October de 1e – Orthodoxie & de bescherming van onze al-heilige Moeder God’s, de Theotokos.

Mozes bouwt de Ark van het Verbond, kopergravure by Jan Goeree, Amsterdam 1730

      Nu had ook wel het eerste [Verbond] bepalingen voor de eredienst en een heiligdom voor deze wereld. Want er was een tent ingericht, de voorste, waarin de kandelaar en de tafel met de toonbroden stonden; deze werd het heilige genoemd; en achter het tweede voorhangsel was een tent, genaamd het Heilige der Heiligen, met een gouden reukofferaltaar en de ark van het Verbond, rondom met goud overtrokken, waarin zich bevonden een gouden kruik met het manna, de staf van Aäron, die gebloeid had, en de [-2-] tafelen van het Verbond [met de 10 Geboden]; daar-boven waren de Cherubijnen der Heerlijkheid, die het verzoendeksel overschaduwen; hierover kunnen wij nu niet in bijzonderheden treden.
     Dit was dan aldus ingericht, en de priesters kwamen bij het vervullen van hun diensten voortdurend in de voorste tent, maar in de tweede alleen de hogepriester, eenmaal in het jaar, niet zonder bloed, dat hij offerde voor zichzelf en voor de zonden door het Volk in onwetendheid bedrevenHebr. 9: 1-7.

 

icon ‘Protection of the Theotokos’

Vandaag staat de Maagd midden in de Kerk en met de koren van alle Heiligen bidt ze  onzichtbaar voor God voor ons. Engelen voorouders, waaronder overleden toezichthouder’s van het Geloof vereren haar, Apostelen, Martelaren en Profeten juichen samen, omdat zij voor ons bidt tot de eeuwige God!”.
Deze wonderbaarlijke verschijning van de Moeder Gods vond plaats in het midden van de tiende eeuw in de hoofdstad Constantinopel, in de Blachernae-kerk, waar haar gewaad, sluier en deel van haar riem werden bewaard nadat ze in de vijfde eeuw uit Palestina waren overgebracht.
Wat moeten wij heden ten dage eigenlijk met haar gewaad, sluier en deel van haar riem?

‘Heavenly Jerusalem’, see: ‘all feasts’ of the church-calendar together

                 Welnu, God heeft ons naar Zijn Beeld en gelijkenis geschapen uit het stof van de aarde, zodat wij een samenwerking met Hem kunnen aangaan om Zijn wereld te voltooien. Onze oprechte bezorgdheid voor het leven dat we op aarde leven, mag ons bewustzijn van het ‘leven van de komende wereld‘ niet uitsluiten, waaronder hemel en aarde [een Nieuwe Hemel en aarde] gesymboliseerd in het Nieuwe en Hemelse Jeruzalem. Om temidden van het Kerkelijk leven, het Lichaam van Christus staande te blijven, om datgene te laten functioneren wat op ‘kritieke momenten in de kerkgeschiedenis‘ door de Verlichting door de Heilige Geest gezamenlijk uit de Schrift geleerd is en wàt allemaal vastgelegd is in de belijdenissen van de Vroeg-Christelijke Kerk.

            
In díe belijdenis hebben onze voorvaderen, die God in een andere tijd gediend hebben, verwoord Wie’ God is, hoe’ God in de Blijde Boodschap spreekt. 
Onlosmakelijk daaraan gekoppeld zien we wie ‘wijzelf’ als mensen zijn. Onze verlorenheid maakt ons totaal aangewezen op ‘God’s Genadegaven’.
     Het Godsbeeld en het bijbehorende beeld van de mens behoren bijeen en om die beide gaat het in ons Christelijk Geloof. Het geloof leeft niet bij beelden maar door het spreken over God, Hij leeft als gevolg van Zijn Liefdesgebod en de daarop volgende Belofte van het Heil.

Het Hemels Koninkrijk is ‘vrij’ en zij is onze moeder, los van welk Patriarchaat òf welk door mensenhanden geconstrueerd instituut dan ook.
Het Hemels Koninkrijk is ‘het Huis’ van één God, hoofdstad van twee volkeren,
heiligdom van drie religies en gesymboliseerd in de enige stad Jeruzalem,
die twee keer bestaat: in de Hemelen zówèl als op de aarde.
Als Christelijke Gemeenschap van het Nieuwe Verbond, de nieuwe verbintenis tussen God en de Volkeren mogen we denken aan het Hemelse Jeruzalem, het Jeruzalem dat hier Boven is en ook van Boven is gekomen op aarde.
Met het Jeruzalem van hierboven – verwijst de Apostel Paulus naar de vervolmaakte Kerk, het Koninkrijk der Hemelen, dat is vermengd met de kerken hier op aarde.

      Eens was de gedachte dat er ook in Jerusalem Vrede tussen de Palestijnen en het oude Volk mogelijk zou zijn. Strategisch is het zo dat Jeruzalem werd afgesneden van het natuurlijke achterland, de Westoever. Ook tussen Bethlehem en Jeruzalem, altijd met elkaar verbonden geweest, is een nederzetting geplaatst. Vervolgens de muur, de checkpoints, en ook de verwoestingen van huizen, langzaam maar zeker worden de plaatselijke bevolking Jeruzalem uitgewerkt;  een sluipende etnische zuivering.

      We kennen ‘allemaal‘ [?] te duidelijk de tekortkomingen van de Kerk en afgescheiden kerken hier op aarde – ze worden zeer snel opgemerkt door de wereld om ons heen. Maar ook, op de een of andere manier, ondanks zijn fouten en onvolkomenheden in de uitoefening van z’n bediening, iets van het Jeruzalem dat boven is, blijft iets van die volmaakte Kerk in de hemelen schijnen – het is één door God geïnspireerd oecumenisch lichaam, het ‘Lichaam van Christus‘.
Het Lichaam van Christus vormt de onderlinge liefde’s-basis van de wereldraad van kerken.

De Kerk brengt kinderen het Koninkrijk binnen door de doop en voedt hen op hun reis door hen door God geschreven Woord en het beheer van de andere Mysteriën [ Sacramenten] te onderwijzen.
Hoe een goede moeder te zijn vereist veel Genadegaven en veel Gebeden, welke door ascese inzicht en fundamentele door de door de H. Geest gegeven Wijsheid, kennis van het Koninkrijk oplevert. Geen Patriarchaat, instituur, stad of land kan zich eenzijdig -in de ogen van de éne God-  de aarde toe eigenen; als God is Hij immers ‘De Éne’, Die de voortgang bepaalt en ‘op Wie’ men aanspraak kan maken wanneer men ondersteuning behoeft.

In de blijde Boodschap zie je dat God aangeeft, dat ‘Hij -als God, Hij, Die is en zal zijn’, herinnerd wil worden. Het Volk is nauwelijks uit Egypte bevrijd, de tranen van de Rode Zee heeft zij ondergaan en zij bevindt zich nog in de woestijn, òf God geeft instructies voor de bouw van een draagbaar heiligdom, waar offergaven gebracht dienen te worden. voor het brengen van offers èn voorschriften voor de kleding van de hogepriester.
⁌ Er dient een borsttas gemaakt te worden:
      Gij zult een borsttas, -schild der beslissing maken, kunstig werk.
• Op dezelfde wijze als de efod [een (speciale) gordel] zult gij het maken: van goud, blauwpurper, roodpurper, scharlaken en getweernd fijn linnen zult gij het maken.
– Vierkant zal het zijn, dubbel, een span lang en een span breed. Gij zult het vullen met een steenvulling, vier rijen stenen: een rij rode jaspis, chrysoliet en malachiet, de eerste rij;
– de tweede rij: hematiet, lazuursteen en prasem;
– de derde rij: barnsteen, agaat en amethist;
– de vierde rij: turkoois, chrysopraas en nefriet. {Elk der edelstenen heeft een eigen betekenis]
Met goud omgeven zullen zij in hun zettingen gevat zijn. En de stenen zullen overeenkomstig de namen van de zonen van Israël twaalf in getal zijn, overeenkomstig hun namen; als zegel-graveerwerk zullen zij, elk met zijn naam, zijn voor de twaalf stammen.
• Ook zult gij op het borstschild gedraaide kettinkjes maken, vlechtwerk, van louter goud.
• Gij zult op het borstschild twee gouden ringen maken en de beide ringen aan de beide einden van het borstschild zetten.
• Gij zult de beide gevlochten kettinkjes van goud in de beide ringen aan de einden van het borstschild doen. De beide andere einden der beide gevlochten kettinkjes zult gij aan de beide kassen vastmaken en op de schouderstukken van de efod zetten, aan de voorkant.
• Gij zult twee gouden ringen maken en ze aan de beide einden van het borstschild zetten, op de binnenrand, die naar de efod toegekeerd is. Ook zult gij twee gouden ringen maken en ze op de beide schouderstukken van de efod zetten, onderaan, aan de voorkant, dicht bij de plaats waar hij verbonden is, boven de gordel van de efod.
• Dan zal men het borstschild met zijn ringen aan de ringen van de efod vastbinden met een blauwpurperen snoer, zodat het op de gordel van de efod vastzit, en het borstschild niet van de efod kan afschuivenEx.28: 15-28.
⁌ “Neem twee onyxstenen [‘Hurva’ tempelstenen] en graveer daarin de namen van Israëls zonen …. en zet ze op de schouderstukken van het schort van de priester [de spelleider]: 
wanneer Aäron dan voor de Heer verschijnt en de namen van de Israëlieten op zijn schouders draagt, zal de Heer aan de Israëlieten herinnerd wordenEx.28: 9-12.

Voor sommigen is dit toch een heel vreemd concept. 

  Het draait hierbij om het feit dat wij God herinneren aan Zijn Woord. Je mag toch zeker aannemen dat als God iets laat opschrijven, Hij dit natuurlijk niet vergeet. Hoezo herinneren? Menen we dat wij als mensen Hem een handje dienen te helpen?
Een mens, die beweert dat God aan Zijn Woord herinnerd dient te worden wordt door velen als arrogant, zelfingenomen, ja hoogmoedig beschouwd.
En toch doen we dit iedere dag en als het mogelijk is blijven we dit doen tot de Christus weer terug zal komen; wij dragen ons doopkruisje op ons hart. Het wijkt niet van ons, net als een trouwring, waaraan de mensen kunnen zien dat je een huwelijksverbond met iemand hebt afgesloten.

  Waarom toch iedere keer dit gedrag?
Op uw muren, o Jeruzalem, heb Ik wachters [aan het hart] aangesteld, die de ganse dag en de ganse nacht nimmer zullen zwijgen. Gij, die de Here indachtig maakt, gunt u geen rust. En laat Hem geen rust, totdat Hij Jeruzalem grondvest en het stelt tot een lof op aarde. gezet die nooit zullen zwijgen, dag noch nachtIsaiah 62: 6-7.

God zet wachters op de muren van Jeruzalem. God wil dat deze wachters, die een beroep doen op de Heer, of beter vertaald, die God herinneren [!], niet zullen rusten en dus ook God niet met rust laten totdat…, inderdaad, totdat Hijzelf Jeruzalem’s roem op aarde heeft bevestigd.
En dat zou wel eens kunnen zijn wanneer Christus op aarde terugkomt.

Dus het is helemaal niet arrogant God [en jezelf] te herinneren omdat Hij [en jij] iets zouden vergeten, maar vanuit een diep besef dat Hij [en jij] herinnerd wil worden aan Zijn stad Jeruzalem, Zijn volk Israël en Zijn land [de Kerk].
In dezelfde lijn als de kleding van de spelleider [de priester].
Het is God, Die herinnerd wil worden [niet de spelleider of toezichthouder, die zich hooghartig opstelt] en dááròm worden er wachters in de vorm van een kruisje gedragen, een geknoopt gebedssnoer om je pols of een herinnering’s steentje.
Met alles, alles wat je op je weg onder ogen krijgt, òf datgene wat je ter ore komt dien je iets te doen, dus ook hier mee.
Ik hoor je al denken: als Christen ben ik toch ‘vrij’ in m’n keuzes, ik moet toch helemaal niets.
En tòch, zit het leven is vol met keuzes, bewust en onbewust, met name nadat je een Verbond met Christus bent aangegaan, in het dienen van God.
En als dan het Godsvolk Israël [de Kerk] onder je aandacht wordt gebracht, wanneer je geconfronteerd wordt met Gods verlangen om herinnerd te worden aan Jeruzalem, de nieuwe Hemel en de nieuwe aarde.
Wuif je dàn nog dat Verbond terzijde, wat je via de doop met Hem bent aangegaan,
òf leidt dàt dà tot een sprong van je stoel:
Wat?  Wil God dàt van ons? 

Hemeltje lief, Vadertje lief:
Vader, hier ben ik! Ik herinner me U!”.
Dàn herinner je dat je:
op Hem mag vertrouwen, je hebt de Allerhoogste als je toevlucht.
Geen kwaad kan tot je doordringen; geen plaag kan je woonplaats naderen”
Psalm90[91]: 8,9 en;
“      Weet gij het niet, hebt gij het niet gehoord?
Een eeuwig God is de Heer, Schepper van de einden van de aarde.
Hij wordt noch moe noch mat, zijn verstand [Wijsheid] is niet te doorgronden.
Hij geeft de vermoeide Kracht en de machteloze vermeerdert Hij Sterkte.
Jongelingen worden vermoeid en mat, zelfs jonge mannen struikelen,
Maar wie de Heer verwachten, putten nieuwe Kracht; zij varen op met vleugelen als arenden; zij lopen, maar worden niet vermoeid; zij wandelen, maar worden niet matIsaiah 40: 28-31.

Kun je je voorstellen dat je “zwevend op de wind, gedragen door de Heilige Geest” of “hopend op de Heer, je vleugels uitslaat” opeens boven het Hemels Jeruzalem komt en beneden je de Hurva-, de Tempel-stenen ziet, met de namen van Israël’s zonen erop?
        Niet alleen zichtbaar en leesbaar voor God, maar ook voor jou?
Weet je, God herinneren aan Zijn beloften voor Zijn Volk, Israël [de Kerk] kan heel klein beginnen. Ook als je “eventjes” niet naar Jeruzalem kunt komen, dan komt het Hemels toch naar jou toe, doordat je iedere dag aan de hand van de kalender Zijn woord kunt pakken en met Hem aan al die prachtige Beloften van het Hemels Verbond wordt herinnerd.

              werkt God bij jou aan huis, in je binnenkamer, op je eigen manier, het wordt helemaal jouw eigen tempel zoals het bij jou past, dan zal je tempel van je hart opbloeien.
Wie zegt dat geschriften van de vaders van de Kerk gedateerd zijn, ‘niet meer van deze tijd’? Wàt is de ascetische visie van de kerkvaders, die dit na een lang leven aan ons doorgegeven hebben, geheel doorleefd en uitgemolken?
          ‘Het mooie is dat God op verschillende manieren aanwezig kan zijn: boven, naast en in ons.
God gaat ons te boven als de Goddelijke Kracht van de Hemelen en de aarde, Die openstaat voor ‘ontmoeting, verbinding’ met òns nietszeggende mensen, als een zandkorrel, een waterdruppel zijn wij ten opzicht van Zijn Aanwezigheid.
Naast ons kan God zichtbaar worden in een mens, zoals in onze Heer en Verlosser Jezus Christus òf in ieder mens, die Hem als Zoon van God volgt en waarin we iets van God mogen ontdekken, als een engel op ons pad.
En God kàn ‘ìn’ ons werken als inspirerende Geestkracht, als de goddelijke vonk, die in ieder mens als innerlijke kracht kan werken’

Ter ere van God laat de Kerk zien hoe nodig het is het gesprek te voeren over ons denken over God èn de wacht te betrekken bij de inhoud van onze Geloofsbelijdenis. Omdat het gaat om de eer van God en om het behoud van mensen.

war of a real believer

Ook binnen onze Orthodox-Christelijke instituties mogen we elkaar aanscherpen ten aanzien van de gedachten over God waarmee wij ons trachten in het Liefdesgebod te verbinden, te communiceren.
Immers, we leven in een tijd waarin mensen zelf snel gepikeerd lijken, terwijl er over God zomaar wat gezegd kan worden, tot het opheffen van het verbod op godslastering toe. De Theotokos, de Moeder van onze God heeft het verstaan en hiervan gezongen:
      Mijn ziel maakt groot de Heer, en mijn geest heeft zich verblijd over God, mijn Heiland, omdat Hij heeft omgezien naar de lage staat van Zijn dienstmaagd. Want zie, van nu aan zullen mij zalig

prijzen alle geslachten, omdat grote dingen aan mij gedaan heeft de Machtige. En Heilig is Zijn Naam en Zijn Barmhartigheid van geslacht tot geslacht voor wie Hem vrezenLuc.1: 46-50.

Bij de Blachernae-kerk werd de herinnering aan de wonderbaarlijke verschijning van de Moeder God’s herinnerd. In de veertiende eeuw zag de Russische pelgrim en griffier Alexander in de kerk een icoon van de Allerheilige Theotokos die voor de wereld aan het bidden was en de Heilige  Andrei Rublev schreef [‘niet’ schilderde] in contemplatie niet alleen de icoon van de Heilige Drieëenheid, maar tevens van de Moeder God’s.
De primaire Kronieken van de Heilige Nestor geven aan dat de beschermende bemiddeling van de Moeder God’s nodig was omdat er een aanval dreigde van een grote heidense Russische vloot onder leiding van Askole en Dir.
Het feest viert de goddelijke vernietiging van de vloot die Constantinopel zèlf bedreigde, ergens in de jaren 864-867 of volgens de Russische historicus Vasiliev, op 18 juni 860. Echter ironisch genoeg wordt dit feest door de Slavische kerken als belangrijk beschouwd, maar niet door de Grieken.
Dat is de uiteenlopende steeds terugkerende tegenstrijdigheid [discrepantie] tussen de menselijke instituten, die tot op de dag van vandaag voortduurt vanuit een steeds opkomend machtsdenken, en daardoor beseffen wij als gelovigen daarbij steeds weer opnieuw hoe vreselijk onwetend zowel de mensen als een deel van de geestelijkheid blijkt te zijn van de basisprincipes van het Christelijk Geloof. Wij ascetisch ingestelde  gelovigen betreuren dit gebrek aan Wijsheid en zijn vastbesloten om een middel te bieden waardoor mensen kunnen worden opgeleid in het Geloof en in het christelijk samenleven.
Op dit feest van de bescherming van de allerheiligste Moeder God’s, de Theotokos  smeken wij derhalve op de 1e October de verdediging en hulp in van
de Koningin van het Hemels Koninkrijk af:
Gedenk ons in uw gebeden, o maagd en moeder van onze God,
dat wij niet verloren gaan door de stelselmatige toename van onze zonden. 
Bescherm ons tegen elk kwaad en tegen zware smarten,
want wij hopen in u, en vereren het feest van uw bescherming,
wij verheffen u”.