Orthodoxie & de zondagsrust

  Laten wij daarom op onze hoede zijn, dat niemand van u, terwijl nog een belofte van tot zijn rust in te gaan bestaat, de indruk zou wekken achter te blijven.
Want ook ons is het Evangelie verkondigd evenals hun, maar het woord der prediking was hun niet van nut, omdat het niet met geloof gepaard ging bij hen, die het hoorden.
    Want wij gaan tot de rust in, wij, die tot geloof gekomen zijn, zoals Hij gesproken heeft: gelijk Ik gezworen heb in mijn toorn: Nooit zullen zij tot mijn rust ingaan en toch waren zijn werken van de grondlegging der wereld af gereed.
    Want Hij heeft ergens van de zevende dag aldus gesproken: En God rustte op de zevende dag van al zijn werken; en hier wederom: Nooit zullen zij tot mijn rust ingaan.
            Aangezien nog te wachten is, dat sommigen tot die rust zullen ingaan, en zij, die het evangelie eerst ontvangen hebben, niet ingegaan zijn wegens hun ongehoorzaamheid, stelt Hij wederom een dag vast, heden, als Hij door David na zo lange tijd spreekt, zoals boven gezegd werd: Heden, indien gij zijn stem hoort, verhardt uw harten niet. Want indien Jozua hen in de rust gebracht had, zou Hij niet (meer) over een andere, latere dag gesproken hebben.
            Er blijft dus een sabbatsrust voor het volk van God.
Want wie tot zijn rust is ingegaan, is ook zelf tot rust gekomen van zijn werken, evenals God van de zijne. Laten wij er dus ernst mede maken om tot die rust in te gaan, opdat niemand ten val zal komen door dit voorbeeld van ongehoorzaamheid te volgen.
            Want het woord Gods is levend en krachtig en scherper dan enig tweesnijdend zwaard en het dringt door, zo diep, dat het vaneenscheidt ziel en geest, gewrichten en merg, en het schift overleggingen
en gedachten des harten; en geen schepsel is voor Hem verborgen, want alle dingen liggen open en ontbloot voor de ogen van Hem, voor wie wij rekenschap hebben af te leggenHebr.4: 1-13.

Het woord van God is levend en krachtig
In Santa Cruz, California U.S.A. wordt een nieuwe martelaar om Christus Wil vereerd. Zijn naam is vader Ioan Karastamatis, werd in 1937 geboren in het Griekse dorp Apikia op het eiland Andros [Een van een groep eilanden ten oosten van Athene, bekend als de Cycladen].
Op jonge leeftijd gaat hij naar Amerika, vestigt zich daar en sticht een gezin.
Hij wordt priester gewijd teneinde 10 jaar lang te gaan werken in Alaska, waar hij op verschillende plekken zijn heilige dienst verricht.

Vervolgens wordt hij in Santa Cruz te werk gesteld, de gemeenschap toegewijd aan de heilige profeet Eliah. Met hulp van de Heilige Geest blaast hij deze gemeenschap nieuw leven in, brengt hen wee tot een heilig en heilzaam leven, zodat het voor ieder in de regio, die interesse heeft, uitgroeit tot een centrum van de orthodoxe catechese, de mensen vonden er de weg weer naar God en de Kerk.

          Vader Johannes was heel gewoon en eenvoudig in zijn gedrag. Hij hield van zijn parochianen en de deur van zijn huis stond altijd open. Zelfs ‘s nachts, als iemand naar hem op zoek was, werd hij binnen ontvangen.
Hij predikte inspirerend, vol vuur en vlam, hield van God en wilde dat iedereen van Hem hield. Hij liep door parken en sprak met mensen die niets over God wisten, of die de weg kwijt waren of het nu heidenen waren of afvalligen.
          In het oorspronkelijk geboortedorp van Vader Johannes werd de Moeder God’s, de Theotokos in hoge mate vereerd. Deze devotie tot de Moeder God’s nam vader Johannes mee vanuit het kleine Apikia op het eiland Andros in Griekenland.
          Die verering werd op dat eiland gevierd met als hoogtepunt de verering van de ontslaping van de Moeder God’s, waarbij een wonder rond de bloeiende lelies had plaatsgevonden, de bloemen van de Maagd Maria.

Theotokos, icoon in het kerkje op het Griekse dorp Apikia op het eiland Andros

           De lelie is sinds de vroeg-christelijke tijd al verbonden met de verering tot de Moeder God’s. Wij zien daarom veelal een lelie afgebeeld op de icoon van Annunciatie, welke de engel in de ene hand houdt, terwijl z’n andere hand de Blijde boodschap bevestigt.
Wanneer lelies zijn uitgebloeid, ontwortelen ze ze en plaatsen ze in de kerk van de allerheiligste Moeder van God.  Zoals natuurlijk het geval is, verdorren de bladeren en bloemen en vallen later af, waardoor alleen de droge stengel overblijft. Ondanks de verdorde toestand worden zo achtergelaten, waar zij geplaatst zijn voor de icoon van de Moeder Gods. Op het feest van de ontslaping  van de Moeder God’s beginnen de lelies weer als vanzelfsprekend op te bloeien en dragen weelderig hun bloemen. En dit fenomeen, dit mirakel vindt ieder jaar opnieuw plaats het kerkje van het Griekse dorp Apikia.
Hoewel de lelies volledig ingedraaid zijn bloeien ze op wonderbaarlijke wijze op 15 Augustus voor een tweede keer. Je kunt de klok er op gelijk zetten –  wanneer  die eenvoudige christenen in dit achteraf dorpje het feest van de verdorvenheid van de menselijke aanwezigheid van de Moeder Gods vieren staan de verschrompelde lelies volledig in bloei te stralen en verspreiden een geur, die Hemels genoemd kan worden.

Waarom zult u zich afvragen. Waarom maakt het natuurlijke symbool van zuiverheid en schoonheid, welke eveneens vanuit de Moeder Gods de wereld in straalt zo’n indrukwekkend gebaar.
Het is de Moeder God’s, die hierdoor haar moederlijke zorg aan de wereld duidelijk maakt. Hoewel zij door haar Zoon, onze Heer, naar de Hemelse gewesten is gevoerd, laat zij haar op zeer eenvoudige wijze weten dat zij ons niet alleen laat en onafgebroken tot onze Verlosser smeekt om onze zielen te redden.
Dat is de reden dat vele Orthodoxe gemeenschappen, waaronder die van het Antiocheens Patriarchaat in Nederland, zijn toegewijd aan de Moeder God’s, die onze voorspraak is bij onze Heer en God.
En vader Johannes vervult van de schoonheid, welke hij in z’n leven met de Theotokos heeft ervaren. Vanuit zijn opvoeding behield hij ook op later leeftijd z’n mooie en gevoelige ziel en schreef vanuit zijn jeugdervaringen religieuze gedichten welke gevoeligheid weergaven.
Maar zijn godsvrucht was anderen tot ergernis en die begonnen hem lastig te vallen en hem te bedreigen ten einde hem een halt toe te roepen door middel van telefoontjes en brieven. Maar juist deze tegenstand riep bij vader Johannes een reactie op waarbij hij nog enthousiaster werd in zijn prediking:
Zolang mijn ogen nog vocht bevatten, zodat ik kan zien, zal ik Christus en de Orthodoxie blijven verkondigen”.
                            Hij adviseerde zijn gelovigen de wereld achter zich te laten en haar intriges te vermijden.
Daarop werden de bedreigingen nog heviger, maar de eenvoudige, diep-gelovige spelleider liet zich niet vermurwen [overhalen]. Na afloop van het buitenspelen mistte zijn zoontje zijn vader, die in de kerk de preek voor het feest aan het voorbereiden was en ging hem in de kerk zoeken om thuis te komen.
U raadt het misschien wel ?; dat het woedende tegenstanders waren, die nadat zij hem [in 1985] hadden omgebracht, het kerkgebouw met z’n bloed hebben beklad met duivelse tekens. De gezegende vader kreeg het martelaarschap op dezelfde plaats als waar hij gefotografeerd was met het  priesterlijke zegen-kruis in de hand, alsof hij profeteerde wie en wat hij moest volgen.
In al z’n eenvoud zou deze vader nimmer hebben kunnen aanvaarden dat hij tegelijkertijd met het feest op 15 augustus herdacht zou worden, daarom is zijn feestdag door de Orthodoxe Kerken gesteld op 19 Mei, de vooravond van de verwijdering en verplaatsing van de relieken van de H. Nicolaas, want hij had tevens een  grote devotie voor deze heilige.
Zalig allen, die de Heer vrezen; die wandelen op Zijn WegenPsalm 127: 1

Het is een geweldige kunst stand te houden en het daarmee mogelijk te maken om je ziel te heiligen. Je kunt overal geheiligd worden. In eendracht kan de mens alles heiligen indien hij/zij dat wil; in je werk en alles wat het ook mag zijn, kunnen we allen heiligen worden.
Wanneer je de deugd, het geduld en de onderlinge liefde maar behoudt.
Ieder dag heeft zijn eigen kruis, een nieuwe wending, een nieuwe stemming, en wanneer je dit enthousiast  en liefde, in gebed en stilte behoef je niet bang te zijn dat je het een of ander overkomt.
Je wordt immers door God van het goede voorzien en begeleid, indien je je werk met waakzaamheid, eenvoud, zachtmoedig en zonder tegenstribbelen met vreugde en een goed humeur tegemoet treedt.

Jesus Christus Pantocrator,
‘de Wijnstok’

Vertrouw daarom op God en al het onaangename, die in je ziel belagen en angstig maken, zal verdwijnen. Iedere gelovige, iedere navolger van Christus wordt heilig genoemd en aan de hand van aanbidding tot God beschermd. Indien je al je inspanning en inzet gericht houdt op God zul je zijn Liefde en Zijn Licht ervaren.
Het heilig kruis wat je draagt geeft dus geen smart en pijn weer, maar een overwinning als een tweesnijdend zwaard.
Een zwaard wordt net als een mes bot wanneer je het gebruikt en zeker in de wereld van vandaag wordt je van alle kanten belaagd en daarom dient er regelmatig onderhoud gepleegd te worden.
Nu dit onderhoud vindt plaats door bezinning en daarom heb je rust en aandacht nodig, hetgeen ieder zondag plaatsvindt in de bijeenkomst van de gemeenschap, de Goddelijke Liturgie.
In de Liturgie komen wij samen rond het Verbond, wat wij met God zijn aangegaan in het Mysterie van de doop. In de Goddelijke Liturgie loven wij en verheerlijken God en brengen Hem dank voor alles wat ons overkomt; naast datgene wat wij doen luisteren wij naar het Woord. Want het Woord kan gerealiseerd worden wanneer wij dat maar regelmatig tot ons nemen – niet alleen door te luisteren, maar ook te doen.
De mens opent zijn mod en roept uit: “God is één, in de Heilige drie-eenheid, in de Vader en in de Zoon en in de Heilige Geest, gezegd is hij/zij [de mens] die komt in de Naam des Heren”.
En we zingen de zaligsprekingen: “ Welzalig is de mens, die niet wandelt naar de raad van Goddelozen”.
De 1e en achtste dag [de Zondag] is een zalige dag, want wij herdenken de Opstanding van Onze Heer Jezus Christus en die herinnering is als een wachter voor onze ziel, wij ervaren een oppepper, door de oproep:
Ontwaakt, gij die slaapt, sta op uit den doden”.
Je hoort dat:
  Wij zó ons licht dienen te laten schijnen voor de mensen, opdat zij onze  goede werken zien en onze Vader, die in de hemelen is, verheerlijken.

Want Christus is niet gekomen om de wet of de profeten te ontbinden; Hij is niet gekomen om te ontbinden, maar om te vervullenMatth.5: 16,17.
En al de regels [613 -10 – 1] de God ons gegeven heeft in Mozes en Christus  zouden samen opnieuw bestudeerd dienen te worden.
    Aldus nu zult gij het eten [Mij ontmoeten, in Mijn vlees en bloed]: uw lenden zullen opgeschort zijn, uw schoenen aan uw voeten, en uw staf in uw hand; en gij zult het met haast eten; [want elke zondag] is het feest des Heren,
het Groot en Heilig Pascha
conf. Exodus 12: 11.
    Zegen, Heer! ons vermogen en laat U het werk van onzer handen wel bevallen; versla de lenden van degenen, die tegen Hem opstaan en Hem haten, dat zij niet weer Opstaan!Deut.33: 11.
Ja, hier wordt over gesproken in onze tijd, waarbij onze tegenstanders niets  ontziend het Christelijk Geloof, het Joods- Christelijk erfgoed trachten te  ondergraven door Geloof als nietszeggend en ouderwets af te doen en doelbewust bezig zijn onze feestdagen en zondagsrust af te nemen.

    En de jongelingen, die met hem opgewassen waren, spraken tot hem, zeggende:
‘ Alzo zult gij zeggen tot dat Volk, die tot u gesproken hebben, zeggende:
Uw vader heeft ons juk zwaar gemaakt, maar maak gij het over ons lichter;
alzo zult gij tot hen spreken:
Mijn kleinste vinger zal dikker zijn dan de lenden van mijn vader’
1Koningen 12: 10

Voor Uw ogen zijn allen die mij kwellen:
mijn ziel verwacht smaad en ellende.
Ik wacht op een medelijdende, maar er is er geen;
op een trooster, maar ik heb niemand gevonden.
Voor spijs gaven zij mij gal;
in mijn dorst drenkten zij mij met azijn.
Hun tafel wordt hun tot strik,
tot vergelding en struikelblok.
Hun ogen worden verduisterd, zodat zij niet meer zien;
hun rug voor altijd gekromd.
Want U [God] giet Uw toorn over hen uit,
Uw grimmige woede zal hen grijpen.
Hun woonstede verandert in verlatenheid,
er is niemand meer om te wonen in hun tenten
Psalm 68[69] : 24-30.

in alle eenvoud je kruis dragen

Maar zó heb ik een ‘Christelijk’ georiënteerd politicus nog nooit horen spreken, dat wordt slechts voort-gepolderd in de uitwerpselen van de samenleving, het is welzeker nodig, maar het wordt als niet kies ervaren en het levert waarschijnlijk weinig of niets op. De voor vrijheid en democratie strijdenden lopen aan de hand van de Economie.
De Economie en het spel der beheerders van het geld zijn hun tot god geworden en aan cultuur, gebaseerd op de cultuur van hun voorvaderen hebben zij geen boodschap, ook al heeft hun leider geschiedenis gestudeerd.
De “dag des Heren” is een hele belangrijke uitdrukking in de Blijde Boodschap, die het fundament omvat van ons Joods-Christelijk leven, vele bladzijden zijn er aan gewijd. Het is een hele bijzondere dag; niet een dag van vierentwintig uur, maar een tijdsperiode, die wij hier op aarde doorbrengen en die zowel het ‘oordeel als de zegenrijke Heerschappij van God omvat.
God heeft ons willen informeren over de dingen die komen gaan. Niet om onze nieuwsgierigheid te bevredigen of iets dergelijks, maar om ons in te lichten, zodat we waakzaam en nuchter zijn en weten waar het naartoe gaat.
Het is tevens de dag van de Heer, waarop de Allerhoogste Zich zal openbaren;
het moment waarover Zacharia schrijft:
En de Heer zal koning worden over de gehele aarde;
te dien dage zal de Heer de enige zijn en
Zijn Naam de EnigeZacharia 14: 9.
Dan zal het schaamrood de tegenstanders van het Geloof om de kaken staan en
zij zullen zich alsnog bekeren.