Orthodoxie & het teken van het Kruis

Wij zijn christenen en het kan niet anders of wij behoren als volgeling van Christus, gelijk Hij dit deed, Zijn Groot en Heilige Kruis met ons mee te dragen.
Daartoe bekruisen wij onszelf met het teken van het kruis, het kruisteken; daarmee geven wij aan dat wij God’s Blijde Boodschap hebben aanvaard en verheerlijken wij de Heilige Drieëenheid, de Vader en de Zoon en de Heilige Geest welke met de engelen en al de hemelse krachten in de Hemel verblijven.

Het is tevens een strijdteken als tegenwerping tot datgene wat een tiran in het midden-oosten als oproep tot Ottomaanse terugkeer tentoon spreidt. Hij doet dit om politieke macht naar zich toe te trekken – vier vingers, de duim naar binnen, teneinde zijn volk zand in de ogen te strooien – zodat zij zijn gruweldaden niet langer herkennen.
Als het goed is behoeft ons geen zand in de ogen gestrooid te worden, want wij streven eenvoud na, gaan alles wat machtsvertoon aangaat uit de weg en begeven ons op het pad van het Heil, van de Heilsgeschiedenis van God, een weg, die reeds velen ons zijn voorgegaan.

          Hoor derhalve, christenen, hoe ‘wij’ van oudsher het teken van het kruis maken en wat dit betekentH. Kosmas van Aetolos.
Vat de drie vingers van je rechterhand samen teneinde de tegenstrever te laten zien dat jouw aandacht gericht is op het hogere, de Hemelse gewesten, die jij vertegenwoordigt.
Hef je hand op tot aan het voorhoofd, hetgeen de kracht van de hemelen onthult en zeg ik onwaardige dienaar heb het volgende op de mond en zeg dat je dit doet:
    In de Naam van de Vader, en de Zoon en de Heilige Geest”, zoals de hemelse heerscharen de Heilige Drievuldigheid aanbidden, laat ik mijn lof en grote bewondering.
Als onwaardige dienaar heb het niet nodig mijzelf te verheffen  boven mijn medemens.
Ondanks het feit dat deze drie vingers gescheiden zijn vormen zij een eenheid, net zoals God, in de Heilige Drieëenheid, drie verschijningsvormen bezit –  zijn ze gescheiden, maar toch in elkaar verenigd als zijnde één God – er zijn drie personen en toch vormen zij samen één God.
Wij hebben ons niet hoog verheven om te aanbidden, doch door je hand naar je voorhoofd te bewegen worden, hetgeen ons de hemelen onthult en je zegt met de mond: In de Naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest.
Met dezelfde vorm van de hand ga je van het hoofd naar de buikstreek en  
herinnert je in stilte: ‘Ik verwacht Uw bescherming Heer en bemin U, als mijn Heer en Meester, Die mij als kind heeft aanvaard, U, Die voor onze ongerechtigheden mens geworden bent in de schoot van de Theotokos, de moeder God’s‘.
Je vervolgt de beweging van je gevormde hand naar je rechterschouder en hebt in gedachten: “ Alstublieft, mijn God, vergeef mij mijn onrechtmatigheden en neem mij opnieuw op in de vereniging met de rechtvaardigen” en je sluit de beweging af door je linkerschouder aan te raken met in gedachten vragend:
    Alstublieft, Heer, plaats me niet aan de linkerkant met de zondaars“.
–  Val je vervolgens voor Zijn Beeltenis [de Icoon] neer, door een grote of kleine buiging te maken dan heb je in gedachten: “     Ik val ter aarde neer en ik verheerlijk U, mijn God, Ik zegen en aanbid U, dat mocht ik m’n graf ingaan – ik daarmee hetzelfde zal hebben duidelijk gemaakt”.
En indien u een oprecht en waarachtig Christen bent verkondig je daar tevens de Wederopstanding van de mens mee, waarmee duidelijk wordt gemaakt:
Ik verheerlijk u, mijn Heer en Meester, ik zegen U en hou van U, zoals U uit de doden bent opgestaan om ons het eeuwige leven te schenken“.
Dit is de betekenis van het Heilig Kruisteken en laten we het zo vaak gebruiken als we maar  kunnen, door elk aspect van ons dagelijks spiritueel leven ermee te heiligen. De ziel van ieder van ons, die we op deze manier verheffen zal ons de Kracht van boven schenken om alles wat ons overkomt te weerstaan.

De vrucht van ons leven is het verkrijgen van volmaaktheid, heiligheid, hetgeen een menselijke deugd vormt. Geestelijke en spirituele vruchten van de gezamenlijk heiligen vormen de vrucht van het streven maar het Hemels Koninkrijk, het verblijf bij al de andere heiligen. Het enige wat wij voor onze zielen nastreven is de vrucht van de werken van Geloof en Liefde tot God en onze naasten. Wie zich van zijn medemens terugtrekt in verheven Theologie is voor de mens doof geworden; wordt zelfs onmenselijk. Niet rechtstreeks van God sprekende Theologie en dienovereenkomstig handelen werkt een slechte weergave van God’s Icoon in de hand en heeft religieus bederf tot gevolg van zowel de spelleider/toezichthouder als het christenvolk. Goed voorbeeld, doet goed volgen, ook in de Christelijke Gemeenschap.

De Godmens, Christus onze Heer plantte Zijn Wijnstok en cultiveert deze.
Hij is de eerste onder ons mensen: “Hij plantte Zijn wijngaard” en Hij verlangde niet meteen een grandioos resultaat van Zijn werk.
Hij staat het ons en al de medechristenen toe zoveel tijd te spenderen als wij nodig hebben om wortel te schieten en vrucht te dragen. En wanneer het Zijn tijd is zal Hij Zijn dienaren uitzenden om Zijn vruchten in ontvangst te nemen.
Hij doet ons slechts hoeders, leraren en predikers toekomen, die de goddelijke rede en de titel van Zijn en ons offer tot het Heilige duidelijke maken, opdat deze als waakzame wachters Zijn Wijngaard beschermen. God snoeit – bestuurt Zijn Volk met Goddelijke Wijsheid – ook al maakt Hij het ons soms wel lastig.

in arren moede – contumaciously – έντονα – تماما.

Daarmee doet Hij ons verdriet aanvaarden, evenals armoede, ontberingen en vervolgingen.
Hij toont ons de harde feiten van het leven hetgeen zich uit in ziekten en sterfgevallen.
† ✥ † Door en in/met Christus aanvaarden wij de pijn en kreunen wij onder het geweld in de wereld.
Onze Heer treurt en lacht tegelijkertijd, want met al dit geweld bloeit de aanvaarding in geduld op, de volharding, de hoop en het Gebed.
Aldus leert God ons om elkaar lief te hebben, controle te krijgen over onze gemakzucht en slechts God’s Wil te doen.
Dit is de harde, vlijmscherpe les, welke God Zijn kinderen doet toekomen om met de Heiligen in Geloof, Hoop en Liefde voor Zijn heilig altaar in de Tempel van onze ziel te staan.

Wij zoeken Zijn bescherming en bekeren ons dag-in-dag-uit tot Hem, worden door Hem vredelievend, worden op de weg naar volmaaktheid geleid, hetgeen de enige rijkdom en vruchtbaarheid oplevert, die er in een mensenleven maar kan bestaan.
Gij zult de os niet muilbanden, wanneer deze het koren uitgaat” Deut.21: 4;
Wanneer je op weg gaat” [Hebr. כִּיתֵצֵא] beschrijft in het 5e boek van de Thora een 613 tal geboden [miswots], uitmondend in de 10 geboden en vervolgens verduidelijkt tot de Liefde’s-Wet van Christus, de Zoon van God – aangelegenheden waarbij wij ons als waardig mens dienen te gedragen. Het gaat om aangelegenheden die het burgerlijke en huishoudelijke leven aangaan, inclusief verordeningen betreffende een goede behandeling van de eigenzinnige medemens, [krijgs-]gevangenen, de verdeling van het erfdeel onder de zonen van twee vrouwen,  hoe om te gaan het stoffelijk overschot van een geëxecuteerde, wat je doet met gevonden voorwerpen, hoe je een ander in nood behandelt, veiligheid in allerlei omstandigheden, verboden [gif-]mengsels , seksuele misdrijven, lidmaatschap van [verboden] congregaties [waaronder vrijmetselarij], hygiëne, dienaren die er-van-door gaan, ontvoering, prostitutie, inbeslagname van goederen, prompte betaling van loon- en schulden, plaatsvervangende aansprakelijkheid,  de behandeling van huisdieren, leviraat’s-huwelijk [zgn, zwager-huwelijk], gewichten en maten en het wissen van de herinnering aan de verdorven mens, die je voorheen was, etc.
Er worden allerlei instrumenten en gebruiken aangedragen tot onze persoonlijke cultivatie, de vruchtbaarheid van onze ziel, hetgeen zich uit in het nachtelijk gebed. Had je verwacht dat slechts jij de vruchten zou eten van goed en kwaad, het door God gewilde menselijk gedrag; het mag duidelijk wezen dat wie je ook bent er nogal wat te doen staat willen wij als mens waardig bevonden worden het Koninkrijk der Hemelen binnen te gaan. 
    Bij mensen is het onmogelijk, maar niet bij God
want alle dingen zijn slechts mogelijk bij God
Marc.10: 27.
Laten wij volharden tot de wederkomst des Heren, die ons allen te wachten staat.
Bij onze Heer Jezus Christus had de volharding haar volmaakt werk, Hij dankt als Zoon van God, Zijn Vader in de Hemelen en tegelijkertijd uit Hij als mens verwijten. De ellende, waardoor Hij in deze wereld heenging, voelde Hij diep, oneindig dieper dan wij. Hij kon wenen over Jeruzalem [Luc.19: 41],
wenen bij het graf van Lazarus toen hij de macht van de dood over de mensen zag [John.11: 33-36], en de verwerping van Zijn Liefde was voor Hem een voort-durende oorzaak van diepe smart. Hij verweet de steden, in welke de meeste van Zijn krachten geschied waren, dat zij zich niet bekeerd hadden, maar Hij is tevens volmaakt in het geduld, en zegt tegelijkertijd: “Ik prijs U, Vader, Heer van de hemel en van de aarde, dat U deze dingen voor wijzen en verstandigen hebt
verborgen en ze aan kleine kinderen hebt geopenbaardMatth. 11: 25.

Kondakion     tn.5.
Gij, Die U vrijwillig op het Kruis hebt verheven, o Christus God,
schenk Uw erbarmingen aan
Uw nieuwe Gemeente, Die naar U genoemd is.
En verblijd ons met Uw Kracht in de strijd tegen de vijand.
Want Gij zijt onze Helper door het onoverwinnelijk Vredeswapen van Uw Kruis“.