1e Zondag van de Vasten – Orthodoxie, ke[r]npunt van het Christelijke Geloof

    Hij leidde hem tot Jezus. Jezus zag hem aan en zei:
Gij zijt Simon, de zoon van Johannes, gij zult heten Kefas, wat vertaald wordt met Petrus.
       De volgende dag wilde Hij naar Galilea vertrekken en Hij vond Filippus.
       En Jezus zei tot hem: Volg Mij.
Filippus nu was uit Betsaida, de stad van Andreas en Petrus.
Filippus vond Natanaël en zei tot hem:
       Wij hebben Hem gevonden, van Wie Mozes in de wet geschreven heeft en de Profeten, Jezus, de zoon van Jozeph, uit Nazareth.
En Natanaël zei tot hem:
       Kan uit Nazareth iets goeds komen?
Filippus zei tot hem:
       Kom en zie.
Jezus zag Natanaël tot Zich komen en zei van hem:
Zie, waarlijk een Israëliet, in wie geen bedrog is!
       Natanaël zei tot Hem:
       Vanwaar kent Gij mij?
Jezus antwoordde en zei tot hem:
Eer Filippus u riep, zag Ik u onder de vijgenboom.
       Natanaël antwoordde Hem:
Rabbi, Gij zijt de Zoon van God, Gij zijt de Koning van Israel!
Jezus antwoordde en zei tot hem:
Omdat Ik tot u gezegd heb: Ik zag u onder de vijgenboom, gelooft gij?
Gij zult grotere dingen zien dan deze
John.1: 43-51.

    Door het Geloof heeft Mozes, volwassen geworden, geweigerd door te gaan voor een zoon van Farao’s dochter, maar hij heeft liever met het Volk God’s kwaad verdragen, dan tijdelijk van de zonde te genieten; en hij heeft de smaad van Christus groter rijkdom geacht dan de schatten van Egypte, want hij hield de blik gericht op de vergelding.
       En wat moet ik nog verder aanvoeren?
Immers, de tijd zou mij ontbreken, als ik ging verhalen van Gideon, Barak, Simson, Jefta, David en Samuel en de profeten, die door het Geloof koninkrijken onderworpen, gerechtigheid geoefend, de vervulling der belofte verkregen hebben, muilen van leeuwen dichtgesnoerd, 
de kracht van het vuur gedoofd hebben. Zij zijn aan scherpe zwaarden ontkomen, in zwakheid hebben zij kracht ontvangen, zij zijn in de oorlog sterk geworden en hebben vijandige legers doen afdeinzen.
Vrouwen hebben haar doden uit de opstanding terugontvangen, anderen hebben zich laten folteren en van geen bevrijding willen weten, opdat zij aan een betere opstanding deel mochten hebben.
Anderen weer hebben hoon en geselslagen verduurd, daarenboven nog boeien en gevangenschap. Zij zijn gestenigd, op zware proef gesteld, doormidden gezaagd, met het zwaard vermoord; zij hebben rondgezworven in schapenvachten en geitenvellen, onder ontbering, verdrukking en mishandeling  – de wereld was hunner niet waardig – zij hebben rondgedoold door woestijnen, en gebergten, in spelonken en de holen der aarde.
Ook deze allen, hoewel door het Geloof een getuigenis aan hen gegeven is, hebben het beloofde niet verkregen, daar God iets beters met ons voor had, zodat zij niet zonder ons tot de volmaaktheid konden komen.
            Daarom dan, laten ook wij, nu wij zulk een grote wolk van getuigen rondom ons hebben, afleggen alle last en de zonde, die ons zo licht in de weg staat, en met volharding de wedloop lopen, die voor ons ligt.
            Laat ons oog daarbij (alleen) gericht zijn op Jezus, de leidsman en voleinder des geloofs, die, om de vreugde, welke voor Hem lag, het kruis op Zich genomen heeftHebr.11: 24-26, 32- 12:2a.

      laten ook wij, nu wij zulk een grote wolk van getuigen rondom ons hebben, afleggen alle last en de zonde, die ons zo licht in de weg staat, en met volharding de wedloop lopen, die voor ons ligt”.

Er wordt vandaag de dag veel gesproken en geschreven over onze houding ten opzichte van het geestelijk leven, over het leven door God’s Geest en het verlangen daarnaar of het gebrek daaraan. Bij al ons spreken en schrijven over deze dingen, is het wel van belang om te weten waar het in in dit verlangen nu ten diepste om gaat. Misschien heeft wel niemand beter dan Paulus onder woorden gebracht wat dit verlangen inhoudt: “‘Niet meer mijn ik, maar Christus leeft in mij” Gal.2: 20.

Het verlangen naar het Goddelijke, het streven naar perfectie komt tot uitdrukking waar mensen door de Geest geleid en tot eer van de Vader Jezus Christus centraal stellen in hun leven en in Hem alles zoeken en vinden wat ze nodig hebben.

Wie en wat jij bent in Christus is zó bijzonder dat God daar allerlei nieuwe begrippen en omschrijvingen aan Zijn Volk, Zijn grote publiek, heeft laten zien.
Zo verschijnen begrippen als:
  Hoop, op de plaats, die jij temidden van het Volk bekleed,
  Het Erfdeel, dat ons te wachten staat,
  De Verzoening door Zijn Bloed,
  De Oproep tot verkondiging,- de opwekking het goede te doen en
  De Genadegaven.
Onze Heer en Meester heeft dit juist in dát deel van de Blijde Boodschap gedaan
wat expliciet voor de hedendaagse gelovige is bestemd.
Beginnend bij Mozes was God al 1500 jaar bezig met het op schrift laten stellen van Zijn Woord en helemaal aan het einde is daar Paulus die schrijft dat hij de taak heeft ontvangen:
om het Woord van God te vervullen, namelijk het geheimenisCol.1: 25,26.
En zó is wat op dát moment -‘nog niet’- geopenbaard was – en werd daarom dus juist daarom ‘verborgen’, niet of nauwelijks zichtbaar genoemd.
Paulus heeft ons dit door zijn verkondiging onder de heidenen bekend gemaakt en met compleet nieuwe, niet altijd gemakkelijk te aanvaarden woorden, zoals vandaag.
En dáár zit nu juist het verschil in want Christus heeft ons ‘Zelf’ persoonlijk geroepen:
  Komt tot Mij, allen, die vermoeid en belast zijt, en Ik zal u rust geven; neemt Mijn juk op u en leert van Mij, want Ik ben zachtmoedig en nederig van hart, en gij zult rust vinden voor uw zielen; want Mijn juk is zacht en Mijn last is lichtMatth.11: 28-30.

Daar zit hem het verschil in en tezamen vormen ze een fantastische Blijde Boodschap voor de gelovige, die ervoor zorgt dat je geheel anders in het leven mag staan.

En dáárìn mogen we elkaar erkennen, zeker in de grote en Heilige vasten, we zijn al een week onderweg en hebben onze atletische lichamen gebogen
tijdens de dienst van de Canon van Andreas van Kreta.
Wìj, Orthodoxen zijn op weg gegaan:
door in het Geloof volwassen teworden, en
⤽ wij weigeren door te gaan voor een kind van wereld, maar wij beseffen dat wij liever met het Volk van God ‘het kwaad, het menselijk juk’ verdragen,
dan tijdelijk van de zonde te genieten; en
♨︎ wij achten de smaad van Christus groter dan de rijkdom van de wereld, want wij houden onze blik gericht op de vergelding’
♨︎ ‘Wij hebben Hem gevonden, van Wie Mozes in de wet geschreven heeft en de Profeten, Jezus, de zoon van Jozeph, uit Nazareth’.

Ja, zo reageren wij wanneer wij zojuist zijn gedoopt /òf in de Orthodoxie aangenomen zijn, maar ‘tonen wij ons dan niet, zoals de huichelaars, een somber gelaat; en maken wij ons aangezicht ontoon-baar, om ons aan de mensen te vertonen, wanneer wij vasten’?.
Zijn wij beter dàn àl die anderen, die Carnaval hebben gevierd of
mede-navolgers van Christus, die in het geheel niet over vasten spreken.
Ben je jezelf dan wèrkelijk bewust van het idee dat Christus
jou reeds zag onder de vijgenboom?
Ja, ‘wij’, orthodoxen hebben Hem gevonden, van
Wie Mozes in de Wet geschreven heeft en de Profeten,
Jezus, de zoon van Jozeph, uit Nazareth en
kloppen ons als de huichelaars op de borst,
wij zijn immers ook zondaars onder de mensen, of niet soms?
Wij herkennen Hem als mens onder de mensen en zeggen met Natanaël:
      Kan uit Nazareth iets goeds komen?’ èn leven ons gezellige orthodoxe leventje verder.
Maar zijn wij dàn wel zó volwassen geworden in het Christelijk Geloof?
Christelijk Geloof, wat is dat eigenlijk?
En Paulus geeft hier in zijn verkondiging aan Hebreeën ook
aan de heidenen opnieuw een profiel aan:
wij, die zo’n grote mensenmassa aan getuigen rondom ons hebben,
  Laten we afleggen alle last en zonde, die ons zo licht in de weg staat;

  Laten we met volharding de wedloop lopen, die voor ons ligt.
  Laat ons oog daarbij [alleen] gericht zijn op onze Heer Jezus Christus”.
En Hij gaat nog verder:
Onze Heer Jezus Christus is de Leidsman èn de Voleinder van het Geloof.
Dat onze Verlosser tevens onze Leidsman is, dat is wel te begrijpen,
zeker met de woorden die in de tweede zin volgen.
Onze Heer en Verlossers laat ons zien dat we slechts door lijden tot Heerlijkheid zullen komen, als mensen zullen groeien naar Volwassenheid.
Het lijden in deze wereld zal uiteindelijk niet opwegen aan de Heerlijkheid die we in de ons toekomende tijd, het Hiernamaals zullen ontvangen.
Onze Heer en Verlosser bleef Zijn ogen Zelf immers onafgebroken richten op
het einde van Zijn aardse loopbaan en dat was niet het Kruis, maar dat was Zijn Opstanding en Zijn Hemelvaart.
En alleen op die manier hield de God-mens het Leven vol. 

In die zin is Christus dus onze Leidsman.
En het is goed om dit – eens goed – aan elkaar duidelijk te maken.
Misschien is je leven op dit moment wel heel zwaar en ervaar je heel veel lijden van alle gebrokenheid en strijd, maar besef dàn tevens dat aan het einde van jouw levensweg, jouw loopbaan, er een absolute ver-Heerlijking te wachten staat indien je ondanks al het wereldse lijden volhoudt.
En onze Heer en Leidsman, onze Herder doet het je voor, terwijl Zijn lijden nog veel intenser en dieper ging.
Blijf daarom gefocust op onze Heer en Verlosser en weet dat Hij de enige mens is Die ook de voleinder is van het Geloof.

En daar kun je van alles van proberen te maken, maar het grondwoord laat zich niet veel anders vertalen dan met ‘voltooier‘ of met ‘voleinder‘.
Letterlijk staat er dus dat onze Heer en Meester het Geloof voltooit of voleindigt.
Geloofde onze Heer en Meester dat dan?
Ja, onze Heer en Verlosser geloofde in ieder geval dat Zijn lijden niet het eindpunt was.
Kun je dan zeggen dat Hij Zijn geloof voltooide op het moment dat Hij de hemel binnenging? Ja, zo zou je dat kunnen zeggen.
Maar je kunt ‘Leidsman’ wèl betrekken op onze Heer en Meester als de Leidsman,
maar het woord ‘voleinder’ kun je niet betrekken op Zijn Geloof van HemZelf omdat het bezittelijk voornaamwoord ontbreekt en het over het Geloof gaat.
Onze Heer en Verlosser voltooit dus het Geloof.
Welk Geloof is dat dan?
Gezien het feit dat de brief aan de Hebreeën geschreven is aan de Joden in de verstrooiing die vanuit het Joodse geloof christenen zijn geworden zal dit vooral te maken hebben met het Oud Testamentische Geloof.
Dat wat God zichtbaar had laten worden in de dienst van het offer aan het altaar, dat was zinloos zonder het Geloof in de Messias, Die immers zou komen.
En dat Geloof heeft onze Heer en Verlosser voltooid!
Onze Heer en Verlosser voleindigt het Geloof – door Zijn Eigen offer -, door Zich voor ons op te offeren!
Al die offers van het Oude Testament waren een profetie voor het offer dat ‘Hij’ zou brengen en zoals mensen in het Oude Testament -‘vooruit‘- geloofden voor hetgeen ‘Hij’ zou gaan doen,
zó geloven wij Orthodoxen met de andere navolgers van Christus -‘achteruit‘- naar wat ‘Hij’ heeft gedaan. 

Je zou al die offers van het Oude Testament eens moeten bestuderen om op die manier een beeld te krijgen van het offer van onze Heer en Verlosser!
En dit Geloof in de Messias, hetgeen werd uitgebeeld in die offers, dat heeft de Zoon van God beëindigd en hierom is ‘Hij’ tot ons gekomen, gezonden.
En wij leven door dit feit in de tijden van Verzoening!
Dat is bijzonder! Want God, heeft door Zijn Zoon al dat oude opgelost door
Zelf voor ons‘ te sterven en vervolgens onze menselijke zonde waar de dood op  volgt te overwinnen. Het vormt het omslagpunt in de geschiedenis en God’s Liefde stroomt nu rijkelijk!

En hoe gaan wij nu verder?
Schep in mij een rein hart, o God,
en vernieuw in mijn binnenste een rechte [standvastige] geest.
Verwerp mij niet van voor Uw aangezicht en 
neem Uw Heilige Geest niet van mij weg” Psalm 50[51]: 12,13 vert. ROK ’s-Gravenhage.
Er zal dus iets dienen te gebeuren, waardoor het verleden radicaal wordt afgesloten en er geen enkele aanklacht meer overblijft.
David [en wij als deelgenoot aan het menselijk bestaan] is gebroken door zijn zonden en daardoor weet hij wat hij echt nodig heeft, maar tevens weet hij dat God juist een gebroken hart wil aanvaarden, teneinde een nieuw hart te scheppen.
Niet de offers, maar een gebroken hart, dáár kan God pas echt wat mee.
We zijn de zoveelste ‘Tijd met God‘ de veertigdagentijd weer in gegaan en
hoe kun je -hier en nu- wáárachtig anderen om je heen, bv. op het werk van onze Heer en Verlosser wijzen?
Indien je dit van binnenuit, vanuit het hart, jouw tempel en altaar ervaart en
weet dat je hart opnieuw rein is geworden en er geen schaamte meer overblijft.
Eerst dàn ontvang je ‘de Vreugde van het Heil’ opnieuw terug en kun je door je doen en laten vrijmoedig getuigen van ‘onze Heer en Meester en al Zijn werken’.
Laat het, telkens wanneer het verkeerd is gegaan in je leven, jouw persoonlijk gebed zijn dat God een rein hart schept in jou en dat slechts Hij je lippen opent om opnieuw te getuigen van Zijn Heerlijkheid en Glorie.
       Ik weet niet wat er in jouw leven als gelovige wel niet allemaal is misgegaan
en eveneens niet hoe het telkens – net als bij mij – terug blijft komen.
Dat is voor iedereen persoonlijk verschillend en dat doet er ook niet toe.
Maar indien jij met David op deze manier tot God komt, dan zal ‘Hij’ als liefdevolle Vader jouw hart nooit verachten, maar jou in Zijn armen nemen en Zijn Liefde herstellen en jou persoonlijk genezing geven. 
Vervolgens blijft misschien alleen nog de vraag over of als God jou heeft vergeven, jij ook jezelf wilt vergeven en echt opnieuw wilt beginnen.
En ja, sommigen dingen uit het verleden blijven opspelen, zullen je leven lang een rol blijven spelen, sommige verkeerde keuzes hebben immers sporen getrokken, die niet meer uit te wissen zijn, maar weet dan wèl dat het geestelijk anders is, ook als de tegenstrever, de vijand van de mens, je telkenmale probeert met die herinnering ‘klein’ te houden.
David zal ook telkens Bathseba voor ogen hebben gezien en telkenmale beseft hebben dat Uria er niet meer was.
Dat verdwijnt niet, maar hij is ná alles wèl opnieuw gaan leven uit zijn reine, nieuw geschapen hart.
Door het Geloof heeft ook Mozes, volwassen geworden, geweigerd door te gaan voor een zoon van Farao’s dochter, maar hij heeft liever met het Volk God’s kwaad verdragen, dan tijdelijk van de zonde te genieten; en hij heeft de smaad van Christus groter rijkdom geacht dan de schatten van Egypte, want hij hield de blik gericht op de vergelding.
Zo verscheen Mozes met Elias in het Licht van Christus op de berg Thabor, maar daarover volgende week meer.

Apolytikion
tn.2.
    Wij vallen neer voor Uw vlekkeloze icoon, Algoede,
en wij smeken U: vergeef ons onze zonden, Christus God.
In het vlees hebt Gij het Kruis wille bestijgen om
Uw schepselen te ontrukken aan de slavernij van de vijand.
Daarom roepen wij U dankbaar toe:
onze Verlosser, Gij hebt het heelal met Vreugde vervuld,
door de wereld te komen redden”.

Kondakion
tn.8.
    Het onbegrensde Woord van de Vader
werd in het vlees omgrensd, o Moeder God’s,
uit wie Hij dit vlees heeft aangenomen.
De verminkte icoon heeft Hij omgevormd in het oerbeeld en
verbonden meet de Goddelijke Schoonheid.
Omdat wij dit Heil in woord en daad belijden
mogen wij het ook afbeelden op de iconen”.

Orthodoxie & het vasten is al eeuwen lang een zich omkeren naar God

    Toen kwamen de discipelen van Johannes tot Christus en vroegen:
Waarom vasten wij en de Farizeeën wel, maar uw discipelen niet?
Onze Heer Jezus Christus zei tot hen:
Kunnen soms bruiloftsgasten treuren, zolang de bruidegom bij hen is?
Er zullen echter dagen komen, dat
de bruidegom van hen weggenomen is en
dan zullen zij vasten
” Matth.9: 14-17.

Hallo, allemaal, “ Geeft alle eer aan de Goddelijke Genadegaven, immers als de politiek ons Gerechtigheid dient te verstrekken, dan is Christus zonder enige doel of betekenis voor ons gestorven. Oh jullie dwaze volgelingen van Christus! Wie heeft jullie zo in betovering gebracht, dat jullie andere idolen najagen, terwijl Christus is afgeschilderd als de Gekruisigde?
Alleen dit zouden wij nog via de communicatiemiddelen dienen te vernemen: hebben jullie de Heilige Geest ontvangen via de menselijke wetten of door gehoor te geven aan het Geloof in onze Heer Jezus Christus? Zijn jullie begonnen in de Geest om nu te eindigen in het vlees?
conf.Gal.2:  21-3: 3.

Christus spreekt ons allemaal moed in en Hij is de Énige, Die dit kan dit doen als de Overwinnaar op de zonde en de daaraan verbonden dood. Daarop sprak Hij tot Zijn geliefde volgelingen na Zijn Opstanding:
”     Ik zal altijd met jullie zijn tot het einde van de wereld” Matth. 28: 20.
Er zijn twee woorden, die wij ten alle tijde dienen te onthouden:
‘‘    ‘Vreest niet‘, want Mij is gegeven alle Macht niet alleen in de Hemel maar ook op de aarde” Matth. 28: 18. Wie van ons herinnert zich Iemand, Die dergelijke woorden in dit ondermaanse durfde uit te spreken.
Deze woorden zijn niet gewoon, ze zijn als steunpilaren waar het leven van de hele mensheid om draait: ‘Ik heb de wereld overwonnen, ik zal bij jullie zijn!’.
Luister naar deze woorden en laat ze iedere dag voor jezelf en je kinderen weerklinken. Overschreeuw daarmee het lawaai van de wereld welke je zult ontmoeten, laat deze woorden datgene wat in je hart omgaat in kaart brengen.
Van al je verlangens is dit het grootste verlangen, wat in deze woorden is samengevat.

Christus, Verlosser

⁌   Van Wie zul je meer houden dan van Degene, Die de dood heeft overwonnen, de satan, de zonde?
⁌   Wie anders zou niet bij je zijn op het moment dat je de grens van het leven naar de dood overgaat en Die je na de dood opvangt in het onvoorstelbare – de overwinnaar van alle verdriet, alle angsten en al jouw zwakke punten?
Het duizelt je af en toe in deze wereld, maar duizelen maakt een mens bescheiden. Wie kan zich voorstellen niet aan tijd gebonden te zijn, een oneindig verleden en een oneindige toekomst te hebben.
Maar God? Voor Hem ligt zowel mijn geschiedenis als wat nog komen gaat in het heden.
Stel je een hoge berg [Athos of de Sinaï] voor van waaràf je de bron en de monding in zee van een rivier kunt zien,
haar begin, verloop en einde in één oogopslag.
Zó ziet God ons complete leven voor Zich.
• Christen zijn betekent deze woorden van Christus in je hart bewaren, onze Verlosser voor ogen houden en vervolgens naar deze woorden handelen.
• Christen zijn betekent jezelf door Christus, in Zijn nabijheid  als mede-overwinnaar van het kwaad beschouwen.
➽ Christus, de Overwinnaar, waardoor je jezelf als Zijn volgeling ‘Christen’ mag weten, jezelf door Zijn aanwezigheid als levend & mede-zegevierend  beschouwen, iedere dag, die God je geeft.
➽ Christus, de Overwinnaar, zal met ons zijn in vreugde en lijden, zodat we niet verloren gaan en wanhopen.

>>> Waarachtig Wijze mensen zeggen:
Vanwege het goede wat [door mij, maar eigenlijk zonder mij], bewerkstelligd wordt behoef ik niet trots te zijn en datgene wat ik verkeerd doe in mijn kleinmenselijkheid behoef ik niet te wanhopen”.
Christus is de Overwinnaar, Hij is onze gastheer in elk geluk en onze behoeder voor elk verdriet.
Laat noch jouw passies, noch de mensen om je heen jouw kwetsen. Laten wij het voetvolk onder de soldaten worden van de Onverslagen Generaal, zoals Hij is in Zijn stralend Licht, in Gerechtigheid, in Zuiverheid, in Bescheidenheid en in alomvattende Liefde.
Dit is de betekenis van het christelijk leven ….
Daarom ervaren wij ten aanzien bij elke deemoedige samenkomst:
‘     weest nuchter, sla jezelf niet op de borst, buig jezelf ter aarde en
beschouw jezelf en je huisgezin [jouw omgeving]  als
behorend tot het Volk van God te zijn en
met Christus een gids te worden voor de rest van de wereld, want
Hij zal jullie de weg wijzen. Amen’”<<<.
conf. de H. Nikolai van Zica [Velimirovic – 1880-1956], die
wel de Servische Chrysostomos wordt genoemd.

In iedere geestelijke strijd is het vasten belangrijk, want doordat er
op allerlei terreinen minder wordt geconsumeerd en het lawaai van de wereld,
van het dagelijks leven wordt verminderd,
ontstaat ruimte om te leven.
Vanuit de Blijde Boodschap wordt met het vasten Kracht aangereikt en
in combinatie met het gebed vormt het een machtig wapen voor de gelovige.
Het vasten is vooral in deze tijd van ommekeer noodzakelijk.
Vaak is het bidden alleen niet voldoende, het
dient met vasten gepaard te gaan –
wil je waarachtig diep contact met de Schepper opbouwen.
Onze Heer en Verlosser was Zich er van bewust dat de kinderen God’s het vasten
nodig zouden hebben: “Er zullen echter dagen komen… en dan zullen zij vasten”.
Vasten is het onthouden van spijs [en drank] om jezelf voor God
deemoedig te gaan gedragen en om krachtig te bidden tot God.

Bij het vasten dienen wij met het volgende rekening te houden:
Vasten heeft te maken met deemoed, met verootmoediging.
Het woord vasten betekent onder andere: de ziel aanzetten tot deemoed:
      In de zevende maand op de tiende van de maand
zult gij u verootmoedigen en generlei werk doenLev.16: 29.
Dit verootmoedigen zien wij ook bij koning Achab
[Hebr. אַחְאָב = ‘ broeder van vader’ en z’n vader was Omri Hebr.= ‘ De Heer is mijn leven‘]:
“  Zodra Achab deze woorden hoorde, scheurde hij zijn klederen,
deed een rouwgewaad om zijn lichaam en vastte
1Kon.21: 27.
Deze koning scheurde zijn klederen en trok zich een rouwgewaad aan,
hij nam een deemoedige houding aan, kortom hij vaste.
En het antwoord van de Heer daarop bleef niet uit:
  Toen kwam het woord des Heren tot de Tisbiet Elia:
    Hebt gij gezien, dat Achab zich voor Mij verootmoedigd heeft? Omdat hij zich voor Mij
verootmoedigd heeft, zal ‘
Ik’ het onheil in zijn dagen niet doen komen’1Kon.21: 28-29.

Het vasten
David huilde terwijl hij aan het vasten was. Dit huilen heeft te maken met berouw en verdeemoediging. Verdeemoedigen is het zich vernederen voor het aangezicht van God.
We dienen te erkennen dat wij niets zijn zonder onze Heer; ook wij doen belijdenis van onze schuld en leggen onszelf met geheel ons hebben en houden op het altaar; ook wij buigen voor de Wil van God.
Het is goed dat kinderen Gods zich vernederen voor Gods aangezicht.
Immers iemand, die God wenst te dienen en geen overwinning kan behalen over de zonde, zou op z’n minst dienen te besluiten om te gaan vasten, zich te verdeemoedigen.
Zo iemand, die één of meerdere dagen vast, zal kracht ontvangen in de geestelijke strijd.
De Blijde Boodschap zegt immers: “Vernedert u voor de Heer, en Hij zal u verhogenJac.4: 10.
Verdeemoediging is als het ware het offeren van de persoonlijke wil, hierdoor krijgt het vasten grote waarde.

Het Onthouden
Het vasten is het zich onthouden van spijs om zich te verdeemoedigen voor God.
Eerst het volgende: In het Oude Testament betekent ‘vasten’ het bedekken van de mond.
In het Nieuwe Testament betekent het ‘niet eten’.
Vasten is het zich onthouden van voedsel voor een bepaalde periode.
Het vasten welke wij bedoelen is het zich onthouden van bepaald voedsel op een dag of over een bepaalde periode voor de zaak van de Heer, onze God.
Ons vasten heeft te maken met verdriet en werkelijk verdriet verdrijft het verlangen naar voedsel; immers iemand die de dood betreurt en daardoor veel verdriet heeft, heeft vaak geen eetlust.
Vasten is een opgeven van de geriefelijkheden van het leven, door het voedsel te laten staan; dit  heeft te maken met verdeemoediging.
David zei het aldus: “Mijn knieën zijn verzwakt door het vasten, mijn vlees is vervallen [vermagerd], door onthouding van olie” Psalm 108[109]: 24.
Hij viel ontzettend af, het tekende zijn aangezicht, omdat hij vanwege het vasten geen voedsel tot zich nam.
    Ga heen, vergader al het Volk om je heen die zich in Susan
[Hebr.= “ burgers van de lelie”, de schoonheid van de onschuld, de reinheid en de dood]
bevinden, en vast om mijnentwil: eet noch drinkt drie dagen, zo min des nachts als des daags. Ook ik en mijn dienaressen zullen op dezelfde wijze vasten en dan zal ik tot de koning gaan ondanks het verbod; kom ik om, dan kom ik om“ Esther 4:16; “ Veertig dagen werd Christus [eveneens] in de woestijn verzocht door de duivel” Luc.4: 2. Wij zien hieraan dat het vasten te maken heeft met ‘niet’-eten.

De drie manieren om te vasten
1.]. Het vasten zonder voedsel en zonder water.
Dit soort vasten dient u alleen te ondernemen indien u daartoe een duidelijke aanwijzing heeft van God. Mozes was zo iemand die 40 dagen niet at en niet dronk.
    En hij was daar bij de Heer veertig dagen en veertig nachten, brood at hij niet en water dronk hij niet, en Hij schreef op de tafelen de woorden van het Verbond, de Tien WoordenEx.34: 28;
    Toen ik de berg was opgegaan om de stenen tafelen te ontvangen, de tafelen van het Verbond, dat de Heer met u gesloten had, vertoefde ik veertig dagen en veertig nachten op de berg; brood at ik niet en water dronk ik niet; Daarop wierp ik mij voor de Heer neer, zoals de eerste maal, veertig dagen en veertig nachten [brood at ik niet en water dronk ik niet] vanwege heel jullie zondige activiteiten: die jullie deden – hetgeen kwaad is in de ogen des Heren en Hem beledigde [geestelijk pijn deed]. Want ik vreesde de toorn en de grimmigheid, waarmee de Heer tegen u toornig geworden was, zodat Hij u wilde verdelgen. Maar ook ditmaal hoorde de Heer naar mijDeut.9: 9,18,19.
Dit zeggen wij omdat het lichaam niet lang zonder voedsel en water kan. Een menselijk lichaam bestaat voor zo’n 80% uit water. Een mens kan veel langer zonder voedsel dan zonder water. Zonder water kan een mens uitdrogen.
2.]. Een tweede manier is vasten zonder voedsel maar met water.
Dit vasten is het vasten dat het meest plaats vindt onder kinderen, welke God is toegenegen. Zij  onthouden zich van voedsel, maar nemen wel af en toe water tot zich.
3.]. De derde manier is op sobere wijze vasten.
Een voorbeeld van sober vasten vinden wij bij de Profeet, die Beltesassar [ Hebr.= ‘ heer van de schat van iemand die in verlegenheid is‘] genoemd werd:
    In die dagen bracht ik, Daniël [Hebr.= ‘ God is mijn rechter‘], drie volle weken door met rouw bedrijven; Smakelijke spijze at ik niet, vlees noch wijn kwamen in mijn mond en ik zalfde mij in het geheel niet, tot er drie volle weken verlopen waren” Dan.10: 2,3.
Daniël zegt , ‘smakelijke spijze at ik niet’. Er staat dus niet dat hij helemaal niet at.
Hij vastte sober; dit soort vasten is van groot belang voor die gelovigen die lichamelijk niet in staat zijn te vasten zonder voedsel. Op deze wijze kunnen – ook zij – tijd doorbrengen in bidden en vasten. Dit soort vasten wordt aanbevolen voor de volgende gelovigen:
Gelovigen die voor langere tijd [40 dagen] willen vasten en gelovigen die als gevolg van kwalen of zwaar werk lichamelijk niet in staat zijn lang zonder voedsel te blijven.
Hoe iemand ook vast het is van zeer groot belang dat u met name veel bidt.
Sommigen die alle voedsel weigeren bij het vasten, dus die een volkomen vasten hebben, raken soms verzwakt, waardoor zij niet veel kracht hebben om krachtig te bidden.
Ze voelen zich slap en hebben de neiging om veel te slapen of te liggen, waardoor er weinig en niet krachtig gebeden wordt. Voor deze mensen is het misschien aan te bevelen om sober te vasten, waardoor zij meer kracht hebben om ernstig en vaak het aangezicht van de Heer op te gaan zoeken.
Desondanks wordt er toch met enige nadruk door de Kerk vastgehouden aan het feit dat een volkomen vasten – ‘voor hen die hiertoe in staat zijn -, altijd beter is dan sober vasten.

Enkele praktische aanwijzingen
1.]. U kunt bijvoorbeeld vasten van 6.00 tot 18.00 uur.
2.]. Breng dan regelmatig tijd door in gebed.
3.]. Trek u voor gebed terug in uw binnenkamer.
4.]. Lees ook uit de daartoe aangegeven lezingen uit de Blijde Boodschap, houdt u van zingen –  zing of luister dan naar geestelijke liederen en distantieer u van de gewoonte radio en tv aan te zetten.
5.]. Het is heel verstandig om u op uw vastendag niet bezig te houden met alledaagse  beslommeringen. Dit kan voor moeders met jonge kinderen heel moeilijk zijn, maar het is niet onmogelijk.
6.]. Zorg dat uw vasten niet bij velen bekend is, doe het net als de Heer in het verborgene. Het gaat om een zaak tussen u en God. Het is wel verstandig om indien nodig uw huisgenoten op de hoogte te stellen, zodat zij u beter kunnen begrijpen, wanneer u elders [in uw stille hoek] verblijft.
7.]. Vermijd vooral niets-zeggende telefoongesprekken, voer alleen ‘chat’- ‘what’s-up’- gesprekken, die strikt noodzakelijk zijn.
8.]. Drink af te toe wat koud of warm water – thee is niet persé noodzakelijk, zeker de thee-soorten van deze tijd niet, welke met allerlei ‘liflafjes’ [chemisch] op smaak worden gebracht.
9.]. Zorg ervoor dat u ná het vasten niet direct probeert de schade in te halen door heel veel te eten. Dit kan schade brengen aan uw maag. Dit is vooral belangrijk voor degenen die meerdere dagen vasten.

Zelfverloochening
Het vasten heeft naast verootmoediging en onthouding van spijzen, eerst en vooral te maken met zelfverloochening. De Christen die ontrouw wordt aan z’n normale manier van doen en laten wordt minder belangrijk in ‘eigen’ ogen, maar… groeit in Genade en eer aan de Heer.
Zelfverloochening zou de normaals zaak van de wereld voor een Christen dienen te zijn. Het is een navolgen van het voorbeeld van de Heer en dit heeft vooral te maken met discipline:
Niet mijn ik, maar Christus Zelf leeft in mij”, aldus Paulus in Gal.2: 20.
Zelfverloochening heeft te maken met zich opofferen voor de zaak en Naam des Heren.
Iemand die de discipline van de Heer toont is bereid ‘dóór’ te zetten ondanks beledigingen van mensen. Ondanks vernederingen en zaken waardoor de mensen minder-waardig over u gaan denken. Beschouw het als een zegen, dat u beledigd wordt.
Zelfverloochening brengt ook grote zegeningen en rust in
de harten van waarachtige gelovigen en verzekert hen van grote overwinningen.
– Hoe bent u als iemand kwaad van u spreekt? Hoe reageert u daarop?
– Hoe voelt u zich als u iemand excuses moet vragen, terwijl u weet dat de ander een grotere schuld tegenover u heeft?
– Hoe voelt u zich als u de broeder of zuster die u beledigt heeft en u negeert moet liefhebben en aanvaarden zoals deze nu eenmaal is?
– Hoe bent u als iemand uw uitgestoken hand tot verzoening afwijst?
Allemaal zaken die te overwinnen zijn door ‘Zelfverloochening’.
Is zelfverloochening onbekend in uw leven, ga dan vasten en bidden hiervoor.
Het oprechte vasten werkt genezend in zulke gevallen, want vasten, bidden en zelfverloochening gaan samen.

vasten in het nieuwe testament
✥✥✥  ” En terwijl zij nu te Antiochië vastten bij de dienst des Heren, zei de Heilige Geest: ‘     Zondert Mij nu Barnabas en Saulus af voor het werk, waartoe Ik hen geroepen heb. Toen vastten en baden zij, en legden hun de handen op en lieten hen gaan’” Handelingen 13: 2.
Voordat heel belangrijke beslissingen werden genomen, werd er gevast en gebeden. Dit deden zij om de keuze aan de Heer over te laten. Ze kenden de Heer in al hun zaken.
Konden zij niet gewoon volstaan met bidden?
De Kerk neemt aan dat het vasten nodig was omdat bij zulke belangrijke zaken er heel veel strijd is. En geestelijke strijd kunnen wij het best aangaan door bidden en vasten en dat wordt nogal eens vergeten.
Wie bidt en vast :
Roept de hulp en bijstand van de Heer in die weet dat er een zware strijd wordt gevoerd in de hemelse gewesten. Dus dat de tegenstander alles zal doen om het antwoord tegen te houden.
Weet, dat het vasten en bidden een geestelijke aanval is op het rijk des duisternis.
vasten in het oude testament
Een goed voorbeeld hiervan vinden wij in:
✥✥✥     Toen hoorde ik het geluid van zijn woorden, en toen ik het geluid van zijn woorden hoorde, viel ik bezwijmd op mijn aangezicht, met mijn aangezicht ter aarde. En zie, een hand raakte mij aan en deed mij op knieën en handen sidderend oprijzen.
En hij [God’s boodschapper, een engel] zei tot mij: ‘     Daniel, gij zeer beminde man, let op de woorden die ik tot u spreek, en ga rechtop staan, want nu ben Ik tot u gezonden. Toen hij dit tot mij sprak, stond ik bevend op.
En hij zei tot mij: Vrees niet, Daniel, want van de eerste dag af, dat jij je hart erop gezet had om inzicht te verkrijgen en om u voor uw God te verootmoedigen, zijn uw woorden gehoord, en ik ben gekomen op uw woorden.
Maar de vorst van het koninkrijk der Perzen stond eenentwintig dagen tegenover mij; doch zie, Michaël, een der voornaamste vorsten, kwam mij te hulp, zodat ik daar, bij de koningen der Perzen, de overhand behield; en ik ben gekomen om u te verstaan te geven wat uw Volk in het laatst der dagen overkomen zal; want wederom is het een gezicht aangaande de toekomst.
Toen hij op deze wijze met mij sprak, boog ik mijn gelaat ter aarde en was verstomdDan.10:  9-15.
Daniël heeft op deze wijze een belangrijke boodschap over zijn Volk gekregen. Hij ging daarom tot vasten over en de ‘vorst’ van het koninkrijk der Perzen kwam in opstand. Maar door het vasten en bidden overwon “het Licht” van God.
Christus Zelf
✥✥✥       Dit geslacht vaart niet uit dan door bidden en vasten Matth.17: 21;
met deze woorden maakt onze Heer en Meester ons ‘Zelf’ duidelijk dat het in onze strijd tegen de boze nodig is om te bidden en vasten.
Het vasten geeft bijzondere kracht in de strijd tegen sterke demonen. Daarom is het vasten in de eerste plaats een zaak voor hen die bidden voor de bezetene.
Het vasten geeft bijzondere bijstand van de Heer onze God ‘Zelf’, het is het geestelijk lijntje naar boven welke de geestelijk strijders absoluut nodig hebben.
Dus strijders en dwazen om Christus wil, dienen in die gevallen te vasten en te bidden, want zij zijn geroepen om in de Naam van de Heer boze geesten uit te drijven. Vanzelfsprekend kunnen zij desgewenst ‘de gebondene’ de bezetene, indien hij/zij daartoe ‘open staat’ en daartoe ‘in staat’ is, vragen eveneens te vasten en te bidden.

verkeerd vasten
En wanneer gij vast, toont dan niet, zoals de huichelaars, een somber gelaat…‘ Matth.6: 16-18.
De Heer toont ons hier dat vasten gebruikt kan worden als een middel om te tonen hoe ‘geestelijk ‘ men wel niet is; een vorm van hoogmoed. Door te vertellen hoe vaak de Farizeeën vastten zochten zij eer bij de mensen en verkondigden in hun hoogmoed:
      Ik vast tweemaal per week, ik geef tienden van al mijn inkomsten…Luc.18: 12-14.
Het is het beste om tijdens uw vasten hier zo weinig mogelijk ruchtbaarheid aan te geven. Het moet u onverschillig laten of anderen op de hoogte zijn van uw vasten. Het gaat om een zaak tussen u en uw Heer en Meester, uw Verlosser.
Breng uw eigen gezin, zoals ik eerder reeds aanhaalde, wel op de hoogte van uw vasten en doe af en toe een duit in het zakje van degenen, die het hard nodig hebben [zorg en bijstand].
Lees vervolgens datgene wat aan uzelf ‘geestelijke bijstand’ verstrekt, waaronder met name:

    Zie, tot twist en tot strijd vast gij en om te slaan met snode vuist; gij vast heden niet om uw stem in den hoge te doen horen. Zou dit het vasten zijn, dat Ik verkies, een dag, waarop de mens zichzelf verdeemoedigd: dat hij zijn hoofd laat hangen als een bieze [een oeverplant met lange stengels en een gebogen pluim] en zich rouwgewaad en as tot een leger [rustbed] spreidt?
Noemt gij dat een vasten, dat een dag die aan de Heer welgevallig is?
Is dit niet het vasten dat Ik verkies: de boeien der goddeloosheid ‘
los’ te maken, de banden van het juk te ‘ontbinden’, verdrukten ‘vrij te laten’ en elk juk te ‘verbreken’?
Is het niet, dat gij voor de hongerige uw brood breekt en arme zwervelingen in uw huis brengt, ja, als gij een naakte ziet, dat gij hem bekleedt en u niet onttrekt aan uw eigen vlees en bloed?
{Eerst] Dàn zal uw licht doorbreken als de dageraad en uw wond zich spoedig sluiten uw heil zal voor u uit gaan, de Heerlijkheid des Heren zal uw achterhoede zijn.
Als gij dan roept, zal de Heer [u] antwoorden; als gij om hulp roept, zal Hij zeggen: ‘
Hier ben Ik’. Wanneer gij uit uw midden het juk wegdoet, het wijzen met de vinger en het spreken van boosheid nalaat,
Wanneer gij de hongerige schenkt wat gij zelf begeert en de verdrukten verzadigt, dan zal in de duisternis uw licht opgaan en uw donkerheid zal zijn als de middag.
En de Heer zal u voortdurend leiden, u in dorre streken verzadigen en uw gebeente krachtig maken; dan zult gij zijn als een besproeide hof en als een bron, waarvan het water niet teleurstelt.
En de uwen zullen de overoude puinhopen herbouwen, de grondvesten van vorige geslachten zult gij herstellen, en men zal u noemen: ‘Hersteller van bressen, Herbouwer van straten’
Isaiah 58: 4-12 en
      Zeg tot al het Volk van het land en tot de priesters [spelleiders en toezichthouders]:
      wanneer gij in de vijfde en zevende maand hebt gevast en geklaagd nu al zeventig jaren lang, hebt gij dan inderdaad voor Mij gevast?
En wanneer gij eet en drinkt, eet en drinkt gij dan niet voor uzelf?
Ging het niet zo met de woorden welke de Heer door de vroegere profeten heeft uitgeroepen, toen Jeruzalem met de steden er rondom heen nog bewoond was en rust had en het Zuiden en de Laagte nog bewoond waren'” [Ook tot Zacharia (Hebr.= ‘de Heer herinnert Zich‘ )is het Woord des Heren gekomen] Zacharia 7: 5-8.
kortom het vasten is een geweldige manier om je voor te bereiden op
verdere geestelijke groei in de Heer.
Als laatste en niet onbelangrijk dit:
Indien je met lichamelijke problemen worstelt of enige medische behandelingen ondergaat, dan is het aan te raden om allereerst met je huisarts in overleg te gaan, voordat je je lichaam en geest aan tekorten blootstelt.
Je kunt voordat je begint te vasten er natuurlijk ook over bidden en
advies vragen van een werkelijk geestelijk volwassen Christen.
Onthoud dat vasten in vele gevallen periodiek en slechts een beperkt aantal dagen lang zou moeten zijn om te voldoen aan een ondervonden gebod tot vasten.
Het is immers belangrijk op te merken dat de Blijde Boodschap gelovigen nooit en te nimmer heeft geboden om strikt te vasten, het is een richtlijn waartoe wordt opgeroepen. De Christen heeft dus de keuzevrijheid om een dergelijke vastenperiode al dan niet in acht te nemen.
Aan de andere kant laat onze Heer en Verlosser ons weten
dat vasten ons goed kan doen, dat het heilzaam en nuttig kan zijn.
Ook hier en nu echter spreekt onze Heer en Verlosser:
  Bekeert u tot Mij met uw gehele hart en met [het] vasten [voor zover u aankunt] en met geween en met rouwklacht. Scheurt uw hart en niet uw klederen en bekeert u tot de Heer, uw God. Want genadig en barmhartig is Hij, lankmoedig en groot van goedertierenheid, berouw hebbende over het onheil.
Wie weet, of Hij Zich niet wendt en berouw heeft en een zegen achter Zich laat overblijven, tot een spijsoffer en een plengoffer voor de Heer, uw God
” Joël 2: 12-14.
Indien de Kerk de mens van deze tijd wijst op het feit dat deze zich dient te richten op Christus, doet zij dit enkel en alleen opdat dit verandering tot stand kan brengen en het leven voor eenieder op deze aardbol wezenlijke inhoud en onderbouwing kan krijgen.
Dit heeft niets te maken met een experiment of een hypothetische aannames, maar het is de eeuwenlange ervaring die hier telt, die iedereen zal onderkennen, die het heeft  meegemaakt, vermits deze een goed humeur en een open geest bezit.
Laten we daarom het gemeenschappelijk geestelijk pad gaan, welke ons persoonlijk door onze Heer Jezus  Christus wordt aangereikt en die ons zal terugbrengen naar de hemelse gewesten, naar God.