Orthodoxie & de vaardigheid de Verkondiging tot je te nemen

Hoe zien mensen dat je christen bent, je hebt de roep van Christus beantwoord, je bent gedoopt en bekleed met Christus, vanaf dat ogenblik behoor je tot het algemeen priesterschap.
Er bestaat een ambtelijk priesterschap en met de volgelingen van Christus, de  Gelovigen, de Heiligen, delen beiden, ieder op eigen wijze, in het ene priesterschap van Christus.
Doordat de ambtelijk priester door de wijding, die hij aanvaard heeft, namens zijn gemeenschap het priesterlijk volk voorgaat, voltrekt hij ‘in de persoon van Christus’ het Eucharistisch offer en draagt dit in naam van heel het volk aan God op. De gelovigen van hun kant werken krachtens hun koninklijk priesterschap mee tot het opdragen van de Eucharistie en zij oefenen dit priesterschap uit:
1.]. In het ontvangen van de Mysteriën [Sacramenten];
2.]. In het gebed en de dankzegging tot God;
3.]. Door het getuigenis van hun heilig leven,
4.]. Door zelfverloochening en werkzame liefde.
De vraag de vaardigheid de Verkondiging tot je te nemen
dient voor sommigen onder ons niet gesteld te worden,
doch wanneer je om je heen kijkt en je oor te luisteren legt
– de wispelturigheid onder de mensen waarneemt – dan
vraag je jezelf wel eens af wordt de Blijde Boodschap nog wel gehoord?
Uiteraard dienen we ervan uit te gaan dat de gedoopte christen serieus te werk gaat en zich dag in dag uit onvermoeid inzet de werken des Heren te realiseren.
Dat is immers datgene wat van het begin der religieuze scholing door Profeten en Apostelen als uitgangspunt werd genomen. Je staat immers niet tegen een muur te verkondigen.

onafgebroken afwegen; continuously weighing; συνεχώς ζυγίζοντας; وزنها باستمرار

Niet-aflatende zelfkritiek is nodig om te blijven leren, teneinde elk detail van de Blijde Boodschap, welke op de Goddelijke Liefde is gebaseerd als richtlijnen voor het dagelijks leven tot je te laten doordringen.
Dit blijkt al uit het feit dat het in de oudheid gewoon was het herinneren van elk hoofdstuk en vers van de bron van de Joodse Wet en de bijbehorende Theologie te reciteren – dusdanig vaak te herhalen dat het zou beklijven en er over van gedachte te wisselen.
Het is eenvoudiger het woord ‘God‘ uit te spreken, dan God, òf Zijn Zoon te ervaren – laat staan te omschrijven.
Of je nu je eerste gedragsregel opschrijft of je carrière verandert, het basisprincipe is dat je jezelf aansluit bij degenen, die de handigheid bezitten, die je nodig hebt om je vaardigheden te verbeteren en op de goede weg te blijven.
De activeringscode om het digitaal uit te drukken is de Goddelijke Persoon Zelf, met dit doel werden Abraham, Isaäc en Jaäcob geroepen en werd via Mozes met het oog op de goede doelen aan de godzoekers codes en richtlijnen opgesteld.
Dit bleek zich in de geschiedenis te ontwikkelen tot een evoluerend proces, waarbij het niet anders mogelijk bleek de vaardigheden van volmaakt leven via de Zoon van God en de Heilige Geest te vervolmaken.
Dat is hetgeen Israël en de Kerk in hun jaarlijks terugkerende Hoog- en bijfeesten hebben trachten over te brengen; dat vormt de basis van onze Joods- christelijke cultuur.

       We kunnen vaststellen dat de hedendaagse mens zich temidden van interessante tijden bevindt. Sommigen genieten ervan, anderen komen tot het besef dat de overdaad schaadt en dat dàt nu juist moeilijkheden en complexiteit teweeg brengt.
Moeilijkheden omdat bestaande vanzelfsprekendheden onderuit worden gehaald – we leven in een tijd van cultureel pluralisme, ontkerkelijking en secularisatie.
De traditionele waardensystemen verweken, zodat mensen minder houvast hebben. Een herwaardering van alle waarden -eens geprofeteerd door de filosoof Nietzsche- is momenteel gemeengoed geworden.
       We ervaren een grote historische overgang en socio-culturele transformatie.
Dit is niet zo verwonderlijk – al vele malen is de mensheid geconfronteerd met omgevingsveranderingen; Christus was hier een ‘Lichtend’ voorbeeld van en wij Christenen gaan ervan uit dat de Goddelijke Geest ons in dit soort processen zal leiden.
⁌       Opnieuw in de geschiedenis zitten we in een structurele verandering, die het resultaat is van op elkaar inwerkende en versterkende ontwikkelingen op het gebied van economie, cultuur, technologie, instituties en natuur en milieu.
Het collectief  gedragspatroon, dat zich historisch heeft ontwikkeld, zoals sociaal, religieus gebruik, het onderwijs en rechtssysteem zal hiervan de gevolgen ondervinden.
We zitten in een overgang van nationale staten naar een mondiaal gebeuren.
  We zitten in een structurele verandering van een warme familie- en nationalistisch verband naar een eenzaam en naar zingeving zoekend bestaan.
Deze structurele verandering accepteren betekent ópen gaan staan voor een nieuwe, mondiale, gemeenschap en wat ons Christenen aangaat het herijken van onze grondbeginselen. De huidige culturele structurele verandering wordt immers deels veroorzaakt door de technologische ontwikkeling en tevens zijn er politieke en sociale redenen in het spel.
Wij, gelovigen stellen vast dat de traditionele cultuur, zoals onze ouders die kenden, langzamerhand aan het verdwijnen is. Er breekt een nieuw tijd aan en dat vraagt om aanpassing van ons bestaan, welke gebaseerd is op de Blijde Boodschap.

Living in the Power of the Holy Spirit; Ζώντας στη δύναμη του Αγίου Πνεύματος; الذين يعيشون في قوة الروح القدس

Wat zou het mooi zijn wanneer datgene wat door sommigen betiteld wordt als de eindtijd, het begin is van een Nieuwe Hemel en een Nieuwe aarde; dàt is hetgeen een Orthodox  Christen dient uit te stralen – “We can wear the change”- ‘wij Christenen kunnen de verandering dragen‘, wij laten ons niet ‘beïnvloeden’ door de wereld om ons heen; ons vaderland is vanaf den beginne ‘het Hemels Koninkrijk’.
Wanneer je verkondigt: -“I want to be moved by Christ”- ‘ik wil door Christus worden bewogen’, dan draagt juist dàt een grote verantwoordelijkheid.
In een periode waarin de mens opnieuw onveiligheid ervaart en alleen komt te staan, dient hij/zij zich opnieuw open te stellen voor de naakte werkelijkheid zelf, los van alle façades en constructies. Er is dan sprake van een leegte, maar een ervaren leegte is niet slechts een gebrek aan iets, voor een Christen betekent dit het opnieuw zoeken naar de geborgenheid in Christus; wij christenen geven deze woorden graag dóór wanneer er iemand in de verdrukking komt. 

Alle dingen zijn ons immers gegeven door God, de Vader en niemand kent God [de Vader], dan de Zoon en wie de Zoon het wil openbare:
Komt tot Mij, allen, die vermoeid en belast zijt, en Ik zal u rust geven; neemt mijn juk op u en leert van Mij, want Ik ben zachtmoedig en nederig van hart, en gij zult rust vinden voor uw zielen; want mijn juk is zacht en mijn last is lichtMatth.11: 28-30.
Van buitenaf gezien is de mens slechts een natuurlijk verschijnsel, de wereld tracht ons dat maar al te zeer in te prenten: ‘Kom toch voor jezelf op, een ander doet het niet’. De leegte, die dàn ontstaat kan wanhoop en eenzaamheid opleveren; het ware inzicht en de ontdekking ligt bij jezelf, in de diepte van je bestaan, in het menselijk hart.

Levensboom?; Tree of life?

De levenskunst bestaat in het zodanig vormgeven van je leven dat je komt tot realisatie van een persoonlijk potentieel en dàt kun je onmogelijk alleen – dat is de geschiedenis door gebleken.
De mens waant zich in een paradijs, heeft alles wat z’n hartje begeert, maar
de Kroon op z’n leven ontbreekt. Die Kroon op het leven is alleen te bereiken doordat God Zich over de mens ontfermd heeft en Zijn Zoon naar de wereld heeft gezonden om de mens te redden.
Regelmatig botst de stem van het hart met de stem van de buitenwereld, welke
stem is dan de ware?
Is de mens- zoals de humanisten ons willen laten geloven -slechts een eendagsvlieg in de eeuwigheid-, een  alledaags natuurverschijnsel als gevolg van de [‘Big-boom] “Oer-knal”?
Òf zit er een grenzeloos potentieel in ons bestaan verborgen?

Hoe dan ook het blijft een Mysterie, wat voor de mens verborgen blijft.
Maar door de Openbaring van onze Heer en Verlosser Jezus, Christus hebben wij volgelingen van Christus, ons bekleed, Christus Beeld en Gelijkenis op ons genomen en de Belofte op ons genomen en kunnen wij ons verheugen een erfdeel in de Hemelen te bezitten – een innerlijk besef van oneindigheid, welke wij in Christus omzetten in concrete daden, kunnen wij het wezen worden dat we denken te zijn. Levenskunst bestaat uit een reactie op de kloof, die bestaat tussen de Hoop enerzijds en de beperkingen van de buitenwereld anderzijds.
      Het Geloof nu is de zekerheid der dingen, die men hoopt, en het bewijs der dingen, die men niet ziet. Want door dit [Geloof] is aan de ouden een getuigenis gegeven.
  Door het Geloof verstaan wij, dat de wereld door het Woord van God tot stand gebracht is, zodat het zichtbare niet ontstaan is uit het waarneembare.
  
Door het Geloof heeft Abel aan God een beter offer gebracht dan Caïn; hierdoor werd van hem getuigd, dat hij rechtvaardig was, daar God getuigenis gaf aan zijn gaven en hierdoor spreekt hij nog, nadat hij gestorven is.
  Door het Geloof is Henoch [=toegewijd] weggenomen zodat hij de dood niet zag, en hij werd niet meer gevonden, want God had hem weggenomen. Want voordat hij werd weggenomen, is van hem getuigd, dat hij aan God welgevallig was geweest;  maar zonder Geloof is het onmogelijk [Hem welgevallig te zijn].
  Want wie tot God komt, dient te geloven, dat Hij bestaat en een Beloner is voor wie Hem ernstig zoekenHebr.11: 1-6.
De woorden Geloof, Hoop en Liefde zijn niet alleen mooi, troostend of bemoedigend. Ze plaatsen ons tevens steeds voor een keuze.
We kunnen namelijk de keuze maken om wèl òf niet lief te hebben. In die zin is liefde niet alleen maar een gevoel maar veel vaker een kwestie van een keuze maken. We kunnen er voor kiezen om te geloven. Wanneer we kiezen om te geloven en  Lief te hebben, wat er zich ook voordoet, dan hebben we ook Hoop.
Toen Jezus hier op aarde rondliep nodigde Hij mensen steeds uit om Zijn weg te gaan, de weg, die Zijn Vader Hem door de Heilige Geest aangaf.
Dat is voor ons allemaal de vraag: welke weg gaan we?
Onze Heer Zelf zegt dat Hij de weg, de Waarheid en het Leven is.
Hij bedoelt daarmee dat Zijn persoon en Zijn woorden en daden
het Leven‘ zoals het door God, de Vader bedoeld is ‘in‘ zich heeft.
  In eerste instantie om opnieuw in contact met God te leven.
  In tweede instantie om te leven volgens de principes van Gods Hemels Koninkrijk.
Christus nodigt uit om met Hem op weg te gaan naar een Nieuwe toekomst.
Nu al door Geloof, Hoop en Liefde samen met Hem vorm te geven in ons leven.
En straks door voor altijd met Hem samen te leven in het Hemels Koninkrijk!

Deze gehele kwestie werpt licht op het doel van het Christelijk leren.
Met oprechtheid en gevoeligheid dienen we méér doordacht te gaan nadenken
over de manier waarop we de Blijde Boodschap overbrengen en onze doelen voor de beoefening van de traditionele kennisoverdracht weergeven en overdragen.
De Blijde Boodschap is echter een ervaring, een oefening in toewijding; de individuele leerervaring is een leerproces, hetgeen wordt opgedaan in het dagelijks leven. 
Lange tijd was men jaloers op mensen, die begiftigd waren met een wonderbaarlijk geheugen, die in staat waren om ‘alles’ letterlijk te herinneren  [zij bezaten een ‘actieve‘ herinnering] – de Blijde Boodschap memoriseerden, door het dagelijks -mondje voor mondje- van buiten leerde. Daar behoef je in onze tijd helaas niet meer mee aan te komen, we hebben immers het World Wide Web – waar je -als bij een grote encyclopedie- al informatie onmiddellijk paraat hebt.
Tegenwoordig concludeert de mens dat de ‘slimme geleerde‘, niet alleen parate kennis kan weergeven, maar tevens door de Heilige Geest ingegeven [-op basis van aangeboren talent-] onderscheidingsvermogen heeft – en dàt verdient in ònze tijd de voorkeur.
Het onthouden en parate kennis was goed, maar het door de Heilige Geest begiftigd zijn teksten te onderzoeken en nieuwe betekenis en ideeën te ontwikkelen wordt als béter ervaren.
Wanneer dit samengaat met het in eenvoudige bewoordingen overbrengen op de zoekende mens, die hiermee in zijn/haar leven vooruit kan heeft de Blijde Boodschap haar oorspronkelijke waarde hervonden.
Hoe vaak komt het niet voor dat men na afloop van een conferentie niet eens kan weergeven wat de waarde ervan voor de christen geweest is; veelal vindt men het interessant en gaat over tot de orde van de dag.
De kampioen onder de gelovigen blijft degene, die datgene wat verkondigt wordt in z’n binnenkamer praktiseert, werkelijk een verbintenis met God opbouwt. 

Uiteraard kun je eenzijdig prachtige projecten opzetten, indien deze echter niet door de gemeenschap gedragen worden – is het als water naar de zee.
De principiële basiseigenschap van spelleiders en toezichthouders is
in deze dat zij verantwoordelijk en integer ingesteld zijn;
het behoeven geen vooraanstaande geleerden op de kansel te zijn.
Dit wordt ook wel geestelijke intuïtie genoemd, een innerlijk weten.
Een soort weten vanuit je hart, dat voorbij gaat aan rationele overwegingen.
Dit weten kan zonder tussenkomst van jezelf door de Heilige Geest
tot stand komen, dàn is het er opeens zonder dat je de afkomst kunt verklaren.
De kunst is te luisteren naar die eerste impuls en daar iets mee te doen;
regelmatig wordt deze eerste impuls door rationele gedachten of
de drukte van de wereld om je heen vervormt en/of afgewezen.
Daarom is het noodzakelijk een eenvoudig, regelmatig en rustig leven te leiden.
Je aandacht wordt immers gericht door een balans in zien, horen of ervaren.
Ook je overtuigingen, normen en waarden bepalen wat je waarneemt;
je omgeving speelt derhalve een grote rol, wie je vrienden en
de gemeenschappen zijn, waarbij je jezelf bij aansluit.
Een levenshouding vraagt om eenvoud en keuzes in tijd, die
je hiervoor vrij maakt en hoe je jezelf door
de eenvoud van anderen laat inspireren.
Gedachtenuitwisseling geeft informatie van hetgeen
  bij de ander de aandacht heeft getrokken en
  bevestigt de betrokkenheid naar de gemeenschappelijke zoektocht.
De gepropageerde oostelijk beoefende meditatievormen sluiten de menselijke belevingen in de persoon òp en veroorzaken een inbreuk op de noodzakelijke onderlinge dialoog.
De gelovige Christen krijgt de innerlijk ervaring dat het Koninkrijk der Hemelen in al Zijn Kracht in z’n hart intrek genomen heeft.
Deze toestand is zeer goed beschreven in “De weg van een Pelgrim”, een Russische boer, die door de beoefening en de overgave van z’n gebed tot Christus deze staat van de door de Heilige Geest geschonken Genade verworven heeft.
En zo zwerf ik nu”, vertelt hij, “en herhaal onafgebroken het gebed van het hart [het Jezusgebed], dat mij kostbaarder en zoeter is dan alles wat de wereld mij kan bieden. Soms leg ik wel vijftig kilometer per dag af en voel zelfs niet dat ik wandel;
ik ben mij alleen bewust van het feit, dat datgene wat ik doe – door de Heer gedragen wordt;
wanneer de snerpende kou door mij heen dringt, begin ik m’n gebed nog nadrukkelijker te zeggen en spoedig doortrekt mij een heerlijke warmte;
wanneer de honger mij plaagt, roep ik nog vaker de Naam van mijn Heer en Meester aan en mijn verlegen naar voedsel wordt gestild.
wanneer ik ziek wordt en de pijn in armen, benen en gewrichten krijg, vestig ik m’n gedachten op het gebed en voel ik de pijn niet meer.
wanneer iemand mij kwaad doet, behoef ik enkel maar te denken: hoe heerlijk is mijn gebed tot mijn Meester en zowel letsel als boosheid gaan voorbij en ik vergeet alles
”.
Het Koninkrijk der Hemelen blijkt niet zo ingewikkeld te zijn, zo hoog verheven:
het Koninkrijk der Hemelen is binnen in ons”.
Zo God het dan toelaat ontvangt allen het begrip, wat ondanks wetenschappelijke vorming dom is, zoveel lichter, waarop je gemakkelijk dingen begrijpen en overdenken kunt, waar je voorheen niet bij stil hebt gestaan.

niet alleen de Doop, maar ook de Transformatie is noodzakelijk om Christus in Zijn Goddelijkheid te ontmoeten; not only Baptism, but also Transformation is necessary to meet Christ in His Divinity; όχι μόνο το βάπτισμα, αλλά και η Μεταμόρφωση είναι απαραίτητη για να συναντηθεί ο Χριστός στη Θεότητά Του; ليس فقط المعمودية ، ولكن أيضا التحول ضروري لمقابلة المسيح في لاهوته

Volgens de leer van de Orthodoxe Kerk opent dit Licht, de zinnelijke en geestelijke ogen van de volgeling van Christus – het is hetzelfde Licht dat Christus op de berg Thabor aan de discipelen geopenbaard heeft en dat later in de nacht van de Opstanding de wereld in straalde.
Zij, die dat Licht in hun hart ontvangen, bevinden zich in een verheerlijkte toestand, waarin zij de Heerlijkheid van Christus’ Opstanding aanschouwen en die een voorgevoel is van de zaligheid die de Rechtvaardigen geopenbaard zal worden op de dag van de algemene Opstanding. Het is hun eigen innerlijke opstanding uit de dood van de zonde reeds vóór de algemene Opstanding. In deze toestand wordt de menselijke ziel opgewekt uit de doden en in haar worden de woorden van onze Heiland vervuld: “ Die in Mij gelooft – heeft het eeuwig Leven”.
      En gelijk Mozes de slang in de woestijn verhoogd heeft, zo dient ook de Zoon van de mensen verhoogd te worden, opdat een ieder, die gelooft, in Hem eeuwig leven zal 
hebben. Want alzo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat een ieder, die in Hem gelooft, niet verloren ga, maar eeuwig leven za hebben. Want God heeft Zijn Zoon niet in de wereld gezonden, opdat Hij de wereld zal veroordelen, maar opdat de wereld door Hem behouden zal wordenJohn.3: 14-17.
      Mijn schapen horen naar mijn stem en Ik ken ze en zij volgen Mij en Ik geef hun eeuwig leven en zij zullen voorzeker niet verloren gaan in eeuwigheid en niemand zal 
ze uit mijn hand roven. Wat Mijn Vader Mij gegeven heeft, gaat alles te boven en niemand kan iets roven uit de hand van Mijn Vader. Ik en de Vader zijn eenJohn.10: 27-30.
    Beproef mij, God, doorgrond mijn hart; onderzoek mij en ken mijn wegen. Zie toe, of er een onterechte weg in mij is; maar leid mij op de weg tot de eeuwigheid” 
Psalm.138[139]: 23,24.  

Men kan zeggen: alles wat de Kerkelijke inspiratie ooit kon bereiken en voortbrengen, wordt tot uiting gebracht in de gestrengheid en ernst die de diensten in de tijd kenmerken.
      Laat die gezindheid bij u zijn, welke ook in Christus Jezus was, Die, in de Gestalte van God zijnde, het aan God gelijk zijn niet als een roof heeft geacht, maar Zichzelf ontledigd heeft, en de gestalte van een dienstknecht heeft aangenomen, en aan de 
mensen gelijk geworden is. En in Zijn uiterlijk als een mens bevonden, heeft Hij Zich vernederd en is gehoorzaam geworden tot de dood, ja, tot de dood van het Kruis.
Daarom heeft God Hem ook uitermate verhoogd en Hem de Naam boven alle naam geschonken, opdat in de Naam van Jezus zich alle knie zou buigen van hen, die in de hemel en die op de aarde en die onder de aarde zijn, en alle tong zou belijden: ‘Jezus Christus is Heer, tot eer van God, de Vader!’Phil.2: 5-11.