Maart 6e, Orthodoxie & de ‘boom des levens’, het kruis – ‘God regeert vanaf het hout’.

    Christus zei dan:
‘Waaraan is het Koninkrijk Gods gelijk en waarmede zal Ik het vergelijken?’.
        ‘Het is gelijk aan een mosterdzaadje, dat iemand nam en in zijn tuin zaaide, en het groeide en werd een boom, en de vogelen des hemels nestelden in zijn takken’Luc.13: 19.

      Vrede laat Ik u, Mijn vrede geef Ik u; niet gelijk de wereld die geeft, geef Ik hem u. Uw hart worde niet ontroerd of mag niet de moed verliezenJohn 14: 27.

Ons Geloof, ons Geloof en Vertrouwen is de beste gids en
is de enige gids voor manieren om een cultuur van Vrede op te bouwen in
de vermoeide wereld van vandaag
”.
Antiocheens Metropoliet Isäac [Barakat] 26,27 febr. 2018, KAICIID – Wenen

Kruisreliek
De Heilig Kruisvinding is de terugvinding van het kruis waaraan onze Heer Jezus Christus gestorven zou zijn door keizerin-moeder Helena.
Het feest van de Heilig Kruisvinding valt in de Orthodoxe Kerk op 6 maart. Na het 2e Vaticaans Concilie is 1969 voor het westen met de liturgische vernieuwing het feest van de Heilig Kruisvinding afgeschaft ten voordele van Kruisverheffing [14 september].
In de Orthodox liturgisch kalender is het vinden van het Groot en Heilig Kruis behouden gebleven.
                  In het begin van de 15e eeuw verwierven kerken in de Lage Landen
                  een klein deeltje van het H. Kruis, dat vereerd werd onder de naam Heilig Hout. De reliek van het H. Hout werd aan de kerk geschonken in het begin van de 15e eeuw door Claes Scoutet of Scoutaten, een Brugse burger van Dordtse afkomst. Hij zou persoonlijk een deel van het H. Kruis hebben meegebracht van een reis naar het Midden Oosten.
Andere fragmenten van deze reliek belandden in Brugge en Middelburg.
In 1431 onderwierp Zweder van Kuilenburg, de in Dordrecht verblijvende tegenbisschop van Utrecht, de Dordtse reliek aan een proef. Het hout werd niet beschadigd door vlammen en zonk in water, waarmee de echtheid bewezen werd geacht. De cultus kreeg een enorme impuls toen de reliek in Dordrecht gespaard bleef tijdens de grote brand van 1457. Er geschiedden wonderen die werden vastgelegd in een mirakel-boek, in 1572 verdween de reliek.
Vorig jaar [2017] kreeg abuna Basilios van deNederland se Moeder Gods Parochie van het Patriarchaat Antiochië eveneens zo’n kruisreliek, die
eveneens afkomstig zou zijn van het oorspronkelijk Heilig Hout.
De processie ter ere van het Heilig Hout wordt ter onderscheiding hiervan 
zondag as. in de Ansfriduskerk, te Amersfoort in de kleine intocht rondgedragen.

Een persoonlijk kruis

Borstkruis van een spelleider; Crux pectus mangone; Σταυρός στήθους ενός ηγέτη παιχνιδιών; الثدي الصليب من زعيم اللعبة

Van jezelf houden, niet zoals je zou willen zijn, maar gewoon zoals je bent. Het lijkt zo eenvoudig en dat maakt het ook weer lastig.
We hebben allemaal wel lijstje in ons hoofd van dingen die we nog aan onszelf zouden willen veranderen, we
zijn niet snel tevreden met wat er is en wat we hebben.
Soms hollen we zelfs blind een bepaald doel achter na omdat we daarvan de verwachting hebben dat dit het grote geluk in ons leven brengt. En daarbij vergeten we vaak dat het er -‘hier en nu’- al is.
Het enige waar we ten hoogste aan kunnen werken is
het verkrijgen van een opmerkzame geest om
dit ook te kunnen zien, we mogen  hier zelfs om bidden teneinde het misschien zelfs ééns te mogen [in-]zien.

Boom des Levens
De Tuin, de gaard beschrijft als een bruiloft, het goddelijk heilsplan en biedt zich aan als een aangrijpende allegorie van Gods Verbond met Zijn uitverkoren Volkeren.
In een tuin in de Lage Landen staat een boom; deze boom groeit maar door; de takken krioelen door elkander – een grote onordelijke, verwarde eenheid, niet meer in de hand te houden.
Het is een Crataegus monogyna [meidoorn], als klein stekje
30 jaar geleden mee genomen uit de IJsselmeerpolders.
Deze boom  is in het voorjaar een blikvanger, draagt in de herfst overvloedig vrucht, maar blijkt niet meer in de hand te houden.
Het kan niet anders of hij dient gesnoeid te worden, teneinde nieuwe scheuten te kunnen vormen. De boom is van origine eigenlijk een struik, maar met mensenhanden is zij opgeleid tot boom op stam – als stevig gegroeide scheut werd zij aangebonden aan een boompaal.
Wanneer enkele scheuten in de top stonden werd de helft van hun lengte ingekort en de harttak telkens aangebonden.
De jaren daarop dienden de zijscheuten van voorgaande jaren bij de stam af weggesnoeid te worden en behield ook nu weer enkele in de top.
Na enkele jaren deze cyclus te hebben uitgevoerd en de stamlengte circa anderhalf tot twee meter bedroeg, werd er niet meer gesnoeid.
Zo is de boom geworden wat hij nu is, maar hij kan niet anders dan gesnoeid worden, want het is maar een klein stadstuintje en bij harde wind dreigt er tak-breuk of afwaaien van de takken, hetgeen verwoesting zou veroorzaken.

In feite is Christus, onze Heer, de Boom des levens. In de diepste zin van het Woord kun je zeggen: ‘de Boom des levens is het Kruis’.
Het Groot en Heilig Kruis is de Boom des Levens.
Venantius, een middeleeuwse troubadour  zingt in een lied: ‘God re­geert vanaf het hout’, dat hout is het kruis.
Ook is daar heel ont­roe­rend door Amy Carmichael over geschreven: “Toen Christus op de aarde kwam, heeft Hij niet gevraagd om goud, zilver of ingezamelde gelden en donaties. Hij heeft maar om één ding gevraagd: ‘hout om een Groot en Heilig Kruis van te maken“.
En wat wij doen ‘dient hout te snijden‘, dat is de symboliek van het Hout.
Het Hebreeuwse woord ’ets [עץ’] betekent zowel ‘hout als boom’.
Het hout van het Groot en Heilig Kruis is ‘de Boom des levens’.
Vanaf het hout heeft Christus uitgeroepen: ‘Het is volbracht’.
Vanaf het hout heeft Hij gezegd:
Vader, vergeef het hun, want ze weten niet wat ze doen’.
Toen heeft Hij gebeden voor degenen die niet wisten wat ze deden.
       Alleen de Romeinse hoofdman begreep dat de Zoon van God
       niet was zoals ande­ren, want hij zegt: ’Waarlijk, deze Mens was een rechtvaardige’.
       Het is wonderlijk dat een Romein puur Hebreeuwse dingen zegt:
       ‘Waarlijk [ 
אמן, ‘amen], deze Mens [ היה אדם הזה, ha adam hazèh] is een
       rechtvaardige [
צדיקו, tsaddiq]’. Dit zijn oer- Hebreeuwse woorden, uitgesproken door een
       Romeinse Honderdman.
Hij ziet het verschil tussen die Ene en de andere ge­krui­sig­­den.
Die in het midden van de drie hangt is anders, Hij is geen misdadiger.
De honderdman heeft misschien wel heel wat mensen aan het kruis zien hangen.
Maar zo Iemand had hij nog nooit meegemaakt; deze Mens, deze adam, was een tsad­­­diq.
God regeert vanaf het hout en vanaf het hout wordt het de boom des levens om heel de schepping te over­schaduwen.
De vogelen des hemels zijn de volkeren, zij zullen schuilen in de scha­duw van die boom en voeden zich aan z’n vruchten.

Het begint met een wortelstokje [sjòresj Jesjaj, שג׳ורסג ג׳סג׳אז]:
      En er zal een rijsje voortkomen uit de tronk van Isai en
een scheut uit zijn wortelen zal vrucht dragen.
En op Hem zal de Geest des Heren rusten, de Geest van wijsheid en verstand,
de Geest van raad en sterkte, de Geest van kennis en vreze des Heren;
      Ja, zijn lust zal zijn in de vreze des Heren. Hij zal niet richten naar hetgeen
zijn ogen zien, noch rechtspreken naar hetgeen zijn oren horen;
Want hij zal degenen, die  geringschat worden in Gerechtigheid richten en
over de deemoedigen van het land in billijkheid rechtspreken, maar
hij zal de aarde slaan met de roede van Zijn mond en
met de adem zijner lippen de goddeloze doden.
Gerechtigheid zal de gordel van Zijn lendenen zijn en trouw de gordel van Zijn heupen
Isaiah 11:1-5.

Het volk dat Ik Mij geformeerd heb, zal Mijn lof verkondigen.
Doch je hebt Mij niet aangeroepen, o Jaäcob, of jullie om Mij moeite gegeven, o Israël [Kerk].
Jullie hebben Mij de schapen van jullie brandoffers niet gebracht en
met jullie slachtoffers hebben jullie Mij niet geëerd;
Ik heb jullie niet lastig gevallen om spijsoffers en Ik heb jullie
geen moeite aangedaan om wierook.
Jullie hebben Mij voor zilver geen kalmoes gekocht en
met het vet van jullie slachtoffers hebben jullie Mij niet gelaafd.
Neen, jullie zijn Mij lastig gevallen met jullie zonden,
hebt Mij moeite aangedaan met jullie ongerechtigheden.
Ik, Ik ben het, God, Die jullie overtredingen uitdelg om Mijnentwil en
Ik gedenk jullie zonden niet
Isaiah 43: 21-25.

De getalswaarde van ‘wortel’ is 800 en dat is ook het getal van de pas verschenen nieuwe wereld, de nieuwe  schepping. De oude schepping gaat tot en met zeven en bij het ge­­­tal acht komt de nieuwe schepping.
Die wortel is het begin van de Nieuwe Schepping en uiteindelijk wordt
het een banier voor de volke­ren; die volkeren weten niet wat hen nog zal overkomen.
‘Alle volkeren zullen komen en voor U neerbuigen in aanbidding’.

      Onder geween zullen zij komen en onder smeking zal Ik hen leiden;
Ik zal hen voeren naar waterbeken op een effen weg, waarop zij niet struikelen.
Want Ik ben Israel tot een Vader, en Efraïm, die is mijn eerstgeborene.  Hoort het Woord des Heren, o volkeren, verkondigt het in verre kustlanden en zegt:
‘Hij, die Israel verstrooide, zal het verzamelen en het behoeden als een herder zijn kudde. 
Want de Heer maakt Jaäcob vrij en verlost hem uit de macht van wie sterker is dan hij”. Jeremia 31: 19-11.

Ze komen met geween, omdat het veel mooier is dan ze dachten.
Ze huilen van vreugde, want hiervan hadden ze nooit durven dromen.
Schoner dan de schoonste dromen, breekt de dag der vrijheid aan.
Schoner dan de schoonste dromen, zegt Isaiah, dat is de weder­opstanding.
Het geheim van Jesaja is dat kleine begin, dat leidt tot de tij­den van verademing.

    Deze, de afstraling van Zijn Heerlijkheid en de afdruk van Zijn Wezen, Die
alle dingen draagt door het Woord van Zijn Kracht, heeft, na
de reiniging van de zonden tot stand gebracht te hebben, Zich gezet aan
de rechterhand van de Majesteit in den hoge, zoveel
Machtiger geworden dan de engelen, als Hij uitnemender Naam boven
hen als erfdeel ontvangen heeft
Hebr.2: 3,4.
Dus als God gaat creëren, dan schept Hij ruimte; dan komt er ruimte om te leven.
Hij duwt al die dingen die er niet bij horen opzij, zodat er ruimte komt om adem te halen.
God, Die Hemel en aarde tot voltooiing brengt tot een Nieuwe Hemel en een Nieuwe aarde. Is God opgehouden met scheppen? Was Hij alleen maar heel vroeger eenmaal de Schep­per?
Er zijn teksten, onder andere ook in Jesaja, waarin zo prach­tig tot uitdrukking komt, dat God nog altijd de Schepper is, bijvoorbeeld:
    Zo zegt God [eigenlijk staat er ‘dé God’, met nadruk], de Heer,
– Die de Hemel schiep en hem uitspande;
– Die de aarde uitbreidde met alles wat daaruit ontsproot;
– Die aan de mensen die daarop wonen, de adem gaf en
de geest aan hen die daarop wandelen:
Ik, de Heer, heb jullie geroepen in Gerechtigheid, jullie hand gevat,
jullie behoed en jullie gesteld tot een verbond voor het volk, tot een Licht der Natiën: 
Om blinde ogen te openen, om gevangenen uit de kerker te leiden,
uit de gevangenis wie in duisternis gezeten zijn.
Ik ben de Heer, dat is Mijn naam, en Mijn eer zal Ik aan geen ander geven
noch mijn lof aan de gesneden beelden
Isaiah.42: 5-8.
Wanneer je dat leest in de Hebreeuwse tekst, wordt daar een woord gebruikt dat ook de tegenwoordige tijd omvat. De oude klassieke dogmatiek zei dan ook:
Het gaat om een ‘creatio continua’; God gaat continu door met scheppen.
Hij is niet op een gegeven mo­ment opgehouden met wat
Hij ooit heel lang geleden gedaan heeft; Hij gaat voort met scheppen!
Indien we niet in alles op zouden gaan op alle prikkels, die wij aan de dag tegenkomen.
Indien we niet in alles op zouden ingaan op alle prikkels, dan zou het makkelijker worden, te komen bij ons diepste mens-zijn, bij ons verlangen bij gemeenschap, met God, met onze naasten.
Alleen al dit verlangen is een begin van Geloof.

Mild worden
    Mild worden is de rijpste groei van de mens.
       Het is zacht worden in je woorden,
       in de klank van je stem en in heel je zijn.
       De blik uit je ogen wordt een warm aanvoelen,
       omdat je in de mensen om je heen jezelf herkent.
Het heeft niets te maken met zwakheid,
het zit veel dieper.
Het is de kracht die je doet ontwaken en doet leven.
Mensen, die van binnen mild worden,
beseffen wie ze zelf zijn.
       Je oordeelt niet meer over anderen.
       Je ben niet langer hard.
       Je wilt je niet overal laten gelden
       ten koste van je medemensen.
       Je luistert omdat elke andere
       een voortdurend wonder is.
       Je geniet van zon en regen en van heel kleine dingen.

Dikwijls zie je die mildheid bij mensen
die veel geleden hebben
[die als een boom gesnoeid zijn].
Zij horen en zien alles anders.
       Wie mild wordt heeft zichzelf overwonnen.
       Een dankbare zucht van bevrijding welt uit je op:
       je houdt van de mensen,
       omdat je geleerd hebt van jezelf te houden.
       Niet zoals je zou willen zijn,
       maar gewoon zoals je bent
”.
Karel Staes.

Een heel eigen wijze van kennen, ‘verwondering, verbazing’.
We worden verrast, omdat de werkelijkheid van de dingen
toch ineens iets nieuws openbaren.
Die ‘Mystieke’ verwondering overkomt ons en
tegelijkertijd is ze niet mogelijk zonder
openheid’ [herboren worden] van onze kant.
Wij kunnen niet zonder de verwachting
[dat is verlangen en vertrouwen tegelijkertijd]
dat goede dingen onverwachts kunnen gebeuren:
      Zie, Ik maak iets nieuws, nu zal het uitspruiten; zult gij er geen acht op slaan?
Ja, Ik zal een weg in de woestijn maken, rivieren in de wildernis.
Het gedierte van het veld zal Mij eren, jakhalzen en struisen, want
Ik geef water in de woestijn, rivieren in de wildernis om
Mijn uitverkoren Volk te drenken
Isaiah 43: 19,20.

bij: Heer, ik roep . . . tn.3a; dinsdag 6 maart.
Heer, Gij hebt aan het Kruis de bedrieger gedood:
bevrijd mij van arglist, want door bedrog heb ik gezondigd;
maar reinig mij door vasten, geef mij Uw Wil te doen, opdat
ik met een gereinigd gemoed Uw eerbiedwaardig lijden mag aanschouwen“.

tn.3a – “Ik ben gewond, Heer, door het zwaard van de lust,
en schrikwekkend ben ik geestelijk gedood.
Genees mijn arme ziel en breng haar tot het leven terug,
Meester, Die Zelf zo diep door de lans zijt gewond.
Als Verlosser hebt U allen genezen,
die doorboord waren door de pijl van de vijand:
maak mij deelgenoot van Uw eerbiedwaardig Lijden“.

tn.2. – “Door het Vasten zijn onze zielen verlicht;
Heer, acht ons waardig, om zonder vrees voor een oordeel
met Vreugde Uw Kruis te aanschouwen, en er vol ontzag voor neer te vallen.
Want het Kruis, dat nu verheven wordt, doet opstralen Uw vrijwillig Lijden:
geef ons om waardig die tijd te bezingen“.

Transfiguratie, een Mysterie; التجلي، سر; Μεταμόρφωση, ένα μυστήριο; Transfiguration, a Mystery.

”     Groot is de Heer en alle lof waardig, in de stad van onze God,
op Zijn heilige berg.
Onder toejuiching van heel de wereld vestigt Hij de berg Sion, met aan de noordzijde de stad van de grote Koning.

God doet Zich kennen in haar bouwwerken,  wanneer Hij deze beschermt.
Want zie, de koningen zijn samengeschoold; zij zijn bijeengekomen. Dit ziende stonden zij verbaasd, zij ontstelden en beefden; zij werden door schrik bevangen, door barensweeën gegrepen.
Door een geweldige storm verbrijzelt Gij de schepen van Tarsis.
Zoals wij het gehoord hadden, zo hebben wij het ook gezien in de stad van de Heer der krachten.
In de stad van onze God: God heeft haar gegrondvest voor eeuwig. God, wij verwachten Uw barmhartigheid in het midden van Uw Volk.

Zoals Uw naam, o God, zo is ook de lof over de einden der aarde: vol van gerechtigheid is Uw rechterhand.
Dat de berg Sion zich verblijde, dat de dochters van Juda juichen over Uw oordelen, Heer. Omgeeft Sion, gaat er omheen; spreekt over haar torens.
Richt uw hart op haar kracht, bestudeert haar bouwwerken, om het te verhalen aan het volgend geslacht. Dat hier onze God is, voor eeuwig en in de eeuwen der eeuwen:
Hij moge ons weiden in eeuwigheid
“.
Psalm 47[48] vert. ROK ‘s-Gravenhage.