Augustus de 1e – Het Koninklijk defilé van het eerbiedwaardige Hout van het Levenschenkende Kruis des Heren

Groot en Heilig Kruis boven de iconostase – Kerk van alle Heiligen, Stavrovouni, Cyprus

      Toen dan de overpriesters en hun dienaars Christus zagen, schreeuwden zij en zeiden: Kruisigen, kruisigen!
Pilatus zeide tot hen: Neemt gij Hem en kruisigt Hem: want ik vind geen schuld in Hem.
De Joden antwoordden hem: Wij hebben een wet en naar die wet moet Hij sterven, want Hij heeft Zichzelf Gods Zoon gemaakt.
Toen Pilatus dan dit woord hoorde, werd hij nog meer bevreesd en hij ging weer het gerechtsgebouw binnen en zei tot Jezus: ‘Waar zijt Gij vandaan?’. Maar Jezus gaf hem geen antwoord. Pilatus dan zei tot Hem: ‘Spreekt Gij niet tot mij? Weet Gij niet, dat ik macht heb U los te laten, maar ook macht om U te kruisigen?’.
Jezus antwoordde: ‘Gij zoudt geen macht tegen Mij hebben, indien het u niet van boven gegeven ware: daarom heeft hij, die Mij aan u heeft overgeleverd, groter zonde.
        Pilatus dan hoorde deze woorden en hij liet Jezus naar buiten brengen en zette zich op de rechterstoel, op de plaats, genaamd Litostrotos
[Λιθοστρωτος = kasseien], in het Hebreeuws Gabbata [
גבתה = verzamelde]. En het was Voorbereiding voor het Pascha, ongeveer het zesde uur, en hij zei tot de Joden: ‘Zie, uw koning!’
Zij dan schreeuwden: ‘Weg met Hem! Weg met Hem! Kruisig Hem!’ Pilatus zei tot hen: ‘Moet ik uw koning kruisigen? De overpriesters antwoordden:’ Wij hebben geen koning, alleen de keizer!’. Toen gaf hij Hem aan hen over om gekruisigd te worden. Zij dan namen Jezus en Hij, Zelf Zijn Kruis dragende, ging naar de zogenaamde Schedelplaats, in het Hebreeuws genaamd Golgota
[
גולגותא], waar zij Hem kruisigden en met Hem twee anderen, aan weerszijden een en Jezus in het midden. En Pilatus liet ook een opschrift schrijven en op het kruis plaatsen; er was geschreven: ‘Jezus, de Nazoreeer, de Koning der Joden.
Dit opschrift dan lazen vele der Joden, want de plaats, waar Jezus gekruisigd werd, was dicht bij de stad, en het was geschreven in het Hebreeuws, in het Latijn en in het Grieks.
        En bij het Kruis van Jezus stonden Zijn moeder en de zuster van Zijnr moeder, Maria van Cleophas en Maria van Magdala. Toen dan Jezus zijn moeder zag en de discipel, die Hij liefhad, bij haar staande, zei Hij tot zijn moeder: “ Vrouw, zie, uw zoon”. Daarna zei Hij tot de discipel: ‘Zie, uw moeder. En van dat uur af nam de discipel haar bij zich in huis. Hierna zei Jezus, daar Hij wist, dat alles reeds volbracht was, opdat de Schrift vervuld zou worden:’Mij dorst!’
        Toen Jezus dan de zure wijn genomen had, zei Hij: ‘Het is volbracht!’. En Hij boog het hoofd en gaf de geest.
De Joden dan, daar het Voorbereiding was en de lichamen niet op sabbat aan het kruis mochten blijven – want de dag van die sabbat was groot – vroegen Pilatus, dat hun benen gebroken en zij weggenomen zouden worden. De soldaten dan kwamen en braken de benen van de eerste en van de andere, die met Hem gekruisigd waren; maar toen zij bij Jezus gekomen waren en zagen, dat Hij reeds gestorven was braken zij zijn benen niet,
maar een van de soldaten stak met een speer in zijn zijde en terstond kwam er bloed en water uit.
     En die het gezien heeft, heeft ervan getuigd en zijn getuigenis is waarachtig en hij weet, dat hij de Waarheid spreekt, opdat ook gij gelooft
John.19: 6-11,13-20, 25-28, 30-35.

        Want het Woord van het Kruis is wel voor hen, die verloren gaan, een dwaasheid, maar voor ons, die behouden worden, is het een Kracht van God.
Want er staat geschreven: ‘Verderven zal Ik de wijsheid der wijzen, en het verstand der verstandigen zal Ik verdoen.
Waar blijft de wijze? Waar de schriftgeleerde? Waar de redetwister van deze tijd? Heeft God niet de wijsheid der wereld tot dwaasheid gemaakt?
Want daar de wereld in de Wijsheid van God door haar wijsheid God niet gekend heeft, heeft het aan God behaagd door de dwaasheid van de prediking te redden hen die geloven.
     Immers, de Joden verlangen tekenen en de Grieken zoeken wijsheid, doch wij prediken een gekruisigde Christus, voor Joden een aanstoot, voor heidenen een dwaasheid, maar voor hen, die geroepen zijn, Joden zowel als Grieken, [prediken wij] Christus, de Kracht van God en de Wijsheid van God
1Cor.1: 18-24.

In de onregelmatige verandering van plaats en houding van deze tijd, zowel in onszelf als om ons heen, dient er -méér dan ooit- aandacht geschonken te worden, dat we -alleen nog maar- genoegen dienen te nemen met het beste voedsel, hetgeen ons geschonken wordt vanuit het Koninkrijk der Hemelen.
Velen verkondigen een mening, die heel vaak en regelmatig verkondigd wordt, maar die vertekenen de kern van de Blijde Boodschap.

het Kostbaar en Levendmakend Kruis [Brugge-Oostende]

Paulus sprak over ‘niets anders’ dan “Jezus Christus, en Die gekruisigd”.
Lett. “   Want ik had niet besloten iets te weten onder u, dan Jezus Christus en die gekruisigd. Ook ik kwam in zwakheid, met veel vrezen en beven tot u; mijn spreken en mijn prediking kwam ook niet met meeslepende woorden van wijsheid, maar met betoon van geest en kracht, opdat uw geloof niet zou rusten op wijsheid van mensen, maar op Kracht van God1Cor 2: 2-5.
Paulus had er om zo te zeggen ook opnieuw over nagedacht.
Over die vraag wat er in het centrum van zijn leven en ook van zijn prediking moest staan. Je kunt je dat misschien ook wel voorstellen. In telkens nieuwe situaties moest hij de Pedagogie van Christus overbrengen. En ook hij wist natuurlijk van de boodschap en de gespletenheid in onszelf. Van het gapende gat tussen het de Blijde Boodschap vanuit den hoge en het leven van de mens hier op aarde. En al z’n verstand gebruikend en zich iets in gedachten voorstellend was hij opnieuw op basis van de beschikbare informatie gekomen: Inderdaad, alleen het kruis van Jezus Christus overbrugt die gespletenheid.Dat houdt een leven in van je Kruis opnemen en Christus domweg volgen.
Niet voor niets waarschuwt Christus vanaf de berg: “      Niet een ieder, die tot Mij zegt: ‘Heer, Heer, zal het Koninkrijk der hemelen binnengaan, maar wie doet de wil mijns Vaders, die in de hemelen is. Velen zullen te dien dage tot Mij zeggen: Heer, Heer, hebben wij niet in Uw Naam geprofeteerd en in Uw Naam boze geesten uitgedreven en in Uw Naam vele krachten gedaan?’. En dan zal Ik hun ‘openlijk’ zeggen: ‘Ik heb u nooit gekend; gaat weg van Mij, gij werkers der wetteloosheid’Matth. 7:21-23. Christus bedoelt dat het je niets baat, wanneer slechts in naam volgeling van hem bent en de rest maar laat waaien.
Wat zijn nu hoofdoorzaken van het verlangen naar geestelijke kant en klare brokken, met geen enkele voedingswaarde in plaats van ècht geestelijk voedsel?
We leven in een ‘ik- gerichte’, slechts op de materie en de mens gerichte consumptie  maatschappij met onze blik gericht op ‘de snelle hap’ een snelle bevrediging van onze behoeften.
Lijden is ongewenst. De huidige cultuur propageert -kant en klare- oplossingen voor pijn en ziekte, die de oorzaak van deze pijn [lichamelijk en/of emotioneel] niet wegnemen.
Waarachtig geestelijk voedsel tot je nemen kost tijd, energie, inspanning kortom investering en appelleert aan ‘verantwoording NEMEN‘ in plaats vrijblijvend in een mum van tijd de maaltijd des Heren weg te schrokken.
Veelal wordt er een “lichte” maaltijd aangeboden, een boodschap, die er maar al te gemakkelijk ingaat, waardoor de innerlijke mens verzwakt raakt. Een met melk aangelengde Blijde Boodschap, waaraan niemand aanstoot durft te nemen.
Een Blijde Boodschap welke de Kracht van het dragen van je persoonlijk Kruis ontwijkt en enkel over de Hemelse genoegdoening spreekt dan over de valkuilen van de tegenstrever.
Er wordt tegenwoordig maar zelden gesproken over lijden, opoffering en een eeuwig oordeel. Alles is er op gericht het wereldtoneel klaar te maken voor de komende Antichrist, de zoon des verderf.
We zien dat de overheden, leidinggevenden alles op alles zetten om het wankele evenwicht, het Babylonisch denken, overeind te houden.
Wij zijn relatief ondankbaar voor alle Genadegaven en [financiële] zegeningen en vergeten vaak deze uit te delen aan degenen, die minderbedeeld zijn.
Er is ‘nog’ géén echte vervolging zoals in de oorlogslanden, dáár is geen middenweg; de keuze voor Christus kan je dáár het leven kosten.
In het zgn. vrije Westen kan men zich – ondanks de opgedrongen slaafse hang naar meer – nog veroorloven de kantjes er af te lopen; dat denkt immers de overgrote meerderheid, totdat de tijd drastisch gaat veranderen.
Er zijn te veel keuzes; bij geestelijke of lichamelijke problemen zijn er nog altijd de specialisten, die pillen, therapieën voorschrijven en hebben we God nog niet ècht nodig.
Behalve wanneer we zoals dat netjes heet medisch uitbehandeld zijn en ‘aan het eind van ons Latijn’, aan onze eigen kleinmenselijke mogelijkheden zijn.
Onverwerkte trauma’s: onverwerkte pijn en verdriet maken velen erg vatbaar voor allerlei misleidingen en verleidingen:
– Gelovigen die diep verwond geraakt zijn, moeten eerst innerlijke genezing ontvangen alvorens ze heilig en rein kunnen leven.
– Dergelijke gelovigen zoeken onbewust nog naar ’hapsnap’-bevrediging door middel van alcohol, drugs, seks e.d. Vanuit hun verwerping zijn ze ook zéér gevoelig voor geestelijke misleiding en voor manipulatie. Ze hebben nog niet de innerlijke kracht en stabiliteit om consistent een christelijke levenswandel te onderhouden.
Ze missen een Vader[figuur], Die bevestigt, verzorgt, corrigeert en aanstuurt.

Groot & Heilig Kruis, achter de iconostase dienst AOKN, in de Ansfriduskerk, Amersfoort 2017

Maar wat dan – hoe en waar word je in deze tijd nog een volwassen ‘geestelijk’ volgeling van Christus, van de Zoon van God?
1.]. door een levensstijl na te jagen, waarin ‘de vreze Gods’ centraal staat.
      Van al het gehoorde is het slotwoord: Vrees God en onderhoud Zijn geboden, want dit geldt voor alle mensen. Want God zal elke daad doen komen in het gericht over al het verborgene, hetzij goed, hetzij kwaadPred.12: 13,14.
De vreze Gods is absoluut geen feestje in de Brasserie ‘Tamboerke’ in de Hèrbakkersstad Eeklo [B].

kinderen en jong-volwassenen aanmoedigen en bijstaan om deel te nemen aan de Goddelijke Liturgie

2.]. door een houding te ontwikkelen waarin je met niet minder genoegen neemt dan met de volheid van Jezus Christus. Wij volgelingen zijn als een tak geënt op Christus, de wijnstok.
      Indien nu enkele van de takken weggebroken zijn en gij als wilde loot daartussen geënt zijt en aan de saprijke wortel van de olijf deel hebt gekregen, beroem u dan niet tegen de takken! Indien gij u ertegen beroemt – niet gij draagt de wortel, maar de wortel u. Gij zult dan zeggen: er zijn takken weggebroken, opdat ik als loot geënt zou wordenRom.11: 17-19.
Dezelfde kracht als ‘in Hem‘ en ‘door Hem‘ is is ook van ons. Dezelfde Geest, Die Hem uit de dood deed Verrijzen/Opstaan is ook in ons werkzaam.
3.]. door bereid te zijn alles en iedereen op te geven, -wat het ook kost- ten behoeve van “de Wil van God” [er volgt een artikel met nadere uiteenzetting].

Logo AOKN

4.] door toe te laten dat de Heilige Geest -als op de berg Thabor, bij Transfiguratie- tot in de kèrn van ons wezen
-“Zijn Licht”- laat schijnen om vervolgens alles te reinigen.
Dàn zal pas kan de “Volheid van de Goddelijke Liefde, Zijn Licht, Zijn Leven en Zijn Geestelijk Vuur” ons deel worden en zal ons volkomen Heel, Heilig maken.

Tot slot voor de velen, die nu nog twijfelen, wankelen en worstelen:
      Te dien dage zal het geschieden, luidt het Woord van de Heer der Heerscharen, dat Ik op de middag de zon zal doen schuilgaan en bij klaarlichte dag het land in het donker zal zetten.Dan zal Ik uw feesten in rouw verkeren, en al uw liederen in klaagzang. Dan zal Ik rouwgewaad brengen op alle heupen en kaalheid op elk hoofd. En Ik zal het maken als de rouw over een eniggeborene en het einde ervan als een bittere dag.
Zie, de dagen komen, luidt het Woord van de Heer der Heerscharen, dat Ik een honger in het land zal zenden. Geen honger naar brood, en geen dorst naar water, maar om de Woorden des Heren te horen.
Dan zullen zij zwerven van zee tot zee, en van het noorden naar het oosten zullen zij dolen, om te zoeken het Woord des Heren; maar vinden zullen zij het niet.
Te dien dage zullen de schone maagden en de strijdbare jongelingen in onmacht vallen van dorst, die zweren bij wat de schuld van Samaria is, die zeggen: Zo waar uw God leeft, o Dan! en: Zo waar de bedevaart naar Berséba leeft! Ja, zij zullen vallen en niet weer opstaan
Amos 8: 9-14.
– Berséba was een knooppunt van karavaanwegen, waar Abraham een tamariskboom plantte en aldaar de Naam van de HEER, de eeuwige God, aanriep [Gen.21: 33], derhalve een bedevaartsplaats.

Cross – houtsnijwerk van een aankomend monnik, I.M.Karakallou, Athos

3e Irmos Kruisverheffing     tn.4
    Een staf was voorafbeelding van Uw Mysterie,
want door zijn bloei wees deze de hogepriester aan.
Zo bloeit ook in de Kerk, die eerst onvruchtbaar was,
het Hout van het Kruis tot op heden toe,
als haar Kracht en haar Sterkte

Prokimenon     tn.4
“     Alle einden van de aarde
hebben gezien het Heil van onze God