Zaterdag van de asceten

 

de ‘Kruis’-dragende Gelovigen;          the “Cross” -bearing Believers;           τους “πιστούς” που φέρουν “Σταυρό”;      و “الصليب” المؤمنين.

      Alle dingen zijn Mij overgegeven door Mijn Vader en niemand kent de Zoon dan de Vader, en niemand kent de Vader dan de Zoon en aan wie de Zoon het wil openbaren.
       Komt tot Mij, allen, die vermoeid en belast zijt, en Ik zal u rust geven;
neemt mijn juk op u en leert van Mij, want
Ik ben Zachtmoedig en Nederig van hart en gij zult rust vinden voor uw zielen; want Mijn juk is zacht en Mijn last is licht

Matth.11: 27-30.

      Maar de Vrucht van de Geest is
Liefde, Blijdschap, Vrede, Lankmoedigheid, Vriendelijkheid, Goedheid, 
Trouw, Zachtmoedigheid en Zelfbeheersing.       Tegen zodanige mensen is de Wet niet.
Want wie Christus Jezus toebehoren, hebben  het vlees met zijn hartstochten en begeerten gekruisigd.         Indien wij door de Geest leven, laten wij ook door de Geest het spoor houden.
Wij dienen niet praalziek te zijn, elkander tartend, elkander benijdend.
        Broeders, zelfs indien iemand op een overtreding betrapt wordt,
helpt gij, die geestelijk zijt, hem terecht in een geest van zachtmoedigheid,
ziende op uzelf; gij mocht ook eens in verzoeking komen.
        Verdraagt elkanders moeilijkheden; zo zult gij de Wet van Christus vervullen“ Gal.5: 22- 6: 2.

Voorafgaand aan vergeving’s-zondag, de Zondag waarop wij Orthodoxen stilstaan bij het feit dat wij de geneugten hebben verloren van het Paradijs, wordt onze aandacht door de Kerk opgeroepen tot het beoefenen van de ascese.

Pelgrim hoort de roep van de Kerkklokken; Pilgrim hears the call of the Church bells; يسمع الحاج دعوة أجراس الكنيسة

  Het staat de mens vrij om in de verloren toestand te blijven òf hij/zij kiest ervoor om innerlijk te worstelen teneinde zichzelf te hervormen”.
Philocalia.

Onze Heer en Verlosser Jezus Christus heeft ons duidelijk gemaakt dat: – al het uiterlijke -, al is het op zichzelf nog zo zuiver, – doodt -; alleen de geest heeft het leven en maakt alles levend waar hij in doordringt.
Jullie dienen daarom Zijn Pedagogie, Zijn Leer daarom ook kort en eenvoudig mogelijk samen te vatten, slechts voor zover de mensen deze over het algemeen nodig hebben. En wie deze Leer in praktijk brengt, zal ook in de mate ‘van uitwerking’ werkzaam zijn door de Geest van God in zichzelf levend doen worden en vervolmaken.

Ons grootste doel is het eigen zelf-behoud en dat is te bereiken door zelf-kennis.
Door niet langer naar onszelf te kijken en in die waan te blijven
wanneer we de ander maar blijven beoordelen,
leiden we in werkelijkheid onszelf af door naar anderen te kijken;
dat gebeurt er met degenen die zichzelf ‘
niet’ kritisch bekijken.
Wat ze bij de ander beoordelen is kracht, schoonheid, reputatie ,
[politieke] macht, overvloedige rijkdom, pracht, eigenbelang,
lichamelijke gestalte, een zekere gratie van vorm of het leven en
hebben daarmee het idee dat dit is wat henzelf ontbreekt.
Zulke personen maken een erg slechte behoeder van zichzelf: vanwege hun instelling de ander te beoordelen alsof het henzelf betreft laten ze zichzelf onbewaakt.
Hoe kan een persoon beschermen wat hij niet kent?
De meest veilige bescherming voor onze schat is onszelf te onderzoeken:
ieder dient zichzelf te aanschouwen en te herkennen hoe hij zelf is,
en  zichzelf onderscheiden in al datgene wat hijzelf tekort komt,
opdat hij niet onbewust iets anders beschermt dan zichzelf.
Het is ruim voldoende om jezelf te kennen; hou je bij je eigen opdracht en God zal je spoedig Vrede sturenH.Gregorius van Nyssa.

De mens verdringt de problemen; رجل يقمع المشاكل; Man represses the problems.

Vandaag de dag verdrinkt de mens echter haast in de vele problemen, die hem omringen.  Maar in plaats van een correcte analyse te maken van zijn eigen toestand – rekenschap af te leggen ten opzichte van de aanwijsbare aanwezigheid van zijn Formeerder en berouw toont en de hulp van God inroept, distantieert de mens zich van Degene, Die zijn voorouders als God verheerlijkten.
Zij zoeken daarentegen hun heil in magie of tovenarij, de vermeende vaardigheid de werkelijkheid te manipuleren met behulp van speciale kunstgrepen, door vaste rituelen en spreuken op basis van vermeende verborgen krachten; zij kennen daarmee rechten toe aan de tegenstrever [de duivel] en zijn gelijkgezindten en leven dus een ‘goddeloos’ leven, die tot een zekere ondergang leidt. Ze leven alsof er geen levensritme, geen gebed bestaat en begaan dodelijke zonden, dusdanig dat het normaal is geworden om hun problemen te laten oplopen en hun omgeving en hun familie te ruïneren.

Een ander val; another trap; μια άλλη παγίδα; فخ آخر

Een andere val voor velen is de zoektocht naar charismatisch gezag, welke gebaseerd is op de persoonlijke kwaliteiten van de spelleider [priester] en de erkenning daarvan door z’n volgelingen.
Deze vorm van misleiding is vandaag de dag volop beschikbaar voor slachtoffers, die mensen gezag en overwicht toekennen teneinde de spelleiders hun problemen te laten oplossen, maar ondervinden daarbij de moeilijkheid om zelf te veranderen, hun levensstijl dusdanig om te buigen dat deze zich zal richten op het spirituele.
Charismatische persoonlijkheden kunnen hele volksmassa’s – ten goede of ten kwade – in beweging brengen. Helaas zijn veel van degenen die deze charismatische bewegingen aanzetten veelal nep-charismatici en komen hun volgelingen doordat zij de regie over zichzelf niet opnemen, bedrogen uit, zelfs priesters nemen op deze wijze vele kleingelovigen in hun dwalingen mee.
Nep-charismatici hebben absoluut geen relatie met God, die ook maar enigszins lijkt op overgave en de nederige levenshouding van degenen, die zich in deze wereld bewust [in eenzaamheid] aan godsdienst en boetedoening wijden.
Het verschil in levensstijl en vernedering is enorm en het lijkt erop dat zij de authenticiteit van de levenshouding – de bovennatuurlijke gaven en ijver, die daar bij behoort, trachten te verbergen, terwijl de nep-charismaticus zichzelf wel als zodanig tentoon spreidt, de ander misleidt en hen als  slachtoffers financieel tracht te exploiteren. Veelal bezitten dit soort persoonlijkheden veel narcistische eigenliefde en gebruiken en misbruiken anderen om zichzelf te bevredigen en ‘vooral zelf‘ veel voordeel te behalen. Narcisten hebben vaak de eigenschap geen rekening te houden met anderen, dulden vaak geen tegenspraak en voelen zich boven elke vorm van [kerkelijke] wet verheven.
Na u duidelijk te hebben gemaakt wat ascese ‘niet’ is, opdat u niet, zoals velen ervaren hebben, in verzoeking mocht geraken dergelijke op het eerste gezicht degelijke praktijken na te gaan volgen, wordt nu getracht duidelijk te maken wat ascese wel is.

meer mens worden in Christus;  become more human in Christ; γίνε πιο ανθρώπινος στον Χριστό; تصبح أكثر إنسانية في المسيح.

Wat doet een asceet om zijn bestaan in de moderne wereld te rechtvaardigen?
Het lijkt er dan op alsof de asceet alleen maar gedefinieerd kan worden naar wat hij/zij uiterlijk gezien tot stand brengt, en niet naar wat hij/zij is of naar de aard en de kwaliteit van zijn leven.
Van hem/haar wordt verlangd dat hij/zij zich verantwoordt in een wereld van die slechts hoeveelheid [zelfs statistisch] waardeert, terwijl zijn/haar levenstaak gericht is op echte, waarachtige levenskwaliteit.
De asceet tracht de duidelijkheid en de waarheid van zijn/haar innerlijk bewustzijn te verdiepen om meer mens te worden in Christus, teneinde een mens te worden – ‘verlicht door de Genade en door de Gaven van de Heilige Geest’.
De wereld heeft behoefte aan mensen die vrij zijn van de eisen van de wereld,
mensen die niet vervreemd zijn door de slavernij van de wereld.
De ascetische roeping wordt traditioneel beschouwd als een charisma van vrijheid, waarin de asceet eenvoudig zijn/haar rug naar de wereld toewendt, maar die zich integendeel vrij voelt in de vrijheid van de kinderen Gods uit kracht van het feit: ‘Christus volgend in de woestijn en delend in Zijn verzoekingen en Zijn lijden, Hem kan volgen waar Hij ook mag gaan‘.
Het ascetische leven is in zekere zin aanstootgevend, want de asceet is iemand die eigenlijk geen specifieke taak vervult, althans voor de buitenwereld.
Hij/zij is vrij van de routine en de verplichtingen binnen de georganiseerde menselijke samenleving. Vrij waarvoor? Vrij om te zien, vrij om te loven, vrij om te begrijpen, vrij om te beminnen. Wat de asceten vooral zoeken, is hun eigen ware zelf – ‘in Christus‘.
En om dat te kunnen, moesten ze hun valse, uiterlijke zelf, gevormd onder de maatschappelijke druk in ‘de wereld’, volledig afwerpen.
Zulk een ideaal laat zich gemakkelijk beschrijven, maar is heel wat moeilijker te verwezenlijken. In werkelijkheid zijn er ook in het leven van een ascetische communauteit veel taken en bepaalde voorgeschreven gebruiken zodat de asceet binnen zijn/haar eigen kleine wereldje een sociaal leven leidt zoals iedereen.
Dit sociale leven kan zelfs gecompliceerd worden en een beetje te actief. En de asceet ondergaat daarbij dezelfde verzoekingen om te vluchten in zinledigheid, in ongeloof en rusteloze agitatie.
Toch is het de bedoeling van het ascetische leven een mens in staat te stellen de werkelijkheid onder ogen te zien in al haar naaktheid en ontstellende feitelijkheid, zonder verontschuldigingen, zonder nutteloze verklaringen en zonder uitvluchten. 

Agios Marcos by Fotis Kontoglou

Ascese [Gr.: ἄσκησις, askèsis] is het streven naar of het beoefenen van een reine levenswandel door de eigen hartstochten en begeerten te beteugelen en zelftucht toe te passen. Ascese kan gepaard gaan met meditatie teneinde de geest stil te maken maar ook met het beoefenen van lichamelijke onthouding van aardse geneugten.
Versterving was van oorsprong de training van atleten. Daarna werd het begrip uitgebreid tot de beoefening van wijsheid, deugd en vroomheid [zie o.m. de Stoa].
In religieuze zin is het het streven naar beheersing of onderdrukking van natuurlijke behoeften om tot een vorm van reinheid te komen.
Vasten en [seksuele] onthouding zijn in die zin vormen van ascese; de doelen van een ascetische levenshouding kunnen echter verschillen.
Het kan een vorm van boetedoening zijn, zichzelf dienstbaar op te stellen tot God, een middel tot zelf- discipline voor het geestelijk leven, het op aarde reeds verkrijgen van een hogere geestelijke status of het verwerven van verdienste voor het hiernamaals.

Agios Marcos Monastery, Karyes – Chios [Gr.]

Ook kan het zijn dat men het [eigen] lichaam of dit bestaan zelf slecht of waardeloos acht en de versterving zoekt. In de Blijde Boodschap is ascese geen doel op zich, aangezien de schepping als goed wordt voorgesteld en de mens daarin geen minderwaardig wezen is, wel wordt in het Nieuwe Testament matigheid gepredikt.
Het [vroege] christendom kende via het voorbeeld van de profeten echter wel [soms extreme] vormen van ascese zoals het kluizenaars- en -kloosterbestaan, gebaseerd op geloften van stilte, armoede, kuisheid en gehoorzaamheid.
Elke asceet nam op eigen wijze door de tijd -in volledige vrijheid; op verschillende plaatsen van de wereld en in bepaalde omstandigheden z’n/haar kruis op, teneinde Christus te volgen. Iedere asceet volgde een geheel persoonlijk pad, maar ze hebben allemaal een gemeenschappelijk doel: het onderhouden van de geboden van God en het zoeken naar hun vereniging met God.

Meteora monasteries –
Kalambaka in Thessalië, Greece

Ze bewonderen kwaliteiten als stilte, geduld, zelfverloochening, stabiliteit en de kracht die het gebed hun gaf en ze doorstonden alle mogelijke moeilijkheden.
Boven alles bewondert de één de eenvoud waaronder de nederigheid, de gratie en belangstelling voor bovennatuurlijke gebeurtenissen en behielden daarbij een eenvoud zonder prat te gaan op datgene op datgene wat hen in staat zou stellen dat ze over iets bijzonders beschikken. De ander begaf zich echter als ‘niet behorend tot de wereld’ juist onder de mensen en nam op die wijze door er onder gebukt te gaan zijn/haar kruis op.
Uit hun liefde voor God offeren zij zichzelf op voor Zijn beeld en bieden zichzelf aan om datgene wat zij veroverd hadden met anderen te delen. Zij bezitten niets, maar staan velen in hun geestelijke nood bij, in woord, door hun voorbeeld en het bijbehorende gebed.
Hun enige belang en hun verlangen is dat bezoekers door hun toedoen zover komen om God, Christus, de Zoon van God en Zijn Heilige Geest, zijnde de drie-ene-God geëerd zal worden en Christus gevolgd zal in deze wereld worden.

sight-seeing Orthodoxy

Orthodoxie is de volheid van het aloude, apostolische christendom, een ware orthodox christen worden geacht een christen zijn in de meest volledige zin van het woord, en dat is echt niet gemakkelijk.
Het duurt een leven vol constante onzichtbare oorlogvoering, ascetische discipline, zelf-verloochening, zelf-kruisiging en actieve, onzelfzuchtige liefde.
Om echt orthodox te zijn, zul je voor jezelf moeten sterven en “je leven hatenconf. Luc.14: 26
– Dit is het leven vanuit je eigen ego;

sight-seeing Orthodoxy

– Je dient te sterven aan eigenliefde en sensueel genot, die, zoals de Heilige Vaders leren, de voornaamste resultaten zijn van de herfst en de wortel van alle zonden;
– Je dient in jezelf op zoek te gaan en je eigen zonde onder ogen te zien, niet alleen als afzonderlijke handeling, maar als steeds terugkerende conditie.
– Vervolgens dien je alle subtielste passies uit te roeien die je van God afhouden.
– Je dient wrok te overwinnen door je medemens te vergeven, wat alleen kan gebeuren door de genade van Christus.
– Je dient alle verlangens naar populariteit, acceptatie, erkenning, goedkeuring en
‘zelf-liefde‘ af te leggen, zelfs ten opzichte van andere leden van de orthodoxe kerk.

‘ Neem je Kruis op en volg Mij !’

    Christus zei:
  Een ieder die zijn kruis niet draagt en achter mij aan komt, kan mijn discipel niet zijn. Want wie van u, van plan om een toren te bouwen, gaat niet eerst zitten, en telt de kosten, of hij voldoende heeft om het af te maken?” Luc.14: 27-28.
Veel mensen nemen het kruis van Christus niet op omdat ze zien dat
het te veel van hen zal vereisen. Anderen nemen het op, maar laten de kosten dan niet meetellen wanneer het te zwaar wordt. Weer anderen, die orthodox worden, doen het uit wereldse motieven: het verlangen om meer ‘correct‘ en historisch authentiek te zijn en zich vervolgens boven protestanten en rooms-katholieken verheven te voelen; de wens om de mooie esthetiek van orthodoxe liturgie te ervaren, etc.
Ze komen echter nooit tot de essentie van het orthodoxe christendom, omdat
ze niet echt het Kruis van Christus hebben opgenomen, proeven ze  nimmer de onaardse vreugde van Zijn Wederopstanding.
           “Hij die God wenst te dienen“, zegt H. Basilius de Grote [4de eeuw],
           dient zijn hart voor te bereiden op beproevingen”.
Het orthodox-christelijke geloof is een lijdend geloof:
  Trouwens, allen, die in Christus Jezus godvruchtig willen leven, zullen vervolgd worden” 2Tim.3: 12, omdat wij door het lijden eindelijk kunnen ontwaken tot onze ware toestand, ons bekeren, door Christus gezuiverd worden en in die zuivering een verblijfplaats van de Heilige Geest worden.
De grote vierde-eeuwse theoloog, H. Gregory Nazianzen, beschreef het ware christendom als ‘lijdend aan de orthodoxie‘.
Om het op te nemen is om het meest radicale, veeleisende,  alles-of-niets-leven mogelijk te maken. Alle valse motieven dienen weg te vallen, in het vuur verbrand te worden
♥︎ het vuur wat het lijden voor Jezus Christus met zich meebrengt;
♥︎ je dient zelf te proeven, waartoe en tot welke mate waarin
je daartoe in staat bent, het lijden, vervolging, en kruisiging die
de orthodoxe heiligen door de eeuwen heen hebben ervaren.
Om hun hemelse gezelschap binnen te gaan, dien je onlosmakelijk de prijs te betalen, die daarvoor staat.
Christus zei:
    Gaat in door de enge poort, want wijd is de poort en breed de weg, die
tot het verderf leidt, en velen zijn er, die daardoor ingaan; 
want eng is de poort, en smal de weg, die ten leven leidt, en
weinigen zijn er, die hem vinden
Matth.7: 13,14.

decoratie by Fotis Kontoglou

Die smalle weg wordt gevonden door pijn in het hart en jaren van berouw; het telkens maar weer afscheid nemen van gebaande wegen.
Volgens jouw verlangen en jouw streven, zul je het Koninkrijk der Hemelen binnengaan; je zult zelfs in dit leven de vruchten van het Paradijs proeven en
Christus zal je lijden met Zijn aanwezigheid vervullen.
Vervolgens zal je de vreugde van de Wederopstanding kennen, want
je zult een opstanding in je eigen ziel hebben ervaren.
      Het Koninkrijk Gods komt niet zo, dat het te berekenen is;
       ook zal men niet zeggen: zie, hier is het of daar!
       Want zie, het Koninkrijk Gods is bij [in] jouLuc.17: 21.

God-dragend; Θεόφορος;
God-bearing; الله الحاملة.

        Door middel van de Mysteriën [RK. Sacramenten], de H. Schrift, de spirituele discipline en de ascetische leringen van de Orthodoxe Kerk, wordt je in staat gesteld de Deur naar het Paradijs vinden. En dan, in je eigen hart, je eigen innerlijke wezen, zul je zelf het Paradijs vinden. Je zult ontdekken wàt en wáár gebed plaatsvindt en je zult God vinden die je gehele leven lang bij je heeft aangeklopt:
Christus, de Bruidegom van je ziel’.

    Op U, Heer, vertrouw ik, laat mij niet beschaamd worden in eeuwigheid. Red mij en bevrijd mij in Uw rechtvaardigheid; neig Uw oor tot mij, haast U mij te bevrijden.
Wees voor mij een beschermende God, een toevluchtsoord om mij te redden.
Want Gij zijt mijn sterkte en mijn toevlucht; om Uw Naam zult Gij mij leiden en voeden. Gij bevrijdt mij uit de strik, die zij heimelijk hadden gespannen.
Heer, Gij zijt mijn Beschermer: in Uw handen beveel ik mijn geest.
Gij hebt mij verlost, Heer God der waarheid; Gij haat allen die aan ijdelheid hechten.

Je bent [op weg tot een] priester voor eeuwig naar de ordening van Melchizedek; Είστε [προς το δρόμο] προς έναν ιερέα για πάντα στη διαταγή του Μελχισεδέκ; أنت [في الطريق إلى] كاهن إلى الأبد لأجل ميلشيزدك

Op de Heer stel ik mijn vertrouwen; ik juich en verheug mij over Uw barmhartigheid. Want Gij ziet neer op mijn vernedering, Gij verlost mijn ziel uit de verdrukking. Gij hebt mij niet opgesloten in de hand van de vijand, mijn voeten hebt Gij in de vrije ruimte gesteld.
Heer, wees mij genadig, want ik word gekweld; mijn oog is ontsteld door verdriet, mijn ziel en mijn hart zwak en ziek. Want in smart gaat mijn leven voorbij, mijn jaren vergaan in zuchten. Mijn kracht is door ellende in zwakheid veranderd, mijn beenderen zijn ontsteld. Niet slechts al mijn vijanden versmaden mij, maar mijn buren nog meer: ik ben een schrik voor mijn bekenden. Die mij zien vluchten van mij weg, als een dode ben ik weggewist uit hun hart.
Ik ben als een gebroken vat, ik hoor hoe velen kwaad tegen mij beramen. Toen zij tegen mij bijeenkwamen, besloten zij om mij het leven te ontnemen.
Maar ik vertrouw op U, o Heer, en zeg: Gij zijt mijn God, in Uw handen ligt mijn lot.
Bevrijd mij uit de hand van de vijand, van hen die mij achtervolgen.
Doe Uw aanschijn lichten over Uw dienaar, red mij in Uw barmhartigheid.
Heer, laat mij niet beschaamd staan omdat ik U heb aangeroepen, maar laat de goddeloze te schande worden en afdalen in de hades.
Doe bedrieglijke lippen verstommen, die kwaad spreken tegen de gerechte met trots en hoon.
Heer, hoe groot is de overvloed van Uw Goedheid, Die Gij verborgen hebt voor wie U vrezen. Die Gij bewijst aan hen die op U vertrouwen, voor het oog van de zonen der mensen. Gij verbergt hen in het verborgene van Uw aangezicht voor het oproer der mensen. Gij beschut hen in een tent voor de tegenspraak van hun tong.
Gezegend zij de Heer, want wonderbaar was Zijn barmhartigheid in de versterkte stad. In mijn verbijstering had ik gezegd: ik ben verworpen uit Uw ogen.
Maar daarom hebt Gij de stem van mijn smeking verhoord, toen ik tot U had geroepen. Bemint de Heer, al Zijn ingewijden, want de Heer zoekt de waarheid.
Hij zal allen die hoogmoedig handelen overvloedig vergelden.
Wees een man, sterk uw hart, gij allen die vertrouwt op de Heer
Psalm 30[31] vert. ROK ’s-Gravenhage.

♨︎  Elke verstandelijke natuur is een kennende essentie en onze God is kenbaar.
Op ondeelbare wijze verblijft God in hen in wie Hij verblijft, zoals bij het aardse handwerk [dat de sporen van zijn maker draagt], maar Hij is daaraan superieur, omdat Hij bestaat op substantiële wijze.
Eén is Hij die zonder bemiddeling is en die, als gevolg daarvan, door middelaars in alles is.
♨︎ Zoals het licht, wanneer het ons alles laat zien, geen licht nodig heeft waarmee het gezien zou kunnen worden, zo heeft God, als Hij alles laat zien, geen licht nodig waarmee Hij gekend zou kunnen worden. Want in zijn essentie is Hij licht: “    En dit is de verkondiging, die wij van Hem gehoord hebben en u verkondigen: God is licht en in Hem is in het geheel geen duisternis. Indien wij zeggen, dat wij gemeenschap met Hem hebben en in de duisternis wandelen, dan liegen wij en doen de waarheid niet; maar indien wij in het licht wandelen, gelijk Hij in het licht is, hebben wij gemeenschap met elkander; en het bloed van Jezus, zijn Zoon, reinigt ons van alle zonde1John.1: 5-7.
♨︎ God is overal en Hij is niet ergens. Hij is overal, want in al wat gemaakt is, is Hij door zijn veelvoudige wijsheid.
    Mij [Paulus], verreweg de geringste van alle heiligen, is deze genade te beurt gevallen, aan de heidenen de onnaspeurlijke rijkdom van Christus te verkondigen, en in het licht te stellen [wat] de bediening van het geheimenis [inhoudt] dat van eeuwen her verborgen is gebleven in God, de Schepper van alle dingen, opdat thans door middel van de christelijke gemeente aan de 
overheden en de machten in de hemelse gewesten de veelkleurige Wijsheid Gods bekend zou worden, naar het eeuwige voornemen, dat Hij in Christus Jezus, onze Heer, heeft uitgevoerd, in Wie wij de vrijmoedigheid en de toegang met vertrouwen hebben door het Geloof in HemEph.3: 8-12.
God is niet ergens, want Hij is niet één van de dingen.
Het einde van de natuurlijke kennis is de heilige Eenheid. Er is echter geen einde aan de onwetendheid, zoals gezegd is: Er is geen grens aan zijn grootsheid, want “bij U is de Bron van het leven; in Uw Licht zien wij het lichtPsalm 35: 3.
Voor echte en waarachtige kennis die houdbaar en goed is, dienen we bij de Heer, de enige God zijn.
Wij kunnen de gelijkenis ontvangen van al wat is samengesteld uit de vier elementen, of het ver verwijderd is of dichtbij. Alleen onze geest is voor ons onbegrijpelijk, evenals God, zijn maker.
Het is voor ons onmogelijk te begrijpen wat een natuur is die ontvankelijk is voor de heilige Drieëenheid, noch om de Eenheid te begrijpen. Dit is substantiële kennis. 
De naakte geest is hij die, door de contemplatie die zijn deel is, verenigd is met de kennis van de Drieëenheid.
♨︎ De ziel is de geest die, door onachtzaamheid, uit de Eenheid is gevallen en die, als gevolg van zijn gebrek aan waakzaamheid, is afgedaald tot de rang van het werkzame leven.  Beeld van God is niet hij die ontvankelijk is voor zijn wijsheid, want dan zou ook de lichamelijke natuur beeld van God zijn. Hij echter is beeld van God, die ontvankelijk is geworden voor de Eenheid.
♨︎ De erfenis van Christus is de kennis van de Eenheid. Wanneer allen mede-erfgenamen worden van Christus, zullen allen de heilige Eenheid kennen. Maar het is niet mogelijk dat zij Zijn mede-erfgenamen worden als zij niet eerst Zijn erfgenamen geworden zijn. De mede-erfgenaam met Christus is hij die de Eenheid bereikt en met Christus genoegen schept in de beschouwing.
Wanneer de geest de essentiële kennis zal ontvangen, zal ook hij God genoemd worden, omdat ook hij dan veelvormige werelden kan grondvesten.
De bovenzinnelijke tempel is de zuivere geest, die nu de veelvormige wijsheid van God  [Eph.3: 10] in zich heeft; de Tempel van God is hij die de heilige Eenheid ziet en het altaar van God is de beschouwing van de heilige Drieëenheid.
De geest die binnengaat in het praktische leven van de dienst aan de geboden van God, maakt voortgang aan de hand van het contact met de dingen van deze wereld.  Wanneer hij binnengaat in de kennis, gaat hij voort in de beschouwing.
Wanneer hij echter binnengaat in het gebed, dringt hij door in het vormeloze licht, dat de plaats van God is.
Evagrius Ponticus ook wel Evagrius de eenzame genoemd [345 – 399].

♨︎ Zoals vele lichten en brandende lampen worden aangestoken vanuit een vlam, schijnt het Goddelijk Licht vanuit één natuur, zo worden christenen aangestoken en schijnen zij vanuit één natuur, het goddelijke vuur, de Zoon van God.
Zij houden hun lampen brandend in hun hart en zij schijnen voor Hem terwijl zij leven op aarde, precies zoals Hij deed.
Want er is gezegd: “God bemint gerechtigheid, maar haat onrecht; daarom heeft God, uw [persoonlijke] God, u gezalfd met olie der Vreugde boven uw gezellenPsalm 44[45]: 7.
♨︎ Daarom werd Hij Christus genoemd, dat wil zeggen Gezalfde, opdat ook wij, gezalfd met dezelfde olie waarmee hij gezalfd was, aan Christus gelijk mogen worden, om zo te zeggen, uit dezelfde substantie en één Lichaam.
Tevens is ons verkondigt: “ Want Hij, die heiligt, en zij, die geheiligd worden, zijn allen uit één; daarom schaamt Hij Zich niet hen broeders te noemen, en Hij zegt: Uw naam zal ik aan mijn broeders verkondigen, in het midden der gemeente zal ik U lof zingen; en opnieuw: Ik zal op Hem vertrouwen, en nogmaals: Ziehier ik en de kinderen, die God mij gegeven heeftHebr.2: 11-13.
♨︎ 
Daarom zijn christenen in zekere zin gelijk aan lampen met olie erin, dat zijn al de vruchten van rechtvaardiging. Maar wanneer de lamp niet is aangestoken uit de lamp van de Godheid in hen, zijn zij niets. Pseudo-Macarius [een Syrische monnik uit de 4e eeuw}

Vijftig preken en één brief die onder de naam van Macarius van Egypte zijn overgeleverd, zijn geschreven door een Syrische monnik in de tweede helft van de vierde eeuw.  Die tijd en streek was sterk messalianistisch, wat wil zeggen dat in de geloofsbeleving de nadruk werd gelegd op persoonlijke vroomheid, op innerlijke rust en onafgebroken gebed, met voorbijgaan aan de Mysteriën [RK. Sacramenten] en andere kerkelijke instellingen.
Bij Pseudo-Macarius zijn sporen van een gematigd messalianisme te vinden; daar staat zijn orthodoxe nadruk op de persoon en de werking van de heilige Geest tegenover.  De toeschrijving aan Macarius, een populaire en zeer gerespecteerde monnikenvader, dient om deze vermaningen in een onverdacht licht te plaatsen.
Pseudo-Macarius boog de Platoonse en verstandelijke oriëntatie van Evagrius om naar een affectieve gerichtheid op Christus.
Het voornaamste gebedsorgaan is bij hem niet de geest, maar het hart, waardoor hij het mogelijk maakte het lichaam op positieve wijze te integreren in de traditie van het hesychasme.
De Profeet zag het Mysterie van de menselijke ziel die haar Heer zou ontvangen en de troon van zijn Glorie worden, conf. Ezechiël hfst 1.
Want de ziel die waardig is gekeurd deel te hebben aan het Licht van de heilige Geest door Zijn troon en woning te worden en die bedekt is met de schoonheid van onuitsprekelijke Glorie van de Geest, wordt geheel licht, geheel gezicht, geheel oog.

Jonah, symbolism for Early Christians; Jonah, συμβολισμός για τους πρώτους Χριστιανούς; جونا، رمزية للمسيحيين الأوائل.

Er is geen deel van de ziel dat niet vol is van de geestelijke ogen van licht.
Dat wil zeggen dat er geen deel van de ziel is dat bedekt is met duisternis.
Zij is geheel bedekt met geestelijke ogen van licht, want de ziel heeft geen onvolmaakt deel.
In elk deel kijkt zij aan alle kanten vooruit en is zij bedekt met de schoonheid van de onuitsprekelijke Glorie van het Licht van Christus, Die de ziel bestijgt en haar berijdt.
Dit is gelijk aan de zon, die overal hetzelfde is, zonder een onvolmaakt deel, die geheel licht is, dat helder schijnt. In al zijn delen is hij helemaal licht.
Of het is gelijk aan vuur, dat net als het licht overal hetzelfde is, zonder in zichzelf een deel te hebben dat vóór is of achter, groter of kleiner.
Zo is de ziel geheel verlicht met de onuitsprekelijke schoonheid van de glorie van het licht van het aangezicht van Christus en is zij volkomen gemaakt tot een deelgenoot van de heilige Geest. Zij is begunstigd om de verblijfplaats en de troon van God te zijn, geheel oog, geheel licht, geheel gezicht, geheel glorie en geheel geest, zo gemaakt door Christus, die de ziel berijdt, leidt, draagt en ondersteunt en haar tooit en siert met zijn geestelijke schoonheid. (…)

♨︎ Dat de zielen van de rechtvaardigen Hemels Licht worden, heeft Christus, onze Heer Zelf gezegd tot Zijn Volgelingen [o.a. getoond op de berg Thabor]:
    Gij zijt het licht der wereld. Een stad, die op een berg ligt, kan niet verborgen blijven. Ook steekt men geen lamp aan en zet haar onder de korenmaat, maar op de standaard, en zij schijnt 
voor allen, die in het huis zijn. Laat zo uw licht schijnen voor de mensen, opdat zij uw goede werken zien en uw Vader, die in de hemelen is, verheerlijkenMatth.5: 14-16.
Want Hijzelf, Die hen eerst omgevormd heeft in Licht, heeft hen opgedragen en bevolen om licht voor de wereld te zijn.
Dat wil zeggen, verberg de Gave niet die jullie van Christus hebben ontvangen, maar geef haar aan al wie het wenst.
♨︎ 
Daarom, wanneer jullie een troon voor God zijn geworden en als de Hemelse Berijder jullie bestegen heeft en heel jullie ziel een geestelijk oog en helemaal licht is geworden, en als jullie gevoed zijn met dat Hemelse voedsel van de Geest en gedronken hebben van het water uit de Brom des levens en het gewaad van onuitsprekelijk Licht hebben aangetrokken,  wanneer tenslotte jullie innerlijke mens dit alles ervaren heeft en geworteld is in de overvloed van Geloof, zie dan zelf, is jullie leven inderdaad al deelgenoot aan het eeuwige leven, jullie ziel is rustend met de Heer. Pseudo-Macarius

Wanneer iemand God liefheeft, deelt ook God Zijn Liefde met hem.
Zodra iemand in Hem gelooft, schenkt God hem een hemels Geloof, waardoor hij tweevoudig wordt. Wanneer jij God een deel van jezelf aanbiedt, welk deel dan ook, deelt Hij met jouw ziel vergelijkbare aspecten van Zijn Eigen Wezen, zodat je al wat je doet zuiver en oprecht kunt doen en zuiver en oprecht kunt beminnen en bidden. Want zo groot is de waardigheid van de mens.
Zij die waardig gekeurd zijn kinderen van God te worden en  herboren te worden uit de heilige Geest van boven,  die Christus in zich hebben, Die hen verlicht en rust brengt, worden op vele en verscheidene wijzen geleid door de Geest.
In geestelijke rust worden zij door de Genadegaven onzichtbaar gestuurd in hun hart.
Laten we als voorbeelden evidente dingen uit de wereld nemen, van mensen, om aan te geven op welke wijze Genade in de ziel werkt.
Soms worden mensen door Genade geleid op de wijze van hen die zich verheugen bij een koninklijke maaltijd. Zij zijn vervuld van vreugde en onuitsprekelijk geluk.
Op een ander moment zijn zij als de echtgenote die geniet van de huwelijksvereniging met haar bruidegom in een goddelijk rusten.
Op weer een ander moment zijn zij als onlichamelijke engelen, zo licht en doorschijnend zijn zij, zelfs in het lichaam.
Soms zijn zij als waren zij bedwelmd door een sterke drank.
Zij verblijden zich in de Geest, dronken van de bedwelming van de goddelijke en geestelijke geheimen.
Soms zijn zij ondergedompeld in wenen en treuren over het menselijk ras en in het uitstorten van gebeden voor heel het ras van Adam.  Zij vergieten tranen en zijn door verdriet overweldigd omdat zij verteerd zijn door de liefde van de Geest voor de mensheid.
Op een ander moment zijn zij met zo’n vreugde en liefde ontvlamd door de Geest, dat zij, als het mogelijk zou zijn, alle menselijke wezens in hun hart zouden willen bijeenbrengen, zonder onderscheid te maken tussen slecht en goed.
Of zij zijn zo gevuld met nederigheid dat zij, in de nederigheid die zij van de Geest ontvangen, zichzelf als onder alle mensen zien en zichzelf beschouwen als de meest onaanzienlijke en waardeloze van alle mensen.
Soms zijn zij opgetild in een onuitsprekelijke vreugde.
Op een ander moment zijn zij als een sterke, die heel de wapenrusting van de koning heeft aangetrokken en af is gedaald om te strijden tegen zijn vijanden.
Hij strijdt dapper tegen hen en overwint.
Zo neemt de geestelijke mens de hemelse wapenen van de Geest op  en valt de vijanden aan, levert strijd met hen en onderwerpt hen.
Op een ander moment, in de diepste stilte en kalmte, rust men met  geen andere houding dan een geestelijk genoegen en onuitsprekelijke rust en welbevinden.
Op een ander moment wordt men door Genade onderricht in begrip en onuitsprekelijke wijsheid en kennis van de onkenbare Geest in dingen die niet door tong en taal kunnen worden uitgedrukt. Op een ander moment wordt men één met alle mensen.
Zo verscheiden zijn de wijzen waarop Genadegaven zulke mensen aanraakt en
de ziel leidt op zo veel verschillende paden en haar verfrist overeenkomstig de wil van God.
Op diverse wijzen handelt Genade aan de ziel om haar volmaakt, foutloos en zuiver terug te brengen naar de hemelse Vader.
De dingen betreffende de werkingen van de Heilige Geest waarover hier gesproken is, behoren tot het niveau van hen die niet ver van de volmaaktheid zijn. Dergelijke manifestaties van Genade waarover we spraken,  uiten zich op verschillende wijze.  Zij handelen aan mensen die voortgaan, de ene handeling volgend op de andere. Als een persoon uiteindelijk de volmaaktheid van de Geest bereikt, volledig gereinigd is van de hartstochten en in een onuitsprekelijke gemeenschap verenigd met en doordrongen van de Trooster Geest en waardig gevonden is om geest te worden in een wederzijds doordringen met de Geest, dan wordt zij geheel licht,  geheel oog, geheel geest, geheel blijdschap, geheel rust, geheel vreugde, geheel liefde, geheel mededogen, geheel goedheid en vriendelijkheid. Zoals een steen op de bodem van de zee overal omgeven is door water,  zo zijn dergelijke mensen geheel doordrongen van de Geest.
Doordat zij de deugden van de Kracht van de Geest met standvastigheid aantrekken, worden zij gelijk aan Christus. Innerlijk worden zij foutloos en smetteloos en zuiver. 
Pseudo-Macarius

Troparion     tn.4
  God van onze Vaderen,
die altijd met ons handelt volgens Uw Zachtmoedigheid,
neem Uw Barmhartigheid niet van ons weg,
maar bestuur ons leven in Vrede,
omwille van hun gebeden”.

NB. van een hedendaags jonge joodse dichter:
”     En ik wist het niet, 
en ik wist niet dat God in mij spreekt
en ik wist niet dat God stilzwijgend spreekt,
in de vorm van een kleine jonge vrouw,
dacht ik door haar stem, zonder te zien zonder te weten.
We spraken samen proberen op een koude avond in Jeruzalem
om in het donker te kruipen om over te gaan in het verborgene;
en ik wist niet dat Hij op zo’n stilzwijgende manier kon spreken
zelfs zij sprak luider 
zeggend dat Nachlaot [נכלאות = gevangen]
een legende is met verborgen rivieren,

dat het spirituele pad me verder in mijn eenzaamheid zal brengen.
Het legt me bloot en verlaat me uiteindelijk,
dat er een lange weg is die in werkelijkheid kort is,
en ik wist niet dat Hij weet dat Hij stil is
en om te knipogen en te glimlachen
en pijn kan doen en dat hoofden dan weg draaien
en niet meer verder zoeken“.
Elhanan Nir, Journal of Literary Translation