6e Zondag na Pascha – Zondag van de Blindgeborene, die dienaar wordt die z’n weg de berg opwaarts kiest

      En voorbijgaande zag onze Heer en Verlosser een mens, die sedert zijn geboorte blind was. En zijn discipelen vroegen Hem en zeiden: ‘ Rabbi, wie heeft gezondigd, deze of zijn ouders, dat hij blind geboren is?’. Jezus antwoordde: ‘ Noch deze heeft gezondigd noch zijn ouders, maar de werken Gods moesten in hem openbaar worden.
Wij moeten werken de werken doen van Degene, Die Mij gezonden heeft, zolang het dag is; er komt een nacht, waarin niemand werken kan. Zolang Ik in de wereld ben, ben Ik het licht der wereld’.
        Na dit gezegd te hebben, spuwde Hij op de grond en maakte slijk van dit speeksel en Hij legde hem het slijk op de ogen en zeide tot hem:
        ‘Ga heen, was u in het badwater Siloam’, hetgeen vertaald wordt door: uitgezonden worden.
Hij dan ging heen, waste zich en kwam ziende terug.
De buren dan en zij, die hem vroeger als bedelaar gekend hadden, zeiden: ‘Is hij dat niet, die zat te bedelen?’.

Genezing, inclusief hun gaven, mogelijkheden en beperkingen. Daarom zul je in de omgang en communicatie met hen op zoek moeten gaan naar passende vormen!

Sommigen zeiden: ‘Hij is het; anderen zeiden: Neen, maar hij gelijkt op hem’.
Hij zei [zelf]: ‘Ik ben het’.
Zij dan zeiden tot hem: ‘Hoe zijn dan uw ogen geopend?’.
Hij antwoordde: ‘De mens, die Jezus genoemd wordt, maakte slijk, streek het op mijn ogen en zei tot mij: ‘Ga heen naar Siloam
[Hebr.= uitgezonden worden] en was u. Ik ging dan heen en toen ik mij gewassen had, werd ik ziende’.
En zij zeiden tot hem: ‘Waar is Hij? Hij zeide: Ik weet het niet’.
Zij brachten hem, die vroeger blind geweest was, naar de Farizeeën.
Nu was het Sabbath op de dag, dat Jezus het slijk maakte en zijn ogen opende.
Opnieuw vroegen hem ook de Farizeeën, hoe hij ziende was geworden.
En hij zei tot hen: ‘Hij legde slijk op mijn ogen, ik waste mij, en nu kan ik zien’.
Sommige dan van de Farizeeën zeiden: Deze mens komt niet van God, want Hij houdt de Sabbath niet.
Anderen zeiden: Hoe kan een zondig mens zulke tekenen doen? En er was verdeeldheid onder hen. Zij dan zeiden nog eens tot de blinde. Wat zegt gij van Hem, daar Hij uw ogen geopend heeft? En hij zei: Hij is een profeet.
De Joden dan geloofden niet van hem, dat hij blind geweest en ziende geworden was, totdat zij de ouders geroepen hadden van hem, die ziende was geworden en zij vroegen hun en zeiden:
‘Is dit uw zoon, van wie gij zegt, dat hij blind geboren is? Hoe kan hij dan nu zien?’.
Zijn ouders antwoordden en zeiden: ‘Wij weten, dat dit onze zoon is, en dat hij blind geboren is; maar hoe hij nu zien kan, weten wij niet, en wie zijn ogen geopend heeft, wij weten het niet; vraagt het hemzelf, hij heeft zijn leeftijd, hij zal voor zichzelf spreken’.   Dit zeiden zijn ouders, omdat zij bang waren voor de Joden, want de Joden waren reeds overeengekomen, dat, indien iemand mocht belijden, dat Hij de Christus was, hij uit de synagoge zou worden gebannen.
Daarom zeiden zijn ouders: Hij heeft zijn leeftijd, vraagt het hemzelf.
Zij riepen dan ten tweeden male de man, die blind geweest was, en zeiden tot hem: Geef aan God de eer; wij weten, dat deze mens een zondaar is.
Hij dan antwoordde: Of Hij een zondaar is, weet ik niet; een ding weet ik, dat ik, die blind was, nu zien kan.
Zij dan zeiden tot hem: Wat heeft Hij aan u gedaan? Hoe heeft Hij uw ogen geopend?
Hij antwoordde hun: ‘Ik heb het u al gezegd, en gij hebt er niet naar gehoord; waarom wilt gij het opnieuw horen? Wilt gij soms ook discipelen van Hem worden?’.
En zij scholden hem uit en zeiden: ‘Gij zijt een discipel van Hem, maar wij zijn discipelen van Mozes; wij weten, dat God tot Mozes gesproken heeft, maar van deze weten wij niet, vanwaar Hij komt’. De man antwoordde en zei tot hen:
‘ Hierin is toch iets wonderlijks, dat gij niet weet, vanwaar Hij komt, maar mijn ogen heeft Hij geopend. Wij weten, dat God naar zondaars niet hoort, maar is iemand godvruchtig, en doet hij zijn wil, die verhoort Hij. Van eeuwigheid is het niet gehoord, dat iemand de ogen van een blindgeborene geopend heeft. Als deze niet van God was gekomen, Hij had niets kunnen doen’.
Zij antwoordden en zeiden tot hem: ‘Gij zijt geheel in zonden geboren en wilt gij ons leren?’. En zij wierpen hem uit.
Jezus hoorde, dat zij hem uitgeworpen hadden, en Hij zei, toen Hij hem aantrof: ‘Gelooft gij in de Zoon des mensen?’.
Hij antwoordde en zei: ‘En wie is Hij, Heer, dat ik in Hem moge geloven?’.
Jezus zei tot hem: ‘Gij hebt Hem niet slechts gezien, maar die met u spreekt, die is het’.
Hij zei: ‘Ik geloof, Heer en hij wierp zich voor Hem neer’
“ John.9: 1-38.

 

Waakzaam! als een kotashinouk, want de satan gaat rond als een brullende leeuw; Watchful! like a kotashinouk, because Satan goes around like a roaring lion

      En het geschiedde, toen wij naar de gebedsplaats gingen, dat een zekere slavin, die een waarzeggende geest had, ons tegenkwam, welke aan haar eigenaars met waarzeggen veel voordeel aanbracht. Deze liep Paulus en ons achterna, luid roepende:
      Deze mensen zijn dienstknechten van de allerhoogste God, die u de weg tot behoudenis boodschappen’.
En dit deed zij vele dagen lang. Maar toen dit Paulus verdroot, wendde hij zich tot de geest en zei: ‘Ik gelast u in de Naam van Jezus Christus van haar uit te gaan’. En hij ging uit op datzelfde uur.
Toen nu haar eigenaars zagen, dat hun kans op voordeel verdwenen was, grepen zij Paulus en Silas en sleurden hen naar de markt voor de overheid en toen zij hen bij de hoofdlieden gebracht hadden, zeiden zij: ‘  Deze mensen brengen onze stad in rep en roer, daar zij Joden zijn en zij verkondigen zeden, die wij als Romeinen niet mogen aanvaarden of volgen’.
Ook de menigte schoolde tegen hen samen en de hoofdlieden scheurden hun de kleren van het lijf en lieten hen met de roede geselen; en na hun vele slagen gegeven te hebben, wierpen zij hen in de gevangenis met bevel aan de bewaarder hen zorgvuldig te bewaken.
Daar deze zulk een bevel ontvangen had, zette hij hen in de binnenste kerker en sloot hun voeten zorgvuldig in het blok.
Maar omstreeks middernacht baden Paulus en Silas en zongen Gods lof, en de gevangenen luisterden naar hen. Doch plotseling kwam er een zware aardbeving, zodat de grondvesten der gevangenis schudden; en terstond gingen alle deuren open en de boeien van allen raakten los. En de bewaarder, uit zijn slaap opgeschrikt, zag de deuren der gevangenis openstaan, trok zijn zwaard en was op het punt zelfmoord te plegen, in de waan, dat de gevangenen ontsnapt waren.
Maar Paulus riep met luider stem: ‘Doe uzelf geen kwaad, want wij zijn allen hier!’.
En hij liet licht brengen, sprong naar binnen en wierp zich, bevende over al zijn leden, voor Paulus en Silas neer. En hij leidde hen naar buiten en zei: “ Heren, wat moet ik doen om behouden te worden?’.
En zij zeiden: ‘Stel uw vertrouwen op de Heer Jezus en gij zult behouden worden, gij en uw huis’.
En zij spraken het Woord van God tot hem in tegenwoordigheid van allen, die in zijn huis waren. En in datzelfde uur van de nacht nam hij hen mee om hun striemen af te wassen, en hij liet zichzelf en al de zijnen terstond dopen; en hij bracht hen naar boven in zijn huis en richtte een tafel aan, en hij verheugde zich, dat hij met zijn gehele huis tot het geloof in God gekomen was
“ Hand.16: 16-34.

    Zie, Mijn knecht, die Ik ondersteun; Mijn uitverkorene, in wie Ik een welbehagen heb. Ik heb Mijn Geest op hem gelegd: Hij zal de volkeren het Recht openbaren. Hij zal niet schreeuwen noch Zijn stem verheffen, noch die op de straat doen horen.
Het geknakte riet zal Hij niet verbreken en de kwijnende vlaspit zal Hij niet uitdoven; naar Waarheid zal Hij het Recht openbaren.
Hij zal niet kwijnen en niet geknakt worden, tot Hij op aarde het Recht zal hebben gebracht; en op Zijn Wetsonderricht zullen de kustlanden wachten.
Zo zegt God, de Heer, Die de Hemel schiep en hem uitspande; die de aarde uitbreidde met alles wat daaruit ontsproot; die aan de mensen die daarop wonen, de adem gaf en de geest aan hen die daarop wandelen:
       Ik, de Heer, heb u geroepen in Gerechtigheid, uw hand gevat, u behoed en u gesteld tot een Verbond voor [al] het Volk, tot een licht der natiën: Om blinde ogen te openen, om gevangenen uit de kerker te leiden, uit de gevangenis wie in duisternis gezeten zijn.
Ik ben de Heer, dat is Mijn Naam, en Mijn eer zal Ik aan geen ander geven noch Mijn lof aan de gesneden beelden. Het vroegere, zie, het is gekomen, en nieuwe dingen kondig Ik u aan; voordat zij uitspruiten, doe Ik ze u horen.
Zingt de Heer een nieuw lied, Zijn lof van het einde der aarde, gij die de zee bevaart en haar volheid; gij kustlanden en hun bewoners.
Laten de woestijn en haar steden de stem verheffen, de dorpen waar Kedar [Hebr.=‘duister’] woont; laten de rotsbewoners jubelen, laten zij van de top der bergen juichen.
Laten zij de Heer eer geven en Zijn lof in de kustlanden vermelden.
De Heer trekt uit als een held; als een krijgsman doet Hij de strijdlust ontbranden; Hij heft de strijdkreet aan, ja schreeuwt die uit; Hij betoont Zich een held tegen Zijn vijanden.
Ik heb van oudsher gezwegen, Ik heb gezwegen en Mij ingehouden; nu zal Ik schreeuwen als een barende vrouw; Ik zal snuiven en hijgen tegelijk. Ik zal bergen en heuvels verschroeien en al hun gewas zal Ik doen verdorren; Ik zal rivieren tot land maken en plassen zal Ik doen opdrogen.
En Ik zal de blinden leiden op een weg die zij niet kenden; op paden die zij niet kenden, zal Ik hen doen treden; Ik zal de duisternis voor hen uit tot licht maken en de oneffen plaatsen tot een vlakte.
Dit zijn de dingen die Ik doen zal en die Ik niet zal nalaten
Isaiah 42: 1-16.

Bewaar, mijn kind, het Gebod van uw vader en verwerp
de Onderwijzing van uw moeder niet. 
Bind ze bestendig op uw hart, hang ze om uw hals. Als u op weg zijt, moge het u leiden; als u uzelf neerlegt, zal het over u mogen waken, als u wakker wordt, zal het u het toestaan u toe te spreken.
Want het gebod is een lamp en de onderwijzing een licht, de vermaningen van de tucht zijn een weg ten leven, om u te bewaren voor de slechte vrouw, voor de gladde tong der onbekende.
Begeer haar schoonheid niet in uw hart, laat zij u niet vangen met haar wimpers.
Want ter wille van een ontuchtige [vervalt] [men] tot een schamel stuk brood, en eens anders vrouw maakt jacht op een kostbaar levenSpreuken 6; 20-26.

  Welke cruciale boodschap of wezenlijke gedachtengang dient onze aan het hart liggende gemeenschap op dit moment op te pakken?“.
Van ons, navolgers van Christus, wordt steeds maar weer opnieuw in al de teksten van afgelopen tijd verwacht dat wij ons losmaken van de wereld, die ons omringt en tracht te verslinden.
Er wordt ieder dag maar weer opnieuw verwacht dat wij de draad van het Verbond met God weer serieus voor ogen stellen, met vallen en opstaan wijs geworden – in verbinding te blijven staan voor waar we eigenlijk geen oog voor hebben, want al het andere, het verhevene is veel en veel aantrekkelijker.
       Als God’s Volk, als navolgers van Christus dienen we ons aan de ene kant van alles en iedereen los te maken en anderzijds in verbinding te blijven met God, opdat wij de ander als onze naasten blijven onderkennen en met hem/haar te doen zoals wijzelf gewend zijn het goede te doen.
      Dat is van toepassing op het gehele Lichaam van Christus, Zijn Kerk;
      Dat gold voor ieder van Zijn Apostelen, die gedurende drie jaar met Hem optrokken,
      Dat geldt nog steeds voor iedere navolger van Christus, welke positie deze ook in het Lichaam van Christus, de Kerk inneemt, de gezalfden en het gewone voetvolk.
         Wordt de plank in deze misgeslagen, dan ondervindt ieder individueel ledemaat pijn onder de verwonding van die misstap.
Wanneer vervolgens een nog levende voormalig westerse kerkleider stelt dat misstappen van zijn spelleiders slechts veroorzaakt zijn door de tijdgeest van de zestiger jaren van de vorige eeuw, dan verkondigt deze slechts de helft van de Waarheid en tracht deze lange tijd onrechtmatige voorvallen te verbloemen.
We weten allemaal dat de zware lasten, die het christenvolk jarenlang van bovenaf werd opgelegd, met het 2e Vaticaans concilie tot een totale ontreddering heeft geleid.
          De mens, het voetvolk, werd voorheen – ‘dom’ – gehouden en diende slechts te doen wat vanuit Rome werd bepaald en trachtte met de boosdoeners met elan het vaandel hoog te houden.    

  Uw hart dient niet ontroerd te worden; u gelooft in God, gelooft ook in Christus.
In het huis van Mijn Vader zijn vele woningen – anders zou Christus het u gezegd hebben – want Hij is heen gegaan om voor u alleen een plaats te bereiden; en wanneer Christus heen zal zijn gegaan en u plaats zal hebben bereid, dan komt Hij weerom [= terug] en zal ons tot Zich nemen, opdat ook wij mogen zijn, waar Hij isconf. John.14: 1-3.

We hebben het reeds eerder aangestipt.
Toen Christus sprak van Zijn heengaan, van Zijn vertrek van de aarde naar de Hemelen, was grote ontroering de vrucht ervan in het hart van Zijn discipelen ontstaan.
Dàt konden ze toch ècht niet verwerken,
dàt hadden zij niet voorzien,
dàt het zó diende te gaan verlopen.
        Een blijvende Christus, dáár hadden de Apostelen veel mee op, maar
een weggaande en hen eenzaam achter laten, dàt kon toch niet? Ze konden immers toch niet leven ‘zonder‘ Hem?
Wanneer er problemen waren, onderling of met andere mensen,
dàn loste de Heer en Verlosser die moeilijkheden altijd op.
En dàn waren ze allemaal weer stil en konden zij er het zwijgen toe doen.
        Je heb in onze tijd eveneens zwijgers, die zich op gezag van vooraanstaanden
alles maar laten aanleunen, die hun verantwoordelijkheden op de schouders van
anderen overlaten er op blijven leunen en daarmee het gevecht met de eigen verantwoording ontlopen.
        Maar dàt is de bedoeling van onze Heer en Verlosser toch niet geweest?
– om God’s water maar over God’s land te laten lopen?
Immers: zolang het dag [het licht] is, we ons begeleid weten, dienen wij de werken te doen van Degene, Die Christus gezonden heeft, de Wil van de Vader dient te geschieden. En in tijden van eenzaamheid en verlatenheid pakken we de aloude god van de wereld maar weer op en doen we al wat God verboden heeft.
Indien je de roep van Christus werkelijk hebt gehoord en begrepen
dàn gaat het om méér dan leunen op streke schouders:
1.]. “….. Komt tot Mij, allen, die vermoeid en belast zijt, en Ik zal u rust geven;
2.]. “….. Neemt mijn juk [Kruis] op u en leert van Mij, want Ik ben zachtmoedig en nederig van harten vervolgens
3.]. “…..Zult u rust vinden voor uw zielen; want het juk [Kruis] van Christus is zacht en Zijn last is lichtconf. Matth.11: 28-30.
            Ook bij God gaat de zon niet voor niets op en wordt er verwacht dat u uw deel van de pijpkaneel oppakt en uw talenten zult dienen in te zetten om
de voortgang van de mensheid via de Kerk mogelijk te maken;
anders gaan we met z’n allen ten onder.
            En even later laat Christus weten dat dat geen opoffering dient te zijn maar dat het uit naasten-liefde dient te geschieden, uit Barmhartigheid.
Dat betekent tevens dat je jezelf er niet met een ‘Jantje van Leiden’ van dient af te maken – en daarmee de inzet maar aan anderen dient over te laten:
Indien jullie geweten hadden wàt het wil zeggen:
Barmhartigheid wil Ik en geen offerande, dàn zouden jullie geen onschuldigen/die er altijd voor opdraaien, ertoe hebben veroordeeld. Want de Zoon des mensen is Heer en Meester over [uw vrije tijd] de Sabbath’” conf. Matth.12: 7,8.
    Méér dàn de Tempel [van uw hart] is hier” conf. Matth.12: 6;
dat wil zeggen dat u naar eer en geweten uw aandeel dient te leveren, al
naar datgene wat in uw vermogen ligt.
Het Koninkrijk der hemelen breekt zich baan met geweld…..

Know nothing except Christ

We gaan het pas binnen, als we ons met Christus hebben bekleed en
ons égo-’tje kruisigen:
– “   Met Christus ben ik gekruisigd, en toch leef ik, [dàt is], niet meer mijn ‘ik’, maar ‘Christus’ leeft in mij.
En voor zover ik nu
[nog] in het vlees leef leef ik door het Geloof in de Zoon van God, Die mij heeft liefgehad en
Zich voor mij heeft overgegeven
Gal.2: 20 en
– “   Maar doet de Heer Jezus Christus aan en
wijdt geen zorg aan het vlees, zodat
[wereldse] begeerten worden opgewektRom.13: 14.
En dan nòg, als iedereen het laat af-weten geldt:
Aanvaardt de zwakke in het Geloof, maar
niet om overwegingen te beoordelen
Rom.14: 1.
        De Énige, Die oordeelt is
onze Heer Jezus Christus, wanneer deze zegt:
“. . . . . Want waar uw schat is, daar zal ook uw hart zijn.
Laten uw lendenen omgord zijn en houdt uw lampen
[zoals de tien wijze maagden] brandende.
En u, weest gelijk aan mensen, die op hun Heer wachten,
wanneer Hij van de bruiloft weerkeert, om Hem, als
Hij komt en klopt, terstond te kunnen opendoen.
Zalig die slaven, die de Heer bij Zijn [weer]komen wakende zal aantreffen.
Voorwaar, Ik zeg u, Hij zal zich omgorden en hen aan tafel nodigen, en
bij hen komen om hen te bedienen
Luc.12: 34-37.

Wij zijn immers geroepen om te leven met ons hart gericht op het Koninkrijk van de Vader en van de Zoon en van de Heilige Geest.
– Dat Koninkrijk is absoluut geen vèr, niet te bereiken land, dat we eens hopen te bereiken.
– Dat Koninkrijk is ook niet in de 1e plaats het leven ná de dood, nòch
een ideale [door een christelijk politieke partij] uitgekiende samenleving.
– Neen, het Koninkrijk der Hemelen is in het -hier en nu- op de 1e plaats
de actieve aanwezigheid van God’s Geest in ons, en in onze omgeving,
‘ Die ons de Vrijheid biedt waar we wèrkelijk naar verlangen’.
Dit betekent dan automatisch dat we het leven van de Geest in onszelf en
het leven tussen de mensen onderling tot het centrum maken van
alles wat we denken, zeggen en doen.
Want het Koninkrijk God’s bestaat niet in eten en drinken, maar
in Rechtvaardigheid, Vrede en Blijdschap, door de Heilige Geest.
Want wie door deze Geest een dienstknecht is van Christus, is
welgevallig bij God en in achting bij de mensen om je heen.
Laten wij dan aldus najagen hetgeen
de Vrede en de onderlinge Opbouwing
bevordert
” Rom.14: 17-19.

Het Koninkrijk der Hemelen, het -hier en nu-
Wanneer je een kerkgemeenschap gaat opzetten dan begin je daartoe
een fundament te leggen hetgeen voor langere tijd zorg draagt, dat
het een en ander door verzak[k]ing van de menselijke inzet tot een teleurstelling leidt. 
Zelfs na verloop van tijd dien je hier aandacht aan te besteden, zul je jezelf blijvend te dienen af te vragen:
Hoe ga ik die mensen, die ik als bestuur om mij heen heb verzameld,
dusdanig motiveren dat ik hier een blijvende gemeenschap bewaar?
Hoe gaan wij dat als bestuur aan pakken?
” Hoe gaan wij onze gemeenschap tot een Hemels Koninkrijk omvormen – waar iedreen zich thuis voelt.

Een Kerkgemeenschap opzetten in Nederland vanuit een andere cultuur
maakt op dit moment een stormachtige groei door.
            Door elkaar te ontmoeten leren kerkgemeenschappen van elkaar,
            zij delen hun hemelse goederen met elkaar en
            scherpen zich aan elkaar, dat wil zeggen
de Nederlandse cultuur verwacht van de immigrant
aanpassing aan de hier in ons land [‘de lage landen‘] gebruikelijke omgangsvormen.
            Dat houdt in de eerste plaats in dat je elkaar verstaat, elkaar begrijpt,
elkaars taal verstaan betekent, dat je weet wat er in de ander omgaat en
waarom de ander reageert, zoals deze reageert.
            Het beste komt dit tot uitdrukking in de omgang met elkaar en
die begint veelal door het gebruik van een andermans ruimte.
Biedt de ander jou ruimte aan, dan doet deze dit vanuit
een Christelijke basishouding en verwacht daar
eenzelfde Christelijke basishouding voor terug.
En dàt brengt ons op bovenstaande lezingen van Isaiah en Spreuken,

Hoe gedraag ik mijzelf in een Joods-Christelijke cultuur – en
dàt houdt in dàt ‘jij je gedraagt, zoals jijzelf behandeld wilt worden’:
niet als onderhorige, als slaaf, maar als een mede-broeder of zuster, die
na verloop van tijd en optrekken/schuren aan elkaar zijn zelfstandigheid verkrijgt.
       Ik, [God,] de Heer, heb u geroepen in Gerechtigheid, uw hand gevat, u behoed en u gesteld tot een Verbond voor [al] het Volk, tot een licht van de natiën:
‘ Om blinde ogen te openen, om gevangenen uit de kerker te leiden, uit de gevangenis
[van] wie in duisternis gezeten zijn’”.

De Blindgeborene
De Evangelielezing van de blindgeborene geeft een wijze aan waarop onze Heer en Verlosser mensen benadert, die van geen verandering willen weten, die blind zijn en als gevangene in de duisternis gezeten zijn.
Onze Heer en Verlosser begint niet met modder/slijk te smijten, confronteert
ons niet verbaal met datgene wat nu weer verkeerd blijkt te zijn gelopen.
One Heer en Verlosser is niet hier, Hij is Verrezen/Opgestaan
– is een Goddelijke verschijning geworden, die transparant als Hij is zegt:
“Vrede zij u allen”.

overgave aan de ‘Wil van de Vader‘.

En vervolgens neemt hij modder/slijk en als Goddelijk Wezen begint Hij te herscheppen. Christus bestrijkt onze ogen met het slijk der aarde, Hij houdt ons de werkelijkheid voor.
Hij  houdt ons een spiegel voor en opnieuw laat Hij ons zien dat wanneer wij ‘als mensen’ doen, wij onze energie verspillen, want wij doen daarmee God’s Wil niet. Wij zijn dan niet als Zijn  Beeld, zoals Zijn Gelijkenis.
God’s Wil is, jezelf niet te verheffen, maar zonder ophouden dienstbaar te zijn aan de gemeenschap. Dat houdt in regelmatig overleg te plegen zodat transparantie ontstaat, inzicht in wat je aan het doen bent en mensen te inspireren [in vuur en vlam te zetten] door God’s werken te doen.
Een mens kan niet in eenzaamheid functioneren, een mens dient onophoudelijk samen te werken, zodat door gezamenlijk optreden een toekomst voor onze kinderen wordt opgebouwd.

Cultuurverandering – “mission impossible

Heilige, ‘dwaas om Christus Wil‘; Saint ‘fool for Christ

De weg naar de bron des Levens heeft een altijd een nauwe toegang, is net als de opening van een alledaagse waterput een gespannen situatie, maar beneden is ze ruim en geeft de toegankelijke mens al de ruimte om zich te laven aan het Leven.
            Een cultuur is nooit neutraal, een cultuur draagt een kern; een wijziging van cultuur impliceert een ‘andere‘ cultuur.
            Je kunt niet een beetje christen zijn, evenmin als wanneer je een beetje modern of een beetje ‘primitief’ [juist dit woord dat tegenwoordig vervangen wordt door het even bevooroordeelde ‘niet-westers’ geeft de exclusiviteit claims als oriëntatie voor hedendaagse mensen in onzelage landen aan].
            Je kunt zoals de profeet Elia tegen Israël [de Kerk] zegt, niet hinken op twee gedachten, een beetje Baäl als god en een beetje Heer en Meester.
    Dan blijken ook wij valse getuigen van God te zijn, want dan hebben wij tegen God in getuigd, dat Hij de Christus opgewekt heeft, die Hij toch niet heeft opgewekt, indien er geen doden opgewekt worden.
Immers, indien er geen doden opgewekt worden, dan is Christus ook niet opgewekt; en indien Christus niet is opgewekt, dan is uw Geloof zonder vrucht, dan zijt gij nog in uw zonden. Dan zijn ook zij, die in Christus ontslapen zijn, verloren
1Cor.15: 15-18.
Je kunt eenvoudig niet twee oriëntatiepunten in je leven hebben, zonder de echtheid/waarachtigheid te verliezen, net zomin als een cirkel twee middelpunten kan hebben. 

Navolging van Christus
Opvoeden, ook het [(her-)op]voeden van volwassenen vindt niet plaats 
door uitsluitend bij wijze van verboden en onthoudingen te communiceren.
Zoals veelal binnen een leger soldaten klinkt:
Dìt mag niet, dàt is verboden en alleen toegankelijk voor ingewijden”; “ Jij behoort maandelijks je [financiële] bijdrage aan de gemeenschap te leveren”.
            Een groot deel van zulke wereldse communicatie is dusdanig gekleurd dat
het bij wijze van spreken -bij nader inzien- negatief wordt opgepakt.
            Leiding geven en correctie streven echter een ‘positief’ doel na, de ander te bewegen de Joods- Christelijke cultuur van samenleven bij te brengen, hetgeen gebaseerd is op de Blijde Boodschap.
           Als vanzelfsprekend wordt vervolgens in de lijn der verwachtingen
uitvoering gegeven aan de invulling van het dagelijks christelijk functioneren

 

Cross point in gold, ‘knoop het in je oren‘; ‘tie it in your ears‘.

        Daarom is zelfkennis, onderzoek het effect van beslissingen in het verleden en positieve bemoediging van benadering in deze binnen een [beginnende] gemeenschap belangrijk en noodzakelijk.
Het is een vrome plicht van de rijken om de behoeftigen te ondersteunen; dat geldt niet alleen voor de financiële behoeften, welke een gemeenschappelijk optreden nu eenmaal met zich mee-brengt, maar voornamelijk de geestelijke rijkdom welke met de mede-broeders en zusters transparant gedeeld dient te worden.

‘Spelleider, Herder, onder de vleugelen van de Allerhoogste’, moderne icoon in stiltehoek van de oecumenische geloofsgemeenschap ‘Brandpunt’, Amersfoort Nederland; ‘Game leader, Herder, under the wings of the Supreme’, modern icon in the quiet corner of the ecumenical faith community ‘Brandpunt’, Amersfoort The Netherlands

          Reeds in het vroeg-christelijk geschrift ‘de Herder van Hermas’,  wordt bovenstaande benadrukt. De Apostel Hermas is een van de 70 apostelen, die vandaag de 31e mei wordt herdacht. Deze kwestie is alleen begrijpelijk indien de initiatiefnemers van de gemeenschap
– de spelleider in samenspraak met het bestuur
– inzicht hebben en hier ook
– ‘in hoge mate’
– ‘waarde
’ aan hechten.
Wij zijn gezamenlijk verantwoordelijk voor de voortgang in de navolging van Christus en dat dient in Woord en daad gerealiseerd te worden; wij zijn dat eenvoudig verplicht ten opzichte van onze gezamenlijke Goddelijke roeping.  

        Een positieve verandering’s methodiek, begint bij de planmatige aanpak door middel van een diagnose. Het gaat er daarbij om ‘helder’ te krijgen wàt er aan de hand is en wàt dat betekent.
Bij een veranderkundige diagnose van een organisatie gaat het om vragen als:
Wat is er precies aan de hand?
Hoe kom ik daar achter?
Hoe geef ik betekenis aan wat ik zie en gezamenlijk heb vastgesteld?

        In het traject tussen cultuur-verander-idee en
– de uiteindelijk-uitkomst zijn in grote lijnen
– vier fasen of stappen te onderscheiden:
1.]. het diagnosticeren
2.]. het vinden van een verander-strategie
3.]. het opstellen van een interventie-plan
4.]. het uitvoeren van het interventie-plan.
            Naast het be-ïnvloeding’s-spel van actoren zijn inhoudelijke activiteiten
onderdeel van de weg tussen idee en uitkomst.
Die inhoudelijke activiteiten vormen geen homogene ononderbroken stroom.

> tijdsindeling
Er zijn altijd verschillende onderdelen achteraf te onderscheiden, maar
het ‘vóóràf’ onderscheiden van verschillende fasen is het meest belangrijk,
het biedt perspectief op ‘Vrede’.
Het komt de slaagkans van veranderingen ten goede.
Het nut van indeling in fasen is dat, door veranderingstrajecten te faseren, deze overzichtelijker worden. Het wordt daardoor gemakkelijker de aandacht inhoudelijk op verschillende aspecten van het traject te focussen.
Fasering dwingt bovendien tot reflectie, oftewel eerst denken en dàn doen.
Veranderen is geen kunstje, maar vaardigheid – kennis van hoe te besturen.

> Zichtbare stappen
De indeling in fasen maakt gebruik van het proces voor ‘zichtbare’ stappen binnen grote trajecten: bijvoorbeeld een jaar-proces van gezamenlijk gebruik.
Het bestuur pleegt zerk in de aanvang continu overleg met elkaar en heeft meerdere malen overleg met elkaar. Men doet vervolgens bijvoorbeeld een driemaandse diagnose van de gebruik’s-partners en stelt samen met deze partners een strategie en interventieplan op.
               Om vervolgens een aantal grotere implementatiestappen te nemen gedurende het komende jaar:
– bijvoorbeeld eerst opzetten van een overlegstructuur [= bestuur],
– dan het gezamenlijk vormen van beleid [= bestuur] en
– vervolgens het een en ander overbrengen naar de gemeenschap [=parochievergadering],
⁌ de daadwerkelijke uitvoering van financiering [wie draagt wat bij en hoe wordt dat inzichtelijk], wat doe je als iemand nalatig blijkt te zijn aan de aangegane verplichtingen.
⁌ bijhouden [=behoud] van de diensten [opbouw, afbraak en schoonhouden van de Kerk].
⁌ Wie doet buiten de diensten wàt en wie is veràntwóórdelijk voor:
          onderwijs [zowel kerkelijk als kennisvergaring op ander gebied] en
uitvoering van verplichtingen, die zich op allerlei gebied voordoen?
⁌ Hoe vindt tussentijdse evaluatie en bijsturing plaats.
⁌ Bovenstaande indeling is evenzeer te benutten voor ‘onzichtbare’ handelingen van de zijde van de spelleider/de priester in het eerste gesprek met een initiatiefnemer. Want binnen zo’n gesprek kan deze pionier/spelleider al diagnostisch bezig zijn en op basis daarvan strategisch kiezen voor bepaalde interventies binnen datzelfde gesprek.
In die zin is er sprake van een ‘Droste effect’: het Cacao-doosje met een verpleegster op een blikken doosje met in haar hand nieuwe adviezen.

”     Ik hef mijn ogen tot U, Die in de Hemelen woont. Zie, zoals de ogen van dienaars, op de handen van hun meesters.
Zoals de ogen van de dienaressen, op de handen van haar meesteres.
Zo zien onze ogen naar de Heer onze God, totdat Hij zich over ons ontfermt.
Ontferm U over ons, Heer, ontferm U over ons: wij zijn overladen met verachting, onze ziel is er geheel en al van vervuld.
Wij zijn de hoon van de rijkaards, de verachting van de hoogmoedigen“.
✥✥✥
”     Als de Heer niet met ons geweest was; Israël [Kerk] ontken het niet !
Als de Heer niet met ons geweest was, toen de mensen tegen ons opstonden.
Dàn hadden zij ons zeker verslonden, toen hun razernij tegen ons woedde.
Dàn zou het water ons stellig hebben verzwolgen, want onze ziel is door een stroom gegaan. Onze ziel is immers getrokken door bodemloze wateren.
Gezegend zij de Heer, Die ons niet heeft overgeleverd als een prooi voor
hun tanden.
Onze ziel is als een vogel ontsnapt uit het net van de vogelaar.
Het net werd verscheurd, en wij zijn bevrijd.
Onze hulp is in de naam van de Heer: de Maker van Hemel en aarde“.
Psalm 122,123[123,124] vert ROK.’s-Gravenhage

Canon van de Blindgeborene – Joseph van Thessaloniki
1e Irmos. tn.5.    Een land dat nooit de zon had aanschouwd, noch door haar stralen was verlicht, wordt nu  betreden in het diepste van de zee,
en Israël [de Kerk] schrijdt daar droogvoets doorheen, terwijl Gij het leidt naar Uw Heilige Berg; en zingt het voor U een overwinning’s-lied”
.

          Eer aan U, onze God, eer aan U’.

  Vrijwillig het U de dood aan het Kruis op U genomen, en daardoor hebt U zegen en leven doen ontspringen voor de wereld,
boven alles gezegende Heer, Schepper van het heelal.
Daarom roemen wij U, en bezingen en verheerlijken U met het overwinning’s-lied
”.

          Eer aan U,onze God, eer aan U’.

  Toen U een dode was, heeft de edele Joseph U neergelegd, diep onder de aarde; en hij rolde een steen voor de ingang van het graf.
Maar U bent opgestaan in Heerlijkheid, en U hebt de wereld mede-opgewekt.
Daarom zingt en jubelt deze voor U het overwinning’s-lied”

          Eer aan U,onze God, eer aan U’.

Engel aan het graf, atelier John Damascene

Waarom breiden jullie de Myron onder tranen? zo sprak de Engel, die hun verschenen was, tot de vererenswaardige vrouwen; Christus is opgestaan! spoed u om het te verhalen aan de ‘God’-schouwende Leerlingen, die nog rouwen en wennen, opdat ook jullie mogen opspringen en dansen van Vreugde”.

          Eer aan U,onze God, eer aan U’.

  Bij al Zijn ongelooflijke Mysteriën [Wonderen] heeft de Verlosser zelfs de mens genezen, die blind was vanaf zijn geboorte, door met speeksel slijk [modder] te maken en te zeggen:
‘Ga u wassen in Siloam [= uitgezonden worden], opdat u Mij mag aanschouwen’, God Die wandelt op aarde, nadat Ik Mij met vlees heb bekleed, door de innerlijke diepte van Mijn Barmhartigheid

          ‘Eer aan de Vader en aan de Zoon en aan de Heilige Geest’.

  Laat ons de Drie-persoonlijke Wezenheid aanbidden, gelovigen;
Laat ons ver-Heerlijken de Vader en de Zoon en de Goede Geest: Maker, Heer en Verlosser van alles wat bestaat; de Éne ongeschapen God.
En laat ons roepen met de Onlichamelijken: Heilig, Heilig, Heilig zijt Gij, onze Koning”.

          ‘Nu en altijd en in de eeuwen der eeuwen. AMEN’.

  De Heer heeft gewoond in uw schoot, die nooit een man gekend heeft, omdat Hij vanuit Zijn innige Barmhartigheid de mensheid wilde verlossen, die door listen van de vijand ten prooi gevallen was aan het bederf.

Theotokos, – Zij, Die naar haar Zoon wijst

Smeek daarom tot Hem dat Hij deze stad [onze gemeenschap] wil redden van alle aanslagen en hinderlagen van de vijand”.

Kathismazang  tn.8.    De Meester, Die het heelal geschapen heeft, vond langs de weg van de blindgeborene, die wenend tot Hem riep:
nog nooit van mijn leven heb ik de zon kunnen zien, noch hoe de maan haar licht verspreidt; en daarom roep ik tot U:
‘U Die uit de Maagd geboren zijt, om het heelal tot Licht te zijn,  verlicht ook mij, in Uw Barmhartigheid, opdat ik U mag aanbidden en tot U roepen:
Meester, Christus mijn God, schenk mij vergeving voor mijn zonden, vanuit de volheid van Uw Barmhartigheid, want alleen U bent de Vriend van de mensen’
”.

Apolytikion    
tn.5.
    Komt laat ons bezingen en aanbidden
het met de Vader en de Geest mede-eeuwige Woord,
Dat om ons te verlossen uit de Maagd geboren is.
Want Hij heeft het op Zich genomen
Zijn Lichaam aan het Kruis te laten slaan en de dood te verduren,
Om door Zijn Roemrijke Opstanding
de doden op te wekken
”.

Transfiguratie μεταμόρφωση

Kondakion
tn.4.
    Ik ben blind aan de ogen van mijn ziel, maar ik kom tot U, Christus, zoals de Blindgeborene, en vol berouw roep ik tot U:
Gij zijt het helder stralend Licht
voor allen die in duisternis zijn
”.

Kondakion
tn.5.
    Ter helle zijt Gij neergedaald, mijn Heiland,
en in Uw Almacht hebt Gij de ijzeren poorten gebroken.
Al Schepper hebt Gij de gestorvenen opgewekt;
de prikkel des doods vernietigd,
en Adam van de vloek bevrijd, o Menslievende.
Daarom roepen wij U allen toe: Heer, red ons
”.

Theotokion
tn.5.
    Gij zijt in waarheid de cherubijnentroon,
want in U heeft het Woord woning genomen Alreine
en is in het vlees uit U voortgekomen.
Om ons heeft Hij het kruis ondergaan en
heeft Hij als God de Opstanding geschonken
Om onze natuur te verheerlijken.
Vraag voor ons om vergeving van zonden
”.

En ik zal aan Mijn Verbond met Jaäcob en ook Mijn Verbond met Isaäc herinneren en ook aan Mijn Verbond met Abraham zal ik het [Verbond] herinneren, en het Land zal ik herinneren . . . . . Maar ondanks dit alles, wanneer zij in het land van hun vijanden zijn, zal Ik hen niet haten noch verachten ze om hen te vernietigen, om Mijn Verbond met hen te schrappen, want
‘Ik ben de Heer hun God’Lev.26: 42-44.
”     Onze God is Heilig, Hij is Sterk en onsterfelijk en heeft de mensen lief.
Hij stelt iedere mens op aarde in staat naar Hem terug te keren, het juk [Kruis] van het Hemels koningschap te aanvaarden en de wereld in
het Koningschap van het Goddelijke te vervolmaken,
nu en altijd en in de eeuwen der eeuwen, AMEN”.