28e februari – de H. Theodor, Grootmartelaar van Tyron en het wonder met de Kollyva

H. Theodorus, Grootmartelaar van TyronDeze heilige, glorierijke Martelaar van Christus was afkomstig uit Amasia in Pontus en was een Romeinse legeraanvoerder in  de tijd van de grote vervolging van keizer Maximianus [ca. 303].
Hij was al vanaf zijn jeugd christen maar
hield zijn geloof geheim, niet uit lafheid, maar
omdat hij van God nog geen teken had ontvangen
om zichzelf voor het martelaarschap op te offeren.
Terwijl zijn troepen in de buurt van de stad van Euchaïta [Helenopontus] werden gestationeerd, vernam hij dat de mensen in een stadsdeel de terreur van een vreselijke draak ondergingen, die hen vanuit het omliggende bos belaagde.

Hij realiseerde zich de zoektocht voleindigd was, waarin God hem zou laten zien of de tijd was gekomen om zichzelf te bieden voor het martelaarschap.
Diep in het bos kwam hij in een verlaten dorp waarvan de enige overgebleven bewoner, een christelijke prinses was, die Eusebia heette.
De H. Theodorus, die het monster verslaat en de prinses redtDeze Eusebia vertelde hem
waar het monster zijn hol had.
Hij ging op weg om het hol te vinden en bewapende zichzelf met
het teken van het Groot en Heilig Kruis.
Toen hij met het brullende, vuurspuwende beest geconfronteerd werd stak hij
zijn speer door zijn kop en doodde het.
Door Gods genade was hij er nu van overtuigd dat hij in staat zou zijn om de spirituele draak, de duivel te overwinnen.

Hij zou net zoals hij de zichtbare draak had gedood
zou de duivel overwonnen kunnen worden.
De H. Theodore keerde terug naar het kamp en
was ​​klaar om zijn christelijk Geloof te belijden.
Toen de commandant van zijn troepen een offer aan de goden van het Rijk wilde brengen, bleef Theodore in zijn tent.
Ik ben een christen,” zei hij tegen de ploeg die hem kwam ophalen’‘.
Ik ben alleen gericht op Christus. Hij is de Koning in wiens dienst ik sta en alleen voor Hem ben ik bereid offers te brengen!“.
Toen lieten zij hem in het bijzijn van andere christelijke soldaten
met listige vragen onderzoeken. Door goddelijke ijver bewogen moedigde Theodore zijn medechristenen met vuur aan om zich als hoogwaardige soldaten van Christus in zijn leger openbaar te maken.

Christus zegent de Alheilige Moeder Gods en de H.Theodore, mosaïc Demetriuskathedraal, Thessaloniki, GrDie nacht ging hij naar de heidense tempel en
sloeg het altaar van Rhea, de moeder van de goden kort en klein en legde de tempel door vuur in as.
Hij werd op heterdaad betrapt door een beheerder, welke hem zonder enig verzet aan de gouverneur Publius overleverde.
Er ontstond een oproer in Euchaïta toen dit bekend werd gemaakt; maar Theodore antwoordde rustig
op de vragen van de gouverneur en verkondigde
de absurditeit van het aanzien van een godheid, die
als een levenloos stuk hout in
luttele seconden tot as gereduceerd was.
Ondanks bedreigingen met ontzettende kwellingen antwoordde de Heilige:
Uw bedreigingen roepen bij mij geen angst op, want te midden van kwellingen zal de kracht van Christus mij vreugde en blijdschap schenken“.
Tandenknarsend van woede heeft de gouverneur hem daarop in een diepe kerker gegooid.

Die nacht verscheen Christus aan Zijn moedige dienaar en beloofde hem Zijn genade vooreerst zijn eten en drinken zou zijn, welke hem vreugde en bescherming zou verlenen.
Aldus getroost bracht Theodore zijn tijd hymnen zingend met de Engelen door, zodat ook al was
zijn cel werd afgesloten en versperd, de cipiers de indruk kregen dat andere christenen zich bij hem zouden hebben aangesloten.

fresco van de H. Theodore de Recruit and Theodore de CommandantToen men hem brood en water aanbood
weigerde Theodore dit met de woorden,
dat Christus hem voedsel uit de hemel beloofd had.
Toen hij de tweede keer vóór Publius werd  gebracht werd hem de functie van hogepriester van de afgoden aangeboden, waarop hij lachte en hij verzekerde
de gouverneur dat hij bereid was uit liefde voor Christus in stukken gesneden te worden.
Hij werd toen aan zijn enkels opgehangen terwijl zijn lichaam met ijzeren klauwen uiteen werd gescheurd.
Maar de ontembare overtuiging van de heilige
werd alleen maar versterkt
naarmate de beulen hem harder aanpakten.
De gouverneur bang dat dit voorbeeld andere christenen zou aanmoedigen, besloot dat het met hem  gedaan was en
hij veroordeelde hem om tot de dood door het vuur.
Martelaarschap van de Grootmartelaar, H. Theodore van TyronToen ze de brandstapel bereikt hadden en de Martelaar zijn kleding hadden ontnomen,
stuurde deze een vurig gebed tot God dat Deze de andere belijders zou versterken.
Hij liep vrijwillig de vlammen tegemoet, die hem omringden, maar deze lieten hem ongemoeid alsof ze voor hem wilden buigen.
In het midden van deze triomfantelijke vuurzee, die hem omringde, gaf de H. Theodore dankbaar zijn ziel aan God.
De vrome Eusebia heeft daarop zijn lichaam vrijgekocht, dat ze naar Euchaïta meenam.
Er werd daar een kerk ter ere van de martelaar gebouwd, die aan de vele pelgrims genezing van ziel en lichaam bezorgde, die hem vanwege zijn voorspraak kwamen bezoeken.

H. Theodore en het grote wonder van de Kollyva
Saint Theodor of tyron - Icoon Pantocrator monastery, AthosIn 361 deed Julianus de Afvallige zijn uiterste best om de heidense gebruiken weer te herstellen. Wetende dat de christenen gewend waren
de eerste week van de vasten door vasten en gebed te heiligen, gaf de sluwe tiran de prefect van Constantinopel de opdracht om
al het voedsel wat op de markten te koop was,
te besprenkeld met het bloed van dieren,
welke aan de goden geofferd waren.
Niemand in de stad Constantinopel zou op deze manier aan de besmetting van de afgoderij kunnen ontsnappen. Echter, de Heer liet Zijn uitverkoren volk niet in de steek, maar
stuurde Zijn dienaar Theodore om
de tiran te slim af te zijn.
Theodore vertoonde zich in een visioen aan Patriarch Eudoxius [360-364].
De heilige martelaar deelde hem mee wat er gebeurde en
liet hem weten dat hij de christenen moest instrueren niet
het eten van de markten te kopen.
In plaats daarvan  diende zij kolyva te eten
welke gemaakt wordt van korrels gekookte tarwe.
Dus, dankzij de tussenkomst van de heilige martelaar Theodore, zijn de Christelijke mensen van Constantinopel voor de besmetting van afgoderij bewaard gebleven.
Vanaf die tijd  herdenkt de Kerk dit wonder op de eerste zaterdag van de Grote Vasten,
om de gelovigen te herinneren aan het vasten en onthouden waarmee de macht van de zonde en de besmetting wordt voorkomen.

De heilige Theodore van Tyron heeft nog vele andere wonderen verricht voor
degenen die in Geloof een beroep op hem deden en die
in Christus Kerk het gebed en de diensten hebben voortgezet.
Op een dag verscheen hij in pracht en glorie op zijn witte paard aan een arme weduwe en bevrijdde haar enige zoon, die gevangen was genomen door de Saracenen.
Hij temde regelmatig opkomende stormen  gooide en verleende veiligheid tegen diefstal en
bracht verlorenen terug naar hun Heer Jezus Christus.
In al zijn wonderen, toonde deze Romeinse legeraanvoerder dat hij de hemelse beschermer van het christenvolk was geworden.

Orthodox-christelijke viering van het feest van Sint Theodore De Tyron
Het feest en de herdenking van de H. Theodore van Tyron wordt gevierd
met de Goddelijke Liturgie van de heilige Johannes Chrysostomus, die
wordt uitgevoerd op de ochtend van dit feest en wordt voorafgegaan door een dienst van de Metten [Orthros].
Een Grote Vespers kan de avond voor de dag van het feest worden gehouden.
De herdenking van de verschijning van de H. Theodore en het wonder van de kolyva
wordt elk jaar met een Goddelijke Liturgie en gedachtenis gevierd op de eerste zaterdag van de Grote Vasten.
Deze dag is de laatste van de drie zaterdagen van de zielen  Souls elk jaar waargenomen in het begin van de vastentijd plaatsvinden.
De gelovigen brengen kolyva mee naar de kerk en lijsten met namen van vrienden en familieleden mee, die in het geloof ontslapen zijn.
De namen worden tijdens de gedachtenisdienst door de priester hardop voorgelezen.

Troparion              Tn.2
Groot zijn de prestaties van het Geloof,
Want de Heilige Martelaar Theodore verheugde zich in de vlammen,
alsof het was aan wateren van rust,
Het aanbieden van zichzelf als zoete spijs aan de Drie-eenheid.
H. Theodore [met diadeem] en de H. Demetrius van ThessalonikiDaarom door zijn gebeden,
Christus God, red onze zielen!“.

Kontakion           Tn.8
Uw Geloof in Christus lag
als een pantser om uw hart:

Met Zijn hulp heeft u
de kracht van de vijand overwonnen.

Dus wordt u gekroond in de eeuwigheid
met een hemels diadeem“.

Door de gebeden van onze Alheilige Moeder Gods en alle Heiligen,
Heer Jezus Christus, onze God,
heb medelijden met ons ons en red ons!
Amen!

Heilige oudvader Porphyrios [Bairaktaris] van Kavsokalyvia [1906-1991] over de ascetische beoefening van het Vasten

Wandel waardig overeenkomstig de roeping, waarmee je geroepen bent
met alle nederigheid en zachtmoedigheid,
met lankmoedigheid en elkander in liefde te verdragen,
Zet je in de eenheid van Geest te bewaren door de band van de Vrede.
Een in Lichaam en een Geest, zoals je ook geroepen bent in de ene hoop van je roeping,
een Heer, een Geloof, een Doop,
Want God is de Vader van allen,
Hij Die is boven allen is verheven
en door allen en in allen werkzaam is.
Maar aan een ieder van ons is afzonderlijk Genade gegeven,
naar de mate, waarin Christus haar schenkt“.
Cf. Eph.4: 1-7

μονή Χρυσοπηγής• Dit artikel is mede samengesteld
aan de hand van het boek ‘Γέροντος Ποφύρου Καυσοκαλυβίτου Βίος και Λόγοι’,
door μοναστήρι ζωογόνο πηγή, Χρυσοπηγής, Χανιά, Κρήτη 2003;
> in het Engels vertaald ‘Wounded by love’  by Elder Porphyrios [Author],
John Raffan in 2005 [Translator]
> in het Nederlands vertaald
door het Klooster Portaïtisa, Trazegies, België, 2008.
uitgeverij Orthodox Logos, Tilburg
ISBN/EAN: 978-90-811555-5-7

ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΤΗΣMen wordt niet heilig door
het kwaad te bestrijden.
Laat het kwade met rust.
[wanneer je op straat uitwerpselen van een hond ziet liggen, loop je er ook omheen en
je kijkt er niet naar].
Kijk naar Christus en
al het schone wat je omringt,
alleen dat zal je redden.
Wat iemand heilig maakt is de liefde
voor de aanbidding van Christus,
die alle uitdrukkingsmogelijkheden te boven gaat, die alles wat bestaat te boven gaat.
Daarom probeert
de mens ascetische oefeningen te doen en neemt zaken op zich
die hem doen lijden uit liefde voor God.
Geen mens/monnik werd ooit heilig zonder ascetische oefeningen.
Niemand kan in het geestelijke omhoog komen
[de Ladder van John Climacos] zonder ascese.
Deze dingen zijn een noodzaak, je komt er niet omheen,
wil je vooruitgang boeken op de geestelijke weg.
Ascetische oefeningen zijn bijvoorbeeld metanieën [= grote of kleine buiging],
nachtwaken, enz. maar alles dient ongedwongen [zonder verplichting] te gebeuren.
as gentle as a lambAlles dient met vreugde te worden gedaan.
Het belangrijke zijn niet de metanieën die
wij kunnen maken, het bekruisigen of de gebeden, maar
de daad van het jezelf [aan Christus over] te geven,
de vurige liefde voor God en voor het geestelijke.
Er zijn veel mensen die deze dingen niet voor God doen,
maar als gymnastiekoefening, om
er fysiek voordeel uit te halen.
Maar geestelijke mensen doen dit om
er geestelijk voordeel mee te behalen; zij doen ze voor God.
Tegelijkertijd echter heeft het lichaam er
groot voordeel van en wordt niet ziek; er komt dus veel goeds uit voort.

H. Porphyrios [Bairaktaris] van Kafsokalivia, Athos.Bij de verschillende ascetische oefeningen,
metanieën, vigilies en andere onthoudingen,
is het vasten onlosmakelijk verbonden.
De Vaders hielden ervan te zeggen dat
een dikke bulk nog geen verfijnde geest maakt
[oa. H. Greg. de Theoloog & John Chrysostomos].
Alle boeken van de Vaders spreken over het vasten.
Zij benadrukken dat wij niet moeten eten wat
moeilijk verteerbaar is, of rijk en vet, omdat
dit niet alleen slecht is voor het lichaam, maar
vooral de ziel ontregelt.
Zij zeggen dat wanneer een lammetje slechts gras eet,
het daarom ook zo rustig is.
Daarom wordt er gezegd dat iemand
mak is als een lammetje is“.
Honden en katten en alle vleeseters zijn allemaal woeste dieren.
Vlees blijkt slecht te zijn voor mensen. Fruit en groente zijn juist goed.
De Ladder van de H. Johannes Climacos2Daarom spreken de heilige Vaders veelvuldig over Vasten en raden
zij het teveel eten en het plezier dat
men heeft bij het eten aan rijk voedsel
ten zeerste af.
Laat ons voedsel daarom eenvoudig zijn,
en laten wij er ons ook niet zoveel mee bezighouden, het leidt af van het gebed, waartoe we het doen.
Het is juist niet het goede eten of de goede levenscondities die
een goede gezondheid veroorzaken, maar eerder het tegenovergestelde.
Een heilig leven wordt door het leven in Christus gevormd [John van Kronstadt].
Ik ken kluizenaars die met de grootste strengheid hebben gevast en
nooit een dag ziek zijn geweest.
U loopt echt geen gevaar door te vasten en daarmee wat minder te consumeren.
Ik ben nog nooit iemand tegen gekomen die door te vasten ziek is geworden.
Mensen die vlees, eieren eten en melkproducten lopen meer gevaar ziek te worden dan
zij die een sober en mager dieet volgen.
Dit is een vaststaand feit en wordt bevestigd door de medische wetenschap.
Het wordt zelfs door vooraanstaande artsen aanbevolen.
Niet alleen worden zij die vasten niet ziek, maar
zij kunnen mogelijk zelfs van veel ziektes genezen.
Maar daarvoor dien je over Geloof beschikken en
dat kun je beter voeden dan je dikke buik.
Vast je zonder het Geloof in Christus dan zul je snel een leeg gevoel bemerken,
je misselijk voelen, naar eten verlangen. Vasten is namelijk een kwestie van geloof.
Het doet u geen kwaad wanneer je je eten beter na-kauwt en goed laat verteren.
Kluizenaars kunnen lucht in eiwitten veranderen en het vasten doet hen geen kwaad.
Wanneer je liefde kunt opbouwen voor het goddelijke,
kun je zelfs met plezier vasten en wordt alles veel gemakkelijker;
anders zou alles immers onoverkomelijk lijken.
Het overkomt degenen die hun hart aan Christus hebben gegeven en
met vurige liefde bidden dat zij erin slagen hun verlangen
naar voedsel en gebrek aan onthouding te overwinnen en
onder controle te houden.
Er zijn tegenwoordig genoeg mensen, die uit niet-religieuze overwegingen maar
gewoon omdat zij geloven dat het goed voor hun gezondheid is,
dachten dat ze onmogelijk een enkele dag zonder voedsel konden,
die nu vegetarisch leven.
Geloof me, het kan echt geen kwaad geen vlees te eten.
Maar wanneer iemand zwak en ziek is, is het echt geen zonde om
vlees, eieren en melkproducten te eten om
de gezondheid op peil te houden en te herstellen.
Denk er aan dat het menselijk lichaam water en zout nodig heeft.
Men hoort dikwijls dat zout slecht is, maar dit is niet waar;
het is een noodzakelijk element.
Er zijn zelfs mensen die er een grote behoefte aan hebben dan anderen.
Voor anderen is het niet zo noodzakelijk en voor sommigen is het ronduit slecht.
Het is een kwestie van de sporenelementen in het lichaam.
Hiervoor is onderzoek nodig.

H. Porphyrios Bairaktaris of Kafsokalivia2Ik heb een ideaalbeeld!
– iets om op de Heilige Berg ten uitvoer te brengen.
Ik heb namelijk tarwe besteld om dit fijn te malen en
bruin brood voor onszelf te gaan bakken.
En dan denk ik er tevens eraan om verschillende peulvruchten te malen en deze te vermengen:
tarwe met rijst, met soja, sojabloem met of met linzen, enz.
En dan beschikken wij ook nog over pompoenen,
tomaten, aardappelen en diverse andere groenten.
Vader Hesychios en ik zien het al voor ons.
Wij zeggen dan tegen elkaar
dat we ons ergens als kluizenaar kunnen vestigen en
tarwe zaaien en het dan in water weken en eten.
Is dat niet zo dat de heilige Basilios dit ook in de woestijn heeft gedaan?

En dit zou nu – in de ons gegeven tijd – onmogelijk zijn?
Het blijkt ook voor jou mogelijk te zijn een dusdanig vastenprogramma
samen te stellen dat gebaseerd is op bovengenoemde periode van vasten;
een werking die van oudsher is doorgegeven en die je jezelf eigen maakt,
heeft van oorsprong een eigen plaats in het Orthodoxe liturgisch leven ingenomen.
bij: Heer ik roep . . . [vespers 1e Zondag, tn.4]
Mozes en de brandende braambos, Arnold FribergToen Mozes, de heerlijke,
door het vasten was gereinigd, mocht hij U, naar Wie zijn verlangen uitging,
op de berg aanschouwen.
Volg hem dan na, mijn arme ziel,
haast u om in deze dagen van onthouding
gereinigd te worden van het kwaad,
opdat gij de Heer, Die u vergiffenis schenkt,
in uw ziel mag zien,
want Hij is de Goede, de Menslievende en Almachtige Heer
“. vert. Rus. klooster Den Haag

Moge de Heer ons allen een goede heilige vastentijd geven;
een waarachtige bekering in Christus door onze oefeningen
in een onophoudelijk gebed en aandacht.
Dat wij deelachtig mogen worden aan Zijn Goddelijke Genade,
het Mysterie van het Groot en Heilig Kruis en
de Opstanding van Christus mogen ervaren.

1e Zondag van de Grote en Heilige Vasten – Zondag van de Orthodoxie, de Waarheid van het Geloof

The Mind of the Orthodox Church; Amazon Paperback – 1998[Deze tekst is ontleend aan hoofdstuk 9 van het boek,
het “Synodikon van de Orthodoxie” door
Metropoliet Hierotheos van Nafpaktos ,
De gedachtengang van de Orthodoxe Kerk]
<<<
Iedereen die het “Synodikon van de Orthodoxie” leest
zal in een keer ontdekken dat, aan de ene kant, de ketters worden ge-‘anathematiseerd’ [verketterd] en
aan de andere kant door de heilige Vaders en belijders van de Kerk worden geprezen.
Voor de aanwezigen verkondigen het “anathema” indertijd drie keer en als laatste verkondigde
het volk bij elk voorstel ook drie keer dat zij dit
“zich eeuwige herinneren”.

Sommige mensen zijn nogal gechoqueerd wanneer zij een dergelijke actie meemaken of ervan horen, vooral als ze het “anathema” vernemen.
Ze vinden het erg hard en zeggen dat er op deze manier een geest van haat over de andere doctrines dan die van de Orthodoxe Kerk  wordt uitgedrukt.

vaders van de Oecumenische ConciliesMaar de feiten worden dan niet op
de juiste wijze geïnterpreteerd.
De vervloekingen kunnen niet als filosofische ideeën worden beschouwd of als een uiting van haat ten opzichte van de andere doctrines, maar
als een medische, heelkundige actie.
Allereerst worden de ketters door de keuze die zij hebben gemaakt beoordeeld als hun verval in ketterij en wordt hun afwijken van de leer van Christus Kerk bevestigd.
Door gebruik te maken van de filosofie hebben zij zichzelf in tegenstelling gebracht met
de Theologie en de Goddelijke Openbaring.
Op deze manier geven zij zelf de indicatie aan dat ze ziek zijn en zich in werkelijkheid afgezonderd hebben van de [oorspronkelijke] Kerk.
Deze afzondering [dwaling] toont de betekenis aan dat zij zich als ketter van de Kerk hebben afgescheiden.
De heilige Vaders bevestigen hen door het “anathema” van de reeds bestaande toestand en
daarnaast staan zij hun mede-christenen bij om zich te beschermen tegen deze ketterse dwaling/ziekte.

Metropoliet Hierotheos of NafpaktosEr bestaat hierover een karakteristieke uittreksel uit de registers van
de vierde bijeenkomst van het Zevende Oecumenische Concilie.
Daar wordt vermeld dat de heilige Vaders:
Het woord van Christus vervullen om
de lamp van de Goddelijke kennis welke
‘op de kandelaar’ is geplaatst om op
allen die in het huis zijn
[zijnde de Kerk]
te schitteren en om deze niet voor hen
“onder de korenmaat” te verbergen.
Op deze manier worden degenen die
de Heer belijden geholpen om ongehinderd
de pelgrimstocht  van het heil te vervolgen.
De heilige Vaders ontkrachten elke fout van de ketters door er in deze
grote afstand van te nemen, en wanneer een ledemaat rot is en ongeneeslijk
dan houw je ze af.
Zij bezitten de schop waarmee de dorsvloer wordt gereinigd en het graan, oftewel
het voedende Woord, wat het hart van de mens ondersteunt,
slaan ze op in het magazijn van de ene heilige Katholieke Kerk, maar
het kaf van het ketterse, de verkeerde leer verwijderen ze en
gooien het weg om het te verbranden in onblusbaar vuur
“.

Interieur van een kerk op de H. Berg Athos, kaarsen op een standaard en hangende lampades, op de voorgrond de voorzanger, met engelenmantel, die heen en weer loopt.Dus de ketters worden als ongeneeslijk ziek en als rotte ledematen van de Kerk beschouwd en worden daarom
afgesneden van het Lichaam van de Kerk.
De afwijkende, dwalende ketters dienen
in dit licht worden onderzocht [getoetst].
Op deze manier kan men dit als
Liefde van de Kerk voor
de mensheid beschouwen.
Want, zoals we elders eveneens hebben benadrukt, wanneer
iemand een foutieve geneeskundedidactiek aan de dag legt,
zijn er eveneens geen therapeutische resultaten en
zal nooit het gunstige resultaat van de behandeling worden bereikt.

Wat in het leven van mensen altijd op de eerste plaats komt is,
in iedere situatie, de opvoeding in de Kerk …
Onze Christenen dienen te leren wat er in de Kerk wordt gezegd en gedaan en
mensen dient tevens te worden bijgebracht van de dingen in de Kerk te gaan houden.
Tenzij we vanaf dit punt beginnen, hebben we niet met christendom te maken,
maar creëren
[vormen] we mensen die de geest van de Kerk niet in zich hebben en
hebben geen gelovigen maar onwetende bezoekers
“,
met andere woorden dan is de Kerk dood.
–  Metropoliet Dionysios van Kozani

Orthodoxie & het begin van de Grote Vasten [3] – 1e week

Lezingen van het 6e Uur:

Spreuken 1: 1-20, vooral de versen 5, 8-9:
De wijze hore en vermeerdere inzichtDe wijze hore en vermeerdere inzicht
en  wie verstandig is verwerve overleg . . . .
Maar de dwazen  verachten
wijsheid en tucht.
Hoor, mijn kind, de tucht van je vader
en verwerp de onderwijzing van je moeder niet
“.

Philokalia in 4 Volumes[Orthodoxe] christenen zullen
onmiddellijk herkennen dat de “Wijsheid
Die in het boek Spreuken uiteengezet worden veel overeenkomsten heeft met
de Philokalia en andere bekende
geschriften van onze Kerkvaders.

Het overdenken [mediteren] aan de hand van de Spreuken moedigt ons tijdens de Grote Vasten aan “de vreze Gods” [Spr.1: 7]
als eerste stap in de Wijsheid in Christus te beoefenen.
De Wijsheid Die we via het boek Spreuken aangeboden krijgen
is echter niet alleen een nuttig advies.
Het belicht de aan God behagende moraal en ethiek die
een belangrijke dimensie vormt van ons christelijk leven,
het begrip daaromtrent en haar manier van beleving.

De openingszin van Spreuken geeft de titel van deze verzameling geschriften aan,
gevolgd door een proloog op de inhoud ervan.
Onmiddellijk worden we geconfronteerd met
twee contrasterende bepalingen tot het verwerven van Wijsheid,
treffend geïllustreerd door de hierboven geciteerde verzen.

Wonderbare vermenigvuldiging van het Brood des HerenWanneer een wijs mens zich gericht houdt
op Wijsheid,  verkrijgt deze onderscheidingsvermogen, scherpzinnigheid,
perceptie, begrip en richtingsgevoel.
Spr.1: 2-8
Echter, de oriëntatie van de goddeloze leidt tot een dwaalspoor, want de seculiere, materialistisch ingestelde geest
heeft geen weet noch beseft [aanschouwt]
wat God is en voor ons kan betekenen.

Wanneer we “niet met hen op weg gaan en
onze voet niet weerhouden van hun pad” [Spr.1: 15]
maar in plaats daarvan kiezen voor “het kwaad” [Spr.1: 17],
dan zullen we lijden, want
we ontnemen onze eigen het leven in goddeloosheid” [Spr.1: 19].

De Wijsheid in Spreuken laat ons zien hoe we ons leven “voor de Heer“, gestalte geven
aan Wie eenieder van ons rekenschap zal dienen af te leggen.

We dienen ons natuurlijk voor ogen te  houden, dat
deze verzen vóór de menswording [de incarnatie] in het vlees van
de Heer werden samengesteld.
H. Seraphim van Sarow, het doel van ons leven is het verwerven van de H.Geest.De schrijver van Spreuken had
nog niet kennis gemaakt met onze “wetenschap”
betreffende Christus als de vleesgeworden Wijsheid.
Wanneer we echter goed luisteren, spreekt Christus
al voor de vleeswording door Spreuken tot ons!
Wanneer het woord “God” in Spreuken wordt aangehaald, zoals in vers 7,
kunnen we dit opvatten als
de God-mens, Jezus Christus“.   Christus is immers:
– De Alfa en Omega, de Heilige Wijsheid Zelf.
Het is Christus Die ons bijbrengt hoe
we door de wijze woorden van Spreuken
goed met anderen kunnen samengaan en leven.
Christus is de zeer luid
“zingende Wijsheid in de straten . . .
en beweegt Zich vrijmoedig op de pleinen”.
Spr.1: 20

Laat ons maar onder de “simpele, de dwazen” worden gerekend opdat
wij “de kennis en de bedachtzaamheid” kunnen verwerven [Spr.1: 4].
Wanneer we de Spreuken beschouwen als afkomstig van Christus Zelf,
“De wijze mens die deze dingen hoort, zal verstandiger zijn en
de mens van verstand zal richting aangeduid krijgen” [cf. Spr.1: 5].

eer je vader en je moederWanneer Spreuken vraagt ​​ons om
” . . . de instructie van uw vader te horen en
. . . niet de lessen van uw moeder te verwerpen“[cf. Spr.1: 9],
dienen we deze vermaning met heel ons verstand, hart en ziel te volbrengen.
Deze woorden brengen ons tevens de geheiligde stemmen van grootouders en
voorouders in herinnering, voor zover zij ons Geloof tot ontplooiing hebben gebracht.
Ze zullen ons ook herinneren aan de prediking, het navolgend onderwijs en
de raad van de vrome priesters, die wij in ons leven ontmoet hebben.
Ten slotte staan we stil bij de woorden van de Kerkvaders, die ons een
twee-duizend-jaar-oude, leven-schenkende stroom van de Heilige Traditie hebben
overgeleverd, die de rijkdom van de Orthodoxie aanhoudend vernieuwt.
Onder deze vaders zijn we gezegend met de ouderen waaronder we de –
Gerondas [Gr.Γέροντας] de Startez [Rus. стáрец, fem. Стáрица] en de Woestijnvaders [Abba’s] rekenen – die met hun woord, geschriften en gebeden zelfs vandaag  nog voor ons bidden.

VastenperiodeMoge God ons tijdens de komende Vastenperiode de Genade van aandachtig luisteren schenken  en
ons de weg wijzen naar onze redding!
Onze moeder, de Heilige Kerk, bedient ons met een uitbundige feestperiode van woorden en aanbidding.
Zij behoeft ons niet te beperken, ons te vernauwen of af te remmen, maar is voor ons een rustpunt waar we onszelf aansporen
ons van kwade hartstochten te weerhouden en de verraderlijke,
wereldse uitnodigingen van de goddelozen uit de weg te gaan.
cf. Spr.1: 10-14

Laat ons een Vasten houden dat de Heer welgevallig is:
want het ware vasten bestaat uit afkeer van het kwade;
het is beheersing van de tong, het afstand doen van slechte begeerten:
van kwaadspreken, leugen en meineed,
want het zich hiervan onthouden
is waarachtig aan God behaaglijk
“.
Apostichen van de Vespers

Heer, onze God, nagel ons vlees aan de vreze voor U en
doe mijn aardse leden voedsel ontberen [missen]
opdat we kunnen worden verlicht
door de aanschouwing van U,
o Heilige, leven-schenkende Wijsheid
“.
gebed van de H. Basilius de Grote, grote completen

Orthodoxie & het begin van de Grote Vasten [2] – 1e week

Lezingen van het 6e Uur:
In den beginne schiep God de hemel en de aarde.
De aarde nu was woest en ledig, en duisternis lag op de vloed en
de Geest Gods zweefde over de wateren.
En God zei laat er Licht schijnen en er was LichtEn God zei: Er zij licht; en er was licht.
En God zag, dat het licht goed was en
God maakte scheiding tussen het licht en de duisternis.
En God noemde het licht dag, en
de duisternis noemde Hij nacht.
Toen was het avond geweest en
het was morgen geweest: de eerste dag.
En God zei: Daar zij een uitspansel in het midden der wateren en dit make scheiding
tussen wateren en wateren.
En God maakte het uitspansel en
Hij scheidde de wateren die onder het uitspansel waren, van de wateren die boven het uitspansel waren;
en het was alzo.
En God noemde het uitspansel hemel.
Toen was het avond geweest en het was morgen geweest:
de tweede dag.
En God zei: Dat de wateren onder de hemel op een plaats samenvloeien en
het droge tevoorschijn kome; en het was alzo.
En God noemde het droge aarde en de samengevloeide wateren noemde Hij zeeën.
En God zag, dat het goed was.
En God zei:
Dat de aarde jong groen voortbrenge, zaadgevend gewas, vruchtbomen, die
naar hun aard vruchten dragen, welke zaad bevatten, op de aarde; en het was alzo.
En de aarde bracht jong groen voort, gewas, dat naar zijn aard zaad geeft en
geboomte, dat naar zijn aard vruchten draagt, welke zaad bevatten.
En God zag, dat het goed was.
Toen was het avond geweest en het was morgen geweest: de derde dag
“.
Genesis 1: 1-13

Toen Mozes, de Wetgever en profeet begon te spreken over de schepping van de wereld
om het door de Heer, door de majesteit van Zijn rechterhand, geschapen uitspansel van de hemel te laten zien voegde hij eraan toe:
En God zei: Dat er lichten zijn aan het uitspansel van de hemel om
scheiding te maken tussen de dag en de nacht en
dat zij dienen tot aanwijzing zowel van vaste tijden als van dagen en jaren;
en dat zij tot lichten zijn aan het uitspansel van de hemel om
licht te geven op de aarde; en het was alzo.
En God maakte de beide grote lichten, het grootste licht tot heerschappij over de dag en
het kleinere licht tot heerschappij over de nacht, benevens de sterren.
En God stelde ze aan het uitspansel van de hemel om licht te geven op de aarde en
om te heersen over de dag en over de nacht en
om het licht en de duisternis te scheiden.
En God zag, dat het goed was
“.
Genesis 1: 14-18

Christus en de KerkOok aan het firmament van het menselijk begrip
plaatste God
– hetgeen het gezag van de kerkvaders bevestigt – twee grote lichten, dat wil zeggen,
Christus en de Kerk, opdat Zij schijnen in de duisternis van onwetendheid en
onze bescheiden intelligentie verlichten zoals
de Evangelist Johannes  het Woord van de Heer omschrijft:
Want Het waarachtige licht, dat
ieder mens verlicht,
was komende in de wereld“.
John.1: 9

Plaats de lamp op de korenmaatTevens zijn er door God aan
dit firmament sterren geplaatst, hetgeen
de Aartsvaders, de Profeten en de Apostelen zijn, die ons met hun leer onderwezen en ons met hun wonderen verlichten, zoals
er in het Evangelie staat:
Gij zijt het licht in de wereld.
Een stad, die op een berg ligt, kan niet verborgen blijven
“,
                                                                               Matth.5: 14
en daar nog eens bovenop:
Laat zo uw licht schijnen voor de mensen, opdat
zij uw goede werken zien en uw Vader, die
in de hemelen is, verheerlijken
“.
Matth.5: 16

De Waarheid van de 12 apostelen overnemend behoort de Orthodoxe Kerk tot de ene Heilige en Apostolische KerkDe Apostelen, aan wie deze woorden waren gericht,
hebben zich terecht namens de gehele Kerk voorgenomen, dat
de Kerk zonder rimpels en zonder smet zou blijven, zoals de apostel zegt:
Christus heeft Zijn Gemeente liefgehad en heeft Zich voor haar overgegeven om
haar te heiligen, haar reinigende door het waterbad met het Woord en
zo Zelf de Gemeente voor Zich te plaatsen,
stralend, zonder vlek of rimpel of iets dergelijks,
zo dat zij heilig is en onbesmet
“.
Eph.5: 25-27

Nu zijn er tot onze tijden mensen die dankzij de leer van de Apostelen,
gelijk de sterren in deze wereld, niet alleen mensen die glansrijk werden
door het licht van hun verdiensten,
maar ook schitterde door de Grootsheid van hun leringen;
en die hebben het hele Universum door de stralen van hun prediking aangestoken,
zij hebben op allerlei plaatsen onderwezen, kloosters gesticht voor de Goddelijke eredienst, mensen geïnstrueerd om zich te onthouden van aardse zorgen en
om de duisternis van begeerlijkheid te verachten,
om de ware God te volgen door Wie alles ontstaan is
“.
Uit de levensbeschrijving van de volgelingen van
de H. Gregorius van Tours

Houdt de gedachte aan God altijd voor ogen,
houdt daarbij dit gebed om erbarmen op de tong:
Kom mij te hulp, o God;
Heer, haast U mij te helpen
“.
cf. Psalm 69: 2
H. Johannes Cassianus

21 Coptic Christian MartyrsKom met goede moed, Gelovigen,
laat ons de dwaling-brengende listen van de vijand doorzien en deze afwenden met het sterke pantser van het Vasten.
Laten wij niet betoverd worden door de lust van de hartstochten,
noch bevreesd zijn voor het vuur der beproevingen,
dan zal Christus, de menslievende, ons kronen met de kampprijs van trouw geduld.
Laat ons dus vol vertrouwen neervallen in gebed om
voor de wereld de Vrede te vragen en
voor onze zielen de grote genade
“.
gebed van de H. Theodorus in de Vespers

Orthodoxie & het begin van de Grote Vasten [1] – 1e week

1e Lezing van het 6e Uur:
Profeet IsaiahHoort, hemelen, en aarde,
neig uw oor, want de Heer spreekt:
Ik heb kinderen grootgebracht en opgevoed, maar
zij zijn van Mij afvallig geworden.
Een rund kent zijn eigenaar en
een ezel de krib van zijn meester, maar
Israël heeft geen begrip, mijn volk geen inzicht.
Wee het zondige volk, de natie,
beladen met ongerechtigheid,
het gebroed van boosdoeners, de verdorven kinderen.
Zij hebben de Heer verlaten, het Heilige van Israël versmaad, zich achterwaarts gewend.
Waar wilt gij nog meer geslagen worden, dat
gij voortgaat met af te wijken?
Het gehele hoofd is ziek, het gehele hart vol krankheid;
van de voetzool af tot de schedel is er niets gaaf;
wonden, striemen en verse kwetsuren, die niet uitgedrukt zijn
noch verbonden noch met olie verzacht.

Indien de Heer der heerscharen ons niet enige weinige ontkomenen had overgelaten,
waren wij als Sodom geworden, aan Gomorra gelijk.
Hoort het woord des Heren, bestuurders van Sodom;
neigt uw oor tot de onderwijzing van onze God, volk van Gomorra.
Waartoe dient Mij de menigte uwer slachtoffers? zegt de Heer;
oververzadigd ben Ik van de brandoffers van rammen en het vet van mestkalveren en
aan het bloed van stieren, schapen en bokken heb Ik geen welgevallen.
Wanneer gij komt om voor mijn aangezicht te verschijnen;
wie heeft dit van u verlangd mijn voorhoven plat te treden?
Gaat niet voort met huichelachtige offers te brengen;
gruwelijk reukwerk is het Mij; nieuwe maan en sabbat,
het bijeenroepen der samenkomsten.
Ik verdraag het niet: onrecht met feestelijke vergadering.
Uw nieuwe maansdagen en uw feesten haat Ik met heel mijn ziel, zij zijn Mij een last.
Ik ben moede ze te dragen.
Wanneer gij uw handen uitbreidt, verberg Ik mijn ogen voor u;
zelfs wanneer gij het gebed vermenigvuldigt, hoor Ik niet; uw handen zijn vol bloed.
Wast u, reinigt u, doet uw boze daden uit mijn ogen weg; houdt op kwaad te doen;
Leert goed te doen, tracht naar recht, houdt de geweldenaar in toom,
doet recht aan de wees, verdedigt de rechtszaak der weduwe.
Komt toch en laat ons tezamen richten, zegt de Heer;
al waren uw zonden als scharlaken, zij zullen wit worden als sneeuw;
al waren zij rood als karmozijn, zij zullen worden als witte wol.
Als gij gewillig zijt en luistert, zult gij het goede van het land eten;
Maar als gij weigert en weerspannig zijt, zult gij door het zwaard worden verteerd,
want de mond des Heren heeft gesproken
“.
Isaiah 1: 2-5, 9-20

H. Nicodemos de Athonite [van de berg Athos]Wie kan nu niet de vreugde opbrengen waarbij
je kunt genieten van de Liefde
die je voor je naaste opbrengt?

Dit wordt vooral duidelijk wanneer
je hem/haar ook het resultaat en de vrucht
laat zien van die ware liefde,

het mededogen, de liefdadigheid, de sympathie,
de vergeving van zijn/haar fouten,

het geduld met zijn/haar onvolkomenheden en
gewoon iedere heilzame daad en
medelijden die je voor je naaste opbrengt“.
H. Nicodemos, van de berg Athos

Isaiah is een profeet die in beeld verschijnt nadat beruchte koningen en heersers een lange periode over Israël hebben geregeerd
Israël was eerst een eenheid en werd vervolgens, nadat het land zich opsplitste, tot Juda,
of “het Zuidelijke Koninkrijk“.

Het boek begint ermee dat God de aanklachten tegen Juda opvoert,
het worden er steeds meer. Hij is er getuige van geweest dat Zijn volk eeuwen achtereen
meedogenloos en gretig handelde.
Zo lijkt het dat Zijn geduld met hen na honderden jaren is uitgeput.
Hij vergelijkt ze met steden die Hij heeft verwoest – Sodom en Gomorra.

Theotokos - SRC reisleiderblog Sven Standhard icoon, LeerIn deze passage is het niet eenvoudig nog
een sprankje hoop – of de ondervonden relatie
van God met Zijn volk ooit hersteld wordt –
te ontdekken.
Hij is zo moe van hen;
het klinkt of Hij door hen bijna uitgeput is.
God is uit op een onderlinge relatie en
niet alleen een onderlinge overeenkomst.
De relatie tussen Israël en God is gespannen,
de hoop is schijnbaar vervlogen.
God is gefrustreerd en verdrietig door
hun religieuze handelen.
Ze  – doen – de juiste dingen
als het gaat om gezamenlijke aanbidding
komen ze bijeen en daar blijft het bij.

Wat veroorzaakt dat God zegt: “Ik zal niet luisteren?”.
Voordat we die vraag te beantwoorden, dienen we te kijken naar Wie God is.
Hij omschrijft Zichzelf door de aansporingen die Hij in het verleden aan Israël heeft opgelegd:

  • God is de God Die stem geeft aan degenen die monddood gemaakt zijn en die hun stem niet/onmogelijk kunnen verheffen.
  • Hij is de God Die de oorzaak van het weerloze doorziet.
    God is de God Die harde regel verdedigt, Liefde tot bloedens toe.
  • Hij haat egoïstisch gewin.
  • Hij houdt niet van het idee van de voorkeursbehandeling van een persoon
    of een groep mensen over anderen,
    Isaiah 1: 17

cowgirlZo handelt Israël  uit ware hypocrisie [huichelarij], zij prijst God en beweert van Hem te houden, terwijl ze Hem zelfs tegenwerken.
Ze komen om Hem te aanbidden, maar
ze komen met bloed aan hun handen.
Ze “doen kwaad“.  Ze onderdrukken elkaar.
Ze brengen geen recht aan de wees of
komen op voor de weduwe.
Andere passages in Isaiah maken het aannemen van steekpenningen door de rijken wereldkundig,
waarmee ze arme, hardwerkende boeren hun land ontnemen; hun woning ontnemen en  hun vrouwen en kinderen misbruiken.
Dus, na eeuwen dit destructief [vernietigend, afbrekend] gedrag van hen verdragen te hebben,
laat God Israël blijken dat het nu wel genoeg is geweest.

– Ik heb jullie gemaakt.
Ik heb jullie gemaakt om van elkaar te houden, hetgeen Ik Liefde noem en
om te haten wat Ik haat en om dusdanig te doen waarop Ik werkzaam ben.
Maar, in plaats daarvan, rebelleren jullie hiertegen, komen jullie er tegen in opstand.
Je houdt niet van waar Ik van houd. Jullie houden van wat Ik haat.
Je behoeft niet net te doen alsof je van Mij bent, Ik laat je heus wel vrij, maar
Ik zal jullie wel laten ondervinden wat het is om niet van Mij te zijn;
niet Mijn Volk [Mijn Kinderen] te zijn.
Dus wat bedoelt God wanneer hij opdracht geeft
“Gerechtigheid te zoeken” en “Gehoorzaam en na-volgzaam te zijn“?
We hebben de neiging Zijn handelswijze te rechtvaardigen,
dat wanneer Hij streng straft op dit wangedrag, dat dit ook wel terecht is.

Gods Heart JusticeMaar dat is niet wat de
Blijde Boodschap onder “Gerechtigheid” verstaat.
Het is gekoppeld aan de Persoon, Die het veroorzaakt
– Zowel om hen te beschermen tegen schade, die
zij zichzelf aandoen, door goed voor hen te doen.
Rechtvaardigheid is een actief pleidooi voor
de zaak van de onderdrukten.
Het geeft aandacht aan de behoeften van anderen
en wanneer dit gebeurt wordt er gul en  ruimhartig mee omgegaan, overvloedig geschonken.
We kunnen ons daarbij voorstellen dat dit net zo iets is als een “goed doel” [bij een wereldramp of zo], maar
dat woord geeft ons de indruk dat er nog een mogelijkheid tot keuze wordt opengelaten.
Dat is het niet, zo doet God dat niet, Hij doet zoiets overvloedig.
Wanneer wij Gods kinderen zijn, dan dienen wij ons net als Hij doet,
overtreffend rechtvaardig te gedragen.
Indien we als God geacht worden ons rechtvaardig te gedragen, dan dienen zowel in tijd als in onze middelen royaal aandacht te besteden aan de zorg voor degenen, die niet voor zichzelf kunnen zorgen.

In de Blijde Boodschap verwijst recht en gerechtigheid naar het onophoudelijk, dag-in-dag-uit een persoonlijk leven leiden waarbij een persoon in al z’n relaties, zowel in het gezin als in de samenleving eerlijkheid, vrijgevigheid en z’n eigen vermogen naar volle overtuiging inzet.
Een wederzijdse Goddelijke relatie betekent dat we rechtvaardigheid nastreven
voor onze naasten [zowel vriend als vijand].
Israël was niet op zoek naar gerechtigheid voor haar naasten;
in feite waren ze elkaar en naderen aan het onderdrukken.

Toch, wanneer God hen confronteert, gaat Hij niet gewoon zeggen,
Ik heb het wel gezien met jullie!“.
Hij geeft hen echter  duidelijke aanwijzingen hoe de relatie met Hem hersteld dient te worden.
In de tijd van Isaiah waren overheid en Kerk onlosmakelijk met elkaar verbonden;
in onze tijd zijn deze in ons land {Nederland] gescheiden.
En het blijkt goed te zijn geweest, dat God in het werken met ons actief is geweest en ons de juiste richting heeft aangegeven.
Heden ten dage wordt de Kerk als de belangrijkste plaats beschouwd waarlangs God Zijn zorg voor zijn schepping laat plaatsvinden, de overheid trekt zich op al gebied terug.
Met andere woorden, we zijn bijdetijds en niet ouderwets of overbodig.
Wij zoeken rechtvaardigheidWe zijn nog steeds heel erg verantwoordelijk in zaken waarbij het gemarginaliseerde, vertrapte, geslachtofferde deel van de samenleving ons nodig heeft.
Om dit te doen, beginnen we plaatselijk met
de mensen direct om ons heen.
• Sommigen van ons zijn opzettelijk
in verarmde buurten neergestreken om
de rechtvaardigheid en de gastvrijheid
ten opzicht van de naasten beter
gestalte te kunnen geven.
Het is dan ook vreemd te zien dat
met name op die knooppunten in
de samenleving godshuizen beginnen te verdwijnen, maar de tijd zal het leren.
Misschien moeten we weer terug naar BASIC en huisdiensten opzetten en
eens in de week op een centrale plaats gezamenlijk onze diensten vieren.
• Anderen van ons bereiden zich voor op een loopbaan, een maatschappelijke positie in de hulpverlening zoals Heelkunde, Pedagogiek, Psychologie, maar worden ook gewoon onderwijzer of socio-freek. Je betrekt jezelf als jongere bij studentenorganisaties en werkt hard om je voor te bereiden op je toekomst, ondertussen help je bij de voedselbank, maar er zijn er ook die actief zijn in achterstandswijken, als ouderenbezoeker of klusjesman.
Dit soort achterstandssituaties  zijn ontstaan uit een lange en ingewikkelde geschiedenis van discriminatie, van de onderdrukking [systemen waarin sommigen individuen in persoonlijk dienstverband staan en vaak zelfs letterlijk onderhorig zijn aan anderen],
door uitsluiting van bepaalde bevolkingsgroepen in de maatschappij [segregatie] of uitbuiting door middel van woningbeheer.

Armoede blijft een ingewikkeld proces. Niets heeft zo maar een eenvoudig antwoord.
Ja, veel van de mensen in achterstandssituaties hebben een lange periode van onderdrukking en wreedheden achter de rug.
Momenteel hebben we een onderwijssysteem dat per student méér geld kost
dan in vele anderen landen. Het is daarbij te hopen dat managementsystemen
niet alleen oog hebben voor de eisen [diploma’s] waaraan iemand moet voldoen, maar dat met name gekeken wordt naar de competentie in samenhang met de organisatie en dat het personeel onafhankelijk en onpartijdig van ras, afkomst, geld en relaties beoordeeld wordt.
Er bestaan ook een heleboel mensen die door afkomst niet over de basisvaardigheden beschikken die nodig zijn om een ​​fatsoenlijke baan te verkrijgen en die in de loop van de tijd een minder-bedeeld gevoel van recht hebben ontwikkeld.
Wij hebben persoonlijk regelmatig onze handen van deze mensen afgetrokken, zodat
hun situatie een ingewikkeld mengsel van schadeveroorzakende keuzes tot gevolg had,
die ze zelf vanwege een systematische onderdrukking maar hadden te accepteren.

hulp in achterstandssituatiesNee, we dienen meer op God te vertrouwen; ook als je niet weet hoe je
zo’n situatie nu weer dient aan te pakken.
God is goed voor degenen die ogenschijnlijk Zijn genegenheid niet verdienen.
We dienen diezelfde houding aan te nemen.
Er zijn eindeloos veel manieren waarop
we betrokken kunnen worden bij de mensen om ons heen. Het nastreven van rechtvaardigheid voor de mens in nood vereist dat
we onze ogen openen voor zowel de noodzaak als de kansen en mogelijkheden, die er zijn.
Er blijken daarnaast genoeg mensen in de wereld te zijn, die niets met God te maken [willen] hebben, die beter in het bereiken van de armen en behoeftigen zijn dan wij,
ons christen noemend, ooit zouden kunnen.
Wanneer God wil, dat wij onze vrijgevigheid aan de mens in nood laten zien,
dan vinden we altijd een mogelijkheid en dan zullen we daar ook
lichamelijk en financieel toe in staat gesteld worden.

Maar God roept ons tevens op om een ​​bredere visie te hebben.
Onze eigen leven is fundamenteel gebroken totdat we ons laten voeden door het brood, het manna uit de hemel.
God roept ons op datgene te geven wat we hebben ontvangen en
dat dan ook royaal te geven, want
we ontvangen de Genade van God immers ook overvloedig.
Streef de rechtvaardigheid na omdat je zelf ontferming hebt ontvangen.
Als we niet oppassen dan bevinden de meesten van ons zich eveneens in de positie om
de naasten om ons heen te onderdrukken.
Maar ieder van ons was ooit – kinderlijk, weerloos en goed.

Christ Chilandar, Mount Athos, GrAls christen dient Christus onze stem,
onze woordvoerder en verdediger te worden.
Zwakte is niet beperkt tot jouw fysieke gesteldheid.
Er is armoede en onderdrukking in de wereld, doordat
wij in opstand zijn gekomen tegen God.
Omdat wij ons in onze gebrokenheid niet alleen verdedigen tegen eventuele fysieke [lichamelijke] schade, maar ook de verdediging tegen de geestelijke schade hebben losgelaten, bevinden we
ons in een omgeving die gedreven wordt door hebzucht, angst en apathie.
We zien oorlogen, honger, uitbuiting, verderf en natuurrampen om ons heen.

inhaligheid stuwt europese beursgangWij zijn op het punt aangeland
dat regeringen en bedrijven uitgroeien
tot een groter geheel waarbij de een de ander benadeelt door inhaligheid in plaats van tezamen de mouwen op te stropen en goed te doen wat goed is voor de mensheid.
God zij dank, is het nog niet zo ver
dat God ons in ballingschap doet verblijven òf is het al zo ver dat onze jongeren emigreren om elders in de wereld
gezonder en beter uit te zijn en dààr een nieuw leven op te bouwen.

Het hele boek van Isaiah door, doet God over een toekomstige tijd van Zich spreken
– een tijd waarin alle dingen zullen worden rechtgezet en
we zullen genieten van datgene wat God behaagt,
we in Liefde en Vrede samenleven.
Tot die tijd, hebben ook wij behoefte aan Christus, Die namens ons te spreekt.
We hebben Iemand nodig om ons bij ons nekvel te grijpen en
ons in het werkelijk mens-zijn vormt en bijstaat;
Die ons mensen van de wereld doen zijn zoals God het graag ziet
– mensen die mensen in achterstandsituaties verdedigen,
omdat wij ons ook door Zijn Genade beschermd weten.
Dit is de reden waarom Isaiah niet eindigt met:
Wee, Ik zal wraak oefenen aan mijn tegenstanders en
Ik wil Mij wreken op mijn vijanden;
Ik wil mijn hand tegen u keren en Ik zal uw slakken als met loog uitzuiveren en
al uw looddelen verwijderen“.
Isaiah 1: 24,25

Wie kan nu niet de vreugde ervaren waarbij
je kunt genieten van de Liefde
die je voor je naaste opbrengt?

Dit wordt vooral duidelijk wanneer
je hem/haar ook het resultaat en de vrucht
laat zien van die ware liefde,

het mededogen, de liefdadigheid, de sympathie,
de vergeving van zijn fouten,

het geduld met zijn onvolkomenheden en
gewoon iedere heilzame daad en
medelijden die je voor je naaste opbrengt“.
H. Nicodemos, van de berg Athos

Het is kiezen of delen – een leven dat enkel gericht is op het eigen belang/welzijn,
van egoïsme, opgebouwd over de ruggen van mensen die minder [draag-]krachtig zijn.
Of zoals Isaiah 53: 6 luidt:
Wij allen dwaalden als schapen, wij wendden ons ieder naar zijn eigen weg,
maar de Heer
[Christus] heeft ons aller ongerechtigheid op Hem doen neerkomen“.
Christus lopend over het waterHet is omdat Christus tussen ons in staat
en doordat we door Hem voor onszelf geoogst hebben zijn we in staat gesteld
om ons niet te identificeren met
de weerspannige rebellen van Isaiah 1: 20,
maar met de gewillige gehoorzame mens van Isaiah 1: 19.
We worden door God vanwege Christus verzorgd en zo zal voor onze naasten
[door ons christenen] gezorgd worden.
We kunnen God nu zonder angst aanbidden, want in Christus, weten we ons verdedigd,
wij hebben een voorspraak en we zijn schoon gewassen en deze reiniging wijst ons, niet naar apathie, maar naar een dankbaar dienstbetoon en
een rechtvaardige behandeling
van de mensen om ons heen.

Orthodoxie & Zien wat je niet ziet

Foto EljeeLaten we zelf de wapens
tegen de duivel opnemen.
Nadat we onszelf met het schild van het geloof
bewapend en versterkt hebben,
dienen we standvastig waakzaam te zijn,
teneinde zo ongrijpbaar te worden
“.
H. Johannes Chrysostomos

Apostel PaulusDe eerste brief aan de christenen in Thessaloniki,
schreef Paulus
om hen te helpen groeien in het geloof, te troosten en hen aan te moedigen door te verklaren rekening te houden met
de wederkomst van Christus en het laatste Oordeel.
Maar niet lang daarna vernam Paulus dat
sommige van de mensen in de Kerk zijn onderwijs
over de Wederkomst wel heel letterlijk namen.
Om deze reden schrijft Paulus een tweede brief aan hen, om
de problemen die binnen de Kerk waren ontstaan ​​te verduidelijken.
Hij moedigt hen aan standvastig en strijdbaar te zijn wanneer zij geconfronteerd worden met vervolging.

Wij horen namelijk, dat sommigen onder u zich ongeregeld gedragen,
door geen werk te verrichten, maar bezig te zijn met wat geen werk is;
zulke mensen bevelen wij en wij vermanen hen in de Heer Jezus Christus,
dat zij rustig bij hun werk blijven en hun eigen brood eten.
En gij, broeders, wordt niet moede te doen wat goed is“.
2Thess.11-13

Een van de gevolgen van de overtuiging dat het laatste Oordeel [de eindtijd]
reeds was aangebroken, was dat er een aantal gelovigen in de kerk opstonden
die hun werk opzeiden en al hun verantwoordelijkheden opzij zetten.
Maar hun gebrek aan activiteit werd een last voor de jonge Kerk,
de Kerk was immers geen verzorgingsstaat voor hen.
Zij dienden de verantwoordelijkheid niet op de schouders van anderen
binnen de kerk over te hevelen om voor hen te zorgen.

Daarom schrijft Paulus, in zeer sterke compromisloze taal:
In de naam van de Heer Jezus Christus, onttrekt u aan elke broeder, die
zich in strijd met de overlevering, die gij van ons ontvangen hebt, ongeregeld gedraagt.
Gij weet immers zelf, hoe ons voorbeeld behoort gevolgd te worden, daar
wij bij u niet van de regel zijn afgeweken“.
2Thess.3: 6

Deze mensen die hun baan had opgezegd en
hun verantwoordelijkheden uit de weg gingen,
hadden misschien het idee dat ze door niet te werken
op een hoger spiritueel niveau zouden komen door niet te werken.
Hun inactiviteit bracht echter schade toe aan de Kerk.
Paulus verwijt hen luiheid, ze zijn storend, en
met behulp van een woordspel maakt hij duidelijk dat zij:
Ze zijn bezig met wat géén werk is“.
2Thess.3: 11
Apostel Paulus preekt in Thessaloniki fresco in de kathedraal  van Gregory Palamas, Thessaloniki
Zoals de uitdrukking luidt,
‘Ledigheid is des duivels oorkussen’.
In plaats van zich in te zetten en hun
deel aan het leven van de Kerk bij te dragen,
hielden zij zich met andermans zaken bezig, geneuzel, roddel, achterklap,
met gevolg paniek en nadelige gevolgen
voor het Lichaam van Christus, de Kerk.

Paulus brengt de jonge Kerk [en ons] bij
om uit de buurt van deze mensen te blijven,
voor het geval dat anderen zouden kunnen worden verleid om hun voorbeeld te volgen.
In plaats daarvan herinnert hij de gelovigen
zijn voorbeeld en dat van Silas te volgen toen hij nog onder hen was:
Gij weet immers zelf, hoe ons voorbeeld behoort gevolgd te worden, daar
wij bij u niet van de regel
afgeweken zijn, noch gegeven brood bij iemand hebben gegeten;
maar met moeite en inspanning werkten wij dag en nacht, om niemand van u lastig te vallen; niet, dat wij er geen bevoegdheid toe hebben, maar om ons u
tot een voorbeeld ter navolging te stellen“.
2Thess.3: 7-9

Openbaring
In het laatste hoofdstuk van Johannes openbaarde Jezus Zich ‘opnieuw’ aan de discipelen.
Openbaren betekent dat je jezelf kenbaar maakt, Christus had dit drie jaar lang gedaan, maar deed het nu nog een laatste keer.
Het beteken de dat Hij naar voren kwam en Zichzelf liet zien, zoals Hij was
Tevoren was het misschien verhuld, verborgen, verstopt, maar nu wordt het openbaar gemaakt, je kunt het overduidelijk zien en herkennen.

We hebben dit ook gezien bij de profeet Samuël in het Oude Testament. Daar staat dat Samuel de stem van God niet kende. Die had hij nog niet gehoord!
En dan gaat de Heer Zich aan Samuël ‘Openbaren’.
Samuël hoort de Gods stem, maar eigenlijk hoort hij de stem nog  steeds niet echt,
want hij gaat naar Eli en zegt: ‘Zegt u het maar, Eli! ‘
Eli was de Joodse priester bij wie de jonge profeet Samuel opgroeide;
de naam van deze priester is heel toepasselijk want hij betekent ‘Mijn God’;
het is de priester ,die de stem van ‘Mijn God’ openbaart .
Pas na twee keer begrijpt Eli het en dan zegt hij tegen Samuël:
Ga heen, leg u weer neer, en als Hij u roept, zeg dan:
spreek Heer, want uw knecht hoort.
En Samuel ging heen en legde zich weer op zijn plaats neer“.

Openbaren wil zeggen:
er is iets, er is iemand, je kent hem niet, je weet niet wie hij is,
maar ineens komt die iemand tevoorschijn en zegt: “Ik ben het“.
Je dient dus goed te onthouden dat ‘openbaren’ wil zeggen:
naar voren komen, zich onthullen, zich laten zien.
Christus openbaart Zich aan de zee van Tiberias in 5 fasen.

"Jezus zei tot hen: 'Kinderen, hebt gij ook iets te eten [toespijs]'"?1.]. Drukdoende doen wat je goeddunkt.
Hierna openbaarde Jezus Zich
opnieuw aan de discipelen
bij het meer van Galilea en
Hij openbaarde Zich aldus.
Daar waren bijeen Simon Petrus,
Thomas, genaamd Didymus,
Natanaël van Cana [in Galilea],
de zonen van Zebedeus en
nog twee van zijn discipelen.
Simon Petrus zei tot hen:

‘Ik ga vissen’ en zij zeiden tot hem: ‘Wij gaan met u mee’.
Zij vertrokken en gingen scheep, en in die nacht vingen zij niets“.
John.21: 1-3

2.]. Stilletjes aanschouwen.
Toen het reeds morgen werd, stond Jezus aan de oever;
de discipelen wisten echter niet, dat het Jezus was“.
John.21: 4

3.]. Ontdekkend vragen.
Jezus zei tot hen: Kinderen, hebt gij ook iets te eten [toespijs]?
Zij antwoordden Hem: Neen“.
John.21: 5

4.]. Succesvol navolgen.
“Jezus nu zei tot hen:
Werpt uw net uit aan de rechterzijde van het schip en gij zult vinden.
Zij wierpen het [net] uit en konden het niet meer trekken vanwege de menigte der vissen.
Die discipel dan, dien Jezus liefhad, zei tot Petrus:
Het is de Heer.
Simon Petrus dan, toen hij hoorde, dat het de Heer was,
sloeg zijn opperkleed om, want hij was ongekleed, en wierp zich in zee;
maar de andere discipelen kwamen met het schip,
want zij waren niet ver van het land,
slechts ongeveer tweehonderd el en
zij sleepten het net met de vissen”.
John.21: 6-8

5.]. Liefdevol onthaald.
Toen zij dan aan land gekomen waren,
zagen zij een kolenvuur liggen en vis daarop en brood.
Jezus zei tot hen:
Brengt van de vissen, die gij thans gevangen hebt.
Simon Petrus ging aan boord en sleepte het net aan land,
vol grote vissen, honderd drieenvijftig en
hoewel er zovele waren, scheurde het net niet.
Jezus zei tot hen:
Komt en houdt de maaltijd.
Niemand van de discipelen durfde Hem de vraag stellen:
Wie zijt Gij? Want zij wisten, dat het de Heer was.
Jezus kwam en Hij nam het brood en gaf het hun en evenzo de vis.
Dit was reeds de derde maal, dat Jezus na zijn opwekking uit de doden
Zich aan zijn discipelen geopenbaard heeft“.
John.21: 9-14

Vasten2Vasten openbaart de mate waarin
de wereld heerschappij over ons heeft,
over ons zwoegen en sloven of iets anders, voedsel en vrijetijdsbesteding.
Bovenstaande Openbaring vond plaats tijdens het openbare leven
de opstanding van Christus;
hij liet hier Zichzelf zien,
Hij openbaart Zich als Iemand,
Die je niet kent, je weet niet wie Hij is.
Daarom is het nodig dat we al drukdoende met wat je goeddunkt,
het nu eens anders aan dienen te pakken.

In bovenstaand verslag ontvangen wij als Zijn volgelingen
nog een laatste instructie van Christus, op een specifiek aangewezen berg
in de buurt van het meer van Galilea kregen de apostelen blijkbaar honger.
Maar in plaats te vertrouwen op Christus, dat Hij ons voedsel geeft te rechter tijd,
kozen zij er voor om op zichzelf te vertrouwen.
Wat was het rendement van eigen inzet, van het zwoegen en sloven.
Waarom heeft Christus deze gebeurtenissen zo gearrangeerd en
zijn ze op deze manier vastgelegd voor ons vastgelegd?
Christus heeft deze gebeurtenissen in deze volgorde laten vastleggen om
voor ons een eenvoudige maar belangrijke waarheid te illustreren.

De overvloedige Genade die ons door Christus geschonken wordt
verlangt van ​​ons dat we méér op Hem dienen te vertrouwen in plaats van op onszelf.
Zijn wil en Zijn werk volbrengen kan maar op één manier en
dat is op een wijze waarop het Hem behaagt.
Wat heeft Christus Zijn discipelen eerder gezegd:
Ik ben de wijnstok, gij zijt de ranken.
Wie in Mij blijft, gelijk Ik in hem die draagt veel vrucht,
want zonder Mij kunt gij niets doen“.
John.15: 5
''ontferm U over mij, die gevallen ben''
We zullen moeten aannemen
dat wanneer we tot de Kerk behoren,
we niets op eigen kracht kunnen voltooien,
zonder Christus kunt gij niets doen“.
Wanneer wij Zijn werk doen op eigen kracht,
noch afgezien van zijn aanbod,
houden we onszelf alleen maar voor de gek.
En denk niet dat Hij ons hiermee zal laten wegkomen.
Hij zal ons net zo vernederen als
Hij Zijn discipelen vernederd heeft.

Orthodoxie & Heiliging

''ontferm U over mij, die gevallen ben''Door Christus’ Goddelijke kracht zijn wij
met kostbare en zeer grote beloften begiftigd,
opdat wij daardoor deel zouden hebben
aan de Goddelijke natuur en
ontkomen aan het verderf, dat
door de begeerte in de wereld heerst
2Petr. 1:4

Er wordt hier door Petrus medegedeeld dat
we “deelgenoten zijn geworden van de Goddelijke natuur….
“De Zoon van God is mens geworden, opdat
wij god konden worden”,
[de tweede g wordt altijd in kleine letters geschreven,
omdat de mens kan nooit een God te worden]
geeft dit concept prachtig weer.
de Kerkvader de Heilige Athanasios versterkt de betekenis van dit vers
wanneer hij zegt dat door Theosis [vergoddelijkt worden] doordat
de Genade, wat de Goddelijke natuur is, aan ons wordt doorgegeven“.
Wat anders voor bespottelijk zou worden gehouden is,
dat de gevallen, zondige mens  heilig kan worden zoals
God heilig is, hetgeen mogelijk is gemaakt door
Jezus Christus, de [vlees-] mensgeworden God.
Uiteraard blijft de cruciale christelijke bewering, dat
God één is, een absolute limiet stellen aan de eigenschap van Theosis.
Het is voor elke geschapen wezen , ontologisch,
[van het Grieks ὀν = zijnde en λόγος = woord, leer; de  zijnsleer],
onmogelijk om God of zelfs een andere god te worden.

Heilige Ireneüs van LyonDoor de Theoria,
de kennis van God in Jezus Christus,
leert de mens en ervaart hij wat het betekent om [als het geschapen beeld van God) volledig mens te zijn.
Door de gemeenschap met Jezus Christus deelt God Zich met het menselijke ras,
om het aan alles wat God aan kennis, gerechtigheid en heiligheid in Zich heeft
te vergenoegen.
Theosis geeft dan ook het principe aan,
de volledige restauratie van alle mensen [en van de hele schepping] te voltooien.
Life and Works of St. Irenaeus of Lyons [www.logos.com]Dit is gebaseerd op het begrip van verzoening
welke door Irenaeus van Lyon, “recapitulatie” [= herhaling van de hoofdinhoud] wordt genoemd.
Voor vele Kerkvaders gaat Theosis verder
dan alleen het herstel van mensen in hun toestand van vóór de zondeval van Adam en Eva.
Zij leiden dit af doordat Christus de menselijke en Goddelijke natuur in zijn persoon verenigd heeft,
is het nu voor iemand mogelijk geworden om
een nauwere gemeenschap met God te ervaren,
dan Adam en Eva dit aanvankelijk in
de Tuin van Eden hebben ervaren.
De mens zou daarom meer tot God
kunnen naderen dan Adam en Eva indertijd.
Sommige Orthodoxe theologen gaan nog  een stap verder door tevens te verkondigen
dat  Jezus om deze reden alleen al [vlees-] mens geworden zou zijn geworden, zelfs
indien Adam en Eva nooit gezondigd zouden hebben.
De hele mensheid is volledig teruggebracht tot haar volledige potentieel van het mens-zijn, omdat de Zoon van God een menselijke natuur tot Zich nam door geboren te worden uit een vrouw en dientengevolge ook het lijden op Zichzelf nam als gevolg van de zonde
[maar is zelf geen zondig mens geworden, omdat God in Zijn wezen ongewijzigd is gebleven].

Christus omvat de twee naturen van God en de mens heeft geen twee personen maar één;
Zo kwam er in Christus een bondgenootschap tot stand,
tussen de gehele mensheid en God.
Dus zijn de heilige God en de zondige mensheid in principe verzoend
in die enige mens, die zonder zonden is, Jezus Christus, onze God.

Christus gebed voor zijn volgelingen.
Dit sprak Jezus en Hij hief zijn ogen ten hemel en zei:
Vader het uur is gekomen; verheerlijk Uw Zoon, opdat Uw Zoon U zal verheerlijken,
gelijk Gij Hem macht hebt gegeven over alle vlees, om
aan al wat Gij Hem gegeven hebt, eeuwig leven te schenken.
Dit nu is het eeuwige leven, dat zij U kennen, de enige waarachtige God, en
Jezus Christus, Die Gij gezonden hebt.
Ik heb U verheerlijkt op de aarde door het werk te voleindigen, dat Gij Mij te doen gegeven hebt.
En nu, verheerlijk Gij Mij, Vader, bij Uzelf met de Heerlijkheid, die Ik bij U had, eer de wereld was.

Christus, bidt voor de gehele mensheid, in de schoot van de Nieuwe Eva, de TheotokosIk heb Uw Naam geopenbaard
aan de mensen, die Gij Mij uit de wereld gegeven hebt.
Zij behoorden U toe en Gij hebt hen Mij gegeven en zij hebben Uw Woord bewaard.
Nu weten zij, dat al wat
Gij Mij gegeven hebt, van U komt, want
de woorden, die Gij Mij gegeven hebt,
heb Ik hun gegeven en zij hebben ze aangenomen en in waarheid erkend, dat
Ik van U ben uitgegaan en
zij hebben geloofd, dat Gij Mij gezonden hebt.
Ik bid voor hen; niet voor de wereld bid Ik U, maar
voor hen, die  Gij Mij gegeven hebt, want zij zijn van U en
al het mijne is het uwe en het uwe is het mijne en
Ik ben in hen verheerlijkt.

En Ik ben niet meer in de wereld, maar zij zijn in de wereld en
Ik kom tot U. Heilige Vader, bewaar hen in uw naam, welke
Gij Mij gegeven hebt, dat zij een zijn zoals Wij.
Zolang Ik bij hen was, bewaarde Ik hen in uw naam, welke Gij Mij gegeven hebt en
Ik heb over hen gewaakt en niemand uit hen is verloren gegaan, dan
de zoon van het verderf, opdat de Schrift vervuld werd.
Maar nu kom Ik tot U en Ik spreek dit in de wereld, opdat
zij ten volle mijn blijdschap in zichzelf mogen hebben.
Ik heb hun uw woord gegeven en de wereld heeft hen gehaat, omdat
zij niet uit de wereld zijn, gelijk Ik niet uit de wereld ben.
Ik bid niet, dat Gij hen uit de wereld wegneemt, maar dat Gij hen bewaart voor de boze.
Zij zijn niet uit de wereld, gelijk Ik niet uit de wereld ben.

Heilig hen in uw waarheid; uw woord is de waarheid.
Gelijk Gij Mij gezonden hebt in de wereld, heb ook Ik hen gezonden in de wereld en
Ik heilig Mijzelf voor hen, opdat ook zij geheiligd mogen zijn in waarheid.
En Ik bid niet alleen voor dezen, maar ook voor hen, die door hun woord in Mij geloven,

opdat zij allen een zijn, gelijk Gij, Vader, in Mij en Ik in U, dat
ook zij in Ons zijn; opdat de wereld geloven zal, dat Gij Mij gezonden hebt.
En de heerlijkheid, die Gij Mij gegeven hebt, heb Ik hun gegeven, opdat
zij een zijn, gelijk Wij een zijn:
Ik in hen en Gij in Mij, dat zij volmaakt zijn tot een, opdat de wereld zal erkennen, dat
Gij Mij gezonden hebt, en dat Gij hen liefgehad hebt, gelijk Gij Mij liefgehad hebt.
Vader, hetgeen Gij Mij gegeven hebt –  Ik wil, dat, waar Ik ben, ook
zij bij Mij zijn, om mijn heerlijkheid te aanschouwen, die
Gij Mij gegeven hebt, want Gij hebt Mij liefgehad voor de grondlegging van de wereld.
Rechtvaardige Vader, de wereld kent U niet, maar Ik ken U, en dezen weten, dat
Gij Mij gezonden hebt; en Ik heb hun uw naam bekend gemaakt en
Ik zal hem bekend maken, opdat de liefde, waarmede Gij Mij liefgehad hebt,
in hen zij in Ik in hen“.
John 17: 1-26

Verdrijving van Adam en Eva uit het ParadijsDeze verzoening wordt gerealiseerd door de strijd
[inzet om te profiteren van je geestelijke verbetering]
om het oorspronkelijk beeld van de Icoon,
het beeld van Christus, te bereiken.
Zonder deze strijd, de praxis, is er geen waar Geloof;
Geloof zet aan tot werkelijke deelname,
zonder inzet is Geloof dood.
Deze inzet omvat de menselijke wil,
zijn denken en handelen zich te verenigen met Gods wil,
met Zijn gedachten en Zijn daden.
Een menselijk wezen dient zijn leven te modelleren
als in een spiegel tot een ware gelijkenis van God te worden.
Meer dan dat, omdat God en de mensheid méér zijn
dan een gelijkenis in Christus,
maar door de doop een èchte verbintenis zijn aangegaan,
loving Him would make us wholedient het leven van Christenen méér te zijn
dan een zuivere imitatie maar eerder
een verbintenis [een eenheid] te vormen met
het leven van God Zelf.
Op deze manier wordt degene, die z’n verlossing uitwerkt, verenigd met God,
Die binnen de standvastige bekeerling werkzaam is
zowel door dit zelf te willen als dat het is wat God vreugde bezorgt.

???????????????????????????????Gregory Palamas heeft voor ons de mogelijkheid
tot vereniging van de mensheid met God uitgewerkt
God bevestigt in Zijn energieën, dat
als gevolg van Gods transcendentie en volslagen anders-zijn,
dat het voor een persoon of ander schepsel onmogelijk is zich
verenigd te weten of te worden met Gods wezen.
Maar door het geloof is het mogelijk dat we phronema [Gr. φρόνημα] kunnen bereiken, een begrip omtrent het Geloof van de Kerk.

  • Phronema betekent in het Traditie van de Kerkvaders de gehele houding van de geest,
    die een mens uitstraalt van de relatie die hij met God heeft in de manier waarop hij leeft.
    Letterlijk, wanneer de nous [dwz, het spirituele intellect, niet te verwarren met de ‘rede’] wordt verduisterd, dan wordt de gehele geest vleselijk.
    Maar wanneer de nous wordt verlicht, betekent dit dat is de Heilige Geest er zich in bevindt, dan wordt de gehele geest één met de geest van de Heilige Geest en,
    natuurlijk, de Geest van de Kerk, het Lichaam van Christus . . . .
  • Wanneer we spreken van het leven in een Orthodoxe geest bedoelen we
    in den meest strikte zin van het woord dat onze nous zich verenigt
    met de nous van Christus, zoals de apostel Paulus het formuleert.
    Op deze manier accepteren we de ervaringen van de heiligen en
    degenen die met hen gemeenschap hebben.
    Dit is de weg van het leven van de Orthodoxe traditie en
    de manier van het leven in Christus.

De Orthodoxe geest wordt uitgedrukt door de dogma’s van de Kerk, want
aan de ene kant, drukken de dogma’s het leven dat de Kerk uit, alsmede
de openbaring die de heiligen hebben ontvangen en
aan de andere kant leiden ze de gepassioneerde mens en
de zojuist in Christus gedoopten,
om de eenheid en gemeenschap met God te bereiken.

We dienen op dit punt tevens te vermelden
dat de Theologie van de Kerk een ascetische is,
dat wil zeggen, het definieert de methoden van genezing,
om voor de mens vergoddelijking te bereiken ….
Dus dogma’s geven de openbaring en het leven weer die
de Kerk bezit en ze ook aan de mens doorgeeft om
hen te genezen en hem/haar naar vergoddelijking te leiden.
Ze zijn als het ware geestelijk verkeersborden.
In die zin kunnen we zeggen dat de dogma’s de mens redt en hem heiligt.
Dit gebeurt omdat deze hem genezen schenken en
hem de juiste richting op de pelgrimstocht naar God leiden.

Christ Chilandar, Mount Athos, GrIk heb mijn ogen geheven naar de bergen;
vanwaar zal mijn hulp komen?
Mijn hulp komt van de Heer,
de Schepper van hemel en aarde.
Hij moge uw voet niet doen wankelen;
Uw Bewaker moge niet slapen.
Zie, Hij zal niet sluimeren noch slapen,
de Bewaker van Israël.
De Heer zal u bewaken;
de Heer is uw beschutting ter rechterzijde.
Overdag zal de zon u niet branden,
noch de maan u schaden in de nacht.
De Heer moge u behoeden tegen alle kwaad;
de Heer moge uw ziel behoeden.                                                                                                         de Heer behoede uw komen en gaan,
                                                            van nu af,
                                                           en tot in eeuwigheid“.
                                                        Psalm 120 vert. RO klooster Den Haag.

Ontmoeting met de Heer in de Heilige CommunieDe pelgrimstocht naar Theosis omvat
vele vormen van praktische uitvoering.
Het [bij-]wonen van de gemeenschap met de Kerk en regelmatig aan de Mysteriën [rk. De Sacramenten] deel nemen;
hierbij is deelname aan de Goddelijke Liturgie vanzelfsprekend.
Ook is het belangrijk
het ‘gebed van het hart’ [het Jezus gebed]
te beoefenen,
het gebed dat nooit ophoudt, zo spoort Paulus Grieken uit Thessaloníki [Thess. 1 en 2].
Dit onophoudelijk gebed van het hart is een overheersend thema
in de geschriften van de kerkvaders, welke bijv. in de Philokalia verzameld zijn.

U zal rijkelijk de toegang tot het eeuwige Koninkrijk van
onze Heer en Heiland, Jezus Christus worden verleend.
Daarom zal het steeds mijn voornemen zijn u hieraan te herinneren,
hoewel gij het weet en in de Waarheid,
Die bij u is, versterkt zijt
“.
2Petr.1: 11,12

Het belangrijkste in het Geloof is de gehoorzaamheid;
juiste gehoorzaamheid aan de Waarheid is om er vertrouwen op te stellen.
Het Geloof in God betekent noodzakelijkerwijs de hele ziel aan gehoorzaamheid te onderwerpen.
De eenparigheid met de zuivere waarheid, het Woord zuivert en vernieuwt de ziel.
Daarom staat in Handelingen 15: 9 vermeld  dat Geloof het hart zuivert.
De Heilige Seraphim kan daarom stellen, dat
het doel van het Geloof het verwerven van de Heilige Geest is.
De mens zuivert zijn ziel door de Heilige Geest, hij kan dit doen door
verlevendigen macht en reinigende kracht van Hem te ontvangen.
Geloof of de gehoorzaamheid aan de waarheid, werkt deze zuiverheid in de hand,
maar de Heilige Geest bewerkstelligt dat geloof.
De Heer, onze God zuivert de harten [2Petr.1: 8], Hij doet dat door hen de Heilige Geest.
De Waarheid is puur en zuiverend, maar toch kan het niet van zichzelf de ziel zuiveren,
maar door het gehoorzamen of te geloven en
de ziel kan slechts gehoorzamen of geloven door de Heilige Geest,
Die werkt in dat geloof; en door dat geloof wordt het gezuiverd en
geeft het gestalte aan de Liefde.

Kondakion [vergevinszondag]         tn.6
“Gids der Wijsheid,
schenker van het verstand,
Opvoeder der onverstandigen en Beschermer der armen,
bevestig en onderricht mijn hart, o Meester.
Schenk mij het woord, Gij Die het Woord van de Vader zijt,
want zie, mijn lippen houden niet op
om tot U te roepen:
Barmhartige, ontferm U over mij,
die gevallen ben”.

Februari de 21e – H. Eustathius, de belijder van Antiochië [† ca. 337]

Heilige Eustathius van AntiochiëDe Heilige Eustathius van Antiochië,
bijgenaamd Eustathius de Grote, was
bisschop en patriarch van Antiochië in de 4e eeuw.
Hij was een inwoner uit de streek Pamfylië.
Toen hij in 320 bisschop van Berea was, werd hij Patriarch van Antiochië vlak vóór het Concilie van Nicea in 325.
Zijn anti-Ariaanse polemiek tegen Eusebius van Caesarea maakte hem impopulair onder zijn collega-bisschoppen in het Oosten.

Hierop stelde Theognis van Nice, de vertrouweling van Eusebius van Nicomedia hem in staat zijn  groot verlangen om de stad Jeruzalem te zien. In Jeruzalem ontmoetten zij op hun beurt de Ariaanse pressiegroep, Patrophilus van Scythopolis, Aëtius van Lydda. Theodotus van Laodicea, en verscheidene anderen;
die met hen terug kwamen naar Antiochië.
Arius wordt door de Kerkvaders een tegenstander van God genoemd en een aanvoerder onder de ketterijen, de betiteling ''bezetenheid'' wordt bij vele ketterijen gebruiktZij verzamelden daar samen in 331 een synode.
Een losbandige vrouw, die de Arianen hadden omgekocht, werd tot de synode toegelaten, waarbij zij een kind aan haar borst zogend liet zien en verklaarde dat deze door de heilige Eustathius was verwekt.
De onschuldige heilige protesteerde en beweerde dat de Apostel het verbiedt dat een priester wordt veroordeeld, tenzij dit door twee of meer getuigen wordt aangetoond.
Deze vrouw heeft, na een lange ziekte, voor haar dood een groot aantal Ariaanse geestelijken beschuldigd
en de onschuld van de heilige bisschop openbaar gemaakt. Zij bekende dat de Arianen haar geld hadden gegeven voor deze actie.
Om ze geen meineed in haar eed wilde aanduiden,
verklaarde ze op frivole en dwaze wijze dat
het kind door de koperslager van de stad, Eustathius genaamd,
verwekt was.

In het meningsverschil met Eustathius van Antiochië komt de groeiende invloed van Origenes en zijn gebruik van een allegorische exegese van de Schrift naar voren.
De Heilige Eustathius zag in Origenes’ theologie de wortels van het Arianisme.
Eusebius, een bewonderaar van Origenes, werd door de heilige Eustathius verweten af te wijken van  de verkondiging van Nicea.
De Arianen beschuldigde hem op hun beurt weer van Sabellianisme, zoals Socrates en anderen getuigen; dit is hun algemene betoog en laster tegen iedereen die het ware orthodoxe geloof beleden.
Tijdens de synode in Antiochië werd de H. Eustathius beschuldigd, veroordeeld en afgezet, hetgeen door de keizer werd bevestigd.
Heilige Eustathius, belijder van AntiochiëDe mensen van Antiochië kwamen in
opstand tegen deze actie, terwijl
de anti-Eustathianen Eusebius voorstelden als
de nieuwe bisschop, maar deze weigerde.
De Heilige Eustathius werd
naar Trajanopolis in Thracië verbannen, waar
hij in een eenzaam bestaan ongeveer 337 overleed.
De meeste Heiligen
leiden veelal een eenzaam en geïsoleerd bestaan.
Door de gebeden van al Uw heiligen,
Heer, Jezus Christus, Zoon van God,
heb medelijden met ons en
redt ons.

Orthodoxie & het onvolkomen geheiligd volk

Alle HeiligenAlle schepselen in de hemel en
op de aarde en onder de aarde en
op de zee en alles wat daarin is,
hoorde ik zeggen:
‘Hem, Die op de Troon gezeten is, en het Lam
zij de lof en de eer en
de heerlijkheid en de kracht
tot in alle eeuwigheid’“.
Openb.5: 13

 “Dit volk benadert
Mij slechts met woorden en
eert met zijn lippen, terwijl
het zijn hart verre van Mij houdt
en hun ontzag voor Mij is een aangeleerd gebod van mensen“.
Is.29: 13

???????????????Als kind van God dien je niet ontmoedigd te worden, omdat je in jezelf zonde en onvolmaaktheid
gewaar wordt.
Een Christen mag nooit worden ontmoedigd.
Hij dient nederig, waakzaam, ja, soms angstig, maar
nooit moedeloos, of wanhopig te zijn.
David, Paulus, en zelfs de voorgangers in de kerk kunnen ook onvolmaakt zijn, we zijn immers mensen.
Maar als nieuwe mens in Christus Jezus worden
we als volkomen heilig en gelukkig beschouwd.
De plicht van de Christen is om voor zichzelf in te staan voor zijn wedergeboorte en
zijn zaligheid met vreze en beven uit te werken, want
het is God die hem dit in zijn doen en laten doet toekomen.
Een nieuw wezen, welke gedoopt is, vormt een bewijs dat God hem bijstaat
in de strijd tegen het kwaad en wanneer God hem in z’n leven bijstaat,
is de overwinning aan het einde van de weg verzekerd.
zelf-gebakken speltbroodGelovigen worden er daarom aan gehouden
om “zichzelf onophoudelijk te onderzoeken“,
niet om te beoordelen of ze volkomen geheiligd zijn,
maar of ze zijn nog steeds standvastig zijn in het Geloof,
wat zij eens hebben beleden;
of het contract wat zij met God hebben gesloten
nog steeds nagekomen wordt.
Restanten van de oude gevallen natuur blijven ondanks
het ware Geloof in Christus en een gereinigd hart voortbestaan.
De Apostel Paulus beklaagt zich hier ook over:
Het goede dat ik wil, doe ik niet,
maar het kwade dat ik niet wil dat ik doe“.
Rom.7: 15,19
Maar Paulus was er zeker van dat hij op het vergoten bloed van Christus kon vertrouwen,
tot vergeving van de zonden.
Hij vertrouwde er op dat hij een nieuwe mens in Christus zou worden en
voerde onafgebroken “strijd tegen de wetten van de menselijke natuur“, waardoor
hij zich openstelde uit te groeien tot een perfecte wezen.
Daarom is het eerste en belangrijkste, wat een Christen in al zijn zelfonderzoek voor ogen zou dienen te houden, vast te stellen of hij/zij nog steeds voldoet aan de positie van een hernieuwd mens.
Voor Christenen blijft er altijd de spanning tussen wie we werkelijk zijn, zondaren in hart en nieren, maar ook vergeven worden en geheiligd en aangenomen weten als kinderen van God.
De jaarlijkse noodzaak getuigenis af te leggen van een wedergeboorte is hiermee overduidelijk verklaard.
Vergeet niet dat wanneer een mens door de zonde [de dood] wordt onderdrukt een dood mens is.
Daartegenover staat een menselijke ziel, die tot het leven is geroepen, als een levend mens,
ook al zijn de restanten van de ziekte nog steeds een bedreiging en blijven deze aanwezig.
De “nieuwe mens” zal in Christus de dood uiteindelijk doden en bij de Opstanding de “oude mens” bevrijd zien van de zonde.

Christus geneest de verlamdeDe Goddelijke Genade zal Zich in
deze mens tot in de perfectie proberen te ontwikkelen, hoewel het hij/zij nog
steeds onder invloed van de tegenstrever wordt misbruikt.
Dit is echter geen reden waarom het ware kind Gods voor zijn nobel streven niet zijn zelfonderzoek, belijdenis en vergeving van zonden [Het Mysterie van de biecht] als vooruitgang op de geestelijke weg  zou inzetten om zijn einddoel te bereiken.

De volharding van het streven naar het heilige in een gebonden zijn aan deze wereld,
geeft aan dat je op de weg bent naar de kwaliteit, die van de Christen verwacht wordt.
De psalmist zegt hierover: “Mijn zonde staat mij voortdurend voor ogen” [Psalm 50: 5],
hetgeen eveneens de pijnlijke imperfectie van het menselijk geslacht weergeeft.
Sta op en loop“, zegt Christus tot de verlamde, “opdat gij moogt weten dat de Mensenzoon de Macht heeft op aarde zonden te vergeven“.
Matth.9: 6
We dienen elke gelegenheid aan te grijpen om te oefenen, het is de plicht van de Christen de nieuwe natuur en de ontwikkeling van het beginsel van heiligheid te cultiveren.
Om Uwentwil worden wij de ganse dag gedood, wij zijn gerekend als slachtschapen.
Maar in dit alles zijn wij meer dan overwinnaars door Hem, die ons heeft liefgehad.
Want ik ben verzekerd, dat noch dood noch leven, noch engelen noch machten,
noch heden noch toekomst, noch krachten, noch hoogte noch diepte,
noch enig ander schepsel ons zal kunnen scheiden van de liefde Gods,
welke is in Christus Jezus, onze Heer
“,
Rom.8: 36-39
De nederdaling van de Heilige Geest, PinksterenDe leden van Christus Kerk dienen
te worden tot een woonplaats de Heilige Geest.
Gelovige mensen dienen zich door Christus
te laten gebruiken als levende stenen,
waarmee Zijn Kerk, Zijn Lichaam wordt opgebouwd.
Alle gaven en talenten in het leven komen van de Heilige Geest. Deze bewerkt de mens zo, dat hij/zij de gaven ontvangen om te doen wat God met hem/haar van plan is.
God geeft die Genade niet alleen aan gewone mensen zonder invloed, maar ook aan machtige mensen, die God totaal niet kennen. Is.45: 1-5
De Heilige Geest geeft leven en bekwaamheid, ook aan ongelovige mensen.
Hij geeft vooral gaven waardoor mensen iets met hun leven gaan doen, waardoor mensen hun talenten goed gaan gebruiken.
De Geest geeft wijsheid om het Woord van God te kennen, om [Num.1: 16,17] daarover op
de juiste manier te spreken en te profeteren [Num.11: 24-30].
Het leven van de mens die door Christus verlost is, dient dusdanig veranderd te worden,
dat het bij God past. Dit leven dient ‘geheiligd‘ te worden.
Niemand kan dat uit of door zichzelf . Dat zal de Heilige Geest doen.
Wanneer de Heilige Geest ingrijpt in je leven, wordt het als nieuw, of je wilt of niet;
Hij maakt dat je het wilt.
H. Mattheüs de Evangelist, Groott Lavra, H. berg Athos, GriekenlandDe Heilige Geest leert je, hoe je je leven en je talenten op een nieuwe manier dient te gebruiken. Niet langer tegen God in, in vijandschap, maar integendeel in dienst van Hem, in Liefde.
Dan werkt door de Geest, de verlossing van de zonde, waarvoor Jezus aan het Kruis stierf,
door in je leven.
Dan worden de resultaten van je leven anders, of beter.
Dan brengt dat leven vruchten voort:
‘goede werken’ zoals dat genoemd wordt.
Goede werken zijn de vruchten van de Heilige Geest.
Goede werken, niet om bij God iets goed te maken; maar
goede werken uit dankbaarheid, omdat
je verlost bent van je misstappen.

Goede werken; Paulus noemt ze heel concreet:
“de vrucht van de Geest is Liefde, Blijdschap,
Vrede, Lankmoedigheid, Vriendelijkheid, Goedheid,
Trouw, Zachtmoedigheid en zelfbeheersing”.
Gal.5 : 22
En Paulus noemt het in zijn gevangenisbrief aan de Kolossenzen in Phrygië [3: 5-17]
zelfs ‘de nieuwe levenswandel’.
Je gaat op een nieuwe, andere manier door het leven;
je wordt als het ware opnieuw geboren.
Het maakt dat dit leven een radicaal nieuw leven wordt met een nieuwe inhoud.
De Ladder van de H. Johannes ClimacosHet is dus één vrucht, die uit negen delen bestaat,
zoals een sinaasappel uit partjes bestaat zo is het
ook met de vrucht van de Heilige Geest,
gezamenlijk groeien deze eigenschappen
tot een volle rijpheid.
Dit zijn eigenschappen die innerlijk deel uitmaken van de “nieuwe mens” in Christus.
Dit zijn kwaliteiten die het “nieuwe hart” vormgeven en de “juiste geest” aantonen, die
de genezende kracht van God doet ontstaan.
Met het “sta op” wordt je dus opgewekt; om
van binnenuit overeind te komen en dit
in het dagelijks leven te laten blijken.
Ieder partje van de vrucht van de Heilige Geest bevat de kiem van de wedergeboren menselijke geest; en bezit de Goddelijke Genade die op de gelovige Christen als een leerproces wordt overgedragen.
Veel Christelijk karaktereigenschappen zijn sluimerend aanwezig en worden op grote schaal in de cultuur van de Kerk verwaarloosd. Het lijkt wel of we weinig tot geen vertrouwen hebben om ingeslapen mensen tot vroomheid te motiveren.
Het blijkt nodig te zijn dat we door een directe crisis weer tot de orde worden geroepen;
Gedurende directe noodsituaties  brengt elk lid van een geloofsgemeenschap of het nu Christen, mohammedaan of Hindoe betreft weer vele uren door en blijkt het religieuze karakter sterker, dieper en zuiverder te zijn dan het nu is.

Het is de moeite waard uw Christendom te cultiveren. Het is de moeite waard te beschermen tegen de koude en onbeschoft aanvallen van de wereld.
Het is de wijngaard van de Heer. Zet er een heg omheen. Dan kunnen de wilde-zwijnen de vruchten van het Kruis niet roven; dan kan de vruchtbare bodem niet vertrapt worden en  verharden en onvruchtbaar worden door de voeten van niet-geïnteresseerde voorbijgangers.

>> De veertigdagentijd richt zich niet alleen op het lijden en sterven van onze Heer en Verlosser, maar vooral op onze éénwording met Christus in Zijn Dood en Opstanding in de doop.
De vastenperiode is en blijft een pelgrimstocht voor nieuwe en ‘oude’ Christenen om
zich toe te leggen op de basiskenmerken van het Christelijk leven:
jezelf verloochenen, je naar Christus toe-keren, roddel, achterklap en bitterheid afleggen en je opnieuw met Christus bekleden door geduld en bewogenheid [d.w.z. Liefde] aan te trekken.
In de tijd van keizer Constantijn waren Christenen bezig óf om zich voor te bereiden op hun eigen doop óf actief om anderen te begeleiden die zich voorbereidde op zijn of haar doop.
Christus nederdaling ter helle, Fra Angelico [ca. 1437-1446]Wanneer dit in onze tijd beschouwd wordt als een automatisme, een door de Kerk opgelegde periode voorafgaand aan Pasen, dan wordt het eens tijd dat we onze Heer en hemelse Verlosser, Jezus Christus weer
in het middelpunt van onze tijdsrekening gaan zetten.
Hoe dragen we het mooie van in Hem gedoopt te worden over aan al die zoekers en
versterken we dit voor bestaande gelovigen?
Hoe kunnen we bewust bepaalde regels volgen om ons leven in Christus vorm geven, opdat Gods Heilige Geest ons weer de fijngevoeligheid kan geven om te onderscheiden waar het werkelijk op aankomt <<.
cf. opinie J. Witvliet Nederlands Dagblad 18-febr. 2015