Orthodoxie & de intocht in Jeruzalem: ‘ Hosanna, gezegend Hij, Die komt in de Naam des Heren!’.

    De volgende dag, toen de grote menigte, die voor het feest gekomen was, hoorde, dat Jezus naar Jeruzalem kwam, namen zij palmtakken, gingen uit Hem tegemoet, en riepen:
Hosanna, gezegend Hij, die komt in de naam des Heren! en: De koning van Israel!

En Jezus vond een jonge ezel en Hij ging erop zitten, gelijk geschreven is:
‘Wees niet bevreesd, dochter Sions, zie, uw Koning komt, gezeten op het veulen van een ezel’.
        Dit begrepen zijn discipelen aanvankelijk niet, maar toen Jezus verheerlijkt was, toen herinnerden zij zich, dat dit met het oog op Hem geschreven was en dat zij dit met Hem gedaan hadden.
De schare dan, die bij Hem was geweest, toen Hij Lazarus uit het graf geroepen en hem uit de doden opgewekt had, getuigde daarvan.
Daarom ging de schare Hem ook tegemoet, omdat zij gehoord hadden, dat Hij dit teken gedaan had.
De Farizeeën dan zeiden tot elkander: ‘ Gij ziet voor uw ogen, dat gij niets bereikt; zie, de gehele wereld loopt Hem na’ ’John.12: 12-19.

De zondag voor Pasen wordt Palmzondag genoemd.
Dit heeft alles te maken met wat er op deze dag gebeurde met de palmtakken.
Het is traditioneel de start van de grote en stille week ofwel de Goede Week; de ‘belangrijkste’ week uit het leven op aarde van onze Heer, Jezus Christus voorafgaand aan Zijn lijden, gevogld door Zijn glorieuze Verrijzenis met Pascha.
Hoewel de discipelen van Jezus niet wisten dat wat er hen allemaal boven het hoofd hing,
waren ze er zich wel degelijk van bewust dat de spanning rondom Jezus toenam; de religieuze leiders zagen in onze Heer en Verlosser een steeds groter gevaar. Ze hadden de grootste moeite hoe Hij zich presenteerde en de indringende waarheidsgetrouwe uitspraken die Hij deed; daarnaast bleek Jezus ook politiek een groter probleem te worden.
Wanneer steeds meer mensen Jezus als de Messias zouden volgen,
werd mogelijk het gevaar dat de Romeinen zouden ingrijpen steeds groter.
Dit wil niet zeggen dat Christus was doordrongen van het feit dat macht
inherent is aan het kwaad en daarom vermeden diende te worden.
Hij was er als – Zoon van God – en toch geheel mens er simpelweg van overtuigd dat er maar één wezen is – God – waartoe de absolute Macht toebehoort.
God zou deze Macht kunnen hanteren, omdat Hij alleen waarachtig de noodzaak
kan zien en begrijpen  van het kwaad en het daaruit voorkomende menselijk lijden in de grote reikwijdte van de geschiedenis.
Menselijke wezens, Zijn schepselen, zijn hiertoe niet in staat, noch,
zo beleefde Christus dit als mens, indien ze dat nog zo graag wilden en nastreven. Tenslotte is de menselijke afwijzing en wanhopig verzet tegen het lijden, zelfs als dergelijke gevoelens vanuit het perspectief van de eeuwigheid misplaatst zijn.
Christus leert ons allen te waken onze menselijke gesteldheid te verliezen, het geestelijke na te streven en verzette zich als zodanig tegen elke vorm van macht en het misbruik daarvan.-

Macht versus zwakte
Job heeft het met zijn eigen ogen gezien, zijn oren hebben het gehoord en hij heeft het in zich opgenomen. Van hetgeen wij ons allen bewust zijn, weet hij ook, hij doet voor ons niet onder:
      Bij Hem [God, onze Heer] is Wijsheid en Sterkte, Hij heeft raad en doorzicht.
Breekt Hij af, er wordt niet opgebouwd; sluit Hij iemand op, er wordt niet ontsloten;
Houdt Hij de wateren terug, zij verdrogen; laat Hij ze gaan, zij woelen de aarde om.
        Bij Hem is Kracht en beleid, Zijn’s [van Hem] is de misleide en de misleider.
Raadsheren zendt Hij barrevoets heen, en rechters maakt Hij tot dwazen.
– Boeien, door koningen aangelegd, slaakt Hij en Hij bindt een band om hun lendenen.
– Priesters zendt Hij barrevoets heen en wie vast staan, stort Hij neer.
– Hij beneemt de spraak aan hen op wie men vertrouwen stelt, en neemt het onderscheidingsvermogen van de ouden weg.
– Hij giet smaad uit over edelen en maakt de gordel van machtigen los.
– Hij legt de diepten uit de donkerheid bloot en brengt de diepe duisternis aan het licht.
– Hij maakt de volkeren groot en richt hen te gronde, breidt volkeren uit en voert hen weg.
– Hij beneemt de hoofden van het Volk van het land het verstand, en doet hen ronddwalen in ongebaande wildernis. Zij tasten rond in lichtloze duisternis, en Hij doet hen dwalen als een beschonkeneJob 12: 13-25.

 

Mijn Genadegave is u genoeg, want kracht openbaart zich eerst ten volle in zwakheid’ 2Cor.12: 9.

Toon je zwakte dan toon je ook je kracht. Diep in ons gloeit een eeuwig Licht; indien alles om ons heen duister wordt, is er altijd nog die niet te doven Bron.
Alleen met je hart kun je goed zien, het wezenlijke is voor de ogen onzichtbaar. Indien je met je gezicht naar het verleden staat, sta je met je rug naar de toekomst – je behoeft geen geld te bezitten om waardig te zijn, soms bestaan onze grootste Genadegaven uit datgene wat we niet hebben aanvaard/gekregen/ datgene wat ons ontbreekt.
Macht is een spiegel van onmacht. Zwakte is niet licht te aanvaarden — maar macht vernietigt de machtelozen en de machtigen onderdrukken de ene terwijl ze de andere bederft.
Vooral mensen die hoge eisen aan zichzelf stellen en nogal prestatiegericht zijn, zijn bang dat anderen vinden dat ze het niet goed doen. Binnen zo’n patroon past het slecht om anderen om steun te vragen. Dat wordt dan al gauw gezien als een teken van zwakte of incompetentie.
In zo’n geval lopen mensen dubbel risico: door de jachtige en prestatiegerichte leefstijl èn door hun neiging om nooit gebruik te maken van de steun van anderen. Het kan ook gebeuren dat deze mensen juist extra behoefte hebben aan sociale steun, bijvoorbeeld mensen met faalangst en mensen voor wie sociaal contact erg belangrijk is. Met name diegene is wijs, die van een ander wil leren.

“Ziet, met hoe grote letters ik u eigenhandig schrijf! Allen, die zich uiterlijk goed willen voordoen, trachten u te dwingen tot de besnijdenis, alleen om niet vervolgd te worden ter wille van het kruis van Christus Jezus . . . . . . .” Gal.6: 11-18

De Blijde Boodschap heeft als uitgangspunt dat God, in de Heilige Drieëenheid, het ontstaan van de wereld aan ons wil duiden. De Boodschap stelt dat alleen God de wereld heeft geschapen en zodoende orde in de chaos heeft gebracht. Zolang de mens leeft naar Zijn Richtlijnen blijft deze orde gehandhaafd. Het uitgangspunt is dus openbaring.
Er waren eens twee gevangenen, die in een kleine cel zaten, waar behalve door een minuscuul klein raampje een meter boven ooghoogte geen licht binnenkwam.
beide gevangenen brachten overeenkomstig hun veroordeling [en welke zondaar komt dat niet toe] heel wat tijd door met het kijken naar dat raampje.
Eén van hen zag de tralies – dat waren maar al te duidelijk aanwezige, lelijke, metalen herinneringen aan de werkelijkheid. Elke dag geraakte hij meer ontmoedigd, verbitterd, boos en hopeloos.
De andere gevangene daarentegen keek overdag door het raampje naar het licht en hoorde de vogeltjes fluiten en ’s-nachts zag hij de maan z’n ronde doen en de sterren voorbij trekken.
Beide gevangenen keken naar hetzelfde raam, maar de een zag de tralies terwijl de andere de sterren zag. En het verschil van kijken maakte een geweldig verschil in hun leven
”.
          Zo is het ook met onze samenleving – er zijn een heleboel rechttoe rechtaan mensen actief – mensen, die precies doen wat hun [in het onderwijs, opvoeding] geleerd is en precies op de manier waarop het hun voorgeleefd is – niet meer en niet minder. Er is [daardoor] een overvloed ontstaan aan ‘robots’ en wanneer we niet uitkijken laten we ons er ook nog door [mis-]leiden, maar er zijn maar weinig mensen, die open staan voor ideeën.
De wereld heeft mensen nodig met verbeeldingskracht, creativiteit en die
overuren maken in de verbinding tussen hun hart en verstand, die
manieren vinden voor verbetering en effectiviteit’s-vergroting.
Ook binnen onze christelijke gemeenschappen zijn wij niet gediend van spelleiders, die alleen maar de bestaande situatie in de Kerk handhaven – we zijn op zoek naar mensen, die inzicht hebben en zien hoe het in de toekomst verder dient te gaan.
Dit vereist pioniersschap, losbreken uit conventionele denkpatronen.
Het vereist vertrouwen en lef om met het risico van mislukking een nieuw idee of een nieuwe ervaring uit te proberen. Risico’s nemen is iets wat de meeste mensen absoluut niet aandurven – zeker wanneer zij regelmatig van bovenaf zonder overleg ‘overruled’ worden; daarom voelen zij zich liever veilig en geborgen en bestendigen dagen wat al eeuwen voor hen als [‘dood-!’] normaal werd beschouwd. Iedere vorm van ontwikkeling en creatieve scheppingskracht wordt hiermee ondergraven.   

Lijdensweg

Agony in the Garden – Gethsemane

Onder de intocht van onze Heer Jezus Christus wordt verstaan de intocht in Jeruzalem. In diepere zin is het ook de intocht via de lijdensweg van van onze Heer, die eigenlijk al begint in de olijfboomgaard  Getsemane.
Zijn gang naar Getsemane is te vergelijken met het binnengaan van de hogepriester in de duisternis van het binnenste Heiligdom van Tempel [het hart].
      Het Bloed van het Verbond, dat God u [ons] heeft voorgeschreven.
En ook de tabernakel en al het gereedschap voor de eredienst besprenkelde hij evenzo met Bloed.
En nagenoeg alles wordt volgens de wet met Bloed gereinigd, en zonder bloedstorting geschiedt er geen vergeving. Noodzakelijk moesten dus hiermee de afbeeldingen van de Hemelse dingen gereinigd worden, maar de Hemelse dingen Zelf met betere offeranden dan deze.
      Want Christus is niet binnengegaan in een Heiligdom met handen gemaakt, een afbeelding van het ware, maar in de Hemel zelf, om thans, ons ten goede, voor het aangezicht Gods te verschijnen; ook niet om Zichzelf dikwijls te offeren, gelijk de hogepriester jaarlijks met ander bloed dan het zijne in het heiligdom gaat, want dan had Hij dikwijls moeten lijden sinds de grondlegging van de wereld; maar thans is Hij eenmaal, bij de voleinding der eeuwen, verschenen om door Zijn offer de zonde weg te doenHebr. 9: 20-26.

Het wordt voor Christus vandaag duisternis, een donkere nacht om ons te verheffen tot kinderen van het Licht, te doen opgaan tot het Hemels Koninkrijk.
De intocht van onze Heer en Zaligmaker in Jeruzalem is totaal anders dan de intocht die Titus, jaren later, als zoon van keizer Vespasianus, in Jeruzalem zal houden.
Een herinnering daaraan kun je tot op de dag van vandaag nog zien op de zogenoemde ‘Titus’-boog in Rome. Die boog is gebouwd op het hoogste punt van de Via  Sacra. Hij is opgetrokken toen de Romeinse legioenen de stad veroverd hadden in 71 en totaal hebben verwoest, vond de triomfantelijke intocht van Titus plaats in Jeruzalem.
⁌ Wanneer we de intocht van Christus vergelijken met de intocht van Titus in het jaar 70, constateren we een mijlen groot verschil. Jezus wilde beslist op een ezeltje de heilige stad binnenrijden. Titus kwam Jeruzalem binnen op een tweewielig wagentje getrokken door een vierspan. Hij kwam om door de overwinningsgodin Victoria gelauwerd te worden. Het optreden van Titus was uiterst gewelddadig, wreed en moorddadig. Ontelbaar veel militaire machthebbers hebben tot op de dag van vandaag zijn voorbeeld gevolgd.
Maar onze Pedagoog heeft ons voorgehouden:
Neemt Mijn juk op u, en leert van Mij, dat Ik zachtmoedig ben en nederig van hart; en gij zult rust vinden voor uw zielenMatth.22: 16.
Hij kreeg geen lauwerkrans van Victoria, maar een omhelzing van zijn hemelse Vader.

De intocht van Titus was eenmalig. En toen hij stierf was het gedaan met zijn macht; de intocht van onze Voorganger heeft zich voortgezet in de loop der eeuwen. Hij heeft zijn intrede gedaan in duizenden harten door de Heilige Geest. Hij wil nog steeds gedragen worden door mensen die zich klein en afhankelijk voelen. Mensen die net zo klein, dienstbaar zijn als een ezel en voor Hem Hosanna roepen.

  Wanneer onze Heer vandaag in Jeruzalem verschijnt, heeft Hij schoon schip gemaakt. De tafels van de geldwisselaars keert Hij om en Hij jaagt de mensen die voor business naar de tempel komen weg. Schreeuwen, schelden, schimpen, loven en bieden. Geen stilte om te bidden?
De tempel dient een huis van Gebed te zijn’ zo houdt Hij ons voor.

  Wanneer onze Heer en Meester ‘Zijn intrede’ doet in de Kerk, vindt er een hervorming plaats; Hij wil dat we onze persoonlijke afgodsbeelden opruimen.
De Koning van deze Palmzondag gaat bouwen aan ‘een nieuwe tempel’, ‘een nieuwe gemeenschap’ en dat doet Hij door Zijn Heilige Geest te zenden.
Hij is de basis van die nieuwe tempel; Hij is het fundament — de steen die door de tempelbouwers werd geweigerd, werd hoeksteen en fundament.
Laat u zich derhalve gebruiken als levende bouwstenen voor de bouw van een geestelijk huis en niet door hemelse bespiegelingen van uw spelleiders”.

Borstkruis van een spelleider

  Wanneer Christus al die schreeuwende investeringsmaatschappijen, en degenen die hen in de kaart spelen heeft weggejaagd, komen de blinden en verlamden in Zijn tempel [het hart] naar Hem toe. Hij geneest hen allemaal – conf. Matth.21: 4.

Christus is de ware tempel van God. Overal waar Jezus zijn intrede doet, verrijst het onzichtbare gebouw van ‘de nieuwe Tempel’; het eeuwig Jeruzalem, het Hemels Koninkrijk.
Dáárom ging de schare Hem ook tegemoet, omdat  zij gehoord hadden, dat Hij dit teken gedaan had.
De Farizeeën dan zeiden tot elkander [hun aanmatiging is enorm]:
‘ Gij ziet voor uw ogen, dat gij niets bereikt; zie, de gehele wereld loopt Hem na’  è
n
de gevolgen hiervan zien we de komende week.

Apolytikion tn.1.
Als een belofte van de gemeenschappelijke Opstanding
Hebt Gij voor Uw Lijden Lazaros uit de doden opgewekt,
o Christus God.
En daarom mogen ook wij, evenals de kinderen,
de symbolen dragen van de zegepraal,
en tot U roepen als Overwinnaar van de dood:
Hosanna in den Hoge;
Gezegend Hij, Die komt in de Naam des Heren
”.

Ik zal niet sterven maar leven en
de werken des Heren verkondigen
” [herh. Apolytikion]

Houdt nu een feestdag en draagt groene takken
tot aan de hoornen van het Altaar
  [herh. Apolytikion]

Eer …..

Kondakion     tn.6.

In de Hemel gezeten op een Troon,
maar op aarde op een lastdier,
hebt Gij, o Christus God,
de hymnen van de engelen en het gezang van kinderen aanvaard,
die U toeriepen:
Gezegend Hij Die komt, om Adam weer te roepen
”.


voorafgaand aan Apostellezing:

Gij allen, die in Christus zijt gedoopt, u hebt U bekleed met Christus”.