Dinsdag vóórafgaand aan Kruisverering – de oproep je volkomen te richten op Christus, synaxis van de Aartsengel Gabriël.

Ark van Noach,
fresco Saint Savin sur Gartempe, abdij
11e/12e-eeuw

    En de Heer zei tot Noach:
‘ Ga in de ark [de Kerk], gij en geheel uw huis, want u heb Ik in dit geslacht voor Mijn aangezicht rechtvaardig bevonden.
Van alle reine dieren zult gij zeven paar nemen, het mannetje en zijn wijfje, maar van de dieren, 
die niet rein zijn, een paar, het mannetje en zijn wijfje; ook van het gevogelte des hemels zeven paar, mannetjes en wijfjes, om het geslacht in het leven te behouden op de gehele aarde.
       Want over nog zeven dagen zal Ik het op de aarde veertig dagen en veertig nachten doen regenen, en Ik zal alles wat bestaat, hetgeen Ik gemaakt heb, van de aardbodem verdelgen.
       En Noach deed naar alles wat de Here hem geboden had.
        En Noach was zeshonderd jaar oud, toen de watervloed over de aarde kwam.
         En Noach ging met zijn zonen en zijn vrouw en de vrouwen van zijn zonen met hem, in de ark vanwege de wateren van de vloedGen.7: 1-7.

Trappenpiramide, rond 2800 v.C. groeit het idee om voor de koning een graf voor de eeuwigheid te bouwen. De traditionele, vergankelijke tichels worden vervangen door “eeuwigdurende” natuursteen.

Tichelstenen zijn gevallen, maar met gehouwen stenen herbouwen wij;
wilde vijgenbomen zijn 
geveld, maar ceders zetten wij daarvoor in de plaats.
         Doch de Heer verhief Resin’s tegenstanders tegen hen en Hij hitste hun vijanden op:
Aram [Hebr.= ‘de verhevene’] in het oosten en de Filistijnen [een zeevarend, barbaars en moordzuchtig volk] in het westen, zodat zij Israel gulzig verslonden.
• Ondanks dit alles keert Zijn toorn Zich niet af en blijft God’s hand uitgestrekt.
         Doch het Volk heeft zich niet bekeerd tot Hem Die het sloeg, en het heeft de Heer der heerscharen niet gezocht.
         Toen sneed de Heer op een dag van Israël kop en staart, palmtak en riet af.
De oude en aanzienlijke, die is de kop, en de profeet die leugen onderwijst, die is de staart.
De leiders van dit volk waren verleiders en wie zich leiden lieten, werden op een doolweg gebracht.
. . . . . . Daarom verheugt de Heer Zich niet over de jonge mannen en ontfermt Hij Zich niet over de wezen en weduwen, want elkeen is een god-vergeten persoon geworden en een booswicht en elke mond spreekt dwaasheid.
•        Ondanks dit alles keert Zijn toorn zich niet af en blijft Zijn hand uitgestrekt.
       Want goddeloosheid brandt als een vuur, dat dorens en distels verteert en de dichte takken van het woud aansteekt, zodat zij in rookwolken opgaan.
       Door de verbolgenheid van de Heer der heerscharen wordt het land in brand gezet, zodat het volk tot een prooi van het vuur wordt; de ene mens spaart de ander niet, men bijt naar rechts en toch hongert men, en men verslindt naar links en toch wordt men niet verzadigd, ieder verslindt het vlees van zijn eigen arm:
. . . . . Manasse Efraim en Efraim Manasse, en samen keren zij zich tegen Juda. Ondanks dit alles keert zijn toorn zich niet af en blijft zijn hand uitgestrekt.
. . . . . Wee hun die heilloze verordeningen uitvaardigen, en de schrijvers die lasten voorschrijven, om de geringen van het recht weg te dringen en aan de ellendigen van mijn Volk het recht te ontroven, zodat de weduwen hun buit worden en zij de wezen uitplunderen.
         Wat zult gij dan doen op de dag der bezoeking en bij de verwoesting die uit de verte komt? Tot wie zult gij vluchten om hulp en waar zult gij uw heerlijkheid laten?
Niets blijft over dan zich te krommen als een geboeide; als verslagenen vallen zij. Ondanks dit alles keert zijn toorn zich niet af en blijft zijn hand uitgestrektIsaiah 9: 9- 10: 4.

The Cross is the key, people – followers of the Orthodox Church – kiss the feet of an image of Jesus crucified, during Lent, in a ceremony at their church. Millions of Orthodox believers flock to churches around the world this week to celebrate the tool to survive, the Cross, the church’s foremost religious instrument of Victory over death.

Vooraf beeldend spreekt Onze Heer en Verlosser
hier vanaf het groot en Heilig Kruis
:
    Nu dan, zonen, luistert naar mij, want welzalig zijn zij die mijn wegen bewaren.
Hoort naar de vermaning, dan wordt gij wijs, slaat haar niet in de wind.
Welzalig de mens die naar mij luistert, dag aan dag wacht-houdende aan mijn deuren, bewakende de posten van mijn poorten.
Want wie mij vindt, heeft het leven gevonden, hij heeft van de Heer welgevallen verkregen.
Maar wie mij mist, doet zijn leven geweld aan; allen die mij haten, hebben de dood lief.
De Wijsheid heeft haar huis gebouwd, zij heeft haar zeven pilaren uitgehouwen,
Zij heeft haar slachtvee geslacht, haar wijn gemengd, ook heeft zij haar tafel bereid.
Zij heeft haar dienstmaagden uitgezonden, zij roept boven op de hoogten der stad:
Wie onverstandig is, zal zich hierheen keren;
tot de verstandeloze zegt zij:
Komt, eet van mijn brood en drinkt van de wijn die ik gemengd heb;
Laat varen het onverstand, dan zult gij leven, en betreedt de weg van het verstand.
Wie een spotter terechtwijst, haalt schande over zich, wie een goddeloze tuchtigt, zijn eigen schandvlek.
Bestraf de spotter niet, opdat hij u niet zal haten, bestraf de wijze, dan zal hij u liefhebben, geef aan de wijze, en hij zal nog wijzer worden, onderwijs de rechtvaardige, en hij zal aan inzicht winnen.
De vreze des Heren is het begin der wijsheid en het kennen van de Hoog-Heilige is verstand.
Want door mij worden uw dagen vermeerderd, worden jaren van leven u toegevoegd
Spreuken 8: 32- 9: 11 [lezingen van deze dinsdag]

Verdrijving uit Paradijs, detail gevel Duomo, Milaan

    Nu staat niet langer als wachter het vlammend zwaard [ – van de aartsengel -] voor Eden’s poort.
Op die plaats staat nu, wat dit zo Heerlijk heeft gedoofd, het Hout van het Groot en Heilig Kruis
”.

Wij leven ons leven en zouden maar al te graag
inzicht in het leven verkrijgen teneinde onszelf te kunnen beoordelen. Christelijke spiritualiteit is die vorm van leven die zich volkomen richt op Christus, alsof je nooit genoeg van Hem zou krijgen, Hem eindeloos bewondert en gedragen wordt door het ene verlangen:
te worden zoals Hij’ door in zijn navolging te leven in liefdevolle gehoorzaamheid aan God.

Hier en nu zijn er zowel binnen als buiten de kerk talloze mensen die
God proberen te zoeken en te kennen buiten onze Heer en Verlosser om.
En vervolgens blijkt dat eigenmachtig optreden altijd mis gaat:
Wie zich een beeld van God probeert te vormen buiten Christus om, raakt op dood spoor.
    De Vader, Die in de Hemelen is, heeft ons verlost uit de macht der duisternis en
overgebracht in het Koninkrijk van de Zoon van Zijn Liefde, in Wie wij de Verlossing hebben, de Vergeving van de zonden. Hij is als Zijn Zoon het beeld van de onzichtbare God, de eerstgeborene der ganse schepping, want in Hem zijn alle dingen geschapen, die in de Hemelen en die op de aarde zijn, de zichtbare en de onzichtbare, hetzij tronen, hetzij heerschappijen, hetzij overheden, hetzij machten; alle dingen zijn door Hem en tot Hem geschapen; en God, in de Heilige Drieëenheid is voor alles en alle dingen hebben hun bestaan in Hem; en Hij is het hoofd van het lichaam, de gemeente.
Hij is het begin, de Eerstgeborene uit de doden, zodat Hij onder alles de eerste geworden is” conf. Col.1: 13-18.

Buiten Christus òm valt God niet te kennen.
Nog sterker gezegd: God wil niet gekend en bemind en ervaren en gehoorzaamd worden buiten onze Heer Jezus Christus om, Zijn kostbare liefhebbende Zoon.
Dat is de even eenvoudige als diepe betekenis van deze woorden van onze Heer:
“ . . . . . Ik ben de weg, de waarheid en het leven. Niemand komt tot de Vader dan door MijJohn. 14: 6.
Maar ook in deze woorden wordt uitgedrukt dat het om Christus en
het [(h)er-]kennen van Hem gaat:
“ . . . . . Daarom heeft God Hem hoog verheven en Hem de Naam geschonken die elke naam te boven gaat, opdat in de Naam van Jezus Christus elke knie zich zal buigen, in de Hemel, op de aarde en onder de aarde, en elke tong zal belijden: ‘Jezus Christus is Heer,’ tot eer van God, de Vader’Phil.2: 9-11 en:
“ . . . . . Maar wat voor mij winst was, ben ik omwille van Christus als verlies gaan beschouwen. Sterker nog, alles beschouw ik als verlies. Het kennen van Christus Jezus, mijn Heer, overtreft immers alles. Omwille van hem heb ik alles prijsgegeven; ik heb alles als afval weggegooid. Ik wilde Christus winnenPhil.3: 7-8.

Christus staat aan de deur en klopt

Indien we willen ontdekken wat spiritualiteit en spiritueel leven is, dan zullen we –‘vóór alles’– dienen  te ontdekken Wíe Jezus Christus is en
hóe Hij Gestalte wil aannemen in òns persoonlijke leven.
En nogmaals en nogmaals:
dàn dient het waarachtig over onze Heer Jezus Christus te gaan, Die is en was samen met de Vader en de Heilige Geest tot in de eeuwen der eeuwen.
Zolang het óver ‘God’ gaat willen de meeste mensen nog wel meepraten, maar zodra onze Heer en Meester van ons leven met Zijn Kruis in beeld komt, haken velen af.
Want wie in de ogen van Jezus Christus kijkt, zal absoluut een keuze dienen te maken, wanneer Hij ons zegt:
“ . . . . . Komt tot Mij, allen, die vermoeid en belast zijt, en Ik zal u rust geven;  neemt Mijn juk op u en leert van Mij, want Ik ben zachtmoedig en nederig van hart, en gij zult rust vinden voor uw zielen; want Mijn juk is zacht en Mijn last is lichtMatth.11: 28-30;
voorafgaand aan deze tekst bidt Hij immers tot Zijn Vader:
“ . . . . . Ik dank U, Vader, Heer over de Hemelen en de aarde, dat
U deze dingen voor wijzen en verstandigen verborgen hebt, doch
aan kinderkens geopenbaard.
Ja, Vader, want zo is het een welbehagen geweest voor U.
‘Alle dingen zijn Mij overgegeven door Mijn Vader en
niemand kent de Zoon dan de Vader, en niemand kent de Vader dan
de Zoon en wie de Zoon het wil openbaren
”.

Te worden zoals Hij is
het streven te worden zoals Christus door
in navolging van Hem te leven
in liefdevolle gehoorzaamheid aan God.
Op gehoorzaamheid aan God volgt vele malen
[ook in de geschiedenis van de Blijde Boodschap]
het besef van de mens dat hij/zij niet over het vermogen beschikt om
dìt te volbrengen:
  Het wordt immers ervaren als een opoffering, alles achter je te laten en Hem te volgen.
  Je belandt in een spagaat, een tweedeling tussen opoffering en gehoorzaamheid.
Geloven heeft in eerste instantie niet met vele waarheden te maken, maar
met vele zaken die je voor waar moet houden, met de éne Waarheid Die een Persoon is.
Wie wil weten wat wel en niet waar is met betrekking tot God, zal de verbondenheid dienen te zoeken met de Zoon Die Zelf God’s Waarheid is.
  Christus is de Weg: alleen via de Zoon is het mogelijk om tot de Vader te komen.
  Alleen in de Zoon wordt het waarachtige leven mogelijk als een heilzame weg
die gegaan dient te worden. Spiritualiteit is het gaan, van niet zó maar een weg, maar van dè Weg. Christus is de Wijsheid:
  Wie op zoek is naar heilzame kennis en heilzaam inzicht om een leven te leiden dat steeds meer heel wordt, zal in Christus alles vinden wat hij nodig heeft.

  • Het gaat er immers om dat we
    tot de volle rijkdom van allesomvattend inzicht komen’, tot de kennis van het Goddelijke Mysterie:
    Christus in Wie alle schatten van Wijsheid en kennis verborgen liggenCol.2: 3.
    Het betekent een radicaal afscheid nemen van datgene wat wij voorheen in de wereld gewend waren en hieraan gaan Ascese en ontbering vooraf aan de Genadegaven die er op volgen.
    De roep van Christus in de woestijn van het persoonlijk leven:
    Komt tot Mij, allen, die vermoeid en belast zijt, en Ik zal u rust geven”
    De Kerken blijken in de [wereldse histerie] historie en in het -hier en nu- regelmatig niet te zijn wat we denken. Slechts gericht op de wereld, op economie en eigen belang, kortom de globalisering heeft het oorspronkelijke kind uit de oorspronkelijke Moeder van de kinderen, de Kerk verdreven. Ze hebben ons andere dingen bijgebracht dan hetgeen onze voorouders is geleerd
    ✥†✥ men gaf ons synthetische melk te drinken welke
    ons gehele wezen heeft vergiftigd.
    ⤽⤽⤽ Ze hebben zelfs enkele toezichthouders en spelleiders
    afgesneden van de oorspronkelijke ascetische wortels, van traditionele waarden
    – de wereld heeft ons uit het thuisland verdreven. De Leer werd uiteraard voor de buitenwereld verkondigd in een liefdevolle taal, de moedertaal, de taal van de Orthodoxie, van de vroeg-Christelijke Kerk, welke echter totaal verloren lijkt te zijn gegaan.
    De kerk blijkt niet meer te zijn zoals zij zich aan ons voldoet, zij blijkt zich in dat soort situaties als vanouds als moraalridders slechts te bekleden met de kennis ten opzichte van goed en kwaad.
    Prelaten omringen zich met een wereld, die zich als witgepleisterde graven meer druk maken over datgene wat zij ons kunnen opleggen teneinde zich daarmee een positie verwerven onder hun soortgenoten. Zij meten zich macht toe welke enkel aan de Aller-Hoogste toekomt. Zij hanteren zelfs begrippen als eigengereid optreden en tolereren geen enkele inbreng van het volk, over de schaapsstal waartoe zij als behoeder en toezichthouder zijn aangesteld
      – zij snoeren hun ondergeschikten de mond door hen afhankelijk te houden en hen te bedreigen met inkomensverlies of aanzien.
    Daardoor ontstaat onderling bij spelleiders afgunst als gevolg van het mislopen van stipendia voor individueel bewezen diensten. Zodra een inkomen uit ‘kerk en staat’ vervalt houden zij het voor gezien en kiezen eieren voor hun geld. 
  • Maar eenieder die niet belijdt dat Christus in het vlees gekomen is, is een anti-christ en eenieder die het ‘Getuigenis van het Kruis’ niet belijdt en betracht is van de duivel. Hij die de woorden van de Heer naar zijn eigen begeerten ombuigt en daarmee -‘in doen en laten‘- de verrijzenis en het oordeel loochent, is de eerste onder wereldgelijken en geboren van de satan. Laten we daarvan een ruime afstand houden van het zinloos gepraat van dat soort lieden en hun dwaalleer en laten we terugkeren tot de Leer, Die ons vanaf het begin is overgeleverd.
    . . . . . Laten we dus trouw blijven aan de Hoop en het handgeld van onze gerechtigheid en dat is onze Heer Jezus Christus, Die ons een ‘weinig geld uitgevend en slechts van weinig middelen gebruik makend’ -eeuwig leven heeft voorgehouden; slechts ons eenvoudig christelijk lijfgoed, een staf en sandalen, dat is àl hetgeen wij onderweg naar het Koninkrijk nodig hebben;
    onderdak vinden we als vanzelfsprekend en zo niet dan vegen we het stof van ons af en vervolgen onze weg.
    Het zal u verrassen, maar er bevinden zich onder ons [in de Lage Landen] personen, die een dergelijk leven nog steeds in praktijk brengen.

Alles wàt waardevol en gezocht wordt door de wáarachtige zoekers wordt gevonden in de Orthodoxie, niet als gedeeltelijk of ingebeeld, maar als vòl werk en waarheid.
Het past kinderen niet zich als oude dames op te tutten, zich onder het volk gedragen om gezien te worden, als de meest veeleisende onderzoekers die God dienen te zien, maar als diegenen, die God aan den lijve ervaren, ervaren zoals God in werkelijkheid is. Een God, Die verborgen lijkt, met een Geloof met hoop als basis en die Zich slechts laat zien als in een vage regenboog na een desastreuze tsunami, een grote vloedgolf, die ons zoals Noach regelmatig verrast. 

Orthodoxie bereikt het niveau van ontkenning van de wereld, een onderkennen van het Mysterie Wat datgene overstijgt, waar de mens in alle onschuld kan oversteken. Haar Genade is ongeschapen, onzichtbaar en onbegrijpelijk en komt in de schepping als een ‘vernieuwende’ godheid telkenmale de mens tegemoet.
Theologie is niet scholastisch en het spirituele leven wordt niet gespeeld, slechts voor de buitenkant nageleefd. Met onze Orthodoxe kennis en wat het werkelijk behoort te zijn, bevinden wij ons in een staat van evenwicht, we kunnen elkaar allemaal met genegenheid tegemoet treden, we accepteren hulp van iedereen en met de Genade van God helpen we wáar, wíe of wàt dan ook.
Orthodox worden betekent niet op welke manier dan ook afgesloten te zijn, maar
vooral en op de eerste plaats om jezelf op de een of andere manier ópen te stellen
tot een hoogtepunt door het Kruis van de Liefde, het mede lijden.

Indien Theologie bedrijven datgene inhoudt wat velen verwachten, een wetenschap welke slechts wordt onderwezen aan openbare/vrije/christelijke  universiteiten, of indien het als externe macht of in wereldse zin als zinloos wordt gedefinieerd; – wijsheid is immers ijdelheid – en wordt beschouwd als ijdelheid der ijdelheden.
  – Alle dingen zijn onuitsprekelijk vermoeiend; het oog wordt niet verzadigd van zien, en het oor wordt niet vervuld van horen. Wat geweest is, dat zal er zijn, en wat gedaan is, dat zal gedaan dienen te worden; er is niets nieuws onder de zon.
Ik geef dan toe dat ik in werkelijkheid niets te zeggen zou hebben en dat we slechts hoop overhouden en het mij misschien aan verantwoordelijkheid ontbrak mij met hogere zaken bezig te houden.
Wat ik jullie -hier en nú- overbreng, vereist inspanning en is zowel gemakkelijk als moeilijk :
 
Onze ongelukkige positie, die wij innemen is uniek en tegelijkertijd gevaarlijk,
– wij gedragen ons als onbekommerde kinderen van Bethlehem,
– zijn afhankelijk van de grillen van de wereld, we hebben geen excuus,
– erger het zou onmogelijk dienen te worden beschouwd onszelf arrogant gedragen.
Zolang degenen die ons zijn voorgegaan in omstandigheden hebben rondgedoold en reeds lang en breed begraven zijn, enthousiast waren vanwege hun goddelijk bewogen zijn, kunnen wij niet anders dan hen in hun improvisatie te volgen.
  Kinderen weten immers niet wat zij doen en volgen slechts de aanwijzingen van hun Vader als uiterst streng.  

  • Indien de Hagia Sophia niet werd gebouwd zoals het door mensenhand is gemaakt; indien de Heilige Berg [zoals de berg Athos en de Sinaï] niet zou hebben bestaan, waarbij mensen werkelijk afscheid hebben genomen van de wereld.
  • Indien de H. Gregorios Palamas ons niet met de werkelijke ervaring van ‘het Thabor-Licht’ had geconfronteerd, dan hadden wij dit slechts voor onszelf gedaan in plaats van ter ere van onze God in den Hoge.
    Wij beseffen maar al te goed dat God niet dood is, Hij wordt enkel door ongeloof [ook onder de Orthodoxen] vermoord!.
    Hij wordt doodgemaakt door zogenaamde filosofen, theologen, psychologen, die de liefde willen bedrijven met hun eigen verstandelijk vermogens en die daarbij een God, de Vader niet kunnen gebruiken. Die zeggen dat God dood is omdat zij het ‘zelf‘ niet kunnen ervaren, doen hetzelfde als de schriftgeleerden en Farizeeën deden; zij geloven onze Heer en Verlosser niet en brengen Hem onder

    wij zijn op het hart van het geloof te vinden – door voor Uw Kruis een diepe buiging te maken

    de ogen van het volk om. Er zal echter nooit een ander teken van God in deze wereld zijn dan het Groot en Heilig Kruis!
    Een aanstoot voor de zelfaanbidders, maar een zekere weg naar het eeuwig leven voor allen, die slechts de Waarheid accepteren.
    Pas daarom op voor dwaalleraren, zij bevinden zich onder u, ook in de kerk.
    Laat u niet misleiden door het opgeblazen voorkomen van eigenzinnige toezichthouders of wijsneuzige filosofen of hoogmoedige theologen, maar zoek de nederigheid van een eenvoudig geloof – of je de taal van degenen, die je omgeven nu wel of niet verstaat, in de Orthodoxie hebben we allen dezelfde Liturgie en herkennen wij aan de melodie en de bijbehorende vreugde waar het in werkelijkheid om gaat.
    Maar twijfel aan alle schreeuwlelijkerds en zij die fotogeniek zijn, en pas op wanneer zij uw geld vragen voor iets wat alleen maar gratis te bekomen is.
    Laat niemand zich leraar noemen, want er is er maar Één en Deze is Heilig, Deze is Heer, tot Heerlijkheid van God, de Vader.
    En van Deze wil de Vader kenbaar maken, dat:
    Er maar één God is en ook één Middelaar tussen God en mensen, de mens Christus Jezus, Die Zich gegeven heeft tot een losprijs voor allen; en daarvan wordt getuigd te juister tijd1Tim.2: 4,5.

Gelukkig zijn ligt in het leven besloten en gelukkig zijn is dus een bepaalde manier van leven of levenswijze. En een gelukkig mens leeft zoals hij wil leven, want wie niet leeft zoals hij wil leven zal toch niet gelukkig worden/zijn. God is slechts te vinden in onze relatie met Hem, in de ontmoeting waarbij je jezelf op je plek voelt in deze wereld, d.i. op het moment dat jij jezelf door Hem gekend weet.
Daarom blijft onze Heer en Verlosser slechts roepen en aandringen, wat Hij ons ook mag zien doen. Het is de Vader een welbehagen geweest en alle dingen zijn onze Verlosser overgegeven door Zijn Vader en niemand kent de Zoon dan de Vader, en niemand 
kent de Vader dan de Zoon en wie de Zoon het wil openbaren door Zijn oproep:
Komt tot Mij, allen, die vermoeid en belast zijt, en Ik zal u rust geven; neemt Mijn Kruis op u en leert van Mij, want Ik ben zachtmoedig en nederig van hart, en gij zult rust vinden voor uw zielen; want Mijn [Kruis] juk is zacht en Mijn last is lichtconf. Matth.11: 26-30.

En degenen, die “  nee  “ roepen ten opzichte van de wereld en alles wat daarin aantrekkelijk is zullen onbeperkte energieën hebben om deze wereld te overwinnen. De geesten van het verleden en de hongerige kinderen over de hele wereld zullen bij hen zijn. Deze goddelijke Wijsheid is ‘onder ons’ en ‘van iedereen’ en ‘wat’ we Daarmee overwinnen, bepaalt de manier waarop wij ons gedragen.

Theotokion [dinsdag]
tn.4.    Tot haar die opgevoed is in de Tempel, in
het Heilige der Heiligen; die het Geloof en de Wijsheid en
de altijddurende maagdelijkheid hebt bewaard,
bracht de aartsengel Gabriël de Hemelse groet van het ‘Verheug u’.
‘Verheug u, Gezegende’, ‘verheug u Verheerlijkte’:
de Heer is met U
”.

Apolytikion [dinsdag]
tn.2.    Het aandenken der Gerechten wordt gevierd met hymnen.
Maar Gij hebt het getuigenis de Heren, o ascetische Voorloper,
want Gij zijt in waarheid de grootste der Profeten, omdat
Gij Hem die gij gepredikt had, mocht dopen in de wateren.
Nadat gij gestreden had voor de waarheid,
hebt gij ook vol vreugde het Evangelie gebracht in de hades:
dat God in het vlees is verschenen, Om
de zonden van de wereld weg te nemen, en
ons de grote ontferming te schenken
”.