muur in ons midden,
die ons scheidt van God.

Volgens een andere interpretatie van de uitdrukking “de torenhoge barrière
verwijst de apostel Paulus naar de tempel van Salomo en
de [klaag]muur op haar binnenplaats die andere nationaliteiten afzondert en
de inscriptie die het heidenen verbiedt deze te betreden met
als straf voor overtreders de dood tegemoet te zien.
Dit komt overeen met een andere interpretatieve benadering dat
de “barrière”, de bepalingen van de oude wet van het Oude Testament,
christen-Joden en Joden uit de heidenen verdeelt.
Christus, onze VredeJezus Christus echter
heeft deze scheidingswand, deze barrière
in Zijn vlees aan het Kruis” neergehaald
en die vijandschap gedood en                                                                                                                 de verzoening van Joden en heidenen,                                                                                                 van alle mensen met God, op Zich genomen.
De haat tussen de Joden en het Nationalisme is vernietigd met
het Verlossingswerk van Jezus Christus, Die verzoening bracht,
de verzoening van God met de mensen en tussen de mensen onderling.
Daarom onderscheidt het Goddelijk werk en inzet alles wat
ons verdeeld en mensen terzijde schuift.
Jood en Griek, man en vrouw, volwassene en kind,
iedereen is voor God gelijk en dient in staat te worden gesteld
op gepaste wijze aan de uitnodiging van Zijn Maaltijd te kunnen deelnemen en
de Boodschap op een voor eenieder verstaanbare wijze tot zich kan nemen.

Jezus Christus schafte de vijandschap af, en
hief de geboden van de wet op, die
voorziet in de oprichting van de nieuwe schepping:
om in Zichzelf, vrede makende, de twee
tot een nieuwe mens te scheppen en
de twee, tot een lichaam te verbinden,
weer met God te verzoenen
“.
In de persoon van Jezus Christus wordt het Goddelijk beginsel opgebouwd,
wordt een nieuwe mensheid geschapen, welke  de toon zet voor zowel
christen-Joden als de uit het heidendom komende christenen, hetgeen alle mensen omvat.
Jezus Christus kwam in de wereld met “de vredesboodschap” aan alle mensen,
niemand wordt daarvan uitgesloten“, dat wil zeggen voor iedereen.
Vrede heeft een tweeledig uitgangspunt, het houdt de verzoening in van
de mens met God en de verzoening tussen de mensen onderling.
Zodat de vrede van Jezus Christus in zijn algemeenheid zich zelfs uitstrekt over de gehele schepping. Christus is “de hoeksteen” van het Lichaam van de Kerk.
Op deze steen werd de Kerk van de apostelen en profeten gegrondvest,
In Hem groeit elk bouwwerk, goed ineensluitend, op
tot een tempel, heilig in de Heer [Eph.2: 20], dus
ook de leden van iedere kerkelijke gemeenschap.
Immers “Als de HEER het huis niet bouwt, vergeefs zwoegen de bouwers“.
Psalm 126[127]: 1

KerstmisNog maar en korte tijd en we betreden weer de
mooie periode voorafgaand aan het grote feest van Kerst.
De God van Vrede zoals gezongen wordt bij
de betreding van de Moeder Gods in de tempel, welke Zijn kinderen de naam geeft van
vredestichters in deze wereld en gaat zelfs verder in
de Bergrede door de “Zachtmoedigen“, als zalig aan te roepen want “zij” behoren tot de erfgenamen van
het Hemels Koninkrijk, Zijn wereld.
In iedere kerkelijke gemeenschap staat de vrede tot de medemens voorop, want wie “boven de vrede uitstijgt” verheft de vrede tot in de omliggende wereld.
Deze vrede die boven het “heelal” verheven wordt
blijkt tevens de fysieke factoren en economische belangen                                                             in den hoge te overstijgen.
Economische argumenten hebben op de lange termijn nog nooit
een onvergankelijke stabiliteit opgeleverd;
Geloof en Hoop op de situatie van morgen vinden hun oorsprong in een munimum aan vertrouwen. Nogmaals halen we de profeet Jesaja aan die in het verzoek aan God
de angst van de gelovigen uitsluit:
Heer, Gij zult in vrede over ons beschikken, want
ook al onze daden hebt Gij voor ons verricht.
Heer, onze God, andere heren dan Gij hebben over ons geheerst;
alleen Uw Naam alleen huldigen wij“.
Jesaja 26: 12,13
We vragen God dat wij “de resterende tijd van ons leven
in Vrede en Nederige onderworpenheid” mogen doorbrengen.

Neem je Kruis op en volg MijDe verklaring van de apostel Paulus: “Christus is onze Vrede“,
geeft aan  dat Jezus Christus
de bron is van de Vrede in de hele wereld.
Met Zijn Kruisoffer bracht
Hij Vrede op alle niveaus.
Hij bracht vrede en verzoening
van de mens met God de Vader,
tegelijkertijd de verzoening tussen de mensen onderling,
het opbouwen van één Lichaam, Zijn Lichaam van de Kerk, aan Wiens hoofd slecht één Heer staat.
Het offer aan het Kruis van Jezus Christus is het resultaat van Gods Liefde voor de mens.
God wordt door Liefde voor mensen overgebracht en
de wereld wordt bestuurd door Zijn Zoon, Die Zichzelf geofferd heeft,
om de mens met God te verzoenen.
verenigd in GodDe verzoening van God met de mens krijgt gestalte in het verlengde van de
persoonlijke relaties tussen de mensen,
zelfs in de betrekkingen tussen de volkeren, maar ook in relatie van de mens met zijn natuurlijke omgeving.
De mens tot bedaren brengen en
in Vrede met God te laten samen komen
door de mensen onderling en
met de schepping te laten communiceren,                                                                                        de natuur geen geweld aan te doen.
Er is geen sprake van verzoening van de mens met God,
wanneer de mens in vijandschap leeft met zijn medemens en het milieu.
In dit opzicht is verzoening het meest hoopvolle teken voor
de vrede tussen de volkeren en de naties, maar
ook voor de redding van haar natuurlijke omgeving.

23e Zondag na Pinksteren – Orthodoxie & onvoorwaardelijk Geloof, gehoorzaamheid en vergeving

De God-openbarende verschijning van EngelenGod echter, Die rijk is aan erbarming, heeft, om Zijn grote Liefde, waarmee
Hij ons heeft liefgehad, ons, hoewel wij dood waren door de overtredingen
mede levend gemaakt met Christus, – door Genade zijt gij behouden – en
Hij heeft ons mede opgewekt en ons mede een plaats gegeven in de hemelse gewesten,
in Christus Jezus, om in de komende eeuwen de overweldigende rijkdom van
Zijn genade te tonen naar [Zijn] goedertierenheid over ons in Christus Jezus.
Want door Genade zijt gij behouden, door het Geloof en dat niet uit uzelf: het is een gave van God;                                                                                   niet uit werken, opdat niemand zal roemen.
Want zijn maaksel zijn wij, in Christus Jezus geschapen om
goede werken te doen, die God tevoren bereid heeft, opdat
wij daarin zouden wandelen“.
Eph.2: 4-10

Doopkapel, H. John de doper, Florence 13e eeuwSlechts door deemoedig het hoofd
voor God te buigen worden gevoelens
van onzekerheid, wanhoop en frustratie overwonnen.
Wanneer we open staan voor de Genade, die ons geschonken wordt dienen we ons onvoorwaardelijk over te geven aan de Liefde Die God ons schenkt.
Veel Heiligen hebben hun depressieve perioden in Vrede kunnen omzetten
door de Liefde die zij in Christus
hebben ervaren.
De geestelijke kracht, die van de duivel uitgaat en die God in je probeert te vernietigen is slechts via
veelvuldig gebed te bestrijden.
Gebed, de aanbidding van God, brengt de depressie langzaam tot stilstand en
verandert in Vreugde, omdat het door de Genade van God wordt beïnvloed.
Je hebt gebed broodnodig om kracht te verzamelen, zodat je de Genade van God verkrijgt, die ons heeft toegezegd dat Hij ons zal bijstaan je met Hem te verenigen.
Wanneer je jezelf deemoedig overgeeft aan God, één wordt met Hem,
zal de boze geest het af laten weten, die je achterbaks onverwacht weer aanvalt.
Wanneer je jezelf dan tot Gods Geest wendt, zul je niet langer achterom kijken, om te zien wat je is overkomen. Op die manier wordt je tot de Genade geroepen en verenig je jezelf met God. En wanneer je jezelf met Hem verenigd hebt, geef je jezelf volledig aan Hem over en gaat de rest als vanzelf.
Dit is het grote geheim om jezelf te bevrijden van depressies en
alle negatieve invloeden door jezelf over te geven aan Gods liefde.

Wandeling in een beukenbosWat je verder nog kan helpen in dit aardse leven en de interesse in het leven weer opwekt, is werk in de tuin met planten, bloemen en bomen.
De bewondering voor het landschap om je heen tijdens een wandeling op het platteland, leert je veel over dit alles en onttrekt de mens uit z’n inactiviteit en wekt andere interesses op, het werkt als een krachtig helend medicijn.
Het actief bezig zijn met kunst en muziek, doet veel belaste patiënten  goed.
Meer dan dat, echter, verstrekt een grotere belangstelling voor de kerk en
het bestuderen van de Blijde Boodschap.
Het bestuderen van Gods Woord geneest iemand zonder het te beseffen.
cf. H. Porphyrios [Bairaktaris] van Kafsokalivia [1906-1991]

Onvoorwaardelijke Geloof
wordt als kinderenVoorwaar, voorwaar Ik zeg u,
wanneer gij u niet bekeert en wordt als de kinderen,
zult gij het Koninkrijk der hemelen voorzeker niet binnengaan.
Wie nu zichzelf gering zal achten als dit kind, die is de grootste in het Koninkrijk der hemelen.
En een ieder, die zon kind in Mijn naam ontvangt, ontvangt Mij“.                                                                                                                       Matth.18: 3-5

Voorwaar, voorwaar Ik zeg u“: zegt ons de Heer
en Hij doet dit alleen wanneer Hij wil aangeven dat
Zijn woord eerbiedwaardig is en effectief.
– Wat hebben kinderen vóór op ons volwassenen?
Ze hebben drie voordelen:
loyaliteit, gehoorzaamheid en vergeving“.
Een kind vraagt zijn ouders van alles en
het maakt in feite niet uit wat de [groot-]ouder
hem/haar ten antwoord geeft,
hij/zij gelooft alles wat de [groot-]ouders hem/haar zeggen.
Het kind gehoorzaamt de ouder en onderwerpt zich gemakkelijk aan de wensen van de ouders; daarentegen kan een kind meedogenloos zijn en hoewel gemakkelijk geraakt, vergeeft het snel.

Het leven in Christus - fresco DecaniOnze Heer roept alle mensen op
aan deze drie voorwaarden te voldoen,
dat is onvoorwaardelijk Geloof [loyaliteit], gehoorzaamheid en vergeving.
Hij wil dat mensen in Hem te geloven zonder voorwaarden vooraf,
zonder voorwaarden zoals een kind in de ouder gelooft en het elkaar vergevingsgezind benaderen: vergevingsgezind, zonder te reageren met kwaadheid op een boze reactie.
Geloof, gehoorzaamheid en vergeving zijn de
drie belangrijkste kenmerken van de ziel van een kind van God.
De Zuiverheid en de Vreugde komen daar nog eens bovenop.
Een kind is van nature niet hebzuchtig, een kind is niet sensueel, een kind doet niets tevergeefs; het veelal niet systematisch, doet – wanneer wij het niet verpest hebben –
niets met een beoogd doel.
De ogen van kinderen stralen onbesmette vicieuze passie uit en
stralen van vreugde en zijn onbesmet door zorgen.

Broeders, wie kan ons weer als kinderen doen worden?
Dat kan niemand, behalve de Ene Ware God, Christus Jezus, onze Heer.
Hij kan ons tot kinderen omvormen en ons helpen opnieuw geboren te worden,
door Zijn voorbeeld, door Zijn onderwijs [pedagogiek] en
de kracht van Zijn Heilige Geest.

Heer Jezus Christus, onze God,
U de volmaakte gehoorzaamheid en nederigheid,
eeuwig Kind van onze hemelse Vader,
help ons als nuchtere zuigelingen te worden
door middel van het Geloof in U,
door gehoorzaamheid te zijn aan U
en vergevingsgezind te zijn ten opzichte van elkaar.
U zij de Glorie, Eer en aanbidding,
nu en altijd en
in de eeuwen der eeuwen,
Amen.

November 8e – Synaxis van de Aartsengel Michaël & de andere onlichamelijke krachten

Aartsengelen Michaël en Gabriël houden samen een schild vast waarop Christus Immanuël zegenend is afgebeeld. Onderaan zijn cherubijnen en serafijnen afgebeeld [Russische icoon, 19e eeuw]Gods Engelen worden
sinds mensenheugenis door mensen geëerd,
maar de eer die hen wordt toegebracht wordt
veelal doorgevoerd tot aan vergoddelijking toe. Ketters bedenken allerlei anekdotes over engelen, sommigen van hen vereren de engelen dan ook als goden, terwijl anderen hen zelfs wel de formeerders van de zichtbare wereld noemen [zie de zo aan de weg timmerende esoterie en gnostiek].
De plaatselijke Synode van Laodicea [vier of vijf jaar voor het Eerste Oecumenisch Concilie] verwierp
de aanbidding en vergoddelijking van engelen en
legde in haar 35e regel de dag vast waarbij
de engelen slechts vereerd zouden worden.
In de 4e eeuw, in de periode van de opkomst van Rome en Alexandros, Patriarch van Alexandrië was, stelde Paus Sylvester de officiële feestdag van de engelen en
andere hemelse krachten vast in de maand november.
Waarom name in november?
Omdat november [overeenkomstig de toenmalige Romeinse kalender] de negende maand was. De eerste maart werd beschouwd als de maand waarop de wereld werd geschapen. Daarom werd november, als de negende maand, gekozen voor de negen ordes van engelen die als eerste werden geformeerd.

De Heilige Dionysios de Areopagite [Gr: Διονύσιος ὁ Ἀρεοπαγίτης], een
zo genoemde discipel van de apostel Paulus [die opsteeg tot in de derde hemel],
beschreef de negen engelen rangen in zijn boek over de Goddelijke hiërarchie en
zijn mystieke theologie welke de transcendentie van God benadrukken en
het onvermogen van de menselijke taal om Gods ware aard volledig vast te leggen.
De theologische methode van Dionysios – vaak de apophatische theologie genoemd, omdat deze nooit positieve affirmaties over God vaststelde – werd door veel christenen overgenomen.
Cherubijnen hymne - Αθήνα, Βυζαντινό Μουσείο, 17οςαι.Onder de engelen bestaat een zekere taakverdeling en bevelstructuur. Er is waarschijnlijk sprake van een soort militaire organisatie, omdat
we tegenkomen dat de engelen oorlogvoeren [Openb.12: 7-8 en Daniel 10: 13,20, 21].
Onze Heer Jezus Christus heeft het voor de troon van Pilatus ook over legioenen engelen:
Of meent gij, dat Ik mijn Vader niet kan aanroepen en Hij zal Mij terstond meer dan
twaalf legioenen engelen terzijde stellen?
Hoe zouden dan de Schriften in vervulling gaan, die zeggen, dat het aldus moet geschieden?“.
Matth.26: 53

De hoogste orde bestaat uit resp. Serafijnen, Cherubijnen en Tronen.
De middelste orde wordt gevormd door Vorstendommen, Machten en Krachten.
De laagste orde bestaat uit Heerschappijen, Aartsengelen en Engelen [beschermengelen].
Zij bevinden zich in steeds engere cirkels rond God.
De serafijnen en cherubijnen staan hierin het dichtst bij Gods troon.
De opperbevelhebber van het engelenscharen is de aartsengel Michaël.
Toen de Satan, Lucifer, met zijn aanhangers, God [door hoogmoed gedreven]
in Zijn hemelse heerlijkheid aanviel,  de rest van de engelen hem aan om hen te vernietigen, zij werden daarop uit de hemelse gewesten verdreven.
Aartsengel Michaël stond toen op en riep de getrouwe engelen toe:
Laat ons eerbiedig staan;
laat ons in vreze staan;
laat ons aandachtig zijn om
het heilige offer in vrede op te dragen
“.
Toen riep alle gelovigen hemelse engelen uit:
Heilig, heilig, heilig is de Heer Sabaoth!
Vol zijn hemel en aarde van Uw heerlijkheid,
Hosanna in de hoge.
Gezegend Hij Die komt in de Naam des Heren:
Hosanna in de hoge
” mp3:

Archangel St.Michael Cross Shield Medal Russian Silver pendantOver de Aartsengel Michael wordt in het Oude Testament gesproken in het boek Joshua [5: 13-15] en in
het Nieuwe Testament in de brief Judas [1: 9].
Onder de engelen bestaat een absolute
saamhorigheid, eenheid en liefde. Ook de lagere engelenorden tonen absolute gehoorzaamheid aan hun superieuren en
werken allemaal samen overeenkomstig de Heilige Wil van God.
Ieder land heeft zijn beschermengel, zoals
ook elke christen dit heeft.
We dienen ons allemaal bewust te zijn dat, wat we ook – als voor de hand liggend – door een of andere verborgen aanwezigheid doen – dit door onze beschermengel wordt aangestuurd.
Het laatste oordeel, kerk van de H. Elias, Brampton-Ontario [Canada]Op de Dag des Oordeels
zullen de ontzagwekkende, ontelbare, heilige engelscharen zich in de hemel verzamelen rond de troon van Christus en
zullen de daden, de woorden en zelfs
de gedachten van ieder mens voorafgaand aan het oordeel worden onthuld!

Mag God ons Genadig zijn en ons redden,
door de bemiddeling van de Aartsengel Michaël en
al de hemelse onstoffelijke krachten.

24e October – Η Δημήτριος Ημέρα Μνήμης; H. Demetrius dodenherdenking

Η Δημήτριος Ημέρα ΜνήμηςHet verlies van een dierbare naaste
gaat je niet in de koude kleren zitten.
Naast de pijn en het verdriet wacht een taak.
Hoe neem je afscheid,
hoe maak je het persoonlijk,
wat wil je zelf bijdragen aan die laatste momenten dat je je dierbare in
je midden mag hebben?
Hoe neem je afscheid, is er ook ruimte, gelegenheid om je dierbare thuis
op te baren?
Hoe richt je dan de ruimte, de kamer in?
Hoe persoonlijk wil je het maken.

Moeilijkste Wegen
De moeilijkste wegen worden alleen gegaan,
de teleurstelling, het verdriet, het offer zijn eenzaam.
Zelfs de dode die elk roepen beantwoordt en
geen verzoek verzaakt staat ons niet bij en
ziet toe of wij het redden.

Phil.4: 6De handen van de levenden die
zich uitstrekken zonder ons te bereiken
zijn als de takken van de bomen
in de winter.
Alle vogels zwijgen.
Je hoort slechts je eigen voetstap en
de stap die je voet nog niet is gegaan
maar nog gaan zal.
Stil blijven staan en je omkeren helpt niet.
Er moet worden gegaan.

Vigna Randanini catacombe aan de Via Appia, RomeNeem een kaars in je hand
als in de catacomben,
het vlammetje ademt nauwelijks.
En toch, als je lang bent gegaan,
blijft het wonder niet uit
omdat het wonder altijd geschiedt en
omdat wij zonder Genade niet kunnen leven:
de kaars vlamt op
in de vrije adem van de dag,
je blaast hem lachend uit als je de zon in treedt en
onder de bloeiende tuinen de stad voor je ligt en
de tafel in je huis wit voor jou is gedekt.
De Belofte, een hoopvol perspectief John.11  25,26En de verliesbare levenden en
de onverliesbare doden
het brood voor je breken en de wijn aanreiken en jij hun stemmen weer hoort heel dicht bij je hart.

Hilde Domin

21e Zondag na Pinksteren – een nieuw leven opbouwen

ΠαύλοςDe mens wordt niet gerechtvaardigd uit
werken der wet, maar
door het Geloof in Christus Jezus,
zijn wij ook zelf tot het Geloof in Christus Jezus gekomen, om gerechtvaardigd te worden uit
het Geloof in Christus en
niet uit werken der wet.
Want uit werken der wet zal geen vlees gerechtvaardigd worden.
Maar indien wij, trachtende in Christus gerechtvaardigd te worden,
ook zelf zijn gebleken zondaars te zijn,
staat Christus dan in dienst der zonde?   Volstrekt niet.
Immers, indien ik hetgeen ik afgebroken heb, weer opbouw, bewijs ik daardoor, dat ik zelf een overtreder ben.
Want ik ben door de wet voor de wet gestorven om voor God te leven.
Met Christus ben ik gekruisigd, en toch leef ik,
(dat is), niet meer mijn ik, maar
Christus leeft in mij.
En voor zover ik nu (nog) in het vlees leef
leef ik door het Geloof in de Zoon van God,
Die mij heeft liefgehad en
Zich voor mij heeft overgegeven“.
Gal.2: 16-20

Paulus beschrijft hier een oppervlakkigheid en
een gebrek aan voorzichtigheid in zijn eigen leven.
Hij doet ons in de Galaten brief iets weten, waarvan
vanaf dat ogenblik gewoon over gesproken wordt;
Indien ik hetgeen ik afgebroken heb,
weer opbouw, bewijs ik daardoor, dat
ik zelf een overtreder ben“.
Gal.2: 18

Natuurlijk is hetgeen de apostel Paulus hier zegt figuurlijk, maar
het zijn zulk een belangrijke woorden.
Christelijk verstandige mensen worden aangespoord om
zichzelf los te worstelen van elke kwaadwilligheid, elke haat,
elke zondige begeerten en lijken zich te reinigen en te ontwortelen
als aan een wilde of schadelijk plant in het veld,
die met wortel en al aan de groei onttrokken wordt.
De geboren moestuinliefhebbers onder ons
vergelijken de deugd en heiligheid in ons
als het doen opkomen van de gewassen van het veld,
het zaad door God gegeven cultiveren en
doen opgroeien zoals een plant.
Ditzelfde zegt de apostel Paulus over de afbraak van de muren van de zonde en
het verhogen van de toren van de deugd doormiddel van een solide fundament.

herstellen door de slaap     Het is gemakkelijk te onderkennen dat ons fysieke [lichamelijk] leven door het werk ons gemakkelijk vermoeid doet zijn,
ons gemakkelijk naar beneden trekt, maar
in het geestelijk leven werkt dit niet hetzelfde.
Om het bouwwerk van schaamte en zonde in ons dusdanig te herstellen, dat het God welgewillig is,
dienen we veel doorzettingsvermogen en inspanning te tonen.
Er is niet zo een twee, drie vooruitgang te boeken met een nachtje slapen, welke
tegelijkertijd een enorm herstel en eenvoudige integratie tot gevolg heeft.
Met Gods Genade en de natuurlijke beslissing van de mens is de mens in staat
met krachtige wapens een wedergeboorte tot stand te brengen, te genereren.
Maar gecoördineerd gebruik is niet zo eenvoudig.
Het afbreken van het kwaad in ons is een kwestie die
grote inspanningen en offers van ons verlangt.

nieuw leven opbouwen, door het oude af te breken     Maar tegelijkertijd is het niet eenvoudig om dingen in ons af te breken, de oude mens af te leggen.  Zonder dit te doen kun je niet doorgaan met het opbouwwerk.
Het bouwen van een nieuw gebouw in dezelfde ruimte houdt in dat het oude eerst gesloopt dient te worden en tot op de grond,
zelfs met een nieuwe fundering                                                                                                             gelijk gemaakt dient te worden.
Zo vraagt een spirituele nieuwbouw met de materialen van vroomheid en deugd,
de sloop van wat we in ons oude wereldje hebben opgebouwd,
de zonde in ons en de verzwakking van het kwaad, die
door een onophoudelijke kracht ons in onszelf gevangen houdt.
De noodzaak van deze vernietiging bouwt mensen op,
die het kwaad tegemoet kunnen treden en dusdanig gewapend zijn dat
zij de eindstreep als winnaar kunnen halen.
niet meer mijn ik, maar Christus leeft in mij     Na de sloop worden mensen als nieuwe gebouwen.
De apostel Paulus noemt dit
niet meer mijn ik, maar Christus leeft in mij“;
ik heb me met Christus bekleed.
Alle materialen zijn nieuw, niets uit materialen van
de sloop  wordt voor de nieuwbouw gebruikt.
Wij zijn verplicht door “het Geloof in de Zoon van God” verder te leven, het oude is geheel teniet gedaan en
ging verloren. Nu is alles nieuw, schitterend en mooi.
In ons is een nieuwe wereld geboren, die niets meer te maken heeft met het oude.
Dit is de essentie van                                                                     de wedergeboorte en onze vernieuwing.
Alleen dan kunnen we ervoor zorgen                                                                                                   een nieuwe weg in te slaan, die leidt tot                                                                                               het gewenste einde van de zogenaamde                                                                                               ‘wereldse geneugten’ en ons oude leven.

Hier wordt door Paulus de meest cruciale fout onderstreep die velen onder ons maken.
Hoewel we met vereende krachten het oude afbreken zijn er momenten dat
we wanneer we in de verleiding komen opnieuw dezelfde oude bouwmaterialen ter hand nemen.
Dit betekent dat, hoewel we de beslissing hebben genomen om
scheefgroei te voorkomen in een zwak ogenblik
–  of omdat we moe zijn van de onophoudelijke strijd
– of we verleid worden door de glamour van het kwaad,
weer in oude fouten vervallen.
De belofte wordt in dergelijke gevallen in onze tijd niet zelden terzijde geschoven
– vervallen we opnieuw naar de wereld van de zonde en
– wordt een bewuste concessie gedaan aan de krachten van het kwaad
in een poging de duivel te dezelfde ruimte te geven en te laten samenleven
met de Heer, onze  God, onze Verlosser.
Er wordt toegegeven door de zwakke wil van dit volk en
de grote macht van het kwaad, die hen overvalt.
We zien daarom na een tijdje al te vaak onszelf of onze broeders
afwijken van de nieuw ingeslagen weg om terug te vallen in
dezelfde zelfzuchtige fouten die zij eerst hebben afgewezen,
waarmee zij hetgeen zij als nieuw opbouwden
ook weer afbreken.

Het is dus aan ons om minstens het voornemen te hebben nooit meer
terug te komen op  datgene wat wij nauwgezet vrijwillig – als oud – achter ons hebben gelaten. Natuurlijk kan men niet de mogelijkheid van vallen uitsluiten,
hetgeen in wezen een herhaalde poging is het oude huis af te breken.
Het is onze gevallen natuur, die de kop in het zand zou steken en
onredelijk en onrealistisch zou zijn om te beweren
dat een ware christen niet en nooit zou bezwijken voor de verleidingen en
de strijd naar perfectie nooit pijnlijk is.

Het buiten sluiten van de Mysteriën [RK, sacramenten] of zelfs de kerkgemeenschap
door de apostel Paulus verwijst alleen naar diegenen die hoewel zij een nieuw leven zijn begonnen de beloften willens en wetens naast zich neerleggen, en zich overgeven aan de vijand, de strijd, die zij zijn aangegaan bewust afvallen.
Het is daarom echt een schande zo om terug te keren naar het ogenblik
dat men in vuur en vlam stond door ijver om
het glorieuze doel naar de geestelijke overwinning te bereiken.
Wanneer we hiermee deze tegenslag zouden kunnen voorkomen en
onafgebroken ons spirituele doel voor ogen hadden,
zouden we in staat zijn om ons doen en laten
zelfbewust onder controle te houden die
ons veilig begeleidt op de weg die wij, christenen wensen,
het Hemels Koninkrijk in God.

Vechtlust vormt samen met echte vooringenomenheid de geest tegen het kwaad,
de zekerheid van onze toewijding aan de geestelijke opbouw van een nieuw leven.

Zegen:
Zegen des HerenMoge de Heer onze God ons allen zegenen en beschermen, ons hart met tederheid en onze ziel met vreugde vervullen.
Moge onze oren vol zijn van de hemelse zang, onze neus de wierook opsnuiven en
onze mond hemels klanken voortbrengen, zodat onze hoop een Aangezicht krijgt.

Moge Jezus Christus, ons levende water,                                                                                           ons begeleiden om ons te beschermen;                                                                                               – bij ons zijn om ons de weg te wijzen,                                                                                                 – naast ons zijn om ons [als de                                                                                                                 Emmausgangers] te vergezellen,                                                                                                         – in ons aanwezig zijn om ons te troosten,                                                                                        – boven ons verheven zijn om ons te zegenen.

Moge de leven-schenkende Geest
– in ons ademen, opdat onze gedachten geheiligd worden,
– in ons werken, opdat onze daden heil voortbrengen,
– ons hart zo richten dat wij lief hebben wat heilig is,
– ons zo versterken dat wij ook verdedigen wat heilig is.

ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟMoge God ons hart tot Zijn woning maken,
– wat daar dor is bevloeien,
– wat bevroren is doen smelten,
– in onze diepste ziel het vuur ontsteken van                  Zijn Liefde en
– ons een waar Geloof schenken,                                       vaste Hoop en                                                                     volmaakte Liefde.

Moge de Heer de glans van Zijn gelaat over u spreiden en u Genadig zijn!
Moge de Heer Zijn gelaat naar u keren en
u Zijn Vrede schenken!
De zegen van
de almachtige God, de Vader, de Zoon en de Heilige Geest,
zij met u en zal altijd met u blijven,
Amen
“.

19e Zondag na Pinksteren – horen, die horen wil

bibleEen zaaier ging uit om zijn zaad te zaaien.
En bij het zaaien viel een deel langs de weg en
het werd vertrapt en
de vogelen des hemels aten het op.
En een ander deel viel op de rotsbodem, en
toen het opkwam, verdorde het, omdat het geen vochtigheid had.
En een ander deel viel midden tussen de dorens en
de dorens kwamen tegelijk op en verstikten het.
Een ander deel viel in goede aarde en
toen dat opgekomen was, bracht het honderdvoudige vrucht voort.
Zijn discipelen vroegen Hem, wat de bedoeling van deze gelijkenis was.
En Hij zei:
‘U is het gegeven de geheimenissen van het Koninkrijk Gods te kennen, maar
aan de anderen [worden zij gepredikt] in gelijkenissen, opdat
zij ziende niet zien en horende niet begrijpen’.
Dit is de gelijkenis:
De Zaaier, door Vincent van Gogh
Het zaad is het woord Gods.
Die langs de weg, zijn zij, die het gehoord hebben; daarna komt de duivel en
neemt het woord uit hun hart weg, opdat zij niet zouden geloven en behouden worden.
Die op de rotsbodem, zijn zij, die het woord, zodra zij het horen, met blijdschap ontvangen;
en dezen hebben geen wortel, zij geloven       voor een tijd en in een tijd van beproeving                                                                                       worden zij afvallig.
Wat in de dorens viel, dat zijn zij, die het gehoord hebben; en
gaandeweg worden zij door zorgen en rijkdom en lusten des levens verstikt en
zij brengen het niet tot vrucht.
Dat in goede aarde, dat zijn zij, die met een goed en vroom hart
het woord gehoord hebbende, dat vasthouden en vrucht dragen in volharding’.
Dit zeggende, riep Hij uit:
Wie oren heeft om te horen, die hore“.
Luc.8: 5-8a, 9-15, 8b

Wij mensen zijn door het Woord geworden en geschapen naar Zijn beeld en gelijkenis [Gen.1: 26].
En wat zijn wij toch prachtig ontworpen.
Denk eens aan alle biologische en chemische processen die perfect en tegelijkertijd samenwerken, om de constructie van onze bot- en spierstructuur maar eens te noemen.
Je gaat je er pas in verdiepen als iemand in je omgeving de diagnose ‘Ehlers-Danlos syndrome’ krijgt en probeert het te begrijpen en te accepteren.
Iedere persoon heeft hetzelfde ontwerp, maar op een unieke manier en onherhaalbaar.
We hebben prachtige zintuigen die ons helpen omgaan met onze omgeving,
met inbegrip van gevoelens, smaak, het zien, het horen en het ruiken.
Sta er toch maar eens bij stil en observeer de oren en de mond.
Is het je trouwens opgevallen dat de mond kan sluiten, maar de oren kan niet?
Pantocrator, 'Wie stelt ons in staat te reizen naar het Hemels Koninkrijk'.Kijk maar eens naar de icoon van Christus Pantocrator in de nok [koepel] van de kerk of alle andere iconen.
Heb je ooit gemerkt dat er grote oren zijn afgebeeld, maar de mond en lippen klein, zelfs kleiner dan normaal?
Daar is een reden voor.

De oren zijn gemaakt om te horen en te luisteren.
De mond is gemaakt om te eten, te drinken en te spreken.
Het feit dat de mond kan sluiten betekent dat er momenten zijn waarop we geacht                                                                                             worden te eten en te drinken en                                                                                                           het spreken dient te stoppen [spreek nooit                                                                                         met volle mond!; zo leren de ouderen ons].
Het feit dat je de oren niet kunt sluiten betekent dat we de gehele tijd dienen te luisteren.
In bovenstaand Evangelie laat de Apostel Lucas weten, dat
we aandachtig dienen te luisteren naar Jezus, die de gelijkenis van de zaaier vertelt.
Een gelijkenis is een verhaal dat is symbolisch en
in lagen en diepgang met betekenis opgebouwd.
Nu is een zaaier iemand die zaadjes verspreid [voortplant].
Het uitgaan van de kerk te Nuenen, Vincent van GoghHet verhaal gaat over het horen van het zaad ==>
van het Goddelijk Woord.
In elk van de vier voorbeelden die Christus geeft,
hoort de persoon het Woord van God.
Echter, interessant, maar slechts één van de vier
houdt daadwerkelijk lang genoeg vast
wat er gehoord dient te worden teneinde
het te laten groeien en vrucht dragen.

De profeet Jesaja sprak al over dit dynamische gehoor zonder te luisteren:
Daarop hoorde ik de stem des Heren, die zei:
Wie zal Ik zenden en wie zal voor Ons gaan?
En ik zei: Hier ben ik, zend mij.
Toen zei Hij: Ga, zeg tot dit volk:
Hoort aldoor, maar verstaat niet, en
ziet aldoor, maar merkt niet op.
Maak het hart van dit volk vet, maak zijn oren doof en doe zijn ogen dichtkleven, opdat
het met zijn ogen niet ziet en met zijn oren niet hore en opdat
zijn hart niet verstaat, zodat het zich niet bekere en geneze
“.
Isaiah 6: 8-10
Jezus zelfs citeerde deze passage van Jesaja toen Hij uiteen zette
waarom Hijzelf in gelijkenissen sprak:
van horen en zienDaarom spreek Ik tot hen in gelijkenissen, omdat zij
ziende niet zien en horende niet horen of begrijpen.
En aan hen wordt de profetie van Jesaja vervuld, die zegt:
Met het gehoor zult gij horen en gij zult het geenszins verstaan, en ziende zult gij zien en gij zult het geenszins opmerken; want
het hart van dit volk is vet geworden, en
hun oren zijn hardhorend geworden, en
hun ogen hebben zij toegesloten, opdat
zij niet zien met hun ogen, en                                                                                                               met hun oren niet horen, en
met hun hart niet verstaan en zich bekeren, en
Ik hen zou genezen
“.
                                                             Matth.13: 13-15
In vers 8 roept Jezus het uit:
Iedereen heeft oren, maar iedereen dient dan ook echt luisteren! “;
letterlijk: “Wie oren heeft om te horen, die hore”.
Met andere woorden Jezus gebruikt gelijkenissen, omdat
wij het nodig hebben dat wij niet alleen horen, maar dusdanig luisteren en nadenken,
dat we ons inzetten de diepere boodschap te begrijpen.

Bone Anchored Hearing Aid (BAHA)We weten dat alleen omdat we oren hebben of
een gehoorapparaat en een bril wanneer we
de Schrift niet zouden kunnen lezen.
Maar omdat we de oren niet kunnen sluiten,
betekent dit nog niet dat we altijd luisteren;
dat we de ogen ’s-Morgens openen
betekent nog niet dat we inzicht hebben,
daar dienen we ons voor in te zetten
Hoe vaak komt het niet voor dat we tijdens een gesprek meemaken, dat
we door iets anders in beslag worden genomen, over iets anders nadenken of
proberen om naar een ​​ander gesprek tussen twee andere mensen te luisteren?
Vervolgens spreekt de persoon met wie we praten ons direct aan en zegt:
En, wat denk jij ervan?“.
En dan beseffen we, hoewel we de woorden hoorden,
niet echt aan het luisteren waren en hebben niet het flauwste idee wat er net gezegd werd.
Dus we het af met het antwoord:
Nou, eh . . . dat is heel interessant“.

Luisteren !!!Een hoorzitting vraagt ​​aandacht.
Een van de beste voorbeelden van het geven van aandacht wordt aangetoond door een moeder, die aandachtig luistert naar haar kind om
het kind te horen, terwijl  hij of zij
slaapt of buiten speelt.
Bij het minste geluid, de geringste verstoring of afwijking, schieten ze overeind, in actie om
te zien wat er mis is.
onder moeders vleugels, aqrylverf op linnenSommigen van ons hebben
maar al te vaak opgemerkt dat
onze moeder ogen bezat in
de achterkant van haar hoofd, maar
in werkelijkheid was zij het die werkelijk hoorde en doorzag wat er gaande was.
Zouden we alleen maar in staat zijn
dezelfde aandacht aan God en
elkaar te op te brengen.
Basis-communicatie gaat om een ​​zender,                                                                                           een ontvanger en een boodschap.
Echt goede communicatie gaat om een ​​veel meer dan deze drie.
De twee belangrijkste ingrediënten blijken te zijn:
‘een heldere boodschap’ met daarnaast ‘een waakzame aandacht’.
In het werk als maatschappelijk werker met echtparen, die
dreigden te gaan scheiden, ontmoet je meerdere malen mensen die
een goede communicatie niet beheersten.
Bijna de helft van alle echtscheidingen zijn te voorkomen door
het ontwikkelen en beoefenen van goede communicatieve vaardigheden.
Een van de belangrijkste vaardigheden is luisteren en
dit is precies wat we “actief-” en “reflectief-” luisteren noemen.

Actief luisteren impliceert een geïnteresseerde houding
ten opzichte van elkaar,
goed oogcontact en het gebruik maken van lichaamstaal
met korte woorden duidelijk maken dat we erkennen dat
we horen wat de persoon zegt.
Reflectief luisteren maakt gebruik van actieve technieken, maar
gaat veel verder om zeker te zijn dat er duidelijke communicatie wordt bereikt.
lerenlerenDit wordt gedaan door te luisteren en
dan terug te reageren [spiegelen]
naar de persoon wat je gehoord hebt
dat er gezegd is/wordt.
Dit maakt dat je bij de andere persoon controleert of wat je hoort ook datgene is wat er inderdaad gezegd wordt of
bedoeld wordt te zeggen.
Zodra dit is vastgesteld, kunt je pas effectief reageren op de verklaring of het verzoek.

luisterenLuisteren is een van de grootste daden van onderlinge Liefde.
Het is een geschenk dat
het niet uitmaakt wie of waar je bent en
het kost nog geen rooie cent en je kunt
het iedereen om je heen schenken.
Het is een kostbaar cadeau van onschatbare waarde voor iedereen om je heen in het                                                                                               bijzonder wanneer een persoon gekwetst                                                                                           door het leven gaat.
Van degenen onder ons die een dierbare hebben verloren,
weten we dat sommige goedbedoelende mensen
dingen zeggen die meer aan de ervaren pijn hebben toegevoegd,
in plaats van het te verlichten.
En wij herinneren ook mensen die ons tijdens de koffie opzochten
naar ons hebben geluisterd en niets zeiden, alleen
maar een luisterend oor waren.
[zegt de priester daarom zo weinig
na afloop van de dienst in de koffiekamer?].
Misschien hielpen deze wel het meest van allemaal.
Het tegenovergestelde van actieve / reflectief luisteren
wordt onderbroken door overhaaste conclusies en
de veronderstelling dat we altijd een antwoord
dienen te geven of klaar te hebben.
Maar zowel horen als luisteren vereist nederigheid.
Het woord nederigheid komt van het Latijnse woord ‘humus’ dat
betekent “nederig, de aarde toebehorend, tot op de bodem
[en niet van de gemalen kikkererwten, die we tijdens de vastendagen nuttigen].
Dus is het ontzettend zinvol wanneer
Christus in de gelijkenis van vandaag opmerkt dat
degenen die het zaad van Gods Woord vasthouden
zijn als het zaad wat in “goede aarde” valt.
Luc. 8: 15

In het boek van vader Anthony Coniaris
‘de Boodschap van de zondags evangeliën’ vol.1, p.35;
zie ook’ juweeltjes van de zondags evangeliën’ vol.2, pag.35,
boeddhistische monnikhaalt hij een oude Japanse legende aan
over een vrome boeddhistische monnik die
dood gaat en naar hemel gaat.
Aldaar aangekomen wordt deze andersgelovige door zijn beschermengel meegenomen naar een plek waar
het leek alsof er gedroogde paddenstoelen lagen opgestapeld en geordend, zoals het in de hemel toegaat,
netjes gelabeld op een groot aantal planken.
Toen hij aan het felle licht van de hemel gewend was
kwam hij tot de ontdekking dat het eigenlijk menselijke oren waren.
Bij navraag aan zijn engel, die hem nog steeds begeleidde, waarom ze daar waren,
hoorde hij dat dit de oren waren van de mensen die tijdens hun aardse leven,
ijverig de tempel bezochten, met plezier naar Gods lessen, het evangelie en
de daarop volgende uitleg, luisterden, maar niets deden met wat ze gehoord hadden.
Met gevolg dat na hun dood alleen hun oren naar de hemel gingen.

Jezus Sirach kende eveneens het belang van luisteren:
Mijn kind, wilt gij volgen dan wordt gij wijs; en
neemt gij ter harte, zo wordt gij verstandig.
als gij gaarne gehoor zult geven, zult gij verkrijgen;
en indien gij uw oren zult neigen, zult gij wijs worden
.
Jezus Sirach 6: 33,34
Indien je dus graag luistert, zult je inzicht krijgen
en wanneer je je daarnaar richt,
zul je verstandig worden.
Paulus maakt ons eveneens duidelijk in:
Maar niet allen hebben aan het evangelie gehoor gegeven.
Want Jesaja zegt: Heer, wie heeft geloofd wat hij van ons hoorde?
Zo is dan het geloof uit het horen, en het horen door het woord van Christus
“.
Rom.10: 17
"Het volk wat in duisternis wandelt heeft een groot Licht gezien" [Isaiah 9 : 2]Elders, benadrukte Jezus Zelf
het belang van het gehoor.
Mijn schapen horen Mijn stem, en
Ik ken ze en zij volgen Mij
“.
John.10: 27
Veel mensen horen het woord van Christus door het lezen van de Blijde Boodschap en
het bijwonen van diensten in de kerk, maar dat is slechts de helft van de vergelijking.
Wij dienen Gods woord te horen,
met een nobel en goed hart;
houdt dat woord vervolgens stevig vast en
laat het geduldig vrucht dragen en
volhard daarin

cf. Luc.8: 15

18e Zondag na Pinksteren – ”Wees barmhartig!”

Christus op Zijn troonEn gelijk gij wilt,
dat u de mensen doen, doet gij hun evenzo.
En indien gij liefhebt, die u liefhebben, wat hebt gij voor?
Immers, ook de zondaars hebben lief, die hen liefhebben.
Want indien gij goed doet aan wie u goed doen,
wat hebt gij voor?
Ook de zondaars doen dat.
En indien gij leent aan hen, van wie gij hoopt
iets terug te ontvangen, wat hebt gij voor?
Ook zondaars lenen aan zondaars om
evenveel terug te ontvangen.
Neen, hebt uw vijanden lief, en doet hun goed en
leent zonder op vergelding te hopen en
uw loon zal groot zijn en
gij zult kinderen van de Allerhoogste zijn, want
Hij is goed jegens hen die ondankbaar zijn en kwaadaardig.
Weest barmhartig, gelijk uw Vader barmhartig is“.
Luc.6: 31-36

Wees ons barmhartigNog veel heb Ik u te zeggen, maar
gij kunt het thans niet dragen;
doch wanneer Hij komt,
de Geest der waarheid, zal Hij u de weg wijzen tot de volle waarheid;
want Hij zal niet uit Zichzelf spreken, maar al wat Hij hoort, zal Hij spreken en
de toekomst zal Hij u verkondigen.
Hij zal Mij verheerlijken, want
Hij zal het uit het Mijne nemen en
het u verkondigen.
Al wat de Vader heeft, is het Mijne; daarom zei Ik:
Hij neemt uit het Mijne en zal het u verkondigen
“.
John. 16: 12-15

Hemelvaart2Na de hemelvaart van Christus waren de elf apostelen en nog andere volgelingen van Christus met de Theotokos, Maria,
Zijn moeder en zo’n 120 zielen samen in
de bovenzaal. Zij waren in gebed en smeekten Christus om de komst van de Heilige Geest, overeenkomstig                           de belofte van de Goddelijke Meester.
Op zondag tien dagen na Hemelvaart op het derde uur van de dag na zonsopgang
daalde plotseling een geluid uit de hemel, zoals wanneer er een felle wind waait en
deze vervulde het gehele huis  waar de apostelen verbleven en zij die met hen waren.
PinksterenEn er vertoonden zich aan hen
tongen als van vuur, die zich verdeelden en
het zette zich op ieder van hen; en
zij werden allen vervuld met de heilige Geest en
begonnen met andere tongen te spreken, zoals
de Geest het hun gaf uit te spreken.
Nu waren er Joden te Jeruzalem woonachtig,
vrome mannen uit alle volken onder de hemel; en
toen dit geluid gekomen was,
liep de menigte te hoop en verbaasde zich, want
een ieder hoorde hen in zijn eigen taal spreken.
En buiten zichzelf van verwondering zeiden zij:
Zie, zijn niet al dezen, die daar spreken, Galileeërs?
En hoe horen wij hen dan een ieder in onze eigen taal,                                                                    waarin wij geboren zijn;                                                                                                     wij horen hen in onze eigen taal van de grote daden Gods spreken.                                             En zij waren allen buiten zichzelf en geheel met de zaak verlegen,                                               en zij zeiden de een tot de ander: Wat wil dit toch zeggen?
Anderen door dwaasheid en goddeloosheid aangespoord bespotten het wonder en
verklaarden het verschijnsel als dat de apostelen dronkaards waren.

Z.E. Metropoliet AthenagorasDe Apostelen en hun opvolgers verspreiden de Blijde Boodschap ongeacht welke achtergrond iemand heeft en ontvangen hierin tot op de dag van vandaag
de Goddelijke steun.
Zij roepen hun omgeving op tot bekering en dat slechts vasten en gebed de demonen uit ons hart zullen verdrijven en als ons hart gebonden blijft aan de wereldse passies
wij geen inzicht in onszelf zullen krijgen en
ons niet zullen kunnen bekeren.
We blijven voortgaan te denken dat
alleen anderen de schuld en dat datgene wat ons
ten kwade overkomt, niet aan ons ligt.
Alleen Christus zal ons kunnen leiden
naar de overwinning op de hartstochten,                                                                                            de overwinning op de duivel, onze vijand.
Laten we alle kerken vullen met gelovigen die door waarachtige bekering
ons de verlossing brengt van de haat die ons systematisch vernietigt.
Christus heeft de mensen lief, omdat de Kerk, Zijn Lichaam is
doordrenkt met het bloed van de heiligen welke in zichzelf getuige zijn.
Dat vindt alleen plaats als je jezelf deemoedig opstelt en
berouw toont voor alles wat je zonder God [in zonde] doet.

Wat betekent dit?
En ik haal dit aan omdat de overwinning op de wereld veelal verkeerd wordt opgepakt.
De dag van vandaag en alles wat diverse broeders kenmerkt ligt niet zo eenvoudig.
De media voedt onze geest met informatie en prognoses, die
het hart angstig voor de dag van morgen maken.
Mensen leven en ademen maar de jacht en de spanning doordringt ons dagelijks leven;
onzekerheid, verwarring en agitatie overheersen.
Dus dienen wij christenen deze realiteit onder ogen te zien.
– Sommigen zeggen, met een licht hart,
“God zal niet toestaan ​​ons te kwetsen”.
Maar deze bevinding moedigt de illusie aan en het valse geloof.
Wat betekent “God zal niet toestaan ​​dat wij worden gekwetst?”.
– Anderen zeggen op hun beurt,
wij christenen zijn nu  het uitverkoren volk van God en God zal ons niet verlaten.
Natuurlijk zal God, als Vader Zijn kinderen niet verlaten, maar niet zoals de
meeste christenen dit bedoelen. Schijnbaar zijn zij zichzelf van geen kwaad bewust en laten God zonder slag of stoot achter zich.
Integendeel zou ik willen zeggen . . . . .:
eleïson me2Wij christenen blijven volhouden dat
slechts Christus het kwaad zal verslaan,
Zijn vijanden zal verpletteren,
ons zal helpen en ons bij zal staan.
Ach, met Christus blijven we hopen
op de dag die zal komen en . . . . .
wanneer die komt?
Hij die van al deze dingen getuigt, zegt:
Ja, Ik kom welhaast.
Amen, kom, Heer Jezus, kom
“.
Ap.22: 20

Christus zal het kwaad te verslaan,
maar Hij Die het kwaad versloeg,
onze Christus zal ons niet redden,  wanneer
wij blijven geloven in christelijke toekomst,                                                                                       die standvastig als anderen blijft hechten aan wereldse eigenschappen.
Die eigenschappen bevestigen immers en fungeren als een wereldse rechtvaardiging
of neemt in haar doen en laten slechts wraak op de christelijke geest.
Als we zeggen dat wij “in God geloven is dat hetzelfde wanneer we zeggen:
‘Ik leef als God. Ik leef mijn eigen leven’
” en er verandert niets.
Om waarachtig in God te geloven zal dit aan den lijve ervaren dienen te worden,
of op z’n minst dit willen ervaren en het proberen te doen.
– “God wees ons barmhartig overeenkomstig Uw grote Barmhartigheid,
wij bidden U wees ons barmhartig“.
– “Geef het Heer!“.

17e Zondag na Pinksteren – Orthodoxie & geraakt worden door het Woord

Vissers aan het Meer van Genesareth, rond 1900En het geschiedde, toen de schare op Hem aandrong en naar het woord Gods hoorde, dat Hij Zelf aan de oever van het meer Gennesareth stond en Hij
zag twee schepen aan de oever liggen.
De vissers waren eruit gegaan en
spoelden de netten.
Hij ging in een van de schepen, dat van Simon en vroeg hem de zee in te gaan,
niet ver van de oever.
En Hij zette Zich neer en leerde                                                                                                            de scharen van het schip uit.
Toen Hij was opgehouden met spreken, zei Hij tot Simon:
Ga naar diep water en zet uw netten uit om te vissen.
En Simon antwoordde en zei:
Meester, de gehele nacht door hebben wij hard gewerkt en niets gevangen, maar
op Uw woord zal ik de netten uitzetten.
''Wees niet bevreesd, van nu aan zult gij mensen vangen''En toen zij dit gedaan hadden, haalden
zij een grote menigte vissen binnen en
hun netten dreigden te scheuren.
En zij wenkten hun makkers in het andere schip, dat zij hen zouden komen helpen.
En dezen kwamen en zij vulden beide schepen, tot bijna zinken toe.
Toen Simon Petrus dit zag, viel hij neer aan de knieën van Jezus en zei: Ga uit van mij, want ik ben een zondig mens, Heer.
Want verbazing had hem en allen, die bij hem waren, aangegrepen over de vangst der vissen, welke zij gevangen hadden; evenzo ook Jacobus en Johannes, de zonen van Zebedeus, die
metgezellen van Simon waren.
En Jezus zei tot Simon:
Wees niet bevreesd, van nu aan zult gij mensen vangen.
En zij trokken de schepen op het land en lieten alles achter en volgden Hem“.
Luc.5: 1-11

De geestelijk ingestelde mens tracht de dingen om hem heen
niet alleen met zijn hersenen te begrijpen.
Het geheel van zijn wezen wordt opgelost en vereenvoudigd
zij wordt bij wijze van spreken, 
en muziekinstrument van begrip.
De gehele persoonlijkheid begrijpt in het proces
zich volledig over te geven aan God
Archimandriet Vasileaos

Bijbelboek2Met de eerste zondag van Lucas begint een nieuw tijdperk in de Byzantijns liturgische kalender en vindt plaats na de sluitingsceremonie van het Feest van de Verheffing van
het Groot en Heilig Kruis.
De derde Evangelist is tevens de auteur van de Handelingen.
In het Evangelie vertelt Lucas het leven van de Heer, terwijl Deze Zijn leerlingen onderwees, het verrichten van wonderen en de prediking over het Koninkrijk Gods.
In de Handelingen verhaalt Lucas het leven van de vroeg christelijke Kerk, de
voortzetting van de Blijde Boodschap van de Heer.
Lucas geeft dit weer, als een ‘niet’-ooggetuige en  geschiedschrijver uit
de tweede hand op een manier waarbij Hij Zich richt tot één mens;
Hij is derhalve zéér direct.
Mattheüs zou zo niet kunnen beginnen in overeenstemming met zijn bedoeling en
het karakter van zijn Evangelie en  is het ook te begrijpen dat Marcus of Johannes dat  eveneens niet doen.

Apostel en Evangelist LucasMaar Lucas schrijft heel juist en gepast:
Aangezien velen getracht hebben een verhaal op
te stellen over de zaken, die onder ons hun beslag hebben gekregen, gelijk ons hebben overgeleverd degenen, die van het begin aan ooggetuigen en dienaren van het woord geweest zijn,
ben ook ik tot het besluit gekomen, na alles van meet aan nauwkeurig te hebben nagegaan, dit
in geregelde orde voor u te boek te stellen, hoogedele Théofilus, opdat gij de betrouwbaarheid zoudt erkennen der zaken, waarvan gij onderricht zijt
”.
Luc.1: 1-4
Zo zocht Lucas en verlangde Hij door God geleid,
in zijn liefde voor Théofilus [vriend van God, ‘Godelieve’] het goede voor hem en
richtte zijn Blijde Boodschap tot hem.
Bovenstaande kunnen we van het begin tot het eind in overeenstemming met
het karakter van het Lucas Evangelie vaststellen; Hij heeft het aan Théofilus geschreven.
Natuurlijk niet alleen aan hem, maar tot blijvend onderwijs van de Gemeente.
De zorg voor Théofilus, bewerkt door de werking van de Heilige Geest, lag op
het hart van deze vrome man.
Hij wilde hem onderwijzen in de dingen van God en hem de wegen van God zoals
die gezien worden in Christus, beter uitleggen.
Théofilus schijnt een man van hoge positie geweest te zijn,  waarschijnlijk
een Romeins stadhouder.
Dat schijnt de reden te zijn waarom hij hier aangesproken wordt met
weledele” of zo als wij zouden zeggen “excellentie“; het wijst
meer op een ambtelijke positie en niet op zijn vredelievend karakter.
Hij was ongetwijfeld een gelovige, maar was weinig onderwezen.
De bedoeling van Lucas was hem een beter begrip van “de weg” te geven.

Christus, tronend in het Hemels KoninkrijkOnze Heer, Jezus Christus is
de initiatiefnemer van het Hemels Koninkrijk.
Het is in Hem, dat de mens de staat van zonen bereikt en vrij van zonden kan geraken.
In Hem wordt de mens arbeidskracht samen met God in het werk van de Verlossing.
Met Hem als hoeksteen, wordt een gemeenschap
van Liefde en arbeid opgebouwd; allereerst
door de twaalf Apostelen en na
hen vele anderen, tot op de dag van vandaag.

Het is van bijzondere belang op te merken dat
Lucas beschrijft dat de Heer in de boot afvaart, wanneer de prediking aanvangt.
Toen de schare op Hem aandrong teneinde naar Zijn [Gods] woord te luisteren,
ziet, er kwam een ​​verzoek aan de eigenaar van de boot:
Ga naar diep water en zet uw netten uit om te vissen“.
Te midden van een mengeling van bewondering sprak de uitdagende toon,
vóórafgaand aan dat verzoek, een woord vol vertrouwen, want ze reageerden:
Meester, de gehele nacht door hebben wij hard gewerkt en niets gevangen, maar
op Uw woord zal ik de netten uitzetten
“.
De opdracht van Jezus zou vervuld worden, niet omdat we concluderen dat er een plausibele reden voor was, maar omdat Jezus dit vroeg.
Op het Woord van de Heer:
Trokken zij de schepen op het land, lieten alles achter en volgden Hem“.

een door een regenboog omringde zonGeconfronteerd met het verzoek van God, maakt de menselijke rede zijn plaats vrij
tot gehoorzaamheid en logica en laat zich onbewust niet langer leiden door
de gebruikelijke menselijke houding, maar door onverklaarbare veronderstellingen en door een naakt Geloof.
Het Woord van God is aanwezig in
de wereld, maar laat in de praktijk zo
weinig van zich spreken. Waarom worden deze woorden niet gehoord en
wordt er niet stelselmatig aangedrongen op stevig fundament, maar
worden ze [voor later] terzijde gelegd, overboord gegooid en
met het bad [doop-]water weggespoeld.
Onze God is een God van de diepte; Hij kent het hart van de mens; Hij zoekt onze wegen.
HEER, Gij hebt mij onderzocht en Gij kent mij [-n hart]!
Gij weet mijn gedachten van verre,
Gij doorgrondt mijn weg en mijn meetsnoer.
Al mijn wegen ziet Gij vooruit;
en dat er geen ongerechtigheid is op mijn tong.
Zie, Heer, Gij weet alles:
de eerste en de laatste dingen.
U te kennen is voor mij wonderbaar;
het is te sterk en buiten mijn macht“.
Psalm 138 [139]: 1-5
vert. Orthodox klooster Den Haag.

Volgelingen laten alles achter zichDaarom vraagt God ​​ons om de visnetten in
het diepe te werpen, want er is de ware mens en deze waarachtige mens is degene, welke
door God [de Heilige Geest] wordt begeleid als “vis” in de netwerken van de Kerk.
Om de netten in dieper water te werpen, dien je de zandbanken en het oppervlakkige te verlaten.
Aan de kust, bij de zandbanken, zijn de wateren betrekkelijk rustig, kalm en vormen geen                                                                                            gevaar.
De diepere wateren echter liggen in de open zee, ver van de kust, die
gevaar en onzekerheid opleveren en
het is juist die onzekere, gevaarlijke plaats die Jezus ons aanwijst om
te gaan vissen.
Degenen die de veiligheid en rust willen, zullen de frustratie van
een mislukte visvangst blijven ervaren.
Degenen die “het Woord horen, maar het niet verstaan”, zullen geen enkel
risico nemen en blijven kabbelen op de golfslag aan het strand.
Door Gods Woord ervaren we de onzekerheid en de angst, vanwege
het weer en de diepe wateren
“; maar
een dubbele voldoening zal worden verkregen:
Wanneer we ons door het Woord van God kwetsbaar opstellen,
Hem gehoorzamen en risico’s durven te nemen want
hierdoor zal ons een ontzaglijke gevoelsvreugde overvallen, waarbij
haar gewicht de netwerken doet overstromen, omdat
de visserij zo overvloedig blijkt te zijn.
Zo overvloedig dat we geloofsgenoten [de andere christelijke Kerken]
om bijstand dienen te vragen, hen verzoeken ons bij te staan,
ruimte te verstrekken onze diensten te vervullen.
[zie je het vóór je, de Orthodoxe Kerken in Nederland zijn niet kapitaalkrachtig en
zullen zich in arren moede – tot medechristenen wenden, de Orthodoxe Kerk wordt namelijk niet voor niets in de Nederlandse woestijn ondergebracht].
Op het eerste gezicht is er maar weinig vis, misschien
lijkt het wel een totaal onhaalbare zaak.
Wanneer we de samenhang van de gehoorzaamheid aan Gods Woord
maar weten te vinden, zoeken we het diepe, onzekere water op en
werpen daar de netten uit, welke de beste vis
aan de Heer zal opleveren.

???????????Met de lezing van vandaag
worden we uitgenodigd om als
vissers van mensen Christus in
Zijn Koninkrijk der Hemelen te volgen en
daadwerkelijk Zijn dienaren te worden en geen slaafse dienaren, die enkel doen wat
alle anderen doen
– hun zondagsplicht vervullen.
Deze werkers werken op de verborgen plaatsen, op ondoorgrondelijke oorden, dat                                                                                       wil zeggen in de diepste wateren.
Zij die, in deze moderne tijd door Jezus worden opgeroepen,
worden eerst en vooral uitgenodigd om het leven met de Heer te ervaren.
Het is deze persoonlijke ervaring met God, die voortkomt uit de moed om in
het diepe water en uit de buurt van de gebruikelijke vaargeul vissen te gaan vangen;
dat betekent dat we risico’s nemen, onrustig worden als
er een beroep op ons gedaan wordt, je in te zetten als bestuurslid of een redelijke parochiebijdrage te dragen, zodat datgene gedaan kan worden wat
gedaan dient te worden,
het onderhoud van een redelijk onderkomen en het levensonderhoud van de priester.
Het is, in feite, omwille van de Kerk, het Lichaam van Christus, dat
wij erkennen wij zondaars zijn. Maar om nog steeds positief te reageren op
Gods verzoek onze netten uit te gooien en gelijk aan Petrus, Jacobus en Johannes
klaar zijn om de persoonlijke ervaring met Jezus aan te gaan,
zullen we een andere realiteit van bewustzijn dienen aan te nemen:
het uitwerpen van ons netwerk in het diepere water en
het ruime sop op te zoeken.
Het is onmogelijk om slechts op de [zand-]bank te blijven zitten zonder
gehoor te geven aan deze oproep, vooral
wanneer we worden opgeroepen om op onze medemensen te gaan vissen.

icoon van de Kerk als bootHet Symbool van Kerk
als boot [de ark] is krachtig; de Kerk
wordt in onstuimige zee door
deze boot weergegeven.
De zekerheid dat we met Christus, in Eenheid met Hem ons leven vervullen,
geeft ons de zekerheid dat wij gezamenlijk Zijn roep [de roeping] vervullen en
we daarmee onze lotsbestemming
gestalte geven.
Zonder boot, of zonder de Kerk,
lopen we het risico dat de visserij niet
God dient, maar alleen maar
ons eigen ego bevredigt.
De roeping van het eerste onderwijs
was toen Jezus de boot binnen stapte en aan ons via Petrus, Jacobus en                       Johannes de uitnodiging lanceerde om vissers van mensen te worden.
Daardoor worden wij in feite gekwalificeerd als Christen, wanneer
wij ons zelf afstemmen te behoren tot Zijn Lichaam, de Kerkgemeenschap.
God Die nog steeds dit schip [Zijn Lichaam] bestuurt, is ook Degene Die
deze oproep publiceert, Hij trekt hier steeds meer vissers aan, die
de moed opbrengen zichzelf te onthechten en
alles in deze wereld achter zich te laten om Hem te volgen.
Het Griekse woord “Ecclesia“, betekent
het bijeengeroepen van de vergadering van vrije burgers,
het verzamelen van hen die geroepen zijn, uitgenodigd worden.
De Kerk is de gemeenschap door God benoemt om in de Liefde samen te leven.
Iedere gedoopte wordt door de Heer geroepen om
de netten in diepere wateren te werpen“, om zonder angst de diepte in te duiken.
En omdat het daarbij nodig is te voldoen aan ervaring met de Heer, is het precies hetzelfde als bij de discipelen noodzakelijk om
Zijn aanwezigheid in ons leven te ervaren en
in Zijn voetsporen te treden.
Wie deze ervaring opdoet met de God Die Liefde is, wordt onmiddellijk aangezet lid
te worden van Zijn Kerk en een verbintenis aan te gaan Hem te verkondigen, teneinde
datgene toe te passen waar we voor geroepen worden.
God is wat ons christelijk leven inhoud geeft.
Zie, Ik sta aan de deur en Ik klop.Zie, Ik sta aan de deur en Ik klop.
Indien iemand naar Mijn stem hoort en
de deur opent,
Ik zal bij hem binnenkomen en maaltijd
met hem houden en hij met Mij.
Wie overwint, hem zal Ik geven met
Mij te zitten op Mijn Troon,
gelijk ook Ik heb overwonnen en
gezeten ben met Mijn Vader op Zijn Troon
“.
Openb.3: 20,21

September 23e – woensdag 17e week na Pinksteren – gesterkt door Christus’ Kruis

Παναγία η Οδηγήτρια, Θεοφάνους του ΚρητόςDe Heer heeft mij het oor geopend en
ik ben niet weerspannig geweest,
ik ben niet teruggedeinsd.
Mijn rug heb ik gegeven aan wie sloegen en
mijn wangen aan wie mij de baard uittrokken;
mijn gelaat heb ik niet verborgen
voor smadelijk speeksel.
Maar de Heer helpt mij,
daarom werd ik niet te schande;
daarom maakte ik mijn gelaat als een keisteen,
want  ik wist, dat ik niet beschaamd zou worden.
Hij is nabij, Die mij recht verschaft;
wie wil met mij een rechtsgeding voeren?
Houtgesneden Kruis, ΡΩΜΑΝΟΣ ΦΩΚΑΚΗΣ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΣLaten wij, samen naar voren treden.
Wie zal mijn tegenpartij in het gericht zijn?
Hij nadere tot mij.
Zie, de Heer helpt mij,
wie zal mij dan schuldig verklaren?

Isaiah 50: 5-9a

De woorden van deze Profeet
doen ons gewaar worden hoe de Heer ons nabij is en
zijn volgelingen bijstaat op hun weg.
Vanaf het begin van Zijn prediking in Galilea
worden wij uitgenodigd Hem te vergezellen.
Na verloop van tijd doet Hij ons, als leraar,
Zijn vriendelijkheid en het daarbij behorende geestvermogen ervaren
Het goddelijk vermogen om goed te doen, de mensen te helpen en
de strubbelingen met de Schriftgeleerden niet uit de weg te gaan.
Jezus spreekt de profetie van Isaiah niet tegen,
Hij spreekt eerder als een psalm van lof:
Onze God is zowel in de Hemel als op de aarde:
zoals Hij het wilde, is alles gemaakt.
De afgoden van de heidenen zijn zilver en goud:
het werk van mensenhanden.
Zij hebben een mond, maar spreken niet;
zij hebben ogen, maar kunnen niet zien.
Zij hebben oren, maar horen niets;
zij hebben een neus en ruiken niet.
Zij hebben handen maar voelen niets,
zij hebben voeten maar kunnen niet lopen;
er komt geen geluid uit hun keel.
dat zij die ze maken aan hen gelijk worden,
evenals allen die erop vertrouwen
“.
Psalm 113 [114]: 11-16 vert. klooster Den Haag

Isaiah geeft aan dat wanneer dat wanneer je Gods woord hebt ervaren,
je nimmer meer opgeeft, omdat je je gesteund weet door de Heer, die je steunt.
Zelfs een rotswand houd je niet tegen in de wetenschap dat je niet beschaamd wordt.
Hierbij ontdekken we hoe God ondanks alles
Ons Geloof versterkt en onze manier van doen bijstaat, zodat we
in ons dagelijks leven het woord van Isaiah gestalte geven:
De Heer, onze God staat mij bij, daarom werd ik niet te schande“.

Mc 8:27-35

De Psalm-woorden vermeerderen de profetie van Isaiah, zelfs
wanneer we door moeilijkheden gaan, waarborgt God Zijn getrouwen en
staat Hij aan hun kant en versterkt hen de gehele dag door, elke dag opnieuw.

Het maakt ons ervan bewust dat het Geloof zonder de werken dood is.
Door het geloof niet alleen een relatie met God, maar ook ons vergelijkbare onderling geloof.
Geloof is niet alleen een intieme aangelegenheid, maar betreft ook de hulpverlening aan mensen
om ons heen.
Wat baat het, mijn broeders,
of iemand al beweert geloof te hebben, als
hij geen werken heeft?
Kan dat geloof hem behouden?
Stel, dat een broeder of zuster gebrek heeft aan kleding en
aan dagelijks voedsel en iemand van u tot hen zegt:
Gaat heen in vrede, houdt u warm en eet goed, zonder
hen echter van het nodige voor het lichaam te voorzien, wat baat dit?
Zo is het ook met het geloof:
indien het niet met werken gepaard gaat,
is het, op zichzelf genomen, dood.
Maar, zal iemand zeggen:
Gij hebt geloof en ik heb werken.
Toon mij dan uw geloof zonder de werken en
ik zal u mijn geloof tonen uit mijn werken
“.
Jac.2: 14-18

De apostel vraagt hier juist ​​speciale aandacht voor de meest behoeftigen.
De woorden van de Heilige Jacobus geven ook aan dat:
wanneer sommige van onze broeders en zusters dagelijks zonder eten of kleren zitten
we het niet af kunnen doen met alleen maar mooie woorden om hen te bemoedigen, maar
dat we proberen om hen specifiek bij te staan, te helpen.
Het christelijk geloof verlangt dat wij speciale aandacht hebben voor de hulpbehoevende mensen, aan mensen die in armoede verzeild zijn geraakt en in de situatie verkeren van sociale risico’s.
Dit is de Blijde Boodschap, Die onze Heer Jezus Christus aan Zijn volgelingen op hun weg meegeeft. Vanaf het eerste moment dat Hij hen vergezelde vanuit Galilea heeft Jezus met ons gedeeld aan iedereen goed te doen.
Hij doet dit op een nieuwe manier en in een ontspannen sfeer, die rijk is aan lessen, maar
gaat daarbij niet uit de weg, dat Hij als God-mens op weg is naar Jeruzalem, naar
de plaats waar alle conflicten samenkomen, die de dood inhouden en
het dragen van het kruis.
Jezus, spreekt daarom onophoudelijk, net als nu met ons, met zijn leerlingen en
maakt hen steeds meer bewust van de manier waarop we een heilig leven kunnen leiden.

Jezus benadrukt bovenstaande met de bekende retorische vraag
[met de bedoeling de lezer of luisteraar te prikkelen tot nadenken]
“En u die zeggen dat ik ben?”:
Jezus vertrok met zijn discipelen naar de dorpen van Caesarea Filippi.
En onderweg vroeg Hij zijn discipelen en sprak tot hen:
Wie zeggen de mensen, dat Ik ben?
Zij antwoordden en zeiden:
Johannes de Doper; en de anderen; Elia; weer anderen: Een van de profeten.
En Hij vroeg hun: Maar gij, wie zegt gij, dat Ik ben?
Petrus antwoordde en zei: Gij zijt de Christus.
En Hij verbood hun nadrukkelijk met iemand hierover te spreken.
En Hij begon hen te leren, dat de Zoon des mensen veel moest lijden en
verworpen worden door de oudsten en de overpriesters en de schriftgeleerden en
gedood worden en na drie dagen opstaan.
Hij sprak dit woord vrijuit.
En Petrus nam Hem terzijde en begon Hem te bestraffen.
Doch Hij keerde Zich om en, ziende naar zijn discipelen, bestrafte Hij Petrus en zei:
Ga weg, achter Mij, satan; gij zijt niet bedacht op de dingen Gods, maar
op die der mensen.
En Hij riep de schare, met zijn discipelen, tot Zich en zei tot hen:
Indien iemand achter Mij wil komen, die verloochene zichzelf en neme zijn kruis op en volge Mij.
Want ieder, die zijn leven zal willen behouden, die zal het verliezen; maar ieder, die zijn leven verliezen zal om Mijnentwil en om des evangelies wil, die zal het behouden“.
Marc.8: 27-35

christus Pantocrator mAls antwoord op het persoonlijk gesprek
antwoordde Petrus terecht:
U bent de Messias“.
Deze woorden zijn bij die gelegenheid zo sterk dat
Hij hen verzocht hier niet met iedereen over te praten.
Maar toen Jezus aankondigde wat er in Jeruzalem stond te gebeuren wilde Petrus Hem weerhouden en Jezus zei toen tegen Petrus dat hij niet dacht als God, maar
zoals de wereldse mensen.
Deze conclusie van deze Boodschap maakt ons duidelijk dat
we hier niet gemakkelijk over behoeven te denken, dat                                                                    het niet altijd eenvoudig is dit woord gestalte te geven.
Wie van ons zou Jezus niet willen volgen wanneer
hij persoonlijk tot de conclusie komt dat
hij werkelijk in harmonie met het Geloof in Hem leeft en
nog wel tot de dood erop volgt?
Jezus waarschuwt ons echter vandaag dat
wanneer we Zijn weg gaan, veelal niet zo’n gemakkelijk leventje zullen leiden en
dat we het zullen dienen te aanvaarden zoals het [door God] wordt aangeboden.
Juist dan, zullen we onbevreesd moeten zijn en ons kruis op ons nemen en
ons door de Heer, Jezus Christus, onze God laten begeleiden,
want Hij geeft ons voorzeker ook de kracht om dit te volbrengen.

proskomedieLaat ons dan,
ons vergezeld weten van onze Heer.
Hij reikt ons een weg aan om dit te doen:
Door te lezen, te luisteren en te mediteren over Zijn Blijde Boodschap.
Gaandeweg zullen wij datgene
wat het allemaal voorstelt begrijpen,
onze houding aanpassen en
kunnen we delen in de viering van
de Goddelijke Liturgie.
We blijven dus met vertrouwen en vreugde onze weg bewandelen,
onder degenen met wie wij samenleven
in de aanwezigheid van de Heer.

15e Zondag na Pinksteren – het Licht in de duisternis.

Kruisigingsscene - Scherenberg-Psalter (Straßburg, ca. 1260)Wie zijn leven liefheeft,
maakt dat het verloren gaat, maar
wie zijn leven haat in deze wereld,
zal het bewaren ten eeuwigen leven.
Indien iemand Mij wil dienen,
hij zal Mij dienen te volgen, en
waar Ik ben, daar zal ook Mijn dienaar zijn.
Indien iemand Mij dienen wil, de Vader zal hem eren.
Nu is Mijn ziel ontroerd, en wat zal Ik zeggen?
Vader, verlos Mij uit deze ure!
Maar hiertoe ben Ik in deze ure gekomen.
Vader, verheerlijk Uw Naam!
Toen kwam een stem uit de hemel:
‘Ik heb Hem verheerlijkt, en                                                                                                                  Ik zal Hem nogmaals verheerlijken!’.
De schare dan, die daar stond en toehoorde, zei, dat
er een donderslag geweest was; anderen zeiden: ‘Een engel heeft tot Hem gesproken’.
Jezus antwoordde en zei:
‘Niet om Mij is die stem er geweest, maar om u.
Nu gaat er een oordeel over deze wereld;
nu zal de overste dezer wereld buitengeworpen worden;
en als Ik van de aarde verhoogd ben, zal Ik allen tot Mij trekken.
En dit zei Hij om aan te duiden, welke dood Hij sterven zou’.
De schare dan antwoordde Hem:
‘Wij hebben uit de wet gehoord, dat de Christus tot in eeuwigheid blijft;
hoe kunt Gij dan zeggen, dat de Zoon des mensen moet verhoogd worden?
Wie is deze Zoon des mensen?’.
Jezus dan zei tot hen:
Nog een korte tijd is het Licht onder u. Wandelt, terwijl gij het Licht hebt, opdat
de duisternis u niet zal overvallen; en wie in de duisternis wandelt, weet niet, waar hij heengaat.
Gelooft in het Licht zolang gij het Licht hebt, opdat gij kinderen van het Licht mag zijn’.
Dit sprak Jezus en Hij ging heen en verborg Zich voor hen“.
John.12: 25-36

Wij geloven in één God, de almachtige Vader,
Schepper van hemel en aarde, van al het zichtbare en onzichtbare,
We bedenken en belijden, dat
Hij de Vader van onze Heer Jezus Christus is [zie Eph.1: 3] en
dat Hij is de Schepper van hemel en aarde.
We beschermen ons hiermee tegen de drogredenen van Atheïsten, die
nu en dan de alwetende God ontoelaatbaar namen en uitdrukkingen toeschrijven,
Hij Die de Ontwerper, Schepper en Boetseerder is van
al het bekende en onbekende in onze wereld, omdat
zij alleen met hun lichamelijke ogen zien omdat ze verblind zijn voor het geestelijke.
Met vleselijke ogen is het onmogelijk om God te zien, omdat
al de niet-materiële lichamen in de ogen van mensen geen relevante stimulus behoeven.
Dit liet de eniggeboren Zoon van God ons zien, toen Hij zei:
Niemand heeft ooit God gezien; de eniggeboren Zoon, Die
aan de boezem van de Vader is, Die Hem heeft doen kennen
“.
John.1: 18
Wil je te weten komen hoe het onmogelijk is om de aard van God te begrijpen?
De drie kinderen in de brandende vuuroven prezen God door te zingen:
Zalig zijt Gij, Die je boven de bodemloze diepten van de zeeën kunt aanschouwen,
Gij Die op de Cherubijnen zit
“.
Dan.3: 55
Christus op Zijn troonVertel me dan, als je dat kunt, wat is de aard van de Cherubijnen en heb je dan vervolgens geprobeerd
Degene te zien Die op de Cherubijnen zit.
De Profeet Ezechiël beschreef dat dit in onze ogen natuurlijk mogelijk is toen hij zei:
En wat hun aangezichten betreft, die
geleken bij alle vier ter rechterzijde op dat van
een mens en dat van een leeuw;
bij alle vier ter linkerzijde op dat van een rund;
ook hadden alle vier het aangezicht van een arend
“.
Ezech.1: 10; en dat
Serafijnen boven Hem stonden;
ieder had zes vleugels:
met twee bedekten zij hun aangezicht,                                                                                                met twee bedekten zij hun voeten en                                                                                                    met twee vlogen zij“.
                                                      Isaiah.6: 2; en dat
Cherubijnen,  wielenIn elk deel van hun lichaam waren ogen.
 En onder elk van hen waren
wielen uit vijf delen
“.
Ezech.10: 12
Terwijl deze profeten ons de vorm beschreven, kunnen wij het nog niet begrijpen, zelfs niet wanneer we
hun beschrijving nauwkeurig bestuderen.
Dus wanneer we de troon van God, die onze profeten beschrijven al niet kunnen begrijpen,
hoe kunnen we Hem dan begrijpen Die op de troon zit en kunnen we God,
Die onzichtbaar is niet beschrijven?
Het is onmogelijk met geestelijk nauwgezet onderzoek de aard van God te begrijpen.
Alles wat ons overblijft is wat we kunnen doen; Hem te loven, Hem te bewonderen en
Zijn schepselen bestuderen; je behoeft je nergens meer over te verwonderen
en met de lijfelijke ogen de prachtige schepping Gods.
Gods schepping aanschouwenDe zon wanneer men haar aanschouwt, verkondigt bij zonsopgang God;
zij is een wonderlijk instrument,
een werk van de Allerhoogste.
Wanneer zij op de middag schijnt, verdroogt zij het land en degenen die haar hitte weerstaan [zij genereert in onze tijd zelfs kosteloos energie].
Men blaast een oven aan om hitte te doen opkomen, maar de zon verhit driemaal meer; die doet de bergen ontbranden die doet vurige dampen uitblazen en met het glinsteren van haar stralen verduistert zij de ogen.
De Heer is Groot, Die dit gemaakt heeft, en Die haar loop
door woorden heeft doen stilstaan
“.
Jezus Sirach 43: 2-5
David beschrijft als Profeet de zonsopgang en zegt:
En hij ziet eruit als een bruidegom die uit het bruidsvertrek treed
Psalm 18 [19]: 6
Zo wordt de schoonheid en symmetrie beschreven die
iedere ochtend opnieuw aan de menselijke zintuigen wordt aangeboden.
Op het hoogtepunt van de zon dienen we
vele malen te voorkomen dat we niet levend verbranden.
Terwijl ze bij de zonsopgang prettig en aangenaam is voor iedereen
ziet de zon er uit als een aanschouwen van de Bruidegom.
Verwacht dan met de wijsheid die ons door Hem geschonken is
in de orde van de baan van de zon, niet meer te zien dan voor mensen mogelijk is.

Jezus sprak tot [onder] ons,
Hij ging heen en
verborg Zich voor de mensen
“.
John.12: 36
Daarom gaf Hij ons de belofte Hem aan de hemelen weer te zien en
vieren wij Zijn feest onder het zingen van de Cherubijnenhymne en
sluiten we ons liturgisch aan bij de denkbeeldige gelederen van engelen,
Die in ons het Licht doen schijnen.
MP3:ΧΕΡΟΥΒΙΚΟ ΠΛ.Α, I.M. [Ιερά Μονή] Καρακάλλου  Άγιο όρος

Daarom dienen we ons te bekleden met Christus, door
de juiste kleding aan te trekken, geweven door vrome daden en deugden.
En de wereld waar in we leven toont ons opnieuw met wijd open mond
de donkere onderkant van de hel en bedreigt ons met het eeuwige vuur
wanneer we ons leven niet inrichten in
overeenstemming met de regels van gehoorzaamheid.
Je behoeft niet bang te zijn voor de wereld om ons heen,
wanneer je maar consequent die Opgang nastreeft, totdat je erin opgenomen wordt.
Onderschrijft dit christelijk streven en bezoek de dienst van het Woord rond het altaar en
bezin je op de inhoud van de gouden beker vol van hemelse Nectar.
Wanneer je wilt, zal je ziel Hem proeven en genieten van de Goddelijke Genade,
Die jouw hart zo nabij is in haar Drievoudige gedaanten.
Probeer dan de warmte van dit Licht en het grootste op deze aarde te ontvangen.
Want zonder deze Liefde van God voor de mensen,
blijkt alles nutteloos wat
in de kennis van de menselijke taal en de engelen is te vatten,
het wordt voor de behoeftigen aangeboden,
zijnde een Lichaam als vuur.
Zie dan volledig af van jezelf en
veracht de zinloze vorm van leven in de wereld.
Je behoeft dus echt niet te genieten van overdadig eten, noch je
aan roem, rijkdom en vriendschap met vooraanstaanden over te geven.
Wie zou nu nog een heilig leven weigeren,
de tranen, de stilte, het gebed, het nachtelijke waken en
het lezen van heilige boeken en geestelijk gevoed worden vanuit
de Goedheid van God en zich verheugen, want
zo’n leven is altijd ruimhartig gevuld met goddelijke vreugde.