9e Donderdag ná Pinksteren, Augustus 15e – de ontslaping van Allerheiligste Moeder en altijd maagd gebleven, de Theotokos

Onze Heer en Verlosser, Die een weg door de zee maakte, een pad door machtige wateren.

      Terwijl zij op reis waren, kwam Hij in een zeker dorp.
En een vrouw, Martha geheten, ontving Hem in haar huis.
En deze had een zuster, genaamd Maria, die, aan
de voeten des Heren gezeten naar Zijn Woord luisterde.
Martha echter werd in beslag genomen door het vele bedienen.
En zij ging bij Hem staan en zei:
      Heer, trekt Gij het U niet aan, dat mijn zuster mij alleen laat dienen?’.
      Zeg haar dan, dat zij mij komt helpen’.
Maar de Heer antwoordde en zei tot haar:
      Martha, Martha, jij maakt je bezorgd en druk over vele dingen, . . . . . maar weinige zijn nodig of slechts een; want
      Maria heeft het goede deel uitgekozen, dat
       van haar niet zal worden weggenomen’
En het geschiedde, toen Hij deze dingen sprak, dat
een vrouw uit de schare haar stem verhief en
tot Hem zei:
      Zalig de schoot, die U heeft gedragen, en de borsten, die Gij hebt gezogen.
Maar Hij zei:
      Zeker, zalig, die ‘het Woord God’s horen en het bewaren’

Luc.10:38-42; 11: 27,28.

      Laat die gezindheid bij u zijn, welke ook in Christus Jezus was, Die,
in de gestalte God’s zijnde, -‘het aan God gelijk zijn’- niet als een roof heeft geacht,
maar Zichzelf ontledigd heeft, en heeft aangenomen, en aan de mensen gelijk geworden is.
En in Zijn uiterlijk als een mens bevonden, heeft
Hij Zich vernederd en is gehoorzaam geworden tot
de dood, ja, tot de dood aan het Kruis.
      Daarom heeft God Hem ook uitermate verhoogd en
       Hem de naam boven alle naam geschonken, opdat
       in de Naam van Jezus zich alle knie zou buigen van hen, die
       in de hemel en die op de aarde en die onder de aarde zijn,
en alle tong zou belijden’:
      Jezus Christus is Heer, tot eer van God, de Vader!’

Phil.2: 5-11.

  De Wijsheid heeft haar huis gebouwd, zij heeft haar zeven pilaren uitgehouwen, zij heeft haar slachtvee geslacht, haar wijn gemengd, ook heeft zij haar tafel bereid.
Zij heeft haar dienstmaagden uit-gezonden, zij roept boven op de hoogten der stad:
‘ Wie onverstandig is, dient zich hierheen te keren’;
tot de verstandeloze zegt zij:
‘ Komt, eet van mijn brood en drinkt van de wijn die ik gemengd heb;
laat varen het onverstand, dan zult gij leven, en betreedt de weg van het verstand.
Wie een spotter terechtwijst, haalt schande over zich, wie een goddeloze tuchtigt, zijn eigen schandvlek.
Bestraf de spotter niet, opdat hij u niet zal haten, bestraf de wijze, dan zal hij u liefhebben,
Geef aan de wijze, en hij zal nog wijzer worden, onderwijs de rechtvaardige, en hij zal aan inzicht winnen.
De vreze des Heren is het begin van de wijsheid en het kennen van de Hoog Heilige is verstand.
Want door mij worden uw dagen vermeerderd, worden jaren van leven u toegevoegdSpreuken 9: 1-11.

Ontslaping van de Moeder Gods

Dormition van de Moeder God’s is een groots feest in de Orthodoxe Kerken,
ook wel zomer-Pascha genoemd, die het “in slaap vallen”, het ontslapen oftewel de lichamelijke dood gedenken van Maria de Theotokos als een eeuwigdurende gedachtenis.
De “Moeder God’s” [de God-dragende] als dag van herdenking heeft de Heer haar mee-, weggenomen en als ware het tevens haar lichamelijke Opstanding bewerkt, voordat ze door Christus, haar Zoon en onze Zoon van God in de Hemel wordt opgenomen.
De Orthodoxe kerk leert dat zij samen met andere personen ‘lichamelijk’ naar
de hemel werden gebracht:
Henoch , Elia [Elias] en de Theotokos [de Maagd Maria].
       Vergelijkbaar met de westerse ‘veronderstelling’ van Maria, vieren de orthodoxen ‘De ontslaping van de Theotokos’ op 15 augustus.
       In tegenstelling tot de westerse onzekerheid over de fysieke dood van Maria,
leert de Orthodoxie, dat Maria lichamelijk een ‘natuurlijke dood’ stierf, zoals
elke andere mens, dat ze werd begraven door de apostelen [behalve Thomas, die te laat was], en drie dagen later [nadat Thomas was gearriveerd] bleek te ontbreken in haar tombe.
De Kerk leert dat de apostelen een openbaring ontvingen waarin de Theotokos aan hen verschenen is en hen openbaarde dat ze door onze Heer en Verlosser, haar Zoon Jezus was opgewekt en haar lichaam en ziel naar de Hemel had gebracht.
De Orthodoxie leert dat Maria al de volheid van Hemelse gelukzaligheid geniet, die al de andere heiligen [alle gelovigen] pas ná het laatste oordeel zullen ervaren.
Vandaag vieren we een grote en vreugdevolle plechtigheid:
‘het ontslapen’, het in slaap vallen van de Moeder van God in Jeruzalem, en haar lichamelijke overbrenging in Heerlijkheid.

Avondloos Licht

“Het hele mysterie van de economie”
Tijdens de Vespers, in de avond bij ‘het Avondloos Licht’ gelezen
– lezingen uit Genesis, Ezechiël en Spreuken – worden ons een reeks afbeeldingen aangeboden, die allemaal een verwijzing bevatten naar de Theotokos.
– Zij is de ladder die opklimt van de aarde naar de hemel, aanschouwd door de aartsvader Jaäcob in een visioen Gen. 28: 12.
– Zij is Beth-el [Hebr.=‘God’s huis’] en de poort van de hemel Gen.28: 17.
– Zij is de oostelijke poort van het tempelheiligdom, die gesloten blijft Maagdelijk:
niemand komt binnen, “want de Heer, de God van Israël [de Kerk], is er doorheen gekomen“, zoals Ezechiël heeft profeteerd Ez.44: 2.
– Zij is wijsheid, of het huis van wijsheid, waarover koning Salomo spreekt Spreuken 9: 1.

                         Deze lezingen – uit Genesis, Ezechiël en Spreuken –
vertegenwoordigen de 3 afdelingen van de Joodse Bijbel:
de Thora, de profeten en de geschriften.
Gezamenlijk vormen ze een ‘boeket’ dat alles weergeeft wat we het Oude Verbond noemen.
Het is alsof om te zeggen:

Theotokos, zij die naar haar Zoon wijst

Maria is de som waarnaar de hele geschiedenis van Israël al die tijd, als een verwijzing heeft gewezen.
Zij is de dochter van Zion, het scharnier van de heilsgeschiedenis.
In haar is het begin van het Nieuwe Verbond, Je kunt het Nieuwe Testament ook niet bevatten, zonder het Oude Testament te hebben gelezen
– het vormt de basis, zoals Christus dit aan de Emmausgangers eveneens heeft voorgehouden.

In de woorden van de Heilige Johannes van Damascus [Syrië]:
‘In de naam Theotokos zit het hele Mysterie van de economie;
’Economie’ –  oikonomia, zoals we vaak in onze hymnes horen –
verwijst naar God’s ordening van Zijn ‘huishouden’,
Zijn bestuur van de schepping en Zijn geschiedenis volgens Zijn plan
voor onze persoonlijke redding en verheerlijking van Zijn mensheid.
Er is een volgorde  in God’s plan en een eenheid van betekenis;
deze eenheid wordt geopenbaard in de persoon van de Heilige Maagd.

Theotokos, zwanger – Onvoorwaardelijke overgave; Theotokos, pregnant – Uncondational surrender;

De rol van Maria in deze economie, haar identiteit als ‘Moeder’, houdt niet op bij het baren of grootbrengen van haar kind.
We zien haar niet alleen bij de Aankondiging [25 Maart] en de Geboorte van onze Heer en Verlosser [25 December], maar ook bij zijn eerste wonder te Kana, aan de voet van het Groot en Heilig Kruis [14 September] en met de Kerk op Pinksterfeest, de Geboorte van de Kerk.
Zoals Johannes van Damascus reeds zei:
het hele Mysterie van God’s Economie”.

In de feestelijke cyclus van ons liturgisch jaar, die op 1 september begint, is het eerste grote feest ‘de geboorte van de Theotokos’ op 8 september.  Het laatste grote feest is vandaag, haar ontslapen, het in slaap vallen, zoals wij de dood noemen en Haar lichamelijke veronderstelling in de Hemel.
Onze liturgische herinnering aan het Heil’s-werk van Christus begint en eindigt met Maria, de Moeder God’s.
We beginnen met haar geboorte, we eindigen met haar verheerlijking.
In de naam Theotokos zit het hele mysterie van God’s Economie”.

Een vrouw bekleed met Christus,
het ‘Zon-overgoten Licht’ van de schepping.
Aan het einde van zijn leven, in ballingschap op het eiland Patmos, had
de apostel Johannes een visioen.
Een groot teken verscheen in de hemel:
een vrouw gekleed met de zon, met
de maan onder haar voeten en
een kroon van twaalf sterren op haar hoofd
Openb.12: 1.
De meeste verslaggevers, uitleggers van het Goddelijk Mysterie
nemen dit beeld uit het boek Apocalyps om te verwijzen naar de Kerk,
òf het overblijfsel van Israël [de Kerk].
Sommigen zien hier echter een afbeelding van de Theotokos, Maria, vooral
omdat zij de dochter van Zion is en zij de Kerk typeert.
Sommigen zien zelfs een beeld van haar lichamelijke veronderstelling.

Een groot teken verscheen in de hemel: een vrouw bekleed met de zonOpenb.12: 1; ja, ‘Zij had zich met Christus, het Licht bekleed’.
In de lichamelijke ‘overdracht’ door Christus van de Maagd herkent de Kerk een ‘groot teken‘.
Een profetisch teken dat ons spreekt over onze bestemming, de betekenis van de dood, van lichamen, van menselijke relaties.
Dit teken vertelt ons:
de dood is niet het laatste doel van de mens’.
Ten slotte zijn we, zoals de filosoof Heidegger bedacht, alleen ‘tot de dood zijn’;
eindige tijd en dood zijn niet onze ultieme horizon’.
De moeder van van onze Heer en Verlosser werd ‘tot leven vertaald‘.
Dit teken vertelt ons: een ‘hemel‘ van zuivere geesten is niet ons laatste bezit.
Christenen zijn geen ‘platonisten’!
Het lichaam is niet de gevangenis van de ziel, een cocon die
moet worden afgeschud voor het ‘ware zelf‘ als een vlinder.
Plato had het helemaal verkeerd, sloeg de plank totaal mis:
onze ware persoon, zoals God het bedoelde,
is niet alleen ziel, maar ook lichaam.
Redding van de persoon betekent redding van het lichaam
’.
                     Dit teken vertelt ons:
door de Opstanding van onze Heer en Verlosser zal ieder van ons weer opstaan
in ons lichaam, hersteld, zoals we ook ooit in de moederschoot werden verwekt:
als mannelijk of vrouwelijk.
En een groot teken verscheen in de hemel:
een vrouw bekleed met de zon Openb.12: 1.
Opgestaan tot Glorie, is Maria, de Theotokos nog steeds Vrouw .

Bepaalde oude ketters, gnostici genaamd, geloofden dat hier iets te overwinnen was: in het koninkrijk der hemelen zouden er geen mannelijke en vrouwelijke zijn, òf misschien zouden vrouwen als mannen worden [Evangelie van Thomas, logion 114].
Deze gnostici hoonden het huwelijk en vooral de voortplanting.
Ze zochten bevrijding van de banden van de natuur, zij komen het zelf wel af,
wáár heb ik dat nog meer gehoord?
                   We hebben heden-ten-dage nog steeds onze gnostici.
Onze gnostici willen dat we man en vrouw, niet langer als vader en moeder  beschouwen, maar als uitwisselbare, veranderende identiteiten:
niet het goede en duurzame ontwerp van de Schepper, maar
bevindingen van de samenleving of zoiets als van plastic zelf-geconstrueerde-afbeeldingen – al gelang naar ieders wens inwisselbaar, te veranderen.

Neen, wij mensen zijn geschapen naar God’s Beeld en Gelijkenis.
Daarom houdt de Kerk ons vandaag een andere visie voor.
                   Het is een teken voor onze tijd,
een teken van tegenspraakLuc.2: 34.
Je bent vertaald in het leven, o moeder van het leven
Dit teken zegt: Opgestaan tot Glorie, Maria, de Theotokos is nog steeds ‘moeder’.
In de lichamelijke ver-Heerlijking van Maria krijgen we een beeld,
een voorschot, van de Glorie van het Koninkrijk dat
we hopen te be-erven.
Het is volledig  belichaamde Glorie, waarin
de schoonheid van het gecreëerde verschil behouden blijft.
Een Glorie waarin natuurlijke banden van liefde niet worden opgelost.
Een Glorie waarin ieder van ons moeder of vader en zoon of dochter zal blijven voor iemand.
                  En tegen iedereen die, net als de geliefde discipel,
een hoofd op de boezem van de Heer heeft laten rusten, of
bij Zijn Kruis in gebed heeft gestaan, zal Christus zeggen:
Zoon, zie uw moederJohn.19: 27.

Er is geen mens méér verheven dan de Maagd Maria, de Panagia.
En er is geen grotere titel voor haar in onze theologische woordenlijst dan “Moeder”.
Dit zou ons iets dienen te openbaren, iets te moeten vertellen.
Dit woord, -‘moeder’- , gaat veel verder dan fysiek vruchtbaar zijn.
Het noemt een allesomvattende menselijke zorg, een spirituele band, een roeping van God.
Deze spirituele moederschap, voorbij bloedverbanden en nageslacht,
is het geschenk en de roeping van elke vrouw:
gehuwd, getrouwd of [bom-moeder] ongehuwd;
drager van velen, één of geen.
Het is een geschenk, waarvan ieder van ons
– de gehele mensheid – die de gezegende, de begunstigde is.
Dit is het goede geschenk van onze Schepper – niet onze mode.
En zoals het feest van vandaag ons herinnert, eindigt het niet in de dood.

Ontslapen’ zijn = de overgang naar het Eeuwig leven
Na de opstanding van onze Heer en Verlosser was
het onze Allerheiligste Moeder God’s, die
de steun en toeverlaat was van de apostelen en
de nieuw opgerichte kerk van Christus.
Zij was het die de nieuwe christenen onderwees,
zoals zo vaak in de geschiedenis van de kerk ook de vrouwen het voortouw nemen.
Zij leidde hen en troostte als een waarachtige moeder in hun zorgen.
In de langere versie van haar levensloop lezen we dat
ze drie dagen voor haar ontslapen werd bezocht door de aartsengel Gabriël, net
zoals ze bij de aankondiging was geweest en
hij vertelde haar over haar aanstaande,
glorieuze overgang van dood naar leven.
Daarna verzamelde de Heilige Geest op
een wonderlijke manier alle apostelen in Gethsemane,
[Hebr.= ‘oliepers’, waar het zweet wordt tot bloed]
in het huis van de Moeder van God, zodat
zij heel menselijk haar laatste zegen konden verkrijgen en
aanwezig konden zijn bij haar begrafenis.
Toen ze eenmaal de lof tot God’s Moeder hadden gezongen,
vroegen ze haar om hen een laatste lering toe te vertrouwen.
Onze-Lieve-Vrouwe vertelde hen toen een gelijkenis, waarin
deze wereld als een handelsbeurs is, en dat degenen die de beste deals maken,
ook de beste aankopen doen, want zij ‘zijn‘ degenen die als
overwinnaars’ de grootste winst behalen.
Ze legde verder uit dat hetzelfde geldt voor spirituele aangelegenheden.
Degenen die de geboden van Christus het meest nauwgezet en
met de grootste ijver naleven, zijn degenen die als ‘helden van Christus’
de grootste winst behalen en in het koninkrijk God’s bovenal verheerlijkt zullen worden.
En zij drong er bij hen op aan om door te gaan met de ‘goede strijd’.

En hoe blij is Onze Lieve Vrouw als ze ons ziet worstelen met als doel onze redding!
Wat een voldoening geeft dit haar.
En hoeveel streefde zij niet naar het goede terwijl ze hier op aarde was
– ook al was ze niet nodig, omdat ze zondeloos was –
teneinde ons een voorbeeld van perfecte bekering/ascese te geven:
      Daarom heeft God Hem ook uitermate verhoogd en
       Hem de naam boven alle naam geschonken, opdat
       in de Naam van Jezus zich alle knie zou buigen van hen, die
       in de hemel en die op de aarde en die onder de aarde zijn,
en alle tong zou belijden’:
     
Jezus Christus is Heer, tot eer van God, de Vader!.
In Gethsemane [Hebr.= ‘oliepers’], waar ze gehuisvest was, vonden zij
na haar ontslaping een vloer met slijtplekken doordat die
zo vaak werd gebruikt om haar ‘grote buigingen’ te doen.

We dienen haar onbaatzuchtige gehoorzaamheid tot Christus ná te volgen,
haar hartverwarmende nederigheid, haar verborgen spirituele inspanningen,
haar vurige gebed, de constante waakzaamheid die ze beoefende,
haar goddelijke, vurige liefde tot Goden de spirituele pijn die
haar als een mes doorboorde bij de kruisiging van haar zoon.
Voor degenen die zich bezighouden met de spirituele strijd,
is zij een ‘triomferende bondgenoot‘, hoewel zij mogelijk in
een eerder stadium een verloren leven hebben geleid.
Laten we daarbij ons geheugen opfrissen dat voor
Maria van Egypte’ Onze-Lieve-Vrouw de ‘zekerheid‘ werd voor
haar ascetisch berouwvolle leven.
En nadat deze heilige zich in de woestijn had teruggetrokken,
waar ze een bovenmatige strijd leverde, troostte
Onze Lieve Vrouw haar persoonlijk door aan haar te verschijnen.

Als de bewaarder van kloosters is ook zij degene die
hen goddelijke geschenken geeft, vooral aan monniken op de berg Athos [Gr.].
Zij was het die de zegen van ‘het gebed van het hart’ gaf aan de Heiligen Maximos Kavsokalyvis, Gregorius Palamas, Silouan de Athoniet en ook aan ouderling Josif de Hesychast die nu verbonden is met onze broeder’s en zuster’s in Christus Zaligheid.
En er is nog een reden waarom vandaag een speciale betekenis heeft voor ons, die zijn spirituele kleinkinderen zijn:
het is de verjaardag van zijn gezegend vertrek uit dit leven, ná afloop van de Goddelijke Liturgie, in 1959.
Hij hield zoveel van Onze-Lieve-Vrouw – hij noemde haar zijn lieve moederke en ontving door haar nabijheid veel inzichten, ja, goddelijke openbaringen en genadegaven via haar van de Heer.

alheilige Moeder God’s, bescherm ons

En inderdaad, deze liefde voor de Moeder van God is typerend voor de heilige vadertjes van de berg Athos, wie er geweest is herkent het.
Bij het horen van haar naam kunnen ze hun tranen niet bedwingen,  zij die opgeklommen zijn puur uit hun brandende genegenheid voor de Al-Reine Maagd en  Moeder door Jezus Christus, onze Heer, van ons allen.
Alleen al bij het geluid van haar naam, wordt een ziel die God liefheeft,
bewogen tot bewondering, tot dankbaarheid en oneindige Liefde tot God.
Dus alleen al de beeltenis voor ogen, de herinnering aan de Moeder van God, van
degene, die in de geest aan haar denkt, is voldoende om de betrokkenen te heiligen.
De overleden vader Athanasios, uit het klooster van Iviron, zei altijd
dat liefde voor de Moeder van God mensen redt, ook
al hebben ze geen goede werken voor of vanuit zichzelf.

Mensen van vandaag moeten naar beste weten en kunnen
gebruik maken van de bemiddeling van de Moeder van God’s, die
voor onze redding haar bestaan in de wereld gekregen heeft.
     In alle pijn, leed en moeite, die wij in dit leven te dragen hebben,
     dienen we niet vergeten dat er dè
     helpster van de noodlijdende, een verdediger bij God en troost van de wanhoop‘ is, op
     wie we een beroep kunnen doen en troost vinden, en
     een onmiddellijke [‘snel verhoor’] oplossing en antwoord biedt.
Zij verwijst onophoudelijk naar onze Heer en Verlosser, Zaligmaker Jezus, de Christus,
de Zoon van God, tot Heerlijkheid en eer aan God, de Vader.
     We bidden dat Onze Lieve Vrouwe, de Moeder van God, die
     is overgegaan tot het leven‘, ons altijd haar zegen zal geven, zodat
     we dit leven kunnen doorstaan met zo weinig mogelijk schade en gevaar als
     gevolg van de misleidingen en schema’s van de boze en
     dat zij ons het Hemelse Koninkrijk van haar Zoon waardig zal maken.
     Amen.

    Heer, gedenk David en al zijn zachtmoedigheid.
Hoe hij zwoer tot de Heer, en gelofte deed aan de God van Jaäcob.
Ik zal mijn woontent niet binnengaan, noch neerliggen op mijn rustbed.
Ik zal mijn ogen geen slaap toestaan, noch sluimering aan mijn oogleden, of rust aan mijn voorhoofd.
Totdat ik een plaats heb gevonden voor de Heer: een woning voor de God van Jaäcob.
Zie, wij hadden ervan gehoord in Efrata, wij hebben de Ark gevonden in het woudveld.
Nu kunnen wij binnentreden in Zijn Woning, en neervallen op de plaats waar Zijn voeten stonden.
Sta op, Heer, ga in tot Uw rust; Gij en de Ark van Uw Heiliging.
Dat Uw priesters Gerechtigheid aandoen; dat Uw heiligen jubelen.
Omwille van David, Uw dienaar, wend het aangezicht niet af van Uw gezalfde.
De Heer heeft naar Waarheid gezworen aan David, Hij zal het zeker gestand doen.
Vrucht van uw lichaam zal Ik plaatsen op uw troon, als uw zonen Mijn Verbond onderhouden. Als zij Mijn Getuigenissen bewaren, zoals Ik die hun zal leren.
Dan zullen ook hun zonen tot in eeuwigheid zetelen op Uw Troon.
Want de Heer heeft Sion uitverkoren; Hij heeft haar gekozen tot Woning voor Zichzelf.
Dit zal Mijn rustplaats zijn in de eeuwen der eeuwen; hier zal ik wonen, want Ik heb haar gekozen.
Haar buit zal Ik zegenen in overvloed; haar armen verzadigen met brood.
Haar priesters zal Ik bekleden met Verlossing; en haar gewijden zullen jubelen van vreugde.
Daar zal Ik een hoorn oprichten voor David; een licht gereed maken voor Mijn gezalfde.
Zijn vijanden zal Ik met schaamte bekleden, maar op hem zal Mijn heiliging bloeien
Psalm 131[132] vert. ROK. ’s-Gravenhage.

voor de fijnproevers, ‘de achtste dag’:
    En de Heer zei tot mij:
  Deze poort zal gesloten blijven; zij zal niet geopend worden en
niemand mag daardoor binnengaan, want de Heer, de God van Israël [de Kerk],
is daardoor binnengegaan; daarom dient zij gesloten te blijven

Ezechiël 44: 2.
Dit is een van de verzen gelezen tijdens de Vespers aan de vooravond [het ontluiken] van dit feest en vormen slechts een splinter-dun
gedeelte van een uitgebreid visioen welke de Profeet ontving tijdens zijn ballingschap in deze wereld, in Babylon [Ezechiël hfdst. 40-46]
Het complete visioen beschrijft in detail de reiniging van een nieuwe en heilige Tempel [ons hart].
            Zoals delen van de openbaring zijn overgeleverd aan Johannes de Theoloog, biedt het visioen van Ezechiël een inkijkje in de komende geschiedenis van de tijd, hetgeen – dus zijn verwijzing naar de “achtste dagEzechiël 43: 27.
We leren het belang dat de kerkvaders aan ‘de achtste dag’ toekennen.
Volgens de brief van Barnabas zegt God:
Het zijn niet de vele malen gevierde aantal keren dat
‘Shabbat gevierd wordt’, die Mij behagen, maar
de Shabbat die Ik maak en waarop ik, nadat
ik alle dingen tot rust heb gebracht,
een achtste dag zal beginnen,
dàt is een nieuwe wereld

conf. Martimort, The Liturgy and Time, pg.19.

De Tempel [het hart] van de komende geschiedenis van de tijd wordt verder geopenbaard wanneer God verklaart:
De priesters zullen uw hele Brandoffers en uw Vrede’s-offers op
het altaar offeren, en Ik zal u aanvaarden
Ezechiël 43: 27..
Merk op dat Ezechiël God’s uitleg ontvangt op een moment dat het God’s-Volk
verpletterende nederlagen lijdt vanwege hun flagrante ongerechtigheden,
zoals in onze tijd.

Veel Profetische uitingen waarschuwen dat de Heer noch het volk, noch hun brandoffers zal accepteren vanwege hun misbruik van rechtvaardigheid en minachting voor gerechtigheid, zie Jeremia 7: 22-24. Niettemin spreekt God over een nieuwe schepping – een waarin Zijn Volk door Hem zal worden aanvaard.

Verder kijkend, zien we dat God Ezechiël toestaat de Glorie van de Heer te voorzien, Die weer in de tempel woont, zoals Zijn Glorie in de vroegere heiligdommen van Israël [de Kerk] heeft gewoond Ex,40: 34; 2Kron. 5: 14.
Over welke andere Tempel kan de profeet spreken als hij zegt:
Ik zag en zie, het huis des Heren was vol HeerlijkheidEzechiël 44: 4?
Laten we zicht krijgen op hetgeen onze Heer en Zaligmaker aan Profeet Ezechiël
Zijn glorieuze inwoning aantoont in de schoot van de Maagd!
De incarnatie van Christus initieert de nieuwe schepping, zoals de woorden van het Apolytikion van Annunciatie onthult:
Heden is de aanvang van onze Verlossing en de Openbaring van het Mysterie dat voor alle eeuwen geopend wordt, want de Zoon van God is de Zoon van de Maagd geworden”

Merk op dat in het visioen van Ezechiël deze glorieuze toekomstige Tempel
een poort op het oosten heeft – een poort die gesloten is.
“Deze zal niet worden geopend en niemand zal erdoorheen gaan, omdat
de Heer, onze God van Israël [de Kerk] erdoor zal binnengaan
Ezechiël 44: 2.
Zie hoe onze goede God aan de Profeet de maagdelijke baarmoeder van de Theotokos onthult:
Verheug u!  O ongeschonden poort . . . die levend naar uw Schepper en God is geborenfeestelijke dogmatikon.

Wij die verenigd zijn met Christus zijn het meest gezegend onder de mensen, want ons wordt openlijk die dingen getoond die slechts gedeeltelijk aan Ezechiël worden onthuld:
Wat de Vorst betreft, omdat Hij Vorst is, mag
Hij daarin gaan zitten om te eten voor het aangezicht des Heren;
door de voorhal der poort zal Hij naar binnen gaan en
langs dezelfde weg naar buiten gaan
Ezechiël 44: 3.
Niemand in de gehele wereld mag in welke tijd dan ook zich deze positie aanmeten dan onze Heer Jezus Christus, “de Prins van het Leven, Die God uit de doden heeft opgewekt” :
    De God van Abraham en Isaäc en Jaäcob, de God van onze vaderen,
heeft Zijn knecht Jezus verheerlijkt, Die jullie hebben overgeleverd en
verloochend ten overstaan van Pilatus [de wereld], ofschoon
deze oordeelde, dat men Hem moest loslaten.
Doch jullie hebben de Heilige en Rechtvaardige verloochend en begeerd, dat
jullie een mens, die een moordenaar was, geschonken zou worden; en
de Leidsman ten leven hebben jullie gedood, maar God heeft Hem opgewekt uit de doden, waarvan wij getuigen zijn. En op het Geloof in Zijn naam heeft
Zijn naam deze, die jullie zien en kennen, sterk gemaakt; en
het Geloof door Hem heeft hem dit volkomen herstel gegeven in
tegenwoordigheid va jullie allemaal
Handelingen 3: 13-16.
Hij alleen ging naar binnen en woonde in de baarmoeder van de Maagd, en
zij die Hem droeg was “een maagd die baarde en nadat zij maagd was gebleven“.
In het Mysterie van onze Verlossing heeft God
de meest waarachtige mens -de ‘God-barende’- Theotokos
toestemming verleend om ‘de Heer der Heerlijkheid’ in zich te dragen.
Bovendien, door de inwoning van God,
behaalde Maria een speciale overwinning op de dood . . .
ze werd ver-Heerlijkt in haar lichaam . . .
want in de Moeder God’s, de altijd maagd gebleven Maria
bereikte de menselijke natuur haar doel

conf. Gillet, Het Genadejaar van de Heer, pg. 244.

  Terwijl de Prins van Leven vanuit
het ‘uiterste oosten van het oosten‘ tot ons kwam
via het maagdelijk heiligdom, door de ongeschonden poort,
zo wordt heden God’s doel aan ons geopenbaard in haar dood.
Zoals uw bevalling een zaadloze omvatting was;
is ook uw ontslaping [het in slaap vallen] in de dood zonder corruptie:
door de gebeden tot uw Zoon, o God-barende Theotokos,
verlos onze ziel van de dood”.
compilatie van de verzen en Troparia van dit feest.

Tot al de navolgers, door onze Heer geroepen, die
op hun levensweg de onsterfelijke mijmeringen,
de sfeer van de ongeschapen schoonheid,
de liefde van onze God blijven onderzoeken,
gefeliciteerd met dit feest.
[in dienst van de Hoogste
geeft dit voor zeker opperste soldij]