Orthodoxie & door vallen en opstaan.

een ‘reizende apostel‘; a ‘traveling apostle‘; ένας «μετακινούμενος απόστολος»; “رسول السفر”.

    Paulus, een apostel van Christus Jezus naar de Opdracht van God, onze Heiland, en van Christus Jezus, onze hoop,
aan Timotheüs [Hebr.=’God vererend’], mijn waar kind in het geloof:
Genade, Barmhartigheid en Vrede zij u van God, de Vader, en van Christus Jezus, onze Heer.
Doe, zoals ik u bij mijn reis naar Macedonië [Hebr.= ‘uitgestrekt land’] aangeraden heb: blijf nog te Efeze [Hebr.= ‘toegestaan’], om sommigen te bevelen geen andere leer te brengen, noch zich bezig te houden met fabels en eindeloze geslacht’s-registers, die veeleer moeilijkheden ten gevolge hebben dan door God gegeven leiding in het Geloof.
       En het doel van [alle] vermaning is Liefde uit een rein hart, uit een goed geweten en een ongeveinsd Geloof. Door dit spoor te verlaten zijn sommigen vervallen tot ijdel gepraat; zij willen leraars der wet zijn, zonder ook maar te beseffen wat zij zeggen of waarover zij zo stellig spreken
1Tim.1: 1-7.
Julian [New Style] calendar, Orth Fellowship Saint John the Baptist, verkrijgbaar £4.00 ofsjbcalendar@gmail.com 

De mens is kwetsbaar en de gevolgen van een val kunnen grote invloed hebben op de kwaliteit van leven.
Een val uit de Genade van God kan leiden tot ernstig geestelijk letsel en tot een negatief gevolg leiden in de voortgang op de geestelijke weg, niet alleen voor jezelf maar ook voor je omgeving.
Daarom roept de Kerk de navolgers van Christus enkele perioden van het jaar, voorafgaand aan de hoogfeesten òp tot inkeer.
Met name in die periode zoeken de navolgers hun toevlucht tot het Mysterie, welke onze Heer ter genezing heeft voorgesteld. Alleen in oprechte, diepe genegenheid tot de Verlosser, die zij navolgen, ervaren zij zich als compleet verbonden met de Christelijke gemeenschap.

Het doel van vasten en berouw is een ommekeer in de wijze waarop men
op de weg van het leven, een verkeerde afslag heeft genomen.
In alles wat de mens – zonder goddelijke inspiratie – onderneemt schuilt het gevaar, dat hij/zij door de verleidingen van het kwaad worden overvallen.
Op zich is dit niet verwonderlijk, juist daarin ben je als mens onvolkomen – wil je echter zonder schaamte het hoogfeest vieren, dan zijn daar de voorwaarde aan verbonden je te ontdoen van onvolkomenheden opdat je jouw Heer en Verlosser zonder schaamte kunt naderen.

bekering door vasten en gebed; repentance by fasting and prayer; μετάνοια με νηστεία και προσευχή; التوبة بالصيام والصلاة.

Over het algemeen wordt er voorafgaande aan de communie, de ontmoeting met de Heer, vanaf de avond voorafgaand niets genuttigd – men onthoudt zich van voedsel. Het instellen van een periode van vasten is dus een heel goede reden willen wij ons met hart en ziel tot God richten. Indien we dit naar eer en geweten doen verkrijgen onschatbare vergoedingen voor de moeite en inzet, die het ons kost.
Staan we metterdaad nog op het juiste nederig niveau ten opzichte van de Heilige, Sterke en Onsterfelijke God? Durven wij ‘Onze Vader’ als kind nog onbekommerd te naderen en klinkt de kinderlijke stem nog door in ons hart?
Òf is onze Hemelse Vader en het Hemels koninkrijk vèr van ons verwijderd geraakt? We behoeven niet te veronderstellen dat de verwijdering onoverbrugbaar is, want God heeft de mens lief in een land, waar wij de juiste weg zijn kwijt geraakt. 

✥✥✥   Afgelopen week, de 15e is met het feest van Philippus de vasten als voorbereiding tot Kerst begonnen. Gedurende die periode van vasten houden orthodoxe christenen zich bezig met een aantal grotere geestelijke oefening dan de alledaagse, terwijl zij toevlucht te nemen tot de Mysteriën [RK. Sacramenten] , die daartoe beschikbaar zijn. De belangrijkste daaronder is de ontmoeting met de Heer tijdens de maaltijd des Heren, het hoogste wat een mens maar kan bereiken.

          Na een gedegen voorbereiding behoef je jezelf niet bezorgd te maken dat je vurige kolen op je hoofd stapelt, waarmee bedoeld wordt dat je iets verkeerds of slechts hebt gedaan en wordt gestraft.
        Wie is zij, die daar ‘opklimt’ uit de woestijn, en liefelijk leunt op haar Liefste? Onder de appelboom heb ik u opgewekt, daar heeft u uw moeder met smart voortgebracht, daar heeft zij u met smart voortgebracht, die u gebaard heeft.
Zet mij als een zegel op Uw hart, als een zegel op Uw arm; want de liefde is sterk als de dood; de ijver is hard als het graf; haar kolen zijn vurige kolen, vlammen des Heren. Vele wateren zouden deze liefde niet kunnen uitblussen; ja, de rivieren zouden ze niet verdrinken; al gaf iemand al het goed van zijn huis voor deze liefde, men zou hem te enenmale verachtenHooglied 8: 5-7.
        Het blijkt als bij Elia [Hebr.= ‘mijn God is Heer’] dat God juist heel vriendelijk voor hem is, hij wordt weer op weg gestuurd naar de woestijn van Damaskus [Hebr.= ‘de zakkenwever zwijgt’] en zalft daar Hazaël [Hebr.= ‘een die God ziet’] als koning over Syrië [Hebr.= ‘verheven’].
De profeet Elia werd met de dood bedreigd door Izebel [Hebr.= ‘Baäl prijst òf echtgenoot van Baäl, van onkuis’], die al enkele honderden collega’s van Elia had laten ombrengen. Ontmoedigd trok Elia zich terug. Onder een jeneverboom viel hij in slaap, in de hoop nooit meer te ontwaken. Maar een engel [een boodschapper van God] wekte hem en gaf hem te eten, zie 1kon.19: 1-15.

NB. De jeneverboom is een struik, die zelden opgroeit tot een boom en heeft puntige stekende bladeinden, zodat iemand daar niet gemakkelijk onder zal rusten. De Jeneverschaduw zoals Virgilius opmerkt, bezwaart de geest en indien iemand daar lang onder slaapt wordt hij daardoor, als door teveel wijn, bedwelmd.
         “  Maar een van de serafijnen vloog naar mij toe met een gloeiende kool, die hij met een tang van het altaar genomen had; hij raakte mijn mond daarmee aan en zei:          Zie, deze heeft uw lippen aangeraakt; nu is uw ongerechtigheid geweken en uw zonde verzoendIsiaiah 6: 6,7.

Het is dus verwonderlijk dat ‘niet méér’ mensen de Mysteriën van de Kerk naderen, welke immers een gewijde handeling in het Christendom betreft, waardoor God kòmt . . . tòt de mens.
In die zin staat een Mysterie tegenover het gebed en het offer, waarin de mens nadert tot God. Verschillende Mysteriën markeren een belangrijk moment in het leven van de volgelingen van Christus. Het Latijnse begrip is afgeleid van het woord ‘sacramentum’, hetgeen [geloof’s-]geheim betekent.
De Christelijke Kerk definieert een Mysterie als een directe handeling van onze Heer en Verlosser Jezus Christus, die teruggaat op het Woord en het aardse leven van Jezus Christus. De Mysteriën zijn, volgens de Christelijke kerkleer, ‘persoonlijk‘ ingesteld door onze Heer en Zaligmaker.
Het ontvangen van deze Mysteriën is zowel ‘recht als plicht‘ van de gedoopte volgelingen van Christus. Een Mysterie wordt steeds toegediend ‘in en door‘ de Kerk, daarom vindt de toediening altijd plaats in Liturgische vorm. Men ontvangt de heilzame werking, waardoor men wordt opgenomen in het Mysterie-volle leven van het Lichaam van Christus, de Kerk.

NB. Uitsluiting van gelovigen van het ontvangen van de Mysteriën is alleen mogelijk als gevolg van excommunicatie, staat van publieke zonde [in bepaalde gevallen] en ketterij.
Niet-Orthodoxen mogen niet worden toegelaten tot de Orthodoxe Mysteriën, hetgeen niet bedoeld is als afwijzing, maar om binnen de Orthodoxie het Orthodoxe Geloof zuiver te bewaren.
De laatste tijd is hieromtrent nogal wat te doen geweest, aangezien hoofdtoezichthouders hier ‘onterecht‘ een strijdmiddel voor onderlinge strijd van maken.

”       Wij weten [heus wel], dat de wet goed is, indien iemand haar ‘wettig‘ toepast, wel wetend, dat de wet niet gesteld is voor de rechtvaardige, maar voor wettelozen en tuchtelozen, voor goddelozen en zondaars, voor onverlaten en onheiligen, voor vadermoorders en moedermoorders en doodslagers,  hoereerders, knapen-schenders, ziel-verkopers, leugenaars, meinedigen, en ‘al wat verder ingaat tegen de gezonde leer‘,  in overeenstemming met het Evangelie der Heerlijkheid van de zalige God, dat mij is toevertrouwd.
        Ik [Paulus] breng dank aan Hem, die mij kracht gegeven heeft, Christus Jezus, onze Here, dat Hij mij getrouw geacht heeft, daar Hij mij in de bediening gesteld heeft, hoewel ik vroeger een godslasteraar en een vervolger en een geweldenaar was Maar mij is ontferming bewezen, omdat ik het in mijn onwetendheid, uit ongeloof, gedaan heb en zeer overvloedig is de Genade van onze Heer geweest, met het Geloof en de Liefde in Christus Jezus 1Tim.1: 8-14.

Heb je de plank wel erg mis geslagen dan is er het Mysterie van de Verzoening, middels het Mysterie van de boete en verzoening, een van de zeven Mysteriën van de Kerk. In Mysterie van de Biecht kan een gevolmachtigd spelleider, priester, in Christus’ Naam zonden vergeven. Deze priesterlijke functie wordt wel biechtvader genoemd.
De biecht is gebaseerd op de woorden die onze Heer heeft gericht tot zijn Apostelen op de dag van Zijn verrijzenis: “    Hij blies op hen en zei tot hen:
  Ontvangt de Heilige Geest. Wie gij hun zonden kwijtscheldt, die zijn ze kwijtgescholden; 
wie gij ze toerekent, die zijn ze toegerekend’“ John.20: 22-23.
Doordat een vastenperiode een periode van verdieping [lezing] en verdieping [ zelfonderzoek] is zullen vele gedoopten zich ook in deze periode overgeven, teneinde  kwijtschelding van ongerechtigheden te  verkrijgen.
➻      Na de begroeting maakt de spelleider/priester bekend dat ‘ook hij‘ maar een mens is van vlees en bloed is met ongerechtigheden, dat hetgeen hem gezegd wordt ‘tot Christus‘ gezegd wordt en veelal zal de priester de bekentenis aanhoren terwijl hij het gebed van het hart bidt, daarmee aangevend dat het slechts onze Heer is, Die onder de indruk is van de deemoed van de biechteling. Het Mysterie wordt in de Orthodoxe Kerken bij voorkeur voltrokken voor de Christus icoon van de iconostase.

De priester is als instrument gehouden tot een streng biecht-geheim. Dit betekent, dat niet alleen een rechtstreekse schending, maar ook de onrechtstreekse schending van het biechtgeheim door de priester door de Kerk bestraft kan worden. Een spelleider/priester kan wèl proberen om, indien iemand een zware misdaad opbiecht, deze persoon te overreden daarmee naar buiten te treden en de juridische gevolgen van zijn daad te accepteren; een besluit daartoe moet echter van de zondaar zèlf uitgaan.
De spelleider/priester, biechtvader zal de biechteling vervolgens onder zijn epitrachilion, het symbool van zijn priesterschap leiden en totale kwijtschelding en schuld uitspreken.

De aan het vlees gebonden stoffelijke mens ziet in dat z’n/haar Christelijke gebondenheid, door het lichaam en bloed van Christus, het offer aan het Kruis, geleid heeft tot deze vergeving en beseft dat z’n innerlijke ziel en geest behoefte heeft aan vergeving. Een priester zal hier derhalve nooit meer op eigen initiatief op terugkomen, niet persoonlijk, maar ook niet op andere wijze door daar in gesprek of preek een nadere verklaring aan te verbinden.
Op deze wijze wordt zowel in de Kerk als in het dagelijks leven in de wereld respect getoond aan dit Mysterie. De spelleider, de gemeenschapspriester toont zich aldus een spiritueel bevlogen beoefenaar.
Hij zal u te woord staan als en uw vragen beantwoorden alsof God Z’n kind antwoord geeft. Waarom zijn onze levens zo onrein geworden, zo vol van hartstochten en verworden to zondaars? Omdat veel van onze verwondingen en pijnen diep in ons geestelijk bewustzijn verborgen liggen, met tot gevolg dat die pijn ons voortdurend irritatie opwekt, waardoor zij telkenmale onbewust te voorschijn treden en is het niet mogelijk om wie dan ook daar een medicijn voor te geven.

indien een mens valt, opstaat en gered wordt” wordt onderkent dat eenieder een zondaar is, voortdurend valt en wordt met behulp van de Genadegaven van de Heilige Geest, stapje voor stapje, aangeleerd hoe de mens zich kan verheffen, door nauwlettend te blijven, Deze Wijsheid te verkrijgen.
De Wijsheid ontstaat hierin doordat de val ons tegen de borst stuit onder toeziend oog van een Barmhartige Vader, Die toeziet op de ontwikkeling van het goddelijk kind.
Na een oprecht berouw, welke wordt uitgedrukt in de woorden van de Profeet en Koning David, zal de vergeving van zonden over ons leven lichten, het dusdanig verlichten dat het ons geestelijke verlichting schenkt.
      Spelleiders zijn dus als in de Apostolische lijn, gezanten van Christus, alsof God door hun mond u vermaande; in naam van Christus vragen zij u: laat u met God verzoenen. Hem, Die geen zonde gekend heeft, heeft Hij voor ons tot zonde gemaakt, opdat wij zouden worden Gerechtigheid van God in Hem” conf. 2Cor.5: 20-21.
Alleen op grond van ons Geloof worden geestelijke bergen verplaatst – de hoogten, diepten en het gewicht van onze zonden.
Daarom, zeggen we wel eens wanneer wij als Christenen door berouw en belijdenis zijn vrijgesteld van de last van de zonden:
Eer en dank aan God, want de gehele belasting is mij van de schouders genomen”.