Orthodoxie & het verwerven van heerlijkheden

Toen kwam Jezus uit Galilea naar de Jordaan tot Johannes, om Zich door hem te laten dopen.
Maar deze trachtte Hem daarvan terug te houden en zei: 
‘ Ik heb nodig door U gedoopt te worden en komt Gij tot mij?
Jezus echter antwoordde en zei tot hem: ‘Laat Mij thans geworden, want aldus betaamt het ons
alle gerechtigheid te vervullen. Toen liet hij Hem geworden.
Terstond nadat Jezus gedoopt was, steeg Hij op uit het water. En zie, de hemelen openden zich, en Hij zag de Geest Gods nederdalen als een duif en op
Hem komen. En zie, een stem uit de hemelen zei: 
‘ Deze is Mijn Zoon, de Geliefde, in Wie Ik Mijn welbehagen hebMatth.3: 13-17.

Want de Genade van God is verschenen, heilbrengend voor alle mensen, om ons op te voeden, zodat wij, de goddeloosheid en wereldse begeerten verzakende, bezadigd, rechtvaardig en godvruchtig in deze wereld leven, verwachtende de zalige hoop en de verschijning van de
Heerlijkheid van onze grote God en Heiland, Christus Jezus, Die Zich voor ons heeft gegeven om ons vrij te maken van alle ongerechtigheid, en voor Zich te reinigen een eigen volk, volijverig in goede werken.
 Want vroeger waren ook wij verdwaasd, ongehoorzaam, dwalende, verslaafd aan velerlei begeerten en zingenot, levende in boosheid en nijd, hatelijk en elkander hatende.
Maar toen de Goedertierenheid en Mensenliefde van onze Heiland (en) God verscheen, heeft Hij, niet om werken van de gerechtigheid, die wij zouden gedaan hebben, doch naar Zijn Ontferming
ons gered door het bad van de wedergeboorte en van de vernieuwing door de Heilige Geest, Die Hij rijkelijk over ons heeft uitgestort door Jezus Christus, onze Heiland, opdat wij, gerechtvaardigd door zijn genade, erfgenamen zouden worden overeenkomstig de Hoop op het eeuwige levenTitus 2: 11-14; 3: 4-7 [lezingen van maandag 14 januari].

Door het werk van Jezus Christus wordt de kerk gebouwd, en ‘kan’ de heerlijkheid van God ‘weer’ worden ervaren in Zijn huis.

Het verwerven en het bezit van heerlijkheden is een belangrijk aspect op het gebied van maatschappelijke stand geworden.
Daarmee verbonden volgt de geschied’s-opbouw en verwordt het tot aanzien in onderlinge verhoudingen, tot elite-vorming en wordt lokaal bestuur vaak opgebouwd met als motief om met die verworven heerlijkheden slecht ‘aanzien’ te verwerven.

Belangstelling voor dit soort trekjes beperkte zich vrijwel uitsluitend tot personen, die om verschillende redenen ervaren dat zij bestuurlijk worden buitengesloten van een bepaalde sociale klasse. Zij begeven zich daarom in die kringen waar zij de aandacht op zich gevestigd krijgen, want dan zijn zij immers in beeld.
De adel kreeg dit als het ware op een bordje gepresenteerd òf een revolutie diende een kink in de vloedlijn te hebben getrokken, waarna men van ‘gevallen’ adel spreekt.
Degenen, die zich hiertoe door huwelijk niet hebben kunnen ‘verkeren’ kunnen vervolgens het idee krijgen dan tòch nog ‘iets’ te betekenen, door zich maatschappelijk te verheffen en vervolgens door een aantrekkelijke uiterlijke reputatie, een ‘glans’ op te bouwen.

Het landgoed Vollenhoven in De Bilt [Utr.] was een van de eerste buitenplaatsen van de Stichtse Lustwarande.

Bij hovelingen zie je dan dat zij zich kastelen en buitenplaatsen verwerven, waar zij veelvuldig hun aanwezigheid onder de beter gesitueerden kunnen vertonen, een bepaalde vorm van timmeren aan de weg. Zij ontplooien daarbij veel activiteiten en treden daarmee naar buiten om zogenaamde verandering en vernieuwing te bewerkstelligen.
Regelmatig komt het voor dat zij daarbij hun eigenlijke verantwoordelijkheden tekort doen, m.a.w. de functie waar zij eigenlijk voor aangesteld zijn wordt verwaarloosd, waarbij sprake is van degeneratie.

Ook in kerkelijke aangelegenheden kom je dit soort bestuurders tegen, die slechts naar buiten treden om verandering en vernieuwing te bewerkstelligen – het kan tevens zo zijn dat zij hier om kerk-politieke redenen toe zijn opgeleid.
Hooggeplaatste toezichthouders en hun handlangers zijn echter door de vroeg-christelijke kerk in het leven geroepen om zich in alle nederigheid als aanvoerders der gerechten te tonen, een ascetische voorrangspositie, die hen door levenservaring de mogelijkheid zou bieden zich ‘werkelijk’ als beeld van God aan de wereld te tonen en toezicht te houden op de spelleiders in de verschillende gemeenschappen in de navolging van Christus. Hiertoe is het Lichaam van Christus immers in het leven geroepen om op eenvoudig monastieke wijze het Beeld van God in de wereld te doen stralen.

Leidraad bij het toezicht is de Blijde Boodschap, welke in de eerste plaats uitgaat van Liefde tot God en liefde tot de naaste, hetgeen het fundament vormt van de Christelijke Gemeenschap, die zich als zodanig dan ‘het Lichaam van Christus’ mag weten. Uitgangspunt is tevens dat men zowel persoonlijk als gemeen-schappelijk het lijden als vanzelfsprekend aanvaard en door dit te doen de wereld tracht te verbeteren. Derhalve is het Kruis een teken voor de Kerk geworden, waarmee men de doelstelling van de christelijke gemeenschap aangeeft.
Waar veel christenen vooral gericht zijn op het leven ná de dood, is dat in het jodendom juist net andersom. Volgens het jodendom is het niet aan de mens om zich bezig te houden met wat er na dit leven komt, dat wordt immers toevertrouwd aan God. De taak van de mens is dan ook om in zijn aardse bestaan een bijdrage te leveren aan het herstel van déze wereld.

In het ware Christendom wordt de redding van de ziel voor de eeuwigheid beschouwd als het hoogst haalbare.
Soms zijn we daarbij zó gericht op het toekomstige, dat we ons ‘nauwelijks’ nog interesseren voor het tegenwoordige. Anderen leggen zich bij voorbaat neer bij het feit dat deze wereld ‘toch al verrot is’ en dat dit voorlopig ook nog wel even zal blijven.
En Christus, Die op de troon gezeten is, zei: ‘Zie, Ik maak alle dingen nieuw’. En Hij zei: ‘Schrijf, want deze woorden zijn getrouw en waarachtig’Openb.21: 5,
waarop gesteld wordt dat bij de wederkomst op het einde der tijden
alle dingen nieuw zullen worden.
Maar in wàt voor wereld ontvangen we Christus dan?
Is het niet onze plicht om ons tot Zijn komst in te zetten voor Zijn doel met de schepping?
Dit gaat veel verder dan naastenliefde.
Het gaat ook om het streven naar sociale rechtvaardigheid,
zorg voor zowel de mens als het dier, voor een natuurlijke omgeving.
Dat is wel het minste wat we kunnen doen om God te danken voor Zijn schepping.
Niet als naïeve wereldverbeteraars. Zonder God erbij te betrekken is al het streven naar een rechtvaardiger wereld gedoemd te mislukken. Verbeter de wereld en, begin daarbij dus vanuit God.

De aard van het beest achter een crisis
Het vertrouwen in materialisme is zich echter gaan vermengen met het Christelijk Geloof.
Of het nu gaat om geld, seks en macht en het misbruik van middelen – door het aanbidden van deze bekoorlijke afgoden streeft de Kerk naar aardse heerlijkheden en verkeert zij in een crisis.
Er is sprake van meerdere crisissen: een kredietcrisis die uitgegroeid is tot een economische crisis, maakt bij herhaling duidelijk dat er het nodige aan de hand is. Je mag je – ook in de Kerk – afvragen waar al die verdeeldheid en versplintering uiteindelijk toe zullen leiden.
     Daarnaast is er ook sprake van een wat je morele crisis zou kunnen noemen.
De moraal is vaak zoek hetgeen blijkt uit zinloos geweld of vernielingen.
Wat zijn de waarden en normen van onze samenleving? Het lijkt erop dat mensen vaak geen rem meer hebben.
Politiek is er ook het nodige aan de hand: van stabiliteit is zeker geen sprake. Je kunt je afvragen  waar al die verdeeldheid en versplintering uiteindelijk toe zullen leiden.

Wat er in dit soort situaties veelal gebeurt is dat er een alleen-heerser, een onbeperkt gezag-hebber voor bepaalde tijd opstaat – wanneer dit door de gehele samenleving geaccepteerd wordt zou dit een poosje kunnen werken.

Paus Franciscus & Patriarch Bartholomeus in de grafkerk, Jeruzalem.

Echter het komt nogal eens voor dat iemand of een groepering zichzelf tot alleenheerser met onbeperkte macht uitroept en zeker in de Kerk, waarbij de Macht slechts aan Christus – als Heer en Meester, als onze God en Vader toekomt wordt dit absoluut niet geaccepteerd.
De oorzaak van zo’n crisis is vaak terug te voeren tot menselijk wangedrag, men is de binding met de oorspronkelijke God-mens- verbinding kwijt.
Het behoort tegenwoordig immers tot onze aard om voor onszelf op te komen, maar ook om te streven naar steeds maar meer, of dat nu eigenbelang is of niet.
‘Ieder mens heeft last van zijn streven naar het gefocust zijn op Geld, Sex en Macht. Meer dan ooit heeft de mens de macht in handen en wil hij zelf bepalen wat te doen, zo lijkt het. Voor de meesten bestaat er niet meer ‘Iemand [een Christen, leest God] die meekijkt’ over zijn of haar schouders.
Absolute waarheden buiten onszelf worden niet langer aanvaard.
Nee, we bepalen ‘zelf‘ wel wat goed is. De mens lijkt overmoedig geworden te zijn.  We zeggen/zingen: ‘We’ve got the whole world in our hands’ in plaats van
‘He’s got the whole world in His hands’. God wordt domweg buitengesloten.
Onze samenleving heeft een Joods-Christelijke achtergrond en dat is tot op de dag van vandaag in veel opzichten te merken; maar er is wèl iets aan de hand.
We zijn steeds meer gaan vertrouwen op ons eigen kunnen. We zijn gaan vertrouwen op technologische ontwikkelingen en financiële mogelijkheden. We kunnen steeds meer en zijn misschien zelfs wel wat overmoedig geraakt.
Het punt is dat christenen daar ook helemaal in meegegaan zijn, zelfs zó vèr dat ook een aantal van onze toezichthouders hiermee besmet zijn.
Het vertrouwen in het materialisme is zich gaan vermengen met het Christelijk Geloof.
Christenen behoren onderscheidend te zijn door hun doen en laten, maar dat is nog maar nauwelijks het geval. Misschien wordt gedacht dat multi-tasken ook op dit punt kan worden toegepast; zondag’s geestelijk actief zijn in de kerk en door de week je gedienstig maken voor je bankrekening, waarvan het laatste de boventoon voert. In het weekend vroom en er door de week Geld, Sex en Macht op los leven. 

Geloof is Hoop op een bepaald perspectief

Geloof dient je echter een nieuw perspectief, een nieuw wereldbeeld te geven. Uitzicht op een Christelijk leven, gericht op de dienst aan God en dat begint met het besef dat wij slechts mensen zijn. Nietige wezens die in geen verhouding staan tot de Grootsheid en Macht van God.
Er is een levende God, Die over onze schouders meekijkt, ons moreel besef aanleert, ons waarden en normen bijbrengt, maar Die ons vooral Hoop geeft. Hoop, welke ‘alles‘ te maken heeft met de Liefde Die Hij heeft en onbeperkt uitdeelt aan alle mensen.
Onze Heer en Verlosser is als Zoon van God naar deze aarde gekomen om de grote afstand tussen God en de mens te overbruggen, door
de mens voor te houden dat er een goddelijk Beeld bestaat.
Daardoor heeft ieder mens toegang tot God, tot een nieuw perspectief, een nieuwe start en een plaats waar geen ruimte is voor ‘eigen’ belang, pijn, misbruik, verdriet, oorlog of honger.
Dat maakt je pas rijk en daarmee
verwerf je het mooiste van alle heerlijkheden,
voor nu en in de eeuwen der eeuwen.

Troparion Engelen [maandag]     

tn.4.
Gij Aanvoerders der Hemelse Heerscharen,

wij onwaardigen bidden tot u,

dat gij ons beschermt door uw gebeden,

en ons beschut met de dekking van uw vleugelen.

Behoedt ons door uw bovenzinnelijke heerlijkheid,

nu wij neervallen en tot u roepen:

redt ons uit de gevaren,

Aanvoerders der Krachten uit den Hoge “.