Mid-Pinksteren, het midden van Pascha tot Pinksteren, de Paastijd

Mid-Pentecost [russian, 18th cnt]

  Doch toen het feest reeds op de helft was, ging Jezus op naar de tempel en leerde. De Joden dan verbaasden zich en zeiden: Hoe is deze zo geleerd zonder onderricht te hebben ontvangen?
     Jezus antwoordde hun en zei: ‘Mijn leer is niet van Mij, maar van Hem, die Mij gezonden heeft; indien iemand Diens wil doen wil, zal hij van deze Leer weten, of zij van God komt, dan of Ik uit Mijzelf spreek. Wie uit zichzelf spreekt, zoekt zijn eigen eer, maar wie de eer zoekt van zijn Zender, die is waar en er is geen onrecht in hem.
Heeft Mozes u niet de wet gegeven? En niemand van u doet de Wet. Waartoe tracht gij Mij te 
doden? De schare antwoordde: Gij zijt bezeten; wie tracht te doden?
     Jezus antwoordde en zeide tot hen: Een werk heb Ik verricht en gij verwondert u allen. Daarom: Mozes heeft u de besnijdenis gegeven – niet, dat zij van Mozes komt maar van de vaderen – en u besnijdt een mens op sabbat. Als een mens op sabbat de besnijdenis ontvangt, opdat de wet van Mozes niet verbroken zal worden, zijt gij dan op Mij vertoornd, omdat Ik op sabbat een geheel mens gezond gemaakt heb? Oordeelt niet naar het aanzien, maar oordeelt met een rechtvaardig oordeel.
Sommigen dan uit de Jeruzalemmers zeiden: Is deze het niet, die zij trachten te doden? En zie, Hij spreekt vrijuit en zij zeggen Hem niets. Zouden waarlijk onze oversten hebben ingezien, dat deze de Christus is? Van deze echter weten wij, vanwaar Hij is, doch wanneer de Christus komt, weet niemand, vanwaar Hij is.
     Jezus dan riep, terwijl Hij in de Tempel leerde, en sprak: ‘Mij kent gij en gij weet, vanwaar Ik ben; en Ik ben niet van Mijzelf gekomen, maar er is een Waarachtige, die Mij gezonden heeft en die gij niet kent. Ik ken Hem, want Ik kom van Hem en Hij heeft Mij gezonden’.
Zij trachtten Hem dan te grijpen, maar niemand sloeg de hand aan Hem, want zijn uur was nog niet gekomenJohn 7: 14-30.

eerste dienstreis van Paulus

    Zij namen de toestand overzien hebbende, de wijk naar de steden van Lykaonie, Lystra en Derbe en omgeving en verkondigden daar een tijd lang het Evangelie. En er woonde te Lystra een man, die geen macht had over zijn voeten, verlamd van de schoot van zijn moeder af aan, die nooit had kunnen lopen. Deze man luisterde naar Paulus, wanneer hij sprak en Paulus keek hem scherp aan en zag, dat hij geloof had om genezing te vinden en hij zei met luide stem: ‘ Ga recht op uw voeten staan!’. En hij sprong overeind en liep heen en weer. En toen de scharen zagen, wat Paulus gedaan had, verhieven zij hun stem en zeiden in het Lykaonisch: ‘De goden zijn, in mensengedaante, tot ons neergedaald; en zij noemden Barnabas Zeus en Paulus Hermes, omdat hij het was, die het woord voerde.
En de priester van Zeus-voor-de-stad bracht stieren en kransen aan bij het poortgebouw en wilde met de scharen offeren.
Maar toen de apostelen Barnabas en Paulus dat hoorden, scheurden zij hun mantels en sprongen naar voren onder de schare, uitroepende: ‘Mannen, wat doet gij daar? Ook wij zijn maar zwakke mensen zoals gij en verkondigen u, dat gij u van dit ijdel bedrijf moet bekeren tot de levende God, die de hemel, de aarde, de zee en al wat erin is gemaakt heeft. Hij heeft ten tijde van de geslachten, die achter ons liggen, alle volken op hun eigen wegen laten gaan, en toch heeft Hij Zich niet onbetuigd gelaten door wel te doen, door u van de hemel regen en vruchtbare tijden te geven en aan uw harten overvloed van spijs en vrolijkheid te schenken’. En hoewel zij zo spraken, konden zij ternauwernood de scharen weerhouden hun te offerenHand.14: 6-18.

‘Loof de Naam des Heren’ – Psalm 148, je dient dit aan je kinderen door te geven.

De Kerkvaders leren ons dat het feest van mid-Pinksteren -in het midden van de vijftig dagen van Pascha tot Pinksteren- dient te worden verstaan als een machtige vloeiende rivier van Goddelijke Genadegaven, Die deze twee grote feesten als inspirerende Bron met elkaar in samenhang brengt.
Het Pascha en Pinksteren worden in het midden met elkaar verbonden, zonder Pascha is er geen Pinksteren en zonder Pinksteren is er geen enkel doel voor Pascha. De Opstanding van Christus is een historisch feit, welke de uiteindelijke uitwerking dient te verkrijgen via de nederdaling van de Heilige Geest. Christus Pedagogie van de Blijde Boodschap dient via de Heilige Geest in te dalen in onze menselijke ziel.
Nadat de Verlosser de Verlamde op Mystieke wijze had genezen, werden de Joden en met name  de Farizeeën en Schriftgeleerden buiten zichzelf van woede. Zij vervolgden Christus en z’n volgelingen en probeerden Hem te vermoorden, met het excuus dat Hij de sabbat niet had gehouden, omdat Hij op die dag wonderen verrichtte.
Jezus vertrok vervolgens naar Galilea. Toen het midden van het Loofhuttenfeest voorbij was ging hij weer naar de Tempel en verkondigde aldaar Zijn Leer/Pedagogie.
Vijf dagen na ‘lom Kippoer’ begint volgens de joodse kalender het Soekot [Sukkot – Loofhuttenfeest] welk een joods feest is dat zeven dagen duurt en waarbij herdacht wordt, dat de joden veertig jaren lang in hutten in de woestijn rondzwierven.

De Joden verwonderden zich over de Wijsheid van Zijn woorden en zeiden: ‘Hoe is deze zo geleerd zonder onderricht te hebben ontvangen?’. Maar Christus beschuldigde hen allereerst vanwege hun ongeloof en wetteloosheid en bewees hen aan de hand van de Wet van Mozes, dat zij Hem onrechtvaardig wilden doden, omdat zij Hem als een verachter van de Wet beschouwden, omdat Hij op de sabbat de verlamde had doen lopen; had genezen.
Vanwege het feit dat deze dingen welke door Christus in het midden van het Loofhuttenfeest  worden gesproken, staan zij in direct contact met de zondag van de Verlamde, die we afgelopen zondag hebben gevierd. Daar we nu het middelpunt van de vijftig dagen tussen Pascha en Pinksteren hebben bereikt, heeft de Orthodoxe Kerk dit feest ingesteld als een duidelijke verbintenis tussen de twee grote feesten, waardoor de twee met elkaar verenigd worden en beide de essentie van de Genadegaven bezitten. Daarom wordt dit feest heden-ten-dage het Mid-Pinksterfeest genoemd. Het Evangelie wat op het feest van het midden wordt gelezen, welke naar het Sukkot, Loofhuttenfeest verwijst, wordt op deze dag gelezen.

Loofhuttenfeest – ‘wordt wakker’

– Er dient te worden opgemerkt dat er drie grote Joodse feesten zijn/waren: ‘het Pascha’, ‘het Pinksterfeest’ en ‘het Loofhuttenfeest’. Het Pascha werd gevierd op de 15e Nissan, de eerste maand van de Joodse kalender, die ongeveer samenvalt met maart bij ons. Bij dit feest wordt de dag in herinnering gebracht waarop de Hebreeën de opdracht kregen om ‘s avonds het lam te eten en de deuren van hun huizen met het bloed van het lam te kleuren. Hierdoor ontkwamen zij aan de slavernij en de dood in handen van de Egyptenaren en liepen door de Rode Zee om naar het Beloofde Land te komen. Het heet tevens ‘het feest van het ongezuurde brood‘, omdat zij zeven dagen ongezuurd brood had. Pinksteren werd vijftig dagen na Pascha gevierd, in de eerste plaats omdat de Hebreeuwse stammen na het verlaten van Egypte de berg Sinaï hadden bereikt. Daar ontving Mozes de Goddelijke Wet, ten tweede werd het gevierd om hun toegang tot het beloofde land te herdenken, waar zij ook brood hebben gegeten nadat ze veertig jaar in de woestijn met manna werden gevoed. Brood vormt voor God een offer van nieuwe tarwe bereid. Tenslotte vierden zij ook het Loofhuttenfeest van de 15e tot de 22e van de ‘zevende maand’, die ruwweg overeenkomt met september bij ons. Gedurende deze tijd leefden ze in hutten van takken ter herdenking van de veertig jaar die ze in de woestijn doorbrachten [Ex.12: 10-20; Lev.23. LXX].

  Het Feest der Mid-Pinksteren wordt voor een hele week tot de volgende woensdag gevierd, waardoor het een acht dagen feest is. Gedurende deze gehele tijd zijn de Psalmen van het midden-Pinksteren verbonden met die van Pascha. Vanwege het thema water, wordt in de kerk traditioneel op deze dag de Kleine Waterwijding gehouden, bij voorkeur met een optocht met het Heilige Kruis naar een waterbron.
⁌ Het thema van het feest roept niet alleen bronwater op, maar staat tevens nog meer centraal in de chronologie van het Evangelie. Het verheerlijkt Christus als Leraar der Wijsheid, zoals Hij zich tussen de verhalen van de Verlamde en die van de Blinde Mens onthult.
Gedurende deze tijd wordt ons voorgehouden: “Nu over het midden van het feest ging Jezus naar de tempel en leerde. Jezus antwoordde hen en zei:” Mijn leer is niet van mij, maar is van Degene, Die mij gezonden heeft. Ik zal ten alle tijde Zijn Wil vervullen, De Vader is op de hoogte van deze Pedagogie – weet dat het ‘uit God [de Vader] is en dat Hij door Mij spreekt”. conf. John.7: 14-30. De icoon van dit feest vertoont de jonge Jezus die de oudsten in de Tempel onderwijst [Luc.2: 46, 47]. Bij die gelegenheid heeft Christus hen voor het eerst als leraar of rabbi Zijn Pedagogie geopenbaard. Traditionele orthodoxe iconen zullen Jezus uitbeelden als groter dan de ouderlingen, die Zijn superieure Geestelijke status laat zien.

Hagia-Sophia, Architectuur

Door het zingen en reciteren van psalmen in de kerkdiensten verkondigen en prijzen wij onze Heer als de Goddelijke Wijsheid, Die in het Boek der Spreuken wordt genoemd. Daarom wordt in de Orthodoxe Traditie op deze dag het parochiefeest gevierd van alle kerken, die genoemd zijn naar Heilige Wijsheid of Hagia Sophia. Ook de Grote Kerk van de Hagia Sophia in Constantinopel vierde haar feestdag op het midden van Pinksteren.

Apolytikion     tn.8
    Geef op het midden van het feest aan mijn dorstige ziel het water van vroomheid te drinken, o Redder,
zoals  U allen hebt geroepen:
‘Wie dorst heeft, zal tot Mij komen en drinken’.
Bron des Levens, ere zij U
”.

Kondakion     tn.4
    Op de helft van het vijftigdagen-feest,
o Schepper en Meester van het heelal,
hebt U tot hen die bij U waren gezegd, Christus God:
‘Komt en put het water van de onsterfelijkheid’.
Daarom vallen wij voor U neer en roepen in geloof:
Schenk ons Uw Ervaringen,
want U zijt de Bron van ons Leven
”.